Idelvion 500 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

Hiszpania
Nazwa handlowa Idelvion 500 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
Postać farmaceutyczna proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Stosowanie Szpitalne
Numer rejestracyjny 1161095002
Idelvion 500 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

IDELVION 250 J, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

IDELVION 500 J, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

IDELVION 1 000 J, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

IDELVION 2 000 J, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

IDELVION 3 500 J, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

albutrepenonakog alfa (rekombinowany czynnik krzepnięcia IX)

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

  • Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

  • Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki :

  1. Co to jest lek IDELVION i w jakich celach jest stosowany

  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku IDELVION

  3. Jak stosować lek IDELVION

  4. Możliwe działania niepożądane

  5. Przechowywanie leku IDELVION

  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest IDELVION i do czego jest stosowany

Co to jest IDELVION?

IDELVION to lek stosowany w leczeniu hemofilii, który zastępuje naturalny krzepnący czynnik IX. Aktywną substancją w IDELVION jest albutrepenonakog alfa (rekombinowana białkowa cząsteczka fuzyjna łącząca czynnik IX krzepnięcia z albuminą [rIX-FP]).

Czynnik IX uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Pacjenci z hemofilią typu B nie posiadają tego czynnika, co oznacza, że ich krew nie krzepnie tak szybko, jak powinna, co zwiększa skłonność do krwawień. IDELVION działa, zastępując czynnik IX u pacjentów z hemofilią typu B, umożliwiając prawidłowe krzepnięcie ich krwi.

Do czego stosuje się IDELVION?

IDELVION stosuje się w celu zapobiegania lub zatrzymywania krwawień spowodowanych niedoborem wystarczającej ilości czynnika IX u pacjentów w każdym wieku z hemofilią typu B (nazywaną również wrodzoną niedobornością czynnika IX lub chorobą Christmasa).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem IDELVION

Nie stosuj IDELVION

  • jeśli jesteś uczulony na substancję czynną (albutrepenonakog alfa) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • jeśli jesteś uczulony na białka chomika.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Zaleca się, aby za każdym razem, gdy stosujesz IDELVION, zapisywać nazwę i numer serii produktu w celu śledzenia produktów i partii, których użyto.

Śledzenie

W celu poprawy śledzenia leków biologicznych nazwa i numer serii podanego leku powinny być wyraźnie zarejestrowane.

Przed rozpoczęciem stosowania IDELVION skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Może dochodzić do reakcji alergicznych (nadwrażliwości). Produkt zawiera śladowe ilości białek chomika (zobacz również „Nie stosuj IDELVION”). Jeśli wystąpią objawy reakcji alergicznych, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem lub ośrodkiem leczenia, w którym prowadzona jest Twoja opieka. Twój lekarz powinien poinformować Cię o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości. Objawy te obejmują pokrzywkę, ogólną wysypkę, uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia krwi (hipotensję) oraz anafilaksję (ciężką reakcję alergiczną powodującą poważne trudności w oddychaniu lub zawroty głowy).

  • Z uwagi na ryzyko reakcji alergicznych związanych z czynnikiem IX, pierwsze podania IDELVION powinny być wykonywane pod nadzorem lekarskim, aby zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy medycznej w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych.

  • Tworzenie się inhibitorów (przeciwciał neutralizujących) to znana komplikacja zgłaszana podczas leczenia IDELVION. Inhibitory uniemożliwiają prawidłowe działanie leczenia. Jeśli krwawienia nie ustępują pomimo stosowania IDELVION, niezwłocznie powiadom lekarza. Należy regularnie kontrolować możliwość powstania inhibitorów.

  • Jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub serca lub jeśli niedawno przeszedłeś dużą operację, poinformuj o tym lekarza, ponieważ istnieje większe ryzyko powikłań związanych z krzepnięciem krwi.

  • Jeśli do podania IDELVION potrzebne byłoby centralne urządzenie dostępu do żyły (CUDV), lekarz weźmie pod uwagę ryzyko powikłań związanych z CUDV, takich jak infekcje miejscowe, obecność bakterii we krwi (bakteriemia) oraz powstawanie skrzepliny krwi w naczyniach krwionośnych (trombosis) w miejscu wprowadzenia cewnika.

Stosowanie IDELVION z innymi lekami

  • Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub mógłbyś potrzebować stosowania innych leków.

Ciąża i karmienie piersią

  • Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, sądzisz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
  • W czasie ciąży i karmienia piersią IDELVION należy stosować tylko wtedy, gdy wyraźnie jest to konieczne.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

IDELVION nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn.

IDELVION zawiera sód

Ten lek zawiera do 8,6 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 0,4% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować IDELVION

Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi. Postępuj ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

Dawkę IDELVION ustali Twój lekarz. Ilość IDELVION, której potrzebujesz, oraz długość leczenia zależą od:

  • stopnia ciężkości choroby
  • lokalizacji i nasilenia krwawienia
  • stanu klinicznego i odpowiedzi klinicznej
  • masy ciała

IDELVION podaje się jako wstrzyknięcie do żyły (dożylne, IV) po odtworzeniu zawartości proszku za pomocą rozpuszczalnika dostarczonego przez lekarza lub pielęgniarkę. IDELVION może być podawany dożylnie również przez Ciebie lub inną osobę, ale wyłącznie po odpowiednim przeszkoleniu.

Jeśli podasz więcej IDELVION niż należy

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli podasz więcej IDELVION niż zalecono.

Jeśli przerwiesz leczenie IDELVION

Nie przerywaj stosowania IDELVION bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Odtwarzanie i podawanie

Ogólne instrukcje

  • Proszek należy zmieszać z rozpuszczalnikiem (cieczą) i pobrać z fiolki, zachowując warunki jałowości (braku drobnoustrojów). Lekarz pokaże Ci, jak przygotować roztwór i jak poprawnie pobrać go z fiolki.
  • IDELVION nie należy mieszać z innymi lekami ani rozpuszczalnikami, z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.
  • Roztwór powinien być klarowny lub lekko opalizujący, koloru żółtego do bezbarwnego, tj. może lekko świecić w świetle, ale nie powinien zawierać widocznych cząstek. Po pobraniu lub przefiltrowaniu roztworu (patrz niżej) należy go wizualnie ocenić przed użyciem. Nie należy stosować roztworu, jeśli jest mętny lub zawiera strąki lub widoczne cząstki.
  • Usunięcie nieużywanego produktu i wszystkich pozostałych materiałów powinno być przeprowadzone zgodnie z lokalnymi przepisami oraz wskazówkami lekarza.

Odtwarzanie

Nie otwierając żadnej z fiolki, ogrzej proszek IDELVION i ciecz do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Można to osiągnąć, pozostawiając fiolki w temperaturze pokojowej przez około godzinę lub trzymając je w dłoniach przez kilka minut.

NIE narażaj fiol na bezpośrednie działanie ciepła. Fiolkom nie należy podgrzewać powyżej temperatury ciała (37 °C).

Delikatnie usuń ochronne nakrętki z fiol, a następnie oczyść odsłonięte części zatyczek gumowych za pomocą chusteczki nasączonej alkoholem. Pozwól fiolkom wyschnąć przed otwarciem opakowania Mix2Vial (zawierającego urządzenie przelewowe z filtrem), a następnie postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami.

Szkic techniczny w czerni i bieli urządzenia medycznego w kształcie cylindra z szeroką płaską podstawą i cienkim pionowym korpusem 1

  1. Otwórz opakowanie zawierające Mix2Vial, odrywając zabezpieczenie. Nie wyciągaj Mix2Vial z blistra.

Diagram przedstawiający cylinder wciskany w dół czarną strzałką do otwartego szklanego fiolki 2

  1. Umieść fiolkę z rozpuszczalnikiem na czystej i równej powierzchni i trzymaj ją mocno. Trzymaj Mix2Vial razem z blisterem i wciskaj niebieski koniec w dół, aż zaskoczy w korku fiolki z rozpuszczalnikiem.

Rozstrzelony diagram urządzenia medycznego z cylindrycznymi elementami i czarną strzałką wskazującą w górę 3

  1. Delikatnie usuń blister z Mix2Vial, trzymając za brzeg i pociągając w górę, w kierunku pionowym. Upewnij się, że usuwasz tylko blister, a nie sam Mix2Vial.

Rysunek techniczny fiolki medycznej z oddzielnym kapturkiem i zakrętką śrubowaną pokazującą etap montażu od góry do dołu 4

  1. Umieść fiolkę z proszkiem IDELVION na płaskiej i stabilnej powierzchni. Odwróć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym Mix2Vial i wciskaj przezroczysty końcówkę adaptera w dół, aż zaskoczy w korku fiolki IDELVION. Rozpuszczalnik zostanie automatycznie przetransferowany do fiolki z IDELVION.

Diagram techniczny przedstawiający ruch obrotowy górnego elementu cylindrycznego 5

  1. Jedną ręką trzymaj stronę fiolki IDELVION z zamocowanym Mix2Vial, a drugą ręką trzymaj stronę fiolki z rozpuszczalnikiem. Ostrożnie odkręć system transferowy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, rozdzielając go na dwie części.

Wyrzuć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym niebieskim adapterem Mix2Vial.

Rysunek techniczny w czerni i bieli cylindrycznej fiolki z zakrętką śrubowaną i zakrzywioną strzałką u podstawy wskazującą obrót6

  1. Delikatnie obracaj fiolkę z IDELVION z zamocowanym przezroczystym adapterem, aż substancja całkowicie się rozpuści. Nie wstrząsaj.

Rysunek techniczny strzykawki z tłokiem wciskanym w dół w celu wessania zawartości z poniższej szklanej fiolki7

  1. Wypełnij powietrzem sterylną, pustą strzykawkę. Trzymając fiolkę IDELVION w pozycji pionowej, podłącz strzykawkę do adaptera Luer-Lock zamocowanego w Mix2Vial, skręcając ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wprowadź powietrze do fiolki z IDELVION.

Przesyłanie i podawanie

Rysunek techniczny w czerni i bieli strzykawki z górnym kapturkiem, cylindrycznym korpusem i tłokiem z czarną strzałką skierowaną w dół 8

  1. Trzymając tłok strzykawki wciśnięty, odwróć układ do góry nogami i powoli wciągnij roztwór do strzykawki, ciągnąc tłok do tyłu.

9

  1. Gdy roztwór zostanie przeniesiony do strzykawki, mocno chwyć korpus strzykawki (utrzymując tłok skierowany w dół) i odkręć przezroczysty adapter Mix2Vial od strzykawki, obracając przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.

Użyj zestawu do weno punkcji dostarczonego z produktem i wsuń igłę do żyły. Pozwól krwi przepływać aż do końca rurki. Podłącz strzykawkę do nakręcanego końcówki blokującej zestawu do weno punkcji. Wstrzygnij powoli roztwór rekompensowany (w tempie, które będzie dla Ciebie wygodne, maksymalnie 5 ml/min) do żyły, zgodnie z instrukcjami udzielonymi przez lekarza. Staraj się, aby krew nie dostała się do strzykawki zawierającej produkt.

Sprawdź, czy nie wystąpią skutki uboczne bezpośrednio po wstrzyknięciu. Jeśli wystąpią skutki uboczne, które mogą być związane z podaniem IDELVION, wstrzyknięcie należy przerwać (zobacz także punkty 2 i 4).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Skontaktuj się z lekarzem:

  • jeśli zauważysz objawy reakcji alergicznych (patrz poniżej);

  • jeśli zauważysz, że lek przestaje działać poprawnie.

Z lekami zawierającymi czynnik IX zaobserwowano następujące działania niepożądane:

  • Możliwe są reakcje nadwrażliwościowe o charakterze alergicznym (częste), obejmujące następujące objawy: zaczerwienienie skóry, swędzenie skóry (rozległa pokrzywka), uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (hipotensja) oraz reakcję anafilaktyczną (ciężką reakcję powodującą silne trudności w oddychaniu i zawroty głowy). W takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Inhibitory: lek przestaje działać poprawnie (trwające krwawienie). Możesz wytworzyć inhibitor (neutralizujący przeciwciało) czynnika IX (częstość nieznana), co oznacza, że czynnik IX przestanie działać poprawnie. W takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Następujące działania niepożądane wystąpiły często podczas stosowania IDELVION (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

  • Ból głowy

  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

  • Zawroty głowy

  • Wysypka skórna

Następujące działania niepożądane wystąpiły rzadziej (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

  • Egzema

Działania niepożądane u dzieci i nastolatków

Oczekuje się, że działania niepożądane u dzieci będą takie same jak u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Ochrona IDELVION

  • Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

  • Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i na opakowaniu.

  • Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25 °C.

  • Nie zamrażać.

  • Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

  • Po odtworzeniu produkt powinien być używany preferencyjnie natychmiast.

Jeśli odtworzony produkt nie zostanie podany natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład IDELVION

Substancja czynna:

250 JW na fiolkę; po rozcieńczeniu 2,5 ml wody do wstrzykiwań roztwór zawiera 100 JW/ml albutrepenonakogu alfa.

500 JW na fiolkę; po rozcieńczeniu 2,5 ml wody do wstrzykiwań roztwór zawiera 200 JW/ml albutrepenonakogu alfa.

1 000 JW na fiolkę; po rozcieńczeniu 2,5 ml wody do wstrzykiwań roztwór zawiera 400 JW/ml albutrepenonakogu alfa.

2 000 JW na fiolkę; po rozcieńczeniu 5 ml wody do wstrzykiwań roztwór zawiera 400 JW/ml albutrepenonakogu alfa.

3 500 JW na fiolkę; po rozcieńczeniu 5 ml wody do wstrzykiwań roztwór zawiera 700 JW/ml albutrepenonakogu alfa.

Pozostałe składniki:

cytrynian sodu, polisorbat 80, manitol, sacharoza i kwas chlorowodorowy (do regulacji pH).

Zobacz ostatni akapit sekcji 2.

Roztwórnik: woda do wstrzykiwań

Wygląd leku IDELVION i zawartość opakowania

IDELVION jest proszkiem o barwie od żółtej do białej, dostarczanym wraz z rozcieńczaczem w postaci wody do wstrzykiwań.

Otrzymany po rozcieńczeniu roztwór powinien być przezroczysty lub lekko mleczny, od żółtego do bezbarwnego, tzn. może wykazywać połysk w świetle, ale nie powinien zawierać widocznych cząstek.

Sposoby opakowania

Opakowanie zawierające 250, 500 lub 1 000 JW, składające się z:

1 fiolki z proszkiem

1 fiolki z 2,5 ml wody do wstrzykiwań

1 przelacza z filtrem 20/20

Zestaw do podania (opakowanie wewnętrzne):

1 jednorazowa strzykawka 5 ml

1 zestaw do nakłucia żyły

2 chusteczki alkoholowe

1 opatrunek niesterowny

Opakowanie zawierające 2 000 lub 3 500 JW, składające się z:

1 fiolki z proszkiem

1 fiolki z 5 ml wody do wstrzykiwań

1 przelacza z filtrem 20/20

Zestaw do podania (opakowanie wewnętrzne):

1 jednorazowa strzykawka 10 ml

1 zestaw do nakłucia żyły

2 chusteczki alkoholowe

1 opatrunek niesterowny

Może być dostępna tylko część opakowań o różnych rozmiarach.

Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

CSL Behring GmbH

Emil-von-Behring-Straße 76

35041 Marburg

Niemcy

Informacje dodatkowe na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela zezwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Belgia/Belgia/Belgia

CSL Behring NV

Tel./Tel.: +32 15 28 89 20

Litwa

CentralPharma Communications UAB

Tel.: +370 5 243 0444

Tekst pisany cyrylicą na białym tle z napisem Bulgaria, MagnaPharm Bulgaria EAD oraz numerem telefonu +359 2 810 3949

Luksemburg/Luksemburg

CSL Behring NV

Tel./Tel.: +32 15 28 89 20

Republika Czeska

CSL Behring s.r.o.

Tel.: + 420 702 137 233

Węgry

CSL Behring Kft.

Tel.: +36 1 213 4290

Dania

CSL Behring AB

Tlf: +46 8 544 966 70

Malta

AM Mangion Ltd.

Tel.: +356 2397 6333

Niemcy

CSL Behring GmbH

Tel.: +49 6190 75 84810

Niderlandy

CSL Behring BV

Tel.: + 31 85 111 96 00

Estonia

CentralPharma Communications OÜ

Tel.: +3726015540

Norwegia

CSL Behring AB

Tlf: +46 8 544 966 70

Grecja

CSL Behring ΕΠΕ

Tel.: +30 210 7255 660

Austria

CSL Behring GmbH

Tel.: +43 1 80101 1040

Hiszpania

CSL Behring S.A.

Tel.: +34 933 67 1870

Polska

CSL Behring Sp.z o.o.

Tel.: +48 22 213 22 65

Francja

CSL Behring S.A.

Tél: + 33 –(0)-1 53 58 54 00

Portugalia

CSL Behring Lda

Tel.: +351 21 782 62 30

Chorwacja

Marti Farm d.o.o.

Tel.: +385 1 5588297

Rumunia

Prisum Healthcare S.R.L.

Tel.: +40 21 322 0171

Irlandia

CSL Behring GmbH

Tel.: +49 6190 75 84700

Islandia

CSL Behring AB

Sími: +46 8 544 966 70

Słowenia

Emmes Biopharma Global s.r.o. podrużnica w Słowenii

Tel.: + 386 41 42 0002

Słowacja

CSL Behring Slovakia s.r.o.

Tel.: +421 911 653 862

Włochy

CSL Behring S.p.A.

Tel.: +39 02 34964 200

Finlandia/Suomi

CSL Behring AB

Puh/Tel.: +46 8 544 966 70

Cypr

CSL Behring ΕΠΕ

Tel.: +30 210 7255 660

Szwecja

CSL Behring AB

Tel.: +46 8 544 966 70

Łotwa

CentralPharma Communications SIA

Tel.: +371 6 7450497

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu oraz na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).


Informacja przeznaczona wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej:

Dawkowanie

Dawkę i długość trwania leczenia zastępczego dobiera się indywidualnie, w zależności od nasilenia niedoboru czynnika IX, lokalizacji i nasilenia krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta.

Ilość podanych jednostek czynnika IX wyraża się w Jednostkach Międzynarodowych (J.M.) w odniesieniu do obecnego standardu WHO dla produktów zawierających czynnik IX. Aktywność czynnika IX w osoczu wyraża się jako procent (w stosunku do osocza ludzkiego normalnego) lub w Jednostkach Międzynarodowych (w odniesieniu do międzynarodowego standardu dla czynnika IX osoczkowego).

Jedna Jednostka Międzynarodowa (J.M.) aktywności czynnika IX odpowiada ilości czynnika IX obecnej w 1 ml osocza ludzkiego normalnego.

Leczenie na żądanie

Dawkę niezbędną czynnika IX oblicza się na podstawie doświadczenia klinicznego, zgodnie z którym 1 J.M. czynnika IX na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika IX w osoczu średnio o 1,3 J.M/dl u pacjentów ≥ 12 roku życia i o 1,0 J.M/dl u pacjentów < 12 roku życia. Wymaganą dawkę oblicza się według następującego wzoru:

Wymagana dawka (J.M.) = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie aktywności czynnika IX (% normalnego poziomu lub J.M/dl) × {odwrotność zaobserwowanej recuperacji (J.M/kg na J.M/dl)}

Przewidywane zwiększenie aktywności czynnika IX (J.M/dl lub % normalnego poziomu) = dawka (J.M.) × recuperacja (J.M/dl na J.M/kg) / masa ciała (kg)

Dawkę i częstotliwość podawania dostosowuje się zawsze do skuteczności klinicznej obserwowanej w poszczególnych przypadkach.

Pacjenci < 12 roku życia

W przypadku przyrostu aktywności czynnika IX wynoszącego 1 J.M/dl na 1 J.M/kg dawkę oblicza się według następującego wzoru:

Wymagana dawka (J.M.) = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie aktywności czynnika IX (J.M/dl) × 1 dl/kg

Przykład:

  1. U pacjenta o masie ciała 20 kg z ciężką hemofilią typu B wymaga się osiągnięcia maksymalnego poziomu 50% normalnego poziomu. Odpowiednia dawka wyniesie: 20 kg × 50 J.M/dl × 1 dl/kg = 1 000 J.M.

  2. U pacjenta o masie ciała 25 kg po podaniu 1 000 J.M IDELVION można oczekiwać wzrostu aktywności czynnika IX po iniekcji o 1 000 J.M / 25 kg × 1,0 (J.M/dl na J.M/kg) = 40 J.M/dl (40% normalnego poziomu).

Pacjenci ≥ 12 roku życia

W przypadku przyrostu aktywności czynnika IX wynoszącego 1,3 J.M/dl na 1 J.M/kg dawkę oblicza się według następującego wzoru:

Wymagana dawka (J.M.) = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie aktywności czynnika IX (J.M/dl) × 0,77 dl/kg

Przykład:

  1. U pacjenta o masie ciała 80 kg z ciężką hemofilią typu B wymaga się osiągnięcia maksymalnego poziomu 50% normalnego poziomu. Odpowiednia dawka wyniesie: 80 kg × 50 J.M/dl × 0,77 dl/kg = 3 080 J.M.

  2. U pacjenta o masie ciała 80 kg po podaniu 2 000 J.M IDELVION można oczekiwać wzrostu aktywności czynnika IX po iniekcji o 2 000 J.M × 1,3 (J.M/dl na J.M/kg) / 80 kg = 32,5 J.M/dl (32,5% normalnego poziomu).

W przypadku poniższych zdarzeń krwotocznych aktywność czynnika IX nie powinna być niższa niż ustalony poziom aktywności plazmatycznej (w % normalnego poziomu lub w J.M/dl) przez odpowiedni okres czasu. Poniższa tabela może służyć jako wytyczna dawkowania w przypadku epizodów krwawień i zabiegów chirurgicznych:

Stopień krwawienia/

typ zabiegu chirurgicznego

Poziom czynnika IX

wymagany (% lub j/dl)

Częstotliwość dawkowania

(godziny)/czas trwania

leczenia (dni)

Krwawienie

Hemartroza

łagodne lub umiarkowane,

krwawienie do mięśni (z wyjątkiem

mięśnia biodrowo-lędźwiowego) lub

krwawienie z jamy ustnej

30–60

Jedna dawka powinna wystarczyć

w większości przypadków krwawienia.

Należy podać dawkę utrzymującą

po 24–72 godzinach, jeśli stwierdza się

dalsze objawy krwawienia.

Poważne krwawienie

Krwawienia potencjalnie śmiertelne,

głębokie krwawienie do mięśni,

w tym do mięśnia biodrowo-lędźwiowego

60–100

Należy powtarzać co 24–72 godziny

w pierwszym tygodniu, a następnie

podawać dawkę utrzymującą

raz w tygodniu, aż do ustania

krwawienia i gojenia się rany.

Mały zabieg chirurgiczny

Na przykład (w tym niepowikłane

wyciąganie zębów)

50–80

(przed i po zabiegu)

Jedna dawka powinna wystarczyć

w większości małych zabiegów.

W razie potrzeby można podać

dawkę utrzymującą po 24–72

godzinach, aż do ustania

krwawienia i gojenia się rany.

Duży zabieg chirurgiczny

60–100

(przed i po zabiegu)

Należy powtarzać co 24–72 godziny

w pierwszym tygodniu, a następnie

podawać dawkę utrzymującą

1–2 razy w tygodniu, aż do ustania

krwawienia i gojenia się rany.

Profilaktyczne leczenie

Dla długoterminowej profilaktyki krwawień u pacjentów z ciężką hemofilią typu B, dawkowanie wynosi zazwyczaj 35–50 j.m./kg raz w tygodniu. U pacjentów dobrze kontrolowanych w ramach trybu jednorazowego w tygodniu, można rozważyć podawanie dawki do 75 j.m./kg co 10 lub 14 dni. U pacjentów powyżej 18 roku życia można rozważyć dalsze wydłużenie przedziału między dawkami.

W niektórych przypadkach, szczególnie u młodszych pacjentów, może być konieczne skrócenie przedziałów podawania lub zastosowanie wyższych dawek.

Po wystąpieniu krwawienia w trakcie profilaktyki, pacjenci powinni kontynuować swój tryb profilaktyczny w jak największym stopniu, podając 2 dawki IDELVION z co najmniej 24-godzinną przerwą, ale dłuższy odstęp czasu może być stosowany, jeśli uznano to za odpowiednie dla danego pacjenta.

Pediatryczna populacja

W długoterminowym leczeniu profilaktycznym, zalecana schemat dawkowania to 35–50 j.m./kg raz w tygodniu. U nastolatków w wieku 12 lat i starszych, zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych (patrz wyżej).

Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności stosowania

Inhibitory

Po wielokrotnym podawaniu produktów zawierających ludzki czynnik krzepnięcia IX należy monitorować pacjentów pod kątem rozwoju przeciwciał neutralizujących (inhibitorów), które należy oznaczyć w jednostkach Bethesdy (UB) odpowiednimi testami biologicznymi.

W piśmiennictwie opisano przypadki wskazujące na związek między wystąpieniem inhibitora czynnika IX a reakcjami alergicznymi. Dlatego pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne, należy ocenić pod kątem obecności inhibitora. Należy pamiętać, że pacjenci z inhibitory czynnika IX mogą mieć zwiększone ryzyko anafilaksji po kolejnym narażeniu na czynnik IX.

Monitorowanie leczenia

W trakcie leczenia zaleca się odpowiednie monitorowanie poziomów czynnika IX w celu ustalenia dawki i częstotliwości infuzji. Odpowiedzi pacjentów na czynnik IX mogą się różnić, co odzwierciedla różnice w okresach półtrwania i odzyskiwaniu. Dawka oparta na masie ciała może wymagać dostosowania u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. W szczególnym przypadku większych zabiegów chirurgicznych, konieczne jest dokładne monitorowanie leczenia substytucyjnego za pomocą testów krzepnięcia (aktywność czynnika IX w osoczu).

W przypadku stosowania jednoetapowego testu krzepnięcia opartego na czasie częściowej tromboplastyny aktywowanej (APTT) in vitro do oznaczania aktywności czynnika IX we krwi pacjentów, wyniki aktywności czynnika IX w osoczu mogą być znacząco wpływane przez zastosowany odczynnik APTT oraz standard odniesienia używany w teście. Prawdopodobne jest, że pomiar przeprowadzony jednoetapowym testem krzepnięcia z użyciem odczynnika APTT opartego na kaolinie lub odczynnika APTT z Actin FS może prowadzić do zaniżenia rzeczywistego poziomu aktywności. Ma to szczególne znaczenie przy zmianie laboratorium lub odczynników stosowanych w teście.