Angiodrox 300 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Angiodrox 300 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu

diltiazem

Przed zaczęciem stosowania leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować zawartych w niej informacji.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki :

1. Co to jest lek Angiodrox 300 mg kapsułki i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Angiodrox 300 mg kapsułki
3. Jak stosować lek Angiodrox 300 mg kapsułki
4. Możliwe działania niepożądane
5. Warunki przechowywania leku Angiodrox 300 mg kapsułki
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Angiodrox 300 mg kapsułki i do czego jest stosowany

Angiodrox 300 mg kapsułki, którego substancją czynną jest diltiazem, należy do grupy leków zwanych blokerami kanałów wapniowych. Angiodrox stosuje się w leczeniu i zapobieganiu dławicy piersiowej, ponieważ rozszerza (dylatuje) tętnice serca, zwiększając przepływ krwi. Angiodrox działa również poprzez rozszerzanie innych naczyń krwionośnych w organizmie, dlatego stosuje się go również w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem kapsułek Angiodrox 300 mg

Nie przyjmuj kapsułek Angiodrox 300 mg:

• jeśli chorujesz na pewne choroby serca, takie jak różne typy zaburzeń rytmu serca (nieregularne uderzenia serca spowodowane zespołem węzła zatokowego lub blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, chyba że posiadasz rozrusznik serca)
• jeśli masz bardzo powolny puls, poniżej 40 uderzeń na minutę
• jeśli chorujesz na niewydolność lewej komory serca (gdy lewa komora nie wypycha w pełni natlenionej krwi do reszty organizmu), z gromadzeniem się płynu w płucach
• jeśli chorujesz na przewlekłą niewydolność serca z obrzękiem płucnym (niedostateczna zdolność serca do pompowania wystarczającej ilości krwi do organizmu i gromadzenie się płynu)
• jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na diltiazem lub którykolwiek z innych składników Angiodrox, wymienionych w sekcji 6
• jeśli jednocześnie otrzymujesz wlew dożylny dantrolenu (lek rozkurczający mięśnie)
• jeśli chorujesz na hipotensję (niskie ciśnienie krwi)
• jeśli chorujesz na ostrym zespole niedokrwiennym mięśnia sercowego z powikłaniami, takimi jak bardzo powolny puls, ciężka hipotensja i niewydolność lewej komory serca
• jeśli jesteś w ciąży, planujesz zajście w ciążę lub chcesz karmić piersią
• jeśli przyjmujesz lek zawierający ivabradynę, stosowaną w leczeniu niektórych chorób serca
• jeśli już przyjmujesz lek zawierający lomitapydę stosowaną w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu (zobacz sekcję „Inne leki i kapsułki Angiodrox 300 mg”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania kapsułek Angiodrox 300 mg.

Jeśli chorujesz na niewydolność serca, nowe trudności w oddychaniu, powolne uderzenia serca lub niskie ciśnienie krwi. Zgłaszano przypadki uszkodzenia nerek u pacjentów z takimi schorzeniami; możliwe, że lekarz będzie musiał kontrolować funkcję nerek.

Nie porównano skutków terapeutycznych różnych leków zawierających diltiazem o szybkim lub modyfikowanym uwalnianiu (opóźnionym), w zależności od szybkości wchłaniania w przewodzie pokarmowym. Dlatego nie zaleca się wymiany jednego leku na drugi bez wyraźnej rekomendacji lekarza przepisującego.

Wymagana jest szczegółowa obserwacja u pacjentów z chorobami serca.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę, może być konieczna korekta obecnie stosowanego leczenia.

Jeśli chorujesz na chorobę wątroby lub nerek albo jesteś osobą starszą, lekarz będzie dokładnie monitorować wszelkie zmiany, szczególnie w częstości uderzeń serca (uderzenia na minutę).

Leki blokujące kanały wapniowe, takie jak Angiodrox, mogą być związane ze zmianami nastroju, w tym depresją.

Angiodrox wywiera działanie hamujące na ruchy jelitowe. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia obturacji jelitowej. Resztki tabletek z form o przedłużonym uwalnianiu mogą przechodzić do kału pacjenta; jednak ten fakt nie ma znaczenia klinicznego.

Jeśli chorujesz na ostrą porfirię, nie jest bezpieczne przyjmowanie Angiodrox.

Stosowanie Angiodrox w przewlekłym stabilnym stanie dławicy piersiowej powinno być ograniczone do pacjentów, którzy nie tolerują odpowiednich dawek lub są oporni na leczenie beta-blokatorami i/lub doustnymi nitratami.

Jeśli chorujesz na zaburzenia rytmu serca (choroba węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy) lub otrzymujesz leczenie innymi lekami stosowanymi w chorobach serca (beta-blokery, glikozydy nasercowe), ponieważ stosowanie diltiazemu w tych sytuacjach może prowadzić do nadmiernie powolnego pulsu i rytmu serca (bradykardia).

Jeśli występuje hipotensja (niskie ciśnienie krwi): leczenie diltiazemem może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia krwi. Lekarz poinformuje Cię, jak unikać objawów wynikających z hipotensji oraz jakie działania podjąć, jeśli te objawy wystąpią.

W rzadkich przypadkach Angiodrox może powodować uszkodzenie wątroby, które ustępuje po przerwaniu leczenia.

Jeśli masz być poddany zabiegowi chirurgicznemu wymagającemu znieczulenia ogólnego, powinieneś poinformować lekarza i anestezjologa o leczeniu Angiodrox.

Jeśli chorujesz na chorobę wątroby lub nerek, lek należy stosować z ostrożnością.

Stosowanie diltiazemu wiąże się z reakcjami skórnymi. Lekarz oceni te objawy i poda Ci wskazówki co do dalszego postępowania.

Inne leki i kapsułki Angiodrox 300 mg

Poinformuj lekarza lub farmaceuty, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, również te dostępne bez recepty.

Stosowanie przeciwwskazane z innymi lekami:

Połączenie diltiazemu i wlewu dantrolenu (rozkurcz niemego mięśnia) jest potencjalnie niebezpieczne.

Stosowanie z innymi lekami wymaga ostrożności:

Lit (stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych): ryzyko zwiększenia neurotoksyczności wywołanej litem.

Pochodne nitratów (w leczeniu nadciśnienia): zwiększenie efektów hipotensyjnych (nadmierny spadek ciśnienia) i omdlenia. U wszystkich pacjentów leczonych Angiodrox lekarz powinien przepisywać pochodne nitratów tylko w stopniowo zwiększanych dawkach.

Teofilina (stosowana w leczeniu astmy): zwiększenie stężenia teofiliny we krwi.

Alfa-antagoniści (w leczeniu nadciśnienia): mogą powodować lub nasilać hipotensję. Połączenie diltiazemu z alfa-antagonistą należy rozważyć tylko przy ścisłej kontroli ciśnienia krwi.

Amiodaron (stosowany do spowolnienia rytmu serca), digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca): zwiększone ryzyko bradykardii (spowolnienie uderzeń serca). Należy zachować ostrożność przy łączeniu tych leków z diltiazemem, szczególnie u osób starszych i przy stosowaniu wysokich dawek.

Beta-blokery (w leczeniu nadciśnienia): możliwość zaburzeń serca.

Inne leki przeciwarytmiczne (stosowane w zapobieganiu lub hamowaniu zaburzeń rytmu serca): ponieważ diltiazem ma właściwości przeciwarytmiczne, nie zaleca się jednoczesnego przepisywania go z innymi lekami przeciwarytmicznymi.

Karbamazepina (w leczeniu epilepsji): zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi.

Ryfampicyna (antybiotyk): ryzyko zmniejszenia stężenia diltiazemu we krwi po rozpoczęciu leczenia ryfampicyną.

Leki stosowane do zmniejszenia produkcji kwasu żołądkowego (cyklosporyna, ranitydyna): zwiększenie stężeń diltiazemu we krwi.

Cyklosporyna (stosowana do tłumienia układu odpornościowego): zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi.

W szczególności nie przyjmuj tego leku i poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz:

Leki zawierające lomitapydę, stosowane w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu.

Diltiazem może zwiększać stężenie lomitapydy, co może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia wybranych skutków ubocznych związanych z wątrobą.

Jednoczesne stosowanie Angiodrox z innymi lekami powinno odbywać się pod kontrolą lekarza i stopniowym dostosowaniem dawek.

Ogólne informacje, które należy pamiętać

Z uwagi na możliwość efektów addytywnych, należy zachować ostrożność i dokładnie ocenić pacjentów otrzymujących Angiodrox jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na serce.

Angiodrox jest metabolizowany w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, ale także go hamuje. Inne leki mają podobny lub przeciwny metabolizm i mogą wystąpić przypadki zwiększenia stężenia jednego lub drugiego leku we krwi, w zależności od tego, czy hamują one ten wątrobowy enzym czy nie.

Benzodiazepiny (midazolam, triazolam, stosowane w leczeniu lęku): diltiazem zwiększa stężenie midazolamu i triazolamu we krwi.

Glikokortykosteroidy (metyloprednizolon, stosowany w leczeniu stanów zapalnych): diltiazem może zwiększać stężenie metyloprednizolonu we krwi i może być konieczna korekta dawki metyloprednizolonu.

Statyny (leki obniżające poziom cholesterolu we krwi): diltiazem zwiększa stężenie niektórych statyn we krwi. Istnieje ryzyko miopatii (zaburzenia mięśni) i rabdomiolizy (martwicy mięśni z powikłaniami, takimi jak niewydolność nerek) przy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu i niektórych statyn.

Stosowanie kapsułek Angiodrox 300 mg z posiłkami i napojami

Zaleca się przyjmowanie tego leku przed posiłkami.

Ciąża i karmienie piersią

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Nie przyjmuj Angiodrox, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Angiodrox, natychmiast przerwij leczenie i skonsultuj się z lekarzem.

Angiodrox wydzielany jest z mlekiem matki, dlatego nie należy karmić piersią podczas leczenia Angiodrox. Jeśli stosowanie Angiodrox jest uznane za konieczne, należy zastosować alternatywną metodę odżywiania niemowlęcia.

Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn

Na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy (częste) i niedyspozycja ogólna (częsta), zdolność do kierowania pojazdami i użytkowania maszyn może być zaburzona. Dlatego zaleca się unikanie czynności wymagających szczególnej uwagi (kierowanie pojazdami, obsługa niebezpiecznych maszyn itp.), aż do momentu ustalenia indywidualnej odpowiedzi na lek.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników kapsułek Angiodrox 300 mg

Ten lek zawiera sacharozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak przyjmować kapsułki Angiodrox 300 mg

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania Angiodrox. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości.

Angiodrox stosuje się doustnie. Na początku leczenia należy używać kapsułek Angiodrox w niższych dawkach. Lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie. Lekarz wskazze Ci, ile kapsułek należy przyjmować każdego dnia.

Dorośli:

Zespół bolesny w klatce piersiowej (angina pectoris): dawka wynosi 1 kapsułkę dziennie. Maksymalna dawka to 480 mg/dziennie.

Hipertensja tętnicza: dawka wynosi 1 kapsułkę dziennie.

Pacjenci starsi, osoby z niewydolnością nerek lub wątroby: Początkowe dostosowanie dawki należy przeprowadzić ostrożnie.

Wszystkie zmiany dawki oraz ich kontrola powinny odbywać się pod nadzorem lekarskim.

Instrukcje dotyczące właściwego przyjmowania leku

Kapsułki należy połykać całe, nie żując, z odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Angiodrox należy przyjmować preferencyjnie przed posiłkami.

Przyjmuj Angiodrox każdego dnia i w przybliżeniu o tej samej godzinie. Stosowanie kapsułek o tej samej godzinie każdego dnia zapewni lepszy efekt w obniżaniu ciśnienia krwi. Ułatwi to także pamiętanie o przyjmowaniu leku.

Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami, chyba że lekarz wydał inne polecenia. Pamiętaj o przyjmowaniu leku.

Lekarz wskazze Ci, jak długo należy stosować leczenie Angiodrox. Nie przerywaj leczenia przedwcześnie, ponieważ może to być szkodliwe dla Twojego zdrowia.

Jeśli uważasz, że działanie Angiodrox jest zbyt silne lub zbyt słabe, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę kapsułek Angiodrox 300 mg

Jeśli przyjmiesz więcej kapsułek niż zalecane, niezwłocznie powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym. Weź ze sobą opakowanie leku. Ułatwi to lekarzowi ustalenie, co zostało przyjęte. Mogą wystąpić następujące objawy: uczucie zawrotów głowy lub osłabienia, zamazane widzenie, ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, omdlenia, nieregularne bicie serca – niezwykle szybkie lub wolne, trudności w mówieniu, dezorientacja, obniżona funkcja nerek, śpiączka i nagła śmierć.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń na Infolinię Toksykologiczną pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka.

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć kapsułki Angiodrox 300 mg

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Ważne jest, aby przyjmować Angiodrox regularnie, o tej samej godzinie każdego dnia. Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, zrób to jak najszybciej. Jednak jeśli do następnej dawki zostało już niewiele czasu, nie przyjmuj pominiętej kapsułki.

Jeśli przerwiesz leczenie kapsułkami Angiodrox 300 mg

Jeśli przerwiesz leczenie Angiodrox, może dojść do pogorszenia stanu zdrowia, z objawami takimi jak ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej lub gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego. Nie przerywaj leczenia Angiodrox bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Angiodrox może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Nasilenie działań niepożądanych dyltiazemu może się różnić u poszczególnych pacjentów i należy je szczególnie brać pod uwagę na początku leczenia lub po zmianie terapii.

Poniżej wymieniono działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• Obrzęk obwodowy (opuchlizna kostek, stóp i nóg).

Poniżej wymieniono działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• Ból głowy, zawroty głowy.
  • Zaburzenia rytmu serca: blok przedsionkowo-komorowy (przerwanie lub zaburzenie przewodzenia sygnału elektrycznego w sercu w stopniu umiarkowanym lub ciężkim, może występować w I stopniu – najłżejszy, II lub III stopniu; może wystąpić blok pęczka Hisa), kołatanie serca, bradykardia.
  • Rumień (zaczerwienienie skóry).
  • Zaparcia, wzdęcia, ból brzucha, nudności.
  • Rumień (zaczerwienienie skóry), wysypka skórna.
  • Ogólne złe samopoczucie, obrzęki (edem), osłabienie (astenia).

Poniżej wymieniono działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• Zwiększenie powiększenia węzłów chłonnych (chłoniakowatość), zwiększenie liczby określonego typu białych krwinek (eozynofilów).
• Niespokojność, trudności z zaśnięciem lub utrzymaniem snu (bezsenność), utrata pamięci (amnezja), depresja, zaburzenia snu, halucynacje (widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, które nie istnieją, podczas czuwania), zaburzenia osobowości, zaburzenia chodu, senność, mrowienie, senność, omdlenia, drżenie.
• Ból lub ucisk w klatce piersiowej (angina brzuszna), nieregularne bicie serca (arytmie), nieprawidłowe skurcze serca (ekstrasystolie komorowe), obniżenie napięcia mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia elektrycznego w sercu (blok zatokowo-przedsionkowy), niewydolność serca z ogólnym obrzękiem (niewydolność serca zastoinowa).
• Hipotensja ortostatyczna (spadek ciśnienia krwi po wstawaniu lub długim staniu), niskie ciśnienie krwi (hipotensja).
• Wymioty, biegunka, nieprawidłowa utrata apetytu (anoreksja), zgaga, zaburzenia smaku (dysgeuzja), przyrost masy ciała, suchość w ustach.
• Zaburzenia badań funkcji wątroby (wzrost wartości transaminaz), wzrost aktywności enzymu dehydrogenazy mleczanowej (LDH) oraz wzrost aktywności enzymu fosfatazy alkalicznej (ALP) we krwi.
• Małe czerwone plamki na skórze (plamki krwawinkowe), swędzenie (świąd), wysypka skórna (egzantem), pokrzywka, zwiększenie wrażliwości skóry na światło słoneczne (fotosensybilizacja), w tym płaskie brodawki na odsłoniętych obszarach skóry, zmiany skórne, zazwyczaj okrągłe, składające się z czerwonego środka, bladego pierścienia i zewnętrznego czerwonego pierścienia (rumień wielopostaciowy), w tym zespół Stevensa-Johnsona (najcięższa forma rumienia wielopostaciowego, która może obejmować również inne narządy ciała) oraz toksyczna nekroliza epidermalna (z pęcherzami i odwarstwieniem skóry).
• Zaburzenia funkcji seksualnych.
• Pragnienie.
• Dźwięki w uszach (szumy uszne).
• Podwyższenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia) u pacjentów z cukrzycą.
• Zerwacizna (częściowa utrata wzroku w jednym lub obu oczach), podrażnienie oczu.
• Ból mięśni i kości.
• Potrzeba oddawania moczu w nocy (nikturia) oraz zwiększenie liczby oddawania moczu (poliuria).
• Trudności w oddychaniu (dyspnia), krwawienie z nosa (epistaksja), zatkanie nosa.
• Podwyższenie aktywności enzymu kreatynofosfokinazy (CPK) we krwi.

Poniżej wymieniono działania niepożądane o nieznanej częstości (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia), zmniejszenie całkowitej liczby białych krwinek (leukopenia), anemia hemolityczna (czerwone krwinki ulegają zniszczeniu wcześniej niż normalnie, przez co krew nie ma wystarczającej liczby czerwonych krwinek).

• Zmiany nastroju (w tym depresja).

• Zespół pozapiramidowy (zespół związany z sztywnością, nieprzywolonymi ruchami, brakiem ruchu i drżeniem), nadmierny napięciu mięśniowemu (hipertonia), amnezja.

• Asystolia bezobjawowa (pełna brak aktywności elektrycznej w mięśniu sercowym bez objawów), migotanie przedsionków (rodzaj zaburzenia rytmu serca), wczesne skurcze komorowe (rodzaj arytmii komorowej), tachykardia komorowa (ciąg trzech lub więcej uderzeń serca z częstością przekraczającą 100 uderzeń na minutę), migotanie komór (zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się bardzo szybkim rytmem komorowym >250 uderzeń na minutę), zmiany w zapisie elektrokardiograficznym.

• Zapalenie naczyń (choroba charakteryzująca się stanem zapalnym naczyń krwionośnych), w tym zapalenie naczyń leukocytoklastyczne (zapalenie naczyń, w którym dochodzi również do martwicy naczyń krwionośnych), bladość.

• Zwiększenie objętości dziąseł, zmiany w zębach, zator jelitowy.

• Zapalenie wątroby (zapalenie wątroby).

• Angioobrzęk (obrzęk skóry i błon śluzowych, najczęściej twarzy, jamy ustnej, języka, gardła i rąk), nadmierne pocenie się, uogólnione łuszczynie skóry, ostra wysypka pęcherzykowa niebakteryjna, czasem zaczerwienienie skóry z odwarstwieniem, z lub bez gorączki, wypadanie włosów (alopacja), nadżądłościowe zmiany skórne (rogowacenie), purpura (fioletowe plamki na skórze spowodowane krwawieniami podskórnych), wysypka lekowa typu likenoidalna.

• Zwiększenie rozmiaru jednej lub obu gruczołów piersiowych u mężczyzn, bolesne miesiączkowanie, zapalenie błony śluzowej pochwy, choroby prostaty.

• Gorączka.

• Omdlenie.

• Zamazany wzrok, retinopatia (każda choroba niezapalna siatkówki).

• Ból szyi, artroza (choroba spowodowana zużyciem chrząstki), zapalenie bursy (zapalenie struktury w kształcie worka, znajdującej się między kośćmi, ścięgnami i mięśniami, wywołane nadmiernym użytkowaniem stawu lub urazem bezpośrednim), podagra.

• Nieprawidłowo wysoka produkcja moczu, zapalenie pęcherza (cystytys), kamica nerkowa.

• Zwiększenie kaszlu, zaburzenia oddechowe, zapalenie błony śluzowej nosa (rinitis – powoduje kichanie, swędzenie itp.), zapalenie zatok (zatokowe), zapalenie gardła (faryngitis), zapalenie oskrzeli (zapalenie oskrzeli).

• Wydłużenie czasu krwawienia (czas potrzebny na powstanie pierwszego skrzepliny płytkowej zamykającej ranę, zapobiegającej krwawieniu).

• Stan, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki, powodując objawy takie jak zapalone stawy, osłabienie i wysypka skórna (tzw. „zespół typu toczenia”!).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio przez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków Używanych przez Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Angiodrox 300 mg kapsułki

Przechowywać poniżej 30 °C.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosować leku Angiodrox 300 mg w postaci kapsułek po upływie daty ważności podanej na opakowaniu. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani razem z odpadami komunalnymi. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebuje się. W ten sposób pomaga się chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład kapsułek Angiodrox 300 mg

• Substancją czynną jest diltiazen. Każda długodziałająca kapsułka zawiera 300 mg diltiazenu (w postaci chlorku).
• Pozostałe składniki to sacharoza, skrobia kukurydziana, povidon, etylceluloza, talk, polioksyetylenoeteryloza, laurylosiarczan sodu, alkohol cetylowy, dibutyl sebacian, żelatyna oraz dwutlenek tytanu (E-171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Angiodrox 300 mg kapsułki długodziałające to nieprzezroczyste białe kapsułki, dostępne w opakowaniach zawierających 30 kapsułek.

Inne postacie leku

Angiodrox 90 mg kapsułki długodziałające: opakowania zawierające 30 lub 60 kapsułek.

Angiodrox 120 mg kapsułki długodziałające: opakowania zawierające 30 lub 60 kapsułek.

Angiodrox 180 mg kapsułki długodziałające: opakowania zawierające 30 lub 60 kapsułek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz podmiot odpowiedzialny za wytwarzanie

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Viatris Healthcare Limited

Damastown Industrial Park

Mulhuddart, Dublín 15

Dublín

Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za wytwarzanie

Recipharm Parets, S.L.

Ramón y Cajal, 2

08150 Parets del Vallés (Barcelona)

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 Madryt

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: listopad 2024.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/