Rosastin®

INSTRUKCJA stosowania leku Rosastin® (ROSASTIN)

Skład:

substancja czynna: rosuwastatyna;

1 tabletka zawiera 5,2 mg wapnia rosuwastatyny, co odpowiada 5 mg rosuwastatyny;

1 tabletka zawiera 10,4 mg wapnia rosuwastatyny, co odpowiada 10 mg rosuwastatyny;

1 tabletka zawiera 20,8 mg wapnia rosuwastatyny, co odpowiada 20 mg rosuwastatyny;

1 tabletka zawiera 41,6 mg wapnia rosuwastatyny, co odpowiada 40 mg rosuwastatyny;

substancje pomocnicze: węglan wapnia strącony; wodorowęglan sodu; laktoza jednowodna; celuloza mikryształowa (PH 101); krosppiwidon, typ A; powidon (K-30); celuloza mikryształowa (PH 102); stearynian magnezu;

dla tabletek 5 mg – mieszanina do powłoki filmowej Opadry Yellow (03K520021): HPMC 2910/hypromeloza 6 cP (E 464), dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna, tartrazyna (E 102), specjalny czerwony AG (E 129), indygokarmin (E 132);

dla tabletek 10 mg, 20 mg, 40 mg – mieszanina do powłoki filmowej Opadry Pink (03K540034): HPMC 2910/hypromeloza 6 cP (E 464), dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna, żółty FCF (E 110), specjalny czerwony AG (E 129), indygokarmin (E 132).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 5 mg – okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki żółte, powlekane powłoką filmową, z oznaczeniem „5” po jednej stronie i „R” po drugiej, o średnicy około 7 mm;

tabletki 10 mg – okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki różowe, powlekane powłoką filmową, z oznaczeniem „10” po jednej stronie i „R” po drugiej, o średnicy około 7 mm;

tabletki 20 mg – okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki różowe, powlekane powłoką filmową, z oznaczeniem „20” po jednej stronie i „R” po drugiej, o średnicy około 9 mm;

tabletki 40 mg – owalne, podwójnie wypukłe tabletki różowe, powlekane powłoką filmową, z oznaczeniem „40” po jednej stronie i „R” po drugiej, o długości około 12 mm i szerokości około 7 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki hipolipidemiczne. Inhibitory HMG-CoA reduktazy.

Kod ATC C10AA07.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Rosuvastatyna to selektywny i konkurencyjny inhibitor HMG-CoA reduktazy, enzymu ograniczającego szybkość reakcji przekształcającej 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzym A w mevalonian, prekursor cholesterolu. Głównym miejscem działania rosuvastatyny jest wątroba, organ docelowy dla obniżenia poziomu cholesterolu.

Rosuvastatyna zwiększa liczbę receptorów lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) na powierzchni hepatocytów, zwiększając wychwyt i katabolizm LDL, oraz hamuje wątrobową syntezę lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL), co prowadzi do zmniejszenia całkowitej liczby cząstek VLDL i LDL.

Rosastin® obniża podwyższony poziom cholesterolu LDL, całkowitego cholesterolu i trójglicerydów oraz zwiększa poziom cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL). Lek zmniejsza również stężenia apoB, cholesterolu nie-HDL, cholesterolu VLDL, trójglicerydów VLDL oraz zwiększa poziom apoA-I. Rosastin® zmniejsza również stosunek cholesterolu LDL do cholesterolu HDL, całkowitego cholesterolu do cholesterolu HDL, cholesterolu nie-HDL do cholesterolu HDL oraz apoB do apoA-I.

Efekt terapeutyczny osiąga się w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia, 90 % maksymalnego efektu osiąga się po 2 tygodniach. Maksymalny efekt osiąga się zazwyczaj po 4 tygodniach i utrzymuje się dalej.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Maksymalne stężenie rosuvastatyny w osoczu (Cmax) osiąga się około 5 godzin po podaniu doustnym. Biologiczna dostępność wynosi około 20 %.

Rozkład

Rosuvastatyna jest intensywnie wychwytywana przez wątrobę, która jest głównym miejscem syntezy cholesterolu i klirensu cholesterolu LDL. Objętość rozkładu rosuvastatyny wynosi około 134 l. Około 90 % rosuvastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą.

Metabolizm

Rosuvastatyna ulega niewielkiemu metabolizmowi (około 10 %). Badania metabolizmu in vitro z wykorzystaniem hepatocytów ludzkich wskazują, że rosuvastatyna jest słabym substratem metabolizmu zależnego od cytochromu P450. Głównym zaangażowanym izoenzymem jest CYP2C9, mniejszą rolę odgrywają CYP2C19, 3A4 i 2D6. Główne zidentyfikowane metabolity to metabolit N-demetylowy i metabolit laktonowy. Metabolit N-demetylowy jest o około 50 % mniej aktywny niż rosuvastatyna, metabolit laktonowy uznaje się za klinicznie nieaktywny. Na rosuvastatynę przypada ponad 90 % aktywności krążącego inhibitora HMG-CoA reduktazy.

Wydalanie

Około 90 % dawki rosuvastatyny wydala się niewiadomą z kałem (łącznie wchłonięta i nie wchłonięta substancja czynna), reszta z moczem. Niewiadomą formę z moczem wydala się około 5 %. Okres półtrwania z osocza wynosi około 19 godzin i nie wydłuża się przy zwiększaniu dawki. Średnia geometryczna wartość klirensu z osocza wynosi około 50 l/h (współczynnik zmienności – 21,7 %). Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów HMG-CoA reduktazy, wychwyt rosuvastatyny przez wątrobę odbywa się za pośrednictwem białka transportowego OATP-C, które odgrywa ważną rolę w eliminacji heparynalnej rosuvastatyny.

Liniowość

Ekspozycja systemowa (AUC) rosuvastatyny zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Przy wielokrotnym, codziennym podawaniu parametry farmakokinetyczne nie ulegają zmianie.

Grupy specjalne pacjentów

Wiek i płeć

Nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu wieku lub płci pacjenta na farmakokinetykę rosuvastatyny u dorosłych. Ekspozycja na rosuvastatynę u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną była podobna lub niższa niż u dorosłych pacjentów z dyslipidemią (patrz sekcja „Dzieci”).

Rasa

Badania farmakokinetyczne wykazały, że u pacjentów rasy mongolskiej (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy i Koreańczycy) medianowe wartości AUC i Cmax były około dwukrotnie wyższe niż u Europejczyków; u Indian (Azjatów Południowych) medianowe wartości AUC i Cmax były zwiększone o około 1,3 raza. Analiza farmakokinetyki populacyjnej nie wykazała klinicznie istotnych różnic między pacjentami rasy europejskiej i czarnoskórej.

Zaburzenia funkcji nerek

W badaniu z udziałem pacjentów z różnym stopniem zaburzeń funkcji nerek nie zaobserwowano zmian stężeń rosuvastatyny lub metabolitu N-demetylowego u osób z łagodnym lub umiarkowanym niedostatecznością nerek. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenia rosuvastatyny w osoczu były trzykrotnie, a stężenia metabolitu N-demetylowego dziewięciokrotnie wyższe niż u zdrowych ochotników. Stężenia równowagowe rosuvastatyny w osoczu u pacjentów poddawanych hemodializie były o około 50 % wyższe niż u zdrowych ochotników.

Zaburzenia funkcji wątroby

W badaniu z udziałem pacjentów z różnym stopniem zaburzeń funkcji wątroby nie stwierdzono objawów zwiększonej AUC rosuvastatyny u pacjentów ocenianych na 7 lub mniej punktów według skali Childa-Pugha. Jednak u dwóch pacjentów, którzy uzyskali 8 i 9 punktów według skali Childa-Pugha, AUC była co najmniej dwukrotnie wyższa niż u pacjentów z niższymi wynikami. Doświadczenie z zastosowaniem rosuvastatyny u pacjentów ocenianych na więcej niż 9 punktów według skali Childa-Pugha jest niewystarczające.

Polimorfizm genetyczny

Rozkład inhibitorów HMG-CoA reduktazy, w tym rosuvastatyny, odbywa się za pośrednictwem białek transportowych OATP1B1 i BCRP. U pacjentów z polimorfizmem genetycznym SLCO1B1 (OATP1B1) i/lub ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko zwiększonej AUC rosuvastatyny. Przy niektórych formach polimorfizmu SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA AUC rosuvastatyny jest zwiększona w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC. Specjalne genotypowanie w praktyce klinicznej nie jest zalecane, jednak pacjentom z takim polimorfizmem zaleca się stosowanie niższej dawki dobowej leku.

Dzieci

Dwa badania farmakokinetyki rosuvastatyny (tabletki) u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną w wieku od 10 do 17 lat lub od 6 do 17 lat (łącznie 214 pacjentów) wykazały, że ekspozycja na lek u dzieci była niższa lub podobna do ekspozycji u dorosłych pacjentów. Ekspozycja na rosuvastatynę była przewidywalna w zależności od dawki i długości przyjmowania przez ponad 2 lata obserwacji.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Do leczenia hipercholesterolemii

Dorosłym, młodzieży i dzieciom od 6. roku życia z pierwotną hipercholesterolemią (typ IIa, w tym z hipercholesterolemią rodzinną heterozygotyczną) lub z dyslipidemią mieszaną (typ IIb) jako uzupełnienie diety, gdy przestrzeganie diety i stosowanie innych nielików leczniczych (np. aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) są niewystarczające.

Dorosłym, młodzieży i dzieciom od 6. roku życia z hipercholesterolemią rodzinną homozygotyczną jako uzupełnienie diety i innych leczniczych środków obniżających poziom lipidów (np. afereza LDL) lub w przypadkach, gdy takie leczenie jest nieodpowiednie.

Do zapobiegania zaburzeniom sercowo-naczyniowym

Pacjentom, u których stwierdzono wysokie ryzyko pierwszego przypadku zaburzeń sercowo-naczyniowych (patrz sekcja „Farmakodynamika”), jako uzupełnienie korekty innych czynników ryzyka.

Przeciwwskazania

Lek jest przeciwwskazany:

• pacjentom z podwyższoną wrażliwością na rosuwastatynę lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku;
• pacjentom z aktywną chorobą wątroby, w tym trwałymi podwyższeniami aminotransferaz osocza o nieustalonej etiologii oraz każdymi podwyższeniami aminotransferaz w osoczu przekraczającymi trzykrotnie górny limit normy (GLN);
• pacjentom z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min);
• pacjentom z miopatią;
• pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują kombinację sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”);
• pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują cyklosporynę;
• kobietom w ciąży i karmiącym piersią, a także kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych.

Dawka 40 mg jest przeciwwskazana pacjentom z predyspozycją do miopatii/rabdomiolizy.

Do czynników takiego ryzyka należą:

• umiarkowane zaburzenie funkcji nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min);
• hipotyreozę;
• obecność w wywiadzie osobistym lub rodzinnym dziedzicznych chorób mięśni;
• obecność w wywiadzie miotoksykowości podczas stosowania innych inhibitorów HMG-CoA reduktazy lub fibratów;
• nadużywanie alkoholu;
• sytuacje, które mogą prowadzić do podwyższenia stężenia leku w osoczu krwi;
• przynależność do rasy mongolskiej;
• jednoczesne stosowanie fibratów (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Wpływ współlekujących leków na rosuwastatynę

Inhibitory białek transportowych

Rozuwastatyna jest substytutem niektórych białek transportowych, w tym wątrobowego białka transportowego OATP1B1 i białka eflluksowego BCRP. Jednoczesne stosowanie leku z lekami, które hamują te białka transportowe, może prowadzić do podwyższenia stężenia rosuwastatyny w osoczu krwi i zwiększenia ryzyka miopatii (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Sposób stosowania i dawki”, tabela 2).

Cyklosporyna

W okresie jednoczesnego stosowania rosuwastatyny i cyklosporyny wartości AUC rosuwastatyny były średnio około 7 razy wyższe niż u zdrowych ochotników (patrz tabela 2). Lek jest przeciwwskazany pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują cyklosporynę (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Współlekowanie nie wpływało na stężenie cyklosporyny w osoczu krwi.

Inhibitory proteazy

Choć dokładny mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy może znacznie zwiększać AUC rosuwastatyny (patrz tabela 2). Na przykład w badaniu farmakokinetycznym jednoczesne podanie 10 mg rosuwastatyny i leku kombinowanego zawierającego dwa inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru/100 mg rytonawiru) u zdrowych ochotników wiązało się ze wzrostem AUC i Cmax rosuwastatyny odpowiednio o około 3 i 7 razy. Jednoczesne stosowanie Rosastinu® z niektórymi kombinacjami inhibitorów proteazy jest możliwe po dokładnym rozważeniu korekty dawki Rosastinu® ze względu na oczekiwany wzrost AUC rosuwastatyny (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Sposób stosowania i dawki”, tabela 2).

Gemfibrozyl i inne środki obniżające poziom lipidów

Jednoczesne stosowanie Rosastinu® i gemfibrozylu prowadziło do wzrostu AUC i Cmax rosuwastatyny dwukrotnie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Na podstawie danych z badań specjalistycznych nie przewiduje się farmakokinetycznie istotnej interakcji z fenofibratem, jednak możliwa jest interakcja farmakodynamiczna. Gemfibrozyl, fenofibryt, inne fibraty oraz dawki lipidotwórcze (≥ 1 g/dobę) niacyny (kwasu nikotynowego) zwiększają ryzyko miopatii przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami HMG-CoA, prawdopodobnie ze względu na to, że mogą powodować miopatię, gdy stosowane są samodzielnie. Dawka 40 mg jest przeciwwskazana przy jednoczesnym stosowaniu fibratów (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Takim pacjentom należy również rozpocząć terapię od dawki 5 mg.

Ezetymiba

Jednoczesne stosowanie Rosastinu® w dawce 10 mg i ezetymiby w dawce 10 mg u pacjentów z hipercholesterolemią prowadziło do wzrostu AUC rosuwastatyny o 1,2 raza (patrz tabela 2). Nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między lekiem Rosastin® a ezetymibą, która może prowadzić do niepożądanych zjawisk (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki przeciwwymiotne

Jednoczesne stosowanie Rosastinu® z zawiesinami leków przeciwwymiotnych zawierających wodorotlenek glinu lub magnezu obniżało stężenie rosuwastatyny w osoczu krwi o około 50%. Ten efekt był mniej wyrażony przy podawaniu leków przeciwwymiotnych 2 godziny po podaniu Rosastinu®. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało zbadane.

Erytromycyna

Jednoczesne stosowanie Rosastinu® i erytromycyny obniżało AUC rosuwastatyny o 20%, a Cmax – o 30%. Ta interakcja może wynikać z nasilonej perystaltyki jelit spowodowanej działaniem erytromycyny.

Tikagrelor

Tikagrelor może powodować niewydolność nerek i może wpływać na wydalanie rosuwastatyny przez nerki, zwiększając ryzyko jej akumulacji. W niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie tikagreloru i rosuwastatyny prowadziło do pogorszenia funkcji nerek, podwyższenia poziomu kreatynofosfokinazy (CK) i rabdomiolizy. Zaleca się kontrolę funkcji nerek i poziomu CK przy jednoczesnym stosowaniu tikagreloru i rosuwastatyny.

Enzymy cytochromu P450

Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że rosuwastatyna nie hamuje ani nie stymuluje izoenzymów cytochromu P450. Ponadto rosuwastatyna jest słabym substratem tych izoenzymów. W związku z tym interakcje z lekami wynikające z metabolizmu pośredniczonego przez P450 nie są oczekiwane. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji między rosuwastatyną a fluokonazolem (inhibitorem CYP2C9 i CYP3A4) ani ketokonazolem (inhibitorem CYP2A6 i CYP3A4).

Interakcje wymagające korekty dawki rosuwastatyny

W razie potrzeby stosowania Rosastinu® z innymi lekami, które mogą zwiększać AUC rosuwastatyny, dawkę Rosastinu® należy skorygować. Jeśli oczekuje się, że AUC wzrośnie około 2 lub więcej razy, stosowanie Rosastinu® należy rozpocząć od dawki 5 mg raz dziennie. Maksymalną dawkę dobową należy skorygować w taki sposób, aby oczekiwane AUC rosuwastatyny nie przekraczało AUC obserwowanego przy dawce 40 mg/dobę bez stosowania leków oddziałujących z lekiem; na przykład przy stosowaniu z gemfibrozylem dawka Rosastinu® będzie wynosić 20 mg (wzrost AUC o 1,9 raza), przy stosowaniu z kombinacją rytonawiru/atazanawiru – 10 mg (wzrost o 3,1 raza).

Jeśli lek zwiększa AUC rosuwastatyny mniej niż 2 razy, nie trzeba zmniejszać dawki początkowej, jednak należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki Rosastinu® powyżej 20 mg.

Tabela 1

Wpływ współlekujących leków na AUC rosuwastatyny (w kolejności malejącej wielkości) według opublikowanych danych badań klinicznych

* Dane przedstawione jako zmiana w k*razy to stosunek wartości przy stosowaniu rosuvastatyny w kombinacji do wartości przy stosowaniu rosuvastatyny oddzielnie. Dane przedstawione jako zmiana w %, to % różnica w stosunku do wartości przy stosowaniu rosuvastatyny oddzielnie.

Zwiększenie oznaczone strzałką ↑, zmniejszenie – ↓.

** Przeprowadzono kilka badań interakcji przy różnych dawkach rosuvastatyny; w tabeli 1 przedstawiono najbardziej istotne stosunki.

Leki lub kombinacje, które nie wykazywały klinicznie istotnego wpływu na AUC rosuvastatyny przy współpodawaniu: aleglitazar 0,3 mg, 7 dni; fenofibryna 67 mg 3 razy dziennie, 7 dni; flukenazol 200 mg 1 raz dziennie, 11 dni; fosamprynawir 700 mg/rytonawir 100 mg 2 razy dziennie, 8 dni; ketokonazol 200 mg 2 razy dziennie, 7 dni; ryfampycyna 450 mg 1 raz dziennie, 7 dni; silimarin 140 mg 3 razy dziennie, 5 dni.

Wpływ rosuvastatyny na współpodawane leki

Antagoniści witaminy K

Tak jak w przypadku innych inhibitorów HMG-CoA-reduktazy, na początku stosowania Rosastinu® lub przy zwiększeniu jego dawki u pacjentów równocześnie przyjmujących antagoniści witaminy K (np. warfarynę lub inne pochodne kumaryny) może dojść do wzrostu Międzynarodowego Znormalizowanego Stosunku (INR). Przestanie stosowania Rosastinu® lub zmniejszenie jego dawki może prowadzić do obniżenia INR. W takich przypadkach zalecane jest odpowiednie monitorowanie INR.

Oralne środki antykoncepcyjne / terapia hormonalna zastępcza (HRT)

Równoczesne stosowanie Rosastinu® i doustnych środków antykoncepcyjnych prowadziło do wzrostu AUC etynilostradiolu i norgestrelu odpowiednio o 26 % i 34 %. Takie zwiększenie stężenia we krwi należy uwzględnić przy doborze dawki doustnych środków antykoncepcyjnych. Brak danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów równocześnie przyjmujących Rosastin® i HRT, dlatego nie można wykluczyć podobnego efektu. Jednakże ta kombinacja była szeroko stosowana u kobiet w ramach badań klinicznych i była dobrze tolerowana.

Inne leki

Digoksyna

Na podstawie specjalistycznych badań nie przewiduje się klinicznie istotnej interakcji z digoksyną.

Kwas fuzydowy

Badania interakcji rosuvastatyny z kwasem fuzydowym nie były prowadzone. Ryzyko rozwoju miopatii, w tym rabdomiolizy, może wzrosnąć przy jednoczesnym stosowaniu leków zawierających kwas fuzydowy o działaniu ogólnoustrojowym z inhibitorami HMG-CoA-reduktazy. Mechanizm tej interakcji (farmakodynamiczny lub farmakokinetyczny, lub oba jednocześnie) nie został jeszcze wyjaśniony. Miały miejsce doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym zakończonych śmiercią) u pacjentów otrzymujących tę kombinację leków. Jeżeli konieczne jest stosowanie leku zawierającego kwas fuzydowy o działaniu ogólnoustrojowym, leczenie rosuvastatyną należy przerwać na cały okres leczenia kwasem fuzydowym. Zobacz również sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Dzieci

Badania interakcji prowadzono wyłącznie u dorosłych. Zakres interakcji u dzieci jest nieznany.

Szczególne wskazania

Wpływ na nerki

Białkomocz wykryty w badaniu paskiem testowym i pochodzący głównie z kanalików nerkowych obserwowano u pacjentów leczonych wyższymi dawkami rosuwastatyny, w szczególności 40 mg, a w większości przypadków był on tymczasowy lub przerywany. Białkomocz nie był zapowiedzią ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Częstość doniesień o poważnych zaburzeniach ze strony nerek w badaniach pozarejestracyjnych była wyższa przy stosowaniu dawki 40 mg. U pacjentów przyjmujących lek w dawce 40 mg należy regularnie kontrolować czynność nerek w trakcie obserwacji.

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Zaburzenia ze strony mięśni szkieletowych, takie jak mialgia, miopatia i rzadko rabdomioliza, obserwowano u pacjentów przyjmujących rosuwastatynę w dowolnych dawkach, szczególnie wyższych niż 20 mg. Pojedyncze przypadki rabdomiolizy odnotowano przy stosowaniu ezetymibu w połączeniu z inhibitorami HMG-CoA reduktazy. Nie można wykluczyć możliwości interakcji farmakodynamicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”), dlatego taką kombinację należy stosować ostrożnie.

Tak jak przy stosowaniu innych inhibitorów HMG-CoA reduktazy, częstość doniesień o przypadkach rabdomiolizy związanym ze stosowaniem rosuwastatyny w okresie pozarejestracyjnym była wyższa przy dawce 40 mg.

Poziom kinazy kreatynowej

Poziom kinazy kreatynowej (KK) nie powinien być oznaczany bezpośrednio po dużym wysiłku fizycznym lub w obecności możliwych alternatywnych przyczyn podwyższenia poziomu KK, które mogą utrudniać interpretację wyników. Jeżeli wyjściowe poziomy KK są znacznie podwyższone (> 5 razy powyżej GGN), należy powtórzyć badanie w ciągu 5–7 dni, aby potwierdzić wyniki. Jeżeli wyniki powtórnego badania potwierdzają, że wyjściowa wartość KK przekracza normę więcej niż 5-krotnie, nie należy rozpoczynać leczenia.

Przed rozpoczęciem leczenia

Rosuwastatynę, tak jak inne inhibitory HMG-CoA reduktazy, należy stosować ostrożnie u pacjentów z predyspozycją do miopatii/rabdomiolizy. Do czynników ryzyka należą:

• zaburzenia czynności nerek;
• hipotyreozę;
• obecność w wywiadzie osobistym lub rodzinnym chorób mięśni dziedzicznych;
• obecność w wywiadzie miotoksyczności na tle stosowania innych inhibitorów HMG-CoA reduktazy lub fibratów;
• nadużywanie alkoholu;
• wiek > 70 lat;
• sytuacje, które mogą prowadzić do podwyższenia stężenia leku w osoczu (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Sposób dawkowania i dawka”);
• jednoczesne stosowanie fibratów.

U takich pacjentów należy ocenić ryzyko związane z leczeniem w porównaniu z oczekiwaną korzyścią; zaleca się również monitorowanie kliniczne. Jeżeli wyjściowe poziomy KK są znacznie podwyższone (> 5 razy powyżej GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.

W trakcie leczenia

Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali ból mięśni, osłabienie lub skurcze o nieznanej etiologii, szczególnie jeśli towarzyszą im niedyspozycja lub gorączka. U takich pacjentów należy oznaczyć poziom KK. Stosowanie leku należy przerwać, jeśli poziom KK jest znacznie podwyższony (> 5 × GGN) lub jeśli objawy ze strony mięśni są ciężkie i powodują codzienny dyskomfort (nawet jeśli poziomy KK ≤ 5 × GGN). Po ustąpieniu objawów i powrocie poziomu KK do normy można wznowić terapię Rosastinem® lub alternatywnym inhibitorem HMG-CoA reduktazy w najniższej dawce i pod ścisłą obserwacją. Regularne sprawdzanie poziomu KK u pacjentów bezobjawowych nie jest konieczne. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki immunomedowanej miopatii nekrotycznej (IMN) podczas lub po terapii sterydami, w tym rosuwastatyną. Objawami klinicznymi IMN są osłabienie mięśni proksymalnych i podwyższony poziom kinazy kreatynowej w surowicy, które utrzymują się nawet po przerwaniu stosowania statyn.

Zgłaszano, że niektóre sterydy mogą wywoływać lub nasilać istniejącą miastenię gravis lub miastenię okulistyczną (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). W przypadku nasilenia się objawów należy przerwać stosowanie Rosastinu®. Zgłaszano nawroty po pierwszym lub powtórnym stosowaniu tej samej lub innej statyny.

W badaniach klinicznych nie uzyskano dowodów na zwiększone działanie na mięśnie szkieletowe u niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących Rosastin® i leki towarzyszące. Jednak zwiększenie częstości miopatii i miopatii odnotowano u pacjentów przyjmujących inne inhibitory HMG-CoA reduktazy w połączeniu z pochodnymi kwasu fibrowego, w tym gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli, inhibitorami proteazy i antybiotykami z grupy makrolidów. Gemfibrozyl zwiększa ryzyko miopatii przy jednoczesnym stosowaniu z niektórymi inhibitorami HMG-CoA reduktazy. Dlatego nie zaleca się stosowania Rosastinu® w połączeniu z gemfibrozylem. Korzyść z dalszej zmiany poziomu lipidów przy stosowaniu Rosastinu® w połączeniu z fibratami lub niacyną powinna być starannie rozważona w porównaniu z potencjalnymi ryzykami związanymi ze stosowaniem takich kombinacji. Dawka 40 mg jest przeciwwskazana przy jednoczesnym stosowaniu fibratów (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Efekty niepożądane”).

Rosastin® nie powinien być stosowany razem z lekami systemowymi zawierającymi kwas fuzydowy ani w ciągu 7 dni po przerwaniu leczenia kwasem fuzydowym. Pacjentom, u których stosowanie kwasu fuzydowego uznaje się za konieczne, należy przerwać leczenie statynami na cały okres leczenia kwasem fuzydowym. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym kilka śmiertelnych) u pacjentów przyjmujących kombinację kwasu fuzydowego i statyn (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Pacjentom należy doradzić, aby natychmiast skontaktowali się z lekarzem, jeśli odczuwają jakiekolwiek objawy osłabienia mięśni, bólu lub wrażliwości mięśni. Terapię statynami można wznowić po 7 dniach od ostatniej dawki kwasu fuzydowego. W wyjątkowych przypadkach, gdy konieczne jest przedłużone leczenie systemowe kwasem fuzydowym, np. w leczeniu ciężkich infekcji, możliwość jednoczesnego stosowania Rosastinu® i kwasu fuzydowego należy rozważyć w każdym konkretnym przypadku i jedynie pod warunkiem ścisłego nadzoru medycznego.

Rosastin® nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrymi, poważnymi stanami wskazującymi na miopatię lub możliwość rozwoju niewydolności nerek w wyniku rabdomiolizy (takimi jak sepsa, hipotensja, duża interwencja chirurgiczna, uraz, ciężkie zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne i zaburzenia elektrolitowe lub niekontrolowane napady).

Ciężkie reakcje skórne niepożądane

Ciężkie reakcje skórne niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona i wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, obserwowano przy stosowaniu rosuwastatyny. Podczas przepisywania leku pacjenci powinni być poinformowani o objawach i oznakach ciężkich reakcji skórnych i należy dokładnie obserwować ich stan. W przypadku pojawienia się objawów i oznak wskazujących na taką reakcję, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli u pacjenta rozwinie się taka poważna reakcja, jak zespół Stevensa-Johnsona lub wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS), leczenie Rosastinem® należy natychmiast przerwać i nigdy więcej nie stosować.

Wpływ na wątrobę

Tak jak inne inhibitory HMG-CoA reduktazy, rosuwastatynę należy stosować ostrożnie u pacjentów nadużywających alkoholu i/lub mających w wywiadzie choroby wątroby.

Zaleca się oznaczenie biochemicznych wskaźników czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia i po 3 miesiącach od jego rozpoczęcia. Stosowanie Rosastinu® należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, jeśli poziom transaminaz w surowicy przekracza trzykrotnie GGN. Częstość doniesień o poważnych zaburzeniach ze strony wątroby (głównie o podwyższenie poziomu transaminaz wątrobowych) w okresie pozarejestracyjnym była wyższa przy stosowaniu dawki 40 mg.

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną hipotyreozą lub zespołem nerczycowym należy najpierw wyleczyć chorobę podstawową, zanim rozpocznie się terapię lekiem Rosastin®.

Przynależność rasowa

Badania farmakokinetyczne wskazują na wzrost ekspozycji u pacjentów rasy mongoloidalnej w porównaniu z Europejczykami (patrz sekcje „Sposób dawkowania i dawka”, „Przeciwwskazania” oraz „Farmakokinetyka”).

Inhibitory proteazy

Zwiększona AUC rosuwastatyny obserwowana była u osób przyjmujących rosuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w połączeniu z rytonawirem. Należy rozważyć zarówno korzyści wynikające ze zmniejszenia poziomu lipidów za pomocą Rosastinu® u pacjentów z HIV przyjmujących inhibitory proteazy, jak i możliwość zwiększenia stężenia rosuwastatyny w osoczu na początku terapii i przy zwiększaniu dawki Rosastinu® u pacjentów przyjmujących inhibitory proteazy. Jednoczesne stosowanie leku z inhibitorami proteazy nie jest zalecane, jeśli dawka Rosastinu® nie została skorygowana (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Sposób dawkowania i dawka”).

Choroba śródmiąższowa płuc

Podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie przy długotrwałym leczeniu, zgłaszano rzadkie przypadki choroby śródmiąższowej płuc (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Do objawów tej choroby należą duszność, nieproduktywny kaszel oraz ogólny stan ogólny (zmęczenie, spadek masy ciała i gorączka). W przypadku podejrzenia choroby śródmiąższowej płuc należy przerwać stosowanie statyn.

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że statyny jako klasa leków zwiększają poziom glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości mogą powodować hiperglikemię na tyle dużą, że wymaga odpowiedniego leczenia cukrzycy. Jednakże korzyści wynikające ze zmniejszenia ryzyka zaburzeń naczyniowych przy stosowaniu statyn przewyższają to zagrożenie, dlatego nie powinno ono być podstawą do przerwania terapii statynami. Pacjentom z grupy ryzyka (poziom glukozy na czczo 5,6–6,9 mmol/l, wskaźnik masy ciała (BMI) > 30 kg/m², podwyższony poziom trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze) należy zapewnić kontrolę kliniczną i biochemiczną zgodnie z krajowymi wytycznymi.

W badaniu klinicznym JUPITER ogólna częstość cukrzycy wyniosła 2,8% w grupie przyjmującej rosuwastatynę i 2,3% w grupie placebo, głównie u pacjentów z poziomem glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/l.

Dzieci

Ocena wzrostu liniowego (wzrost), masy ciała, BMI oraz wtórnych cech dojrzewania seksualnego wg Tannera u dzieci w wieku od 6 do 17 lat przyjmujących rosuwastatynę jest ograniczona okresem 2 lat. Po 2 latach leczenia badanego nie stwierdzono wpływu na wzrost, masę ciała, BMI ani dojrzewanie seksualne (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

W badaniu klinicznym u dzieci i nastolatków przyjmujących rosuwastatynę przez 52 tygodnie częściej obserwowano podwyższenie poziomu KK >10 razy powyżej GGN oraz objawy ze strony mięśni po wysiłku fizycznym lub zwiększonej aktywności fizycznej w porównaniu z dorosłymi (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Nietolerancja laktozy

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi problemami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy Lapp lub malabsorpcją glukozy-galaktozy nie powinno się stosować tego leku.

Barwniki azowe

Lek zawiera barwniki azowe tartzazyn (E 102) i żółć zachodni FCF (E 110), które mogą powodować reakcje alergiczne.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Rosastin® jest przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne.

Ponieważ cholesterol i inne produkty biosyntezy cholesterolu odgrywają istotną rolę w rozwoju płodu, potencjalne ryzyko związane z hamowaniem HMG-CoA reduktazy przewyższa korzyści z zastosowania leku w czasie ciąży. Dane badań na zwierzętach dotyczące toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą są ograniczone. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie stosowania tego leku, leczenie należy natychmiast przerwać.

Ponieważ inny lek tej klasy przechodzi do mleka matki i biorąc pod uwagę, że inhibitory HMG-CoA reduktazy mogą powodować poważne niepożądane reakcje u niemowląt, kobietom wymagającym leczenia Rosastinem® należy zalecić zaprzestanie karmienia piersią. Brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługę maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu rosuwastatyny na zdolność kierowania pojazdami lub obsługę maszyn. Jednakże, biorąc pod uwagę właściwości farmakodynamiczne leku, mało prawdopodobne jest, że Rosastin® będzie wpływał na taką zdolność. Podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi maszynami należy wziąć pod uwagę możliwość zawrotów głowy w trakcie leczenia.

Sposób stosowania i dawki

Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien otrzymać zalecenie dotyczące standardowej diety hipocholosterolemizującej, której należy przestrzegać zarówno przed, jak i w trakcie leczenia. Dawkę należy dobierać indywidualnie, w zależności od celu terapii i odpowiedzi pacjenta na leczenie, kierując się obowiązującymi ogólnie uznawanymi wytycznymi.

Rosastin® można przyjmować w dowolnym czasie dnia, niezależnie od przyjmowania posiłków.

Leczenie hipercholesterolemii

Zalecana dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg doustnie raz dziennie, zarówno u pacjentów, którzy wcześniej nie stosowali statyn, jak i u tych, którzy zostali przestawieni na lek z innego inhibitora HMG-CoA-reduktazy. Przy doborze dawki początkowej należy uwzględnić poziom cholesterolu u każdego pacjenta, ryzyko przyszłych zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych reakcji. W razie potrzeby dawkę można zwiększać o jeden poziom co 4 tygodnie (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Ze względu na większą częstość występowania niepożądanych reakcji przy dawce 40 mg w porównaniu z niższymi dawkami (patrz sekcja „Działania niepożądane”), dawkę końcową 40 mg należy stosować wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem zaburzeń sercowo-naczyniowych (w szczególności u chorych z hipercholesterolemią rodzinną), u których nie osiągnięto celu terapii przy dawce 20 mg i którzy będą poddawani regularnej kontroli (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Na początku stosowania leku w dawce 40 mg zaleca się nadzór specjalisty.

Profilaktyka zaburzeń sercowo-naczyniowych

W badaniu oceniającym zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rosuwastatynę stosowano w dawce 20 mg dziennie (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Pacjenci w wieku podeszłym

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów powyżej 70. roku życia wynosi 5 mg (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Innej korekty dawki ze względu na wiek nie wymaga się.

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek korekta dawki nie jest wymagana. Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) wynosi 5 mg. Dawka 40 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek. Stosowanie Rosastinu® u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek jest przeciwwskazane w każdej dawce (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Przeciwwskazania”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby ocenianymi na 7 lub mniej punktów według skali Childa-Pugha nie obserwowano wzrostu AUC rosuwastatyny. Jednak u osób z zaburzeniami ocenianymi na 8 i 9 punktów AUC wzrastało (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). U tych pacjentów zaleca się ocenę funkcji nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów według skali Childa-Pugha jest niedostępne. Rosastin® jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnymi chorobami wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Rasa

U pacjentów rasy mongoloidalnej obserwowano zwiększone AUC leku (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Zalecana dawka początkowa dla pacjentów pochodzenia azjatyckiego wynosi 5 mg; dawka 40 mg jest im przeciwwskazana.

Polimorfizm genetyczny

Pewne typy polimorfizmu genetycznego mogą prowadzić do zwiększenia AUC rosuwastatyny (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Pacjentom z znanym występowaniem takich typów polimorfizmu zaleca się stosowanie niższej dawki dobowej.

Pacjenci z predyspozycją do rozwoju miopatii

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju miopatii wynosi 5 mg (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dawka 40 mg jest przeciwwskazana niektórym z tych pacjentów (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Stosowanie współbieżne

Rozuwastatyna jest substytutem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Ryzyko miopatii (w tym rabdomiolizy) wzrasta przy współbieżnym stosowaniu Rosastinu® z niektórymi lekami, które mogą zwiększać stężenie rosuwastatyny w osoczu w wyniku interakcji z tymi białkami transportowymi (np. z cyklosporyną i niektórymi inhibitorami proteazy, w tym kombinacjami rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i/lub tipranawirem; patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). Jeśli to możliwe, należy rozważyć zastosowanie leków alternatywnych i w razie potrzeby tymczasowo przerwać leczenie Rosastinem®. Jeśli nie można uniknąć współbieżnego stosowania tych leków z Rosastinem®, należy dokładnie ocenić korzyści i ryzyko takiego postępowania oraz odpowiednio skorygować dawkę Rosastinu® (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Dzieci

Stosowanie leku dzieciom powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalisty.

Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat (faza Tanner’a ˂ II–V)

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinną

Standardowa dawka początkowa dla dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi 5 mg dziennie.

• Standardowa dawka dla dzieci w wieku od 6 do 9 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi od 5 mg do 10 mg doustnie raz dziennie. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku w dawkach powyżej 10 mg u tej populacji nie zostały zbadane.
• Standardowa dawka dla dzieci w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi od 5 mg do 20 mg doustnie raz dziennie. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku w dawkach powyżej 20 mg u tej populacji nie zostały zbadane.

Dawkę należy zwiększać zgodnie z indywidualną odpowiedzią dziecka na leczenie i tolerancją leku, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia dzieci (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Przed rozpoczęciem terapii rosuwastatyną dzieciom i młodzieży należy zalecić standardową dietę hipocholosterolemizującą, której należy przestrzegać zarówno przed, jak i w trakcie leczenia.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinną

Zalecana maksymalna dawka dla dzieci w wieku od 6 do 17 lat z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi 20 mg raz dziennie.

Zalecana dawka początkowa wynosi od 5 mg do 10 mg raz dziennie, w zależności od wieku, masy ciała pacjenta oraz wcześniejszego stosowania statyn. Zwiększenie dawki do maksymalnej wartości 20 mg raz dziennie należy przeprowadzać zgodnie z indywidualną odpowiedzią dziecka na leczenie i tolerancją leku, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia dzieci (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Przed rozpoczęciem terapii rosuwastatyną dzieciom i młodzieży należy zalecić standardową dietę hipocholosterolemizującą, której należy przestrzegać zarówno przed, jak i w trakcie leczenia.

Doświadczenie w leczeniu tej populacji dawkami powyżej 20 mg jest ograniczone.

Tabletek o dawce 40 mg nie stosuje się dzieciom.

Dzieci do 6 roku życia

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci do 6. roku życia nie zostały zbadane. W związku z tym lek Rosastin® nie jest zalecany dla dzieci do 6. roku życia.

Przedawkowanie

Nie ma specyficznego leczenia przedawkowania. W przypadku przedawkowania należy leczyć objawowo i w razie potrzeby podjąć działania wspierające. Należy monitorować funkcje wątroby oraz poziomy CK. Efektywność hemodializy jest mało prawdopodobna.

Niepożądane działania

Niepożądane zjawiska występujące podczas stosowania Rosastinu® są zazwyczaj łagodne i przejściowe. W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4 % pacjentów stosujących Rosastin® wycofało się z badania z powodu niepożądanych reakcji.

W tabeli 2 przedstawiono profil niepożądanych reakcji na rosuwastatynę na podstawie danych z badań klinicznych oraz bogatego doświadczenia zastosowań pozarejestracyjnych. Niepożądane reakcje sklasyfikowano według częstości występowania i klas systemowo-organowych.

Ze względu na częstość występowania niepożądane reakcje podzielono następująco: często (≥ 1/100 i < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Niepożądane reakcje na podstawie danych z badań klinicznych oraz doświadczenia z zastosowań pozarejestracyjnych

1 Częstotliwość zależy od występowania czynników ryzyka (poziom glukozy na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższony poziom trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów HMG-CoA-reduktazy, częstość niepożądanych reakcji ma tendencję do zależności od dawki.

Wpływ na nerki

U pacjentów stosujących rosuwastatynę obserwowano występowanie białkomoczu wykrytego za pomocą pasków testowych, mającego głównie kanalikowe pochodzenie. Zmiany zawartości białka w moczu od zera lub śladów do wartości ++ lub więcej obserwowano u < 1 % pacjentów w niektórych punktach czasowych podczas stosowania leku w dawkach 10 i 20 mg oraz u około 3 % – w dawce 40 mg. Niewielki wzrost częstości zmiany zawartości od zera lub śladów do wartości + obserwowano w dawce 20 mg. W większości przypadków białkomocz malał lub ustępował spontanicznie przy kontynuowaniu terapii. Dane z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu na rynek nie wykazały dotąd związku przyczynowo-skutkowego między białkomoczem a ostrym lub postępującym schorzeniem nerek.

W trakcie stosowania Rosastinu® odnotowano przypadki krwiomoczu; według danych z badań klinicznych częstość była niska.

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Uszkodzenia mięśni szkieletowych, takie jak mialgia, miopatia (w tym miocytoza) oraz rzadko rabdomioliza z ostrym niewydolnością nerek lub bez niej, odnotowano podczas stosowania dowolnych dawek Rosastinu®, szczególnie przy dawkach > 20 mg.

U pacjentów przyjmujących rosuwastatynę obserwowano zależne od dawki wzrosty poziomów CK; w większości przypadków zjawisko to było słabe, bezobjawowe i przejściowe. W przypadku podwyższenia poziomu CK (> 5-krotnie powyżej GGN) należy przerwać leczenie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Wpływ na wątrobę

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów HMG-CoA-reduktazy, u niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących rosuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie poziomu transaminaz; w większości przypadków zjawisko to było słabe, bezobjawowe i przejściowe. Podczas stosowania rosuwastatyny zaobserwowano również wzrost poziomu HbA1c.

W trakcie stosowania niektórych statyn odnotowano takie niepożądane zjawiska jak zaburzenia funkcji seksualnych; pojedyncze przypadki choroby śródmiąższowej płuc, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Częstotliwość donoszenia o rabdomiolizie oraz poważnych zaburzeniach ze strony nerek i wątroby (głównie podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych) jest większa przy stosowaniu leku w dawce 40 mg.

Dzieci

W badaniach z udziałem dzieci i nastolatków częściej obserwowano podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej > 10-krotnie powyżej GGN oraz objawy ze strony mięśni po obciążeniu fizycznym lub zwiększonej aktywności fizycznej w porównaniu z dorosłymi (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Profil bezpieczeństwa rosuwastatyny u dzieci i nastolatków był jednak podobny do profilu u dorosłych.

Donoszenie o niepożądanych reakcjach

Donoszenie o niepożądanych reakcjach po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych reakcji oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze; po 3 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Micro Labs Limited

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta

Działka nr S.155 – S.159 oraz N1, Strefa Przemysłowa Veruna, Faza III oraz Faza IV, Veruna Salkette, In-403 722, Indie