Pentylin

INSTRUKCJA stosowania leku Pentylin (Pentilin®)

Skład:

substancja czynna: pentoksifylin;

1 ml roztworu zawiera 20 mg pentoksifyliny;

substancje pomocnicze: edetatu disodas, chloridum natrium, natrii phosphas dibasicus dihydricus, natrii phosphas monobasicus dihydricus, aqua pro injectione.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór, praktycznie bez widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Kod ATC C04A D03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Pentoksyfilina jest pochodną metyloksantyny. Mechanizm działania pentoksyfiliny wiąże się z hamowaniem fosfodiesterazy oraz z akumulacją cAMP w komórkach mięśni gładkich naczyń, komórkach krwi, a także w innych tkankach i narządach. Pentoksyfilina hamuje agregację płytek krwi i erytrocytów, zwiększa ich giętkość, zmniejsza podwyższone stężenie fibrynogenu w osoczu krwi i wzmaga fibrynolizę, co prowadzi do zmniejszenia lepkości krwi i poprawy właściwości reologicznych krwi. Ponadto pentoksyfilina wykazuje słabe działanie miootropowe rozszerzające naczynia, nieco zmniejsza ogólny obwodowy opór naczyniowy oraz wykazuje pozytywny efekt inotropowy. W wyniku stosowania pentoksyfiliny poprawia się mikrokrążenie i zaopatrzenie tkanek w tlen, szczególnie w kończynach i w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), umiarkowanie – w nerkach. Lek nieznacznie poszerza naczynia wieńcowe.

Farmakokinetyka.

Główny farmakologicznie aktywny metabolit 1-(5-hydroksyheksyl)-3,7-dimetyloksantyna (metabolit I) wyznacza się w osoczu krwi w stężeniu przekraczającym dwukrotnie stężenie substancji niezmienionej i pozostaje z nią w stanie odwracalnej równowagi biochemicznej. Z tego powodu pentoksyfilinę oraz jej metabolit należy traktować jako jedność aktywną. Okres półtrwania pentoksyfiliny wynosi 1,6 godziny.

Pentoksyfilina ulega całkowitemu metabolizmowi, ponad 90 % wydala się z moczem w postaci niekonjugalowanych, rozpuszczalnych w wodzie metabolitów polarnych. Mniej niż 4 % podanej dawki wydala się z kałem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek wydalanie metabolitów jest opóźnione. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby stwierdzono wydłużenie okresu półtrwania pentoksyfiliny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Encefalopatia miażdżycowa; niedokrwienny udar mózgu; encefalopatia dyskrążeniowa; zaburzenia krążenia obwodowego spowodowane miażdżycą, cukrzycą (w tym angiopatią cukrzycową), stanem zapalnym; zaburzenia troficzne w tkankach związane z uszkodzeniem żył lub zaburzeniami mikrokrążenia (zespół popostrombowy, owrzodzenia trójkowe, gangrena, odmrożenia); zapalenie tętnic kończyn (zespół Buergera); angioneuropatie (choroba Raynauda); zaburzenia krążenia w oku (ostra, podostra, przewlekła niewydolność krążenia w siatkówce i tunicie naczyniowej oka); zaburzenia funkcji wewnętrznego ucha o podłożu naczyniowym towarzyszące obniżeniu słuchu.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na pentoksyfilinę, inne składniki leku lub inne leki z grupy metyloksantyn, takie jak teofilina, kofeina, cholina teofilinianowa, aminofilina lub teobromina;
• masywne krwawienia (ryzyko nasilenia krwawienia);
• krwawienia do siatkówki oka, mózgu (ryzyko nasilenia krwawienia); jeśli podczas leczenia pentoksyfiliną wystąpi krwawienie do siatkówki oka, leczenie należy natychmiast przerwać;
• okres ostry zawału mięśnia sercowego;
• wrzód żołądka i/lub wrzód jelita;
• hemoragiczny diateza;
• ciąża, karmienie piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Pentylin może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwhypertensyjnych oraz innych leków mogących powodować obniżenie ciśnienia tętniczego.

Peroralne leki hipoglikemiczne, insulina

Działanie obniżające poziom cukru we krwi właściwe insulinie lub peroralnym lekom przeciwdiabetycznym może być nasilone. Dlatego pacjenci leczeni lekami przeciwdiabetycznymi powinni być poddawani starannemu nadzorowi.

Leki przeciwkrzepliwe, leki przeciwzakrzepowe

Równoczesne stosowanie pentoksyfiliny i leków przeciwkrzepliwych lub leków przeciwzakrzepowych może zwiększyć ryzyko krwawienia, dlatego przy przepisywaniu lub zmianie dawki pentoksyfiliny należy częściej oznaczać czas protrombinowy.

Potencjalny efekt addytywny leków przeciwkrzepliwych, inhibitorów agregacji płytek krwi

Może wystąpić efekt addytywny leków przeciwkrzepliwych, inhibitorów agregacji płytek krwi. Z uwagi na zwiększone ryzyko krwawienia jednoczesne stosowanie inhibitorów agregacji płytek krwi (np.: klopidogrelu, eptifibatidu, tyrofibany, epoprostenolu, iloprostu, abciximabu, anagrelidu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), z wyjątkiem selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2 (COX-2), acetylosalicylanów [kwas acetylosalicylowy], tyklopidyny, dipyrydamolu) z pentoksyfiliną należy prowadzić ostrożnie.

Teofilina

Równoczesne stosowanie pentoksyfiliny i teofiliny u niektórych pacjentów może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny we krwi. Dlatego możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia objawów działań niepożądanych teofiliny.

Ketorolak, meloksikam

Równoległe stosowanie pentoksyfiliny i ketorolaku może prowadzić do wydłużenia czasu protrombinowego i zwiększenia ryzyka krwawienia. Ryzyko krwawienia może również wzrosnąć przy równoczesnym stosowaniu pentoksyfiliny i meloksikamu. Dlatego jednoczesne leczenie tymi lekami nie jest zalecane.

Cyprofloksacyna

Cyprofloksacyna hamuje metabolizm pentoksyfiliny w wątrobie, dlatego jednoczesne podawanie pentoksyfiliny i cyprofloksacyny może prowadzić do podwyższenia stężenia pentoksyfiliny w osoczu krwi. W razie potrzeby jednoczesnego leczenia pentoksyfiliną i cyprofloksacyną zaleca się dwukrotne zmniejszenie dawki pentoksyfiliny.

Cymetydyna

Jednoczesne stosowanie z cymetydyną może znacznie podwyższać stężenie pentoksyfiliny w osoczu krwi. Należy kontrolować stan pacjentów pod kątem objawów przedawkowania pentoksyfiliny. Inne antagoniści receptora H2 (famotydyna, ranitydyna i nizatadyna) wpływają znacznie słabiej na metabolizm pentoksyfiliny.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

W przypadku pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej/anafilakto-idnej należy natychmiast przerwać infuzję leku Pentylin i skontaktować się z lekarzem.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca przed zastosowaniem leku Pentylin należy wcześniej osiągnąć fazę kompensacji krążenia.

U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, przy stosowaniu wysokich dawek leku Pentylin możliwe jest wzmocnienie działania tych leków na poziom glukozy we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz szczególnie starannie monitorować stan pacjenta.

Pentoksyfilinę można przepisać pacjentom z toczeniem rumieniowatym układowym (SLE) lub innymi chorobami tkanki łącznej tylko po dokładnej analizie możliwych ryzyk i korzyści.

Ponieważ w czasie leczenia pentoksyfiliną istnieje ryzyko rozwoju anemii aplastycznej, konieczna jest regularna kontrola ogólnego badania krwi.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub ciężką niewydolnością wątroby wydalanie pentoksyfiliny może być opóźnione.

Szczególna ostrożność i ścisła kontrola są wymagane u:

• pacjentów z ciężką arytmią serca;
• pacjentów z zawałem mięśnia sercowego;
• pacjentów z hipotensją tętniczą;
• pacjentów z nasilonym miażdżycą naczyń mózgowych i wieńcowych, szczególnie przy współistniejącej nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach rytmu serca; u tych pacjentów przy stosowaniu leku możliwe są napady duszności bolesnej, zaburzenia rytmu serca i nadciśnienie tętnicze;
• pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min);
• pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby;
• pacjentów z dużym ryzykiem krwawień spowodowanym np. leczeniem lekami przeciwzakrzepowymi lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (w kwestii krwawień – patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• pacjentów z wywiadem wrzodu żołądka i dwunastnicy, pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg operacyjny (zwiększony ryzyko krwawienia, dlatego konieczna jest systematyczna kontrola poziomu hemoglobiny i hematokrytu);
• pacjentów, u których obniżenie ciśnienia tętniczego stanowi duże ryzyko (np. pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń doprowadzających krew do mózgu);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i antagonistami witaminy K lub inhibitorami agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i lekami przeciwcukrzycowymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i cyprofloksacyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i teofiliną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Lek Pentylin należy stosować pod regularną kontrolą lekarza.

Lek zawiera sód – 1,06 mmol (24,4 mg) sodu na dawkę, co stanowi 1,22% rekomendowanego przez WHO maksymalnego spożycia 2 g sodu na dobę dla dorosłego. Należy to uwzględnić przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety ubogosodowej.

Lek po otwarciu ampułki należy użyć natychmiast, aby uniknąć zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli lek nie został użyty od razu, okres i warunki jego przechowywania nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8 °C, chyba że przygotowanie roztworu do stosowania odbywało się w kontrolowanych i zweryfikowanych warunkach bezpylnych. Osoba odpowiedzialna za przechowywanie leku po otwarciu ampułki to użytkownik.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Brakuje wystarczających danych doświadczeń z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Z tego powodu nie zaleca się przepisywania Pentylinu w czasie ciąży.

Pentoksyfilina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. W przypadku przepisania leczenia lekiem Pentylin należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie wpływa.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Wewnątrznaczyniowe infuzje są najskuteczniejszą i najlepiej tolerowaną formą podania leku dożylnego. Schemat dawkowania ustala lekarz i zależy od stopnia nasilenia zaburzeń krążenia, masy ciała oraz tolerancji leczenia. Infuzję można przeprowadzać wyłącznie w przypadku, gdy roztwór jest klarowny.

Zalecane schematy leczenia dla dorosłych:

1. Infuzja dożylna 100–600 mg pentoksyfiliny w 100–500 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum 1–2 razy na dobę. Czas trwania dożylnej infuzji kroplowej wynosi 60–360 minut, tj. podawanie 100 mg pentoksyfiliny musi trwać co najmniej 60 minut. Infuzję można uzupełnić doustnym stosowaniem Pentylinu (400 mg) w taki sposób, aby maksymalna dzienna dawka (infuzyjna i doustna) nie przekraczała 1200 mg.
2. W przypadku ciężkiego stanu pacjenta (szczególnie przy nasilonym bólu, gangrenie lub owrzodzeniach troficznych) możliwe jest przeprowadzenie infuzji Pentylinu przez 24 godziny. Przy takim schemacie podawania dawkę ustala się w dawce 0,6 mg/kg/godz. Obliczona w ten sposób dzienna dawka dla pacjenta o masie ciała 70 kg wynosi 1000 mg, dla pacjenta o masie ciała 80 kg – 1150 mg. Niezależnie od masy ciała pacjenta maksymalna dzienna dawka wynosi 1200 mg. Objętość roztworu do infuzji dobiera się indywidualnie, uwzględniając choroby współistniejące i stan pacjenta, i wynosi średnio 1–1,5 l na dobę.
3. W pojedynczych przypadkach lek należy stosować w postaci wstrzyknięcia dożylnego – 5 ml (100 mg). Wstrzyknięcie należy wykonywać powoli, przez 5 minut, w pozycji leżącej.

Zaburzenia funkcji nerek

Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min (0,5 ml/s), dawkę leku należy dobrać indywidualnie, zmniejszając ją o około 30–50 % w porównaniu do zwykle zalecanej dawki.

Zaburzenia funkcji wątroby

W przypadku nasilonych zaburzeń funkcji wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki. Decyzję o zmniejszeniu dawki powinien podjąć lekarz, w zależności od indywidualnej tolerancji leku.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym nie ma potrzeby korygowania dawki.

Sposób stosowania

Podanie dożylne.

Czas trwania stosowania

Czas trwania leczenia parenteralnego ustala lekarz. Po poprawie stanu pacjenta zaleca się kontynuację leczenia w formie tabletek.

Dzieci.

Pentoksyfiliny nie należy stosować dzieciom.

Przedawkowanie.

Wczesnymi objawami ostrego przedawkowania pentoksyfiliną są nudności, zawroty głowy, tachykardia lub obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto mogą wystąpić takie objawy jak gorączka, pobudzenie, uczucie gorąca (napływy), utrata przytomności, arefleksja, arytmia, senność, niepokój, drgawki toniczno-kloniczne oraz wymioty o barwie „kawy z siurkiem” jako objaw krwawienia z przewodu pokarmowego.

Leczenie. W celu leczenia ostrego przedawkowania i zapobiegania powikłaniom należy natychmiast przerwać stosowanie pentoksyfiliny oraz w razie potrzeby zastosować leczenie objawowe: wspieranie lub regulację ciśnienia tętniczego, wspieranie oddychania oraz leczenie drgawek.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania, które mogą wystąpić podczas leczenia pentoksyfilinem, wymieniono w poniższej tabeli.

Częstotliwość występowania niepożądanych działań określa się według następujących kategorii:

• bardzo często: >1/10;
• często: >1/100, <1/10;
• nieczęsto: >1/1000, <1/100;
• rzadko: >1/10000, <1/1000;
• bardzo rzadko: <1/10000, w tym pojedyncze przypadki;
• nieznana (częstotliwość niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Częstotliwość występowania niepożądanych działań według poszczególnych układów organizmu:

Większość działań niepożądanych jest zależna od dawki. Po zmniejszeniu dawki działania niepożądane zmniejszają się lub całkowicie znikają.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych leczenie należy przerwać.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma duże znaczenie. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi roztworami w jednym pojemniku, z wyjątkiem roztworów wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Opakowanie. 5 ml (100 mg) roztworu do wstrzykiwań w ampułce; 5 ampułek w blisterze; 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

KRKA, d.d., Ново место, Słowenia/KRKA, d.d., Novo mesto, Slovenia.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia/Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.