DifenaDex 25 mg roztwór doustny

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Difenadex 25 mg roztwór do doustnego przyjmowania

Dexketoprofenum

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania leku zawartymi w niniejszej ulotce lub takimi, jakie podał lekarz lub farmaceuta.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować zawartych w niej informacji.
• Jeśli potrzebujesz porady lub chcesz uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z farmaceutą.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w ulotce. Zobacz punkt 4.
• Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie poprawi się po 4 dniach.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Difenadex i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Difenadex
3. Jak stosować Difenadex
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Difenadex
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Difenadex i kiedy się go stosuje

Ten lek jest lekiem przeciwbólowym z grupy leków przeciwnowotwornych niesteroidowych (NSAID).

Difenadex stosuje się u dorosłych do krótkotrwałego leczenia objawowego bólu o natężeniu od lekkiego do umiarkowanego, takiego jak ból mięśni lub stawów (np. ból pleców, wyrwania więzadeł i urazy ostre), ból menstruacyjny oraz ból zęba.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Difenadex

Nie przyjmuj Difenadex

• Jeśli jesteś uczulony na deksketoprofen lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

• Jeśli jesteś uczulony na kwas acetylosalicylowy lub inny lek przeciwzapalny niesteroidowy.

• Jeśli masz astmę lub doświadczyłeś napadów astmy, ostrej alergicznej rinitis (krótkotrwałego stanu zapalnego błony śluzowej nosa), polipów nosowych (mięsistych zmian wewnątrz nosa spowodowanych alergią), pokrzywki (wysypki na skórze), obrzęku naczynioruchowego (opuchlizny twarzy, oczu, warg lub języka, lub trudności z oddychaniem) lub świstów w klatce piersiowej po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych.

• Jeśli doświadczyłeś reakcji fotoalergicznych lub fototoksycznych (szczególnego rodzaju zaczerwienienia lub oparzeń skóry narażonej na światło słoneczne) podczas przyjmowania ketoprofenu (lek przeciwzapalny niesteroidowy) lub fibratów (leków stosowanych do obniżenia poziomu tłuszczu we krwi).

• Jeśli masz wrzód jelitowy, krwawienie z żołądka lub jelita lub jeśli wcześniej doświadczyłeś krwawienia, owrzodzenia lub perforacji żołądka lub jelita.

• Jeśli masz przewlekłe problemy żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, nadkwasowość).

• Jeśli wcześniej doświadczyłeś krwawienia z żołądka lub jelita lub perforacji spowodowanej wcześniejszym stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) stosowanych na ból.

• Jeśli masz przewlekłą chorobę zapalną jelit (chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego).

• Jeśli masz ciężką niewydolność serca, umiarkowaną do ciężkiej niewydolność nerek lub ciężką niewydolność wątroby.

• Jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwawicze.

• Jeśli jesteś ciężko odwodniony (utraciłeś dużą ilość płynów organizmowych) z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów.

• Jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży lub w okresie laktacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Difenadex:

• Jeśli jesteś uczulony lub miałeś wcześniej problemy alergiczne.
• Jeśli masz choroby nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i/lub niewydolność serca), zatrzymanie płynów lub doświadczyłeś którejś z tych chorób w przeszłości.
• Jeśli przyjmujesz diuretyki lub masz niewystarczające nawodnienie i zmniejszoną objętość krwi z powodu nadmiernej utraty płynów (np. nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub wymioty).
• Jeśli masz problemy sercowe, przebyte udary mózgu lub podejrzewasz, że możesz mieć ryzyko wystąpienia tych zaburzeń (np. masz podwyższone ciśnienie krwi, cierpisz na cukrzycę, masz wysoki poziom cholesterolu lub palisz) – skonsultuj tę terapię z lekarzem lub farmaceutą. Leki takie jak Difenadex mogą być związane z niewielkim wzrostem ryzyka zawałów serca („zawał mięśnia sercowego”) lub udarów mózgu („udar niedokrwienny”). Ryzyko to jest większe przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałej terapii. Nie przekraczaj zalecanej dawki ani czasu leczenia.
• Jeśli jesteś starszy, możesz mieć większą skłonność do wystąpienia działań niepożądanych (zobacz punkt 4). Jeśli wystąpią, skontaktuj się z lekarzem natychmiast.
• Jeśli jesteś kobietą z problemami płodności (zobacz punkt 2, „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz zaburzenia w produkcji krwi i komórek krwi.
• Jeśli masz toczeń rumieniowaty układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej (choroby układu odpornościowego wpływające na tkankę łączną).
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na przewlekłą chorobę zapalną jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Leśniowskiego-Crohna).
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na zaburzenia żołądkowe lub jelitowe.
• Jeśli masz infekcję; zobacz nagłówek „Infekcje” poniżej.
• Jeśli przyjmujesz inne leki zwiększające ryzyko wrzodu jelitowego lub krwawienia, np. doustne kortykosteroidy, niektóre leki przeciwdepresyjne (typu SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), środki zapobiegające krzepnięciu krwi, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) lub antykoagulacje typu warfaryna. W tych przypadkach skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku: lekarz może przepisać dodatkowy lek chroniący żołądek (np. misoprostol lub inne leki blokujące produkcję kwasu żołądkowego).
• Jeśli cierpisz na astmę, połączoną z rinitis lub przewlekłym zapaleniem zatok, i/lub polipami nosowymi, ponieważ masz większe ryzyko uczulenia na kwas acetylosalicylowy i/lub NSAID niż reszta populacji. Podanie tego leku może wywołać napady astmy lub bronchospazm, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NSAID.

Zaobserwowano przypadki reakcji alergicznych na deksketoprofen, w tym zaburzenia oddechowe, obrzęk twarzy i szyi (angioedem) oraz ból w klatce piersiowej. Natychmiast przerwij leczenie Difenadex i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem ratunkowym, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.

Infekcje

Difenadex może maskować objawy infekcji, takie jak gorączka i ból. W związku z tym lek może opóźnić odpowiednie leczenie infekcji, co może zwiększyć ryzyko powikłań. Zjawisko to obserwowano w przypadku bakteryjnej zapalenia płuc i infekcji skóry związanych z różyczką. Jeśli przyjmujesz ten lek podczas infekcji, a objawy infekcji utrzymują się lub nasilają, skontaktuj się z lekarzem bez opóźnienia.

Unikaj stosowania tego leku, jeśli masz różyczkę.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie był badany u dzieci ani młodzieży. W związku z tym bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, a lek nie powinien być stosowany u dzieci ani młodzieży.

Inne leki i Difenadex

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjęcie innych leków, również tych bez recepty. Istnieją leki, których nie należy przyjmować łącznie, oraz inne, które mogą wymagać zmiany dawki przy jednoczesnym stosowaniu.

Zawsze informuj lekarza, dentystę lub farmaceutę, jeśli oprócz tego leku przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

Niezalecane połączenia:

• Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy i inne leki przeciwzapalne.
• Warfaryna, heparyna i inne leki stosowane do zapobiegania tworzeniu się skrzeplin.
• Lityna, stosowana w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju.
• Metotreksat (lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny), stosowany w wysokich dawkach 15 mg/tydzień.
• Hidantoiny i fenytoina, stosowane w epilepsji.
• Sulfametoksazol, stosowany w infekcjach bakteryjnych.

Połączenia wymagające ostrożności:

• Inhibitory ACE, diuretyki i antagoniści angiotensyny II, stosowane w leczeniu nadciśnienia i zaburzeń serca.
• Pentoksyfilina i okspentifilina, stosowane w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylnych.
• Zydoiwidyna, stosowana w leczeniu infekcji wirusowych.
• Aminoglikozydy, stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych.
• Sulfonilomoczniki (np. chlorpropamida i glibenkrydama) stosowane w cukrzycy.
• Metotreksat, stosowany w niskich dawkach, poniżej 15 mg/tydzień.

Połączenia wymagające uwagi:

• Chinolony (np. cyprowflokacyna, lewofloksacyna) stosowane w infekcjach bakteryjnych.
• Cyklosporyna lub tacrolymus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego i przeszczepach narządów.
• Streptokinaza i inne leki tromboliczne i fibrynolityczne, czyli leki stosowane do rozpuszczania skrzeplin.
• Probenecyd, stosowany w dnie.
• Digoksyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.
• Mifepryston, stosowany jako środek przerywający ciążę.
• Antydepresanty typu SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny).
• Leki przeciwpłytkowe stosowane do zmniejszenia agregacji płytek i tworzenia się skrzeplin.
• Blokery betaadrenergiczne, stosowane w nadciśnieniu i zaburzeniach serca.
• Tenofovir, deferasiroks, pemetreksed.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące jednoczesnego przyjmowania innych leków z Difenadex, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Difenadex z pokarmem, napojami i alkoholem

Ogólnie zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków, aby zmniejszyć możliwość wystąpienia zaburzeń żołądkowych (zobacz również punkt 3, „Sposób stosowania”).

Stosowanie NSAID w połączeniu z alkoholem może nasilić działania niepożądane wywołane substancją czynną.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani w okresie karmienia piersią. Difenadex może powodować problemy nerkowe i sercowe u płodu. Może wpływać na skłonność Twoją i Twojego dziecka do krwawień oraz opóźnić lub wydłużyć poród. Nie należy stosować Difenadex w pierwszych sześciu miesiącach ciąży, chyba że jest to konieczne i lekarz wyraźnie zaleci. Jeśli potrzebujesz leczenia w tym okresie lub próbujesz zajść w ciążę, należy przyjmować minimalną dawkę przez jak najkrótszy czas. Od 20. tygodnia ciąży Difenadex może powodować problemy nerkowe u płodu, jeśli stosowany jest przez więcej niż kilka dni, co może prowadzić do niskiego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios) lub zwężenia naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli potrzebujesz leczenia dłużej niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe kontrole.

Stosowanie tego leku może negatywnie wpływać na płodność, dlatego nie zaleca się jego stosowania podczas prób zajścia w ciążę lub podczas diagnozowania problemów z niepłodnością.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może nieznacznie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia wzroku jako działania niepożądane. Jeśli zauważysz te objawy, nie korzystaj z maszyn ani nie prowadź pojazdów, dopóki objawy nie ustąpią. Skonsultuj się z lekarzem.

Difenadex zawiera sacharozę, parahydroksybenzoesan metylu, etanol i sod

Może powodować reakcje alergiczne (potencjalnie opóźnione), ponieważ zawiera parahydroksybenzoesan metylu.

Ten lek zawiera sacharozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera 13,8 mg alkoholu (etanolu) w każdym saszetce, co odpowiada 1,4 mg/ml (0,14% p/v). Ilość w 10 ml tego leku odpowiada mniej niż 1 ml piwa lub wina.

Niewielka ilość alkoholu zawarta w tym leku nie powoduje żadnych widocznych skutków.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na saszetkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Difenadex

Stosuj lek dokładnie zgodnie z instrukcją zawartą w niniejszym ulotce lub tak, jak zalecił lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dawka leku może się różnić w zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania bólu.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do złagodzenia objawów. W przypadku infekcji niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają (patrz punkt 2).

Dorośli powyżej 18. roku życia

Zwykle zalecana dawka to 1 paczuszka (25 mg deksketoprofenu) co 8 godzin, nie więcej niż 3 paczuszki dziennie (75 mg).

Pacjenci starsi lub z niewydolnością nerek lub wątroby

Jeśli jesteś starszym pacjentem lub cierpisz na łagodne zaburzenia nerek lub łagodne do umiarkowanych zaburzenia wątroby, zaleca się rozpoczęcie leczenia maksymalnie od 2 paczuszek dziennie (50 mg deksketoprofenu).

U starszych pacjentów tę dawkę początkową można później zwiększyć zgodnie z ogólnie zalecaną dawką (75 mg deksketoprofenu), jeśli lek ten został dobrze tolerowany.

Nie należy stosować deksketoprofenu, jeśli cierpisz na umiarkowane lub ciężkie zaburzenia nerek lub ciężkie zaburzenia wątroby. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli nie jesteś pewien.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Lek ten nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (poniżej 18. roku życia).

Sposób podania

Roztwór doustny można przyjąć bezpośrednio z paczuszki lub po wylaniu zawartości do szklanki z wodą. Po otwarciu paczuszki należy natychmiast wypić całą zawartość.

Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez. Przyjmowanie leku z posiłkiem pomaga zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych. Jeśli jednak ból jest silny i potrzebujesz szybszego ulgi, zażyj paczuszkę na pusty żołądek (co najmniej 15 minut przed jedzeniem lub innym spożyciem pokarmu), ponieważ lek wtedy łatwiej się wchłania (patrz punkt 2 „Stosowanie Difenadexu z pokarmem, napojami i alkoholem”).

Czas trwania leczenia

Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 dni. Jeśli ból utrzymuje się po tym okresie, nasila się lub pojawiają się inne objawy, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli zażyłeś więcej Difenadexu niż należy

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Konsultacyjnego Centrum Toksykologicznego pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętą. Zaleca się, aby zabrać opakowanie i ulotkę do lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Jeśli zapomniałeś zażyć Difenadex

Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Przyjmij następną dawkę zgodnie z zaleceniami (patrz punkt 3 „Jak stosować Difenadex”).

Jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według ich częstości występowania.

Ponieważ lista ta oparta jest częściowo na działaniach niepożądanych zaobserwowanych przy stosowaniu tabletek drogą doustną, a roztwór doustny w saszetce jest wchłaniany szybciej niż tabletki, rzeczywista częstość występowania działań niepożądanych (gastrointestinalnych) może być wyższa przy stosowaniu roztworu w saszetce.

Działania niepożądane częste (możliwe u do 1 na 10 osób)

Nudności i/lub wymioty, głównie ból w górnym kwadrancie brzucha, biegunka, zaburzenia trawienne (dyspepsja).

Działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 na 100 osób)

Odczucie wirujące (zawroty głowy), zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, pobudzenie nerwowe, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, zapalenie ściany żołądka (gastryt), zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka na skórze, zmęczenie, ból, uczucie gorączki i dreszcze, ogólne niedowolstwo.

Działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 na 1 000 osób)

Jama żołądka (żołądka), przebicie jamy żołądka lub krwawienie (może objawiać się wymiotami krwią lub czarnymi stolcami), omdlenie, podwyższone ciśnienie tętnicze, zwolnione oddychanie, zatrzymanie płynów i obrzęk obwodowy (np. obrzęk kostek), obrzęk krtani, utrata apetytu (anoreksja), uczucie niepokoju, wysypka swędząca, trądzik, zwiększone pocenie się, ból lędźwiowy, częste oddawanie moczu, zaburzenia menstruacyjne, zaburzenia prostaty, nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby (badanie krwi), uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie (możliwe u do 1 na 10 000 osób)

Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może również prowadzić do wstrząsu), owrzodzenia skóry, jamy ustnej, oczu i okolic narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk warg i gardła (angioobrzęk), trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych (bronchospazm), duszność, tachykardia, obniżone ciśnienie tętnicze, zapalenienie trzustki, zamazane widzenie, szumy w uszach (tinnitus), wrażliwość skóry, nadwrażliwość na światło, świąd, problemy nerkowe. Spadek liczby białych krwinek (neutropenia), spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych

Ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.

Lekowa wysypka stała.

Alergiczna reakcja skórna znana jako lekowa wysypka stała, która może obejmować okrągłe lub owalne czerwone plamy i obrzęk skóry, pęcherze i świąd. Może również dojść do przebarwienia skóry w dotkniętych miejscach, które może utrzymywać się po gojeniu. Lekowa wysypka stała zazwyczaj pojawia się ponownie w tym samym miejscu lub miejscach, jeśli lek zostanie ponownie zażyty.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz działania niepożądane o charakterze gastrointestinalnym na początku leczenia (np. ból lub pieczenie w żołądku lub krwawienie), jeśli wcześniej doświadczyłeś jednego z tych działań niepożądanych w wyniku długotrwałego leczenia lekami przeciwzapalnymi, a zwłaszcza, jeśli jesteś starszym pacjentem.

Natychmiast przerwij przyjmowanie tego leku, jeśli zauważysz pojawienie się wysypki na skórze lub zmian w jamie ustnej lub okolicach narządów płciowych, lub jakiegokolwiek innego objawu alergii.

Podczas leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi zgłaszano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków (szczególnie w okolicy kostek i nóg), wzrostu ciśnienia krwi i niewydolności serca.

Leki takie jak Difenadex mogą wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zawału serca („infarctus miokardii”) lub udaru mózgu („ictus”).

U pacjentów z chorobami układu odpornościowego wpływającymi na tkankę łączną (toczeń układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą rzadko powodować gorączkę, ból głowy i sztywność karku.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter gastrointestinalny. Mogą wystąpić jama żołądka, przebicie lub krwawienie przewodu pokarmowego, czasem śmiertelne, szczególnie u starszych pacjentów.

Po podaniu zaobserwowano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melenu, hematemzę, zapalenie jamy ustnej z owrzodzeniem, nasilenie zapalenia okrężnicy i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie ściany żołądka (gastryt).

Tak jak przy innych NSAID, może wystąpić zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (aseptyczne zapalenie opon mózgowych), które może występować głównie u pacjentów z toczeniem układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej, oraz reakcje hematologiczne (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, a rzadziej agranulocytoza i hipoplazja szpiku).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowaj Difenadex

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu i na folijce po CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zużyte opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, zwróć do Punktu SIGRE w aptece. Skonsultuj się z farmaceutą, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Difenadex

Substancją czynną jest trometamina ketoprofenu. Każda torebka zawiera 36,9 mg trometaminy ketoprofenu odpowiadających 25 mg ketoprofenu.

Pozostałe składniki to: glicyryzynian amonowy, diwodorochalkon dihydro-neohesperydyna, metylobenzoan (E-218), sacharyna sodowa, sacharoza, makrogol, aroma cytrynowe (zawiera etanol), povidon, bezwodny fosforan sodowy, dwuwodny fosforan dwuwodorowy sodu, woda oczyszczona.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Przezroczyście żółto-pomarańczowe roztwór zapachowy cytrusowy, w torebkach jednostkowych o pojemności 10 ml.

Dostępne w opakowaniach zawierających 10 torebek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Laboratorios Normon, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6

Tres Cantos, 28760, Madryt

Producent:

SAG MANUFACTURING S.L.U.

Crta N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix,

28750 Madryt

Hiszpania

lub

Galenicum Health., S.L.

Calle de San Gabriel 50

Pol Ind Esplugues de Llobregat

Esplugues de Llobregat,

08950 Barcelona

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: Wrzesień 2025

Inne źródła informacji:

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es.

Można uzyskać szczegółowe informacje na temat tego leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony w ulotce i opakowaniu kartonowym.

Można również uzyskać dostęp do tych informacji pod następującym adresem internetowym:

https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/89416/P_89416.html.