Citalopram Stada 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Stada 20 mg tabletki powlekane filmowo EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz do niej wrócić.

• Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Stada i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Stada
3. Jak stosować Citalopram Stada
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Stada
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Citalopram Stada i do czego służy

Citalopram Stada to lek przeciwdrgawkowy należący do grupy „selektywnych inhibitorów ponownego wychwytu serotoniny” (SSRI). Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia chemiczne w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Stada jest wskazany w:

• Leczeniu depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się objawów.
• Leczeniu zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii.
• Leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać Ci citalopram również do innych celów. Zapytaj lekarza, jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany citalopram.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopram Stada

Nie przyjmuj Citalopram Stada

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitiorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydazyna, nialamida, tranocypropromina, selegolina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemid (stosowany w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś/-aś taki epizod (można to stwierdzić w badaniu elektrokardiograficznym, czyli EKG, które służy ocenie pracy serca).
• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Stada z innymi lekami” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś/-aś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidu należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na jakiekolwiek inne choroby lub stan, ponieważ lekarz może musieć to wziąć pod uwagę. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli miałeś/-aś epizody manii lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może wpływać na kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.
• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady padaczkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz historię krwawień lub jeśli pojawiają się nietypowe siniaki lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś/-aś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś/-aś zawał serca.
• Jeśli w stanie spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. w wyniku intensywnej diarzei i wymiotów trwających kilka dni lub w wyniku stosowania diuretyków (leków moczopędnych).
• Jeśli zauważyłeś/-aś przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli masz problem z rozszerzeniem źrenic ocznych (midriaza).
• Jeśli masz lub miałeś/-aś wcześniej problemy z oczami, takie jak niektóre postacie jaskry (zwiększony nacisk w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie w przeszłości.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRIs), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zakończeniu leczenia.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść do fazy maniakalnej. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestandardową zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczasz takich objawów.

Informacje specjalne dotyczące Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, który ustępuje w trakcie dalszego leczenia. Dlatego bardzo ważne jest, abyś ściśle przestrzegał/-ała wskazówek lekarza i nie przerywał/-ała leczenia ani nie zmieniał/-a dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zwykle około dwóch tygodni, choć czasem może to trwać dłużej.

Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz miał/-a takie myśli:

• Jeśli wcześniej miałeś/-aś myśli o samobójstwie lub zranieniu siebie.
• Jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej rodzinie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe, i poprosisz go, by przeczytał/-a ten ulotkę. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresja (głównie zachowania agresywne, konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najodpowiedniejsze. Jeśli Twój lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub komplikuje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu dotyczące bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Stada z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/-aś lub może Ci się przyjąć inne leki.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych, co czasem może powodować poważne działania niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazynę, nialamidę i tranocyproprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś/-aś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania któregokolwiek z tych leków.
• Selektiwne, odwracalne inhibitory MAO-A zawierające moclobemid (stosowany w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Niereversible inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegoliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi wzrasta, ale nie obserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatryptan i podobne leki (stosowane w migrenie) oraz tramadol i podobne leki (opiaty, stosowane w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się u Ciebie nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksaminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszaniu ryzyka udaru mózgu). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono nasilenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi (np. niektóre leki przeciwpadaczkowe, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krwotocznych.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego.
• Neuroleptyki (leki na schizofrenię, psychozę), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenantreny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrozić życiu. Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Przyjmowanie Citalopram Stada z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3. „Jak przyjmować Citalopram Stada”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działania alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem tego leku.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a karmiące matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie rozważyliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy wiedzieć, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowej fazie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia położniczego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia. Twój lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem.

W czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby noworodków, zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma siną skórę. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka pojawią się takie objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Citalopram w badaniach na zwierzętach wykazał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia citalopramem możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak citalopram wpływa na Twoje samopoczucie.

Citalopram Stada zawiera laktozę

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Citalopram Stada zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę; jest zatem zasadniczo „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować Citalopram Stada

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli uzna to za konieczne, do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zespół lękowy

Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli uzna to za konieczne, do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli uzna to za konieczne, do maksymalnie 40 mg dziennie.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i nastolatków. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Stada”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Stada

Citalopram przyjmuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zespole lękowym i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może pojawić się dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej. Podstawa choroby może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może spowodować nawrót objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją korzystają z leczenia utrzymawczego, czasem przez kilka lat, w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Stada niż powinieneś

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętych tabletek. Zaleca się, aby pokazać opakowanie i ulotkę lekarzowi lub farmaceucie.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca zagrażające życiu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia tętniczego, podwyższenie ciśnienia tętniczego, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawą barwę skóry, nadwentylację (zwiększenie częstości oddechu).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Stada

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o regularnej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Stada

Nie przerywaj przyjmowania citalopramu bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować niektóre łagodne lub przemijające zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub zamroczenia, uczucie wzmożonego wzruszenia lub irytacji, biegunka (luźne stolce), zaburzenia widzenia, przyspieszone tętno lub kołatanie serca.

Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby, przez co poprawią się one wraz z poprawą samopoczucia.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych.

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, o którym zgłaszano w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwdziałających depresji.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, które mogą być objawami poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z wymienionych poniżej objawów mogą być również objawami choroby i poprawią się one wraz z poprawą samopoczucia.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, należy skonsultować się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Tendencja do senności.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Obniżenie aktywności seksualnej.
• Lęk.
• Niespokojność.
• Stan dezorientacji.
• Niepokojące sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Omdlenia.
• Zaburzenia koncentracji.
• Dźwięki w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Ból mięśni i stawów.
• U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją.
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.
• Swędzenie skóry.
• Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresywność.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Utrata włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nadmierna krwawica miesięczna.
• Obrzęk kończyn.
• Przyrost masy ciała.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienia.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu siebie lub myśli o odebraniu sobie życia – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).
• Nadwrażliwość (wysypka).
• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu.
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.
• Ataki paniki.
• Zgrzytanie zębami.
• Niepokój.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).
• Zaburzenia wzroku.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Krwawienie z nosa.
• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).
• Obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w sekcji 2 w celu uzyskania dodatkowych informacji.
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
• Boleśnie długotrwała erekcja.
• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet niekarmiących.
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby.
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi występujące po przejściu do pozycji stojącej).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Możesz je również zgłosić za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Warunki przechowywania Citalopram Stada

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy złożyć w Punkcie SIGRE w aptece. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Stada

• Substancją czynną jest citalopram (jako bromek). Każda tabletka zawiera 20 mg citalopramu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana bez glutenu, celuloza mikrokrystaliczna, kopolimer winylpirrolidonu i winylacetu (copovidone), sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, stearyna magnezu, hipomeloza, dwutlenek tytanu (E171) i triacetylogliceryna.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Stada 20 mg to tabletki powlekane. Tabletki są białe, okrągłe, powlekane, dwuwypukłe, z bruzdą po jednej stronie. Dostępne są w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Laboratorios Alter, S.A.

Mateo Inurria, 30

28036 Madryt

Hiszpania

Data ostatniego przeglądu ulotki: wrzesień 2024

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/