Revit

INSTRUKCJA stosowania leku Revit (REVIT)

Skład:

substancje czynne: 1 drażetka zawiera: retinolu acetylan (witamina A) – 0,86 mg (2500 JM), tiaminu wodorochlorek (witamina B1) – 1 mg, ryboflawina (witamina B2) – 1 mg, kwas askorbinowy (witamina C) – 35 mg;

substancje pomocnicze: syrop skrobiowy, cukier biały, wosk żółty, olej mineralny, talk, olejek miętowy.

Postać leku. Drażetki.

Główne właściwości fizykochemiczne: drażetki o kolorze pomarańczowym, o kształcie sferycznym.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Witaminy. Zespoły wielowitaminowe bez dodatków. Kod ATC A11B A.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Preparat wielowitaminowy. Działanie farmakologiczne leku wynika z właściwości witamin wchodzących w jego skład. Preparat reguluje procesy metaboliczne, normalizuje przemianę materii.

Witamina A (retinol) odgrywa kluczową rolę w syntezie białek enzymatycznych i strukturalnych składników tkanek, jest niezbędna do tworzenia komórek nabłonkowych, kości oraz syntezy rodopsyny (pigmentu wzrokowego), wspiera podział komórek odpornościowych, normalną syntezę immunoglobulin oraz innych czynników ochronnych przed infekcjami.

Witamina B1 (chlorek tiaminy) – ważny kofaktor w metabolizmie węglowodanów, uczestniczy w funkcjonowaniu układu nerwowego.

Witamina B2 (ryboflawina) – ważny katalizator procesów oddychania komórkowego oraz percepcji wzrokowej.

Witamina C (kwas askorbinowy) uczestniczy w procesach utleniania i redukcji organizmu, syntezie hemoglobiny, wpływa na przemianę aminokwasów, przyspiesza wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego, zwiększa nieswoistą odporność organizmu, jest niezbędna do wzrostu i formowania kości, skóry, zębów oraz do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i odpornościowego.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym preparat dobrze wchłania się z jelita cienkiego do krążenia ogólnoustrojowego, przenika do wszystkich narządów i tkanek.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Stosować jako środek zapobiegawczy i leczniczy w stanach towarzyszących zwiększonym zapotrzebowaniu organizmu na witaminy: zwiększona aktywność fizyczna i obciążenie nerwowo-psychiczne, szczególnie w niekorzystnych warunkach środowiska zewnętrznego; okres rekonwalescencji po przebytych chorobach; w celu zwiększenia ogólnej odporności organizmu na choroby zakaźne (w tym przeziębienia).

Przeciwwskazania.

Przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze (ciężkie postacie), nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, hipervitaminoza A, zaburzenia metabolizmu żelaza lub miedzi. Zakrzepica, skłonność do zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, przewlekły niefrot nefryt, ciężkie choroby nerek, wątroby, aktywne zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy, nowotwory, sarkoidoza w wywiadzie. Choroba kamica – przy dawkach powyżej 1 g na dobę.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Revit nie powinien być stosowany razem z innymi poliwitaminami ze względu na możliwość przedawkowania witamin w organizmie.

Retinol osłabia działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidów. Nie można stosować jednocześnie z azotanami i cholestyraminą, ponieważ zakłócają one wchłanianie retinolu. Witaminę A nie należy stosować razem z retinoidami, ponieważ ich kombinacja jest toksyczna.

Tiaminy hydrochloran, wpływając na procesy polaryzacji w obszarze synaps nerwowo-mięśniowych, może osłabiać działanie podobne do kuraru.

Ryboflawina jest niekompatybilna ze streptomycyną i zmniejsza skuteczność leków przeciwbakteryjnych (oksytetracyklina, doksycyklina, erytromycyna, tetracyklina i linkomycyna). Tricykliczne leki przeciwdepresyjne, imipramina i amitryptylina, hamują metabolizm ryboflawiny, szczególnie w tkankach serca.

Witamina C nasila działanie i toksyczność sulfonamidów (możliwość kryształomocznicy), penicyliny, zwiększa wchłanianie żelaza, absorpcję aluminium (należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu środkami przeciwwskazanymi zawierającymi aluminium), zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich koagulantów. Wysokie dawki leku zmniejszają skuteczność tricyklicznych leków przeciwdepresyjnych, neuroleptyków – pochodnych fenantiazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zakłócają wydalanie meksyloetyny przez nerki, wpływają na resorpcję witaminy B12.

Jednoczesne przyjmowanie witaminy C i deferozaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompenzacji układu krążenia. Witaminę C można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin od zastrzyku deferozaminy.

Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku zmniejsza skuteczność leczenia disulfiramem, hamuje reakcję disulfiram-alkohol.

Kwas askorbinowy zwiększa ogólny klirens alkoholu etylowego. Witamina C nasila wydalanie szczawianów z moczem, zwiększając w ten sposób ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu, zwiększa ryzyko rozwoju kryształomocznicy podczas leczenia salicylanami.

Wchłanianie witaminy C zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Leki z grupy chinolony, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy w długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z kwasem acetylosalicylowym zwiększa się wydalanie kwasu askorbinowego z moczem i zmniejsza wydalanie kwasu acetylosalicylowego. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego zmniejsza absorpcję kwasu askorbinowego o około jedną trzecią, co wymaga odpowiedniego zwiększenia dawki witaminy C.

Szczególne wskazania.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ostrym zapaleniem nerek, w przypadku niedostateczności czynności serca, kamicy żółciowej, przewlekłym zapaleniem trzustki, u pacjentów z postępującymi chorobami onkologicznymi, alergiami, idiosynkrazją oraz u chorych na cukrzycę.

Podczas stosowania wysokich dawek i długotrwałego leczenia lekiem należy kontrolować czynność nerek, poziom ciśnienia tętniczego oraz czynność trzustki. Należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie.

W przypadku kamicy nerkowej, dobowe dawki kwasu askorbinowego nie powinny przekraczać 1 g.

Nie należy podawać wysokich dawek leku pacjentom z zwiększonym krzepnięciem krwi.

Ponieważ kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla pacjentów z hemochromatozą, talasemią, polycytemią, białaczką i anemią sieroblastyczną. Pacjenci z wysokim stężeniem żelaza w organizmie powinni stosować lek w minimalnych dawkach.

Jednoczesne przyjmowanie leku z napojami alkalicznymi zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy popijać tabletek alkaliczną wodą mineralną. Ponadto wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy dyskineziach jelit, enteritach i achilii.

Kwas askorbinowy jako środek redukujący może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np. przy oznaczaniu zawartości glukozy, bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mleczanowej.

Kobietom, które przyjmowały wysokie dawki retinolu (powyżej 10000 MI), planowanie ciąży nie powinno odbywać się wcześniej niż po 6–12 miesiącach. Jest to związane z ryzykiem nieprawidłowego rozwoju płodu pod wpływem wysokiego stężenia witaminy A w organizmie.

Możliwe jest zabarwienie moczu na żółty kolor, co jest całkowicie nieszkodliwe i wynika z obecności ryboflawiny w leku.

Nie zaleca się przepisywania leku razem z innymi poliwitaminami, ponieważ istnieje możliwość przedawkowania witamin w organizmie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią jest możliwe wyłącznie w celu zapobiegania po konsultacji z lekarzem i przy ścisłym przestrzeganiu zalecanych dawek. W celu wyeliminowania niedoboru witamin u ciężarnych kobiet i matek karmiących piersią, należy preferować specjalistyczne kompleksy witamin z dodatkiem substancji mineralnych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Preparat nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować wewnętrznie, 10–15 minut po posiłku.

Dorosłym w celu zapobiegania – po 1 pastylce 2 razy dziennie, w celu leczenia – po 2 pastylki 3 razy dziennie.

Ciężarnym wyłącznie na polecenie i pod kontrolą lekarza zaleca się przyjmowanie:
I trymestr – nie więcej niż 1 pastylka dziennie, II–III trymestr – nie więcej niż 2 pastylki dziennie.

Dzieciom w celu zapobiegania przepisuje się od 11 roku życia po 1 pastylce dziennie.

W celu leczenia dzieciom w wieku od 3 do 10 lat przepisuje się po 2 pastylki dziennie, od 11 do 14 roku życia – 3 pastylki dziennie.

Czas przyjmowania ustala lekarz indywidualnie i może wynosić 1–2 miesiące. Dawki leku mogą być zwiększone w zależności od potrzeb organizmu w witaminy.

Dzieci.

Dzieciom w wieku do 3 lat stosowanie leku jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania obserwuje się nasilenie działań niepożądanych leku. Leczenie objawowe.

Kwas askorbinowy dobrze się toleruje. Jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, jego nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest przygnębienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli stanu ostatniej. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych. Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po odstawieniu leku.

W przypadku przedawkowania witaminy B1 – hiperkoagulacja, zaburzenia metabolizmu puryn.

Niepożądane działania.

W przypadku stosowania leku w zalecanych dawkach możliwe są następujące działania niepożądane:

Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwościowe na składniki leku, w tym szok anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypka skórna, pokrzywka, uczucie swędzenia, zaczerwienienie skóry, egzema.

Ze strony układu pokarmowego: zaburzenia dyspeptyczne, nudności, wymioty, biegunka.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, podwyższona pobudliwość, senność, zaburzenia snu, zmęczenie.

Ze strony nerek i dróg moczowych: uszkodzenie aparatu kłębuszkowego nerek, krystaluria, powstawanie kamieni moczanowych, cystynowych i/lub szczawianowych w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie/hipotensja tętnicza, dystrofia mięśnia sercowego.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: erytropenia, neutrofilowy leukocytoza, trombocytoza, hiperprotrombinemia, powstawanie skrzeplin. U chorych z niedoborem glukozo-6-fosforan dehydrogenazy czerwonych krwinkach może dojść do hemolizy erytrocytów, anemii hemolitycznej (u chorych z niedoborem glukozo-6-fosforan dehydrogenazy).

Ze strony metabolizmu: zaburzenia gospodarki cynku, miedzi, anoreksja.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych.

Ze strony układu endokrynnego: uszkodzenie aparatu wyspowego trzustki, glukozuria i zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy.

Inne: zaburzenia wzroku, hipertermia, potliwość, możliwe zabarwienie moczu na żółty kolor, uczucie gorąca.

Przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach mogą wystąpić podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, arytmie, parestezje, hiperurykemia, obniżona tolerancja na glukozę, hiperglikemia, zaburzenia funkcji nerek, suchość i pęknięcia na dłoniach i podeszwach, wypadanie włosów, wysypki seboroiczne.

Okres ważności. 1 rok.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 75 lub 100 tabletek otoczonych w pojemnikach.

Kategoria dostępu.

Bez recepty.

Producent.

Spółka Akcyjna „Technologia”.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, dom 8.