Citalopram Viatris 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Viatris 20 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w niej ponownie potrzebować się odnieść.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie osobistym poruczeniem i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Citalopram Viatris i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Viatris
3. Jak stosować Citalopram Viatris
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Viatris

Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Citalopram Viatris i do czego jest stosowany

Citalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków znanych jako leki przeciwdrgawkowe. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Viatris jest wskazany w leczeniu:

• depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się depresji;
• zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii;
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego lekarz przepisał Ci citalopram, zapytaj go o to.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Viatris

Nie przyjmuj Citalopram Viatris

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy tzw. inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksyd, nialamida, tranocypramina, selegolina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś epizod takiego zaburzenia (te zmiany są widoczne w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym funkcjonowanie serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Viatris” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia citalopramem.

Po zastosowaniu moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed podaniem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Viatris.

Poinformuj lekarza, jeśli masz inne choroby lub dolegliwości, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli masz epizody maniakalne lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może konieczność dostosowania dawki.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemicznych.
• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepliwości krwi lub jeśli pojawiają się nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.
• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. w wyniku nasilonej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub wskutek stosowania diuretyków (leki zwiększające wydzielanie moczu).
• Jeśli zauważasz przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

Jeśli miałeś wcześniej problemy oczne, takie jak niektóre formy jaskry (podwyższone ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów występował u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczysz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnej (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w miarę kontynuowania terapii. Dlatego ważne jest, abyś ściśle przestrzegał wskazówek lekarza i nie przerywał leczenia ani nie zmieniał dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, możesz czasem mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, zazwyczaj około dwóch tygodni, by zacząć działać, choć w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Ryzyko takich myśli jest większe, jeśli:

• Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• Jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie masz myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe, i poprosisz go, by przeczytał ten ulotkę. Możesz poprosić, by obserwował, czy Twoje objawy się nasilają lub czy zauważył zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram zazwyczaj nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawia się komplikacja u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu dotyczące bezpieczeństwa, wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze jednoznacznie ustalone.

Inne leki i Citalopram Viatris

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjęcia jakichkolwiek innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezależne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksyd, nialamidę i tranocypraminę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem stosowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed podaniem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne inhibitory MAO-A, zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej), tryptofan, opioidy (np. buprenorfina). Te leki mogą oddziaływać z citalopramem i powodować objawy takie jak niestopniowe skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruch oka, pobudzenie, halucynacje, śpiączkę, nadmierne pocenie się, drżenie, nadmierne odruchy, zwiększenie napięcia mięśniowego, wzrost temperatury ciała powyżej 38°C. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli doświadczysz tych objawów.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Niewracalne inhibitory MAO-B, zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegoliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi może wzrosnąć, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatriptan i leki podobne (stosowane w migrenie), tramadol i leki podobne (opioidy stosowane w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksynę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono nasilenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany na ból), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krzepliwości.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenytoazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Viatris z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z lub bez posiłku (zobacz sekcję 3 „Jak stosować Citalopram Viatris”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działania alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku. Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a matki nie powinny karmić piersią podczas stosowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie rozważyliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenie, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności ze snem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, istnieje większe ryzyko nasilonego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepliwości. Twój lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkich ilościach do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczony citalopramem. W czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnego schorzenia u noworodków, tzw. trwałej nadciśnieniowej choroby płuc (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Badania na zwierzętach wykazały, że citalopram obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale wpływ na płodność człowieka nie został dotąd zaobserwowany.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Zazwyczaj citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz zawroty głowy lub senność po rozpoczęciu stosowania tego leku, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki te objawy nie ustąpią.

Citalopram Viatris zawiera laktozę

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować Citalopram Viatris

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Typowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę zwiększa się do 20–30 mg dziennie.

Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z podwyższonym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Viatris”.

Jak i kiedy przyjmować citalopram

Citalopram przyjmuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć.

Znak na tablecie służy wyłącznie do dzielenia tablet, jeśli przyjmowanie jej w całości jest trudne.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Należy kontynuować przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nastąpi dopiero po pewnym czasie.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawa choroby może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającymi przypadkami depresji korzystają z leczenia kontynuacyjnego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec pojawieniu się nowych epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Viatris niż powinieneś

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła więcej citalopramu niż powinna, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z oddziału ratunkowego lub zadzwoń do Informacji Toksycznego Centrum, tel. 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą ilość.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie wystąpiły dolegliwości lub objawy zatrucia.

Zabierz opakowanie citalopramu, jeśli udajesz się do lekarza lub do szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca stanowiące zagrożenie dla życia, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawość skóry, nadmierne oddychanie (przyśpieszony rytm oddechowy).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Viatris

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Viatris

Nie przerywaj przyjmowania citalopramu bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucie emocji lub drażliwości, biegunka (luźne stolce), zaburzenia widzenia, przyspieszony puls lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i dlatego poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych.

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie, nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdepresyjnych.

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: niski poziom sodu we krwi, który może powodować uczucie zmęczenia, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia – mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być również objawami choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, należy skonsultować się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

• Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)*

• Senność.

• Trudności ze snem.

• Zwiększone pocenie się.

• Suchość w ustach.

• Nudności (uczucie mdłości).

• Bóle głowy.

• Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Spadek apetytu.

• Pobudzenie.

• Zaburzenia funkcji seksualnych.

• Lęk.

• Niespokojność.

• Stan dezorientacji.

• Niepokojące sny.

• Drżenie.

• Mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp.

• Zawroty głowy.

• Zaburzenia koncentracji.

• Dźwięki w uszach (tinnitus).

• Ziewanie.

• Biegunka.

• Wymioty.

• Zaparcia.

• Wysypka.

• Bóle mięśni i stawów.

• U mężczyzn – problemy z ejakulacją i erekcją.

• U kobiet – trudności w osiągnięciu orgazmu.

• Zmęczenie.

• Świąd skóry.

• Spadek masy ciała.

Niekorzystne rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresja.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Wypadanie włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu.
• Nadmierna krwawica miesięczna.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Przyrost masy ciała.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienia.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).

• Nadwrażliwość (wysypka).

• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.

• Hipokaliemia: niski poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.

• Ataki paniki.

• Skrzypienie zębami.

• Niepokój.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.

• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).

• Zaburzenia wzroku.

• Niskie ciśnienie krwi.

• Krwawienie z nosa.

• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).

• Obfite krwawienie pochwy krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.

• Boleśnie długotrwała erekcja.

• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.

• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet nie karmiących piersią.

• Nieregularne miesiączkowanie.

• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.

• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje po wstaniu).

• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

• Nieprawidłowy rytm serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Przechowywanie Citalopram Viatris

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.

Nie są wymagane żadne szczególne warunki przechowywania.

Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności, wskazanego na opakowaniu po CAD lub EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i niewykorzystane leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Viatris

• Substancją czynną jest citalopram (w postaci bromku). Każdy tabletka zawiera 20 mg citalopramu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, povidon K30, crospovidon, stearyna magnezu, hipromeloza, laktoza jednowodna, makrogol 4000, dwutlenek tytanu, woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Viatris 20 mg jest dostępne w postaci białych, owalnych, dwuwypukłych, podzielonych tabletek powlekanych oznaczonych po jednej stronie „CM/20”, a po drugiej „G”.

Dostępne w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 56 tabletek w formie folii blisterowej.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 - Madryt

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Mylan Hungary Kft

H-2900 Komárom

Mylan utca 1

Węgry

Data ostatniej weryfikacji ulotki: styczeń 2026

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/