INSTRUKCJA dot. stosowania leku NUVIQ / NUWIQ®

Skład:

Substancja czynna: simoctokog alfa (rekombinowany czynnik krzepnięcia krwi VIII);

1 fiolka proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań zawiera simoctokog alfa (rekombinowany czynnik krzepnięcia krwi VIII) 250 MI lub 500 MI, lub 1000 MI, lub 2000 MI;

Substancje pomocnicze: sodu chloridum; sacharozę; L-argininy chlorowodorek; wapnia chloridum, dihydret; poloksymer 188; sodu cytrynian, dihydret.

Roztwórnik: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Proszyk i roztwórnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne:

Proszyk: biała grudka. Możliwa niewielka ilość białego proszku.

Roztwórnik: przejrzysta, bezbarwna ciecz, bez cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwkrwotoczne. Czynnik krzepnięcia krwi VIII.

Kod ATC B02B D02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Faktor krzepnięcia krwi VIII wiąże się z czynnikiem von Willebranda w krążeniu pacjenta. Aktywowany faktor VIII działa jako kofaktor dla aktywowanego czynnika IX, skracając czas przekształcania czynnika X w aktywowany czynnik X. Aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, tworząc skrzep.

Hemofilia A to dziedziczna choroba krwienia związana z płcią, spowodowana wrodzonym niedoborem czynnika krzepnięcia VIII:C, prowadzącym do krwawień do stawów, mięśni, narządów wewnętrznych, które pojawiają się spontanicznie lub jako wynik urazu przypadkowego lub chirurgicznego. W terapii zastępczej poziomy czynnika VIII w osoczu wzrastają, co prowadzi do tymczasowej korekty niedoboru czynnika krzepnięcia krwi VIII i skłonności do krwawień.

Populacja dorosłych i pacjentów w wieku 12–65 lat.

Profilaktyka: W badaniu klinicznym u 32 dorosłych pacjentów z ciężką hemofilią A średnia dawka profilaktyczna leku Nuviq wynosiła 468,7 J/ kg/miesiąc. Leczenie krwawień: Średnia dawka stosowana w leczeniu krwawień u pacjentów otrzymujących profilaktykę wynosiła 33,0 J/kg. W innym badaniu klinicznym 22 dorośli pacjenci otrzymywali leczenie na żądanie. W 986 przypadkach krwawień zastosowano średnią dawkę 30,9 J/kg. Ogólnie, niewielkie krwawienia wymagały mniejszych dawek, natomiast silne krwawienia wymagały średnich dawek trzykrotnie wyższych.

Profilaktyka indywidualna: Oceny indywidualnej profilaktyki opartej na FVIII poddano 66 dorosłych pacjentów z ciężką hemofilią A, którzy wcześniej otrzymywali leczenie (PTPs). Po standardowym etapie profilaktycznym trwającym 1–3 miesiące (dawka podawana co drugi dzień lub 3 razy w tygodniu), 44 (67 %) pacjentów przełożono na schemat dawkowania oparty na ocenie ich FVIII, a 40 pacjentów ukończyło 6-miesięczną profilaktykę zgodnie z przepisanymi dawkami i schematem leczenia. Spośród tych pacjentów, 34 (85 %) otrzymywało leczenie dwa razy w tygodniu lub rzadziej. 33 (82,5 %) pacjentów nie miało żadnych krwawień, a 36 (90,0 %) pacjentów nie miało krwawień spontanicznych. Średnia ± SD zannualizowana (obliczona na podstawie rocznej) częstość krwawień wynosiła 1,2 ± 3,9, a średnia ± SD dawka wynosiła 52,2 ± 12,2 J/kg na wstrzyknięcie oraz 99,7 ± 25,6 J/kg na tydzień.

Należy zaznaczyć, że zannualizowana częstość krwawień (ABR) nie jest porównywalna między różnymi koncentratami czynnika ani między różnymi badaniami klinicznymi.

Populacja pediatryczna

Dane uzyskano u 29 wcześniej leczonych dzieci w wieku od 2 do 5 lat, 31 dzieci w wieku od 6 do 12 lat oraz jednego nastolatka w wieku 14 lat. Średnia dawka profilaktyczna wynosiła 37,8 J/kg. Dwadzieścia pacjentów otrzymało średnie dawki powyżej 45 J/kg. Średnia miesięczna dawka profilaktyczna leku Nuviq wynosiła 521,9 J/kg. Dzieciom przepisano większą średnią dawkę leku Nuviq w leczeniu krwawień (43,9 J/kg) niż dorosłym (33,0 J/kg), a także większą średnią dawkę w leczeniu zarówno mniejszych, jak i większych krwawień (78,2 J/kg vs. 41,7 J/kg). Dzieciom młodszym ogólnie wymagane były większe średnie dawki (6–12 lat – 43,9 J/kg; 2–5 lat – 52,6 J/kg). Te dane potwierdzono w długotrwałym nadzorze medycznym 49 takich dzieci, leczonych przez dodatkowy średni okres około 30 miesięcy (zakres od 9,5 do 52 miesięcy); w tym okresie 45 % dzieci nie miało krwawień spontanicznych.

Dane od 108 pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia, z ciężką hemofilią A (˂ 1% FVIII:C), uzyskano w prospektywnym otwartym badaniu klinicznym. U większości pacjentów leczenie profilaktyczne rozpoczęto po wystąpieniu pierwszego krwawienia wymagającego leczenia.

Farmakokinetyka.

Populacja dorosła

Tabela 1.

Parametry farmakokinetyczne leku Nuviq (dawka 50 J/kg) u dorosłych w wieku od 18 do 65 lat z ciężką hemofilią A, którzy wcześniej otrzymywali leczenie (n=20).

AUC – pole pod krzywą (FVIII:C), T½ – okres półwypływu
IVR – odbudowa parametrów in vivo, CL – klirens, SD – odchylenie standardowe

Tabela 2.
Parametry farmakokinetyczne leku Nuviq (dawka 50 J/m²) u dzieci w wieku od 6 do 12 lat z ciężką hemofilią A, które wcześniej były leczone (n=12).

AUC – pole pod krzywą (FVIII:C), T½ – okres półtrwania
IVR – odzysk in vivo, CL – klirens, SD – odchylenie standardowe

Tabela 3.
Parametry farmakokinetyczne leku Nuviq (dawka 50 J/ kg) u dzieci w wieku od 2 do 5 lat z ciężką hemofilią typu A, które wcześniej były leczone (n =13).

AUC – pole pod krzywą (FVIII:C), T½ – okres półwydalenia

IVR – odbudowa wskaźników in vivo, CL – klirens, SD – odchylenie standardowe

Populacja pediatryczna

Zgodnie z opublikowanymi danymi, wskaźniki odbudowy i okres półwydalenia były niższe u dzieci w młodszym wieku w porównaniu z dorosłymi, natomiast wskaźnik wydalania był wyższy, co może być częściowo wyjaśnione większą objętością osocza na kilogram masy ciała u pacjentów w młodszym wieku.

Podgrupy według masy ciała

Tabela 4.

Parametry farmakokinetyczne leku Nuviq (dawka 50 JM/kg) u dorosłych w wieku od 18 do 65 lat z ciężką hemofilią A, którzy wcześniej byli leczeni (n = 20), według masy ciała pacjenta

Prawidłowa masa ciała BMI – 18,5–25 kg/m², Nadwaga: BMI 25–30 kg/m², Otyłość: BMI > 30 kg/m², SD – odchylenie standardowe

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z hemofilią A (wrodzony niedobór czynnika VIII).

Preparat Nuviq może być stosowany u pacjentów wszystkich grup wiekowych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji leku Nuviq z innymi lekami.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Śledzenie produktu

W celu poprawy śledzenia produktów biologicznych, należy dokładnie rejestrować nazwę handlową oraz numer serii zastosowanego leku.

Specyficzna aktywność leku Nuviq wynosi około 9500 MI/mg białka.

Simoctokog alfa (czynnik krzepnięcia krwi VIII (rDNA)) to czysty białkowy produkt o 1440 aminokwasach. Sekwencja aminokwasów jest podobna do formy 90+80 kDa czynnika VIII osocza ludzkiego (tzn. z usuniętym domeną B). Nuviq jest wytwarzany metodą rekombinowanego DNA w genetycznie zmodyfikowanych komórkach ludzkiej nerek embrionalnych (HEK) 293F. W trakcie procesu wytwarzania oraz w ostatecznym produkcie leku nie stosuje się materiałów pochodzenia zwierzęcego ani ludzkiego.

Zwiększona wrażliwość

Tak jak w przypadku stosowania każdego leku białkowego podawanego dożylnie, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych i zwiększonej wrażliwości. Nuviq zawiera śladowe ilości białek ludzkich komórek, które różnią się od czynnika VIII. W przypadku wystąpienia objawów zwiększonej wrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, takich jak pokrzywka, uogólniona pokrzywka, uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności oddechowe, świsty, hipotensja tętnicza i anafilaksja.

W przypadku wystąpienia wstrząsu należy podjąć standardowe leczenie stanu wstrząsu.

Inhibitory

Tworzenie się przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) czynnika VIII jest znanym powikłaniem występującym podczas leczenia osób z hemofilią typu A. Inhibitory te są zazwyczaj immunoglobulinami klasy IgG, których działanie skierowane jest przeciwko aktywności prokoagulacyjnej czynnika VIII i które ilościowo określa się w jednostkach Bethesda (JB) na 1 ml osocza, stosując test modyfikowany. Ryzyko powstawania inhibitorów koreluje z ciężkością choroby oraz zależy od ekspozycji na czynnik VIII, przy czym jest najwyższe w pierwszych 50 dniach ekspozycji, ale utrzymuje się przez całe życie, choć jest rzadkie.

Zanotowano przypadki ponownego powstawania inhibitorów (o niskim mianie) podczas zmiany jednego preparatu rekombinowanego czynnika VIII na inny u pacjentów, którzy wcześniej leczono preparatem przez ponad 100 dni i u których w wywiadzie występowało tworzenie się inhibitorów. Z tego powodu zaleca się dokładne monitorowanie wszystkich pacjentów pod kątem powstawania inhibitorów po każdej zmianie leku.

Kliniczne znaczenie tworzenia się inhibitorów zależy od ich miana: inhibitory o niskim mianie, które występują tymczasowo lub stale utrzymują niskie miano, stanowią mniejsze ryzyko niewystarczającej odpowiedzi klinicznej niż inhibitory o wysokim mianie.

Wszystkich pacjentów leczonych rekombinowanymi czynnikami krzepnięcia krwi VIII należy dokładnie monitorować pod kątem powstawania inhibitorów poprzez odpowiednią obserwację kliniczną i badania laboratoryjne. Jeżeli oczekiwane poziomy aktywności czynnika VIII we krwi nie są osiągane lub krwawienie nie ustępuje mimo zastosowania odpowiedniej dawki leku, należy przeprowadzić badania w celu wykrycia obecności inhibitorów czynnika VIII. U pacjentów z wysokim mianem inhibitorów terapia czynnikiem VIII może być nieskuteczna, dlatego należy rozważyć inne opcje terapeutyczne, takie jak indukcja tolerancji immunologicznej (ITI). Leczenie takich pacjentów powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w leczeniu hemofilii i powstawania inhibitorów czynnika VIII.

Powikłania sercowo-naczyniowe

U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego terapia zastępcza FVIII może zwiększyć ryzyko wystąpienia tych chorób.

Powikłania związane z zastosowaniem kaniuli

W przypadku konieczności stosowania urządzenia do dostępu do żyły centralnej (CVAD) należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia powikłań związanych z jego użyciem, w tym infekcji miejscowych, bakteriemii i zakrzepicy w miejscu z kaniulą.

Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdym podaniu leku Nuviq zapisywać nazwę handlową i numer partii (serii) leku w celu ustalenia związku między stanem pacjenta a partią zastosowanego leku.

Wszystkie ostrzeżenia dotyczą zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Informacje dotyczące substancji pomocniczych (zawartość sodu)

1 ml rozcieńczonego roztworu zawiera 7,35 mg (18,4 mg sodu na fiolkę), co oznacza, że „praktycznie nie zawiera sodu”.

Jednakże, w zależności od masy ciała i dawki, pacjent może otrzymać więcej niż jedną fiolkę. Należy wziąć pod uwagę tę informację u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań wpływu Nuviq na funkcję rozrodczą u zwierząt. Ponieważ hemofilia typu A rzadko występuje u kobiet, brak doświadczenia w stosowaniu Nuviq w czasie ciąży i karmienia piersią. Dlatego Nuviq można stosować w czasie ciąży i karmienia piersią w przypadku nagłej potrzeby. Brak danych dotyczących wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Nie stwierdzono żadnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii.

Monitorowanie leczenia

Podczas cyklu leczenia zaleca się odpowiednie oznaczanie poziomów czynnika VIII w celu kontrolowania wymaganej dawki i częstotliwości powtórzonych infuzji. Indywidualni pacjenci mogą wykazywać różną odpowiedź na stosowanie czynnika VIII, co objawia się różnym okresem półtrwania i czasem regeneracji (wspomagania). Dawka dostosowana do masy ciała może wymagać korekty (dostosowania) w przypadku niedostatecznej lub nadmiarowej masy ciała. W przypadku rozległych zabiegów chirurgicznych konieczne jest dokładne monitorowanie terapii wspomagającej za pomocą analizy krzepnięcia krwi (aktywność czynnika VIII w osoczu).

W przypadku stosowania jednoetapowego testu aktywności krzepnięcia krwi opartego na czasie częściowej tromboplastyny (aPTT) in vitro do oznaczania aktywności czynnika VIII w próbkach krwi pacjentów, zarówno rodzaj zastosowanego odczynnika aPTT, jak i stosowany wzorzec mogą znacząco wpływać na wyniki aktywności czynnika VIII w osoczu. Mogą również występować istotne rozbieżności między wynikami uzyskanymi za pomocą jednoetapowego testu aktywności krzepnięcia krwi opartego na aPTT a testem chromogennym zgodnie z Europejską Farmakopeą. Jest to szczególnie ważne, zwłaszcza przy zmianie laboratorium i/lub stosowanych odczynników.

Sposób stosowania

Dawkowanie i trwanie terapii wspomagającej zależy od ciężkości niedoboru czynnika VIII, lokalizacji i stopnia krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta.

Ilość podawanych jednostek czynnika VIII wyraża się w jednostkach międzynarodowych (J.M.), które odnoszą się do obowiązującego standardu koncentratu WHO dla leków zawierających czynnik VIII. Aktywność czynnika VIII w osoczu określa się albo w procentach (w stosunku do osocza normalnego człowieka), albo głównie w jednostkach międzynarodowych (zgodnie z Międzynarodowym Standardem dla czynnika VIII w osoczu).

1 jednostka międzynarodowa (J.M.) aktywności czynnika VIII odpowiada ilości czynnika VIII zawartej w 1 ml osocza normalnego człowieka.

Leczenie w razie potrzeby

Obliczenia wymaganej dawki czynnika VIII oparte są na danych empirycznych wskazujących, że 1 jednostka międzynarodowa (J.M.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika VIII w osoczu krwi o około 2% w stosunku do normalnej aktywności lub o 2 J.M/dl. Wymaganą dawkę określa się według następującego wzoru:

I.

Wymagane jednostki = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie czynnika VIII (%) (J.M./dl) × 0.5 (J.M./kg na J.M./dl)

II.

II.

Dawkę do podania oraz częstotliwość podawania należy zawsze dostosować do skuteczności klinicznej w każdym przypadku.

W przypadku poniżej wymienionych sytuacji krwotocznych aktywność czynnika VIII nie powinna opadać poniżej określonego poziomu aktywności osocza (w % od wartości normalnej lub MI/dl) w odpowiednim okresie. Tabelę 5 można wykorzystać do ustalenia dawkowania w okresie krwotoków i zabiegów chirurgicznych.

Tabela 5

Profilaktyka

Dla długotrwałej profilaktyki krwawień u pacjentów z ciężką hemofilią A dawkowanie wynosi zazwyczaj od 20 do 40 j.m. czynnika VIII na 1 kg masy ciała co 2–3 dni. W niektórych przypadkach, szczególnie u młodszych pacjentów, może być konieczne zwiększenie dawki lub częstotliwości podawania leku.

Zaleca się oznaczanie poziomów czynnika VIII w trakcie leczenia w celu dostosowania dawki i częstotliwości powtórnego wlewu. W przypadku większych zabiegów chirurgicznych, szczególnie konieczna jest dokładna kontrola terapii zastępczej poprzez oznaczanie aktywności czynnika VIII w osoczu. W zależności od czynnika VIII poszczególni pacjenci mogą wykazywać różne okresy półwydalenia i odnowy. Dawkowanie może być dostosowywane w oparciu o odpowiedź pacjenta.

Sposób stosowania jest taki sam zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci oraz młodzieży, jednak u dzieci i młodzieży mogą być wymagane krótsze odstępy między dawkami lub większe dawki. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia.

Sposób podania

Lek Nuviq / Nuwiq® przeznaczony jest do podania dożylnego.

Zaleca się podawanie nie więcej niż 4 ml na minutę.

Instrukcje dotyczące przygotowania leku przed podaniem.

Proszek należy rozpuszczać wyłącznie za pomocą zawartego w opakowaniu rozpuszczalnika (2,5 ml wody do wstrzykiwań), przy użyciu zestawu do przygotowania roztworu do wstrzykiwań. Fiolkę należy delikatnie potrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Po rozpuszczeniu roztwór należy za pomocą strzykawki, w której znajdował się rozpuszczalnik, przetransferować do strzykawki do wstrzykiwań.

Przygotowany roztwór należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych i zmiany barwy przed podaniem. Rozcieńczony roztwór powinien być klarowny i bezbarwny, bez obcych cząstek oraz mieć wartość pH od 6,5 do 7,5. Nie wolno stosować roztworów nieprzezroczystych ani roztworów zawierających osad.

Instrukcje dotyczące przygotowania i podania leku.

Jeśli do jednej procedury stosuje się więcej niż jeden fiolę z proszkiem, można ponownie użyć tej samej igły do wstrzykiwania. Nakładka do fiolki i strzykawka przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku.

Nieusunięte leki oraz odpady należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Nuviq można stosować dzieciom w każdym wieku, jednak nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Niepożądane reakcje.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Reakcje nadwrażliwościowe i alergiczne (które mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, uczucie palenia i mrowienia w miejscu infuzji, dreszcze, zaczerwienienie, pokrzywkę ogólną, ból głowy, pokrzywkę, hipotensję tętniczą, senność, nudności, wysypkę, pobudzenie, tachykardię, duszność, mrowienie, pokrzywkę oraz pokrzywkę ogólną, wymioty, chrypki/szumy oddechowe) rzadko występują po zastosowaniu leków zawierających czynnik FVIII, ale w niektórych przypadkach mogą postępować do ciężkiej anafilaksji (w tym szoku).

U pacjentów z hemofilią A leczonych lekami zawierającymi czynnik VIII, a także lekiem Nuviq / Nuwiq®, mogą rozwijać się neutralizujące przeciwciała (inhibitory) przeciwko czynnikowi VIII. W przypadku pojawienia się inhibitorów, za przyczynę niewystarczającej odpowiedzi klinicznej w postaci utrzymujących się krwotoków lub częstych krwotoków mimo odpowiedniej profilaktyki, należy uznać obecność inhibitorów. W takich przypadkach zaleca się kontakt z wyspecjalizowanym ośrodkiem hemofilii.

Lista niepożądanych reakcji w formie tabeli

Poniższa tabela 6 odpowiada klasyfikacji układów narządów MedDRA (Medical Dictionary for Regulatory Activities). Częstość oparto na doniesieniach z badań klinicznych z udziałem 355 pacjentów z ciężką hemofilią A, w tym 247 pacjentów wcześniej leczonych (PTP) i 108 pacjentów wcześniej nieleczonych (PUP).

Częstość została oszacowana zgodnie z następującymi kryteriami: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); nieczęsto (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstości niepożądane reakcje są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Tabela 6.

*Obliczono jako liczbę pacjentów z efektami niepożądanymi w stosunku do ogólnej liczby 355 badanych pacjentów, z których 247 pacjentów wcześniej leczonych (PTPs) i 108 pacjentów wcześniej nieleczonych (PUPs).

Częstość oparta na badaniach z udziałem wszystkich leków zawierających czynnik VIII, które obejmowały pacjentów z ciężką hemofilią A.

PTPs = pacjenci wcześniej leczeni, PUPs = pacjenci wcześniej nieleczoni.

Opis wybranych efektów niepożądanych

Przeciwciała przeciwko antygenom czynnika VIII bez aktywności neutralizującej wykryto u jednego dorosłego pacjenta (patrz tabela 6). Wynik był pozytywny tylko w roztworze czynnika 1, a miana przeciwciał były bardzo niskie. Aktywność inhibitorów, mierzona zmodyfikowanym testem Bethesda, nie została wykryta u tego pacjenta. Skuteczność kliniczna i in vivo odzysk czynnika leku Nuviq nie zostały u tego pacjenta zaburzone.

Dzieci

Częstość, typ i ciężkość efektów niepożądanych u dzieci są przewidywane jako takie same jak u dorosłych.

Zgłaszanie potencjalnych efektów niepożądanych

Zgłaszanie potencjalnych efektów niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważne. Umożliwia to kontynuację monitorowania bilansu korzyści/ryzyka leku. Osoby pracujące w opiece zdrowotnej powinny zgłaszać wszelkie potencjalne efekty niepożądane.

Okres ważności.

Proszek: 2 lata.

Roztwórnik (woda do wstrzykiwań): 5 lat.

Przez cały okres ważności lek może być przechowywany przez okres do 1 miesiąca w temperaturze pokojowej (do 25 °C). Jeśli lek został już wyjęty z lodówki, nie można go ponownie do niej zwracać.

Należy zaznaczyć datę rozpoczęcia przechowywania w temperaturze pokojowej na opakowaniu leku.

Po przygotowaniu roztworu do wstrzykiwania, stabilność chemiczna i fizyczna była potwierdzona przez 24 godziny przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek należy zastosować natychmiast po przygotowaniu. Jeśli nie zostanie użyty od razu, użytkownik leku ponosi osobistą odpowiedzialność za okres ważności oraz warunki stosowania leku.

Warunki przechowywania.

Proszek

Przechowywać w temperaturze od 2 do 8 °C. Nie mrozić.

Przechowywać w tekturowym pudełku w celu ochrony przed światłem.

Roztwórnik (woda do wstrzykiwań)

Przechowywać w temperaturze od 2 do 8 °C.

Przygotowany roztwór przechowywać w temperaturze pokojowej.

Nie mrozić przygotowanego roztworu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Z powodu braku badań dotyczących zgodności, tego leku nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi.

Należy używać wyłącznie dostarczonych zestawów do wstrzykiwań, ponieważ leczenie może się nie powieść w wyniku adsorpcji czynnika krzepnięcia krwi VIII na wewnętrznych powierzchniach niektórych urządzeń iniekcyjnych.

Opakowanie. 250 J, 500 J, 1000 J lub 2000 J proszku w fiolce; 1 fiolka z proszkiem, 1 wstępnie wypełniony strzykacz z 2,5 ml rozcieńczalnika (woda do wstrzykiwań) oraz zestaw do rozpuszczenia i podania dożylnego (1 adapter do otwierania fiolki, 1 igła motylkowa, 2 alkoholowe chusteczki) w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Octapharma AB.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Lars Forssells gata 23, Sztokholm, 11275, Szwecja.