Pregabalin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LĘKU PREGABALIN (PREGABALIN)

Skład:

substancja czynna: pregabalina;

1 kapsułka zawiera 75 mg lub 150 mg lub 300 mg pregabaliny;

substancje pomocnicze: skrobię prażeloną, talk oczyszczony; twardą kapsułkę żelatynową (żelatyna, tlenek żelaza czerwony (E172) (dla kapsułek 75 i 300 mg), dwutlenek tytanu (E171)); atrament czarny (lak, alkohol bezwodny, alkohol izopropylowy, alkohol butylowy, glikol propylenowy, stężony roztwór amoniaku, tlenek żelaza czarny (E172), wodorotlenek potasu, woda).

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

kapsułki 75 mg: twarde kapsułki żelatynowe rozmiar 4 z czapeczką pomarańczową i korpuskiem białym, z oznaczeniami „SG” na czapeczce i „75” na korpusie, naniesionymi atramentem czarnym; zawartość kapsułek – proszek biały lub prawie biały;

kapsułki 150 mg: twarde kapsułki żelatynowe rozmiar 2 z czapeczką i korpuskiem białym, z oznaczeniami „SG” na czapeczce i „150” na korpusie, naniesionymi atramentem czarnym; zawartość kapsułek – proszek biały lub prawie biały;

kapsułki 300 mg: twarde kapsułki żelatynowe rozmiar 0 z czapeczką pomarańczową i korpuskiem białym, z oznaczeniami „SG” na czapeczce i „300” na korpusie, naniesionymi atramentem czarnym; zawartość kapsułek – proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe. Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Gabapentynoidy. Pregabalina. Kod ATC N02BF02.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Substancja czynna – pregabalina, będąca analogiem kwasu gamma-aminomasłowego

[(S)-3-(aminometylo)-5-metyloheksanowy kwas].

Mechanizm działania

Pregabalina wiąże się z podjednostką pomocniczą (białko α2–δ) potencjałozależnych kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN).

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Ból neuropatyczny

Skuteczność pregabaliny wykazano w badaniach dotyczących neuropatii cukrzycowej, neurytalgii poherpetycznej oraz uszkodzeń rdzenia kręgowego. Skuteczność w innych rodzajach bólu neuropatycznego nie była badana.

Pregabalina była badana w ramach 10 kontrolowanych badań klinicznych trwających do 13 tygodni z trybem dawkowania pregabaliny dwa razy na dobę oraz w badaniach trwających do 8 tygodni z trybem dawkowania trzy razy na dobę. Ogólnie profile bezpieczeństwa i skuteczności dla trybów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

W trakcie badań klinicznych trwających do 12 tygodni, w których lek był stosowany w leczeniu bólu neuropatycznego, zmniejszenie bólu o pochodzeniu obwodowym i centralnym obserwowano już po pierwszym tygodniu i utrzymywało się przez cały okres leczenia.

W kontrolowanych badaniach klinicznych bólu neuropatycznego obwodowego u 35 % pacjentów stosujących pregabalinę oraz u 18 % pacjentów otrzymujących placebo zaobserwowano poprawę o 50 % według skali oceny bólu. Wśród pacjentów, u których nie obserwowano senności, poprawę taką zaobserwowano u 33 % pacjentów stosujących pregabalinę oraz u 18 % pacjentów z grupy placebo. Wśród pacjentów, u których obserwowano senność, odsetek pacjentów odpowiadających na terapię wynosił 48 % w grupie pregabaliny i 16 % w grupie placebo.

W kontrolowanym badaniu klinicznym bólu neuropatycznego o pochodzeniu centralnym poprawę o 50 % według skali oceny bólu zaobserwowano u 22 % pacjentów otrzymujących pregabalinę oraz u 7 % pacjentów otrzymujących placebo.

Epilepsja

Leczenie wspomagające

Pregabalinę badano w 3 kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 tygodni z trybem dawkowania dwa lub trzy razy na dobę. Ogólnie profile bezpieczeństwa i skuteczności dla trybów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

Zmniejszenie częstości napadów padaczkowych obserwowano już w pierwszym tygodniu.

Populacja pediatryczna

Skuteczność i bezpieczeństwo pregabaliny jako leczenia wspomagającego epilepsji u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u młodzieży nie zostały ustalone. Reakcje niepożądane obserwowane w badaniu farmakokinetyki i tolerancji, do którego włączono pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 16 roku życia (n=65) z napadami padaczkowymi częściowymi, były podobne do reakcji niepożądanych u dorosłych. Wyniki 12-tygodniowego badania z kontrolą placebo z udziałem 295 dzieci w wieku od 4 do 16 roku życia oraz 14-dniowego badania z kontrolą placebo z udziałem 175 dzieci w wieku od 1 miesiąca do 4 lat, których celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa pregabaliny jako terapii wspomagającej napadów padaczkowych częściowych, oraz dwóch otwartych badań bezpieczeństwa trwających 1 rok z udziałem odpowiednio 54 i 431 dzieci w wieku od 3 miesięcy do 16 roku życia z epilepsją wskazują, że takie reakcje niepożądane jak gorączka i infekcje dróg oddechowych górnych występują częściej u dzieci niż u dorosłych pacjentów z epilepsją (patrz punkty «Sposób stosowania i dawki», «Reakcje niepożądane» i «Farmakokinetyka»).

W 12-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo dzieci (w wieku od 4 do 16 roku życia) otrzymywały pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (maksymalnie 150 mg/dobę), pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo. Co najmniej 50 % zmniejszenie napadów padaczkowych częściowych w porównaniu z poziomem wyjściowym zaobserwowano u 40,6 % pacjentów otrzymujących pregabalinę w dawce 10 mg/kg na dobę (p=0,0068 w porównaniu z placebo), u 29,1 % pacjentów otrzymujących pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (p=0,2600 w porównaniu z placebo) oraz u 22,6 % w grupie placebo.

W 14-dniowym badaniu z kontrolą placebo dzieci (w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat) otrzymywały pregabalinę w dawce 7 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 14 mg/kg/dobę lub placebo. Średnie 24-godzinne częstości napadów na poziomie wyjściowym i podczas wizyty końcowej wynosiły odpowiednio 4,7 i 3,8 dla pregabaliny 7 mg/kg/dobę, 5,4 i 1,4 dla pregabaliny 14 mg/kg/dobę oraz 2,9 i 2,3 dla placebo. Pregabalina w dawce 14 mg/kg/dobę istotnie zmniejszała przekształconą logarytmicznie częstość napadów padaczkowych częściowych w porównaniu z placebo (p = 0,0223); pregabalina w dawce 7 mg/kg/dobę nie wykazała poprawy w porównaniu z placebo.

W 12-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo z udziałem pacjentów z pierwotnie ogólnymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTK) 219 pacjentów w wieku od 5 do 65 roku życia (w tym 66 osób w wieku od 5 do 16 roku życia) otrzymywało pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę (maksymalnie 300 mg/dobę), pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo jako terapię wspomagającą. Co najmniej 50 % zmniejszenie częstości napadów PGTK zaobserwowano odpowiednio u 41,3 %, 38,9 % i 41,7 % pacjentów otrzymujących pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę oraz placebo.

Monoterapia (u pacjentów z nowo zdiagnozowaną chorobą)

Pregabalinę badano w jednym kontrolowanym badaniu klinicznym trwającym 56 tygodni z trybem dawkowania dwa razy na dobę. W przypadku stosowania pregabaliny nie osiągnięto porównywalnej skuteczności w porównaniu z lamotrygyną, według oceny po 6 miesiącach z punktem końcowym – brakiem napadów padaczkowych. Pregabalina i lamotrygyna były równie bezpieczne i dobrze tolerowane.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Pregabalinę badano w 6 kontrolowanych badaniach trwających 4–6 tygodni, jednym badaniu z udziałem pacjentów starszych trwającym 8 tygodni oraz jednym długoterminowym badaniu zapobiegania nawrotom z podwójnie ślepią fazą zapobiegania nawrotom trwającą 6 miesięcy.

Zmniejszenie objawów uogólnionego zaburzenia lękowego według Skali Hamiltona oceny lęku (HAM-A) obserwowano już do pierwszego tygodnia.

W trakcie kontrolowanych badań klinicznych (trwających 4–8 tygodni) poprawę o co najmniej 50 % według całkowitej liczby punktów w skali HAM-A od poziomu wyjściowego do punktu końcowego zaobserwowano u 52 % pacjentów stosujących pregabalinę oraz u 38 % pacjentów z grupy placebo.

W kontrolowanych badaniach nieostrość widzenia występowała częściej u pacjentów stosujących pregabalinę niż u pacjentów otrzymujących placebo. W większości przypadków to niepożądane zjawisko ustępowało przy kontynuowaniu terapii. Badanie okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości wzroku, formalne sprawdzenie pola widzenia oraz badanie dna oka przy rozszerzonej źrenicy) w ramach kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzono u ponad 3600 pacjentów. Wśród tych pacjentów zmniejszoną ostrość wzroku stwierdzono u 6,5 % pacjentów w grupie pregabaliny i u 4,8 % pacjentów w grupie placebo. Zmiany pola widzenia wykryto u 12,4 % pacjentów stosujących pregabalinę i u 11,7 % pacjentów z grupy placebo. Zmiany dna oka stwierdzono u 1,7 % pacjentów otrzymujących pregabalinę i u 2,1 % pacjentów w grupie placebo.

Farmakokinetyka

Farmakokinetyczne parametry pregabaliny w stanie równowagi były podobne u zdrowych ochotników, pacjentów z epilepsją przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz u pacjentów z bólem przewlekłym.

Absorpcja

Pregabalina jest szybko wchłaniana po przyjęciu na czczo i osiąga maksymalne stężenia w osoczu krwi w ciągu 1 godziny po przyjęciu pojedynczej lub wielokrotnej dawki. Bio dostępność pregabaliny po podaniu doustnym szacowana jest na ≥ 90 % i nie zależy od dawki. Po powtarzanym przyjmowaniu dawki stan równowagi osiągany jest w ciągu

24–48 godzin. Szybkość wchłaniania pregabaliny zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, co prowadzi do zmniejszenia maksymalnego stężenia (Cmax) o około

25–30 % i wydłużenia tmax do około 2,5 godziny. Jednak przyjmowanie pregabaliny jednocześnie z posiłkiem nie miało klinicznie istotnego wpływu na stopień jej absorpcji.

Rozkład

W badaniach przedklinicznych wykazano, że pregabalina przenika przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Stwierdzono, że pregabalina przenika przez łożysko u szczurów i przenika do mleka u szczurów w okresie laktacji. U człowieka objętość rozkładu pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg. Pregabalina nie wiąże się z białkami osocza krwi.

Metabolizm

W organizmie człowieka pregabalina ulega niewielkiemu metabolizmowi. Po podaniu dawki pregabaliny znaczonej radioaktywnie około 98 % substancji radioaktywnej wykryto w moczu w niezmienionej formie. Udział N-metylowej pochodnej pregabaliny – głównego metabolitu pregabaliny wykrytego w moczu – wynosił 0,9 % dawki podanej. W badaniach przedklinicznych nie wykryto oznak racemizacji S-enancjomeru pregabaliny do

R-enancjomeru.

Wydalanie

Pregabalina jest wydalana z krążenia ogólnego głównie przez nerki w niezmienionej formie. Średni okres półwydalenia pregabaliny wynosi 6,3 godziny. Klirens plazmatyczny i nerkowy pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz podpunkt «Niedostateczność nerek» poniżej).

Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek lub pacjentom poddawanym hemodializie konieczna jest korekta dawki leku (patrz punkt «Sposób stosowania i dawki», tabela 1).

Liniowość / nieliniowość

Farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa w zakresie zalecanych dawek dobowych. Międzyosobowa zmienność farmakokinetyki pregabaliny jest niska (< 20 %). Farmakokinetyka po wielokrotnym stosowaniu jest przewidywalna na podstawie danych uzyskanych po dawce pojedynczej. W związku z tym nie ma potrzeby rutynowego monitorowania stężeń pregabaliny w osoczu krwi.

Płeć

Wyniki badań klinicznych wskazują, że płeć nie ma klinicznie istotnego wpływu na stężenia pregabaliny w osoczu krwi.

Niedostateczność nerek

Klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Ponadto pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza krwi za pomocą hemodializy (po 4 godzinach hemodializy stężenie pregabaliny w osoczu krwi zmniejsza się o około 50 %). Ponieważ lek jest wydalany głównie przez nerki, pacjentom z niedostatecznością nerek należy zmniejszyć dawkę leku, a po hemodializie należy podać dawkę uzupełniającą (patrz punkt «Sposób stosowania i dawki», tabela 1).

Niedostateczność wątroby

Nie przeprowadzono specjalnych badań farmakokinetycznych u pacjentów z niedostatecznością wątroby. Ponieważ pregabalina nie ulega znaczącemu metabolizmowi i jest wydalana z moczem głównie w niezmienionej formie, mało prawdopodobne jest, aby zaburzenia funkcji wątroby mogły istotnie zmienić stężenie pregabaliny w osoczu krwi.

Populacja pediatryczna

Farmakokinetykę pregabaliny oceniano u dzieci z epilepsją (grupy wiekowe: od 1 do 23 miesięcy, od 2 do 6 lat, od 7 do 11 lat i od 12 do 16 lat) po podaniu dawek 2,5 mg/kg/dobę, 5 mg/kg/dobę, 10 mg/kg/dobę i 15 mg/kg/dobę w trakcie badania farmakokinetyki i tolerancji.

Po doustnym przyjęciu pregabaliny dzieciom na czczo czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu krwi był ogólnie taki sam we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin po przyjęciu dawki.

Parametry Cmax i AUC pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze wzrostem dawki w każdej grupie wiekowej. U dzieci o masie ciała do 30 kg wartości AUC były o 30 % niższe, co wynika z 43 % wzrostu klirensu skorygowanego za masę ciała u tych pacjentów w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≥ 30 kg.

Okres końcowy półwydalenia pregabaliny wynosił średnio około 3–4 godziny u dzieci do 6 roku życia i 4–6 godzin u dzieci od 7 roku życia.

W trakcie analizy populacyjnej farmakokinetyki wykazano, że klirens kreatyniny był istotną kowariatem klirensu doustnego pregabaliny, a masa ciała była istotną kowariatem pozornego objętości rozkładu pregabaliny, a związek ten był podobny u dzieci i dorosłych pacjentów.

Farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy nie badano (patrz punkty «Sposób stosowania i dawki», «Reakcje niepożądane» i «Farmakodynamika»).

Pacjenci starsi

Klirens pregabaliny ma tendencję do zmniejszania się z wiekiem. Takie zmniejszenie klirensu doustnego pregabaliny jest zgodne ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny związanym z wiekiem. Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek związanym z wiekiem może być potrzebne zmniejszenie dawki pregabaliny (patrz punkt «Sposób stosowania i dawki», tabela 1).

Okres karmienia piersią

Farmakokinetykę pregabaliny po jej stosowaniu w dawce 150 mg co 12 godzin (dawka dobowa 300 mg) oceniano u 10 kobiet karmiących piersią, co najmniej 12 tygodni po porodzie. Laktacja praktycznie nie wpływała na farmakokinetykę pregabaliny. Pregabalina przechodziła do mleka matki ze średnią stężeniem równowagowym wynoszącym około 76 % stężeń w osoczu krwi matki. Obliczona dawka, jaką niemowlę otrzymuje z mlekiem matki (przy założeniu, że średnie spożycie mleka wynosi 150 ml/kg/dobę) od matki przyjmującej pregabalinę w dawce 300 mg/dobę lub w dawce maksymalnej 600 mg/dobę, wynosi odpowiednio 0,31 lub 0,62 mg/kg/dobę. Obliczone dawki te stanowią około 7 % całkowitej dobowej dawki matki przeliczonej na mg/kg.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Zespół bólowy neuropatyczny

Leczenie neuropatycznego bólu o pochodzeniu obwodowym i centralnym u dorosłych.

Epilepsja

Terapia uzupełniająca u dorosłych w napadach częściowych z wtórną generalizacją lub bez niej.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Leczenie uogólnionego zaburzenia lączonego u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pregabalin lub którykolwiek z substancji pomocniczych zawartych w leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań

Ponieważ pregabalin jest głównie wydawany w postaci niezmienionej z moczem, ulega niewielkiemu metabolizmowi w organizmie człowieka (≤ 2 % dawki wydanej z moczem w postaci metabolitów), nie hamuje metabolizmu innych leków in vitro i nie wiąże się z białkami osocza krwi, mało prawdopodobne jest, że pregabalin może powodować interakcję farmakokinetyczną lub być jej przedmiotem.

Badania in vivo oraz analiza populacyjna farmakokinetyki

W badaniach in vivo nie zaobserwowano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej między pregabalinem a fenytoiną, karbamazepiną, kwasem walproinowym, lamotryginyą, gabapentyną, lorazepanem, oksykodonem ani etanolem. Analiza populacyjna farmakokinetyki wykazała, że doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabin i topiramat nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na klirens pregabaliny.

Doustne środki antykoncepcyjne, noretynodrel i etynylowy estradiol

Jednoczesne stosowanie pregabaliny z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, noretynodrelem i etynylowym estradiolem nie wpływa na farmakokinetykę stanu stacjonarnego żadnej z tych substancji.

Leki wpływające na OUN

Pregabalin może nasilać działanie etanolu i lorazepamu. W okresie postmarketingowym stosowania pregabaliny zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej, śpiączki i skutku śmiertelnego u pacjentów przyjmujących pregabalin w połączeniu z opioidami i/lub innymi lekami depresyjnymi działania na OUN. Pregabalin prawdopodobnie nasila zaburzenia funkcji poznawczych i podstawowych funkcji motorycznych wywołane przez oksykodon.

Interakcje u pacjentów w wieku podeszłym

Specjalistycznych badań farmakodynamicznych interakcji z udziałem ochotników w wieku podeszłym nie przeprowadzono. Badania interakcji leków prowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególne środki ostrożności

Pacjenci z cukrzycą

Zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną, niektórzy pacjenci z cukrzycą, u których podczas terapii pregabalinem zwiększyła się masa ciała, mogą wymagać dostosowania dawki leków obniżających poziom glukozy we krwi.

Reakcje nadwrażliwości

W okresie postmarketingowym stosowania pregabaliny zgłaszano wystąpienie reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego. W przypadku wystąpienia objawów obrzęku naczynioruchowego, takich jak obrzęk twarzy, obrzęk okolicy ust lub obrzęk dróg oddechowych, stosowanie pregabaliny należy natychmiast przerwać.

Ciężkie objawy skórne (COO)

Podczas leczenia pregabalinem rzadko zgłaszano ciężkie objawy skórne (COO), w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczne uogólnione odłuszczeniowe zapalenie skóry (TEN), które mogą zagrażać życiu lub być śmiertelne. Przy przepisywaniu pregabaliny należy poinformować pacjentów o takich objawach i dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast przerwać przyjmowanie pregabaliny i rozważyć leczenie alternatywne (w razie potrzeby).

Zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja i zaburzenia poznawcze

Stosowanie pregabaliny wiązano z zawrotami głowy i sennością, które mogą zwiększyć ryzyko urazów wynikających z upadków u pacjentów w podeszłym wieku. W okresie postmarketingowym zgłaszano również przypadki utraty przytomności, dezorientacji i zaburzeń poznawczych. Z tego powodu pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności, aż do momentu ustalenia potencjalnego działania tego leku.

Zaburzenia wzroku

Podczas kontrolowanych badań nieostrość widzenia obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących pregabalin niż u pacjentów przyjmujących placebo. W większości przypadków objaw ten ustępował po kontynuowaniu terapii. W badaniach klinicznych, w których przeprowadzono badania okulistyczne, częstotliwość pogorszenia ostrości wzroku i zmian pola widzenia była wyższa u pacjentów przyjmujących pregabalin w porównaniu z grupą placebo; częstotliwość zmian dna oka była wyższa w grupie placebo (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

W okresie postmarketingowym zgłaszano również działania niepożądane ze strony narządów wzroku, w tym utratę wzroku, nieostrość widzenia lub inne zmiany ostrości wzroku, z których wiele miało charakter tymczasowy. Przestanie przyjmowania pregabaliny może przyczynić się do ustąpienia lub zmniejszenia się tych objawów.

Niewydolność nerek

Zgłaszano przypadki wystąpienia niewydolności nerek, która czasem była odwracalna po przerwaniu stosowania pregabaliny.

Wycofywanie współistniejących leków przeciwpadaczkowych

Brakuje wystarczających danych dotyczących możliwości wycofania współistniejących leków przeciwpadaczkowych po osiągnięciu kontroli nad napadami w wyniku dodania pregabaliny do terapii, aby przejść na monoterapię pregabalinem.

Niewydolność serca

W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki niewydolności serca u niektórych pacjentów przyjmujących pregabalinę. Reakcje te obserwowano głównie u pacjentów w podeszłym wieku z istniejącymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego podczas leczenia bólu neuropatycznego pregabaliną. Takim pacjentom pregabalinę należy stosować z ostrożnością. Po przerwaniu stosowania pregabaliny objaw ten może ustąpić.

Leczenie neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego

Podczas leczenia neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego zwiększała się ogólna częstość działań niepożądanych oraz działań niepożądanych ze strony układu nerwowego środkowego, szczególnie senności. Może to być związane z działaniem addytywnym współistniejących leków (np. leków przeciwwspolnych), koniecznych do leczenia tego stanu. Należy to uwzględnić przy przepisywaniu pregabaliny w takim stanie.

Depresja oddechowa

Zgłaszano przypadki ciężkiej depresji oddechowej w związku ze stosowaniem pregabaliny. Pacjenci z zaburzoną funkcją oddechową, chorobami oddechowymi lub neurologicznymi, niewydolnością nerek, pacjenci jednoczesnie przyjmujący leki depresyjne na OUN oraz osoby w podeszłym wieku mają większe ryzyko wystąpienia tej ciężkiej reakcji niepożądanej. U tych pacjentów może być konieczna korekta dawki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Myśli i zachowania samobójcze

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe wskazane do różnych wskazań. Metaanaliza wyników randomizowanych badań placebo-kontrolowanych z lekami przeciwpadaczkowymi wykazała również niewielki wzrost ryzyka wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego ryzyka jest nieznany. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów przyjmujących pregabalinę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Epidemiologiczne badanie z wykorzystaniem kontroli własnej (porównanie okresów leczenia z okresami bez leczenia u tego samego pacjenta) wykazało zwiększone ryzyko nowych epizodów zachowań samobójczych i śmiertelnych przypadków samobójstw u pacjentów przyjmujących pregabalinę.

Pacjentom (lub osobom opiekującym się nimi) należy zalecić skorzystanie z pomocy medycznej w przypadku pojawienia się objawów myśli lub zachowań samobójczych. Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem wystąpienia objawów myśli i zachowań samobójczych oraz rozważyć stosowność przepisania odpowiedniego leczenia. W przypadku wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych należy przerwać stosowanie pregabaliny.

Złe funkcjonowanie dolnych odcinków przewodu pokarmowego

W okresie postmarketingowym zgłaszano objawy związane z pogorszeniem funkcjonowania dolnych odcinków przewodu pokarmowego (takie jak niedrożność jelita, niedrożność jelita paralityczna, zaparcia) przy stosowaniu pregabaliny w połączeniu z lekami mogący powodować zaparcia, np. analgetykami opioidowymi. Przy jednoczesnym stosowaniu pregabaliny i opioidów należy podjąć środki zapobiegające zaparciom (szczególnie u kobiet i pacjentów w podeszłym wieku).

Stosowanie równoczesne z opioidami

Zaleca się zachowanie ostrożności przy przepisywaniu pregabaliny równocześnie z opioidami ze względu na ryzyko depresji funkcji OUN (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W badaniu typu „przypadek-kontrola” wśród osób stosujących opioidy, zwiększone ryzyko śmiertelności związanej z opioidami stwierdzono u pacjentów przyjmujących terapię pregabaliną równocześnie z opioidem w porównaniu z tymi, którzy stosowali wyłącznie opioidy (skorygowane szanse [sS] 1,68 [95 % CI (przedział ufności) 1,19–2,36]). Zwiększone ryzyko obserwowano przy niskich dawkach pregabaliny (≤ 300 mg, sS 1,52 [95 % CI 1,04–2,22]) z tendencją do wzrostu ryzyka przy wysokich dawkach pregabaliny (> 300 mg, sS 2,55 [95 % CI 1,24–5,06]).

Nieprawidłowe stosowanie, nadużycie lub uzależnienie

Stosowanie pregabaliny w dawkach terapeutycznych może prowadzić do uzależnienia lekowego. Zgłaszano przypadki nadużyć i nieprawidłowego stosowania leku. Pacjenci z wywiadem nadużywania substancji psychoaktywnych mają większe ryzyko nieprawidłowego stosowania pregabaliny, nadużyć i uzależnienia, dlatego takim pacjentom pregabalinę należy stosować z ostrożnością. Przed przepisaniem pregabaliny należy dokładnie ocenić ryzyko nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnienia.

Pacjentów przyjmujących pregabalinę należy monitorować pod kątem objawów nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnienia, takich jak rozwój tolerancji, przekroczenie dawki oraz zachowania skierowane na uzyskanie leku.

Objawy odstawienia

Po przerwaniu krótkotrwałego lub długotrwałego stosowania pregabaliny obserwowano objawy odstawienia. Zgłaszano takie objawy jak bezsenność, ból głowy, nudności, niepokój, biegunka, objawy grypopodobne, drażliwość, depresja, myśli samobójcze, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy. Pojawienie się objawów odstawienia po przerwaniu przyjmowania pregabaliny może wskazywać na uzależnienie lekowe (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjenta należy o tym poinformować przed rozpoczęciem leczenia.

Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania pregabaliny, zaleca się stopniowe odstawienie leku przez co najmniej 1 tydzień niezależnie od wskazań (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Drgawki, w tym stan padaczkowy i wielkie napady padaczkowe, mogą wystąpić podczas terapii pregabaliną lub krótko po jej przerwaniu.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość i nasilenie objawów odstawienia mogą zależeć od dawki.

Encefalopatia

Zgłaszano przypadki encefalopatii, które występowały głównie u pacjentów z współistniejącymi chorobami, które mogą wywołać encefalopatię.

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja

Stosowanie pregabaliny w I trymestrze ciąży może powodować poważne wady wrodzone u płodu. Pregabaliny nie należy stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy korzyści dla matki znacznie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Ciąża

Badania na zwierzętach wskazują na toksyczność rozrodczą pregabaliny.

Wykazano, że pregabalin przenika przez łożysko u szczurów. Pregabalin może przenikać przez łożysko człowieka.

Poważne wady wrodzone rozwoju

Zgodnie z danymi obserwacyjnego badania przeprowadzonego w krajach skandynawskich, w którym monitorowano ponad 2700 ciąż narażonych na działanie pregabaliny w I trymestrze, częstość występowania poważnych wad wrodzonych rozwoju (PWR) u dzieci (żywych lub martwych) narażonych na działanie pregabaliny była wyższa w porównaniu z tymi, którzy nie byli narażeni (5,9 % w porównaniu z 4,1 %).

Ryzyko rozwoju PWR u dzieci, których matki stosowały pregabalinę w I trymestrze ciąży, było nieco wyższe w porównaniu z dziećmi, które nie były narażone na działanie tego leku wewnątrzustrojowo [skorygowany współczynnik częstości i 95 % CI: 1,14 (0,96–1,35)], a także w porównaniu z dziećmi narażonymi na działanie lamotryginy [1,29 (1,01–1,65)] lub duloksyny [1,39 (1,07–1,82)].

Analiza dotycząca konkretnych wad rozwojowych wykazała wyższe ryzyko wad rozwoju układu nerwowego, oczu, rozszczepów twarzy, wad rozwojowych dróg moczowych i narządów płciowych, jednak liczba takich wad była niewielka, a oszacowania – nieprecyzyjne.

Pregabaliny nie należy stosować w czasie ciąży bez wyraźnej potrzeby (jeśli korzyść dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu).

Karmienie piersią

Pregabalin przenika do mleka matki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Wpływ pregabaliny na noworodki / niemowlęta jest nieznany. W okresie karmienia piersią należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia pregabaliną, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka lub korzyści z leczenia dla matki.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu pregabaliny na płodność kobiet.

Podczas klinicznego badania wpływu pregabaliny na ruchliwość plemników zdrowych ochotników męskich przyjmowano pregabalinę w dawce 600 mg/dobę. Po zastosowaniu leku przez 3 miesiące nie stwierdzono żadnego wpływu na ruchliwość plemników.

W badaniach dotyczących płodności u samic szczurów zaobserwowano niepożądany wpływ na funkcję rozrodczą. Badania płodności u samców szczurów wykazały niekorzystny wpływ na funkcję rozrodczą i rozwój. Kliniczne znaczenie tych wyników jest nieznane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn

Pregabalin może wywierać nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Pregabalin może powodować zawroty głowy i senność i w ten sposób może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Pacjentom należy zalecić powstrzymywanie się od prowadzenia pojazdów, pracy z złożoną techniką oraz innej potencjalnie niebezpiecznej działalności, aż do momentu ustalenia, czy ten lek wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Lekarstwo należy przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie

Zakres dawek lekarstwa może się wahać w granicach 150–600 mg na dobę, podzielonych na 2 lub 3 dawki.

Ból neuropatyczny

Terapię pregabalinem można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po 3–7 dniach, a w razie potrzeby — do maksymalnej dawki 600 mg na dobę po kolejnych 7 dniach.

Padaczka

Terapię pregabalinem można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu leczenia. Po kolejnym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej — 600 mg na dobę.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Zakres dawek wynosi od 150 do 600 mg na dobę, podzielonych na 2 lub 3 dawki. Należy okresowo dokładnie oceniać konieczność kontynuowania leczenia.

Leczenie pregabalinem można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu leczenia. Po kolejnym tygodniu dawkę można zwiększyć do 450 mg na dobę. Po kolejnym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej — 600 mg na dobę.

Przerywanie stosowania pregabaliny

Zgodnie z obecną praktyką kliniczną zaleca się stopniowe przerywanie terapii pregabalinem co najmniej przez jeden tydzień, niezależnie od wskazań (patrz punkty «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania» oraz «Działania niepożądane»).

Zaburzenia funkcji nerek

Pregabalin jest wydalany z krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci głównie przez nerki. Ponieważ klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz punkt «Farmakokinetyka»), dawkę u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować indywidualnie zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr), jak podano w tabeli 1 poniżej, obliczonym według wzoru:

Pregabalin jest skutecznie usuwany z osocza krwi za pomocą hemodializy (50 % leku w ciągu 4 godzin). U pacjentów poddawanych hemodializie dobową dawkę pregabaliny należy dostosować w zależności od funkcji nerek. Oprócz dobowej dawki, bezpośrednio po każdych 4 godzinach hemodializy należy podać dodatkową dawkę leku (patrz tabela 1).

Tabela 1

Dostosowanie dawki pregabaliny w zależności od funkcji nerek

*Całkowitą dawkę dzienną (mg/doba) należy podzielić zgodnie z zaleceniami dawkowania, aby uzyskać dawkę pojedynczą (mg/dawka).

**Dawka uzupełniająca – pojedyncza dawka uzupełniająca.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby nie ma potrzeby dostosowywania dawki (patrz dział «Farmakokinetyka»).

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z powodu pogorszenia funkcji nerek może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny (patrz dział «Szczególne wskazania»).

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność pregabaliny u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Informacje dostępne do tej pory przedstawiono w dziale «Działania niepożądane», a także w działach «Farmakodynamika» i «Farmakokinetyka», jednak na ich podstawie nie można sformułować żadnych zaleceń dotyczących dawkowania tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie

W okresie pozarejestrowym zgłaszano, że najczęstszymi objawami przedawkowania pregabaliny były senność, dezorientacja, pobudzenie i niepokój. Otrzymywano również doniesienia o wystąpieniu drgawek.

Rzadko zgłaszano przypadki śpiączki.

Leczenie przedawkowania pregabaliny polega na ogólnych środkach wspomagających oraz, w razie potrzeby, może obejmować hemodializę (patrz dział «Sposób stosowania i dawki», tabela 1).

Niepożądane działania

Program badań klinicznych pregabalinu obejmował ponad 8900 pacjentów, z których ponad 5600 uczestniczyło w podwójnych, placebo-kontrolowanych badaniach niewidocznych dla badaczy i pacjentów. Najczęstszymi niepożądanymi działaniami, o których raportowano, były zawroty głowy i senność. Niepożądane działania były zazwyczaj łagodnego lub umiarkowanego nasilenia. We wszystkich kontrolowanych badaniach częstość przerwania leczenia z powodu niepożądanych działań wynosiła 12% u pacjentów przyjmujących pregabalin i 5% u pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszymi niepożdanymi działaniami prowadzącymi do przerwania stosowania pregabaliny były zawroty głowy i senność.

Poniżej, w tabeli 2, wymieniono wszystkie niepożądane działania występujące częściej niż po podaniu placebo i u więcej niż jednego pacjenta; działania te są pogrupowane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); nieczęsto (od ≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie według częstości występowania niepożądane działania są uporządkowane według malejącego nasilenia.

Wskazane niepożądane działania mogą również być związane z przebiegiem choroby podstawowej i/lub współistniejącym stosowaniem innych leków.

W leczeniu neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym, spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego, ogólna częstość niepożądanych działań, częstość niepożądanych działań ze strony OUN oraz szczególnie senność były zwiększone (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Dodatkowe niepożądane działania zgłaszane w okresie postmarketingowym oznaczono kursywą.

Tabela 2

* Zwiększenie stężenia alaninotransaminazy (ALT) i asparaginianotransaminazy (AST).

Po zakończeniu krótkotrwałej lub długotrwałej terapii pregabaliny obserwowano objawy odstawienia leku. Donoszono o takich objawach jak bezsenność, ból głowy, nudności, lęk, biegunka, grypopodobny zespół, drgawki, pobudzenie, depresja, myśli samobójcze, ból, nadmierne potliwość i zawroty głowy. Objawy te mogą wskazywać na uzależnienie lekowe. Pacjenta należy poinformować o tym przed rozpoczęciem terapii.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość występowania i nasilenie objawów odstawienia mogą zależeć od dawki (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Populacja pediatryczna

Profil bezpieczeństwa pregabaliny ustalony w wyniku pięciu badań przeprowadzonych wśród pacjentów pediatrycznych z napadami padaczkowymi częściowymi z wtórną generalizacją lub bez niej (12-tygodniowe badanie oceny skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 4 do 16 lat, n = 295; 14-dniowe badanie skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do 4 lat, n = 175; badanie farmakokinetyki i tolerancji, n = 65 oraz dwa otwarte badania bezpieczeństwa trwające po 1 roku, n = 54 i n = 431) był podobny do profilu obserwowanego w badaniach u dorosłych pacjentów z padaczką. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi w 12-tygodniowym badaniu terapii pregabalinem były senność, gorączka, infekcje górnych dróg oddechowych, zwiększone apetyt, przyrost masy ciała oraz zapalenie nosa i gardła. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi w 14-dniowym badaniu terapii pregabalinem były senność, infekcje górnych dróg oddechowych i gorączka (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Farmakodynamika” i „Farmakokinetyka”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni opiekunowie, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie. Po 10 kapsuł w blisterze; po 2 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent

Steril-Jen Life Sciences (P) Ltd.

Miejsce produkcji i adres działalności

Nr 45, Mangalam Main Road, Villianur Commune, Puducherry, 605110, Indie.