Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Tlen medyczny gaz (OXYGEN MEDICAL GAS)

Skład:

substancja czynna: tlen nie mniej niż 99,5%.

Postać leku. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku. Słabo rozpuszcza się w wodzie (w przybliżeniu 1:43).

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy lecznicze. Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhypoksjantnych i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci kompleksu z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny niezbędnego do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen medyczny gaz dyfunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatni etap oddychania — wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i tworzenie energii w komórkach, a następnie po serii przemian wydzielanie się przez płuca w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

Choroby narządów oddechowych:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pneumoskleroza.

Choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedostateczność krążenia wieńcowego.

Otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Zastosowanie również podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie powabciowym.

Dla przygotowania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej hiperoksygenacji są ostre choroby układu oddechowego, występowanie napadów typu padaczkowego w wywiadzie, zaburzenia przepuszczalności rurek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe z otoczeniem zewnętrznym, obecność jam w płucach, przetoki oskrzelowo-otrzewnowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen. Okres menstruacyjny, ciąża trwająca dłużej niż 5 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty, blokerzy receptora adrenergicznego, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszeniu hipoksji oraz zwiększeniu odporności organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować u kobiet w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy wstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski gumowe lub z tworzyw sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej oraz w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do tlenoterapii hiperbarycznej, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory hiperbaryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się tlen drogą inhalacyjną w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę zwaną „karbogenerem”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy tlenoterapii hiperbarycznej tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atmosfery. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Objawy: przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki.

Leczenie: terapia objawowa.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększone wysychanie błon śluzowych, podrażnienie błon śluzowych, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem!

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych: personel medyczny powinien zgłaszać wszystkie podejrzane działania niepożądane poprzez krajowy system nadzoru farmakologicznego.

Okres przydatności do użycia.

18 miesięcy.

Nie stosować leku po upływie okresu przydatności do użycia wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim światłem słonecznym, w temperaturze nie wyższej niż +50 °C. Nie dopuszczać do kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła. Nie dopuszczać do kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

Gaz pod ciśnieniem 14,7±0,5 MPa w butlach stalowych o pojemności 40 l. Butle pomalowane na niebiesko lub błękitno z czarnym napisem „Tlen medyczny”. Na każdej butli znajduje się etykieta z podaniem składu, numerem serii oraz datą produkcji.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent.

Państwowe przedsiębiorstwo „Narodowa Kompania Energetyki Jądrowej Energoatom”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 71503, obwód zaporożski, miasto Enerhodar, ul. Przemysłowa 133