Riboxyna

Ukraina
Nazwa handlowa Riboxyna
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
inosyna · 20 mg/ml
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/4137/02/01
Riboxyna roztwór do wstrzykiwań

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU RYBOKSYNA (RIBOXIN)

Skład:

substancja czynna: inosine;

1 ml roztworu zawiera inosinum 20 mg;

substancje pomocnicze: heksametylentetramina, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Kod ATC C01EB.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Riboxyna – lek anaboliczny wykazujący działanie antyhipoksymiczne i antyarytmiczne.

Jest prekursorem ATP, bierze bezpośredni udział w metabolizmie glukozy i sprzyja aktywacji metabolizmu w warunkach hipoksji oraz przy braku ATP. Lek aktywuje metabolizm kwasu pirogronowego w celu zapewnienia normalnego procesu oddychania tkanek, a także sprzyja aktywacji ksyantynodehydrogenazy. Riboxyna pozytywnie wpływa na metabolizm w mięśniu sercowym, w szczególności zwiększa bilans energetyczny komórek, stymuluje syntezę nukleotydów, nasila aktywność szeregu enzymów cyklu Krebsa. Lek normalizuje kurczliwość mięśnia sercowego oraz sprzyja pełniejszemu rozkurczowi mięśnia sercowego w fazie rozkurczu dzięki zdolności wiązania jonów wapnia, które przenikają do komórek podczas ich pobudzenia, aktywuje regenerację tkanek (szczególnie mięśnia sercowego i błony śluzowej przewodu pokarmowego).

Farmakokinetyka.

Po podaniu dożylnej riboxyna szybko rozkłada się w tkankach. Metabolizowana jest w wątrobie, gdzie jest całkowicie wykorzystywana w reakcjach biochemicznych organizmu. W niewielkiej ilości wydzielana jest głównie z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie wspomagające choroby niedokrwiennej serca (stan po zawałcie mięśnia sercowego, dławica piersiowa), zaburzenia rytmu serca, zatrucie glikozydami nasercowymi, leczenie kardiomiopatii o różnym pochodzeniu, miokardiodystrofii (na tle ciężkich obciążeń fizycznych, infekcyjnych i endokrynnych), miokarditów; choroby wątroby (zapalenia wątroby, marskość wątroby, stłuszczenie wątroby); zapobieganie leukopenii podczas napromieniania; poprawa funkcji wzroku w jaskrze otwartego kąta z znormalizowanym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Przeciwwskazania.

  • Nadwrażliwość na inozyne lub inne składniki preparatu;
  • hiperurykemia;
  • niewydolność nerek;
  • podagra.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami możliwe są następujące interakcje:

z heparyną – wzmocnienie działania heparyny, wydłużenie czasu jej działania;

z glikozydami nasercowymi – zapobieganie powstawaniu arytmii, wzmocnienie pozytywnego działania inotropowego.

Podczas jednoczesnego stosowania z β-blokerami działanie Riboxyny nie jest osłabiane.

Możliwe jest jednoczesne stosowanie z nitrogliceryną, nifedypinem, furosemidem, spironolaktonem.

Niekompatybilny w jednej pojemności z alkaloidami, kwasami, alkoholami, solami metali ciężkich, taniną, witaminą B6 (chlorowodorek pirydoksyny).

Szczególne środki ostrożności.

W przypadku wystąpienia swędzenia i hiperemii skóry należy przerwać leczenie lekiem.

W czasie leczenia należy kontrolować poziom stężenia mocznika we krwi i w moczu. Ograniczeniem w stosowaniu leku jest niewydolność nerek. W przypadku niewydolności nerek podanie leku jest wskazane tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt według lekarza przewyższa możliwy ryzyko związane ze stosowaniem.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u tej grupy pacjentów, dlatego nie należy go stosować w czasie ciąży ani karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi skomplikowanych urządzeń.

Lek nie wywiera negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i pracy ze skomplikowanymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się dorosłym dożylnie strzykawkowo lub kroplowo (wolno), z szybkością 40–60 kropel na minutę.

Przy dożylnym wlewie kroplowym lek rozcieńcza się w 5 % roztworze glukozy lub w 0,9 % roztworze chlorku sodu (do 250 ml). Na początku leczenia podaje się 200 mg (10 ml roztworu 2 %) 1 raz na dobę, w dalszym ciągu przy dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 400 mg (20 ml roztworu 2 %) 1–2 razy na dobę. Długość cyklu leczenia określa się indywidualnie, średnio – 10–15 dni.

Podanie strzykawkowe jest możliwe w przypadku ostrych zaburzeń rytmu serca w dawce pojedynczej 200–400 mg (10–20 ml roztworu 2 %).

Dzieci.

Leku nie stosuje się dzieciom ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania.

Przedawkowanie.

Możliwe nasilenie objawów działań niepożądanych.

Leczenie: odstawienie leku, terapia objawowa.

Reakcje niepożądane.

Ze strony układu odpornościowego, skóry i tkanki podskórnej: reakcje alergiczne/anafilaktyczne, w tym wysypka, uczucie swędzenia, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu sercowo-krwionośnego: tachykardia, hipotensja tętnicza, która może towarzyszyć bólowi głowy, zawrotom głowy, uczuciu nudności, wymiotom, pocenie się.

Ze strony przemiany materii, metabolizmu: hiperurykemia, nasilenie podagry (przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek).

Ogólne zaburzenia: osłabienie ogólne, zmiany w miejscu wstrzyknięcia (w tym zaczerwienienie, swędzenie).

Termin ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami w jednej strzykawce ani w jednym systemie do infuzji.

Należy stosować wyłącznie zalecane rozpuszczalniki (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Opakowanie. Po 5 ml lub po 10 ml w ampułce; po 5 ampułek w opakowaniu konturowym komórkowym; po 2 opakowania konturowe komórkowe w kartoniku; po 5 ml lub po 10 ml w ampułce; po 10 ampułek w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. PAU „Halychfarm”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. Ukraina, 79024, miasto Lwów, ul. Opryškowska 6/8.

INSTRUKCJA
dotycząca stosowania leku

Riboxyna

(RIBOXIN)

Skład:

substancja czynna: inosyna;

1 ml roztworu zawiera 20 mg inozyny;

substancje pomocnicze: heksametylentetramina, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Kod ATC C01EB.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Riboxyna – lek anaboliczny, wykazujący działanie antyhipoksyczne i antyarytmiczne. Jest prekursorem ATP, bezpośrednio uczestniczy w przemianie glukozy i sprzyja aktywacji metabolizmu w warunkach hipoksji oraz przy braku ATP. Lek aktywuje metabolizm kwasu pirogronowego, zapewniając normalny proces oddychania tkanek, a także sprzyja aktywacji ksantynodehydrogenazy. Riboxyna korzystnie wpływa na przemianę materii w mięśniu sercowym, w szczególności zwiększa bilans energetyczny komórek, stymuluje syntezę nukleotydów, zwiększa aktywność szeregu enzymów cyklu Krebsa. Lek normalizuje czynność kurczliwą mięśnia sercowego i sprzyja pełnemu rozkurczowi mięśnia sercowego w fazie rozkurczu dzięki zdolności wiązania jonów wapnia, które przenikają do komórek podczas ich pobudzenia, aktywuje regenerację tkanek (szczególnie mięśnia sercowego i błony śluzowej przewodu pokarmowego).

Farmakokinetyka.

Po wstrzyknięciu dożylnym riboxyna szybko rozprowadza się w tkankach. Metabolizowana jest w wątrobie, gdzie jest całkowicie wykorzystywana w reakcjach biochemicznych organizmu. Wydalana w niewielkich ilościach głównie z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie wspomagające choroby niedokrwiennej serca (stan po zawałach serca, dławica piersiowa), zaburzenia rytmu serca, zatrucie glikozydami nasercowymi, leczenie kardiomiopatii różnego pochodzenia, miokardiodystrofii (na tle dużych obciążeń fizycznych, infekcyjnych i endokrynnych), miokarditów; choroby wątroby (zapalenia wątroby, marskość wątroby, tłuszczowe zaniedożywienie wątroby); zapobieganie leukopenii podczas napromieniania, poprawa funkcji wzroku przy pierwotnie otwartym kącie jaskry z znormalizowanym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Przeciwwskazania.

  • Nadwrażliwość na inozynę lub inne składniki leku;
  • hiperurykemia;
  • niewydolność nerek;
  • podagra.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi lekami możliwe są:

z heparyną: wzmocnienie działania heparyny, wydłużenie czasu jej działania;

z glikozydami nasercowymi: zapobieganie powstawaniu arytmii, wzmocnienie pozytywnego działania inotropowego.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z β-blokatorami działanie riboxyny nie jest osłabione.

Możliwe jest jednoczesne stosowanie z nitrogliceryną, nifedypiną, furosemidem, spironolaktonem.

Niezgodny w jednym pojemniku z alkaloidami, kwasami, alkoholami, solami metali ciężkich, taniną, witaminą B6 (chlorekiem pirydoksyny).

Szczególne zasady stosowania.

W przypadku pojawienia się swędzenia i zaczerwienienia skóry należy przerwać leczenie lekiem.

Podczas leczenia należy kontrolować stężenie mocznika we krwi i w moczu. Ograniczeniem w stosowaniu leku jest niewydolność nerek. W przypadku niewydolności nerek podanie leku jest uzasadnione tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt przewyższa możliwy ryzyko zastosowania, według oceny lekarza.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u tej grupy pacjentów, dlatego nie należy go stosować w czasie ciąży ani karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek nie wywiera negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z urządzeniami mechanicznymi.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się dorosłym dożylnie strzykawkowo lub kroplowo (wolno), z prędkością 40–60 kropli na minutę.

Przy dożylnej infuzji kroplowej lek należy rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu (do 250 ml). Na początku leczenia podaje się 200 mg (10 ml 2% roztworu) raz dziennie, a następnie przy dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 400 mg (20 ml 2% roztworu) 1–2 razy dziennie. Długość leczenia ustala się indywidualnie, średnio – 10–15 dni.

Wstrzyknięcie strzykawkowe jest możliwe przy ostrych zaburzeniach rytmu serca w dawce jednorazowej 200–400 mg (10–20 ml 2% roztworu).

Dzieci.

Nie należy stosować leku dzieciom ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Przedawkowanie.

Możliwe jest nasilenie objawów reakcji niepożądanych.

Leczenie. Przestanie stosowania leku, terapia objawowa.

Reakcje niepożądane.

Ze strony układu odpornościowego, skóry i tkanki podskórnej: reakcje alergiczne/anafilaktyczne, w tym wysypka, uczucie swędzenia, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu sercowo-krwionośnego: tachykardia, hipotensja tętnicza, która może towarzyszyć bólowi głowy, zawrotom głowy, uczuciu nudności, wymiotom, poceniu się.

Ze strony przemiany materii, metabolizmu: hiperurykemia, nasilenie podagry (przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek).

Ogólne zaburzenia: osłabienie ogólne, zmiany w miejscu wstrzyknięcia (w tym zaczerwienienie, swędzenie).

Termin ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami w jednej strzykawce ani w jednym systemie do infuzji.

Należy stosować wyłącznie zalecane rozpuszczalniki (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Opakowanie. Po 5 ml lub po 10 ml w ampułce; po 5 ampułek w opakowaniu konturowym komórkowym; po 2 opakowania konturowe komórkowe w kartoniku; po 5 ml lub po 10 ml w ampułce; po 10 ampułek w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. PAU „Halychfarm”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 79024, miasto Lwów, ul. Opryškowska 6/8.