Atazanawir Teva 200 mg kapsułki twarde EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Atazanavir Teva 200 mg kapsułki twarde EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Atazanavir Teva i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Atazanavir Teva
3. Jak stosować Atazanavir Teva
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Atazanavir Teva
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Atazanavir Teva i do czego służy

Atazanawir to lek przeciwwirusowy (antyretrowirusowy). Należy do grupy leków zwanych inhibitorem proteazy. Leki te kontrolują infekcję wirusem HIV, blokując działanie białka, którego wirus potrzebuje do namnażania. Działa poprzez zmniejszenie ilości wirusa HIV w organizmie, co z kolei wzmacnia układ odpornościowy. W ten sposób atazanawir zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób związanych z infekcją HIV.

Kapsułki atazanawir mogą być stosowane u dorosłych oraz u dzieci w wieku od sześciu lat. Lekarz przepisał Ci atazanawir ze względu na infekcję wirusem HIV, który powoduje zespołu nabytego upośledzenia odporności (AIDS). Zwykle stosuje się go w połączeniu z innymi lekami antyretrowirusowymi. To właśnie Twój lekarz zadecyduje, jaka kombinacja atazanawiru z tymi lekami będzie dla Ciebie najlepsza.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Atazanavir Teva

Nie przyjmuj leku Atazanavir Teva:

• jeśli jesteś uczulony na atazanawir lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

• jeśli masz chorobę wątroby o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Twój lekarz oceni stopień zaawansowania choroby wątroby przed podjęciem decyzji o możliwości stosowania atazanawiru.

• jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków: zobacz również Stosowanie leku Atazanavir Teva z innymi lekami

  • ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy).

• astemizol lub terfenadyna (często stosowane w leczeniu objawów alergicznych, te leki mogą być dostępne bez recepty); cyzapryda (stosowana w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego, czasem nazywanego oparzeniem żołądka); pimozyd (stosowany w leczeniu schizofrenii); chinidyna lub beprydyl (stosowane w korekcji rytmu serca); ergotamina, dihydroergotamina, ergonowina, metylergonowina (stosowane w leczeniu bólu głowy); oraz alfuzozyna (stosowana w leczeniu powiększenia gruczołu krokowego).

• kwetiapina (stosowana w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych i ciężkiego zaburzenia depresyjnego), lurazydona (stosowana w leczeniu schizofrenii).

• leki zawierające zioło św. Jana (Hypericum perforatum, roślina lecznicza).

• triazolam i doustny midazolam (podawany przez usta) (stosowane w wywoływaniu snu i/lub łagodzeniu lęku).

• lomitapyda, simwastatyna i wowastatyna (stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi).

• leki zawierające grazoprewir, w tym stałą kombinację dawkową elbaswir/grazoprewir oraz stałą kombinację dawkową glekaprewir/pibrentaswir (stosowane w leczeniu przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C).

• apalutamida (stosowana w leczeniu raka prostaty), enkorafenib (stosowany w leczeniu nowotworów) oraz iwosydyneb (stosowany w leczeniu nowotworów).

• karbamazepina, fenylobutyrazol i fenytoina (stosowane w leczeniu napadów drgawkowych).

Nie przyjmuj syldefilanu z atazanawirem, gdy syldefilan jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego. Syldefilan jest również stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji. Powiadom swojego lekarza, jeśli stosujesz syldefilan w leczeniu zaburzeń erekcji.

Powiadom swojego lekarza, jeśli znajdujesz się w jednej z tych sytuacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Atazanawir nie jest lekiem na zakażenie HIV. Możesz nadal rozwijać infekcje lub inne choroby związane z zakażeniem HIV.

Niektórzy pacjenci będą wymagali specjalnego nadzoru przed lub podczas leczenia atazanawirem. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania atazanawiru i upewnij się, że twój lekarz wie:

• czy chorujesz na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C,
• czy pojawiają się u ciebie objawy kamicy pęcherza żółciowego (ból po prawej stronie brzucha),
• czy chorujesz na hemofilię typu A lub B,
• czy wymagasz hemodializy.

Atazanawir może wpływać na funkcjonowanie nerek.

Zgłaszano przypadki kamicy nerek u pacjentów leczonych atazanawirem. Jeśli wystąpią u ciebie objawy kamicy nerek (ból w boku, krew w moczu, ból podczas oddawania moczu), powiadom natychmiast swojego lekarza.

U niektórych pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV (AIDS) i z przeszłością infekcji oportunistycznych, krótko po rozpoczęciu leczenia anty-HIV, mogą pojawiać się objawy zapalenia wcześniejszych infekcji. Uważa się, że objawy te wynikają z poprawy odpowiedzi immunologicznej organizmu, umożliwiającej mu walkę z infekcjami, które wcześniej przebiegały bez wyraźnych objawów. Jeśli zauważysz objawy infekcji, powiadom natychmiast swojego lekarza. Oprócz infekcji oportunistycznych, po rozpoczęciu leczenia HIV mogą również pojawiać się zaburzenia autoimmunologiczne (stan, w którym układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki organizmu). Zaburzenia autoimmunologiczne mogą wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Jeśli zauważysz objawy infekcji lub inne objawy, takie jak np. osłabienie mięśni, osłabienie rozpoczynające się od rąk i stóp i rozprzestrzeniające się ku tułowiu, kołatanie serca, drżenie lub nadpobudliwość, powiadom natychmiast swojego lekarza w celu uzyskania odpowiedniego leczenia.

Niektórzy pacjenci otrzymujący leczenie antyretrowirusowe skojarzone mogą rozwijać chorobę kości zwaną martwicą kostną (śmierć tkanki kostnej spowodowaną utratą dopływu krwi do kości). Do wielu czynników ryzyka rozwoju tej choroby należą: długość trwania leczenia antyretrowirusowego skojarzonego, stosowanie steroidów, spożycie alkoholu, ciężka immunosupresja oraz wysoki wskaźnik masy ciała. Objawy martwicy kostnej to sztywność stawów, ból i dolegliwości (szczególnie w biodrach, kolanach i barkach) oraz trudności w poruszaniu się. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, powiadom swojego lekarza.

U pacjentów przyjmujących atazanawir obserwowano hiperbilirubinemię (zwiększony poziom bilirubiny we krwi). Objawy mogą obejmować lekko żółtawy odcień skóry lub oczu. Jeśli zauważysz którejkolwiek z tych objawów, powiadom swojego lekarza.

Zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, u pacjentów leczonych atazanawirem. Powiadom natychmiast swojego lekarza, jeśli pojawi się u ciebie wysypka.

Jeśli zauważysz zmiany w rytmie bicia serca (zmiany rytmu serca), powiadom swojego lekarza.

Dzieci przyjmujące Atazanavir Teva mogą wymagać monitorowania pracy serca. Decyzję tę podejmie twój lekarz.

Dzieci

Nie podawaj tego leku dzieciom poniżej 3 miesięcy życia i ważących mniej niż 5 kg. Nie badano stosowania Atazanavir Teva u dzieci poniżej 3 miesięcy życia i ważących mniej niż 5 kg ze względu na ryzyko ciężkich powikłań.

Stosowanie leku Atazanavir Teva z innymi lekami

Nie możesz przyjmować atazanawiru z niektórymi lekami. Są one wymienione w sekcji Nie przyjmuj leku Atazanavir Teva, na początku punktu 2.

Istnieją inne leki, których nie można łączyć z atazanawirem. Powiadom swojego lekarza, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki. Szczególnie ważne jest, aby wspomnieć o stosowaniu następujących:

• innych leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV (np. indynawir, newiropina i efawiernz),
• sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C),
• syldefilanu, wardenafilu lub tadalafilu (stosowane u mężczyzn w leczeniu impotencji (zaburzeń erekcji)),
• jeśli przyjmujesz doustne środki antykoncepcyjne („pigłuczkę”) z atazanawirem w celu zapobiegania ciążom, upewnij się, że przyjmujesz je dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza i nie pomijaj dawek,
• niektórych leków stosowanych w leczeniu chorób związanych z nadmierną kwasowością żołądka (np. środki przeciwwskazowe, które należy przyjmować 1 godzinę przed lub 2 godziny po przyjęciu atazanawiru, blokery H2, takie jak famotydyna, oraz inhibitory pompy protonowej, takie jak omeprazol),
• leków stosowanych w obniżaniu ciśnienia krwi, spowalnianiu tętna lub korekcji rytmu serca (amiodaron, dyltiazem, systemowy lidokain, werapamil),
• atorwastatyny, prawastatyny i fluorastatyny (stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi),
• salmeterolu (stosowanego w leczeniu astmy),
• cyklosporyny, takrolimusu i sirolimusu (leków stosowanych w osłabianiu działania układu odpornościowego organizmu),
• niektórych antybiotyków (ryfobutyna, klaritromycyna),
• ketoconazolu, itraconazolu i worykonazolu (przeciwgrzybiczych),
• apiksabanu, dabigatranu, edoksabanu, rywaryksabanu, warfaryny, klopidogrelu, prasugrelu i tykagreloru (stosowanych w zapobieganiu powstawaniu skrzeplin we krwi),
• lamotryginy (przeciwdrgawkowego),
• irynotekanu (stosowanego w leczeniu nowotworów),
• elagolixu (antagonistów receptorów hormonu uwalniającego gonadotropiny, stosowanych w leczeniu silnego bólu endometriozy),
• fostamatinibu (stosowanego w leczeniu przewlekłej immunologicznej małopłytkowości),
• środków uspokajających (np. midazolam podawany w formie zastrzyku),
• buprenoryny (stosowanej w leczeniu uzależnienia od opioidów i bólu),
• steroidów (we wszystkich drogach podania; w tym dexametazonu).

Niektóre leki mogą oddziaływać z rytonawirem, lekiem podawanym razem z atazanawirem. Ważne jest, aby powiadomić swojego lekarza, jeśli stosujesz inhalowany lub nosowy steroid (podawany przez nos), w tym flutykazonę lub budezonidę (stosowane w leczeniu astmy lub objawów alergicznych).

Stosowanie leku Atazanavir Teva z posiłkami i napojami

Ważne jest, aby przyjmować atazanawir z posiłkiem (jedzeniem lub przekąską), ponieważ wspomaga to wchłanianie leku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Atazanawir, substancja czynna leku Atazanavir Teva, wydzielana jest z mlekiem matki. Pacjentki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania atazanawiru.

Nie zaleca się karmienia piersią kobietom żyjącym z HIV, ponieważ zakażenie HIV może być przeniesione na dziecko poprzez mleko matki. Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią, skonsultuj się z lekarzem jak najszybciej.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Jeśli odczuwasz zawroty głowy lub oszołomienie, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn i skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Lek Atazanavir Teva zawiera laktozę.

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli twój lekarz poinformował cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjmowaniem tego leku.

3. Jak stosować Atazanavir Teva

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi dawkowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem. W ten sposób możesz mieć pewność, że leczenie będzie w pełni skuteczne i zmniejszy ryzyko rozwoju oporności wirusa na leczenie.

Zalecana dawka kapsułek atazanawiru dla dorosłych to 300 mg razem z 100 mg rytonawiru jednokrotnie na dobę, podczas posiłku, w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi HIV. Lekarz dostosuje dawkę atazanawiru zgodnie z Twoją terapią przeciwwirusową.

W przypadku dzieci (od 6 do poniżej 18 roku życia) lekarz ustali odpowiednią dawkę w zależności od masy ciała dziecka. Dawkę kapsułek atazanawiru dla dzieci oblicza się na podstawie masy ciała i podaje się ją jednokrotnie na dobę podczas posiłku oraz 100 mg rytonawiru, jak pokazano poniżej:

Atazanawir jest również dostępny jako proszek doustny do stosowania u dzieci od 3. miesiąca życia i o masie ciała co najmniej 5 kg. Zaleca się zmianę z proszku doustnego na kapsułki atazanawiru, gdy tylko pacjenci będą mogli odpowiednio połykać kapsułki.

Podczas zmiany z proszku doustnego na kapsułki może być konieczna zmiana dawki. Dawkę ustali lekarz w oparciu o masę ciała dziecka.

Nie ma zaleceń dotyczących dawkowania atazanawiru u dzieci poniżej 3. miesiąca życia.

Przyjmuj kapsułki Atazanawir Teva z posiłkiem (jedzenie lub przekąska). Kapsułki należy połykać całe. Nie otwierać kapsułek.

Jeśli przyjąłeś więcej Atazanawir Teva niż należałoby

Jeśli Ty lub Twoje dziecko przyjęli zbyt dużą dawkę atazanawiru, skóra i/lub oczy mogą stać się żółte (żółtaczka) oraz mogą wystąpić nieregularne bicie serca (wydłużenie QTc).

Jeśli przypadkowo przyjmiesz więcej kapsułek atazanawiru niż przepisał lekarz, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala albo zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer 91.562.04.20, podając nazwę leku i ilość przyjętych kapsułek.

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Atazanawir Teva

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej razem z posiłkiem, a następnie kontynuuj leczenie w normalnym trybie. Jeśli do następnej dawki zostało już niewiele czasu, nie przyjmuj pominiętej dawki. Poczekaj i przyjmij następną dawkę o ustalonej godzinie. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Atazanawir Teva

Nie przerywaj leczenia atazanawirem bez konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Podczas leczenia zakażenia HIV nie zawsze łatwo jest odróżnić działania niepożądane wywołane przez Atazanavir Teva od tych spowodowanych innymi lekami stosowanymi równocześnie lub od objawów samego zakażenia HIV. Dlatego należy niezwłocznie poinformować lekarza o każdej zmianie stanu zdrowia.

Podczas leczenia HIV może dojść do przyrostu masy ciała oraz wzrostu poziomu glukozy i lipidów we krwi. Może to wynikać częściowo z poprawy stanu zdrowia i stylu życia, a w przypadku lipidów we krwi – czasem również z samych leków na HIV. Lekarz będzie kontrolować te zmiany.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpią następujące poważne działania niepożądane:

• Zgłaszano występowanie wysypki na skórze, świądu, które czasem mogą być poważne. Wysypka zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni bez zmiany leczenia atazanawirem. Może jednak pojawić się ciężka wysypka towarzysząca innym objawom, które mogą być poważne. Należy przerwać leczenie atazanawirem i niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli pojawi się ciężka wysypka lub wysypka towarzysząca objawom przypominającym grypę, pęcherzy, gorączce, owrzodzeniom w jamie ustnej, bólowi mięśni lub stawów, obrzękowi twarzy, zapaleniu oka powodującemu zaczerwienienie (zapalenie spojówek), bolesnym, gorących lub czerwonych guzkach (nody).
• Często zgłaszano żółtawe zabarwienie skóry lub białka oczu spowodowane wysokim poziomem bilirubiny we krwi. To działanie niepożądane zazwyczaj nie jest niebezpieczne u dorosłych i dzieci powyżej 3 miesięcy życia; może jednak być objawem poważnego problemu. Jeśli skóra lub białko oczu stanie się żółte, należy niezwłocznie poinformować lekarza.
• Czasem mogą występować zmiany rytmu pracy serca (zmiany rytmu serca). Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli odczuwa się zawroty głowy, osłabienie lub nagłe omdlenia. Mogą to być objawy poważnego problemu serca.
• Rzadziej występują problemy wątrobowe. Lekarz powinien wykonać badania krwi przed rozpoczęciem leczenia atazanawirem oraz podczas leczenia. Jeśli występują problemy wątrobowe, w tym zakażenie wirusem zapalenia wątroby B lub C, mogą one się nasilić. Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli mocz stanie się ciemny (kolor herbaty), wystąpi świąd, żółtaczka skóry lub białka oczu, ból w okolicy brzucha, stolce stają się bladorożowe lub występują nudności.
• Rzadziej występują problemy z pęcherzykiem żółciowym u osób przyjmujących atazanawir. Objawy problemów z pęcherzykiem żółciowym mogą obejmować ból w prawej lub środkowej górnej części brzucha, nudności, wymioty, gorączkę lub żółtaczka skóry lub białka oczu.
• Atazanavir Teva może wpływać na funkcjonowanie nerek.
• Rzadziej występują kamienie nerkowe u osób przyjmujących atazanawir. Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpią objawy kamieni nerkowych, takie jak ból w dolnej części pleców lub dolnej części brzucha, krew w moczu lub ból podczas oddawania moczu.

Inne zgłaszane działania niepożądane u pacjentów leczonych atazanawirem to:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• ból głowy
• wymioty, biegunka, ból brzucha (ból żołądka lub dyskomfort), nudności, dyspepsja (niestrawność)
• zmęczenie (skrajne zmęczenie)

Nieczeste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• neuropatia obwodowa (drętwienie, osłabienie, mrowienie lub ból w rękach i nogach)
• nadwrażliwość (reakcja alergiczna)
• astenia (niezwykłe zmęczenie lub osłabienie)
• utrata masy ciała, przyrost masy ciała, anoreksja (utrata apetytu), zwiększenie apetytu
• depresja, lęk, zaburzenia snu
• dezorientacja, amnezja (utrata pamięci), oszołomienie, senność (zdrętwienie), niepokojące sny
• omdlenie (sypnoce), nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi)
• duszność (trudności z oddychaniem)
• zapalenie trzustki (pankreatytis), zapalenie żołądka (gastrytis), aftowe zapalenie jamy ustnej (wrzody jamy ustnej i opryszczka wargowa), dysgeuzja (zaburzenia smaku), wzdęcia (flatalencja), suchość w ustach, wzdęcie brzucha
• naczyniowy obrzęk (ciężki obrzęk skóry i innych tkanek, zwykle warg lub oczu)
• pokrzywka (sypka), alopecia (nieprawidłowa utrata włosów lub ich osłabienie), świąd (pruritus)
• atrofia mięśni (skurcz mięśni), artralgia (ból stawów), mialgia (ból mięśni)
• zapalenie nerek (nephritis interstitial), krwiomocz (krew w moczu), białkomocz (nadmiar białka w moczu), pollakiuria (zwiększenie częstości oddawania moczu)
• gruczolakowzrost piersi u mężczyzn (ginekomastia)
• ból klatki piersiowej, niedobór samopoczucia (uczucie choroby), gorączka
• bezsenność (trudności ze snem)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• zaburzenia chodu (nieprawidłowy sposób chodzenia)
• obrzęk (edema)
• hepatosplenomegalia (powiększenie wątroby i śledziony)
• miopatia (ból mięśni, osłabienie mięśni, utrata napięcia mięśni niepowodzonego wysiłkiem fizycznym)
• ból nerek

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków na Użycie Ludzkie: strona internetowa: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Warunki przechowywania Atazanavir Teva

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest widoczna na opakowaniu zewnętrznym, słoiku lub opakowaniu blisterowym po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Przechowuj poniżej 30°C.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpadowe opakowania oraz niepotrzebne leki należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomogiesz chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Atazanavir Teva

• Substancją czynną jest atazanawir.

Każda kapsułka zawiera siarczan atazanawiru odpowiadający 200 mg atazanawiru.

• Pozostałe składniki wypełniacza kapsułki to crospowidon, laktoza jednowodna i stearyna magnezu.
• Pozostałe składniki powłoki kapsułki to żelatyna, indygotyna (E132) i dwutlenek tytanu (E171).
• Pozostałe składniki tuszu do druku to lak, tlenek żelaza czarny (E172), glikol propylenowy (E1520) i stężony roztwór amoniaku 28%.

Wygląd leku i zawartość opakowania

Atazanavir Teva 200 mg kapsułki twarde to nieprzezroczyste kapsułki o rozmiarze 0, całkowitej długości 21,7±0,3 mm, z niebieską pokrywką i niebieskim ciałem oznaczonym czarną cyfrą 200. Zawartość kapsułki to jasnożółty proszek.

Atazanavir Teva 200 mg w paskach blisterowych jest dostępny w opakowaniach zawierających 60 i 60x1 kapsułek.

Atazanavir Teva 200 mg w słoikach jest dostępny w opakowaniach zawierających 60 kapsułek.

Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Teva Pharma, S.L.U.

C/ Anabel Segura 11, Edificio Albatros B, 1ª planta.

28108 Alcobendas. Madryt.

Producent

TEVA Gyógyszergyár Zrt. (TEVA Pharmaceutical Works Private Limited Company)

Debrecen, Pallagi út 13,

H-4042, Węgry

Teva Operations Poland Sp. z.o.o

ul. Mogilska 80, Kraków

31-546, Polska

TEVA PHARMA S.L.U.

C/C, n. 4, Poligono Industrial Malpica, Saragossa

50016, Hiszpania

PLIVA Hrvatska d.o.o. (PLIVA Croatia Ltd.)

Prilaz baruna Filipovica 25, Zagrzebia

10000, Chorwacja

Data ostatniej weryfikacji ulotki: listopad 2024

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).