Orlip®

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Orlip® (ORLIP®)

Skład:

substancja czynna: orlistat;

1 kapsułka zawiera 120 mg orlistatu;

substancje pomocnicze: sodowa skrobioglikolan, celuloza mikrokryształowa, sodowy laurylosulfonian, poliwinylopirydynon, talk.

Postać farmaceutyczna. Kapsułki twarde.

Główne właściwości fizykochemiczne: kapsułki o rozmiarze nr 2. Kolor kapsułek – czapka – zielony, korpus – żółty. Zawartość kapsułek – proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki o działaniu obwodowym stosowane w leczeniu otyłości. Kod ATC A08AB01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Orlistat to silny i specyficzny inhibitor lipaz przewodu pokarmowego, wykazujący długotrwałe działanie. Jego działanie terapeutyczne przejawia się w światle żołądka i jelita cienkiego i polega na tworzeniu wiązań kowalencyjnych z aktywnym ośrodkiem serynowym lipazy żołądkowej i trzustkowej. Nieaktywny enzym traci wówczas zdolność rozszczepiania tłuszczów pokarmowych dostarczanych w postaci triglicerydów oraz wpływu na wchłanianie się kwasów tłuszczowych i monoglicerydów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Badania przeprowadzone u ochotników o normalnej masie ciała oraz u osób z otyłością wykazały, że wpływ na poziom wchłaniania leku jest minimalny. Po 8 godzinach od podania leku doustnie nie wykryto niezmienionego orlistatu w osoczu krwi, co oznacza, że jego stężenie jest niższe niż 5 ng/ml.

Ogólnie po podaniu dawek terapeutycznych niezmieniony orlistat w osoczu krwi wykrywano tylko sporadycznie, a jego stężenia były bardzo niskie (<10 ng/ml lub 0,02 μmol). Nie stwierdzono oznak kumulacji, co potwierdza minimalne wchłanianie leku.

Rozkład

Nie można określić objętości rozkładu, ponieważ lek bardzo słabo jest wchłaniany i nie wykazuje systemowej farmakokinetyki, którą można zmierzyć. In vitro orlistat wiąże się z białkami osocza krwi w ponad 99% (głównie z lipoproteinami i albuminą). W minimalnych ilościach orlistat może przenikać do erytrocytów.

Metabolizm

Według danych uzyskanych w badaniach doświadczalnych na zwierzętach metabolizm orlistatu zachodzi głównie w ścianach żołądka i jelita. Około 42% z tej minimalnej frakcji leku, która ulega wchłanianiu systemowemu u chorych na otyłość, przypada na dwa główne metabolity – M1 i M3.

Cząsteczki M1 i M3 mają otwarte pierścienie β-laktamowe i bardzo słabo hamują lipazę (odpowiednio 1000 i 2500 razy słabiej niż orlistat). Biorąc pod uwagę tak niską aktywność hamującą oraz niskie stężenia w osoczu krwi (średnio 26 ng/ml i 108 ng/ml odpowiednio) po podaniu dawek terapeutycznych, metabolity te uznaje się za farmakologicznie nieaktywne.

Wydalanie

Główną drogą eliminacji jest wydalanie nie wchłoniętego leku z kałem. Z kałem wydalało się około 97% podanej dawki leku, z czego 83% w postaci niezmienionego orlistatu.

Skumulowana wydzielanie nerkowe wszystkich substancji strukturalnie powiązanych z orlistatem wynosiła mniej niż 2% podanej dawki. Czas pełnej eliminacji leku z organizmu (z kałem i moczem) wynosi 3–5 dni. Stosunek dróg wydalania orlistatu u ochotników o normalnej i nadmiarnej masie ciała okazał się taki sam. Zarówno orlistat, jak i jego metabolity M1 i M3 mogą podlegać wydaleniu z żółcią.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie w połączeniu z umiarkowanie hipokaloryczną dietą u pacjentów z otyłością o wskaźniku masy ciała (BMI) ≥ 30 kg/m² lub u pacjentów z nadmiarem masy ciała (BMI ≥ 28 kg/m²), w tym u tych z czynnikami ryzyka związanymi z otyłością.

Leczenie Orli p® należy przerwać po 12 tygodniach, jeśli nie stwierdzono spadku masy ciała co najmniej o 5% w porównaniu z początkową masą ciała.

Przeciwwskazania.

Zespół przewlekłego niedowchłaniania, cholestaza, nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku, okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Cyklosporyna

W przypadku jednoczesnego stosowania orlistatu i cyklosporyny obserwowano obniżenie stężenia cyklosporyny w osoczu. Może to prowadzić do zmniejszenia skuteczności immunosupresyjnej cyklosporyny. Dlatego jednoczesne stosowanie z cyklosporyną nie jest zalecane (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jednak w przypadku niemożliwości uniknięcia jednoczesnego stosowania orlistatu i cyklosporyny zaleca się częstsze oznaczanie stężenia cyklosporyny w osoczu po włączeniu oraz po odstawieniu orlistatu u pacjentów otrzymujących cyklosporynę. Stężenie cyklosporyny w osoczu należy monitorować aż do ustabilizowania się jego poziomu.

Akarbaza

W przypadku braku badań farmakokinetycznych dotyczących interakcji należy unikać jednoczesnego stosowania orlistatu i akarbazy.

Leki przeciwwijące doustnie

Podczas jednoczesnego przyjmowania warfaryny lub innych leków przeciwwijących z orlistatem należy monitorować wartość międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR).

Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach

Podczas jednoczesnego stosowania z orlistatem obserwowano zmniejszenie wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D, E, K. U większości pacjentów w trakcie badań klinicznych przez okres do 4 pełnych lat leczenia orlistatem stężenia witamin A, D, E, K oraz β-karotenu pozostawały w granicach normy. Aby zapewnić odpowiednią wartość odżywczą diety kontrolującej masę ciała, pacjentom należy zalecać spożywanie dużej ilości owoców i warzyw oraz stosowanie suplementów wielowitaminowych. Jeśli pacjentowi zalecono przyjmowanie poliwitamin, należy je przyjmować nie wcześniej niż 2 godziny po podaniu orlistatu lub przed snem.

Amiodaron

Podczas jednoczesnego stosowania orlistatu i amiodaronu u ograniczonej liczby zdrowych ochotników zaobserwowano jednorazowe nieznaczne obniżenie stężenia amiodaronu w osoczu. U pacjentów przyjmujących amiodaron kliniczne znaczenie tego zjawiska jest niejasne, jednak w niektórych przypadkach może mieć ono znaczenie kliniczne. U pacjentów jednoczesnie przyjmujących orlistat i amiodaron zaleca się wzmocniony monitoring kliniczny i EKG.

Podczas jednoczesnego stosowania orlistatu i leków przeciwpadaczkowych (waprowian, lamotrydżyna) zgłaszano wystąpienie napadów padaczkowych. Związek przyczynowy nie został potwierdzony, jednak pacjentów należy monitorować pod kątem możliwych zmian częstości i/lub nasilenia napadów.

Rzadko może wystąpić hipotyreozę i/lub pogorszenie kontroli hipotyreozę. Mechanizm tego zjawiska nie został potwierdzony, jednak może mieć miejsce zmniejszone wchłanianie soli jodu i/lub lewotyroksyny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zgłaszano pojedyncze przypadki obniżenia skuteczności leków przeciwwirusowych stosowanych u chorych na HIV, antydepresantów oraz leków przeciwpadaczkowych (w tym litu), które pokrywały się z rozpoczęciem terapii orlistatem u pacjentów z dobrze kontrolowanym przebiegiem chorób. Dlatego należy dokładnie rozważyć wszystkie możliwe konsekwencje u takich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia orlistatem.

Brak interakcji

W badaniach farmakokinetycznych nie zaobserwowano interakcji z amitryptyliną, atorwastatyną, biguanidami, fibratami, fluoksetyną, prawastatyną, losartanem, fenterminem, digoksyną, fenytoiną, nifedypinem w formie gastrointestynalnego systemu terapeutycznego (nifedypina-GITS) oraz nifedypinem o przedłużonym uwalnianiu. Brak tych interakcji został wykazany w trakcie specjalnych badań interakcji leków.

Interakcja z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i orlistatem nie została wykazana w trakcie specjalnych badań interakcji. Jednak orlistat może pośrednio zmniejszać dostępność doustnych środków antykoncepcyjnych, co może w pojedynczych przypadkach prowadzić do nieplanowanej ciąży. W przypadku ciężkiej biegunki zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.

Szczególne wskazania.

Leczenie orlistatem może zmniejszać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E i K). W większości pacjentów otrzymujących orlistat w długoterminowych badaniach trwających do czterech lat stężenia witamin A, D, E i K oraz beta-karotenu były w normie. W celu zapewnienia odpowiedniego odżywiania należy rozważyć możliwość stosowania suplementów witaminowych.

W badaniach klinicznych redukcja masy ciała pod wpływem orlistatu była mniej wyrażona u pacjentów z cukrzycą typu II niż u pacjentów bez cukrzycy. Podczas stosowania orlistatu należy monitorować leczenie lekami przeciwdiabetycznymi.

Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną nie jest zalecane (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Pacjentom należy zalecać przestrzeganie zaleceń dietetycznych.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego może wzrastać, gdy orlistat stosuje się w połączeniu z dietą bogatą w tłuszcze (np. przy diecie o wartości 2000 kcal/dobę, powyżej 30% kalorii pochodziło by z tłuszczów, co odpowiada około 67 g tłuszczu). Dzienne spożycie tłuszczu należy rozłożyć na trzy główne posiłki.

Podczas stosowania orlistatu zgłaszano przypadki krwawienia z odbytu. W przypadku wystąpienia ciężkich i/lub trwających objawów zaleca się dalsze badania.

Zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji w celu zapobieżenia możliwemu zmniejszeniu skuteczności antykoncepcji doustnej, które może wystąpić w przypadku ciężkiej biegunki.

U pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwkrzepliwe należy monitorować parametry krzepnięcia (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stosowanie orlistatu może wiązać się z wystąpieniem hiperoksyazurii i nefropatii oksalatowej, co czasem prowadzi do niewydolności nerek. Ryzyko to zwiększa się u pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek i/lub zmniejszoną objętością płynu krążącego.

Rzadko może wystąpić nadczynność tarczycy i/lub pogorszenie kontroli nadczynności tarczycy. Mechanizm tego zjawiska nie został potwierdzony, jednak może mieć miejsce zmniejszone wchłanianie soli jodu i/lub lewotyroksyny (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

U pacjentów z padaczką orlistat może zaburzać leczenie przeciwpadaczkowe poprzez zmniejszenie wchłaniania leków przeciwpadaczkowych, co może prowadzić do wystąpienia napadów padaczkowych (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stosowanie orlistatu może potencjalnie zmniejszać wchłanianie leków przeciwwirusowych u pacjentów zakażonych HIV, a także negatywnie wpływać na skuteczność terapii przeciwwirusowej u pacjentów zakażonych HIV (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania orlistatu u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/fetalny, poród ani rozwój poporodowy. Jednak przy braku danych klinicznych orlistat nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży.

Wydalanie orlistatu z mlekiem matki nie zostało zbadane, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane kobietom w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie wpływa.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka orlistatu dla dorosłych to 1 kapsułka 120 mg z wodą bezpośrednio przed każdym głównym posiłkiem lub nie później niż w ciągu 1 godziny po posiłku. Jeśli posiłek zostanie pominięty lub nie zawiera tłuszczu, stosowanie orlistatu można również pominąć.

Pacjenci powinni przestrzegać zbilansowanej, umiarkowanie hipokalorycznej diety zawierającej około 30% kalorii w postaci tłuszczów. Zaleca się spożywanie dużej ilości owoców i warzyw. Dzienne spożycie tłuszczów, białka i węglowodanów należy rozłożyć na 3 główne posiłki.

Zwiększanie dawki orlistatu powyżej zalecanej (120 mg 3 razy dziennie) nie prowadzi do wzmocnienia jego działania terapeutycznego. Stosowanie orlistatu wiąże się ze zwiększeniem wydzielania tłuszczu z kałem w ciągu 24–48 godzin po podaniu leku. Po zakończeniu leczenia wydzielanie tłuszczu z kałem wraca zazwyczaj do poziomu sprzed stosowania orlistatu w ciągu 48–72 godzin.

Działanie orlistatu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i/lub wątroby, a także u dzieci i pacjentów w wieku podeszłym nie zostało zbadane.

Dzieci.

Badania kliniczne dotyczące stosowania orlistatu u dzieci nie były prowadzone. Brak odpowiednich wskazań do stosowania orlistatu u dzieci.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych jednorazowe dawki orlistatu w wysokości 800 mg lub wielokrotne podawanie 400 mg 3 razy dziennie przez 15 dni u osób o prawidłowej masie ciała oraz u chorych na otyłość nie były związane z wystąpieniem istotnych niepożądanych zjawisk. Ponadto istnieje doświadczenie stosowania orlistatu w dawce 240 mg 3 razy dziennie przez 6 miesięcy u chorych na otyłość.

W większości przypadków przedawkowania orlistatu zgłaszanych w okresie postmarketingowym nie stwierdzono żadnych niepożądanych zjawisk lub były one takie same jak przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.

W przypadku znacznego przedawkowania orlistatu zaleca się obserwację stanu pacjenta przez 24 godziny. Według danych z badań na ochotnikach i zwierzętach każdy możliwy efekt systemowy związany z właściwościami inhibitora lipazy orlistatu powinien szybko minąć.

Działania niepożądane.

Badania kliniczne

Działania niepożądane związane z Orlistatem występują najczęściej ze strony przewodu pokarmowego i są spowodowane jego działaniem farmakologicznym, które uniemożliwia wchłanianie spożywanych tłuszczów. Ich częstość wzrasta wraz ze wzrostem zawartości tłuszczu w diecie. Pacjentów należy poinstruować o możliwym wystąpieniu działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz o najlepszych sposobach radzenia sobie z nimi, np. poprzez kontrolowanie udziału tłuszczu w diecie. Przestrzeganie diety o niskiej zawartości tłuszczu zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych i pomaga pacjentom kontrolować oraz regulować spożycie tłuszczu.

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są zazwyczaj łagodne i mają charakter tymczasowy. Pojawiają się na początku leczenia (w ciągu pierwszych 3 miesięcy), a większość pacjentów doświadczała tylko jednego epizodu. W miarę kontynuacji leczenia Orlistatem częstość działań niepożądanych zmniejsza się.

Do opisu częstości działań niepożądanych stosuje się następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10000), w tym pojedyncze przypadki. W każdej grupie działania niepożądane są wymienione według malejącego stopnia nasilenia.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane (pierwszy rok badania), które wystąpiły z częstością >2% i częściej o co najmniej 1% niż przy stosowaniu placebo w badaniach klinicznych trwających 1 i 2 lata.

Ze strony układu nerwowego: bardzo często – ból głowy.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: bardzo często – infekcje dróg oddechowych górnych; często – infekcje dróg oddechowych dolnych.

Ze strony przewodu pokarmowego: bardzo często – ból brzucha/niedogodność, tłuste wydzieliny z odbytu, wydzielanie gazów z jelit (wzdęcia) towarzyszące wypróżnieniu, naglące przymusy do defekacji, steatorrea, wzdęcia, stolica wodnista, wydzieliny tłuste, częstsze wypróżnienia; często – ból lub niedogodność w odbycie, miękkie stolce, nietrzymanie stolca, wzdęcie brzucha*, uszkodzenia zębów, uszkodzenia dziąseł.

Ze strony nerek i układu moczowego: często – infekcje dróg moczowych.

Zaburzenia przemiany materii i metaboliczne: bardzo często – hipoglikemia*.

Infekcje i inwazje: bardzo często – grypa.

Ogólne: często – osłabienie.

Ze strony układu rozrodczego i zaburzenia ze strony gruczołów mlekowych: często – nieregularne miesiączkowanie (dysmenorea).

Zaburzenia psychiczne: często – stan niepokoju.

*Tylko specyficzne działania niepożądane, które wystąpiły z częstością >2% i częściej o co najmniej 1% niż przy stosowaniu placebo u pacjentów z otyłością i cukrzycą typu II.

W badaniach klinicznych trwających 4 lata ogólna struktura rozkładu działań niepożądanych była podobna do tej, o której informowano w badaniach trwających 1 i 2 lata. Ogólna częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, które wystąpiły w ciągu pierwszego roku, zmniejszała się z każdym rokiem w ciągu 4-letniego okresu.

Doświadczenie po wprowadzeniu na rynek (na podstawie doniesień spontanicznych, częstość nieznana).

Badania laboratoryjne: podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej. W przypadku jednoczesnego stosowania Orlistatu i leków przeciwkrzepnących odnotowano przypadki obniżenia protrombiny, podwyższenia międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) oraz niestabilności leczenia przeciwkrzepnego, co prowadzi do zmian parametrów hemostazy.

Ze strony przewodu pokarmowego: krwawienie z odbytu, zapalenie wyrostka robaczkowego (divertikulitis), zapalenie trzustki.

Ze strony skóry i jej przynależności: wysypka pęcherzowa.

Ze strony układu immunologicznego: nadwrażliwość, objawiająca się świądem, wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym (Quinckego), skurczem oskrzeli oraz reakcją anafilaktyczną.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: kamica żółciowa, zapalenie wątroby, które może mieć poważny przebieg. Zgłaszano pojedyncze przypadki śmiertelne lub przypadki wymagające przeszczepienia wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: nadmierna wydzielina szczawianów z moczem (hiperoksaluria), nefropatia szczawianowa, która może prowadzić do zaburzeń funkcji nerek.

Zgłaszano napady drgawkowe u pacjentów jednoczesnie przyjmujących Orlistat i leki przeciwpadaczkowe (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Pozwala to na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka. Specjaliści opieki zdrowotnej powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem, wilgocią, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blistrze. Po 3 blistry w opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. Dži Em Farmaceutykalz Ltd./GM Pharmaceuticals Ltd.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Szosa Rustawskiego nr 52, Tbilisi, Gruzja / Rustavi Highway nr 52, Tbilisi, Georgia