Solectiv

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego SOLECYST (SOLECYST)

Skład:

substancja czynna: solifenacyna;

1 tabletka powlekana zawiera 5 mg lub 10 mg solifenacyny bursztynianu, co odpowiada 3,8 mg lub 7,5 mg solifenacyny;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; skrobia kukurydziana; hydroksypropyloza; dwutlenek krzemu bezwodny; stearynian magnezu;

powłoka filmowa dla dawki 5 mg: Opadray 03F12967 Żółty, zawierająca: hydroksypropylozę, talk, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, tlenek żelaza żółty (E 172);

powłoka filmowa dla dawki 10 mg: Opadray 03F14895 Różowy, zawierająca: hydroksypropylozę, talk, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, tlenek żelaza czerwony (E 172).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne:

dla dawki 5 mg: okrągła, dwuwypukła tabletka powlekana, żółtego koloru z napisem „E2” po jednej stronie;

dla dawki 10 mg: okrągła, dwuwypukła tabletka powlekana, jasnoróżowego koloru z napisem „E3” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w urologii. Leki stosowane w leczeniu częstomoczności i nietrzymania moczu. Kod ATC G04B D08.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Solefenasyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptorów cholinergicznych. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez nerwy parasympatyczne cholinergiczne. Acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich mięźnia pęcherza moczowego poprzez oddziaływanie na receptory muskarynowe, z których dominującym podtypem są receptory M3.

W badaniach in vitro i in vivo stwierdzono, że solefenasyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptorów cholinergicznych, głównie podtypu M3. Stwierdzono również, że solefenasyna wykazuje słabe powinowactwo lub brak powinowactwa do innych receptorów oraz testowanych kanałów jonowych.

Skuteczność leku, badaną w kilku podwójnych, ślepych, randomizowanych badaniach kontrolnych u mężczyzn i kobiet z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego, obserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia, a efekt ustabilizował się w ciągu kolejnych 12 tygodni terapii. W badaniach otwartych przy długotrwałym stosowaniu wykazano, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Po przyjęciu tabletek maksymalna stężenie solefenasyny w osoczu krwi (Cmaks) osiągane jest po 3–8 godzinach. Wartości czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmaks) nie zależą od dawki leku. Wartości Cmaks i pola pod krzywą (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w przedziale od 5 mg do 40 mg. Biologiczna dostępność wynosi około 90%. Spożycie posiłku nie wpływa na wartości Cmaks i AUC solefenasyny.

Rozkład.

Solefenasyna w dużym stopniu (niemal 98%) wiąże się z białkami osocza krwi, głównie z α1-glikoproteiną kwasową.

Metabolizm.

Solefenasyna w znacznej mierze jest metabolizowana w wątrobie, głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Klirens systemowy solefenasyny wynosi około 9,5 l/godz, a okres półtrwania eliminacji wynosi 45–68 godzin. Po doustnym przyjęciu leku w osoczu krwi stwierdzono oprócz solefenasyny jeden metabolit farmakologicznie aktywny (4R-hydroksysolefenasyna) oraz trzy nieaktywne metabolity (N-glukuronid, N-tlenek oraz 4R-hydroksy-N-tlenek solefenasyny).

Wydalanie.

Po jednorazowym podaniu 10 mg [14C-oznaczonej] solefenasyny około 70% radioaktywnej znaczki wydala się z moczem, a około 23% z kałem. W moczach około 11% radioaktywnej znaczki wydala się w postaci niezmienionej aktywnej substancji; około 18% – w postaci metabolitu N-tlenku, 9% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy-N-tlenku oraz 8% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy (metabolit aktywny).

Zależność dawkowa.

W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka leku jest liniowa.

Osobliwości farmakokinetyki u poszczególnych grup pacjentów.

Wiek.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki w zależności od wieku pacjentów. Badania wykazały, że ekspozycja na solefenasynę (5 i 10 mg), wyrażona jako AUC, była podobna u zdrowych osób starszych (65–80 lat) i u zdrowych osób młodszych i dorosłych (< 55 lat). Średnia szybkość absorpcji, wyrażona jako tmaks, była nieco niższa, a końcowy okres półtrwania – około 20% dłuższy u pacjentów starszych. Te niewielkie różnice nie są klinicznie istotne.

Farmakokinetyki solefenasyny nie badano u dzieci i młodzieży.

Płeć.

Farmakokinetyka solefenasyny nie zależy od płci pacjenta.

Rasa.

Przynależność rasowa nie wpływa na farmakokinetykę solefenasyny.

Niewydolność nerek.

Wartości AUC i Cmaks solefenasyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek nieznacznie różnią się od odpowiednich wartości u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ekspozycja na solefenasynę jest istotnie wyższa – wzrost Cmaks wynosi około 30%, AUC – ponad 100%, a okres półtrwania – ponad 60%. Stwierdzono istotną statystycznie zależność między klirens kreatyniny a klirens solefenasyny. Farmakokinetyki u pacjentów poddawanych hemodializie nie badano.

Niewydolność wątroby.

U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja Childa-Pugha od 7 do 9) wartość Cmaks nie zmienia się, AUC wzrasta o 60%, a okres półtrwania wydłuża się dwukrotnie. Farmakokinetyki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie badano.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe nagłej (imperatywnej) nietrzymania moczu i/lub częstomocz oraz nagłych (imperatywnych) parcień na oddanie moczu charakterystycznych dla pacjentów z zespołem nadaktywnego pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na solifenacynę lub którykolwiek ze składników pomocniczych; u pacjentów z zatrzymaniem oddawania moczu, ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym megakolonem), z miastenią pospolitą lub z zamknięciokątowym jaskrą oraz u pacjentów z ryzykiem rozwoju tych stanów; podczas przeprowadzania hemodializy (patrz dział „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężkim niedostatecznością wątroby (patrz dział „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężkim niedostatecznością nerek lub umiarkowanym niedostatecznością wątroby leczonych silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, np. ketokonazolem (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje farmakologiczne.

Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu antycholinergicznym może powodować wyraźniejsze efekty terapeutyczne, jak i niepożądane. Po zakończeniu leczenia należy zachować około tygodniowy odstęp czasu przed rozpoczęciem stosowania kolejnych leków o działaniu antycholinergicznym. Efekt terapeutyczny solifenacyny może być osłabiony przy jednoczesnym stosowaniu agonistów receptora cholinergicznego. Solifenacyna może osłabiać działanie leków stymulujących perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid czy cyzapryd.

Interakcje farmakokinetyczne.

Badania in vitro wykazały, że solifenacyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje mikrosomalnej cytochromu P450 w wątrobie CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4. Mało prawdopodobne jest zatem, że solifenacyna wpływa na klirens leków metabolizowanych przez enzymy CYP.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę solifenacyny.

Solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu (200 mg/dobę), silnego inhibitora CYP3A4, prowadziło do podwojenia AUC solifenacyny, natomiast przyjmowanie ketokonazolu w dawce 400 mg/dobę powodowało trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny. W związku z tym maksymalna dawkę leku należy ograniczyć do 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem lub z terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, nelinawir, itrakonazol) (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnego inhibitora enzymu CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim niedostatecznością nerek lub umiarkowanym niedostatecznością wątroby.

Nie badano wpływu induktorów enzymów na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, ani działania substratów o zwiększonej powinowactwie do CYP3A4 i jego metabolitów na ekspozycję na solifenacynę. Ponieważ solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, możliwe są interakcje farmakokinetyczne z innymi substratami tego enzymu o zwiększonej powinowactwie (np. werapamil, diltiasepam) oraz induktorami enzymu CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina).

Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę innych leków.

Antykoncepcja doustna.

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie solifenacyny z doustnymi antykoncepcjami kombinowanymi (etynoestradiol/lewonorgestrel).

Warfaryna.

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie R-warfaryny ani S-warfaryny ani na wpływ warfaryny na czas protrombinowy.

Dygosyna.

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetykę dygosyny.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy wykluczyć inne możliwe przyczyny zaburzeń mikcji (niewydolność serca lub niewydolność nerek). W przypadku stwierdzenia infekcji dróg moczowych należy rozpocząć odpowiednią terapię antybakteryjną.

Preparat należy stosować z ostrożnością u pacjentów:

• z klinicznie istotną obturacją odpływu z pęcherza moczowego, co może powodować ryzyko zatrzymania mikcji;
• z chorobami przewodu pokarmowego o charakterze obturacyjnym;
• z ryzykiem zmniejszenia motoryki przewodu pokarmowego;
• z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz umiarkowaną niewydolnością wątroby (wg skali Childa-Puga od 7 do 9) (patrz rozdziały „Farmakokinetyka” i „Sposób stosowania i dawki”); dawki dla tych pacjentów nie powinny przekraczać 5 mg;
• przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu (patrz rozdziały „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań” i „Sposób stosowania i dawki”);
• z przepukliną rozworu przełykowego przepony i/lub refluksiem żołądkowo-przełykowym i/lub u pacjentów jednoczesnie przyjmujących leki (np. bisfosfoniany), które mogą powodować lub nasilać zapalenie przełyku;
• z neuropatią autonomiczną.

U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniej zdiagnozowany zespół wydłużenia interwału QT oraz hipokaliemia, obserwowano wydłużenie interwału QT oraz trzepotanie-migotanie komór (torsade de pointes).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu nie zostały zbadane u pacjentów z nadmierną aktywnością mięśnia zwieracza pochodzenia neurogennego.

U niektórych pacjentów stosujących sukcyynian solifenacyny zgłaszano obrzęk naczynioruchowy z obturacją dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia obrzęku Quinckego należy przerwać leczenie sukcyynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub wdrożyć właściwą terapię.

U niektórych pacjentów stosujących sukcyynian solifenacyny obserwowano reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznych należy przerwać leczenie sukcyynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub wdrożyć właściwą terapię.

Maksymalny efekt działania preparatu osiągany jest nie wcześniej niż po 4 tygodniach.

Preparat zawiera laktozę. Pacjentom z rzadkimi, dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego preparatu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak danych klinicznych dotyczących kobiet, które zajadły w czasie stosowania solifenacyny. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego niekorzystnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny/łódzkowy ani poród. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu solifenacyny u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią.

Brak danych dotyczących wydzielania solifenacyny w mleku matki. U zwierząt solifenacyna i/lub jej metabolity przenikają do mleka i powodują zależne od dawki zaburzenia rozwoju u noworodków. Dlatego preparatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność sterowania pojazdami i maszynami.

Ponieważ solifenacyna, podobnie jak inne leki antycholinergiczne, może powodować nieostre widzenie, senność i zwiększoną zmęczliwość (patrz rozdział „Działania niepożądane”), przyjmowanie preparatu może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Odmładni, w tym osoby starsze: zalecana dawka to 5 mg leku 1 raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg 1 raz na dobę.

Pacjenci z niewydolnością nerek: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną oraz umiarkowanie ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny > 30 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lek należy stosować ostrożnie i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz na dobę (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątroby: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (wynik skali Childa-Pugha od 7 do 9) lek należy stosować ostrożnie i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz na dobę (patz sekcja „Farmakokinetyka”).

W przypadku stosowania silnych inhibitorów cytochromu P450 3A4: maksymalna dawka leku powinna być ograniczona do 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu z klotrymazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów izoformy cytochromu CYP3A4, np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Lek należy przyjmować doustnie, połykając całe tabletki z płynem, niezależnie od posiłku.

Dzieci.

Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania solifenacyny u dzieci, dlatego lek nie powinien być przepisywany tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy.

Przedawkowanie solifenacyny succynianem może potencjalnie prowadzić do ciężkich efektów antycholinergiczych. Najwyższa dawka solifenacyny succynianu przypadkowo przyjęta przez jednego pacjenta wynosiła 280 mg w ciągu 5 godzin, co spowodowało zaburzenia stanu psychicznego, które nie wymagały hospitalizacji.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy podać węgiel aktywowany. Przesuwne może być przepłukanie żołądka, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny, ale nie należy wywoływać wymiotów.

W przypadku innych efektów antycholinergiczych objawy należy leczyć w następujący sposób:

• ciężkie efekty antycholinergicze ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak halucynacje lub podwyższona pobudliwość: leczenie fizostygminą lub karbokolem;
• drgawki lub podwyższoną pobudliwość: leczenie benzodiazepinami;
• niewydolność oddechową: leczenie – sztuczna wentylacja płuc;
• tachykardię: leczenie – beta-blokerami;
• zatrzymanie moczu: leczenie – cewnikowanie;
• midriazę: leczenie – kroplami do oczu, np. pilokarpiną, i/lub umieszczeniem pacjenta w ciemnym pomieszczeniu.

Tak jak w przypadku przedawkowania innymi lekami antycholinergicznymi, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z już istniejącym ryzykiem wydłużenia interwału QT (przy hipokalcemii, bradykardii, przy jednoczesnym stosowaniu leków powodujących wydłużenie interwału QT) oraz na pacjentów z chorobami serca (ischemia mięśnia sercowego, arytmię, niewydolność serca).

Efekty uboczne.

Lek może powodować działania niepożądane związane z działaniem antycholinergicznym solifenacyny, które zazwyczaj są słabe lub umiarkowane. Ich częstość zależy od dawki leku.

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość w ustach, która występowała u 11 % pacjentów przyjmujących dawkę 5 mg na dobę; u 22 % pacjentów przyjmujących 10 mg na dobę; oraz u 4 % pacjentów przyjmujących placebo. Suchość w ustach była zazwyczaj słaba i tylko w pojedynczych przypadkach prowadziła do przerwania leczenia. Ogólnie lek był dobrze tolerowany (ok. 99 %), a około 90 % pacjentów przyjmowało lek przez cały okres badania trwający 12 tygodni.

Zgłaszano działania niepożądane wymienione poniżej, które podzielono według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Efekty uboczne

* PR zaobserwowane w okresie po rejestracji.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma bardzo duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem zautomatyzowanego systemu informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 15 tabletek w blistrze. 2 blistery w kartoniku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

NEYRAFARM FARMACÉUTICA, S.L.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Avenida Barcelona, 69, 08970 SAN JUAN DESPÍ (Barcelona), Hiszpania.