Atazanawir Stada 200 mg kapsułki twarde EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Atazanavir Stada 200 mg kapsułki twarde EFG

Przed zaczęciem stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli wykazują one takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, również wtedy, gdy chodzi o działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Atazanavir Stada i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Atazanavir Stada
3. Jak stosować Atazanavir Stada
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Atazanavir Stada
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Atazanavir Stada i do czego jest stosowany

Atazanavir Stada to lek przeciwwirusowy (lub antyretrowirusowy). Należy do grupy leków zwanych inhibitorem proteazy. Leki te kontrolują infekcję wirusem HIV (ludzkim wirusem niedoboru odporności), blokując działanie białka, którego HIV potrzebuje do namnażania się. Działa poprzez zmniejszanie ilości wirusa HIV w organizmie, co z kolei wzmocnia układ odpornościowy. W ten sposób atazanawir zmniejsza ryzyko rozwoju chorób związanych z infekcją HIV.

Kapsułki atazanawiru mogą być stosowane przez dorosłych oraz dzieci w wieku od 6 lat. Lekarz przepisał Ci atazanawir, ponieważ jesteś zakażony wirusem HIV, który powoduje zespół nabytego upośledzenia odporności (AIDS). Zwykle stosuje się go w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi. Twój lekarz ustali najlepsze połączenie tych leków z atazanawirem dla Ciebie.

2. Co musisz wiedzieć przed zaczęciem przyjmowania Atazanavir Stada

NIE PRZYJMUJ Atazanavir Stada

• jeśli jesteś uczulony na atazanawir lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

• jeśli masz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia wątroby. Twój lekarz oceni stopień zaawansowania choroby wątroby przed podjęciem decyzji o możliwości przyjmowania atazanawiru.

• jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków: zobacz również „Inne leki i Atazanavir Stada”.

• ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy)

• astemizol lub terfenadyna (często stosowane w leczeniu objawów alergii, mogą być dostępne bez recepty); cyzapryda (stosowana w leczeniu refluksu żołądkowo-piszczelowego, czasem nazywanego oparzeniem żołądka); pimozyd (stosowany w leczeniu schizofrenii); chinidyna lub beprydylina (stosowane w korygowaniu rytmu serca); ergotamina, dihydroergotamina, ergonowina, metylergonowina (stosowane w leczeniu bólu głowy); oraz alfuzosyna (stosowana w leczeniu powiększenia gruczołu krokowego)

• kwetiapina (stosowana w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych i ciężkiej depresji)

• lurazydona (stosowana w leczeniu schizofrenii)

• leki zawierające naparstnicę ( Hypericum perforatum, roślina lecznicza)

• triazolam i doustny midazolam (podawany przez usta) (stosowane w celu wywołania snu i/lub złagodzenia lęku)

• lomitapyda, simwastatyna i wowastatyna (stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi)

• produkty zawierające grazoprewir, w tym stałą kombinację dawkową elbaswir/grazoprewir oraz stałą kombinację dawkową glekaprewir/pibrentaswir (stosowane w leczeniu przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C)

• apalutamida (stosowana w leczeniu raka prostaty)

Nie przyjmuj syldefilanu z atazanawirem, gdy syldefilan jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego. Syldefilan jest również stosowany w leczeniu dysfunkcji erekcji. Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz syldefilan w celu leczenia dysfunkcji erekcji.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli znajdujesz się w jednej z tych sytuacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Atazanawir nie jest lekiem na zakażenie HIV. Możesz nadal rozwijać infekcje lub inne choroby związane z zakażeniem HIV.

Niektórzy pacjenci wymagają specjalnego monitorowania przed lub podczas leczenia atazanawirem. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania atazanawiru i upewnij się, że poinformowałeś lekarza:

• jeśli masz zapalenie wątroby typu B lub C
• jeśli pojawią się u Ciebie objawy kamieni w pęcherzu żółciowym (ból po prawej stronie brzucha)
• jeśli masz hemofilię typu A lub B
• jeśli musisz poddać się hemodializie

Atazanawir może wpływać na funkcję nerek.

Zgłaszano przypadki kamieni w nerkach u pacjentów leczonych atazanawirem. Jeśli wystąpią u Ciebie objawy kamieni w nerkach (ból w boku, krew w moczu, ból podczas oddawania moczu), proszę natychmiast powiadomić lekarza.

U niektórych pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV (AIDS) i z historią infekcji oportunistycznych mogą pojawiać się objawy zapalne związane z wcześniejszymi infekcjami krótko po rozpoczęciu leczenia przeciwwirusowego HIV. Uważa się, że te objawy wynikają z poprawy odpowiedzi immunologicznej organizmu, umożliwiającej walcząć z infekcjami, które wcześniej były obecne, ale nie powodowały wyraźnych objawów. Jeśli zauważysz objawy infekcji, proszę natychmiast powiadomić lekarza. Oprócz infekcji oportunistycznych, po rozpoczęciu leczenia HIV mogą również wystąpić zaburzenia autoimmunologiczne (choroby, w których układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki organizmu). Zaburzenia autoimmunologiczne mogą pojawić się kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Jeśli zauważysz objawy infekcji lub inne objawy, takie jak osłabienie mięśni, osłabienie rozpoczynające się w rękach i stopach i przenoszące się ku tułowiu, kołatanie serca, drżenie lub nadaktywność, proszę natychmiast powiadomić lekarza w celu uzyskania odpowiedniego leczenia.

Niektórzy pacjenci przyjmujący kombinowaną terapię przeciwwirusową mogą rozwijać chorobę kości zwaną martwicą kostną (śmiertelność tkanki kostnej spowodowaną utratą dopływu krwi do kości). Wśród wielu czynników ryzyka rozwoju tej choroby znajdują się długość trwania kombinowanej terapii przeciwwirusowej, stosowanie kortykosteroidów, spożywanie alkoholu, ciężka immunosupresja i wysoki wskaźnik masy ciała. Objawy martwicy kostnej to sztywność stawów, ból i dolegliwości (szczególnie w stawie biodrowym, kolanowym i barkowym) oraz trudności w poruszaniu się. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, proszę powiadomić lekarza.

U pacjentów przyjmujących atazanawir wystąpiła hiperbilirubinemia (zwiększony poziom bilirubiny we krwi). Objawy mogą obejmować lekko żółtawe zabarwienie skóry lub oczu. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, proszę powiadomić lekarza.

Zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, u pacjentów leczonych atazanawirem. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli pojawi się u Ciebie wysypka.

Jeśli zauważysz zmianę w rytmie pracy serca (zmiany rytmu serca), proszę powiadomić lekarza. Dzieci przyjmujące atazanawir mogą wymagać monitorowania pracy serca. Lekarz dziecka podejmie taką decyzję.

Dzieci

Nie podawaj tego leku dzieciom poniżej 3 miesięcy życia i ważące mniej niż 5 kg. Nie badano stosowania atazanawiru u dzieci poniżej 3 miesięcy życia i ważących mniej niż 5 kg ze względu na ryzyko poważnych powikłań.

Inne leki i Atazanavir Stada

Nie możesz przyjmować atazanawiru z niektórymi lekami. Są one wymienione w tytule „NIE PRZYJMUJ Atazanavir Stada” na początku sekcji 2.

Istnieją inne leki, których nie można przyjmować razem z atazanawirem. Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki. Szczególnie ważne jest wspomnienie o stosowaniu następujących:

• innych leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV (np. indynawir, neywirapina i efawirenz)
• sofosbubir/velpataswir/woxilaprewir (stosowany w leczeniu zapalenia wątroby typu C)
• syldefilan, wardenafil lub tadalafil (stosowane u mężczyzn w leczeniu impotencji (dysfunkcji erekcji))
• jeśli przyjmujesz doustny środek antykoncepcyjny („pigiełkę”) z atazanawirem w celu zapobiegania ciążi, upewnij się, że przyjmujesz go dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza i nie pomijaj dawek
• niektóre leki stosowane w leczeniu chorób związanych z nadkwasotą żołądka (np. środki przeciwwymiotne, które należy przyjmować 1 godzinę przed lub 2 godziny po przyjęciu atazanawiru, blokery H2, takie jak famotydyna i inhibitory pompy protonowej, takie jak omeprazol)
• leki obniżające ciśnienie krwi, tętno lub korygujące rytm serca (amiodaron, dyltiazem, systemowy lidokaina, werapamil)
• atorwastatyna, prawastatyna i fluwastatyna (stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi)
• salmeterol (stosowany w leczeniu astmy)
• cyklosporyna, takrolimus i sirolimus (leki obniżające działanie układu odpornościowego organizmu)
• niektóre antybiotyki (ryfabutyna, klaritromycyna)
• ketoconazol, itraconazol i worykonazol (przeciwgrzybicze)
• apiksaban, dabigatran, edoksaban, rywaroksaban, warkaryna, klopidogrel, prasugrel i tykagrelor (stosowane w redukcji krzepnięcia krwi)
• karbamazepina, fenytoina, fenobarbital i lamotrygina (przeciwdrgawkowe)
• enkorafenib, iwosydenib i irynotekan (stosowane w leczeniu raka)
• elagoliks (antagoniści receptora hormonu uwalniającego gonadotropiny, stosowane w leczeniu silnego bólu endometriozą)
• fostamatynib (stosowany w leczeniu przewlekłej immunologicznej małopłytkowości)
• środki uspokajające (np. midazolam podawany wstrzykowo)
• buprenorfina (stosowana w leczeniu uzależnienia od opioidów i bólu)
• kortykosteroidy (wszystkie drogi podania; w tym dexametazon)

Niektóre leki mogą oddziaływać z rytonawirem, lekiem podawanym razem z atazanawirem. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli stosujesz inhalowany lub nosowy kortykosteroid (podawany przez nos), flutykazon lub budesonid (stosowane w leczeniu objawów alergii lub astmy).

Przyjmowanie Atazanavir Stada z posiłkami i napojami

Ważne jest, aby przyjmować atazanawir z posiłkiem (posiłek lub przekąska), ponieważ wspomaga to wchłanianie leku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Atazanawir, substancja czynna atazanawiru, wydzielany jest z mlekiem matki. Pacjentki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania atazanawiru.

Nie zaleca się karmienia piersią kobiet żyjących z HIV, ponieważ zakażenie HIV może być przeniesione na dziecko poprzez mleko matki.

Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią, musisz skonsultować się z lekarzem najszybciej jak to możliwe.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Jeśli odczuwasz zawroty głowy lub oszołomienie, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Atazanavir Stada zawiera laktozę.

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak przyjmować Atazanavir Stada

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi dawkowania tego leku, które podał lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą. Tylko w ten sposób możesz mieć pewność, że leczenie będzie w pełni skuteczne i że ryzyko rozwoju oporności wirusa na leczenie zostanie zminimalizowane.

Zalecana dawka kapsułek atazanawiru dla dorosłych to 300 mg razem z 100 mg rytonawiru raz dziennie, podczas jedzenia, w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi HIV. Lekarz może dostosować dawkę atazanawiru w zależności od Twojego leczenia przeciwwirusowego HIV.

W przypadku dzieci (w wieku od 6 do 18 lat) lekarz Twojego dziecka ustali odpowiednią dawkę w zależności od masy ciała dziecka. Dawka kapsułek atazanawiru dla dzieci jest obliczana na podstawie masy ciała i przyjmowana jest raz dziennie podczas jedzenia oraz wraz z 100 mg rytonawiru, jak pokazano poniżej:

• Można stosować ritonawir w postaci kapsułek, tabletek lub doustnego roztworu.

Inne postaci atazanawiru mogą być dostępne do stosowania u dzieci od 3. miesiąca życia i o wadze co najmniej 5 kg. Zaleca się przejście na kapsułki, gdy pacjenci będą mogli odpowiednio połykać kapsułki.

W przypadku zmiany między innymi postaciami leku a kapsułkami może być konieczna dostosowanie dawki. Lekarz ustali odpowiednią dawkę w zależności od wagi dziecka.

Nie ma zaleceń dotyczących dawki atazanawiru u dzieci poniżej 3. miesiąca życia.

Zażywaj kapsułki Atazanavir Stada z pożywieniem (posiłkiem lub przekąską). Połknij kapsułki w całości. Nie otwieraj kapsułek.

Jeśli zażyjesz więcej niż powinieneś

Jeśli Ty lub Twoje dziecko zażyjecie zbyt dużo atazanawiru, skóra i/lub białka oczu mogą się zżółcić (żółtaczka), a także mogą wystąpić nieregularne bicie serca (wydłużenie QTc).

Jeśli przypadkowo zażyto więcej kapsułek atazanawiru niż przepisał lekarz, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala, aby uzyskać poradę, albo zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91.562.04.20, podając nazwę leku i ilość zażytego środka.

Jeśli zapomnisz zażyć dawkę

Jeśli zapomniałeś/aś o przyjęciu dawki, zażyj ją jak najszybciej razem z posiłkiem, a następnie przyjmij następną dawkę w ustalonym czasie. Jeśli do następnej dawki zostało już niewiele czasu, nie przyjmuj pominiętej dawki. Poczekaj i przyjmij następną dawkę w ustalonym czasie. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie lekiem Atazanavir Stada

Nie przerywaj leczenia atazanawirem bez konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Podczas leczenia zakażenia HIV nie zawsze łatwo jest określić, czy działania niepożądane są spowodowane atazanawirem, innymi lekami, które przyjmuje się, czy samą infekcją HIV. Powiadom lekarza o każdej zmianie stanu zdrowia.

Podczas leczenia HIV może dojść do przyrostu masy ciała oraz wzrostu stężenia glukozy i lipidów we krwi. Może to częściowo wynikać z poprawy stanu zdrowia i stylu życia, a w przypadku wzrostu poziomu lipidów we krwi – czasem z samego leczenia HIV. Twój lekarz przeanalizuje te zmiany.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie następujące poważne działania niepożądane:

• Wysypka skórna i okresowo silne swędzenie (obie te dolegliwości zostały zgłoszone). Wysypka zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni bez konieczności zmiany leczenia atazanawirem. Powstawanie ciężkich wysypek skórnych może być związane z innymi potencjalnie poważnymi objawami. Przerwij leczenie atazanawirem i natychmiast powiadom lekarza, jeśli u Ciebie pojawi się ciężka wysypka lub wysypka towarzysząca objawom przypominającym grypę, pęcherzykom, gorączce, owrzodzeniom w jamie ustnej, bólowi mięśni lub stawów, obrzękowi twarzy, zapaleniu oka powodującemu zaczerwienienie (zapalenie spojówek), bolesnym, gorącym lub czerwonych guzkach (węzłach).
• Żółtaczka – żółte zabarwienie skóry lub białek oczu spowodowane podwyższonym stężeniem bilirubiny we krwi (zgłoszone często). To działanie niepożądane zazwyczaj nie jest niebezpieczne u dorosłych i dzieci powyżej 3. miesiąca życia; może jednak być objawem poważnego problemu. Jeśli Twoja skóra lub białka oczu stają się żółte, natychmiast powiadom lekarza.
• Zmiany rytmu serca – mogą występować okazjonalnie. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli odczuwasz zawroty głowy, osłabienie lub nagłe omdlenia. Mogą to być objawy poważnego problemu serca.
• Problemy wątrobowe (występują rzadko). Twój lekarz powinien wykonać badania krwi przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem i podczas leczenia. Jeśli masz problemy wątrobowe, w tym infekcję wirusem zapalenia wątroby B lub C, może dojść do nasilenia się problemów wątrobowych. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli Twoja mocz staje się ciemny (koloru herbaty), odczuwasz swędzenie, skóra lub białka oczu stają się żółte, odczuwasz ból w okolicy brzucha, nudności, lub masz bladoróżowe lub żółtawe stolce.
• Problemy z pęcherzem żółciowym u osób przyjmujących atazanawir (występują rzadko). Objawy wskazujące na problemy z pęcherzem żółciowym mogą obejmować ból w prawej części lub środkowej górnej części brzucha, nudności, wymioty, gorączkę lub żółte zabarwienie skóry lub białek oczu.
• Atazanawir może wpływać na funkcjonowanie nerek.
• Kamienie nerkowe u osób przyjmujących atazanawir (występują rzadko). Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią objawy kamicy nerkowej, takie jak ból w dolnej części pleców lub dolnej części brzucha, obecność krwi w moczu lub ból podczas oddawania moczu.

Inne zgłoszone działania niepożądane u pacjentów leczonych atazanawirem to:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• ból głowy
• wymioty, biegunka, ból brzucha (ból typu niestrawności), nudności, dyspepsja (niestrawność)
• zmęczenie (skrajne zmęczenie)

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• neuropatia obwodowa (drętwienie, osłabienie, mrowienie lub ból w rękach i nogach)
• nadwrażliwość (reakcja alergiczna)
• astenia (niezwykłe zmęczenie lub osłabienie)
• utrata masy ciała, przyrost masy ciała, anoreksja (utrata apetytu), zwiększony apetyt
• depresja, lęk, zaburzenia snu
• dezorientacja, amnezja (utrata pamięci), osłabienie, senność (zdrętwienie), nietypowe sny
• omdlenie (zawroty głowy), nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi)
• duszność (trudności w oddychaniu)
• zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, owrzodzenie jamy ustnej i opryszczka wargowa, dysgeuzja (zaburzenia smaku), wzdęcia (gazy), suchość w ustach, wzdęcie brzucha
• naczyniowy obrzęk Quincka (ciężki obrzęk skóry i innych tkanek, zwykle warg lub oczu)
• alopecia (nieprawidłowa utrata włosów lub osłabienie włosów), swędzenie
• atrofia mięśni (skurcz mięśni), artralgia (ból stawów), mialgia (ból mięśni)
• zapalenie nerek (nephritis interstitialis), hematuria (krew w moczu), białkomocz (nadmiar białka w moczu), polakiuria (zwiększenie częstości oddawania moczu)
• gruczolakowatość piersi u mężczyzn (ginekomastia)
• ból w klatce piersiowej, niedowaga (uczucie choroby), gorączka
• bezsenność (trudności ze snem)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• zaburzenia chodu (nietypowy sposób chodzenia)
• obrzęk (opuchlizna)
• hepatosplenomegalia (powiększenie wątroby i śledziony)
• miopatia (ból mięśni, osłabienie mięśni, utrata napięcia mięśni niepowodzonego wysiłkiem fizycznym)
• ból w nerkach

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio przez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków na Używanie Ludzkie: strona internetowa: www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji o bezpieczeństwie tego leku.

5. Ochrona leku Atazanavir Stada

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności, wskazanego na opakowaniu zewnętrznym, słoiku lub folii po CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.

Dla słoików:

Użyć w ciągu 4 miesięcy od pierwszego otwarcia.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady, w tym opakowania po lekach, które nie są już potrzebne, należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóżeszy w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Atazanavir Stada

• Substancją czynną jest atazanawir. Każda kapsułka zawiera 200 mg atazanawiru (w postaci siarczanu).
• Pozostałe składniki to laktoza jednowodna, crospowidon (typ A) (E1202), krzemionka koloidalna bezwodna (E551), stearynian magnezu (E470b). Składniki powłoki kapsułki oraz tuszu do nadruku to żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), indygotyna (E132), lakier oraz glikol propylenowy (E1520).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Atazanavir Stada 200 mg to twarde, nieprzezroczyste, niebieskie kapsułki o rozmiarze 0, z nadrukiem białą farbą „200 mg” na kapsle.

Atazanavir Stada 200 mg jest dostępny w:

• Blisterach jednostkowych i precyklowanych Al-OPA/Al/PVC zawierających 60 x 1 kapsułkę twardą.
• Blisterach Al-OPA/Al/PVC zawierających 60 kapsułek twardych.
• Słoikach z HDPE zamkniętych dziecięcą zatrzaskową pokrywką z polipropylenu zawierających 60 kapsułek twardych.

Może być dostępna tylko część opakowań handlowych.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Remedica Ltd

Aharnon Street, Limassol Industrial Estate

3056 Limassol

Cypr

lub

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2 – 18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Lek ten jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Niemcy: Atazanavir AL 200 mg Hartkapseln

Dania: Atazanavir STADA

Hiszpania: Atazanavir STADA 200 mg cápsulas duras EFG

Finlandia: Atazanavir STADA 200 mg kovat kapselit

Holandia: Atazanavir STADA 200 mg harde capsules

Islandia: Atazanavir STADA 200 mg hörð hylki

Włochy: Atazanavir EG

Szwecja: Atazanavir STADA 200 mg kapsel, hård

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2024

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).