Duloksetyna Mabo Farma 60 mg kapsułki twarde o opóźnionym uwalnianiu EFG
HiszpaniaSpis treści
- Ulotka: Informacja dla użytkownika
- Wprowadzenie
- 1. Co to jest Duloxetina Mabo - Farma i do czego służy
- 2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Duloxetina Mabo - Farma
- 3. Jak stosować Duloxetina Mabo - Farma
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Ochrona Duloxetina Mabo - Farmai
- 6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
- Skład Duloxetina Mabo - Farma
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wprowadzenie
Ulotka: informacja dla użytkownika
Duloxetina MABO - FARMA 60 mg kapsułki twarde opłaszczone gastrorezystentnie EFG
Duloxetina (chlorowodorek)
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.
- Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
- W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
- Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
- W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.
Spis treści ulotki
- Co to jest Duloxetina MABO - FARMA i do czego się ją stosuje
- Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem zażywania Duloxetiny MABO - FARMA
- Jak stosować Duloxetinę MABO - FARMA
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać Duloxetinę MABO - FARMA
- Zawartość opakowania i informacja dodatkowa
1. Co to jest Duloxetina Mabo - Farma i do czego służy
Duloxetina Mabo - Farma zawiera substancję czynną duloksetynę. Duloksetyna zwiększa poziom serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym.
Duloksetyna jest stosowana u dorosłych w leczeniu:
- depresji
- zaburzeń lękowych ogólnych (przewlekłe uczucie niepokoju lub pobudzenia)
- neuropatycznego bólu cukrzycowego (często opisywanego jako uczucie palenia, ostry ból, ukłucia, mrowienia lub uczucie prądu elektrycznego. W obszarze dotkniętym chorobą może wystąpić utrata wrażliwości, lub dotyk, ciepło, zimno czy nacisk mogą wywoływać ból)
Działanie duloksetyny u większości osób z depresją lub lękiem zaczyna się już po dwóch tygodniach od rozpoczęcia leczenia, jednak poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po 2–4 tygodniach. Powiadom lekarza, jeśli nie zauważysz poprawy po tym czasie. Lekarz może kontynuować podawanie duloksetyny po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotowi depresji lub lęku.
U osób z neuropatycznym bólem cukrzycowym poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli nie poczujesz się lepiej po 2 miesiącach.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Duloxetina Mabo - Farma
NIE przyjmuj Duloxetina Mabo - Farma:
- jeśli jesteś uczulony na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w sekcji 6)
- jeśli masz niewydolność wątroby
- jeśli masz ciężką niewydolność nerek
- jeśli przyjmujesz lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmowałeś lek z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) (zobacz „Stosowanie Duloxetina Lesvi z innymi lekami”)
- jeśli przyjmujesz fluwoksuminę, stosowaną zazwyczaj w leczeniu depresji, cyplofloksacynę lub enoksacynę, stosowane w leczeniu niektórych infekcji
- jeśli przyjmujesz inne leki zawierające duloksetynę (zobacz „Stosowanie Duloxetina Lesvi z innymi lekami”)
Niektóre leki z grupy, do której należy Duloxetina Lesvi (tzw. SSRI/SNRI), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz nadciśnienie tętnicze lub chorobę serca. Lekarz zadecyduje, czy możesz przyjmować duloksetynę.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Duloksetyna może nie być odpowiednim lekiem dla Ciebie z następujących powodów.
Skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku, jeśli:
- przyjmujesz inne leki stosowane w leczeniu depresji (zobacz „Stosowanie Duloxetina Lesvi z innymi lekami”)
- przyjmujesz napar z zioła św. Jana (Hypericum perforatum), lek roślinny
- masz chorobę nerek
- miałeś napady padaczkowe (ataki epileptyczne)
- miałeś manię
- cierpisz na zaburzenia dwubiegunowe
- masz problemy oczne, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe)
- miałeś krwawienia (tendencję do powstawania siniaków)
- masz ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi (np. jeśli przyjmujesz diuretyki, szczególnie jeśli jesteś osobą starszą)
- przyjmujesz inne leki, które mogą powodować uszkodzenie wątroby
- przyjmujesz inne leki zawierające duloksetynę (zobacz „Stosowanie Duloxetina Lesvi z innymi lekami”)
Duloksetyna może powodować uczucie niepokoju lub niemożność pozostania w spoczynku. Jeśli doświadczasz takich objawów, powiadom o tym lekarza.
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli wystąpią u Ciebie objawy niepokoju, halucynacje, utrata koordynacji ruchowej, przyspieszone bicie serca, podwyższenie temperatury ciała, szybkie zmiany ciśnienia tętniczego, nadmiernie nasilone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to wskazywać na zespół serotoniczny.
W najcięższej formie zespół serotoniczny może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny (ZSN). Objawy ZSN mogą obejmować kombinację gorączki, przyspieszonego tętna, potliwość, silne sztywność mięśni, dezorientację, podwyższenie stężenia enzymów mięśniowych (stwierdzone w badaniu krwi).
Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli samookaleczenia lub samobójcze. Takie myśli mogą nasilać się na początku leczenia lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ wszystkie te leki potrzebują pewnego czasu, aby zadziałać – zazwyczaj około dwóch tygodni, a czasem dłużej.
Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli jest większe, jeśli:
- wcześniej miałeś myśli samookaleczenia lub samobójcze
- jesteś młodym dorosłym. Wyniki badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z zaburzeniami psychicznymi leczonych lekami przeciwdepresyjnymi.
Skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala, jeśli pojawią się u Ciebie myśli samookaleczenia lub samobójcze.
Może być pomocne, jeśli poinformujesz bliskiego członka rodziny lub przyjaciela o swojej depresji lub zaburzeniach lękowych i poprosisz go, aby przeczytał ten ulotkę. Możesz poprosić go o informowanie o tym, czy Twoja depresja lub lęk się nasilają, lub czy zauważa zmiany w Twoim zachowaniu.
Dzieci i młodzież
Duloksetyna zazwyczaj nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że pacjenci poniżej 18. roku życia przyjmujący tego typu leki mają zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresywność (głównie agresja, zachowanie opozycyjne i gniew). Pomimo tego lekarz może przepisać duloksetynę pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna, że może to przynieść korzyści. Jeśli lekarz przepisał duloksetynę pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz o tym porozmawiać, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących duloksetynę pojawią się lub nasilą się objawy wymienione powyżej. Ponadto u tej grupy wiekowej nie udowodniono jeszcze długoterminowego wpływu duloksetyny na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.
Stosowanie Duloxetina Mabo - Farma z innymi lekami
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków.
Główny składnik Duloxetina Lesvi, duloksetyna, jest stosowany w innych lekach do leczenia:
- neuropatycznego bólu cukrzycowego, depresji, lęku i nietrzymania moczu
Nie należy stosować jednocześnie więcej niż jednego z tych leków. Sprawdź u lekarza, czy nie przyjmujesz już innych leków zawierających duloksetynę.
Lekarz zadecyduje, czy możesz przyjmować duloksetynę razem z innymi lekami. Nie rozpoczynaj ani nie przerywaj stosowania żadnego leku, w tym leków bez recepty i leków roślinnych, bez konsultacji z lekarzem.
Należy również poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): nie należy przyjmować duloksetyny, jeśli przyjmujesz lub niedawno (w ciągu ostatnich 14 dni) przyjmowałeś inny lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Przykłady IMAO to moclobemida (lek przeciwdepresyjny) i linezolid (antybiotyk). Stosowanie IMAO razem z wieloma lekami receptowymi, w tym duloksetyną, może powodować ciężkie, nawet zagrożone dla życia działania niepożądane. Należy odczekać co najmniej 14 dni po odstawieniu leczenia IMAO przed rozpoczęciem stosowania duloksetyny. Podobnie należy odczekać co najmniej 5 dni po odstawieniu duloksetyny przed rozpoczęciem leczenia IMAO.
Leki powodujące senność: obejmuje to leki przepisane przez lekarza, takie jak benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe, leki przeciwwstrząsowe, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające poziom serotoniny: triptany, tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, takie jak paroksetyna i fluoksetyna), SSRI/SNRI (takie jak wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak klozaprymina, amitryptylina), petydyna, ziele św. Jana oraz IMAO (takie jak moclobemida i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych; jeśli zauważysz niepokojące objawy podczas stosowania tych leków razem z duloksetyną, powiadom o tym lekarza.
Leki przeciwkrzepliwe lub leki przeciwpłytkowe: leki rozrzedzające krew lub zapobiegające powstawaniu skrzeplin. Mogą one zwiększać ryzyko krwawienia.
Stosowanie Duloxetina Mabo - Farma z pokarmami, napojami i alkoholem
Duloksetynę można przyjmować z posiłkiem lub bez. Należy zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas leczenia duloksetyną.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
- Powiadom lekarza, jeśli zajdziesz w ciążę lub próbujesz zajść w ciążę podczas leczenia duloksetyną. Duloksetynę należy stosować tylko po wcześniejszej ocenie przez lekarza potencjalnych korzyści i możliwych ryzyk dla płodu.
Upewnij się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz duloksetynę. Inne leki podobnego działania (SSRI), stosowane w ciąży, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków ciężkiej choroby zwanej trwałej nadciśnieniem płucnym u noworodków (HPPRN), powodującej szybsze oddychanie i sinawą barwę skóry. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią takie objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmujesz duloksetynę w końcowym okresie ciąży, Twoje dziecko może mieć pewne objawy po urodzeniu. Zazwyczaj pojawiają się one w momencie porodu lub w pierwszych dniach po urodzeniu. Mogą obejmować słabe mięśnie, drżenie, pobudzenie, trudności z karmieniem, problemy z oddychaniem i napady padaczkowe. Jeśli Twoje dziecko ma któreś z tych objawów po urodzeniu lub jeśli martwisz się o jego zdrowie, skontaktuj się z lekarzem lub położną, którzy udzielą Ci porady.
- Powiadom lekarza, jeśli karmisz piersią. Nie zaleca się stosowania duloksetyny w czasie karmienia piersią. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Podczas leczenia duloksetyną możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak duloksetyna wpływa na Twoje samopoczucie.
Duloxetina Mabo - Farma zawiera sacharozę
Duloxetina zawiera sacharozę. Jeśli lekarz stwierdził, że cierpisz na nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjmowaniem tego leku.
3. Jak stosować Duloxetina Mabo - Farma
Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.
Duloxetinę należy przyjmować doustnie. Należy połknąć całą kapsułę wraz z wodą.
W przypadku depresji i neuropatycznego bólu cukrzycowego:
Zalecana dawka duloksetyny wynosi 60 mg jednorazowo dziennie, jednak lekarz może przepisać dawkę najlepiej odpowiadającą Twoim potrzebom.
W przypadku zaburzeń lękowych uogólnionych:
Zwykła dawka początkowa duloksetyny to 30 mg jednorazowo dziennie, po czym większość pacjentów otrzymuje 60 mg jednorazowo dziennie. Lekarz może dostosować dawkę do maksymalnie 120 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na lek.
Aby nie zapomnieć o przyjęciu duloksetyny, warto przyjmować ją o tej samej porze każdego dnia.
Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak długo powinieneś stosować duloksetynę. Nie przerywaj samodzielnie leczenia ani nie zmieniaj dawki bez konsultacji z lekarzem. Ważne jest odpowiednie leczenie Twojej choroby, aby wspomóc proces wyzdrowienia. Jeśli choroba nie będzie leczona, może się nasilić i stanie się trudniejsza do wyleczenia.
Jeśli przyjmiesz więcej Duloxetina Mabo - Farma niż powinieneś
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia leku niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń na Infolinię Toksykologiczną pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość połkniętego środka.
Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, śpiączkę, zespół serotonergiczny (rzadka reakcja, która może powodować uczucie intensywnego szczęścia, senność, niezgrabność, niepokój, uczucie upojenia, gorączkę, nadmierne pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki, wymioty oraz przyspieszenie akcji serca.
Jeśli zapomnisz przyjąć Duloxetina Mabo - Farma
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, zrób to jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się czas następnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Nie przyjmuj więcej duloksetyny niż przepisana dawka dzienna.
Jeśli przerwiesz leczenie Duloxetina Mabo - Farma
NIE przerywaj samodzielnie przyjmowania kapsułek bez porady lekarza, nawet jeśli czujesz się lepiej. Jeśli lekarz uzna, że nie musisz już przyjmować duloksetyny, zaleci stopniowe zmniejszenie dawki przez co najmniej 2 tygodnie przed całkowitym odstawieniem leku.
Niektórzy pacjenci, którzy nagle przestali przyjmować duloksetynę, doświadczyli objawów takich jak:
- zawroty głowy, uczucie mrowienia, przekłuć lub uczucie prądu elektrycznego (szczególnie w głowie), zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), zmęczenie, senność, uczucie niepokoju lub pobudzenia, lęk, nudności lub wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, podrażnienie, biegunka i nadmierne pocenie się lub zawroty głowy.
Te objawy zazwyczaj nie są poważne i zanikają po kilku dniach, jednak jeśli wystąpią uciążliwe objawy, skonsultuj się z lekarzem.
Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Zazwyczaj są one od lekkich do umiarkowanych i często ustępują po kilku tygodniach.
Działania niepożądane bardzo często występujące (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy, senność
- niedobór (nudności), suchość w ustach
Działania niepożądane często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)
- utrata apetytu
- trudności z zasypianiem, uczucie niepokoju, zmniejszenie popędu seksualnego, lęk, trudności lub niemożność osiągnięcia orgazmu, nietypowe sny
- zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie, mrowienie, w tym mrowienie, swędzenie lub drętwienie skóry
- zaburzenia widzenia
- szumy w uszach (wrażenie dźwięków w uszach, gdy nie ma dźwięków zewnętrznych)
- uczucie kołatania serca w klatce piersiowej
- podwyższenie ciśnienia tętniczego, zaczerwienienie skóry
- częstsze ziewanie
- zaparcia, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wzdęcia
- zwiększone pocenie się, wysypka (świerdzenie)
- ból mięśni, skurcze mięśni
- ból podczas oddawania moczu, częstsze oddawanie moczu
- trudności w uzyskaniu erekcji, zmiany w ejakulacji
- upadki (głównie u osób starszych), zmęczenie
- utrata masy ciała
Dzieci i nastolatkowie poniżej 18 roku życia z depresją leczeni tym lekiem doświadczyli spadku masy ciała na początku leczenia. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała wzrastała do poziomów zbliżonych do innych dzieci i nastolatków tego samego wieku i płci.
Działania niepożądane rzadko występujące (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)
- obrzęk gardła powodujący ochrypłość
- myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, uczucie dezorientacji, brak motywacji
- skurcze i mimowolne ruchy mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność pozostania w spoczynku lub siedzeniu nieruchomo, nerwowość, trudności w koncentracji, zmiany wrażliwości smakowej, trudności w kontrolowaniu ruchów np. brak koordynacji lub mimowolne ruchy mięśni, zespół niespokojnych nóg, niska jakość snu
- rozszerzenie źrenic (czarny punkt w centrum oka), zaburzenia widzenia
- uczucie zawrotów głowy lub zawroty, ból ucha
- szybkie i/lub nieregularne bicie serca
- omdlenia, zawroty głowy, uczucie zawrotów lub omdlenia podczas wstawania, zimne palce rąk i/lub stóp
- skurcze gardła, krwawienie z nosa
- wymioty z krwią lub stolce o czarnym kolorze, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie, trudności z połykaniem
- zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu)
- nocne poty, wysypka, zimne poty, nadwrażliwość na światło słoneczne, zwiększone skłonność do powstawania siniaków
- sztywność mięśni, skurcze mięśni
- trudności lub niemożność oddania moczu, trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu częściej niż zwykle, zmniejszenie przepływu moczu
- nietypowe krwawienia z pochwy, nieregularne miesiączkowanie, w tym obfite, bolesne, nieregularne lub przedłużone miesiączki, rzadko – lekkie lub brakujące miesiączki, ból w jądrach lub mosznie
- ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
- przyrost masy ciała
- Duloksetyna może powodować działania, których pacjent może nie zauważyć, takie jak wzrost stężenia enzymów wątrobowych lub poziomu potasu we krwi, kreatinfosfokinazy, cukru lub cholesterolu.
Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)
- ciężkie reakcje alergiczne, powodujące trudności w oddychaniu lub zawroty głowy z obrzękiem języka lub warg, reakcje alergiczne
- zmniejszenie aktywności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub przyrost masy ciała
- odwodnienie, niski poziom sodu we krwi (głównie u osób starszych; objawy mogą obejmować zawroty głowy, osłabienie, dezorientację, senność lub duże zmęczenie, nudności lub wymioty; poważniejsze objawy to omdlenia, drgawki lub upadki), zespół nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego (SIADH)
- zachowania samobójcze, mania (nadaktywność, przyspieszone myślenie i zmniejszona potrzeba snu), halucynacje, agresja i gniew
- „zespół serotoniczny” (rzadka reakcja, która może powodować uczucie intensywnego szczęścia, senność, niezdarność, niepokój, uczucie upojenia, gorączkę, potliwość lub sztywność mięśni), drgawki
- podwyższone ciśnienie w oku (jaskra)
- zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w stolcu, nieprzyjemny zapach z ust, zapalenienie jelita grubego (powodujące biegunkę)
- niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białek oczu (żółtaczka)
- zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z pęcherzami na skórze, w ustach, oczach i narządach płciowych), ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy lub gardła (angioobrzęk)
- skurcze mięśnia żwacza
- nietypowy zapach moczu
- objawy menopauzalne, nietypowe wydzielanie mleka u kobiet lub mężczyzn
- kaszel, świsty i duszność, które mogą towarzyszyć wysokiej gorączce
Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)
- zapalenie naczyń krwionośnych skóry (naczyniak żylasty skóry)
Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)
- objawy i dolegliwości związane z chorobą zwaną „kardiomiopatia stresowa”, które mogą obejmować ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, zawroty głowy, omdlenia i nieregularne bicie serca
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Ochrona Duloxetina Mabo - Farmai
Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest widoczna na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomozesz ochronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
Skład Duloxetina Mabo - Farma
- Substancją czynną jest duloksetyna. Każda kapsuła zawiera 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).
- Pozostałe składniki to:
Zawartość kapsuły: hipromeloza, kulki cukrowe (skrobia kukurydziana i sacharoza), talk, sacharoza, ftalan hipromelozy i cytrynian trietylu.
Otoczka kapsuły: żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), żelazo żółte (E172) i indygotyna.
Wygląd produktu i zawartość opakowania
Duloxetina Mabo - Farma 60 mg to twarde kapsuły gastrorezystentne. Kapsuły są niebieskie i zielone.
Duloxetina Mabo - Farma 60 mg dostępna jest w opakowaniach po 28, 56, 98 i 98 (2 x 49) kapsuł.
Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
MABO-FARMA, S.A.
Ulica Vía de los Poblados 3,
Budynek 6, 28033, Madryt,
Hiszpania.
Producent
Neuraxpharm Pharmaceuticals, S.L.
Avda. Barcelona, 69
08970 Sant Joan Despí (Barcelona)
Hiszpania
lub
neuraxpharm Arzneimittel GmbH
Elisabeth-Selbert-Straße 23
40764 Langenfeld
Niemcy
Data ostatniej weryfikacji ulotki: lipiec 2024
Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/