Citalopram Viatris 30 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Viatris 30 mg tabletki powlekane EFG

Przed zaczątkiem przyjmowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Citalopram Viatris i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Viatris
3. Jak przyjmować Citalopram Viatris
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Viatris
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Citalopram Viatris i do czego jest stosowany

Citalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrgawkowymi. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Viatris jest wskazany w leczeniu:

• depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtórnym wystąpieniom,
• zaburzeń lękowych z towarzyszącą lub nieagorafobią,
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego lekarz przepisał Ci citalopram, zwróć się do niego o wyjaśnienie.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopram Viatris

Nie przyjmuj Citalopram Viatris

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitorem monoaminooxydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, niaklamid, tranocypramina, selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemid (stosowany w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś epizody takich zaburzeń (widoczne w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Viatris” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidu należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem, należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Viatris skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza o wszelkich innych stanach lub chorobach, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli występują u Ciebie epizody manii lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemiczną. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy we krwi.
• Jeśli cierpisz na epilepsję. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady padaczkowe lub wzrośnie ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krwawienia lub pojawiają się u Ciebie nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.
• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. w wyniku nasilonej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub w wyniku stosowania diuretyków (leki do oddawania moczu).
• Jeśli zauważasz przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy podnoszeniu się ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

Jeśli masz lub miałeś wcześniej problemy z oczami, takie jak niektóre formy jaskry (podwyższone ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów występował u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niepoważną zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.

Specjalna informacja dotycząca choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może upłynąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w miarę kontynuowania leczenia. Dlatego bardzo ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli jesteś chory na depresję i/lub cierpisz na zaburzenia lękowe, możesz czasem mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku przyjmowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Takie myśli są bardziej prawdopodobne, jeśli:

• Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• Jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w jakimkolwiek momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne poinformowanie bliskiej osoby lub przyjaciela, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poproszenie go, aby przeczytał ten ulotkę. Możesz poprosić go o obserwację, czy Twoje depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy zauważył zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram zazwyczaj nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i urojenia (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Mimo to lekarz może zdecydować o przepisaniu citalopramu pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu dotyczące bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze wykazane.

Inne leki i Citalopram Viatris

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne działania niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwyrodnione inhibitory monoaminooxydazy (IMAO), zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, niaklamid i tranocypraminę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed przyjmowaniem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A, zawierające moclobemid (stosowany w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej), triptofan, opioidy (np. buprenorfina). Te leki mogą oddziaływać z citalopramem i doświadczyć możesz objawów takich jak niekontrolowane ruchy mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruch oczu, pobudzenie, halucynacje, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenia, nadmierne odruchy, zwiększone napięcie mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią te objawy.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B, zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi może wzrosnąć, ale nie obserwowano objawów zwiększonego działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatriptan i leki podobne (stosowane w migrenie), tramadol i leki podobne (opioidy stosowane w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli wystąpią nietypowe objawy przy tej kombinacji, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksynę (antydepresant) i tiklopidynę (stosowaną w zmniejszaniu ryzyka udarów mózgu). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
• Ziele św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne przyjmowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokinę (stosowaną w malarii), bupropion (stosowany w depresji) i tramadol (stosowany w silnym bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu napadowego.
• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu napadowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrozić życiu.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki na choroby wpływające na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Przyjmowanie Citalopram Viatris z posiłkami, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3 „Jak przyjmować Citalopram Viatris”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działanie alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku. Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a karmiące matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie rozważyliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy mieć na uwadze, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności ze snem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, może to zwiększyć ryzyko nasilonego krwawienia po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkiej ilości do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem. W czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków ciężkiej choroby zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której niemowlę oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Badania na zwierzętach wykazały, że citalopram obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale wpływ na płodność człowieka nie został dotąd zaobserwowany.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ogólnie rzecz biorąc, citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz się zawiedziony lub senny po rozpoczęciu przyjmowania tego leku, nie prowadź pojazdów ani nie używaj narzędzi ani maszyn, dopóki te objawy nie znikną.

Citalopram Viatris zawiera laktozę

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjmowaniem tego leku.

3. Jak stosować Citalopram Viatris

Dokładnie przestrzegaj zaleceń lekarza dotyczących dawkowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Standardowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli uzna to za konieczne, maksymalnie do 40 mg dziennie.

Zespół lękowy

Początkowa dawka wynosi 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę zwiększa się do 20–30 mg dziennie.

Jeśli lekarz uzna to za konieczne, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli uzna to za konieczne, maksymalnie do 40 mg dziennie.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z podwyższonym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z punktem 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Viatris”.

Jak i kiedy przyjmować citalopram

Citalopram przyjmuje się codziennie w postaci jednorazowej dawki dobowej.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć całe z szklanką wody. Nie należy ich żuć.

Rowek na tabletce służy wyłącznie do podzielania tabletki, jeśli trudno jest ją połknąć w całości.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji, zespołu lękowego i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może pojawić się dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie jest natychmiast widoczna.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej. Podstawa choroby może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją korzystają z leczenia utrzymującego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec wystąpieniu kolejnych epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Viatris niż powinieneś

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła więcej citalopramu niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie występują dolegliwości lub objawy zatrucia.

Zabierz opakowanie citalopramu, jeśli udajesz się do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca stanowiące zagrożenie dla życia, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów), zespół serotoninergiczny (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinica skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechów).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Viatris

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o regularnej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Viatris

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub zamieszania, uczucie wzmożonego pobudzenia lub drażliwości, biegunka (miękkie stolce), zaburzenia widzenia, przyspieszony puls lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni, zamiast nagłego przerwania leczenia.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Proszę pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i dlatego poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili następujące poważne działania niepożądane.

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotoninergicznym, który został opisany przy łączonej terapii lekami przeciwdziałającymi depresji.

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować uczucie zmęczenia, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie zawrotów głowy, które mogą być objawami poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Proszę pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być również objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skontaktuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Tendencja do senności.

• Trudności ze snem.

• Zwiększone pocenie się.

• Suchość w ustach.

• Nudności (uczucie mdłości).

• Ból głowy.

• Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

  • Spadek apetytu.
  • Pobudzenie.
  • Zaburzenia funkcji seksualnej.
  • Lęk.
  • Niespokojność.
  • Stan dezorientacji.
  • Niepokojące sny.
  • Drżenie.
  • Mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp.
  • Zawroty głowy.
  • Zaburzenia koncentracji uwagi.
  • Dźwięki w uszach (tinnitus).
  • Ziewanie.
  • Biegunka.
  • Wymioty.
  • Zaparcia.
  • Wysypka.
  • Ból mięśni i stawów.
  • U mężczyzn: problemy z ejakulacją i erekcją.
  • U kobiet: trudności w osiągnięciu orgazmu.
  • Zmęczenie.
  • Swędzenie skóry.
  • Spadek masy ciała.

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresywność.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Utrata włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu.
• Nadmierne krwawienie miesięczne.
• Obrzęk kończyn.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwawienie podskórne).

• Nadwrażliwość (wysypka).

• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy.

• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.

• Ataki paniki.

• Zgrzytanie zębami.

• Niespokojność.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.

• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).

• Zaburzenia wzroku.

• Obniżone ciśnienie krwi.

• Krwawienie z nosa.

• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (zasinienie).

• Obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.

• Bólowe erekcje.

• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.

• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet nie karmiących piersią.

• Nieregularne miesiączkowanie.

• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.

• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które występuje, gdy osoba wstaje).

• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

• Nieprawidłowy rytm serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Citalopram Viatris

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie wymagane są żadne specjalne warunki przechowywania.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD lub EXP. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóżesz chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Viatris

• Substancją czynną jest citalopram (w postaci hydrobromku). Każdy tabletka zawiera 30 mg citalopramu. Pozostałe składniki (wypełniacze) to laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, povidon K30, crospovidon, stearynian magnezu, hipromeloza, laktoza jednowodna, makrogol 4000, dwutlenek tytanu, woda oczyszczona.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Viatris 30 mg jest dostępne w postaci białych, owalnych, dwuwypukłych, podzielonych tabletek powlekanych, oznaczonych po jednej stronie „CM/30”, a po drugiej „G”.

Dostępne w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek w blistrach.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 - Madryt

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Mylan Hungary Kft

H-2900 Komárom

Mylan utca 1

Węgry

Data ostatniej weryfikacji ulotki: styczeń 2026

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/