Citalopram Alter 30 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Citalopram Alter 30 mg tabletki powlekane EFG

Przed zaczęciem stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy choroby, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Citalopram Alter i w jakim celu jest stosowany.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Citalopram Alter.
3. Jak stosować lek Citalopram Alter.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać lek Citalopram Alter.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Citalopram Alter i do czego jest stosowany

Citalopram Alter to „lek wybiórczy inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny” (SSRI), należący do grupy leków przeciwdepresyjnych. Leki tej grupy pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Alter jest wskazany w przypadku:

• Depresji oraz zapobiegania nawrotom i powtórnym wystąpieniom choroby.
• Leczenia zaburzeń lękowych, z lub bez agorafobii.
• Leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać ten lek również w innych celach. W razie wątpliwości, dlaczego został on przepisany, należy zwrócić się do lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Alter

Nie przyjmuj Citalopram Alter:

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli jesteś leczony innymi lekami przeciwdepresyjnymi z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyda, izokarboksydaza, nialamida, tranilcypromina, selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś epizody takich zaburzeń (co można zaobserwować w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Alter z innymi lekami” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Alter.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na jakiekolwiek inne choroby lub stan, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

Jeśli miałeś epizody manii lub cierpisz na zaburzenie lękowe

• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub ciężką niewydolność nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.

• Jeśli miałeś epizody manii.

• Jeśli cierpisz na padaczkę lub masz jej historię. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady padaczkowe lub wzrośnie ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia napadów lub zwiększenia się ich częstotliwości należy przerwać leczenie citalopramem.

• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może wpływać na kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemicznych, ponieważ może być potrzebna korekta dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

• Jeśli masz historię krwawień lub jeśli pojawiają się nietypowe siniaki lub jesteś leczony lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).

• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.

• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.

• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.

• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. w wyniku intensywnego biegunka i wymiotów przez kilka dni lub wskutek stosowania diuretyków (leków zwiększających wydzielanie moczu).

• Jeśli zauważyłeś szybkie lub nieregularne uderzenia serca lub miałeś omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

• Jeśli miałeś wcześniej problemy oczne, takie jak niektóre typy jaskry (zwiększony ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów występował u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestabilną zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczysz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczysz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRIs), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia Citalopram Alter może upłynąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w miarę kontynuowania terapii. Dlatego bardzo ważne jest, abyś dokładnie przestrzegał zaleceń lekarza i nie przerywał leczenia ani nie zmieniał dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli jesteś zdepresjonowany i/lub cierpisz na zaburzenie lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to trwać dłużej.

Jesteś bardziej narażony na takie myśli:

• Jeśli wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• Jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychiatrycznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiemu krewnemu lub przyjacielowi, że jesteś zdepresjonowany lub cierpisz na zaburzenie lękowe, i poprosisz go o przeczytanie tego ulotki. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia

Citalopram Alter nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może zdecydować o przepisaniu Citalopram Alter pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najodpowiedniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał Citalopram Alter pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących Citalopram Alter. Ponadto długoterminowe skutki Citalopram Alter pod względem bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Alter z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych, co czasem może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezależne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazydę, izokarboksydazę, nialamidę i tranilcyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania któregokolwiek z tych leków.
• Selektynwe, odwracalne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi może wzrosnąć, ale nie obserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu. Sumatriptan i podobne leki (stosowane w migrenie) oraz tramadol i podobne leki (opiaty, stosowane w silnym bólu) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się nietypowe objawy, należy skontaktować się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksynę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszaniu ryzyka udaru mózgu). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artretyzie); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego.
• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwmikrobowe (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia.

Stosowanie Citalopram Alter z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3 „Jak stosować Citalopram Alter”).

Stwierdzono, że citalopram nie nasila działania alkoholu. Jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży nie powinny zazwyczaj przyjmować citalopramu, a matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie przeanalizowaliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz Citalopram Alter w końcowej fazie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko działań na dziecko. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz citalopram. Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak Citalopram Alter mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (HPPN), powodującej szybsze oddychanie i sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.

Jeśli u Twojego dziecka pojawią się te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Ustalono, że citalopram obniża jakość nasienia w modelach zwierzęcych. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia Citalopram Alter możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie kieruj pojazdów ani nie obsługuj narzędzi ani maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak lek na Ciebie działa.

Citalopram Alter zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Citalopram Alter zawiera sód. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Alter

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania tego leku podanymi przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:

Depresja

Standardowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie lękowe

Początkowa dawka wynosi 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę zwiększa się do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD)

Początkowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ten lek nie powinien być podawany dzieciom ani młodzieży. Aby uzyskać dodatkowe informacje, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Alter”.

Jak i kiedy stosować Citalopram Alter

Citalopram stosuje się codziennie w postaci jednorazowej dawki dziennnej. Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych, poprawa może wystąpić dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia nie jest natychmiast widoczna.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez okres zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej. Podstawa choroby może utrzymywać się przez dłuższy czas i przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją mogą korzystać z leczenia utrzymującego, czasem przez kilka lat, w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Alter niż powinieneś

Jeśli przyjmiesz więcej citalopramu niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 5620420, podając nazwę leku i ilość przyjętą doustnie.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz dolegliwości lub objawów zatrucia. Weź ze sobą opakowanie tego leku, jeśli udasz się do lekarza lub do szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne, groźne dla życia uderzenia serca, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenia, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawą barwę skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechu).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Alter

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o ustalonej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Alter

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wyraźnej zgody lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe przerwanie leczenia może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenia, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucia wzburzenia lub drażliwości, biegunka (luźne stolce), zaburzenia widzenia, przyspieszone tętno lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki tego leku przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Citalopram Alter może powodować działania niepożądane, choć nie każdy może je doświadczyć.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Proszę pamiętać, że wiele z tych objawów może również być objawami choroby i dlatego poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłaszali następujące poważne działania niepożądane.

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoką gorączkę, pobudzenie, dezorientację, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdogrykowych.

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Powikłania rzadkie, ale poważne (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.

• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, które mogą być objawami poważnego zaburzenia serca znanego jako Torsade de Pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Proszę pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być objawami choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Senność.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Ból głowy.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Zmniejszenie aktywności seksualnej.
• Lęk.
• Nerwowość.
• Stan dezorientacji.
• Niezwykłe sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Omdlenia.
• Zaburzenia koncentracji.
• Dźwięki w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Ból mięśni i stawów.
• Mężczyźni mogą doświadczać trudności z ejakulacją i erekcją.
• Kobiety mogą mieć trudności z osiągnięciem orgazmu.
• Zmęczenie.
• Świąd skóry.
• Spadek masy ciała.

Niecześć działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresywność.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Utrata włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu.
• Nadmierna krwawica miesięczna.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Przyrost masy ciała.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze, patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia lub siniaków (krwotok).
• Nadwrażliwość (wysypka).
• Ciężka reakcja alergiczną powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularne bicie serca.
• Ataki paniki.
• Skrzypienie zębami.
• Niepokój.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).
• Zaburzenia wzroku.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Krwawienie z nosa.
• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (plamy).
• Obfite krwawienie po porodzie (krwotoka poporodowa), patrz „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
• Boleśnie długotrwała erekcja.
• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i kobiet niekarmiących.
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje po przejściu z pozycji leżącej do stojącej).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać je bezpośrednio poprzez Krajowy System Farmakowigilancji Leków na Użytkowanie Ludzkie: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Citalopram Alter

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty przydatności do użycia podanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data przydatności do użycia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu Zbiorczego SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Alter 30 mg

• Substancją czynną jest citalopram (w postaci bromowodorku). Każda tabletka zawiera 30 mg citalopramu (w postaci bromowodorku citalopramu).
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, kowypolidon, sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, stearyna magnezu, hipomeloza, dwutlenek tytanu i gliceryna triacetylan.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Alter 30 mg to tabletki powlekane. Tabletki są białe, okrągłe, powlekane i dwuwypukłe. Dostępne w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Inne postacie leku:

Citalopram Alter 20 mg tabletki powlekane EFG.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Laboratorios Alter, S.A.

C/Mateo Inurria, 30

28036 Madryt

Hiszpania

Data ostatniej rewizji ulotki: październik 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS): http://www.aemps.gob.es