Zinnat®

Ukraina
Nazwa handlowa Zinnat®
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
cefuroksym · 500 mg
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/5509/02/03
Zinnat® tabletki, powlekane filmem

I N S T R U K C J A dla zastosowania leczniczego leku Zinnat®

Skład:

substancja czynna: cefuroksym;

1 tabletka zawiera cefuroksymu (w postaci cefuroksymu aksetylu) 125 mg lub 250 mg, lub 500 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, sodowa sól kroskarboksymetylowej celulozy (typ A), sodowy laurylosulfonian, olej roślinny wodorowany, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, hipromeloza, propyloglikol, metylo-4-hydroksybenzoesan (E 218), propylo-4-hydroksybenzoesan (E 216), Opaspray Biały M-1-7120J (zawiera benzoesan sodu (E 211)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, dwuwypukłe, w kształcie kapsułki, białe lub prawie białe; z oznaczeniem „GX ES5” po jednej stronie dla tabletek 125 mg;

tabletki powlekane, dwuwypukłe, w kształcie kapsułki, białe lub prawie białe; z oznaczeniem „GX ES7” po jednej stronie dla tabletek 250 mg;

tabletki powlekane, dwuwypukłe, w kształcie kapsułki, białe lub prawie białe; z oznaczeniem „GX EG2” po jednej stronie dla tabletek 500 mg.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki. Kod ATC J01D C02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Cefuroksymu aksetylo – doustna forma bakteryjnego antybiotyku z grupy cefalosporyn cefuroksymu, który jest odporny na działanie większości beta-laktamaz i wykazuje aktywność wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Działanie bakteryjne cefuroksymu wynika z hamowania syntezy ściany komórkowej mikroorganizmów.

Odporność nabyta na antybiotyk różni się w zależności od regionu i może się zmieniać w czasie, a u poszczególnych szczepów może istotnie się różnić. W miarę możliwości zaleca się korzystanie z lokalnych danych dotyczących wrażliwości na antybiotyk, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji.

Cefuroksym zazwyczaj wykazuje aktywność in vitro wobec następujących mikroorganizmów:

Wrażliwe mikroorganizmy:

Dodatnie względem Grama tlenowce:

Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)*

Koktawki koagulazo-ujemne (wrażliwe na metycylinę)

Streptococcus pyogenes

Streptococcus agalactiae

Ujemne względem Grama tlenowce:

Haemophilus influenzae

Haemophilus parainfluenzae

Moraxella catarrhalis

Spirochety:

Borrelia burgdorferi

Mikroorganizmy, wobec których nabyta oporność może stanowić problem:

Dodatnie względem Grama tlenowce:

Streptococcus pneumoniae

Ujemne względem Grama tlenowce:

Citrobacter freundii

Enterobacter aerogenes

Enterobacter cloacae

Escherichia coli

Klebsiella pneumoniae

Proteus mirabilis

szczepy Proteus (inne niż P. vulgaris)

szczepy Providencia

Dodatnie względem Grama beztlenowce:

szczepy Peptostreptococcus

szczepy Propionibacterium

Ujemne względem Grama beztlenowce:

szczepy Fusobacterium

szczepy Bacteroides

Organizmy oporne:

Dodatnie względem Grama tlenowce:

Enterococcus faecalis

Enterococcus faecium

Ujemne względem Grama tlenowce:

szczepy Acinetobacter.

szczepy Campylobacter

Morganella morganii

Proteus vulgaris

Pseudomonas aeruginosa

Serratia marcescens

Ujemne względem Grama beztlenowce:

Bacteroides fragilis

Inne:

szczepy Chlamydia

szczepy Mycoplasma

szczepy Legionella

*Wszystkie metycylinoodporne S. aureus są niewrażliwe na cefuroksym.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu cefuroksymu aksetyl jest wchłaniany w jelitach, ulega hydrolizie w błonie śluzowej ostatnich i w formie cefuroksymu przedostaje się do krwiobiegu.

Optymalne wchłanianie obserwuje się bezpośrednio po przyjęciu pokarmu. Maksymalny poziom cefuroksymu w surowicy krwi obserwuje się około 2–3 godziny po podaniu leku. Okres półwydalenia leku wynosi około 1–1,5 godziny. Poziom wiązania z białkami wynosi 33–55% w zależności od metody oznaczenia. Cefuroksym wydzielany jest nerkami w niezmienionej postaci drogą sekrecji kanalikowej i filtracji kłębuszkowej.

Jednoczesne stosowanie probenecydu zwiększa pole pod krzywą średniego stężenia surowicy o 50%.

Poziom cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku dializy.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zinnat jest wskazany w leczeniu poniższych infekcji u dorosłych oraz dzieci w wieku od 3 miesięcy.

  • Ostry bakteryjny zapalenie migdałków i gardła wywołane przez paciorkowce.
  • Ostry bakteryjny zatkanie.
  • Ostry zapalenie ucha środkowego.
  • Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołane drobnoustrojami wrażliwymi na aceksyl cefuroksymu.
  • Zapalenie pęcherza.
  • Zapalenie nerek.
  • Niepowikłane infekcje skóry i tkanek miękkich.
  • Wczesne objawy boreliozy (choroby Lyme’a).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na antybiotyki z grupy cephalosporyn, cefuroksym oraz którykolwiek z pozostałych składników leku. Ciężkie reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (np. reakcje anafilaktyczne) na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań.

Leki obniżające kwasowość soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność Zinnatu oraz mogą niwelować efekt poprawionej absorpcji po przyjęciu pokarmu.

Podobnie jak inne antybiotyki, Zinnat może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów oraz do obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych kombinowanych.

Ponieważ w teście z ferrocyjankiem może wystąpić wynik fałszywie negatywny, u pacjentów leczonych aceksylem cefuroksymu zaleca się stosowanie metod glukozy-oksydazowych lub hekso-kinazowych do oznaczania stężenia glukozy we krwi i osoczu. Cefuroksym nie wpływa na oznaczanie kreatyniny metodą alkaliczno-pikratową.

Jednoczesne stosowanie z probenecydem prowadzi do istotnego zmniejszenia stężenia maksymalnego, pola pod krzywą „stężenie w surowicy – czas” oraz czasu półtrwania cefuroksymu. Dlatego jednoczesne stosowanie z probenecydem nie jest zalecane.

Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwwadaczowymi może prowadzić do zwiększenia wartości INR (Międzynarodowego Znormalizowanego Stosunku).

Stężenie cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku dializy.

Podczas leczenia cephalosporynami zgłaszano pozytywny wynik testu Coombsa. Ten fenomen może wpływać na wynik próby krzyżowej na zgodność krwi.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Reakcje nadwrażliwości

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem alergicznego działania na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej. Jak również przy stosowaniu wszystkich beta-laktamowych leków przeciwbakteryjnych, odnotowano poważne i pojedyncze przypadki śmiertelne reakcji nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości leczenie cefuroksymem należy natychmiast przerwać i podać pacjentowi odpowiednią pomoc medyczną.

Przed rozpoczęciem terapii należy ustalić, czy u pacjenta w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości na cefuroksym, inne cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe. Cefuroksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których w wywiadzie występowały nieciężkie reakcje nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe.

Stosowanie cefuroksymu aksetylu (tak samo jak innych antybiotyków) może prowadzić do nadmiernego wzrostu Candida. Długotrwałe leczenie może również prowadzić do nadmiernego wzrostu innych nieczułych mikroorganizmów (np. Enterococci, Clostridium difficile), co z kolei może wymagać przerwania leczenia.

Podczas stosowania antybiotyków może występować kolit pseudobłoniasty, który może przebiegać od formy lekkiej do stanu zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze, jeśli u pacjentów wystąpi ciężka biegunka podczas lub po terapii antybakteryjnej. Jeśli wystąpi długotrwała lub nasilona biegunka lub pacjent odczuwa silny, ból brzucha typu kolki, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentowi należy przeprowadzić dokładne badanie.

Podczas leczenia Zinnatem choroby Lyme’a obserwowano reakcję Jarischa-Herxheimera, która pojawia się bezpośrednio na skutek działania bakteriobójczego Zinnatu na mikroorganizm powodujący chorobę Lyme’a – Borrelia burgdorferi. Pacjentom należy wyjaśnić, że jest to typowy skutek terapii antybiotykowej choroby Lyme’a, który ustępuje bez leczenia.

Podczas prowadzenia terapii sekwencyjnej czas przejścia z terapii dożylnej na doustną zależy od ciężkości infekcji, stanu klinicznego pacjenta oraz wrażliwości patogennego mikroorganizmu. W przypadku braku poprawy klinicznej w ciągu 72 godzin należy kontynuować terapię dożyciową. Przed rozpoczęciem terapii sekwencyjnej należy zapoznać się z odpowiednią instrukcją do stosowania medycznego cefuroksymu sodowego.

Tabletki Zinnat zawierają parabeny, które mogą powodować reakcje alergiczne (może to być typ opóźniony).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania cefuroksymu u ciężarnych. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu cefuroksymu aksetylu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój noworodka po urodzeniu. Zinnat należy przepisywać ciężarnym tylko w przypadkach, gdy korzyści z zastosowania leku przewyższają możliwe ryzyko.

Karmienie piersią

Cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Przy stosowaniu dawek terapeutycznych leku nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych, jednak nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia biegunki lub grzybicy błon śluzowych. W związku z tym może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy również wziąć pod uwagę możliwość działania sensybilizującego leku. Cefuroksym należy przepisywać w okresie karmienia piersią tylko po ocenie przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka jego zastosowania.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu cefuroksymu aksetylu na płodność u ludzi. W badaniach funkcji rozrodczej przeprowadzonych na zwierzętach nie odnotowano wpływu tego leku na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Ponieważ lek może powodować zawroty głowy, pacjentów należy uprzedzić, aby prowadzili samochód i korzystali z innych mechanizmów z ostrożnością.

Sposób stosowania i dawki.

Wrażliwość na antybiotyk zmienia się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skorzystać z lokalnych danych dotyczących wrażliwości na antybiotyk.

Zwykle leczenie trwa 7 dni (może trwać od 5 do 10 dni).

Aby poprawić wchłanianie leku, zaleca się przyjmowanie go po posiłku.

Dawkowanie leku dla dorosłych i dzieci w zależności od infekcji przedstawiono w tabelach 1 i 2.

Dorośli i dzieci (³ 40 kg) Tabela 1

Wskazania

Dawka

Ostre zapalenie migdałków i gardła, ostry zatkaniec zatok

250 mg 2 razy na dobę

Ostre zapalenie ucha środkowego

500 mg 2 razy na dobę

Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli

500 mg 2 razy na dobę

Przeciwstawny zapalenie pęcherza

250 mg 2 razy na dobę

Przeciwstawny zapalenie nerek

250 mg 2 razy na dobę

Niepowikłane infekcje skóry i tkanek miękkich

250 mg 2 razy na dobę

Choroba Lyme

500 mg 2 razy na dobę przez 14 dni (terapia może trwać od 10 do 21 dni)

Dzieci (< 40 kg) Tabela 2

Wskazania

Dawka

Ostry zapalenie migdałków i gardła, ostry zatkanie bakteryjne

10 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 125 mg 2 razy na dobę

Dzieci w wieku od 2 lat i starsze z zapaleniem ucha środkowego lub, w razie potrzeby, przy poważniejszych infekcjach

15 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 250 mg 2 razy na dobę

Świąd

15 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 250 mg 2 razy na dobę

Neфryt

15 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 250 mg 2 razy na dobę przez 10–14 dni

Niepowikłane infekcje skóry i tkanek miękkich

15 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 250 mg 2 razy na dobę

Choroba Lyme

15 mg/kg 2 razy na dobę, dawka maksymalna – 250 mg 2 razy na dobę przez 14 dni (od 10 do 21 dni)

Nie można dzielić tabletek Zinnat®, dlatego nie należy ich przepisywać pacjentom, którzy nie są w stanie ich połknąć. Dzieciom zaleca się podawanie leku w postaci zawiesiny.

Tabletki cefuroksymu acetylu oraz granulki cefuroksymu acetylu do sporządzania zawiesiny nie są bioekwiwalentne, dlatego formy te nie są wzajemnie zamiennymi przy przeliczaniu na miligramy.

Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej do stosowania dożylnego i domięśniowego. Umożliwia to prowadzenie terapii sekwencyjnej tym samym antybiotykiem podczas przejścia ze stosowania dojrznego na doustne, o ile istnieją wskazania kliniczne.

Zinnat® jest skuteczny w leczeniu sekwencyjnym zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli po wcześniejszym dożylnej podaniu Zinacefu® (cefuroksymu sodu).

Terapia sekwencyjna

Zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli: 750 mg cefuroksymu 2–3 razy na dobę (dożylnie lub domięśniowo) przez 48–72 godziny, a następnie Zinnat® w dawce 500 mg 2 razy na dobę doustnie przez 5–10 dni.

Czas trwania zarówno terapii dożylnej, jak i doustnej należy dostosować do ciężkości infekcji oraz stanu pacjenta.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z wyraźnym zaburzeniem czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki cefuroksymu w celu skompensowania wolniejszego wydalania (patrz tabela poniżej).

Klirens kreatyniny

T1/2 (godziny)

Zalecana dawka

≥ 30 ml/min

1,4 – 2,4

Korekta dawki nie jest wymagana (stosować dawkę standardową od 125 mg do 500 mg 2 razy na dobę)

10 – 29 ml/min

4,6

Standardowa dawka pojedyncza co 24 godziny

<10 ml/min

16,8

Standardowa dawka pojedyncza co 48 godzin

Podczas hemodializy

2 – 4

Jedną dodatkową standardową dawkę należy podawać po każdym dializie

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Brak danych dotyczących stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego oczekuje się, że istniejące zaburzenia funkcji wątroby nie będą wpływać na farmakokinetykę cefuroksymu.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu cefuroksymu aksetylu w leczeniu dzieci poniżej 3. miesiąca życia.

Tabletek Zinnat® nie można dzielić, dlatego nie przepisuje się ich pacjentom, którzy nie są w stanie ich połknąć. Dzieciom zaleca się stosowanie leku w postaci zawiesiny.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu cefalosporyn można zaobserwować podrażnienie mózgu oraz powikłania neurologiczne, w tym encefalopatię, drgawki i śpiączkę. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawka leku nie została odpowiednio skorygowana u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Stężenie cefuroksymu we krwi można obniżyć za pomocą dializy krwi oraz dializy otniczej.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane po stosowaniu cefuroksymu aksetylu są umiarkowanej intensywności i mają głównie odwracalny charakter.

Reakcje niepożądane, o których wiadomości podano poniżej, sklasyfikowano według narządów i układów oraz częstości ich występowania. Według częstości występowania podzielono je na następujące kategorie:

bardzo często ≥ 1 na 10, często ≥ 1 na 100 i < 1 na 10, rzadko ≥ 1 na 1000 i < 1 na 100, bardzo rzadko ≥ 1 na 10000 i < 1 na 1000, niezwykle rzadko < 1 na 10000.

Infekcje i inwazje

Często: nadmierne rozmnażanie Candida.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie Clostridium difficile.

Ze strony krwi i układu limfatycznego

Często: eozynofilia.

Rzadko: dodatni test Coombsa, trombocytopenia, leukopenia (czasem głęboka).

Niezwykle rzadko: anemia hemolityczna.

Cefalosporyny jako klasa leków mają właściwość adsorbowania się na powierzchni błony erytrocytów i oddziaływania tam z przeciwciałami, co może prowadzić do dodatniego testu Coombsa (wpływ na oznaczenie zgodności krwi) oraz (niezwykle rzadko) do anemii hemolitycznej.

Ze strony układu immunologicznego

Reakcje nadwrażliwościowe, w tym:

Rzadko: wysypka skórna.

Bardzo rzadko: pokrzywka, swędzenie.

Niezwykle rzadko: gorączka lekowa, choroba surowicza, anafilaksja.

Nieznane: reakcja Jarischa–Herxheimera.

Ze strony układu nerwowego

Często: ból głowy, zawroty głowy.

Ze strony przewodu pokarmowego

Często: zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, ból brzucha.

Rzadko: wymioty.

Bardzo rzadko: kolit pseudobłoniasty (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ze strony układu wątrobowo-komorowego

Często: przejściowe podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (ALT, AST, LDH).

Niezwykle rzadko: żółtaczka (głównie cholestaryczna), zapalenie wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Niezwykle rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johsona, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (necrolysis exsudativa toxica).

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy.

Dzieci.

Profil bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu u dzieci odpowiada profilowi u dorosłych pacjentów.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Blistery po 10 tabletek w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Glaxo Operations UK Limited (Wielka Brytania)/

Glaxo Operations UK Limited (United Kingdom).

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Glaxo Operations UK Limited, Harmire Road, Barnard Castle, Durham, DL12 8DT, Wielka Brytania/

Glaxo Operations UK Limited, Harmire Road, Barnard Castle, Durham, DL12 8DT, United Kingdom.