Ceftryakszona Sala 2 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ceftriaxona Sala 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do wlewu EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki :

1. Co to jest Ceftriaxona Sala i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxony Sala.
3. Jak stosować Ceftriaxona Sala.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Warunki przechowywania Ceftriaxony Sala.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Ceftryxona i do czego służy

Ceftryxona to antybiotyk przeznaczony dla dorosłych i dzieci (w tym noworodków). Działa poprzez eliminację bakterii powodujących infekcje. Należy do grupy leków zwanych cefalosporynami.

Ceftriaxona stosuje się do leczenia zakażeń:

• mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)
• płuc
• ucha środkowego
• jamy brzusznej i ściany brzucha (zapalenie otrzewnej)
• dróg moczowych i nerek
• kości i stawów
• skóry i tkanek miękkich
• krwi
• serca

Ceftriaxona może być stosowana:

• do leczenia określonych zakażeń przenoszonych drogą płciową (gonory i kiły).

• do leczenia pacjentów z obniżonym poziomem białych krwinek (neutropenia), u których występuje gorączka spowodowana przez zakażenie bakteryjne.

• do leczenia zakażeń klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.

• do leczenia boreliozy (przenoszonej przez kleszcze) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia.

• do zapobiegania zakażeniom podczas zabiegów chirurgicznych.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie poprawi.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftryaxonii Sala

Nie stosować Ceftryaxonii Sala

• jeśli jest Pan(i) alergiczn(y/a) do ceftryaxonu lub do któregoś z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli wcześniej wystąpiła u Pana/Pani nagła i ciężka reakcja aleryczna na penicylinę lub inne podobne antybiotyki (takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy); objawy tej reakcji to nagłe obrzęki gardła lub twarzy utrudniające oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej lub szybko postępujące i nasilone wysypki skórne.
• jeśli jest Pan(i) alergiczn(y/a) do lidoestyny i ma otrzymać ceftryaxonę w zastrzyku do mięśnia.

Ceftryaxonę nie należy podawać niemowlętom, jeśli:

• niemowlę jest przedwczesne.
• niemowlę jest noworodkiem (do 28. dnia życia) i ma pewne zaburzenia krwi lub żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu) albo jeśli ma otrzymać wstrzyknięcie do żyły produkt zawierający wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania ceftryaksony skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

• jeśli niedawno otrzymał(a) lub ma otrzymać produkt zawierający wapń,
• jeśli niedawno miał(a) biegunkę po leczeniu antybiotykiem; jeśli kiedykolwiek miał(a) problemy jelitowe, w szczególności kolitę (zapalenie jelita),
• jeśli miał(a) problemy wątrobowo-wątrobne lub nerkowe (patrz punkt 4),
• jeśli miał(a) kamienie w pęcherzu żółciowym lub nerkach,
• jeśli miał(a) inne choroby, np. anemię hemolityczną (zmniejszenie czerwonych krwinek, która może powodować bladożółty odcień skóry oraz osłabienie i uczucie niedotlenienia),
• jeśli przestrzega(a) diety ubogiej w sód,
• jeśli doświadczył(a) lub doświadcza kombinacji następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy podobne do grypy, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zwiększenie liczby jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (objawy ciężkich reakcji skórnych, patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Jeśli konieczne jest wykonanie badania krwi lub moczu

Jeśli będzie(a) otrzymywał(a) ceftrybonę przez dłuższy czas, może być konieczne okresowe wykonywanie badań krwi. Ceftrybona może wpływać na wynik badania cukru w moczu (glikozuria) oraz na badanie krwi zwane próba Coombsa. Jeśli wykonywane są badania:

• należy poinformować osobę pobierającą próbkę, że otrzymał(a) ceftrybonę.

Jeśli jest(a) chory/chora na cukrzycę lub musi kontrolować poziom glukozy we krwi (glikemię), nie należy stosować niektórych systemów kontroli poziomu glukozy, które mogą podawać błędne oszacowania stężenia glukozy podczas leczenia ceftryboną. Jeśli stosuje się taki system, należy zapoznać się z instrukcją użytkowania i skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie potrzeby należy stosować alternatywne metody badawcze.

Dzieci

Przed podaniem ceftrypony dziecku należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• niedawno podano mu doustnie lub dożylnie produkt zawierający wapń lub planuje się jego podanie.

Inne leki i Ceftriaxona Sala

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się, stosowano ostatnio lub może być konieczne stosowanie innych leków.

W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków:

• antybiotyk z grupy aminoglikozydów,
• antybiotyk zwany chloramfenikolem (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jest(a) w ciąży, karmi piersią, sądzi(a), że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni oczekiwane korzyści z leczenia ceftryboną w porównaniu z ryzykiem dla dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftrybona może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwa się zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli występuje ten objaw.

Ceftriaxona Sala zawiera sód

Ten lek zawiera 165,6 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej ampułce. Odpowiada to 8,28% dziennej maksymalnej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxona Sala

Zwykle ceftriaxonę podaje lekarz lub pielęgniarka. Można ją podawać:

• wlewem dożylnym lub
• wstrzyknięciem bezpośrednio do żyły lub
• wstrzyknięciem do mięśnia

Ceftriaxonę przygotowuje do podania lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka. Nie należy jej mieszać ani jednocześnie podawać z innymi lekami do wstrzykiwań zawierającymi wapń.

Zalecana dawka

Lekarz ustali odpowiednią dawkę ceftriaxony dla Ciebie. Dawkę dobiera się w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, przyjmowania innych antybiotyków, masy ciała i wieku, a także stanu funkcji wątroby i nerek. Liczba dni lub tygodni, przez które będziesz otrzymywał ceftriaxonę, zależy od rodzaju zakażenia.

Dorośli, osoby starsze oraz młodzież od 12. roku życia o masie ciała 50 kg lub większej:

• 1 do 2 g jednorazowo na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może przepisać wyższą dawkę (do 4 g na dobę). Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podana w jednej dawce dziennie lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia o masie ciała poniżej 50 kg:

• 50 do 80 mg ceftriaxony na każdy kg masy ciała dziecka raz na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może przepisać wyższą dawkę, do 100 mg na każdy kg masy ciała, maksymalnie do 4 g na dobę. Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podana w jednej dawce dziennie lub w dwóch oddzielnych dawkach.
• Dzieci o masie ciała 50 kg lub większej powinny otrzymać dawkę zalecaną dla dorosłych.

Noworodki (0–14 dni życia):

• 20 do 50 mg ceftriaxony na każdy kg masy ciała dziecka raz na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia.
• Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg na każdy kg masy ciała niemowlęcia.

Osoby z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek

Jeśli Twoje nerki lub wątroba nie działają prawidłowo, możesz otrzymać inną dawkę niż zalecana. Lekarz ustali, ile ceftriaxony powinieneś otrzymać, i dokładnie Cię przebada, biorąc pod uwagę ciężkość choroby wątroby lub nerek.

Jeśli podasz więcej Ceftriaxona Sala niż należy

Jeśli przypadkowo otrzymasz większą dawkę niż zalecono, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia leku skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznego pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość zażytego środka.

Jeśli zapomniałeś/-łaś podać Ceftriaxona Sala

Jeśli zapomnisz podać jedną dawkę tego leku, należy podać ją jak najszybciej. Jeśli jednak czas podania następnej dawki jest już bliski, pomijamy pominiętą dawkę. Nie należy podawać podwójnej dawki (dwóch wstrzyknięć naraz), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Ceftriaxona Sala

Nie przerywaj podawania ceftriaxony, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ciężkie działania niepożądane

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej, które mogą powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu,
• nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek,
• ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego przez alergię (zespoł Kounis).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja skórna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Objawy mogą obejmować:

• ciężkie wysypki, które szybko się rozwijają, z pęcherzami lub łuszczącą się skórą oraz ewentualnie pęcherze w jamie ustnej (zespoł Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza epidermy, znane również jako SSJ i NET),
• kombinację dowolnych z następujących objawów: ogólnoustrojowa wysypka, podwyższona temperatura ciała, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych oraz zaangażowanie innych narządów (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki),
• reakcję Jarischa-Herxheima, powodującą gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, która zazwyczaj ma charakter samoograniczający się. Zjawisko to występuje krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryboną w zakażeniach spirochetami, takimi jak choroba Lyme’a.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (mogą występować u do 1 na 10 osób)

• zaburzenia liczby białych krwinek (np. obniżenie liczby leukocytów i wzrost eozynofili) oraz płytek krwi (obniżenie liczby trombocytów),
• luźne stolce lub biegunka,
• zmiany wyników badań krwi oceniających funkcję wątroby,
• wysypka na skórze.

Niezbyt częste (mogą występować u do 1 na 100 osób)

• infekcje grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej),
• obniżenie liczby białych krwinek (granulocytopenia),
• obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia),
• zaburzenia krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować częste powstawanie siniaków, a także ból i obrzęk stawów,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• uczucie niedoboru samopoczucia lub choroby,
• świąd,
• ból lub uczucie pieczenia w miejscu lub w żyłach, gdzie wstrzyknięto ten lek. Ból w miejscu wstrzyknięcia,
• podwyższona temperatura ciała (gorączka),
• zaburzona funkcja nerek (podwyższenie kreatyniny we krwi).

Rzadkie (mogą występować u do 1 na 1000 osób)

• zapalenie okrężnicy. Objawy mogą obejmować biegunkę, zazwyczaj z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączkę,
• trudności w oddychaniu (bronchospazm),
• wysypka pokrzywkowa (płaski wysyp) mogąca obejmować dużą część ciała, z świądem i obrzękiem,
• obecność krwi lub cukru w moczu,
• obrzęk (nagromadzenie się płynu),
• dreszcze,
• leczenie ceftryboną, szczególnie u osób starszych z ciężkimi zaburzeniami nerek lub chorobami układu nerwowego, rzadko może powodować zmniejszenie świadomości, niepokój, drgawki i zaburzenia ruchowe.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• infekcja wtórna, która może nie odpowiadać na leczenie antybiotykiem wcześniej przepisanym,
• anemia hemolityczna (forma anemii zniszczająca czerwone krwinki),
• agranulocytoza (ciężkie obniżenie liczby białych krwinek),
• drgawki,
• zawroty głowy (uczucie, że się kręci),
• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki). Objawy mogą obejmować silny ból brzucha rozprzestrzeniający się na plecy,
• zapalenie błony śluzowej wyścielającej jamę ustną (stomatytę),
• zapalenie języka (glosytę). Objawy mogą obejmować obrzęk, czerwone zabarwienie i ból języka,
• problemy z pęcherzykiem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, świąd, ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny,
• zaburzenia neurologiczne u noworodków z ciężką żółtaczką (encefalopatia bilirubinowa – kernikterus),
• zaburzenia nerek spowodowane odkładaniem się ceftrybony wapniowej. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub mała ilość moczu,
• fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (badanie wykrywające pewne zaburzenia krwi),
• fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się galaktozy we krwi),
• ceftrybona może wpływać na niektóre testy stężenia glukozy we krwi (cukru we krwi), należy skonsultować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Krajowego Systemu Farmakowigilancji Leków na Użycie Ludzkie (www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Ceftriaxony Sala

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Przed rekonstytucją: Nie stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności wskazuje ostatni dzień miesiąca, który jest na niej podany.

Po rekonstytucji: Stabilność fizyczną i chemiczną w warunkach użytkowania potwierdzono do 8 godzin w temperaturze 25°C oraz do 24 godzin w lodówce (w temperaturze od 2 do 8°C).

Z punktu widzenia mikrobiologicznego, chyba że sposób otwarcia/rekonstytucji/rozcieńczenia wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego, produkt należy stosować natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania roztworu przed podaniem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać krótszego z czasów wskazanych powyżej dla stabilności chemicznej i fizycznej w trakcie użytkowania.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxony Reig Jofre

Substancją czynną jest ceftriakson (jako ceftriakson sodowy).

Każda ampułka zawiera 2 g ceftriaksonu (jako ceftriaksonu sodowego).

Po odtworzeniu roztworem odpowiednim w objętości 40 ml (patrz dalej Sposób stosowania), stężenie roztworu wynosi 50 mg ceftriaksonu (jako ceftriaksonu sodowego) na 1 ml.

Ampułka z proszkiem nie zawiera innych składników (wypełniaczy).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Produkt jest dostarczany w ampułkach szklanych, zamkniętych za pomocą korka gumowego i uszczelnionych kapsułką.

Dostępne są opakowania kartonowe zawierające 1 ampułkę proszku lub opakowania kliniczne zawierające 100 ampułek proszku.

Może być dostępna tylko część opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIO REIG JOFRE, S.A.

Gran Capitán, 10 – 08970

Sant Joan Despí (Barcelona),

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: kwiecień 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycyny

Sposób stosowania

Stosowanie do wstrzykiwań domięśniowych

Do wstrzykiwań domięśniowych należy stosować formy leku zawierające fiołek z lidokainy jako rozpuszczalnik.

Ze względu na zastosowanie lidokainy jako rozpuszczalnika, otrzymany roztwór nie może być stosowany do wstrzykiwań dożylnych. Należy zwrócić uwagę na informacje zawarte w Karcie Produktu lub Streszczeniu Charakterystyki Produktu dotyczącej lidokainy.

Stosowanie do wstrzykiwań dożylnych

Ceftriakson może być stosowany w postaci dożylnej infuzji trwającej co najmniej 30 minut (sposób preferowany) lub powolnego wstrzykiwania dożylnej trwającego 5 minut. Przerzutowe wstrzykiwania dożylne należy podawać w ciągu 5 minut, najlepiej do dużych żył. Dawkę dożylne w wysokości 50 mg/kg lub więcej u niemowląt i dzieci do 12 roku życia należy podawać w formie infuzji. U noworodków dawki dożylne powinny być podawane w ciągu około 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia encefalopatii bilirubinowej. Należy rozważyć stosowanie domięśniowe, gdy droga dożylna nie jest możliwa lub jest mniej odpowiednia dla pacjenta. Dawkę powyżej 2 g należy podawać drogą dożylną.

Stężenie roztworu do wstrzykiwania dożylnego: 100 mg/ml

Stężenie roztworu do infuzji dożylnej: 50 mg/ml

Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (≤ 28 dni), jeśli wymagają (lub może się oczekiwać, że będą wymagać) leczenia roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak żywienie dożylne, ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu ceftriaksonianu wapnia.

Nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do odtwarzania ampułek z ceftriaksonem ani do dalszego rozcieńczania odtworzonego roztworu do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Wytrącenie ceftriaksonianu wapnia może również wystąpić, jeśli ceftriakson zostanie zmieszany z roztworami zawierającymi wapń w tej samej linii do podania dożylnego. Dlatego nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń.

W celu profilaktyki przedoperacyjnej infekcji w polu operacyjnym, ceftriakson należy podać 30–90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.

Instrukcje użycia

W sprawie stabilności po odtworzeniu proszę patrzeć sekcję 5.

Ceftriaksonu nie należy mieszać w tej samej strzykawce z żadnym lekiem innym niż roztwór kwasu solnego lidokainy o stężeniu 1,06% (wyłącznie do wstrzykiwań domięśniowych). Patrz Sposób stosowania.

Roztworów z lidokainą nie należy podawać dożylnie.

Wstrzykiwanie dożylne: należy rozpuścić 1 g ceftriaksonu w 10 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Wstrzykiwanie należy wykonywać w ciągu 5 minut bezpośrednio do żyły lub przez kaniulę do infuzji dożylnej.

Infuzja dożylna: należy rozpuścić 2 g ceftriaksonu w 40 ml jednego z następujących roztworów pozbawionych wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% glukoza, 10% glukoza, 5% glukoza w 0,9% roztworze chlorku sodu lub woda sterylna do wstrzykiwań. Infuzję należy podawać przez co najmniej 30 minut.

Zobacz sekcje Dawkowanie i Sposób stosowania w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Niezgodności

Zgodnie z literaturą specjalistyczną, ceftriakson nie jest kompatybilny z amsakryną, wancomycyną, fluikonazolem, aminoglikozydami i labetalolem.

Roztworów zawierających ceftriakson nie należy mieszać ani dodawać do innych związków, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji Instrukcje użycia. W szczególności nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do odtwarzania ampułek z ceftriaksonem ani do dalszego rozcieńczania odtworzonego roztworu do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń, w tym do żywienia dożylnego.

Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych (penicylin i cephalosporyn) i aminoglikozydów może prowadzić do znaczącej wzajemnej inaktywacji. Jeśli są podawane jednocześnie, należy je stosować w oddzielnych miejscach. Nie mieszać ich w tej samej strzykawce ani fiolce.