Ludiomil 25 mg tabletki powlekane

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Ludiomil 25 mg tabletki powlekane

maprotilina hydrochloride

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie Tobie, nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, również wtedy, gdy dotyczą one działań niepożądanych, które nie są wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Ludiomil i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Ludiomil
3. Jak stosować Ludiomil
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Ludiomil
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Ludiomil i do czego się go stosuje

Każda tabletka Ludiomil 25 mg zawiera 25 mg chlorowodorku maprotyliny.

Należy on do grupy antydepresantów tetracyklicznych. Znana działanie i zastosowanie kliniczne maprotyliny jest podobne do działania antydepresantów trójcyklicznych (TCA), takich jak amitryptylina. Ludiomil pomaga złagodzić objawy depresji, takie jak lęk, smutek, utrata zainteresowania, trudności w wykonywaniu codziennych czynności, pobudzenie nerwowe i zaburzenia snu.

Ludiomil jest wskazany dla dorosłych powyżej 18. roku życia.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Ludiomil

Nie przyjmuj Ludiomil

• Jeśli jesteś uczulony na chlorowodorek maprotylina lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli jesteś uczulony na inne antydepresanty cykliczne, takie jak imipramina, amitryptylina lub doxepina.
• Jeśli niedawno miałeś napady padaczkowe lub drgawki (np. w przypadku urazów mózgu, alkoholizmu).
• Jeśli cierpisz na poważne zaburzenia serca lub niedawno przebyłeś zawał serca.
• Jeśli miałeś poważne zaburzenia funkcji nerek lub wątroby.
• Jeśli cierpisz na wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskrę z wąskim kątem przesączania).
• Jeśli kiedykolwiek miałeś zatrzymanie moczu spowodowane zwiększoną wielkością gruczołu krokowego.
• Jeśli przyjmujesz lub przyjmowałeś lek z grupy specyficznych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), takich jak kwas izokarboksylowy, moclobemid, biperydyn.
• Jeśli przyjmujesz alkohol, narkotyki lub leki wpływające na stan psychiczny.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą:

• Jeśli zamierzasz przyjmować ten lek w celu leczenia zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, propafenon).
• Jeśli miałeś myśli samozniszczenia lub samobójcze.
• Jeśli miałeś wcześniej jakiekolwiek zaburzenia funkcji serca.
• Jeśli cierpisz na chorobę psychiczną, taką jak schizofrenia lub mania (zaburzenie nastroju).
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Powinieneś regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi, a leczenie cukrzycy może wymagać dostosowania dawki.
• Jeśli często i ciężko cierpisz na zaparcia.
• Jeśli cierpisz na nadczynność tarczycy lub aktualnie przyjmujesz leki z hormonami tarczycy.
• Jeśli nosisz soczewki kontaktowe.
• Jeśli kiedykolwiek miałeś podwyższone ciśnienie w oku.
• Jeśli miałeś trudności z oddawaniem moczu z powodu zaburzeń gruczołu krokowego.
• Jeśli lekarz kiedykolwiek poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów (np. laktozy).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

Ludiomil może obniżać próg padaczkowy, dlatego jeśli masz skłonność do napadów drgawkowych (np. zespół abstynencyjny po nagłym odstawieniu benzodiazepin lub barbituranów), może to prowadzić do nasilenia drgawek.

Poinformuj lekarza, jeśli podczas leczenia tym lekiem wystąpią u Ciebie następujące objawy:

• Zaparcia.
• Gorączka lub ból gardła, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia.
• Jeśli czujesz, że życie nie jest warte trwania, należy natychmiast poszukać pomocy medycznej.

Myśli samobójcze, nasilenie depresji lub zaburzenia lękowe

Jeśli cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe, czasem mogą wystąpić myśli samobójcze lub samozniszczenie. Te objawy mogą nasilić się na początku leczenia antydepresyjnego, ponieważ leki tej grupy zaczynają działać z opóźnieniem – zazwyczaj po około dwóch tygodniach, a czasem nawet później.

Ryzyko pojawienia się takich myśli może wzrosnąć, jeśli:

• Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub pragnienie samozniszczenia.
• Jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z zaburzeniami psychicznymi, którzy otrzymywali antydepresanty.

Jeśli masz myśli samobójcze lub pragnienie samozniszczenia, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Może pomóc, jeśli poinformujesz bliskiego członka rodziny lub przyjaciela o swojej depresji lub zaburzeniach lękowych i poprosisz go, by przeczytał ten ulotkę. Możesz również poprosić, by ocenił, czy Twoja depresja lub lęk się nasilają, lub czy martwi go zmiana w Twoim zachowaniu.

Ważne, aby lekarz regularnie oceniał skuteczność leczenia. To pozwoli dostosować dawkę i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.

Podczas wizyt kontrolnych lekarz może zalecić pobranie próbek krwi oraz badania funkcji nerek i wątroby.

Maprotylina może powodować suchość w ustach i zwiększać ryzyko próchnicy. Dlatego podczas długotrwałego leczenia należy regularnie odwiedzać stomatologa.

Przed wykonaniem zabiegów stomatologicznych lub chirurgicznych należy poinformować lekarza, że przyjmujesz Ludiomil.

Ludiomil może powodować zbyt wysoką, niską lub nieregularną częstotliwość akcji serca. Podczas leczenia maprotyliną lekarz może zalecić monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji serca.

W połączeniu z lekami przeciwcukrzycowymi Ludiomil może powodować obniżenie poziomu glukozy we krwi. Pacjenci z cukrzycą powinni dokładnie monitorować poziom glukozy.

Stosowanie Ludiomil może sprawić, że Twoja skóra stanie się bardziej wrażliwa na światło słoneczne. Nawet krótkie narażenie na słońce może spowodować wysypkę, swędzenie, zaczerwienienie lub przebarwienie skóry. Unikaj bezpośredniego światła słonecznego, nosz gogle przeciwsłoneczne i stosuj odpowiednie ubrania ochronne.

U predysponowanych pacjentów starszych antydepresanty mogą powodować dezorientację lub nietypowe myśli, szczególnie w nocy. Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, objawy zwykle ustępują same po kilku dniach od odstawienia leku.

Należy unikać nagłego odstawienia leku lub zmniejszania dawki ze względu na możliwe wystąpienie działań niepożądanych.

Stosowanie Ludiomil z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie Ludiomil i odwrotnie, na przykład:

• Inne antydepresanty znane jako inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (np. moclobemid) oraz fluoksetyna, fluwoksetyna, paroksetyna, sertylina, cytalopram.
• Leki obniżające ciśnienie oraz leki stosowane w chorobach serca (np. gwanetydyna, betanetydyna, rezercyna, klonidyna, alfametylodopa, propranolol).
• Leki przeciwarytmiczne (chinidyna, propafenon).
• Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (np. doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy pochodnych sulfonylomocznika lub insulina).
• Leki stosowane w zapobieganiu zaburzeniom psychicznym (lekami przeciwpadaczkowym, takimi jak tiorydazyna, ryzaprydon).
• Leki stosowane w zapobieganiu krzepnięciu krwi (antykoagulantom, np. kumarynie, warfarynie).
• Adrenalina, noradrenalina, izoprenalina, efedryna, fenyloefryna (mogą występować w lekach na zaburzenia serca, na kaszel lub przeziębienie oraz w niektórych anestetykach).
• Leki stosowane w chorobie Parkinsona (np. biperydyn).
• Leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital).
• Środki uspokajające (np. pochodne benzodiazepiny, barbiturany).
• Leki stosowane w astmie i alergiach (antyhistaminowe).
• Leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka i zgagi, takie jak cyklosporyna.
• Lek zwany terbinafiną, stosowany doustnie w leczeniu grzybiczych infekcji skóry, włosów i paznokci.
• Preparaty hormonów tarczycy.
• Antydepresanty takie jak inhibitory selektywnej wychwytu zwrotnego serotoniny (np. paroksetyna, sertylina lub cytalopram).
• Leki stosowane w leczeniu zespołu nadaktywności psychoruchowej z niedostatecznością uwagi (ADHD), takie jak metylofenidyna.
• Atropina.
• Ryfampicyna (antybiotyk).
• Inne leki zwane antyretrowirusowymi (na HIV), antymalarowe (np. chinina), dihydroergotamina (w leczeniu migreny), disulfiram (Antabus, w leczeniu alkoholizmu) oraz rozkurcze mięśniowe (np. baklofen).

Ważne jest, aby poinformować lekarza o stosowaniu któregokolwiek z powyższych leków. Może być konieczne dostosowanie dawki Ludiomil lub odstawienie jednego z leków.

Stosowanie Ludiomil z pokarmami, napojami i alkoholem

Poinformuj lekarza, jeśli regularnie spożywasz alkohol. Ten lek może nasilać działanie alkoholu, co może zwiększyć senność i zaburzyć koordynację ruchową.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Ciąża

Maprotylinę nie należy przyjmować w czasie ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci jej stosowanie.

Karmienie piersią

Należy poinformować lekarza, że matka karmi piersią. Maprotylina przechodzi do mleka ludzkiego, dlatego zaleca się odstawienie karmienia piersią w przypadku leczenia Ludiomil.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Maprotylina może powodować senność, zamazane widzenie, zawroty głowy lub inne działania niepożądane na ośrodkowy układ nerwowy. Jeśli wystąpią, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych potencjalnie niebezpiecznych czynności. Spożycie alkoholu może nasilić te efekty.

Ludiomil zawiera laktozę

Ludiomil zawiera cukier zwany laktozą. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Ludiomil

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu podawania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Nie przekraczaj zaleconej dawki. Stosuj ten lek tak długo, aż lekarz każe Ci przerwać leczenie.

Podczas leczenia Ludiomilem pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarską.

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę, uwzględniając Twój wiek oraz stopień nasilenia objawów.

Dorośli

Zalecana dawka zawiera się w przedziale od 75 do 150 mg dziennie. W zależności od nasilenia objawów, odpowiedzi pacjenta i tolerancji leku, leczenie można rozpocząć od 25 mg (od jednej do trzech razy dziennie) lub 75 mg (raz dziennie), a następnie stopniowo zwiększać dawkę maprotyliny aż do osiągnięcia skutecznej dawki. Ludiomil należy przyjmować zgodnie z zaleceniem lekarza. Nie wolno przekraczać przepisanej dawki ani stosować leku częściej lub dłużej niż wskazano.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 60 roku życia):

Zazwyczaj zaleca się niższe dawki. Dawka początkowa powinna wynosić 25 mg raz dziennie. W razie potrzeby dawkę dzienną należy stopniowo zwiększać w małych odstępach czasu do 25 mg trzy razy dziennie lub 75 mg raz dziennie, w zależności od tolerancji i odpowiedzi na leczenie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia):

Ten lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Sposób podania

Tabletki Ludiomil należy połykać całe, wraz z odpowiednią ilością płynu.

Rowek na tabletce służy wyłącznie do dzielenia jej w przypadku trudności z połknięciem całości.

Jeśli działanie Ludiomilu wydaje się zbyt silne lub zbyt słabe, powiadom o tym lekarza lub farmaceutę.

Czas trwania leczenia

Pacjenci powinni przyjmować Ludiomil przez kilka tygodni, zanim zaczną się czuć lepiej. Leczenia nie należy przerywać bez konsultacji z lekarzem. Lekarz odpowiedzialny za leczenie musi zadecydować, czy należy stopniowo zmniejszyć dawkę przed jego przerwaniem. Postępowanie to zapobiegnie pogorszeniu stanu zdrowia pacjenta i zmniejszy ryzyko wystąpienia objawów odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia, takich jak ból głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bezsenność, pobudzenie i niepokój.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Ludiomilu

Jeśli przypadkowo przyjmiesz więcej tabletek niż przepisano, należy natychmiast udać się do najbliższego lekarza lub szpitala.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić na infolinię do informacji toksykologicznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętych substancji. Należy zabrać opakowanie leku.

Następujące objawy mogą wystąpić w ciągu kilku godzin po przedawkowaniu: senność, utrata przytomności, śpiączka, drgawki, niskie ciśnienie krwi, przyspieszone, niskie lub nieregularne tętno, zatrzymanie serca, niepokój, pobudzenie, zaburzenia koordynacji ruchowej i sztywność mięśni, trudności w oddychaniu, wymioty, gorączka, szok krążeniowy, niewydolność serca, sinica skóry, rozszerzone źrenice, potliwość oraz zmniejszenie objętości moczu lub całkowite zaprzestanie jego wydzielania.

Jeśli zapomnisz przyjąć Ludiomil

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Ludiomilu, przyjmij pominiętą dawkę tak szybko jak to możliwe, a następną dawkę przyjmij o zwyczajowej porze. Jeśli do następnej dawki pozostało niewiele czasu, nie przyjmuj pominiętej dawki, tylko następną dawkę o zaplanowanym czasie. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Ludiomilem

Nie przerywaj stosowania leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Lekarz stopniowo zmniejszy dawkę przed przerwaniem leczenia, aby uniknąć nudności, wymiotów, napadów lęku, biegunki, bezsenności, bólu głowy, pobudzenia i lęku.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne; jeśli wystąpi u Państwa którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować lek i skontaktować się z lekarzem:

• Nadmierna pobudliwość (stan maniakalny); nasilenie się depresji, objawy psychiczne.
• Napady drgawkowe (konwulsje).
• Przyspieszone tętno, nieregularny rytm serca (wolne, szybkie lub nieregularne), częściowa lub całkowita utrata przytomności (zawroty).
• Zapalenienie wątroby (hepatyt), z lub bez żółtaczki skóry i oczu.
• Alergiczne reakcje skórne, takie jak nietypowe krwawienia lub powstawanie siniaków podskórnych (zespół wielopostaciowy); ciężkie reakcje skórne charakteryzujące się czerwonymi plamami, pęcherzami lub pokrzywką (zespolenie Stevensa-Johnsona).
• Zapalenienie płuc (charakteryzujące się kaszlem, trudnościami w oddychaniu i świstem podczas oddychania).
• Nieprawidłowe wyniki EKG (elektrokardiogramu) oraz zmiany segmentu QT trwające dłużej niż normalnie.
• Nadmiar hormonu antydiuretycznego, prowadzący do zatrzymania wody i obniżonego stężenia sodu w organizmie (zespół SIADH).

Jeśli wystąpi u Państwa któreś z powyższych działań niepożądanych, należy natychmiast poinformować lekarza, ponieważ może być konieczna korekta dawki lub zmiana terapii.

Działania niepożądane bardzo częste (możliwe u ponad 1 na 10 osób)

• Senność.
• Omdlenia.
• Bóle głowy.
• Dreszcze.
• Nieprawidłowe skurcze mięśni.
• Suchość w ustach.
• Zmęczenie.

Działania niepożądane częste (możliwe u maksymalnie 1 na 100 osób)

• Zwiększone apetyt.
• Podniecenie i niepokój.
• Agresywność.
• Lęk.
• Zaburzenia snu lub bezsenność.
• Koszmary.
• Obniżony nastrój.
• Trudności z koncentracją.
• Zaburzenia (wzrost lub spadek) pożądania seksualnego lub dysfunkcja erekcji u mężczyzn.
• Mania lub hipomania (pobudzenie i nadaktywność towarzyszące euforii).
• Senność (stan osłabienia).
• Problemy z pamięcią.
• Niezdolność do skupienia się.
• Trudności w mówieniu.
• Odczucie mrowienia i drętwienia.
• Problemy ze wzrokiem i zamazane widzenie.
• Tachykardia zatokowa (przyspieszone tętno).
• Nudności.
• Wymioty.
• Bóle brzucha i skurcze.
• Trudności z wypróżnieniem.
• Zwiększona wrażliwość skóry na światło.
• Zwiększone pocenie się.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nieprawidłowy przyrost masy ciała.
• Osłabienie mięśni.
• Zapalenie skóry, wysypka, czerwone swędzące guzki.
• Obniżone ciśnienie krwi z zawrotami głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego.
• Gorące fale.
• Kołatanie serca (nierównomierne uderzenia serca, które można odczuwać).
• Przyspieszone uderzenia serca.
• Gorączka.

Działania niepożądane rzadkie (możliwe u maksymalnie 1 na 1000 osób)

• Nagłe epizody silnego dezorientowania.
• Widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, które nie istnieją, szczególnie u osób starszych.
• Niespokojność.
• Nieprawidłowe mimowolne skurcze mięśni.
• Napady drgawkowe.
• Niepokój.
• Niezdolność do uspokojenia się.
• Zaburzona koordynacja.
• Biegunka.
• Niepokojny ruch.
• Zwiększone ciśnienie krwi.
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (możliwe u maksymalnie 1 na 10 000 osób)

• Zaburzenia koordynacji i mimowolnych ruchów mięśni.
• Zawroty.
• Obniżone stężenie sodu we krwi.
• Tymczasowa utrata przytomności.
• Nieprawidłowe wrażenie smaku.
• Odczuwanie dźwięków w uszach (szumy uszne).
• Problemy oddechowe.
• Kaszel.
• Zapalenienie błony śluzowej nosa, fioletowe zabarwienie skóry (purpura).
• Zapalenie i ból jamy ustnej.
• Silne swędzenie skóry, łagodne reakcje skórne.
• Zapalenie naczyń krwionośnych pod skórą.
• Wypadanie włosów.
• Boleśnie czerwone lub purpurowe wysypki.
• Nieprawidłowe wyniki EEG (elektroencefalogramu).
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Zapalenie piersi, zwiększenie rozmiaru gruczołów piersiowych (ginekomastia).
• Nietypowe wydzielanie mleka.
• Obrzęk lokalny lub ogólny.
• Upadki.
• Zapalenie wątroby (z lub bez żółtaczki).
• Spadek liczby białych krwinek i inne zmiany w morfologii krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi u Państwa któreś z działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o objawy, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Ludiomil

Zachowaj w opakowaniu pierwotnym. Zachowaj w temperaturze poniżej 30°C. Nie używaj, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub wykazuje oznaki otwarcia.

Trzymaj ten lek poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.

Nie używaj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu lub tece po oznaczeniu „CAD”. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Odpady po opakowaniach oraz nieużywane leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ludiomil

Substancją czynną jest maprotiliny hydrochlorid.

Ludiomil 25 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg maprotiliny hydrochloridu.

Pozostałe składniki to:

Ludiomil 25 mg: krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza, stearynian magnezu, kwas stearynowy, talk, fosforan trójwapniowy, skrobia kukurydziana, hipromeloza, tlenek żelaza żółty (E172), tlenek żelaza czerwony (E172), polisorbat 80, dwutlenek tytanu (E171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Tabletki powlekane Ludiomil 25 mg to tabletki o barwie szarobrunatnej, okrągłe, dwuwypukłe, o średnicy około 6 mm, z oznaczeniem „DP” po jednej stronie. Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu

Amdipharm Limited

Unit 17, Northwood House

Northwood Crescent

Northwood, Dublín 9,

D09 V504, Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za wytwarzanie

CENEXI

52 rue Marcel et Jacques Gaucher - Fontenay Sous Bois

94120 – Francja

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela zezwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Lokalny przedstawiciel:

Advanz Pharma Spain S.L.U.

Paseo de la Castellana 135, 7ª

28046 Madryt (Hiszpania)

Tel. +34 900 834 889

[email protected]

Data ostatniej weryfikacji ulotki: listopad 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/