Furosemid Mabo 40 mg tabletki EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Furosemida Mabo 40 mg tabletki EFG

Przed przystąpieniem do stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotnik — może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jego treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy — może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma na liście w niniejszym ulotniku. Zobacz sekcja 4.

Spis treści ulotnika:

1. Co to jest Furosemida Mabo i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Furosemida Mabo
3. Jak stosować Furosemida Mabo
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Furosemida Mabo
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Furosemida Mabo i do czego służy

Furosemida to lek moczopędny z grupy sulfonamidów. Działa zwiększając wydalanie moczu (działanie moczopędne) oraz obniżając ciśnienie tętnicze (działanie przeciw nadciśnieniowe).

Lek ten, zawsze stosowany na receptę lekarza, jest wskazany w leczeniu:

• Obrzęków (opuchlizny spowodowanej gromadzeniem się płynów) związanych z niewydolnością serca, wątrobą (wysięk – ascites), chorobami nerek, w tym zespole nerczycowym (pierwszeństwo ma leczenie choroby podstawowej).
• Obrzęków po oparzeniach.
• Łagodnego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Furosemida Mabo

Uważnie przeczytaj instrukcje zawarte w punkcie 3. „Jak stosować Furosemida Mabo”.

Nie przyjmuj Furosemida Mabo

• Jeśli jesteś uczulony na furosemid, leki z grupy furosemidu (sulfonamidy) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

• Jeśli Twój ogólny poziom krwi jest obniżony (hipowolemia) lub jesteś odwodniony.

• Jeśli masz ciężkie zaburzenia w funkcji nerek, towarzyszące zmniejszeniu ilości wydalanego moczu (niewydolność nerek z anurią), które nie odpowiadają na działanie tego leku.

• Jeśli masz ciężkie obniżenie stężenia potasu we krwi (ciężka hipokaliemia) (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).

• Jeśli masz ciężki niedobór soli sodowych we krwi (ciężka hiponatremia).

• Jeśli znajdujesz się w stanie przedkomatowym lub w śpiączce związanej z encefalopatią wątrobowa.

• Jeśli karmisz piersią niemowlę.

• Jeśli jesteś w ciąży, zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania furosemidu skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zachowaj szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku:

• Jeśli masz problemy z wydalaniem moczu, zwłaszcza na początku leczenia.
• Jeśli masz niskie ciśnienie krwi (hipotensję).
• Jeśli istnieje u Ciebie zwiększony ryzyko znacznego spadku ciśnienia krwi (np. u pacjentów z istotnym zwężeniem tętnic wieńcowych lub mózgowych).
• Jeśli masz utajoną lub wyraźną cukrzycę (diabetes mellitus).
• Jeśli chorujesz na podagry.
• Jeśli masz poważne zaburzenia nerek związane z ciężką chorobą wątroby (zespołem wątrobowo-nerekowym).
• Jeśli masz niski poziom białek we krwi (hipoproteinemię), dodatkowo zespół nerczotwórczy (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
• U noworodków przedwczesnych (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
• Istnieje możliwość nasilenia się lub aktywacji toczeńca rumieniowatego układowego.
• Jeśli jesteś osobą starszą, jeśli jesteś leczony lekami, które mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi, lub jeśli masz inne stany chorobowe związane z ryzykiem obniżenia ciśnienia krwi.

Podczas leczenia tym lekiem zazwyczaj konieczna jest okresowa kontrola stężenia w surowicy sodu, potasu i kreatyniny, szczególnie jeśli występuje u Ciebie znaczna utrata płynów z powodu wymiotów, biegunki lub nadmiernego pocenia się. Należy korygować odwodnienie lub hipowolemię oraz wszelkie istotne zaburzenia równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Może być konieczne przerwanie leczenia.

Pacjenci starsi z demencją, którzy przyjmują rysperydon, powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu. Rysperydon jest lekiem stosowanym w leczeniu niektórych chorób psychicznych, takich jak demencja (choroba charakteryzująca się występowaniem różnych objawów: utratą pamięci, trudnościami w mówieniu, problemami z myśleniem).

Stosowanie u sportowców

Lek ten zawiera furozamid, który może spowodować pozytywny wynik testów na doping.

Stosowanie Furosemidu Mabo z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz mieć potrzebę przyjmowania innych leków.

Skuteczność leczenia może być zaburzona, jeśli furosemid stosuje się jednocześnie z innymi lekami.

Niektóre substancje mogą zwiększyć swoje toksyczne działanie na uszy i nerki, gdy są podawane razem z tym lekiem. Dlatego ich jednoczesne stosowanie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy istnieją uzasadnienia medyczne.

Do takich substancji należą:

• Aminoglikozydy (leki przeciwbakteryjne) takie jak gentamycyna, kanamycyna i tobramycyna.
• Leki stosowane w leczeniu nowotworów (cisplatyna).

Lekarz może potrzebować dostosować dawkę i/lub podjąć inne środki ostrożności, jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków:

• Aliskiren – stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Jednoczesne stosowanie furosemidu z innymi lekami może osłabić działanie tych leków, takich jak:

• Leki stosowane w cukrzycy (hipoglikemizujące).
• Leki podnoszące ciśnienie tętnicze (sympatykomimetyki o działaniu hipertensyjnym, np. adrenalina i noradrenalina).

W innych przypadkach jednoczesne stosowanie może nasilić działanie tych leków, takich jak:

• Leki stosowane w astmie (teofilina).
• Leki rozkurczające mięśnie (typu kurare).
• Leki stosowane w depresji (sole litowe): może zwiększyć ryzyko toksyczności litu, w tym ryzyko szkodliwego wpływu na serce lub mózg.
• Pacjenci leczeni diuretykami mogą doświadczyć ciężkiej hipotensji i pogorszenia czynności nerek, szczególnie podczas pierwszego podania lub pierwszego podania wysokiej dawki inhibitora ACE (enzymu konwertującego angiotensynę) lub antagonisty receptorów angiotensyny II.
• Jeśli leki obniżające ciśnienie tętnicze, diuretyki lub inne leki mogące obniżyć ciśnienie tętnicze są podawane jednocześnie z furosemidem, należy przewidywać bardziej wyraźny spadek ciśnienia tętniczego.
• Leki toksyczne dla nerek: jednoczesne podawanie może nasilić szkodliwe działanie tych leków na nerki.

Niektóre leki stosowane w stanach zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy) oraz leki stosowane w epilepsji (fenytoina) mogą osłabić działanie furosemidu.

Furosemid może nasilić toksyczność salicylanów.

Ten lek i sukralfat nie powinny być podawane jednocześnie w odstępie krótszym niż 2 godziny, ponieważ działanie furosemidu może być osłabione.

Leki takie jak probenecyd i metotreksat lub inne leki wydalane w znacznym stopniu przez nerki mogą osłabić działanie furosemidu. W leczeniu wysokimi dawkami mogą one zwiększyć stężenie w surowicy i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych związanego z furosemidem lub jego jednoczesnym stosowaniem.

Następujące substancje mogą zwiększyć ryzyko obniżenia stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), jeśli są podawane razem z furosemidem:

• Leki stosowane w stanach zapalnych (glikokortykosteroidy).
• Karbenoksolon (lekarstwo stosowane w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej).
• Duże ilości korzenia lakieru.
• Długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających na zaparcia.

Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) lub magnezu (hipomagnezemia)) mogą nasilić toksyczność niektórych leków (np. glikozydów naparstnicy i leków wydłużających przedział QT).

Pacjenci leczeni furosemidem, którzy otrzymują wysokie dawki niektórych cefalosporyn (antybiotyków), mogą doświadczyć pogorszenia czynności nerek.

Jednoczesne podawanie furosemidu i cyklosporyny A (leku stosowanego w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu) wiąże się z zwiększonego ryzykiem artropatii podagrowej (zapalenia stawów) spowodowanej wzrostem stężenia mocznika we krwi (hiperurykemia) i zaburzeniami wydalania mocznika przez nerki.

Pacjenci z wysokim ryzykiem wystąpienia nefropatii spowodowanej środkiem kontrastowym, którzy otrzymują furosemid, mają większe prawdopodobieństwo pogorszenia czynności nerek.

Podawanie furosemidu razem z rysperydonem u starszych pacjentów z demencją może zwiększyć śmiertelność.

Wysokie dawki furosemidu podawane razem z lewotyroksyną mogą prowadzić do początkowego przejściowego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, po którym następuje ogólny spadek całkowitych stężeń hormonów tarczycy.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży, furosemid należy stosować tylko wtedy, gdy istnieją uzasadnienia medyczne.

W okresie karmienia piersią nie należy podawać furosemidu. Jeśli jego podanie okaże się konieczne, lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią, ponieważ furosemid przechodzi do mleka matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może powodować zawroty głowy lub senność. Może to występować szczególnie na początku leczenia, gdy lekarz zwiększy dawkę lub jeśli spożywasz alkohol. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz zawroty głowy lub senność.

Niektóre działania niepożądane (np. niepożądane, gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego) mogą wpływać na zdolność koncentracji i reakcji, co stanowi ryzyko w sytuacjach, w których te umiejętności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn).

Furosemid Mabo zawiera sod

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Furosemida Mabo

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczące dawkowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Pamiętaj o przyjmowaniu leku.

Ten lek należy przyjmować na pusty żołądek, nie żując, wraz z odpowiednią ilością płynu.

Jeśli uważasz, że działanie tego leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.

Lekarz przepisze Ci najniższą dawkę, która zapewni pożądany efekt.

Dorosłym zaleca się rozpoczęcie leczenia od pół, jednej lub dwóch tabletek (20–80 mg furosemidu) dziennie. Dawkę utrzymania stanowi pół do jednej tabletki dziennie. Maksymalna dawka będzie określona przez lekarza i zależy od Twojej odpowiedzi na leczenie.

Stosowanie u dzieci

U niemowląt i dzieci zaleca się codzienną dawkę 2 mg/kg masy ciała, maksymalnie 40 mg dziennie.

Lekarz wskazze Ci, jak długo należy stosować ten lek. Nie przerywaj leczenia przedwcześnie.

Jeśli wziąłeś więcej Furosemida Mabo niż należy

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala z działem ratunkowym, zabierając ze sobą ten ulotkę, albo zadzwoń do Toxikologicznego Centrum Informacji, tel. 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość zażytą.

Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do poważnego obniżenia ciśnienia krwi (mogącego przejść w wstrząs), zaburzeń czynności nerek (ostra niewydolność nerek), problemów z krzepnięciem krwi (tromboza), delirium, porażenia mięśni miękkich (paraliż miękkawy), obojętności i dezorientacji.

Nie znane jest specyficzne przeciwtrucie.

W przypadku przedawkowania leczenie będzie zależne od występujących objawów.

Jeśli zapomniałeś wziąć Furosemida Mabo

Nie podwajaj dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.

Działania niepożądane zostały pogrupowane według ich częstości występowania:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

• zaburzenia elektrolitów (w tym objawowe), odwodnienie i obniżenie całkowitej objętości krwi (hipowolemia), szczególnie u pacjentów starszych, z podwyższonym stężeniem kreatyniny i trójglicerydów we krwi.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• obniżenie stężenia sodu (hiponatremia), chloru (hipochloremia), potasu (hipokaliemia), podwyższenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady dny moczanowej.
• zwiększenie objętości wydalanego moczu.
• zaburzenia psychiczne (encefalopatia wątrobową) u pacjentów z chorobami wątroby (niewydolność hepatocelularna).
• zwiększenie lepkości krwi (hemozagęszczenie).

Niekorzenie (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• zaburzenie tolerancji glukozy. Może ujawnić się utajona cukrzyca.
• nudności.
• zaburzenia słuchu, zwykle o charakterze przejściowym, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, obniżeniem stężenia białek we krwi (hipoproteinemia) i/lub po szybkim wstrzyknięciu dożylnej furosemidu. Głuchota (czasem nieodwracalna).
• swędzenie, wysypka, wypieki, pęcherze oraz inne poważniejsze reakcje, takie jak różowe wielopostaciowe, pęcheryczek, odłuszczeniowe zapalenie skóry, purpura i reakcje fotosensytyzacji.
• obniżenie stężenia płytek krwi (trombocytopenia).

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• zapalenie naczyń o charakterze alergicznym (waskulitis).
• nerkowe reakcje alergiczne (nephritis tubulointerstitialis).
• wymioty, biegunka.
• subiektywne uczucie dzwonienia w uszach (tinnitus).
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktoidealne) (np. z wstrząsem).
• uczucie mrowienia w kończynach (parestezje).
• obniżenie liczby białych krwinek (leukopenia), zwiększenie liczby jednego typu białych krwinek – eozynofilii (eozynofilia).
• gorączka.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)

• zapalenienie trzustki (ostra trzustaczynia).
• zaburzenia wątroby (cholestaza), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (transaminaz).
• obniżenie liczby jednego typu białych krwinek – granulocytów (agranulocytoza), obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna lub anemia hemolityczna).

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• obniżenie stężenia wapnia (hipokalcemia), magnezu (hipomagnezemia), podwyższenie stężenia mocznika we krwi, alkalosis metaboliczny, zespół pseudobartterowski w przypadku nadużywania i/lub długotrwałego stosowania furosemidu.

• zaburzenia krzepnięcia krwi (tromboza).

• zwiększenie stężenia sodu i chloru w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym obturacją przepływu moczu), powstawanie kamieni w nerkach (nefrokalcynoza/nefrolitiaza) u wcześniaków, niewydolność nerek.

• ciężkie pęcherzykowe reakcje skóry i błon śluzowych (zespoł Stevensa-Johnsona), ciężkie uszkodzenie skóry charakteryzujące się powstawaniem pęcherzy i odłuszczeniowymi zmianami (toksyczna nekroliza naskórków), ogólnoustrojowa ostro pęcherzycowa pustuloza (PEGA) oraz zespół wrażliwości na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), reakcje likenoidalne, objawiające się małymi, swędzącymi, czerwono-purpurowymi, wielokątnymi zmianami na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej.

• nasilenie lub aktywacja toczeń rumieniowatego układowego.

• zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, ból głowy.

• zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w sytuacjach występowania ciężkiej hipokaliemii (patrz punkt „Nie stosować Furosemida Mabo”).

• zwiększone ryzyko utrzymywania się przewodu tętniczego (ductus arteriosus permeabilis) po podaniu furosemidu wcześniakom w pierwszych tygodniach życia.

Podobnie jak przy innych lekach moczopędnych, po długotrwałym stosowaniu tego leku może wzrosnąć wydalanie sodu, chloru, wody, potasu, wapnia i magnezu. Te zaburzenia objawiają się silnym pragnieniem, bólem głowy, dezorientacją, skurczami mięśni, bolesnym skurczem mięśni, szczególnie kończyn (tetania), osłabieniem mięśni, zaburzeniami rytmu serca oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona furosemidu Mabo

Przechowywać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić przed światłem.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po napisie CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca podanego na opakowaniu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpadowe opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i niepotrzebnych leków. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Furosemida Mabo

• Substancją czynną jest furosemid. Każdy tabletka zawiera 40 mg furosemidu.
• Pozostałe składniki (eksygenty) to: skrobia kukurydziana, węglan magnezu, skrobia kukurydziana poprzeglanelowana, laurylosiarczan sodu, povidon, stearynian magnezu.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Furosemida Mabo dostępna jest w opakowaniach zawierających 30 tabletek.

Tabletki o kształcie okrągłym, białe, o średnicy 8 mm, z rowkiem po jednej stronie. Rowek umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe dawki.

Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu

MABO-FARMA S.A.

C/Rejas 2, planta 1

28821 Coslada (Madrid)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

INDUSTRIA QUÍMICA Y FARMACÉUTICA VIR, S.A.

C/Laguna 66-70. Polígono Industrial Urtinsa II

28923 Alcorcón (Madrid)

Data ostatniej weryfikacji ulotki: kwiecień 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/