Salofalk

INSTRUKCJA dla zastosowania leku Salofalk (SALOFALK®)

Skład:

substancja czynna: mesalazyna;

1 paczka (930 mg granulek) zawiera 500 mg mesalazyny lub 1 paczka (1860 mg granulek) zawiera 1000 mg mesalazyny;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, hipromeloza, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, dyspersja poliakrylanowa, stearynian magnezu, emulsja simetykonu, kopolimer metakrylanowy (typ A), cytrynian trietylu, talk, dwutlenek tytanu (E 171), karboksymetyloceluloza sodowa, aspartam (E 951), kwas cytrynowy bezwodny, słodki aromat waniliowy, powidon.

Postać leku. Granulki gastrorezystentne o działaniu przedłużonym.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: zaokrąglone cząstki wydłużonego lub okrągłego kształtu, szarobiałego koloru, zapakowane w torebki z folii aluminiowej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Układ pokarmowy i metabolizm. Leki przeciwbiegunkowe, przeciwwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe przewodu pokarmowego. Leki przeciwwzapalne przewodu pokarmowego. Kwas aminosalicylowy i związki pokrewne. Mesalazyna.

Kod ATX A07EC02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika

Efekt farmakodynamiczny.

Mesalazyna po podaniu doustnym działa głównie lokalnie na błonę śluzową i warstwę podśluzową jelita z jego strony światła. Dlatego ważne jest, aby mesalazyna była dostępna w obszarach zapalenia. Bio dostępność ogólnoustrojowa oraz stężenia w osoczu nie mają zatem istotnego znaczenia dla określenia efektu terapeutycznego, a raczej są czynnikami mającymi znaczenie dla oceny stopnia szkodliwości. Granulki Salofalk są odporne na sok żołądkowy, a mesalazyna uwalnia się z nich w sposób zależny od pH środowiska dzięki powłoce z Eudragitu L; przedłużone uwalnianie zapewniane jest przez strukturę matrycy granulek.

Dane pozakliniczne oparte na tradycyjnych badaniach bezpieczeństwa, farmakologii, genotoksyczności, kancerogenności (na szczurach) lub toksyczności dla układu rozrodczego nie wskazują na szczególne niebezpieczeństwo dla człowieka.

Zauważono toksyczność nerek (nekróza nerek papilarnych oraz uszkodzenie nabłonka w kanalikach proxymalnych (Pars convoluta) lub całego nefronu) w badaniach toksyczności przy stosowaniu powtarzanych wysokich dawek doustnych mesalazyny. Kliniczne znaczenie tych danych jest nieznane.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości mesalazyny

Wchłanianie

Wchłanianie mesalazyny jest najwyższe w części proxymalnej przewodu pokarmowego i najniższe – w części distalnej.

Biotransformacja

Mesalazyna ulega metabolizmowi zarówno przedsystemowemu w błonie śluzowej jelita, jak i w wątrobie do farmakologicznie nieaktywnej N-acetylo-5-aminosalicylanu (N-Ac-5-AS). Wydaje się, że acetylowanie nie zależy od fenotypu acetylowego. Niektóre acetylowanie zachodzi również pod wpływem bakterii jelita grubego. Wiązanie mesalazyny i N-Ac-5-AS z białkami wynosi odpowiednio 43% i 78%.

Wydalanie/ekskrecja

Mesalazyna i jej metabolit N-Ac-5-AS wydalane są z kałem (główna część), z nerek (waha się między 20% a 50% w zależności od rodzaju zastosowania, postaci farmaceutycznej i drogi uwalniania mesalazyny) oraz z żółcią (niewielka część). Wydalanie nerkowe odbywa się głównie w postaci N-Ac-5-AS. Około 1% całkowitej podanej doustnie dawki mesalazyny przenika do mleka matki, głównie w postaci N-Ac-5-AS.

Właściwości granulek Salofalk

Rozkład

Dzięki rozmiarowi granulek około 1 mm ich przejście z żołądka do dwunastnicy odbywa się szybko.

Połączone badanie farmako-scyntygraficzne/farmakokinetyczne wykazało, że substancja osiąga odcinek ileocekalny w ciągu 3 godzin, a okrężnicę wstępującą – po około 4 godzinach. Całkowity czas przejścia przez jelito grube wynosi około 20 godzin.

Około 80% podanej doustnie dawki dostępne jest w okrężnicy, okrężnicy S i odbytnicy.

Wchłanianie

Uwalnianie mesalazyny z granulek Salofalk rozpoczyna się po fazie opóźnienia trwającej około 2–3 godziny. Szczytowe stężenie w osoczu osiągane jest po około 4–5 godzinach. Bio dostępność ogólnoustrojowa mesalazyny po podaniu doustnym wynosi około 15–25%.

Spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie o 1–2 godziny, jednak nie zmienia jego szybkości ani stopnia.

Wydalanie

Przy stosowaniu mesalazyny w dawce dobowej 3 × 500 mg całkowita szybkość wydalania nerkowego mesalazyny i N-Ac-5-AS w stanie stacjonarnym wynosiła około 25%. Frakcja niemetabolizowanej mesalazyny wynosiła około 1% dawki doustnej. Okres półtrwania eliminacji po jednorazowym przyjęciu granulek Salofalk 3*500 mg lub 3*1000 mg wynosił 10,5 godziny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie zaostrzeń i zapobieganie nawrotom łagodnego do umiarkowanego zapalenia jajowodów.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na mesalazynę, którykolwiek składnik leku lub salicylanów, wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w fazie zaostrzenia, ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek, diateza krwotoczna.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji lekowych.

Podczas leczenia skojarzonego lekiem Salofalk oraz azatiopryną, 6-merkaptoopuryną lub tioguaniną w niektórych badaniach stwierdzono większą częstość efektów mielosupresyjnych, co sugeruje istnienie interakcji, jednak mechanizm tej interakcji nie został w pełni ustalony. Zaleca się regularne monitorowanie poziomu leukocytów, a dawkowanie tiopuryn powinno zostać skorygowane.

Istnieją dane wskazujące, że mesalazyna może zmniejszyć działanie przeciwkrzepnące warfaryny.

Możliwe wzmocnienie działania hipoglikemizującego pochodnych sulfonilomocznika, działania toksycznego metotreksatu. Działanie furosemidu, spironolaktonu, sulfonamidów, ryfampicyny, leków moczopędnych (probeneceidu i sulfinpirazonu) może być osłabione. Mesalazyna może nasilać niepożądane działanie glikokortykosteroidów na błonę śluzową żołądka, zmniejszać wchłanianie dicygoxyny.

Możliwe zmniejszenie uwalniania mesalazyny z granulek w wyniku obniżenia pH wywołanego metabolizmem laktozolu pod wpływem bakterii.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

Według uznania lekarza, należy przeprowadzać badania krwi (elementy morfotyczne; parametry funkcji wątroby, takie jak ALT lub AST; kreatynina surowicy) oraz moczu (paski testowe, osad) podczas i po leczeniu. Badania zaleca się wykonywać około 14 dni po rozpoczęciu leczenia, a następnie 2–3 razy w odstępach 4-tygodniowych. Jeżeli wyniki badań są w normie, kontrole profilaktyczne można wykonywać co trzy miesiące. W przypadku pojawienia się dodatkowych objawów, badania należy wykonać natychmiast.

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z zaburzoną funkcją wątroby.

Miesalazyna nie powinna być stosowana u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek, a mianowicie pomiar stężenia azotu mocznika we krwi i kreatyniny u pacjentów z białkomoczem.

W przypadku pogorszenia funkcji nerek podczas leczenia należy wziąć pod uwagę wywołaną miesalazyną toksyczność nerek. W takim przypadku należy natychmiast przerwać przyjmowanie granulek Salofalk.

Podczas stosowania miesalazyny zgłaszano przypadki nefrolitiozy, w tym powstawanie kamieni zawierających 100 % miesalazyny. Zaleca się zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu w czasie leczenia.

Miesalazyna może powodować czerwono-brązowe zabarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem na bazie hipochlorynu sodu (np. w toaletach czyszczonych środkami zawierającymi hipochloran sodu).

Bardzo rzadko zgłaszano poważne zaburzenia krwi związane ze stosowaniem miesalazyny. Badania hematologiczne należy przeprowadzić, jeśli pacjenci doświadczają nieuzasadnionych krwawień, siniaków, purpury, anemii, gorączki lub bólu gardła i krtani. Granulki Salofalk należy odstawić w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zaburzeń krwi.

Rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwościowe ze strony serca (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia) wywołane przez miesalazynę. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie granulek Salofalk.

Pacjenci z chorobami płuc, w szczególności z astmą, powinni być pod stałą kontrolą lekarza w trakcie leczenia miesalazyną.

Powikłania skórne o ciężkim przebiegu

Zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (CSNP), w tym wywołaną lekami eozynofilię z objawami systemowymi (zespołem DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny martwiczy odłuskiwacz się epidermy (TEN) związane ze stosowaniem miesalazyny. Należy przerwać przyjmowanie miesalazyny przy pierwszych oznakach i objawach ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka skórna, zmiany na błonach śluzowych lub inne objawy nadwrażliwości.

Idiopatyczne podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe

Zgłaszano przypadki idiopatycznego podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego (tzw. fałszywa guza mózgu) u pacjentów stosujących miesalazynę. Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach idiopatycznego podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, w tym o silnym lub nawracającym bólu głowy, zaburzeniach wzroku lub szumach w uszach. W przypadku wystąpienia idiopatycznego podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego należy rozważyć odstawienie miesalazyny.

Pacjentów, którzy mają reakcje nadwrażliwościowe na leki zawierające sulfasalazynę, należy poddawać stałej kontroli od początku leczenia miesalazyną. W przypadku pojawienia się ostrych objawów nietolerancji, takich jak drgawki, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy i wysypka, leczenie należy natychmiast przerwać.

Salofalk, granulki 500 mg i 1000 mg, zawiera odpowiednio 1 mg i 2 mg aspartamu. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może to być szkodliwe dla chorych na fenyloketonurię (FKU). Nie ma potrzeby zmniejszania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Granulki leku Salofalk zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadką, dziedziczną nietolerancją fruktozy, malabsorpcją glukozy/galaktozy lub niedoborem sacharazy/izomalatazy nie powinni stosować tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej porcji, co oznacza, że lek praktycznie nie zawiera sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące stosowania miesalazyny u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak dostępne informacje o stosowaniu leku u ograniczonej liczby ciężarnych wskazują na brak niepożądanych skutków miesalazyny na przebieg ciąży lub zdrowie płodu i/lub noworodka. Obecnie inne dane epidemiologiczne dotyczące leku nie są dostępne. Zgłaszano pojedynczy przypadek niewydolności nerek u noworodka, którego matka w czasie ciąży stosowała długotrwałe wysokie dawki miesalazyny (2–4 g doustnie). Pojawiły się doniesienia o zaburzeniach układu krwiotwórczego (leukopenia, trombocytopenia, anemia) u noworodków matek stosujących miesalazynę.

Badania na zwierzętach po doustnym podaniu miesalazyny nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na ciążę, rozwój embrionu/płodu, poród czy rozwój poporodowy.

Granulki Salofalk należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko.

N-acetylo-5-aminosalicylan i w mniejszym stopniu miesalazyna przenikają do mleka matki. Obecnie istnieje tylko ograniczone doświadczenie z zastosowania leku u kobiet w okresie karmienia piersią. Nie można wykluczyć reakcji nadwrażliwościowych, takich jak biegunka, u niemowląt. Dlatego granulki Salofalk można stosować w czasie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko. Jeśli u niemowlęcia karmionego piersią rozwinie się biegunka, karmienie piersią należy przerwać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Ogólnie nie obserwuje się wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami. Jeśli podczas leczenia wystąpi zawroty głowy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i pacjenci w wieku podeszłym

Leczenie zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Jednorazowo w ciągu doby należy przyjmować 3 opaski Salofalk 500 mg lub 3 opaski Salofalk 1000 mg (co odpowiada 1,5–3,0 g mezalazyny dziennie), najlepiej rano, zgodnie z indywidualnymi potrzebami klinicznymi.

Dla wygody można również podzielić zalecaną dawkę dzienną na 3 dawki (po 1 opaszce granulatu Salofalk 500 mg 3 razy dziennie lub po 1 opaszce granulatu Salofalk 1000 mg 3 razy dziennie).

Profilaktyka nawrotów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (leczenie utrzymujące remisję)

Należy przyjmować 1 opaskę Salofalk 500 mg 3 razy dziennie, co odpowiada 1,5 g mezalazyny dziennie.

U pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka nawrotów z przyczyn medycznych lub z powodu trudności związanych z przestrzeganiem trybu stosowania trzech dawek dziennie, tryb dawkowania można zmienić na 3,0 g mezalazyny jako jednorazową dawkę dzienną, najlepiej rano.

Dzieci do 6 roku życia

Granulat Salofalk nie powinien być stosowany u dzieci w wieku do 6 lat z powodu braku doświadczenia w stosowaniu leku u tej grupy wiekowej.

Dzieci w wieku od 6 lat

W zależności od ciężkości choroby podczas zaostrzenia należy podawać 30–50 mg mezalazyny/kg masy ciała/dobę 1 raz dziennie, najlepiej rano, lub podzielić tę dawkę na 3 przyjęcia. Maksymalna dawka – 75 mg/kg masy ciała/dobę. Całkowita dawka nie powinna przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych.

W celu zapobiegania nawrotom (leczenie utrzymujące) należy stosować dawkę 15–30 mg mezalazyny/kg masy ciała/dobę, podzieloną na kilka dawek.

Dzieciom o masie ciała do 40 kg zaleca się połowę dawki dla dorosłych, a dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg – standardową dawkę dla dorosłych.

Czas trwania leczenia

Leczenie ostrych epizodów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego trwa zazwyczaj 8 tygodni. Czas trwania leczenia określa lekarz.

Granulatu Salofalk nie należy żuć. Zawartość opaski „Granu-Stix” 500 mg lub 1000 mg należy wysypać na język i połknąć z odpowiednią ilością płynu, nie żując.

Zarówno podczas leczenia zaostrzeń zapalenia, jak i w trakcie długotrwałego leczenia, granulat Salofalk należy stosować regularnie i nieprzerwanie w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego.

Dzieci. Granulatu Salofalk nie należy stosować u dzieci w wieku do 6 lat z powodu braku doświadczenia w stosowaniu leku u tej grupy wiekowej. Dane dotyczące stosowania u dzieci w wieku 6–18 lat są ograniczone.

Przedawkowanie.

Istnieją doniesienia o przypadkach przedawkowania (np. samobójcze przyjęcie wysokiej doustnej dawki mezalazyny), które nie wskazują na toksyczność nerek lub wątroby. Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków zatrucia ani nie zgłaszano specyficznych antydot. Nie istnieje specyficzny antydot, leczenie powinno być objawowe i wspierające. W razie potrzeby stosuje się dożylne wlewy elektrolitów (wymuszonego moczowania).

Efekty uboczne.

*Szczegółowe informacje zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, w tym wywołanej lekami eozynofilii z objawami systemowymi (zespołu DRESS), zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego nekrolizy epidermalnego (TEN), powiązanych z leczeniem mesalazyną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Wrażliwość na światło

Zgłaszano ciężkie reakcje u pacjentów z chorobami skóry, takimi jak atopowe zapalenie skóry i atopowe zapalenie skóry (egzema).

Mechanizm rozwoju zapalenia mięśnia sercowego, osierdzia, trzustki, nerek i wątroby w związku z zastosowaniem mesalazyny jest nieznany; może mieć on charakter alergiczny.

Należy zaznaczyć, że niektóre z tych zaburzeń mogą być spowodowane samym stanem zapalnym jelit.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Salofalk, granulki. 500 mg:

930 mg granulek w torebkach „Granu-Stix”; 50 torebek w pudełku z tektury.

Salofalk, granulki, 1000 mg:

1860 mg granulek w torebkach „Granu-Stix”; 50 torebek w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Dr. Falk Pharma GmbH.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg im Breisgau, Niemcy / Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg im Breisgau, Germany.