Xofluza®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU KSOFLUZA® (XOFLUZA®)

Skład:

substancja czynna: baloxawir marboksył;

1 tabletka zawiera baloxawiru marboksyłu 20 lub 40 mg;

substancje pomocnicze: sodowa kroskarbokseloza; laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształyczna; powidon (wartość K: 25); stearylofumaran sodu;

otoczka tabletu: OPADRY WHITE 03A48081 (hydroksypropylo celuloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171)), talk.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 20 mg – tabletki powlekane, od białego do jasnożółtego koloru,

kształtu owalnego, z oznaczeniem marki handlowej oraz „772” po jednej stronie i „20” po drugiej;

tabletki 40 mg – tabletki powlekane, od białego do jasnożółtego koloru,

kształtu owalnego, z oznaczeniem „BXM40” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwirusowe do stosowania systemowego. Inne leki przeciwwirusowe.

Kod ATC J05A X25.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Baloksawir marboksył jest prolekarem, który poprzez hydrolizę przekształca się w baloksawir – formę aktywną wykazującą działanie przeciwwirusowe wobec wirusa grypy. Baloksawir działa na enzym wirusowy RNA-polimerazy – kwasozależną endonukleazę, charakterystyczną dla wirusa grypy, hamując w ten sposób transkrypcję genomu wirusa grypy, co prowadzi do zahamowania replikacji wirusa grypy.

Aktywność in vitro

W analizie hamowania aktywności enzymu 50% stężenie hamujące (IC50) baloksawiru wynosiło od 1,4 do 3,1 nmol/l dla wirusa grypy typu A oraz od 4,5 do 8,9 nmol/l dla wirusa grypy typu B.

W analizie z zastosowaniem hodowli komórek MDCK wartość mediany 50% efektywnej stężenia (EC50) baloksawiru wynosiła 0,73 nmol/l (n = 31; zakres: 0,20–1,85 nmol/l) dla szczepów podtypu A/H1N1, 0,83 nmol/l (n = 33; zakres: 0,35–2,63 nmol/l) dla szczepów podtypu A/H3N2 oraz 5,97 nmol/l (n = 30; zakres: 2,67–14,23 nmol/l) dla szczepów typu B.

W analizie obniżenia miana wirusa opartej na komórkach MDCK wartości 90% efektywnej stężenia (EC90) baloksawiru zawierały się w zakresie od 0,46 do 0,98 nmol/l dla wirusów podtypu A/H1N1 i A/H3N2, od 0,80 do 3,16 nmol/l dla wirusów podtypu ptakiego A/H5N1 i A/H7N9 oraz od 2,21 do 6,48 nmol/l dla wirusów typu B.

Odporność

Wirusy noszące mutacje PA/I38T/F/M/N, wyizolowane in vitro lub w badaniach klinicznych, wykazały obniżoną wrażliwość na baloksawir, przy wzroście wartości EC50 od 11 do 57 razy dla wirusa grypy typu A oraz od 2 do 8 razy dla wirusa grypy typu B.

W dwóch badaniach klinicznych fazy 3 leczenia niepowikłanej grypy (zobacz niżej) nie stwierdzono oporności pierwotnych izolatów na baloksawir. Mutacje PA/I38T/M/N, które pojawiały się podczas leczenia, wykryto u 36/370 (9,7%) oraz u 15/290 (5,2%) pacjentów leczonych baloksawirem marboksyłem, natomiast nie stwierdzono ich u żadnego pacjenta otrzymującego placebo.

W badaniu fazy 3 profilaktyki poekspozycyjnej (zobacz niżej) mutacje PA/I38T/M, które pojawiały się podczas leczenia, wykryto u 10 spośród 374 (2,7%) pacjentów leczonych baloksawirem marboksyłem. Zmiany PA/I38 nie wykryto u pacjentów otrzymujących placebo, z wyjątkiem dwóch badanych, którzy otrzymali baloksawir marboksył jako leczenie nagłe.

Baloksawir wykazuje aktywność in vitro wobec wirusów grypy uznawanych za oporne na inhibitory neuraminidazy, w tym szczepów z następującymi mutacjami: H274Y w A/H1N1, E119V i R292K w A/H3N2, R152K i D198E w wirusie typu B, H274Y w A/H5N1, R292K w A/H7N9.

Badania kliniczne

Leczenie niepowikłanej grypy

Capstone 1 (1601T0831) – randomizowane, podwójnie ślepe, wieloośrodkowe badanie fazy 3 prowadzone w Japonii i USA, mające na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa jednorazowej doustnej dawki baloksawiru marboksyłu w porównaniu z placebo oraz z ozełtamiwirkiem u zdrowych dorosłych i młodzieży (w wieku ≥ 12 do ≤ 64 lat) z niepowikłaną grypą. Pacjenci zostali zrandomizowani do grup otrzymujących baloksawir marboksył (pacjenci o masie ciała od 40 do < 80 kg otrzymywali 40 mg, pacjenci o masie ciała ≥ 80 kg otrzymywali 80 mg), ozełtamiwir 75 mg dwa razy dziennie przez 5 dni (tylko pacjenci w wieku ≥ 20 lat) lub placebo. Leki podawano w ciągu 48 godzin od pierwszych objawów.

Ogółem do badania zakwalifikowano 1436 pacjentów (w tym 118 osób w wieku od ≥ 12 do ≤ 17 lat) w sezonie grypy 2016–2017 w półkuli północnej. Dominującym szczepem wirusa grypy w tym badaniu był podtyp A/H3 (od 84,8 do 88,1%), następnie typ B (od 8,3 do 9%) oraz podtyp A/H1N1pdm (od 0,5 do 3%). Głównym punktem końcowym skuteczności był czas do ustąpienia objawów (kał, ból gardła, ból głowy, kongescja nosa, gorączka lub dreszcze, ból mięśni lub stawów oraz zmęczenie) (TTAS). Baloksawir marboksył wykazał istotne statystycznie skrócenie czasu TTAS w porównaniu z placebo (tabela 1).

Tabela 1

Capstone 1: Czas do ustąpienia objawów (baloksawir marboksył w porównaniu z placebo)

CI – przedział ufności.

W porównaniu grupy baloxawiru markoboksyłu z grupą ozieltamiwiru nie zaobserwowano istotnej statystycznie różnicy wartości TTAS (53,5 godziny w porównaniu z 53,8 godziny odpowiednio).

Mediana (95 % CI) TTAS wynosiła 49,3 (44,0, 53,1) i 82,1 (69,5, 92,9) godziny u pacjentów, u których objawy występowały od > 0 do ≤ 24 godzin, oraz 66,2 (54,4, 74,7) i 79,4 (69,0, 91,1) godziny u pacjentów, u których objawy występowały od > 24 do ≤ 48 godzin, przy stosowaniu baloxawiru markoboksyłu i placebo odpowiednio.

Mediana czasu do ustąpienia gorączki u pacjentów, którzy otrzymywali baloxawir markoboksył, wynosiła 24,5 godziny (95 % CI: 22,6, 26,6) w porównaniu z 42 godzinami (95 % CI: 37,4, 44,6) u pacjentów, którzy otrzymywali placebo. Nie zaobserwowano różnicy w czasie trwania gorączki w grupie baloxawiru markoboksyłu w porównaniu z grupą ozieltamiwiru.

Capstone 2 (1602T0832) – randomizowane, podwójnie ślepe, wieloośrodkowe badanie fazy 3 oceniające skuteczność i bezpieczeństwo jednorazowej dawki doustnej baloxawiru markoboksyłu w porównaniu z placebo oraz ozieltamiwirem u dorosłych i młodzieży (w wieku ≥ 12 lat) z niepowikłanym grypą, u których występował co najmniej jeden czynnik predysponujący do rozwoju powikłań. Pacjenci byli randomizowani do grup otrzymujących jednorazową doustną dawkę baloxawiru markoboksyłu (w zależności od masy ciała, jak w badaniu Capstone 1), ozieltamiwiru po 75 mg dwa razy dziennie przez 5 dni lub placebo. Leki były stosowane w ciągu 48 godzin od pierwszego wystąpienia objawów.

Spośród ogólnej liczby 2184 pacjentów, 59 osób miało wiek od ≥ 12 do ≤ 17 lat, 446 pacjentów miało wiek od ≥ 65 do ≤ 74 lat, 142 pacjentów miało wiek od ≥ 75 do ≤ 84 lat i 14 pacjentów miało wiek ≥ 85 lat. Dominującym szczepem wirusa grypy w tym badaniu był podtyp A/H3 (od 46,9 do 48,8 %) oraz grypa B (od 38,3 do 43,5 %). Głównym punktem końcowym był czas do poprawy objawów grypy (kaślel, ból gardła, ból głowy, zatkany nos, gorączka lub dreszcze, ból mięśni lub stawów oraz zmęczenie) (TTIS). Baloxawir markoboksył prowadził do istotnego statystycznie skrócenia TTIS w porównaniu z placebo (tabela 2).

Tabela 2

Capstone 2: Czas do poprawy objawów grypy (baloxawir markoboksył w porównaniu z placebo)

W porównaniu grupy balsokswiru marboksyłu z grupą ozieltamiwiru nie zaobserwowano istotnej statystycznie różnicy wartości TTIS (73,2 godziny w porównaniu do odpowiednio 81,0 godziny).

Mediana (95 % przedział ufności) TTIS wynosiła 68,6 (62,4; 78,8) i 99,1 (79,1; 112,6) godziny u pacjentów, u których objawy występowały od > 0 do ≤ 24 godzin, oraz 79,4 (67,9; 96,3) i 106,7 (92,7; 125,4) godziny u pacjentów, u których objawy występowały od > 24 do ≤ 48 godzin, odpowiednio przy stosowaniu balsokswiru marboksyłu i placebo.

U pacjentów zakażonych wirusem typu A/H3, mediana TTIS była krótsza w grupie balsokswiru marboksyłu w porównaniu z grupą placebo, jednak nie w porównaniu z grupą ozieltamiwiru (patrz tabela 5). W podgrupie pacjentów zakażonych wirusem typu B, mediana TTIS była krótsza w grupie balsokswiru marboksyłu zarówno w porównaniu z grupą placebo, jak i z grupą ozieltamiwiru (patrz tabela 3).

Tabela 3

Czas do poprawy objawów w zależności od podtypu wirusa grypy

Mediana czasu do ustąpienia gorączki wynosiła 30,8 godziny (95 % przedział ufności: 28,2, 35,4) w grupie baloxawiru marboksyłu w porównaniu do 50,7 godziny (95 % przedział ufności: 44,6, 58,8) w grupie placebo. Nie zaobserwowano wyraźnej różnicy między grupą baloxawiru marboksyłu a grupą ozyeltamiwiru.

Całkowita częstość powikłań związanych z grypą (śmierć, hospitalizacja, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli i/lub zapalenie płuc) wyniosła 2,8 % (11/388 pacjentów) w grupie baloxawiru marboksyłu w porównaniu do 10,4 % (40/386 pacjentów) w grupie placebo. Niższa całkowita częstość powikłań związanych z grypą w grupie baloxawiru marboksyłu w porównaniu do grupy placebo wynikała głównie z niższej częstości występowania zapalenia oskrzeli (1,8 % w porównaniu do 6 % odpowiednio) oraz zapalenia zatok (0,3 % w porównaniu do 2,1 % odpowiednio).

Flagstone (CP40617) – randomizowane, podwójnie ślepe badanie fazy III oceniające baloxawir marboksył w porównaniu do placebo w połączeniu ze standardowym leczeniem inhibitorem neuraminidazy u hospitalizowanych pacjentów z ciężką grypą w wieku ≥ 12 lat. Nie zaobserwowano istotnej statystycznie różnicy w pierwszym punkcie końcowym, tj. czasie do poprawy klinicznej, w porównaniu ze standardowym leczeniem inhibitorem neuraminidazy jako monoterapią (N = 322 pacjentów zakwalifikowano do analizy pierwszego punktu końcowego, z czego 7 pacjentów miało wiek od ≥ 12 do ≤ 17 lat). Baloxawir marboksył był dobrze tolerowany (N = 363, populacja bezpieczeństwa, z których 11 pacjentów miało wiek ≥ 12 do ≤ 17 lat) i nie zidentyfikowano nowych działań niepożądanych.

Profilaktyka pospożykowa grypy

Badanie 1719T0834 – randomizowane, podwójnie ślepe, wieloośrodkowe badanie fazy III przeprowadzone w Japonii z udziałem 749 osób w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa jednorazowej doustnej dawki baloxawiru marboksyłu w porównaniu do placebo w profilaktyce pospożykowej grypy. Badanymi podmiotami byli członkowie rodzin kontaktowi z pacjentami pierwotnymi.

Łącznie 607 podmiotów w wieku od 12 lat otrzymywało baloxawir marboksył w dawce dobranej według masy ciała, jak w badaniach terapeutycznych, lub placebo. Większość (74 %) pacjentów została włączona do badania w ciągu 24 godzin od pojawienia się objawów u pacjentów pierwotnych. Dominujące szczepy wirusa grypy u pacjentów pierwotnych to były podtyp A/H3 (49,1 %) i podtyp A/H1N1pdm (46,2 %), a następnie grypa B (0,9 %).

Pierwszym punktem końcowym skuteczności była frakcja członków rodzin, którzy zostali zakażeni wirusem grypy i u których wystąpiła gorączka oraz co najmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego w okresie od 1 do 10 dnia.

Zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie frakcji podmiotów z potwierdzonym laboratoryjnie klinicznym przypadkiem grypy z 13,6 % w grupie placebo do 1,9 % w grupie baloxawiru marboksyłu (patrz tabela 4).

Tabela 4

Frakcja podmiotów z wirusem grypy, gorączką i co najmniej jednym objawem ze strony układu oddechowego (baloxawir w porównaniu do placebo)

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po doustnym podaniu baloxawir marboksyl niemal w całości przekształca się w aktywny metabolit – baloxawir. Stężenie baloxawiru marboksylu jest bardzo niskie lub poniżej granicy oznaczalności (< 0,100 ng/ml).

Po jednorazowym doustnym przyjęciu 80 mg baloxawiru marboksylu na czczo czas do osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 4 godziny. Absolutna biodostępność baloxawiru po doustnym przyjęciu baloxawiru marboksylu nie została ustalona.

Wpływ pokarmu

Badania wpływu pokarmu przeprowadzone u zdrowych ochotników po podaniu baloxawiru marboksylu na czczo oraz po posiłku (około 400–500 kcal, w tym 150 kcal z tłuszczu) wykazały, że po przyjęciu pokarmu Cmax i AUC baloxawiru zmniejszyły się odpowiednio o 48% i 36%. Wskaźnik Tmax pozostawał bez zmian po podaniu z pokarmem. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w skuteczności baloxawiru przy podawaniu z pokarmem lub bez niego.

Rozkład

W badaniu in vitro wiązanie baloxawiru z białkami surowicy krwi ludzkiej, głównie z albuminą, wynosi od 92,9 do 93,9%. Wydzielony objętość rozkładu baloxawiru w fazie eliminacji końcowej (Vz/F) po jednorazowym doustnym przyjęciu baloxawiru marboksylu wynosi około 1180 litrów u podmiotów rasy europejskiej i 647 litrów u osób pochodzenia japońskiego.

Biota transformacja

Baloxawir jest głównie metabolizowany przez UGT1A3 z tworzeniem glukuronidu przy nieznaczącym udziale CYP3A4 z tworzeniem sulfoksydu.

Badania interakcji z innymi lekami

Na podstawie badań interakcji z innymi lekami in vitro oraz in vivo nie oczekuje się, że baloxawir marboksyl i baloxawir będą hamować izoenzymy rodziny CYP lub UGT ani nie powodują istotnej indukcji enzymów CYP.

Na podstawie badań transportera in vitro oraz badań interakcji z innymi lekami in vivo nie przewiduje się istotnej farmakokinetycznej interakcji między baloxawir marboksyl lub baloxawir a lekami, które są substratami następujących transporterów: OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3, MATE1 lub MATE2K.

Wydalanie

Po jednorazowym doustnym przyjęciu 40 mg [14C]-oznaczonego baloxawiru marboksylu część całkowitej aktywności promieniotwórczej wydalanej z kałem wynosiła 80,1% przyjętej dawki, z moczem – 14,7% (3,3% i 48,7% przyjętej dawki wydalało się odpowiednio jako baloxawir z moczem i kałem).

Eliminacja

Wyrażony okres półtrwania końcowego (t1/2,z) baloxawiru po jednorazowym doustnym przyjęciu baloxawiru marboksylu wynosi 79,1 godziny u podmiotów rasy europejskiej.

Liniowość/nieliniowość

Po jednorazowym doustnym przyjęciu baloxawiru marboksylu baloxawir wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 6 do 80 mg.

Specjalne grupy pacjentów

Waga ciała

Z uwagi na wyniki analizy populacyjnej farmakokinetyki waga ciała pacjenta jest istotną kowariantą farmakokinetyki baloxawiru. Zalecenia dotyczące dawkowania baloxawiru marboksylu zależą od masy ciała pacjenta (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Płeć

Analiza populacyjna farmakokinetyki nie wykazała klinicznie istotnego wpływu płci pacjenta na farmakokinetykę baloxawiru. Korekta dawki leku w zależności od płci pacjenta nie jest wymagana.

Rasa

Z uwagi na wyniki analizy populacyjnej farmakokinetyki, tak jak waga ciała, rasa pacjenta jest kowariantą do doustnego klirensu (CL/F) baloxawiru; jednak korekta dawki baloxawiru marboksylu w zależności od rasy pacjenta nie jest wymagana.

Wiek

Analiza populacyjna farmakokinetyki z wykorzystaniem stężeń baloxawiru w osoczu krwi podmiotów w wieku od 12 do 64 lat, uczestniczących w badaniach klinicznych, nie wykazała, że wiek jest istotną kowariantą farmakokinetyki baloxawiru.

Dzieci

Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki baloxawiru u dzieci w wieku < 12 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dane farmakokinetyczne uzyskane u 181 pacjentów w wieku ≥ 65 lat wykazały, że ekspozycja na baloxawir w osoczu była podobna do tej u pacjentów w wieku od ≥ 12 do 64 lat.

Zaburzenia funkcji nerek

Wpływ zaburzeń funkcji nerek na farmakokinetykę baloxawiru marboksylu lub baloxawiru nie był badany. Nie oczekuje się, że zaburzenia funkcji nerek będą wpływać na wydalanie baloxawiru marboksylu lub baloxawiru.

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce baloxawiru u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (klasa A lub B wg skali Childa-Pugh) w porównaniu z podmiotami kontrolnymi o prawidłowej funkcji wątroby.

Farmakokinetyka u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby nie była oceniana (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie nietrudnego grypy u pacjentów w wieku od 12 lat.

Profilaktyka kontaktowa grypy u osób w wieku od 12 lat.

Lek Xofluza® należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na balsalavyr marboksył lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na balsalavyr marboksył lub jego aktywny metabolit balsalavyr

Leki zawierające kationy wielowartościowe mogą obniżać stężenie balsalavyru w osoczu. Nie należy przyjmować leku Xofluza® razem ze środkami zawierającymi kationy wielowartościowe, takimi jak środki przeczyszczające, leki przeciwwskrzepowe (antacida) lub doustne suplementy zawierające żelazo, cynk, selen, wapń lub magnez.

Odpowiedź immunologiczna na wirusa grypy

Badania interakcji między szczepionkami przeciw grypie a balsalavyrem marboksyłem nie były przeprowadzane. W badaniach nad grypą naturalną i eksperymentalną leczenie lekiem Xofluza® nie pogarszało odpowiedzi humoralnej na infekcję wirusem grypy.

Dzieci

Badania interakcji z innymi lekami przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Właściwości stosowania.

Nietolerancja laktozy

Preparat Xofluza® zawiera laktozę. Nie powinno się podawać tego leku pacjentom z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, całkowitym niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, dlatego uznaje się go za praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania baloksawiru mafoksylu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na funkcję rozrodczą.

Ze środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania preparatu Xofluza® w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy baloksawir mafoksył lub baloksawir wydzielają się w mleko matki. Baloksawir mafoksył i jego metabolity wydzielają się w mleko karmiących szczurów.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/maluchów.

Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub odmowie leczenia baloksawirem mafoksylem należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Płodność

W badaniach na zwierzętach z zastosowaniem baloksawiru mafoksylu nie zaobserwowano wpływu na płodność samców ani samic.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparat Xofluza® nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie

Leczenie grypy

Jednorazową dawkę baloksawiru marboksilu należy przyjąć jak najszybciej w ciągu 48 godzin od pojawienia się objawów.

Profilaktyka grypy po kontakcie

Jednorazową dawkę baloksawiru marboksilu należy przyjąć jak najszybciej w ciągu 48 godzin od bliskiego kontaktu z osobą chorą na grypę lub u której podejrzewa się grypę (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Dorośli i młodzież (wiek ≥ 12 lat)

Zalecana doustna dawka baloksawiru marboksilu w zależności od masy ciała podana jest w tabeli 5.

Tabela 5

Dawkowanie baloksawiru marboksilu w zależności od masy ciała pacjenta

Nie ma dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania dawki powtórnej baloksawiru marksoksylu w leczeniu nietrudnej grypy ani w profilaktyce popostrzegowej podczas jednego sezonu grypy.

Sposób podania

Do użytku doustnego. Tabletki należy popijać wodą.

Lek Xofluza® można przyjmować niezależnie od posiłku (patrz punkt „Farmakokinetyka”).

Nie należy przyjmować leku Xofluza® razem z lekami/preparatami zawierającymi wielowartościowe kationy, takimi jak środki przeczyszczające, leki przeciwwskazowe lub doustne suplementy zawierające żelazo, cynk, selen, wapń lub magnez (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Grupy specjalne pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Nie jest wymagana korekta dawki (patrz punkt „Farmakokinetyka”).

Zaburzenia funkcji nerek

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (patrz punkt „Farmakokinetyka”).

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (klasa A lub B wg skali Childa-Pugha). Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania baloksawiru marksoksylu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha) nie zostały ustalone.

Nie wykorzystane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania baloksawiru marksoksylu u dzieci w wieku < 12 lat nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Przypadki przedawkowania baloksawiru marksoksylu zgłaszano podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji. W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano działań niepożądanych. Brakuje wystarczających danych, aby określić, jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum w przypadku przedawkowania lekiem Xofluza®. W przypadku przedawkowania należy rozpocząć standardowe leczenie wspierające, w zależności od objawów i stanu klinicznego pacjenta.

Baloksawir nie jest znacząco usuwany z organizmu przez dializę ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza.

Działania niepożądane.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W okresie po rejestracji obserwowano reakcje nadwrażliwościowe, w tym doniesienia o anafilaksji/reakcjach anafilaktycznych oraz mniej ciężkie formy reakcji nadwrażliwościowych, w tym pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy. Spośród tych działań niepożądanych jedynie pokrzywka była obserwowana w badaniach klinicznych z częstością „nieczęsto”.

Poniżej wymienione działania niepożądane zostały zidentyfikowane w okresie po rejestracji baloksawiry marboksyłu na podstawie doniesień spontanicznych oraz przypadków zgłoszonych w ramach programów badań nieinterwencyjnych. Działania niepożądane są wymienione według klas układów narządów MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu odpornościowego: częstość nieznana – anafilaksja, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka, nieczęsto – pokrzywka; częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego: często – wymioty, biegunka.

Dzieci

Profil bezpieczeństwa u 109 nastolatków (w wieku od ≥ 12 do < 18 lat) był podobny do profilu u dorosłych pacjentów.

W okresie pogwarancyjnym zgłaszano reakcje anafilaktyczne, anafilaksję, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, powiek i warg) w populacji pediatrycznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wstępnej opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Dla tabletek 20 mg: po 2 lub po 4 tabletki w blistrze, po 1 blisterze w pudełku tekturowym.

Dla tabletek 40 mg: po 1 lub po 2 tabletki w blistrze, po 1 blisterze w pudełku tekturowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

F. Hoffmann-La Roche Ltd

Adres miejsca prowadzenia działalności producenta.

Dla tabletek powlekanych o dawce 20 mg:

Grenzacherstrasse 124, 4058 Bazylea, Szwajcaria

Dla tabletek powlekanych o dawce 40 mg:

Grenzacherstrasse 124, 4058 Bazylea, Szwajcaria

Wurmisweg, 4303 Kaiseraugst, Szwajcaria