Prostid

ULOTKA DOŁĄCZONA DO LEKU PROSTID (PROSTID)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd;

1 miękka kapsułka zawiera dutasterydu 0,5 mg;

substancje pomocnicze: gliceryny monokaprylokapratan Imwitor 742, butylohydroksytoluen (E 321), żelatyna, gliceryna, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172), woda oczyszczona, atrament drukarski Opacode Black Printing Ink NS-78-17821, trójgliceryny kwasów kaprylowego/kaprynowego Miglyol 812N.

Postać farmaceutyczna. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: nieprzeźroczyste, matowe, żółte, miękkie kapsułki żelatynowe o wydłużonym kształcie, zawierające przezroczystą ciecz z napisem „DUTA05” czarnym, jadalnym tuszem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostie gruczołu krokowego. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy. Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dutasteryda – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron to androgen, który przede wszystkim odpowiada za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie poziomu dihydrotestosteronu pod wpływem leczenia Prostidem zależy od dawki i obserwuje się je w pierwszych 1–2 tygodniach. Po pierwszym i drugim tygodniu stosowania Prostidu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85 i 90%.

U pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego, którzy otrzymywali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie zmniejszenie poziomu dihydrotestosteronu wynosiło 94% po 1 roku i 93% po 2 latach leczenia, natomiast średni poziom testosteronu wzrastał o 19% po 1 i 2 latach.

Farmakokinetyka.

Dutasteryd stosuje się doustnie w postaci roztworu w miękkich kapsułkach żelatynowych. Po przyjęciu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie leku w osoczu obserwuje się po 1–3 godzinach. Biodostępność absolutna wynosi 60%. Biodostępność nie zależy od przyjmowania pokarmu.

Dutasteryd po pojedynczym lub wielokrotnym przyjęciu charakteryzuje się dużą objętością rozprzestrzeniania się (od 300 do 500 l). Udział wiązania z białkami osocza przekracza 99,5%.

Przy stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65% ustalonego stężenia stacjonarnego dutasterydu w osoczu osiąga się po 1 miesiącu leczenia, a około 90% – po 3 miesiącach. Stabilne stężenie dutasterydu wynoszące około 40 ng/ml w osoczu osiąga się po 6 miesiącach leczenia w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w osoczu, stężenie stacjonarne dutasterydu w nasieniu osiąga się po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procentowy udział rozprzestrzeniania się dutasterydu z osocza do nasienia wynosi około 11,5%.

In vitro dutasteryd metabolizowany jest przez enzymy CYP3A4 cytochromu P450 człowieka do dwóch monohydroksylowych metabolitów.

Według danych analizy spektrometrycznej w osoczu człowieka wykryto niezmieniony dutasteryd, trzy główne metabolity (4´-hydroksydutasteryd, 1,2-dihydrodutasteryd i 6-hydroksydutasteryd) oraz dwa mniejsze metabolity (6,4´-dihydroksydutasteryd i 15-hydroksydutasteryd).

Dutasteryd intensywnie metabolizuje się. Po doustnym przyjęciu dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę od 1 do 15,4% (średnio 5,4%) zastosowanej dawki wydala się z kałem w niezmienionej formie. Pozostała część zastosowanej dawki wydala się w postaci metabolitów.

W moczu wykrywa się jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1% zastosowanej dawki). Ostateczny okres półtrwania wydalania dutasterydu wynosi 3–5 tygodni. Resztkowe stężenia dutasterydu w osoczu mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Na podstawie danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasterydu w zależności od wieku pacjenta.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednakże po przyjęciu 0,5 mg dutasterydu z moczem u człowieka wydala się mniej niż 0,1% dawki, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Bezpieczeństwo i badania kliniczne.

Niewydolność serca

W czteroletnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii skojarzonej (14/1610, 0,9%) była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasterydem (4/1623, 0,2%) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6%).

W oddzielnym czteroletnim porównawczym badaniu klinicznym placebo z chemoprewencją dutasterydem z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku powyżej 60 lat (badanie REDUCE) stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz dziennie (30/4105, 0,7%) była wyższa w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (16/4126, 0,4%). W retrospektywnym analizie tego badania wykazano wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasteryd i bloker alfa (12/1152, 1,0%) w porównaniu z podmiotami przyjmującymi dutasteryd bez blokera alfa (18/2953, 0,6%), placebo i bloker alfa (1/1399, <0,1%) lub placebo bez blokera alfa (15/2727, 0,6%). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a występowaniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania

W czteroletnim porównawczym badaniu placebo i dutasterydu z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku powyżej 60 lat (badanie REDUCE) u 6706 podmiotów przeprowadzono biopsję igłową prostaty (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy zróżnicowania wg skali Gleasona. W badaniu wykryto 1517 pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70%), wykrytych za pomocą biopsji w obu grupach leczenia, charakteryzowała się wysokim stopniem zróżnicowania (5–6 punktów wg skali Gleasona).

W grupie dutasterydu odnotowano wyższą częstość (n=29, 0,9%) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów wg skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n=19, 0,6%) (p=0,15). W latach 1–2 badania liczba pacjentów z rakiem gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów wg skali Gleasona była taka sama w grupie dutasterydu (n=17, 0,5%) i w grupie placebo (n=18, 0,5%). W latach 3–4 więcej przypadków raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów wg skali Gleasona zdiagnozowano w grupie dutasterydu (n=12, 0,5%) w porównaniu z grupą placebo (n=1, <0,1%) (p=0,0035). Brak danych na temat wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasteryd ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów wg skali Gleasona był stały w różnych okresach badania (1–2 lata, 3–4 lata) w grupie dutasterydu (0,5% w każdym okresie czasu), podczas gdy w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów wg skali Gleasona) był niższy w latach 3–4 niż w latach 1–2 (<0,1% i 0,5% odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Nie stwierdzono różnicy w częstości raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 7–10 punktów wg skali Gleasona (p=0,81).

W czteroletnim badaniu klinicznym leczenia łagodnego przerostu gruczołu krokowego (Combat), w którym pierwotny protokół nie przewidywał obowiązkowej biopsji, a wszystkie rozpoznania raka prostaty ustalono na podstawie wskazań do biopsji, częstość raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów wg skali Gleasona wynosiła (n=8, 0,5%) – w grupie dutasterydu, (n=11, 0,7%) – w grupie tamsulozyny oraz (n=5, 0,3%) – w grupie terapii skojarzonej.

Związek między stosowaniem dutasterydu a występowaniem raka gruczołu krokowego o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

Rak piersi u mężczyzn

Dwa badania epidemiologiczne typu „przypadek-kontrola”, jedno przeprowadzone w USA (n=339 przypadków raka piersi i n=6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n=398 przypadków raka piersi i n=3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały zwiększenia ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przy stosowaniu ≥1 roku przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu ze stosowaniem <1 roku: 0,70: 95% CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem stosowania wynosiło 1,08: 95% CI 0,62, 1,87).

Nie stwierdzono związku przyczynowego między przypadkami raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydu.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów łagodnego nadplenia gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim stopniu nasilenia; zmniejszenie ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu i konieczności interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnego nadplenia gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim stopniu nasilenia.

Przeciwwskazania.

Prostid jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne lub inne składniki preparatu.

Prostid nie należy stosować u kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Prostid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia poziomu PSA (antygen specyficzny dla prostaty) we krwi oraz wykrywania raka prostaty podczas leczenia dutasterydem znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie w połączeniu z inhibitorami CYP3A4 i/lub białka P-glikoproteiny

Dutasteryd wydalany jest głównie drogą metabolizmu. Badania in vitro wskazują, że metabolizm ten katalizują CYP3A4 i CYP3A5. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jednak w badaniu farmakokinetycznym populacyjnym stężenia dutasterydu we krwi były średnio
1,6–1,8 razy wyższe u niewielkiej liczby pacjentów, którzy jednocześnie leczono werapamilem lub dyltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 i inhibitorami białka P-glikoproteiny), niż u innych pacjentów.

Przy długotrwałym stosowaniu kombinacji dutasterydu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie), stężenie dutasterydu we krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużonym działaniu dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstotliwości dawkowania dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zauważyć, że w przypadku długotrwałego hamowania aktywności enzymu, okres półtrwania może być jeszcze dłuższy, a terapia wspomagająca może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Stosowanie 12 g cholestyraminy godzinę po podaniu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani digoksyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/niem indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani białka przenośnika P-glikoproteiny. Dane badań interakcji in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (N=24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn, dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu tym nie stwierdzono również objawów interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne środki ostrożności.

Leczenie skojarzone może być przepisane po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych metod leczenia, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób i dawka stosowania”).

Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

Na podstawie danych z czterolecnich badań klinicznych częstość występowania niewydolności serca (termin zbiorczy obejmujący wszystkie doniesienia, głównie niewydolność serca pierwotną i zastoinową niewydolność serca) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie tamsulozynem, w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Według danych z tych dwóch badań częstość niewydolności serca była niska (≤ 1 %) i zmienna w ramach tych badań. W żadnym z badań nie stwierdzono dysproporcji w częstości występowania działań niepożądanych sercowo-naczyniowych. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (samodzielnie lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca („Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, kontrolowanych placebo lub porównawczych badań klinicznych (n=18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono trwałego, statystycznie istotnego wzrostu ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71, 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77, 1,30) ani udaru mózgu (RR 1,20; 95 % CI 0,88, 1,64).

Wpływ na antygen specyficzny prostaty (PSA)

Stężenie antygenu specyficznego prostaty (PSA) jest ważnym składnikiem procesu przesiewowego w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Prostid potrafi obniżać stężenie PSA w surowicy u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący Prostid powinni mieć ustalony nowy początkowy poziom PSA po 6 miesiącach leczenia tym lekiem. Następnie ten poziom zaleca się regularnie kontrolować. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania Prostidu może świadczyć o obecności raka gruczołu krokowego lub o nieprzestrzeganiu zaleceń leczenia Prostidem i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie u mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów leczonych Prostidem należy uwzględnić poprzednie wartości PSA w celu porównania.

Stosowanie Prostidu nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu jego nowego poziomu początkowego.

Ogólne stężenie PSA w surowicy wraca do poziomu wyjściowego w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas leczenia Prostidem. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje się wykorzystać procent wolnego PSA jako wskaźnik raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego Prostid, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dutasterydem oraz okresowo podczas terapii należy przeprowadzić pacjentowi badanie rektalne oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i guzy o wysokim stopniu złośliwości wg skali Gleasona (nisko zróżnicowane)

W trakcie czterolecznego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszymi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 pacjentów zdiagnozowano raka gruczołu krokowego. Częstość przypadków raka gruczołu krokowego (8–10 wg skali Gleasona) w grupie pacjentów leczonych Prostidem (n=29, 09 %) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (n=19, 06 %). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem Prostidu a wysokimi stopniami raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni leczeni Prostidem powinni być regularnie badani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym pod kątem oznaczenia PSA.

W dodatkowym, dwuletnim badaniu podłużnym z udziałem pacjentów biorących udział w badaniu z zastosowaniem dutasterydu jako profilaktyki chemicznej (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n=14, 1,2 %]) i grupa placebo [n=7, 0,7 %]) bez nowych zidentyfikowanych przypadków raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów wg skali Gleasona.

Długotrwałe podłużne (do 18 lat) obserwacje pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu i placebo w częstościach ogólnej przeżywalności (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżywalności po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,8–1,20).

Rak piersi

Zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn podczas badań klinicznych i w okresie posprzedażowym. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, np. wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dotrze na skórę, należy ją natychmiast opłukać wodą z mydłem.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na aktywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półwylęgu leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić z ostrożnością (patrz sekcje „Sposób i dawka stosowania”, „Przeciwwskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dutasteryd jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet.

Stosowanie w czasie ciąży

Tak jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój zewnętrznych narządów płciowych u płodu męskiego. Niewielkie ilości dutasterydu wykryto w ejakulacie osób przyjmujących 0,5 mg dutasterydu dziennie. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód męskiego (to ryzyko jest najwyższe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobiegania dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Stosowanie w czasie karmienia piersią

Nie wiadomo, czy dutasteryd przenika do mleka matki.

Plodność

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na cechy ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu i ruchomości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dutasteryd nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu ani innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Prostid można stosować samodzielnie lub w połączeniu z blokerem alfa – tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

Zalecaną dawką Prostidu jest 1 kapsułka (0,5 mg) raz dziennie doustnie. Kapsułkę należy połykać całkowicie, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt ze zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Prostid można przyjmować niezależnie od posiłków.

Chociaż ulga po stosowaniu leku może pojawić się we wczesnym okresie, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy w celu uzyskania obiektywnej oceny skuteczności działania leku.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci.

Stosowanie jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg/dobę (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) podawane przez 7 dni nie wywołały obaw dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ochotników. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg/dobę przez 6 miesięcy bez wystąpienia dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z dawką 0,5 mg/dobę.

Nie istnieje specyficzny antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i wspierające.

Działania niepożądane.

Monoterapia dutsasterydą

U około 19% z 2167 pacjentów przyjmujących dutsasteryd w dwuletnich badaniach klinicznych z randomizacją i kontrolą placebo, w ciągu pierwszego roku leczenia wystąpiły działania niepożądane. Większość zaobserwowanych niepożądanych zdarzeń miała charakter łagodny lub umiarkowany i dotyczyła układu rozrodczego. W kolejnych dwóch latach, w otwartych badaniach rozszerzonych, nie stwierdzono zmian w profilu działań niepożądanych.

W tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane zaobserwowane w trakcie kontrolowanych badań klinicznych. Wymienione działania niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych i które, według badaczy, były związane z przyjmowanym lekiem (z częstością występowania większą lub równą 1%), występowały częściej u pacjentów przyjmujących dutsasteryd niż u pacjentów przyjmujących placebo w pierwszym roku leczenia.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (od 1/1000 do 1/100), bardzo rzadko (od 1/10000 do 1/1000), niezwykle rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1

*Niepożądane zjawiska ze strony układu rozrodczego związane z leczeniem dutasterydową (w tym monoterapią i kombinacją z tamsulozyną). Wymienione działania niepożądane mogą trwać także po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

• Obejmuje wrażliwość i powiększenie piersi.

Prostid w połączeniu z blokerem alfa tamsulozyną

Dane z czterolecznego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n = 1 623) i tamsulozyny 0,4 mg (n = 1611) raz dziennie oddzielnie oraz w kombinacji (n = 1610), wykazały, że częstość działań niepożądanych spowodowanych lekami w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla terapii kombinowanej dutasteryd/tamsulozyna, 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii kombinowanej w pierwszym roku leczenia wynikała z wyższej częstości zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano poniższe działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków, z częstością występowania większą lub równą 1%; częstość występowania tych działań w ciągu czterech lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

a Kombinacja: dutasteryd 0,5 mg raz dziennie oraz tamsulozyna 0,4 mg raz dziennie.

b Ogólny termin „Niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostre niewydolność serca, szok kardiogenny, ostre niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostre niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, zastoinową kardiomiopatię.

c Wymienione działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wymienione działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

d Obejmuje wrażliwość oraz powiększenie piersi.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nie wiadomo, czy na wyniki tego badania wpłynęły zmniejszenie objętości gruczołu krokowego lub inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu. Zgłaszano przypadki wystąpienia raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma duże znaczenie. Umożliwia to prowadzenie monitoringu stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blistrze; po 3 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Oliv Healthcare.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Unit-II, Plot No. 163/2, Mahatma Gandhi Udhyog Nagar, Dabhel Village, Nani Daman, Daman - 396 210, Indie.