Inhixa 10.000 IU (100 mg)/1 ml roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Inhixa 2.000 IU (20 mg)/0,2 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 4.000 IU (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 6.000 IU (60 mg)/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 8.000 IU (80 mg)/0,8 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 10.000 IU (100 mg)/1 ml roztwór do wstrzykiwań

Enoxaparyna sodowa

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Inhixa i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Inhixa
3. Jak stosować Inhixa
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Inhixa
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Inhixa i do czego się go stosuje

Inhixa zawiera substancję czynną o nazwie enoksaparyna sodowa, która jest heparyną o niskiej masie cząsteczkowej (HNMW).

Inhixa działa na dwa sposoby:

1. Zapobiegając powiększaniu się istniejących skrzeplin krwi. Pomaga to organizmowi je rozłożyć i zapobiega dalszemu szkodzeniu.
2. Przerywając proces powstawania skrzeplin w krwi.

Inhixa może być stosowany w celu:

• leczenia skrzeplin znajdujących się we krwi

• zapobiegania powstawaniu skrzeplin we krwi w następujących sytuacjach:

  • przed i po zabiegu chirurgicznym
  • gdy występuje choroba ostra i konieczne jest przebywanie w stanie ograniczonej mobilności
  • jeśli wystąpiło powstawanie skrzeplin we krwi na tle nowotworu, w celu zapobiegania powstawaniu nowych skrzeplin
  • gdy występuje niestabilna dławica piersiowa (choroba, przy której do serca nie dociera wystarczająca ilość krwi)
  • po zawale serca

• zapobiegania powstawaniu skrzeplin krwi w rurkach aparatu do dializy (stosowanego u osób z poważnymi schorzeniami nerek).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Inhixa

Nie stosuj Inhixa

• Jeśli jesteś uczulony na enoksaparynę sodową lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6). Objawy reakcji alergicznej obejmują: wysypkę, trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• Jeśli jesteś uczulony na heparynę lub inne heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, takie jak nadroparyna, tinzaparyna lub dalteparyna.
• Jeśli miałeś(-aś) reakcję na heparynę, która spowodowała silne zmniejszenie liczby komórek uczestniczących w krzepnięciu krwi (płytek krwi) – ta reakcja nazywa się trombocytopenią wywołaną heparyną – w ciągu ostatnich 100 dni lub jeśli masz w organizmie przeciwciała przeciwko enoksaparynie.
• Jeśli masz silne krwawienie lub chorobę z wysokim ryzykiem krwawienia (np. wrzód żołądka, niedawna operacja oczu lub mózgu), w tym niedawny krwotoczny wypadek mózgowy (udar mózgu).
• Jeśli stosujesz Inhixa w celu leczenia skrzeplin w krwi i w ciągu 24 godzin będziesz poddany(-a) znieczuleniu podpajęczynówkowemu lub znieczuleniu zewnąrzopajęczynówkowemu albo punkcji lędźwiowej.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Inhixa nie powinien być zamieniany z innymi lekami należącymi do grupy heparyn o niskiej masie cząsteczkowej. Wynika to z faktu, że nie są one dokładnie takie same i nie mają one tej samej aktywności ani tych samych instrukcji stosowania.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Inhixa, jeśli:

• kiedykolwiek miałeś(-aś) reakcję na heparynę, która spowodowała silne zmniejszenie liczby płytek krwi
• będziesz poddany(-a) znieczuleniu podpajęczynówkowemu/punkcji lędźwiowej lub znieczuleniu zewnąrzopajęczynówkowemu (zobacz „Operacje chirurgiczne i znieczulenie”): należy zachować odstęp czasu między podaniem Inhixa a wykonaniem tej procedury
• wszczepiono Ci sztuczną zastawkę serca
• masz zapalenie wsierdzia (infekcję wewnętrznej warstwy serca)
• masz w wywiadzie wrzód żołądka
• niedawno miałeś(-aś) udar mózgu
• masz podwyższone ciśnienie krwi
• masz cukrzycę lub uszkodzenia naczyń krwionośnych oczu spowodowane cukrzycą (tzw. retinopatię cukrzycową)
• niedawno przeszedł(-aś) operację oczu lub mózgu
• jesteś osobą starszą (powyżej 65 roku życia), a zwłaszcza jeśli masz więcej niż 75 lat
• masz problemy z nerkami
• masz problemy z wątrobą
• masz bardzo niską masę ciała lub masz nadwagę
• masz podwyższone stężenie potasu we krwi (co można sprawdzić za pomocą badania krwi)
• aktualnie przyjmujesz leki wpływające na krzepnięcie krwi (zobacz poniżej – Stosowanie Inhixa z innymi lekami)

Może być konieczne wykonanie badania krwi przed rozpoczęciem stosowania tego leku oraz podczas jego stosowania – w celu sprawdzenia poziomu komórek uczestniczących w krzepnięciu krwi (płytek krwi) oraz stężenia potasu we krwi.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność Inhixa nie zostały ocenione u dzieci ani u młodzieży.

Stosowanie Inhixa z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś(-aś) lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

• Warfaryna – inny lek przeciwzakrzepowy stosowany w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi
• Kwas acetylosalicylowy (znany również jako aspiryna lub AAS), klopidogrel lub inne leki stosowane w celu zapobiegania tworzeniu się skrzeplin w krwi (zobacz również sekcję 3, „Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego”)
• Wstrzyknięcie dekstranu – stosowane jako substytut krwi
• Ibuprofen, diklofenak, ketorolak i inne leki znane jako niesteroidowe leki przeciwzapalne, stosowane w leczeniu bólu i stanów zapalnych w reumatoidalnym zapaleniu stawów i innych chorobach
• Prednizolon, dexametazon i inne leki stosowane w leczeniu astmy, reumatoidalnego zapalenia stawów i innych chorób
• Leki zwiększające stężenie potasu we krwi, takie jak sole potasu, leki moczopędne (diuretyki) oraz niektóre leki stosowane w leczeniu chorób serca.

Operacje chirurgiczne i znieczulenie

Jeśli planuje się wykonanie punkcji lędźwiowej lub operacji, podczas której stosowane będzie znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnąrzopajęczynówkowe, powiadom lekarza, że stosujesz Inhixa. Zobacz „Stosowanie Inhixa z innymi lekami”. Powiadom również lekarza, jeśli masz jakiekolwiek problemy z kręgosłupem lub jeśli kiedykolwiek przeszedłeś(-aś) operację kręgosłupa.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży i masz wszczepioną mechaniczną zastawkę serca, ryzyko powstawania skrzeplin we krwi może być większe. Twój lekarz omówi z Tobą ten temat.

Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Inhixa nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Śledzenie pochodzenia

Ważne jest, aby prowadzić rejestr numeru serii Twojego Inhixa. Dlatego za każdym razem, gdy otrzymasz nowe opakowanie Inhixa, zanotuj datę i numer serii (który znajduje się na opakowaniu po napisie „Lote”) i przechowuj te informacje w bezpiecznym miejscu.

Inhixa zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę; oznacza to, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Inhixa

Dokładnie przestrzegaj zaleceń dotyczących dawkowania tego leku, które podał lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku

• Zwykle Inhixa podaje lekarz lub pielęgniarka. Wynika to z faktu, że lek ten musi być podawany w formie zastrzyku.
• Gdy wrócisz do domu, może się okazać, że nadal będziesz potrzebować Inhixa i że samodzielnie będziesz musiał go podawać (zobacz instrukcje dotyczące sposobu podania).
• Inhixa jest zazwyczaj podawany w formie zastrzyku pod skórę (drogą podskórną).
• Inhixa może być podawany w formie zastrzyku do żył (drogą wewnątrzżylną) po niektórych rodzajach zawałów serca i zabiegach chirurgicznych.
• Inhixa może być dodawany do rury wychodzącej z ciała (linia tętnicza) na początku sesji dializy.

Nie podawaj Inhixa do mięśni (drogą wewnątrzmięśniową).

Jaka dawka ma być podana

• Lekarz ustali dawkę Inhixa, którą otrzymasz. Dawkowanie zależy od powodu stosowania leku.
• Jeśli masz problemy z nerkami, możesz otrzymać niższą dawkę Inhixa.

1. Leczenie powstawania skrzepliny krwi:

• Typowa dawka to 150 IU (1,5 mg) na kilogram wagi ciała raz dziennie lub 100 IU (1 mg) na kilogram wagi ciała dwa razy dziennie.
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał Inhixa.

1. Zapobieganie powstawaniu skrzepliny krwi w następujących sytuacjach:
   • Zabiegi chirurgiczne lub okresy ograniczonej mobilności z powodu choroby
     • Dawkowanie zależy od ryzyka wystąpienia skrzepliny. Otrzymasz 2 000 IU (20 mg) lub 4 000 IU (40 mg) Inhixa dziennie.
     • Jeśli masz być operowany, pierwszy zastrzyk podano Ci zazwyczaj 2 lub 12 godzin przed zabiegiem.
     • Jeśli Twoja mobilność jest ograniczona z powodu choroby, zazwyczaj otrzymasz 4 000 IU (40 mg) Inhixa dziennie.
     • Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał Inhixa.

• Po przebytym zawał serca

Inhixa może być stosowany w dwóch różnych rodzajach zawałów serca, zwanych OACS-STEMI (ostra choroba wieńcowa z uniesieniem odcinka ST) lub bez OACS-STEMI (OACS-bezSTEMI). Dawkowanie Inhixa zależy od Twojego wieku i rodzaju zawału serca, który miałeś.

Zawał serca typu OACS-bezSTEMI:

• Typowa dawka to 100 IU (1 mg) na kilogram wagi ciała co 12 godzin.
• Zazwyczaj lekarz zaleci również przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego (aspiryny).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał Inhixa.

Zawał serca typu OACS-STEMI, jeśli masz mniej niż 75 lat:

• Otrzymasz początkowy wstrzyknięcie dożylnie 3 000 IU (30 mg) Inhixa.
• Jednocześnie otrzymasz zastrzyk Inhixa pod skórę (zastrzyk podskórny). Typowa dawka to 100 IU (1 mg) na kilogram wagi ciała co 12 godzin.
• Zazwyczaj lekarz zaleci również przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego (aspiryny).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał Inhixa.

Zawał serca typu OACS-STEMI, jeśli masz 75 lat lub więcej:

• Typowa dawka to 75 IU (0,75 mg) na kilogram wagi ciała co 12 godzin.
• Maksymalna dawka Inhixa podana w dwóch pierwszych zastrzykach to 7 500 IU (75 mg).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał Inhixa.

Dla pacjentów poddawanych interwencji koronarnej przezskórznej (ICP):

W zależności od czasu podania ostatniego zastrzyku Inhixa, lekarz może zdecydować o podaniu dodatkowej dawki Inhixa przed zabiegiem ICP. Byłoby to wstrzyknięcie do żyły.

1. Zapobieganie powstawaniu skrzepliny krwi w rurkach aparatu dializacyjnego
   • Typowa dawka to 100 IU (1 mg) na kilogram wagi ciała.
   • Inhixa dodaje się do rury wychodzącej z ciała (linia tętnicza) na początku sesji dializy. Ta dawka zazwyczaj wystarcza na sesję trwającą 4 godziny. Jednak lekarz może podać dodatkowy zastrzyk w dawce 50 IU do 100 IU/kg (0,5 do 1 mg/kg) na kilogram wagi ciała, jeśli będzie to konieczne.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie załadowanej bez osłony igły

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokażą Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie podawać zastrzyku, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz zrobić, natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. zastrzyk podskórny) pomoże zmniejszyć ból i powstawanie siniaków w miejscu zastrzyku.

Przed samodzielnym podaniem Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli lek jest nieważny, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona, a płyn wewnątrz jest przezroczysty. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą masz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w którym chcesz podać lek. Zmieniaj strony – za każdym razem zmieniaj prawą stronę brzucha (żołądka) na lewą. Lek ten należy podawać tuż pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie załadowana jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Wysusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które chcesz podać zastrzyk. Najlepiej na kanapie, fotelu typu fotelek reclinable lub na łóżku z poduszkami do oparcia.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości większej niż 5 cm od pępka i w kierunku boków.

Pamiętaj. Nie podawaj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Podaj zastrzyk w miejscu przeciwnym do tego, w którym podawałeś zastrzyk poprzednim razem (zmieniając prawą stronę brzucha na lewą).

1. Wyjmij z opakowania foliowy blister zawierający strzykawkę wstępnie załadowaną. Otwórz blister i wyjmij strzykawkę wstępnie załadowaną.

2. Ostrożnie usuń nakrywkę igły ze strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie załadowana i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, a może to spowodować utratę leku. Po usunięciu nakrywki nie dotykaj niczego igłą. W ten sposób upewnisz się, że igła pozostaje czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jak ołówek), a drugą ręką delikatnie zaciskaj skórę brzucha między kciukiem a palcem wskazującym, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłok kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc prosto.

Aby uniknąć powstawania siniaka, nie pocieraj miejsca zastrzyku po podaniu zastrzyku.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostrych. Dobrze zamknij pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie załadowanej z osłoną igły

Twoja strzykawka wstępnie załadowana zawiera osłonę igły chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokażą Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie podawać zastrzyku, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz zrobić, natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. zastrzyk podskórny) pomoże zmniejszyć ból i powstawanie siniaków w miejscu zastrzyku.

Przed samodzielnym podaniem Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli lek jest nieważny, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona, a płyn wewnątrz jest przezroczysty. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą masz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w którym chcesz podać lek. Zmieniaj strony – za każdym razem zmieniaj prawą stronę brzucha (żołądka) na lewą. Lek ten należy podawać tuż pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie załadowana jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Wysusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które chcesz podać zastrzyk. Najlepiej na kanapie, fotelu typu fotelek reclinable lub na łóżku z poduszkami do oparcia.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości większej niż 5 cm od pępka i w kierunku boków.

Pamiętaj. Nie podawaj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Podaj zastrzyk w miejscu przeciwnym do tego, w którym podawałeś zastrzyk poprzednim razem (zmieniając prawą stronę brzucha na lewą).

1. Wyjmij z opakowania foliowy blister zawierający strzykawkę wstępnie załadowaną. Otwórz blister i wyjmij strzykawkę wstępnie załadowaną.

2. Ostrożnie usuń nakrywkę igły ze strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie załadowana i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, a może to spowodować utratę leku. Po usunięciu nakrywki nie dotykaj niczego igłą. W ten sposób upewnisz się, że igła pozostaje czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jak ołówek), a drugą ręką delikatnie zaciskaj skórę brzucha między kciukiem a palcem wskazującym, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłok kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc prosto. Nie przestawaj wciskać tłoka!

Aby uniknąć powstawania siniaka, nie pocieraj miejsca zastrzyku po podaniu zastrzyku.

1. Puść tłok i pozwól strzykawce przesunąć się w górę, aż cała igła będzie schowana i zablokowana w swoim miejscu.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostrych. Dobrze zamknij pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie załadowanej z pasywną osłoną igły Ultrasafe

Twoja strzykawka wstępnie załadowana zawiera pasywną osłonę igły Ultrasafe chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokażą Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie podawać zastrzyku, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz zrobić, natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. zastrzyk podskórny) pomoże zmniejszyć ból i powstawanie siniaków w miejscu zastrzyku.

Przed samodzielnym podaniem Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli lek jest nieważny, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona, a płyn wewnątrz jest przezroczysty. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą masz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w którym chcesz podać lek. Zmieniaj strony – za każdym razem zmieniaj prawą stronę brzucha (żołądka) na lewą. Lek ten należy podawać tuż pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie załadowana jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Wysusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które chcesz podać zastrzyk. Najlepiej na kanapie, fotelu typu fotelek reclinable lub na łóżku z poduszkami do oparcia.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości większej niż 5 cm od pępka i w kierunku boków.

Pamiętaj. Nie podawaj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Podaj zastrzyk w miejscu przeciwnym do tego, w którym podawałeś zastrzyk poprzednim razem (zmieniając prawą stronę brzucha na lewą).

1. Wyjmij z opakowania foliowy blister zawierający strzykawkę wstępnie załadowaną. Otwórz blister i wyjmij strzykawkę wstępnie załadowaną.

2. Ostrożnie usuń nakrywkę igły ze strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie załadowana i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, a może to spowodować utratę leku. Po usunięciu nakrywki nie dotykaj niczego igłą. W ten sposób upewnisz się, że igła pozostaje czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jak ołówek), a drugą ręką delikatnie zaciskaj skórę brzucha między kciukiem a palcem wskazującym, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłok kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc prosto. Nie przestawaj wciskać tłoka!

Aby uniknąć powstawania siniaka, nie pocieraj miejsca zastrzyku po podaniu zastrzyku.

1. Puść tłok i pozwól strzykawce przesunąć się w górę, aż cała igła będzie schowana i zablokowana w swoim miejscu.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostrych. Dobrze zamknij pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie załadowanej z ręcznie aktywowaną osłoną igły

Twoja strzykawka wstępnie załadowana zawiera ręcznie aktywowaną osłonę igły chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokażą Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie podawać zastrzyku, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz zrobić, natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. zastrzyk podskórny) pomoże zmniejszyć ból i powstawanie siniaków w miejscu zastrzyku.

Przed samodzielnym podaniem Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli lek jest nieważny, nie używaj go. - Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona, a płyn wewnątrz jest przezroczysty. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą masz podać.
• Sprawdź brzuch, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w którym chcesz podać lek. Zmieniaj strony – za każdym razem zmieniaj prawą stronę brzucha (żołądka) na lewą. Lek ten należy podawać tuż pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie załadowana jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Wysusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które chcesz podać zastrzyk. Najlepiej na kanapie, fotelu typu fotelek reclinable lub na łóżku z poduszkami do oparcia.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości większej niż 5 cm od pępka i w kierunku boków.

Pamiętaj. Nie podawaj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Podaj zastrzyk w miejscu przeciwnym do tego, w którym podawałeś zastrzyk poprzednim razem (zmieniając prawą stronę brzucha na lewą).

1. Wyjmij z opakowania foliowy blister zawierający strzykawkę wstępnie załadowaną. Otwórz blister i wyjmij strzykawkę wstępnie załadowaną.
2. Ostrożnie usuń nakrywkę igły ze strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie załadowana i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, a może to spowodować utratę leku. Po usunięciu nakrywki nie dotykaj niczego igłą. W ten sposób upewnisz się, że igła pozostaje czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jak ołówek), a drugą ręką delikatnie zaciskaj skórę brzucha między kciukiem a palcem wskazującym, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłok kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc prosto. Nie przestawaj wciskać tłoka.

Aby uniknąć powstawania siniaka, nie pocieraj miejsca zastrzyku po podaniu zastrzyku.

1. Trzymaj mocno korpus strzykawki jedną ręką (A). Drugą ręką trzymaj podstawę za „skrzydła” strzykawki (B) i pociągnij podstawę, aż usłyszysz klik (C). Teraz używana igła jest całkowicie zabezpieczona.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostrych. Dobrze zamknij pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do kosza na śmieci.

Zmiana leczenia antykoagulacyjnego

• Zmiana z Inhixa na leki zmniejszające krzepnięcie krwi, zwane antagonistami witaminy K (np. warfaryna)

Lekarz poleci wykonanie badania krwi na parametr zwany INR i powie Ci, kiedy należy przerwać leczenie Inhixa.

• Zmiana z leków zmniejszających krzepnięcie krwi, zwanych antagonistami witaminy K (np. warfaryna), na Inhixa

Przerwij stosowanie antagonisty witaminy K. Lekarz poleci wykonanie badania krwi na parametr zwany INR i powie Ci, kiedy należy rozpocząć stosowanie Inhixa.

• Zmiana z Inhixa na leczenie bezpośrednimi doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi (np. apiksaban, dabigatran, edoksaban, rywaroksaban)

Przerwij stosowanie Inhixa. Zacznij przyjmować bezpośredni lek przeciwkrzepliwy doustny 0-2 godziny przed następną zaplanowaną iniekcją Inhixa, a następnie kontynuuj stosowanie zgodnie z zaleceniami.

• Zmiana z leczenia bezpośrednim lekiem przeciwkrzepliwym doustnym na Inhixa

Przestań przyjmować bezpośredni lek przeciwkrzepliwy doustny. Nie rozpoczynaj leczenia Inhixa wcześniej niż 12 godzin po ostatniej dawce bezpośredniego leku przeciwkrzepliwego doustnego.

Jeśli użyjesz więcej Inhixa niż powinieneś

Jeśli uważasz, że użyłeś zbyt dużej lub zbyt małej ilości Inhixa, natychmiast powiadom lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, nawet jeśli nie widzisz objawów problemów. Jeśli dziecko przypadkowo zastrzyknie lub połknie Inhixa, natychmiast zabierz je do szpitala na oddział ratunkowy.

Jeśli zapomnisz zastosować Inhixa

Jeśli zapomniałeś podać sobie dawkę, zrób to tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Nie podawaj podwójnej dawki w tym samym dniu, aby nadrobić pominięte dawki. Aby upewnić się, że nie zapomnisz żadnej dawki, może Ci się przydać prowadzenie dziennika.

Jeśli przerwiesz leczenie Inhixa

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Ważne jest, aby nadal otrzymywał Inhixa, aż lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia. Jeśli przestaniesz go stosować, może uformować się skrzeplina krwi, co może być bardzo niebezpieczne.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich je występują.

Tak jak inne leki przeciwzakrzepowe (lekarswa zmniejszające krzepnięcie krwi), Inhixa może powodować krwawienia, które potencjalnie mogą zagrozić życiu. W niektórych przypadkach krwawienie może nie być widoczne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek krwawienie, które nie ustaje samoistnie, lub objawy nadmiernego krwawienia (niezwykła słabość, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniona opuchlizna), skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Twój lekarz może zdecydować o dokładnym nadzorze lub zmianie leczenia.

Przerwij leczenie Inhixa i niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie objawy ciężkiej reakcji alergicznej (np. trudności z oddychaniem, obrzęk warg, jamy ustnej, gardła lub oczu).

Przerwij leczenie enoksaparyną i niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy:

• Uogólnione, czerwone, łuszczące się wysypki z guzkami pod skórą i pęcherzami, towarzyszące gorączce. Objawy zwykle pojawiają się na początku leczenia (ostra uogólniona egzantematyczna pustuloza).

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli:

• Pojawią się objawy zatoru naczynia krwionośnego przez skrzep krwi, takie jak:

• Ból typu kurcz, zaczerwienienie, uczucie ciepła lub obrzęk w jednej z kończyn dolnych – są to objawy głębokiego zakrzepicy żył

• Trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej, omdlenia lub kaszel z krwią – są to objawy zatoru płucnego

• Pojawi się bolesna wysypka z ciemnoczerwonymi plamami pod skórą, które nie zanikają po nacisku.

Twój lekarz może zalecić wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia liczby płytek krwionych.

Ogólna lista możliwych działań niepożądanych:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Krwawienie.
• Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Większa niż zwykle liczba siniaków. Może to wynikać z problemu z krwią spowodowanego niską liczbą płytek krwionych.
• Czerwone plamy na skórze. Pojawiają się częściej w miejscu wstrzyknięcia Inhixa.
• Wysypka skórna (grudki, pokrzywka).
• Zaburzenia skóry (zaburzenia lokalne).
• Siniak lub ból w miejscu wstrzyknięcia.
• Obniżenie liczby czerwonych krwinek w krwi.
• Zwiększenie liczby płytek krwionych w krwi.
• Ból głowy.

Niekoniecznie często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Nagły, silny ból głowy. Może to być objaw krwawienia do mózgu.
• Wrażliwość na dotyk i obrzęk brzucha. Może to wskazywać na krwawienie żołądka.
• Duże, nieregularne czerwone plamy na skórze, z pęcherzami lub bez.
• Podrażnienie skóry (podrażnienie lokalne).
• Żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu) i ciemny kolor moczu. Mogą to być objawy choroby wątroby.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Ciężka reakcja alergiczna. Objawy mogą obejmować: wysypkę skórną, trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• Podwyższenie poziomu potasu w krwi. Zjawisko to jest bardziej prawdopodobne u osób z chorobą nerek lub cukrzycą. Lekarz może to sprawdzić za pomocą badania krwi.
• Zwiększenie liczby białych krwinek zwanych eozynofilami w krwi. Lekarz może to sprawdzić za pomocą badania krwi.
• Utrata włosów.
• Osteoporoza (choroba, przy której kości są bardziej narażone na pęknięcia).
• Mrowienie, drętwienie i osłabienie mięśni (szczególnie w dolnej części ciała) po wykonaniu punkcji lędźwiowej lub znieczuleniu podpajęczynówkowemu.
• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami (brak możliwości kontrolowania potrzeb fizjologicznych).
• Zgrubienie lub guzek w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, które nie zostały wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Inhixa

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Przechowuj poniżej 25 °C. Nie zamrażać.

Roztwór należy użyć w ciągu 8 godzin od jego rozcieńczenia.

Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważalne są widoczne zmiany w wyglądzie roztworu.

Strzykawki wstępnie załadowane Inhixa przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną zawartość leku należy wyrzucić.

Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Inhixa

• Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa.

Każdy mililitr zawiera 10 000 JW (100 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda strzykawka wstępnie napełniona o pojemności 0,2 ml zawiera 2 000 JW (20 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda strzykawka wstępnie napełniona o pojemności 0,4 ml zawiera 4 000 JW (40 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda strzykawka wstępnie napełniona o pojemności 0,6 ml zawiera 6 000 JW (60 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda strzykawka wstępnie napełniona o pojemności 0,8 ml zawiera 8 000 JW (80 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda strzykawka wstępnie napełniona o pojemności 1 ml zawiera 10 000 JW (100 mg) enoksaparyny sodowej.

• Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Inhixa 2 000 JW (20 mg)/0,2 ml to 0,2 ml roztworu zawartego w:

• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z polipropylenu o kolorze purpurowym. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z poliwęglanu białego. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 1, 2, 6, 10, 20 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych
• 2, 6, 10, 20, 50 i 90 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły
• 6, 10 i 20 strzykawek wstępnie napełnionych z ręczną osłoną igły
• 2 i 6 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 4 000 JW (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań to 0,4 ml roztworu zawartego w:

• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z polipropylenu o kolorze żółtym. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z poliwęglanu białego. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 5, 6, 10, 20, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych
• 2, 5, 6, 10, 20, 30, 50 i 90 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły
• 2, 6, 10, 20 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z ręczną osłoną igły
• 2 i 6 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 6 000 JW (60 mg)/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań to 0,6 ml roztworu zawartego w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z polipropylenu o kolorze pomarańczowym. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z poliwęglanu białego. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 8 000 JW (80 mg)/0,8 ml roztwór do wstrzykiwań to 0,8 ml roztworu zawartego w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z polipropylenu o kolorze czerwonym. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z poliwęglanu białego. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 10 000 JW (100 mg)/1 ml roztwór do wstrzykiwań to 1 ml roztworu zawartego w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z polipropylenu o kolorze czarnym. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką gumową z chlorobutylu oraz tłokiem z poliwęglanu białego. Strzykawka może być dodatkowo wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30, 50 i 90 strzykawek wstępnie napełnionych
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 strzykawek wstępnie napełnionych z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 strzykawek wstępnie napełnionych z osłoną igły UltraSafe Passive

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel dopuszczenia do obrotu i wytwórca

Właściciel dopuszczenia do obrotu

Techdow Pharma Netherlands B.V.

Zuidplein 28, Tower 1, Level 3 (Unit 5)

1077 XV Amsterdam

Holandia

Wytwórca

SciencePharma spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Chelmska 30/34

00-725 Warszawa

Polska

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela dopuszczenia do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Medycznej: http://www.ema.euopa.eu.