DifenaDex 25 mg kapsułki twarde

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Difenadex 25 mg kapsułki twarde

dexketoprofen

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed zaczęciem zażywania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeśli potrzebujesz porady lub dodatkowych informacji, skontaktuj się z farmaceutą.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.
• Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie poprawi się po 4 dniach.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Difenadex i w jakich celach jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Difenadex
3. Jak stosować Difenadex
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Difenadex
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Difenadex i do czego służy

Ten lek jest lekiem przeciwbólowym z grupy leków przeciwnowotrzewnych niesteroidowych (NSAID).

Difenadex stosuje się u dorosłych do krótkoterminowego leczenia objawowego bólu o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, takiego jak ból mięśni lub stawów (np. ból pleców, skręcenia i ostre urazy), ból menstruacyjny, ból zęba.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Difenadex

Nie przyjmuj Difenadex

• Jeśli jesteś uczulony na dexketoprofen trometamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6);
• Jeśli jesteś uczulony na kwas acetylosalicylowy lub inny lek przeciwzapalny niesteroidowy;
• Jeśli masz astmę lub doświadczyłeś napadów astmy, ostrej alergicznej rinitis (krótkotrwałego stanu zapalnego błony śluzowej nosa), polipów nosowych (mięsistych tworów w nosie spowodowanych alergią), pokrzywki (wysypki na skórze), angioedemu (obrzęk twarzy, oczu, warg lub języka, lub trudności w oddychaniu) lub świstów w klatce piersiowej po zażyciu kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych;
• Jeśli doświadczyłeś reakcji fotoalergicznych lub fototoksycznych (specjalnej postaci zaczerwienienia lub oparzeń skóry narażonej na światło słoneczne) podczas stosowania ketoprofenu (lek przeciwzapalny niesteroidowy) lub fibratów (leków stosowanych do obniżania poziomu tłuszczów we krwi);
• Jeśli masz wrzód żołądka, krwawienie z żołądka lub jelita lub doświadczyłeś w przeszłości krwawienia, owrzodzenia lub perforacji żołądka lub jelita;
• Jeśli masz przewlekłe problemy trawienne (np. niestrawność, zgagę); jeśli doświadczyłeś w przeszłości krwawienia z żołądka lub jelita lub perforacji spowodowanej wcześniejszym stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) stosowanych na ból;
• Jeśli masz przewlekłą chorobę zapalną jelita (chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita);
• Jeśli masz ciężką niewydolność serca, umiarkowaną do ciężkiej niewydolność nerek lub ciężką niewydolność wątroby;
• Jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi lub zaburzenia krzepnięcia;
• Jeśli jesteś ciężko odwodniony (utraciłeś dużą ilość płynów organizmu) z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów;
• Jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży lub w okresie laktacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Difenadex:

• Jeśli jesteś uczulony lub miałeś w przeszłości problemy alergiczne;
• Jeśli masz choroby nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i/lub niewydolność serca), zatrzymanie płynów lub doświadczyłeś którejś z tych chorób w przeszłości;
• Jeśli przyjmujesz leki moczopędne lub masz niewystarczające nawodnienie i zmniejszoną objętość krwi z powodu nadmiernego utraty płynów (np. nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub wymiotów);
• Jeśli masz choroby serca, przebyte udary mózgu lub podejrzewasz, że możesz mieć ryzyko wystąpienia tych zaburzeń (np. masz wysokie ciśnienie krwi, cierpisz na cukrzycę, masz wysoki poziom cholesterolu lub palisz) – musisz skonsultować to leczenie z lekarzem lub farmaceutą. Leki takie jak Difenadex mogą być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia zawałów serca („infarktów mięśnia sercowego”) lub udarów mózgu („udarów niedokrwiennych”). Ryzyko to jest większe przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu. Nie przekraczaj zalecanej dawki ani czasu trwania leczenia;
• Jeśli jesteś starszą osobą, możesz mieć większą częstość występowania działań niepożądanych (patrz sekcja 4). Jeśli wystąpią, skontaktuj się z lekarzem natychmiast;
• Jeśli jesteś kobietą z problemami płodności (patrz sekcja 2, „Ciąża, karmienie piersią i płodność”);
• Jeśli masz zaburzenia w produkcji krwi i komórek krwi;
• Jeśli masz toczeń rumieniowaty układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej (choroby układu odpornościowego wpływające na tkankę łączną);
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś w przeszłości na przewlekłą chorobę zapalną jelita (wrzodziejące zapalenie jelita, chorobę Leśniowskiego-Crohna);
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś w przeszłości na zaburzenia żołądka lub jelit;
• Jeśli masz infekcję – patrz nagłówek „Infekcje” poniżej;
• Jeśli przyjmujesz inne leki zwiększające ryzyko wrzodu żołądka lub krwawienia, np. doustne kortykosteroidy, niektóre leki przeciwdepresyjne (typu SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin w krwi, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) lub antykoagulancje typu warfaryna. W takich przypadkach skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku: lekarz może przepisać dodatkowy lek chroniący żołądek (np. misoprostol lub inne leki blokujące produkcję kwasu żołądkowego).
• Jeśli cierpisz na astmę, połączoną z rinitis lub przewlekłym zapaleniem zatok, i/lub polipami nosowymi, ponieważ masz większe ryzyko uczulenia na kwas acetylosalicylowy i/lub NSAID niż reszta populacji. Podanie tego leku może spowodować napady astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NSAID.

W przypadku dexketoprofenu zgłaszano przypadki reakcji alergicznych na ten lek, w tym problemy oddechowe, obrzęk twarzy i obszaru szyi (angioedem) oraz ból w klatce piersiowej. Natychmiast przerwij leczenie Difenadex i skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem lub najbliższym punktem pomocy doraźnej, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.

Infekcje

• Difenadex może maskować objawy infekcji, takie jak gorączka i ból. W związku z tym ten lek może opóźnić odpowiednie leczenie infekcji, co zwiększa ryzyko powikłań. Zaobserwowano to w przypadku zapalenia płuc wywołanego przez bakterie oraz infekcji bakteryjnych skóry związanych z ospą wietrzaną. Jeśli przyjmujesz ten lek podczas infekcji i objawy infekcji utrzymują się lub nasilają, skontaktuj się z lekarzem bez opóźnienia.
• Unikaj stosowania tego leku, jeśli masz ospę wietrzaną.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie był badany u dzieci ani u młodzieży. W związku z tym bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, a lek nie powinien być stosowany u dzieci ani u młodzieży.

Inne leki i Difenadex

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś mieć potrzebę przyjęcia jakiegokolwiek innego leku, w tym leków bez recepty. Istnieją leki, których nie należy przyjmować łącznie, oraz leki, które mogą wymagać zmiany dawki przy jednoczesnym stosowaniu.

Zawsze informuj lekarza, dentystę lub farmaceutę, jeśli oprócz tego leku przyjmujesz któryś z następujących leków:

Nie zalecane połączenia:

• Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy i inne leki przeciwzapalne;
• Warfaryna, heparyna i inne leki stosowane do zapobiegania powstawaniu skrzeplin;
• Lit, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju;
• Metotreksat (lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny), stosowany w wysokich dawkach 15 mg/tydzień;
• Hidantoiny i fenytoina, stosowane w epilepsji;
• Sulfametoksazol, stosowany w infekcjach bakteryjnych;

Połączenia wymagające ostrożności:

• Inhibitory ACE, diuretyki i antagoniści angiotensyny II, stosowane w kontrolowaniu nadciśnienia tętniczego i chorobach serca;
• Pentoksyfilina i okspentifilina, stosowane w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylnych;
• Zidowudyna, stosowana w leczeniu infekcji wirusowych;
• Aminoglikozydy (antybiotyki), stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych;
• Sulfonyloamidy (np. chlorpropamida i glibenklamida), stosowane w cukrzycy;
• Metotreksat, stosowany w niskich dawkach, poniżej 15 mg/tydzień;

Połączenia wymagające uwagi:

• Chinolony (np. ciprofloksacyna, lewofloksacyna), stosowane w infekcjach bakteryjnych;
• Cyklosporyna lub tacrolymus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego i przeszczepach narządów;
• Streptokinaza i inne leki tromboliczne i fibrynolityczne, czyli leki stosowane do rozpuszczania skrzeplin;
• Probencydyna, stosowana w dnie;
• Digoksyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
• Mifepryston, stosowany jako środek przerywający ciążę;
• Antydepresanty typu SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny);
• Przeciwpłytkowe, stosowane do zmniejszania agregacji płytek i zapobiegania powstawaniu skrzeplin;
• Beta-blokery, stosowane w nadciśnieniu tętniczym i chorobach serca;
• Tenofovir, deferasirox, pemetreksed.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania innych leków z Difenadex, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Difenadex z pokarmem, napojami i alkoholem

Ogólnie zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków, aby zmniejszyć możliwość wystąpienia zaburzeń żołądka (patrz także sekcja 3, „Sposób stosowania”).

Stosowanie NSAID w połączeniu z alkoholem może nasilić działania niepożądane wywołane przez substancję czynną.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży, ponieważ może to zaszkodzić płodowi lub spowodować problemy podczas porodu. Może powodować problemy nerkowe i sercowe u płodu. Może wpływać na skłonność Twoją i Twojego dziecka do krwawienia oraz opóźniać lub wydłużać poród. Nie należy przyjmować tego leku w pierwszych sześciu miesiącach ciąży, chyba że jest to konieczne i lekarz tak zaleci. Jeśli wymagane jest leczenie w tym okresie lub podczas planowania ciąży, należy przyjmować minimalną dawkę przez najkrótszy możliwy czas. Od 20. tygodnia ciąży ten lek może powodować problemy nerkowe u płodu, jeśli jest stosowany przez więcej niż kilka dni, co może prowadzić do obniżonego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios). Jeśli wymagane jest leczenie dłuższe niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe kontrole.

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku, ponieważ może nie być odpowiedni dla Ciebie.

Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży powinny unikać stosowania tego leku. Leczenie w dowolnym okresie ciąży powinno odbywać się wyłącznie na wskazanie lekarza.

Stosowanie tego leku może wpływać negatywnie na płodność, dlatego nie zaleca się jego stosowania podczas prób zajścia w ciążę lub podczas diagnozowania problemów z niepłodnością.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może nieznacznie wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy, senność oraz zaburzenia wzroku jako działania niepożądane. Jeśli zauważysz te objawy, nie używaj maszyn ani nie prowadź pojazdów, dopóki objawy nie znikną. Skonsultuj się z lekarzem.

Nadżądki

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na kapsułkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Difenadex

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi dawkowania leku zawartymi w niniejszym ulotce lub takimi, jakie podał lekarz lub farmaceuta. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

Niezbędna dawka leku może się różnić w zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania bólu. Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do złagodzenia objawów. Jeśli występuje infekcja, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają (patrz punkt 2).

Dorośli powyżej 18. roku życia

Ogólnie zalecana dawka to 1 kapsułka (25 mg dexketoprofenu) co 8 godzin, nie przekraczając 3 kapsułek dziennie (75 mg).

Pacjenci starsi lub z niewydolnością nerek lub wątroby

Jeśli jesteś starszy lub cierpisz na łagodne zaburzenia nerek lub łagodne do umiarkowanych zaburzenia wątroby, zaleca się rozpoczęcie leczenia maksymalnie od 2 kapsułek dziennie (50 mg) dexketoprofenu.

U pacjentów starszych dawkę początkową można później zwiększyć zgodnie z ogólnie zalecaną dawką (75 mg dexketoprofenu), jeśli lek został dobrze tolerowany.

Nie należy stosować dexketoprofenu, jeśli cierpisz na umiarkowane lub ciężkie zaburzenia nerek lub ciężkie zaburzenia wątroby. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli nie jesteś pewien.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (poniżej 18. roku życia).

Sposób podania

Kapsułki należy przyjąć z odpowiednią ilością wody.

Lek można przyjmować z posiłkiem lub na czczo. Przyjmowanie leku z posiłkiem pomaga zmniejszyć ryzyko zaburzeń żołądka, jednak jeśli ból jest silny i potrzebujesz szybszego ulgi, przyjmij kapsułkę na pusty żońdź (co najmniej 15 minut przed jedzeniem lub innym spożyciem pokarmu), ponieważ lek zostanie wtedy łatwiej wchłonięty (patrz punkt 2 „Stosowanie Difenadexu z pokarmem, napojami i alkoholem”).

Czas trwania leczenia

Leczenie nie powinno przekraczać 4 dni. Jeśli ból utrzymuje się po tym okresie, nasila się lub pojawiają się inne objawy, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przyjmiesz więcej Difenadexu niż powinieneś

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Toksykologicznego Centrum Informacji, tel.: 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę. Zaleca się, aby zabrać opakowanie i ulotkę do lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Jeśli zapomniałeś przyjąć Difenadex

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Przyjmij następną dawkę zgodnie z zaleceniami (zgodnie z punktem 3 „Jak stosować Difenadex”).

Jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każdy je doświadcza.

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według ich częstości występowania. Ponieważ lista ta oparta jest częściowo na działaniach niepożądanych obserwowanych przy doustnym stosowaniu tabletek, a kapsułki Dexketoprofenu trometamolu są wchłaniane szybciej niż tabletki, rzeczywista częstość działań niepożądanych (gastrointestinalnych) może być wyższa przy stosowaniu kapsułek Dexketoprofenu. Poniższa tabela wskazuje, ilu pacjentów może doświadczyć tych działań niepożądanych:

Działania niepożądane częste (mogą występować u do 1 na 10 osób)

Nudności i/lub wymioty, głównie ból w górnej części brzucha, biegunka, zaburzenia trawienne (dyspepsja).

Działania niepożądane rzadkie (mogą występować u do 1 na 100 osób)

Odczucie wirującego obrotu (zawroty głowy), zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, pobudzenie nerwowe, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, zapalenie ściany żołądka (zapalenie żołądka), zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka skórna, zmęczenie, ból, uczucie gorączki i dreszcze, niedobór samopoczucia.

Działania niepożądane rzadkie (mogą występować u do 1 na 1000 osób)

Ączerniak żołądka, przebicie ączerniaka żołądka lub krwawienie (może objawiać się wymiotami krwią lub czarnymi stolcami), omdlenie, podwyższone ciśnienie krwi, zwolnione oddychanie, zatrzymanie płynów i obrzęki obwodowe (np. obrzęk kostek), obrzęk krtani, utrata apetytu (anoreksja), nieprzyjemne uczucie, wysypka swędząca, trądzik, zwiększone potliwość, ból lędźwiowy, częste oddawanie moczu, zaburzenia menstruacyjne, zaburzenia prostaty, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (badania krwi), uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie (mogą występować u do 1 na 10 000 osób)

Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może prowadzić również do kolapsu), owrzodzenia skóry, jamy ustnej, oczu i okolic narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk ust i gardła (angioobrzęk), trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych (bronchospazm), duszność, tachykardia, obniżone ciśnienie krwi, zapalenie trzustki, zamazane widzenie, brzęczenie w uszach (tinnitus), podrażnienie skóry, nadwrażliwość na światło, swędzenie, problemy nerkowe. Spadek liczby białych krwinek (neutropenia), spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych

Ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.

Lekowe wysypki stałoprzestrzenne

Alergiczna reakcja skórna znana jako lekowa wysypka stałoprzestrzenna, która może obejmować okrągłe lub owalne czerwone plamy i obrzęk skóry, pęcherze i swędzenie. Może również dojść do przebarwienia skóry w dotkniętych obszarach, które może utrzymywać się po gojeniu. Lekowa wysypka stałoprzestrzenna często pojawia się ponownie w tym samym miejscu lub miejscach, jeśli ponownie zażyje się lek.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz działania niepożądane o charakterze gastrointestynalnym na początku leczenia (np. ból lub pieczenie w żołądku lub krwawienie), jeśli wcześniej doświadczyłeś jednego z tych działań niepożądanych w wyniku długotrwałego leczenia lekami przeciwzapalnymi, a zwłaszcza jeśli jesteś pacjentem starszym.

Natychmiast przestań przyjmować ten lek, jeśli zauważysz pojawienie się wysypki na skórze lub zmian w jamie ustnej lub okolicach narządów płciowych, lub jakiekolwiek inne objawy alergii.

Podczas leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi odnotowano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków (szczególnie w okolicach kostek i nóg), wzrostu ciśnienia krwi oraz niewydolności serca.

Leki takie jak Difenadex mogą wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zawału serca („infarkt mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udar mózgu”).

U pacjentów z chorobami układu odpornościowego wpływającymi na tkankę łączną (toczniak rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą rzadko powodować gorączkę, ból głowy i sztywność karku.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter gastrointestynalny. Może dojść do powstania ączerniaków żołądka, perforacji lub krwawienia przewodu pokarmowego, czasem śmiertelnego, szczególnie u pacjentów starszych.

Po podaniu zaobserwowano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melene, hematemęzę, zapalenie jamy ustnej, nasilenie zapalenia okrężnicy i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie ściany żołądka (gastrytę).

Tak jak w przypadku innych NSAID, mogą wystąpić reakcje hematologiczne (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, a rzadziej agranulocytoza i hipoplazja szpiku).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli doświadczasz jakichkolwiek działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es

Zgłaszając działania niepożądane, możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Difenadex

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu i na blistrze, po CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić przed światłem.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpadowe opakowania oraz niepotrzebne leki należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Difenadex

• Każda kapsułka zawiera 25 mg diketoprofenu jako diketoprofen trómetamolu.

• Pozostałe składniki to:

• Zawartość kapsułki: skrobia kukurydziana przegelatynizowana, celuloza mikrokryształowa, skrobia karboksymetylosodowa (typ A) ziemniaczana oraz gliceryna diesterynowian diestearian.

• Skład kapsułki (korpus i kapsułka): żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), żółć chinolinowa (E104) i błękit patentowy V (E131).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Difenadex 25 mg kapsułki twarde EFG to twarde kapsułki żelatynowe w kolorze zielonym, zawierające biały lub prawie biały proszek krystaliczny.

Kapsułki są dostępne w jednostkowych opakowaniach blisterowych z Al/PVC-ACLAR® (PCTFE) lub Al/PVC-PE-PVDC (90), zawierających po 10 kapsułek twardych.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABORATORIOS NORMON, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6.

28760 Tres Cantos,

Madrid (Hiszpania).

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki: Wrzesień 2025

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych: http://www.aemps.gob.es