Citalopram Bexal 20 mg tabletki powlekane EFG

Hiszpania
Nazwa handlowa Citalopram Bexal 20 mg tabletki powlekane EFG
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę
Numer rejestracyjny 66483
Citalopram Bexal 20 mg tabletki powlekane EFG tabletki, powlekane filmem

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Bexal 20 mg tabletki powlekane EFG

Citalopram Bexal 30 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

  • Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

  1. Co to jest Citalopram Bexal i do czego służy.
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Bexal.
  3. Jak stosować Citalopram Bexal.
  4. Możliwe działania niepożądane.
  5. Przechowywanie Citalopram Bexal.
  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Citalopram Bexal i do czego jest stosowany

Citalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków znanych jako antydepresanty. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w leczeniu:

  • Depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się depresji.
  • Zespołu lękowego z lub bez agorafobii.
  • Zespołu nerwicowo-obsesyjnego (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany citalopram, zapytaj swojego lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal

Nie przyjmuj Citalopram Bexal

  • Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

  • Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nielamida, tranylcypromina, selegilina (w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (w leczeniu depresji) oraz linezolid (antybiotyk).

  • Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś/-aś taki epizod (można to stwierdzić w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca).

  • Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca.

  • Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

    • Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Bexal” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś/-aś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po przyjęciu moclobemidy musi minąć jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem musi minąć tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na inne choroby lub stan zdrowia, ponieważ może to mieć wpływ na leczenie. W szczególności poinformuj lekarza:

  • Jeśli występują u Ciebie epizody manii lub zaburzenia lękowe.
  • Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
  • Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących.
  • Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią drgawki lub wzrośnie częstotliwość napadów (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
  • Jeśli masz historię krwawień, jeśli pojawiają się niezwykłe siniaki lub jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
  • Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
  • Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
  • Jeśli cierpisz lub cierpiałeś/-aś na chorobę serca lub niedawno miałeś/-aś zawał serca.
  • Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. z powodu nasilonej diarrei i wymiotów przez kilka dni lub w wyniku stosowania diuretyków (leki zwiększające wydzielanie moczu).
  • Jeśli zauważasz przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
  • Jeśli masz problem z rozszerzeniem źrenic ocznych (midryza).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów występował u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść do fazy maniakalnej. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestabilną zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli wystąpią takie objawy.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zakończeniu leczenia.

Informacje specjalne dotyczące Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób powiązanych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle stwierdza się po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w trakcie dalszej terapii. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to trwać dłużej.

Takie myśli są bardziej prawdopodobne, jeśli:

  • Wcześniej miałeś/-aś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
  • Jesteś młodą dorosłą osobą. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi, którzy byli leczeni antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że jesteś chory/-a na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe i poprosisz go, by przeczytał/-a ten ulotkę. Możesz zapytać, czy zauważyli/-ły pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych lub zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży

do 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość) podczas przyjmowania tego typu leków.

Mimo to lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał Ci citalopram, jesteś poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki tego leku dotyczące bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze jednoznacznie potwierdzone.

Inne leki i Citalopram Bexal

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/-aś lub może Ci się przydać inny lek.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych, co czasem może powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

  • Niezależne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nielamidę i tranylcyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś/-aś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem stosowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem musi minąć 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.
  • Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (w leczeniu depresji).
  • Antybiotyk linezolid.
  • Lity (w profilaktyce i leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej) oraz tryptofan.
  • Imipraminę i desipraminę (w leczeniu depresji).
  • Niereversible inhibitory MAO-B zawierające selegilinę (w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
  • Metoprolol (w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi i/lub choroby serca); poziom metoprololu we krwi wzrasta, ale nie obserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
  • Sumatriptan i podobne leki (w leczeniu migreny) oraz tramadol (w leczeniu silnego bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli pojawiają się niezwykłe objawy przy stosowaniu tej kombinacji, należy skontaktować się z lekarzem.
  • Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwokstraminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one zwiększać poziom citalopramu we krwi, ale nie odnotowano zwiększenia działań niepożądanych citalopramu. - Leki wpływające na funkcję płytek krwi (np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (w leczeniu bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (w leczeniu artretyzmu)); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
  • Ziele św. Jana (Hypericum perforatum) (ziołowy środek stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
  • Meflokwinę (w leczeniu malarii), bupropion (w leczeniu depresji) i tramadol (w leczeniu silnego bólu) z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
  • Neuroleptyki (leki w leczeniu schizofrenii, psychóz), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenytoazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre leki przeciwmikrobowe (sparflokloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
    • Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie życia. Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same w sobie mogą wpływać na rytm serca. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Bexal z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z lub bez posiłku (zobacz sekcję 3 „Jak stosować Citalopram Bexal”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działanie alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży nie powinny zazwyczaj przyjmować citalopramu, a karmiące matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że lekarz dokładnie oceniłby ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do momentu porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, istnieje większe ryzyko nasilonego krwawienia położniczego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia. Twoja położna lub lekarz muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, by mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w małych ilościach. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem.

Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i staje się sinicze. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u noworodka pojawią się takie objawy, natychmiast skontaktuj się z położną i/lub lekarzem.

W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że citalopram obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Zazwyczaj citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz zawroty głowy lub senność na początku leczenia, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki te objawy nie ustąpią.

Citalopram Bexal zawiera laktozę i sód

Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną; jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Bexal

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Standardowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20 lub 30 mg dziennie. Lekarz może, jeśli uzna to za konieczne, zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może, jeśli uzna to za konieczne, zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Osoby starsze (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10 lub 20 mg dziennie.

Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z szczególnym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zobacz punkt 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Bexal

Citalopram przyjmuje się codziennie w postaci jednorazowej dawki dziennie.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zespole lękowym i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia nie jest od razu widoczna.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez okres zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją mogą korzystać z leczenia podtrzymującego, czasem przez kilka lat, w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Bexal

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Bexal niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń na Infolinę Toksykologiczną pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę. Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz żadnych dolegliwości lub objawów zatrucia. Weź opakowanie Citalopram Bexal ze sobą do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca zagrażające życiu, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów), zespół serotoniczny (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawą barwę skóry, nadmierne oddychanie (przyspieszony rytm oddechowy).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę Citalopram Bexal

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Bexal

Nie przerywaj stosowania Citalopram Bexal bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucia wzburzenia lub drażliwości, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszony puls lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby, a więc poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

  • Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenia i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdogławkowych.
  • Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).
  • Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

  • Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
  • Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z wymienionych poniżej objawów mogą być objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • Senność.
  • Trudności ze snem.
  • Zwiększone pocenie się.
  • Suchość w ustach.
  • Nudności (uczucie mdłości).
  • Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

  • Spadek apetytu.
  • Pobudzenie.
  • Zaburzenia funkcji seksualnej.
  • Lęk.
  • Niespokojność.
  • Stan dezorientacji.
  • Niepokojące sny.
  • Drżenia.
  • Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
  • Omdlenia.
  • Zaburzenia koncentracji uwagi.
  • Dźwięki w uszach (tinnitus).
  • Ziewanie.
  • Biegunka.
  • Wymioty.
  • Zaparcia.
  • Wysypka.
  • Bóle mięśni i stawów.
  • U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją.
  • U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
  • Zmęczenie.
  • Gorączka.
  • Swędzenie skóry.
  • Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

  • Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
  • Zwiększenie apetytu.
  • Agresywność.
  • Depersonalizacja.
  • Halucynacje.
  • Mania.
  • Omdlenia.
  • Rozszerzone źrenice.
  • Przyspieszone bicie serca.
  • Spowolnione bicie serca.
  • Pokrzywka.
  • Utrata włosów.
  • Wysypka skórna.
  • Wrażliwość na światło.
  • Trudności z oddawaniem moczu.
  • Nadmierne krwawienie miesięczne.
  • Obrzęk rąk i nóg.
  • Przyrost masy ciała.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

  • Napady padaczkowe.
  • Niekontrolowane ruchy.
  • Zaburzenia smaku.
  • Krwawienia.
  • Zapalenie wątroby.
  • Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

  • Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze, patrz również sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
  • Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).
  • Nadwrażliwość (wysypka).
  • Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub omdlenia.
  • Zwiększenie ilości wydalanego moczu.
  • Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.
  • Ataki paniki.
  • Zgrzytanie zębami.
  • Niepokój.
  • Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
  • Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).
  • Zaburzenia wzroku.
  • Niskie ciśnienie krwi.
  • Krwawienie z nosa.
  • Zaburzenia krzepnięcia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).
  • Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
  • Bólowe erekcje.
  • Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią.
  • Nieregularne miesiączkowanie.
  • Obfite krwawienie po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w sekcji 2, aby uzyskać więcej informacji.
  • Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.
  • Hipotensja ortostatyczna (znaczny spadek ciśnienia tętniczego pojawiający się po wstawieniu się z pozycji leżącej).
  • Zaobserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
  • Nieregularny rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Stosowanych u Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Citalopram Bexal

Przechowywać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu przydatności do użycia wskazanego na opakowaniu po CAD/EXP. Termin przydatności do użycia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i nieużywane leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebuje się. Taki sposób postępowania pomoże w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład tabletek Citalopram Bexal 20 mg pokrytych powłoką filmową:

  • Substancją czynną jest citalopram.

Każda tabletka zawiera 24,99 mg hydrobromku citalopramu (równoważne 20 mg citalopramu).

Pozostałe składniki (eksygenty) to: skrobia kukurydziana, laktoza monohydrat, povidon, glikol 85% (E-422), celuloza mikryształowa, stearynian magnezu, sodowa karboksymetylowa skrobia (typ A) (pochodzenie: skrobia ziemniaczana), hipomeluloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Skład tabletek Citalopram Bexal 30 mg pokrytych powłoką filmową:

  • Substancją czynną jest citalopram. Każda tabletka zawiera 37,48 mg hydrobromku citalopramu (równoważne 30 mg citalopramu).
  • Pozostałe składniki (eksygenty) to: skrobia kukurydziana, laktoza monohydrat, povidon, glikol 85% (E-422), celuloza mikryształowa, stearynian magnezu, sodowa karboksymetylowa skrobia (typ A) (pochodzenie: skrobia ziemniaczana), hipomeluloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Bexal 20 mg to białe, długie, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, z rowkiem po jednej stronie, oznaczone napisem „C20”.
Opakowane w folię PVC/Aluminium lub Alu/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 56 tabletek.

Citalopram Bexal 30 mg to białe, długie, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, z rowkiem po jednej stronie, oznaczone napisem „C30”.
Opakowane w folię PVC/Aluminium lub Alu/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Bexal Farmacéutica, s.a.

Centro Empresarial Parque Norte

Edificio Roble

C/ Serrano Galvache, 56

28033 Madryt

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Salutas Pharma GmbH

Otto-von Guericke Allee 1

Barleben 39179 Niemcy

LEK, S.A.

Domaniewska 50 C

02-672 Warszawa

Polska

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2023.

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/