ULOTKA DO ŁEKU NALEŻĄCEGO DO ZASTOSOWANIA W MEDYCYNE NICO REL® (NICOREL)

Skład:

substancja czynna: nikorydyna;

1 tabletka zawiera 10 mg lub 20 mg nikorydyny;

substancje pomocnicze: alkohol cetylowy, manitol (E 421), sodowa karboksymetolceluloza, powidon, sodowy stearylofumaran.

Postać leku. Tabletka.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletka 10 mg: okrągłe tabletki białego lub prawie białego koloru, z rowkiem po jednej stronie i grawerem „10” po drugiej stronie;

tabletka 20 mg: okrągłe tabletki białego lub prawie białego koloru, z rowkiem po jednej stronie i grawerem „20” po drugiej stronie.

Tabletki 10 mg i 20 mg można podzielić na dwie połowy.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Inne leki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca. Kod ATC C01D X16.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Nicorandyl, ester nikotynamidu, to lek rozszerzający naczynia o podwójnym mechanizmie działania, powodujący rozluźnienie napiętych mięśni gładkich zarówno naczyń żylnych, jak i tętniczych.

Wykazuje zdolność otwierania kanałów potasowych. W efekcie dochodzi do hiperpolaryzacji błon komórkowych naczyń, rozluźnienia mięśni tętniczych, co prowadzi do rozszerzenia tętnic, zmniejszenia obciążenia końcowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto aktywacja kanałów potasowych, dzięki efektowi prekondycjonowania i adaptacji kardiomiocytów do niedokrwienia, wykazuje działanie kardioprotekcyjne.

Dodatkowo, dzięki części nitratowej cząsteczki, nicorandyl rozluźnia mięśnie gładkie naczyń, szczególnie żylaków, przez zwiększenie wewnątrzkomórkowego cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). Powoduje to magazynowanie krwi w naczyniach pojemnościowych i zmniejszenie obciążenia wstępnie.

Efekty farmakodynamiczne

Wykazano, że nicorandyl bezpośrednio wpływa na tętnice wieńcowe. Działa zarówno na normalne, jak i na zwężone odcinki naczyń, dlatego nie powoduje zjawiska „okradania”. Ponadto zmniejszenie ciśnienia końcowego rozkurczowego i napięcia ściany mięśnia sercowego zmniejsza pozanaczyniowy składnik oporu naczyniowego. Ostatecznie prowadzi to do poprawy bilansu tlenowego w mięśniu sercowym i poprawy przepływu krwi w obszarach mięśnia sercowego po stenozie.

Ponadto w badaniach in vitro i in vivo nicorandyl wykazał działanie przeciwdrgawkowe, łagodząc skurcz tętnic wieńcowych wywołany metacholina i noradrenaliną.

Nicorandyl nie wywiera bezpośredniego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

W badaniu IONA oraz randomizowanym, podwójnym, ślepym, kontrolowanym placebo badaniu wzięło udział 5126 pacjentów w wieku powyżej 45 lat z przewlekłą, stabilną dławicą piersiową, którzy otrzymywali standardową terapię przeciwdławicową i mieli wysokie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, określone przez następujące wskaźniki: 1) przebyty zawał mięśnia sercowego lub 2) przeszczepienie aorto-wieńcowe lub 3) chorobę tętnic wieńcowych potwierdzoną angiografią lub pozytywny test wysiłkowy w ciągu ostatnich dwóch lat w połączeniu z jednym z następujących czynników: przerost lewej komory w EKG, frakcja wyrzutu lewej komory ≤ 45 % lub końcowy rozkurczowy wymiar > 55 mm, wiek ≥ 65 lat, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba naczyń obwodowych lub choroba mózgowo-naczyniowa.

Pacjentów wyłączono z badania, jeśli przyjmowali sulfonamidy, ponieważ uważano, że leczenie może nie przynieść korzyści (sulfonamidy mają zdolność zamykania kanałów potasowych, co może czynić je antagonistami niektórych efektów nicorandylu). Obserwacja po badaniu w celu analizy punktu końcowego trwała od 12 do 36 miesięcy, ze średnią wartością 1,6 roku.

Złożony główny punkt końcowy (śmiertelny skutek choroby wieńcowej (CHD), nieśmiertelny zawał mięśnia sercowego lub nieplanowana hospitalizacja z powodu bólu w klatce piersiowej) wystąpił u 337 pacjentów (13,1 %), którzy przyjmowali 20 mg nicorandylu 2 razy dziennie, w porównaniu z 389 pacjentami (15,5 %), którzy otrzymywali placebo (stosunek ryzyka 0,83; 95 % przedział ufności (CI) – od 0,72 do 0,97; p = 0,014).

Farmakokinetyka.

Farmakokinetyka nicorandylu jest liniowa – w zakresie od 5 do 40 mg.

Wchłanianie

Po doustnym przyjęciu nicorandyl szybko i całkowicie wchłania się w przewodzie pokarmowym, niezależnie od przyjmowania pokarmu. Biodostępność absolutna wynosi około 75 %. Nie stwierdzono istotnego wpływu metabolizmu przedukładowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu około 30–60 minut. Stężenie w osoczu i pole pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) wykazują proporcjonalność liniową w zależności od dawki.

Przy powtarzanym przyjmowaniu doustnym (2 razy dziennie) szybko osiągany jest stan stacjonarny (w ciągu 4–5 dni). W stanie stacjonarnym stopień akumulacji (na podstawie AUC) wynosi około 2 dla tabletek 20 mg i 1,7 – dla tabletek 10 mg 2 razy dziennie.

Rozkład

Rozkład leku w całym organizmie pozostaje stabilny w zakresie terapeutycznym, niezależnie od dawki.

Objętość rozkładu nicorandylu po podaniu dożylnym wynosi 1,04 l/kg masy ciała. Nicorandyl w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza człowieka (frakcja związana wynosi około 25 %).

Biotransformacja

Nicorandyl metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez denitryfikację, tworząc szereg związków nieaktywnych sercowo-naczyniowo. W osoczu krwi na niezmieniony nicorandyl przypada 45,5 % promieniotwórczej AUC, a na metabolit alkoholowy, N-(2-hydroksyetylo)-nikotynamid – 40,5 %. Na inne metabolity przypada 20 % promieniotwórczej AUC.

Nicorandyl wydalany jest głównie z moczem w postaci metabolitów, ponieważ w ludzkim moczu znajduje się mniej niż 1 % leku w niezmienionej formie (0–48 godzin). Najczęstszym metabolitem jest N-(2-hydroksyetylo)-nikotynamid (około 8,9 % dawki w ciągu 48 godzin), następnie kwas nikotynowy (5,7 %), nikotynamid (1,34 %), N-metylo-nikotynamid (0,61 %) i kwas nikotynowy (0,40 %). Te metabolity stanowią główny wynik transformacji nicorandylu.

Wydalanie

Zmniejszenie stężenia w osoczu krwi odbywa się w dwóch fazach:

szybka faza wydalania: okres półtrwania wynosi około 2 godziny (co różni się od leku referencyjnego; okres półtrwania leku referencyjnego wynosi około 1 godziny);
szybka faza wydalania: okres półtrwania wynosi około 1 godziny, co stanowi 96 % ekspozycji w osoczu krwi;
powolna faza wydalania: rozpoczyna się około 12 godzin po doustnym przyjęciu dawki 20 mg 2 razy dziennie.

Po podaniu dożylnym 4–5 mg (5-minutowa infuzja) całkowity klirens wynosił około 40–55 l/godz.

Nicorandyl i jego metabolity wydalane są głównie z moczem, droga wydalania kałem stanowi bardzo niewielką część.

Osobliwe grupy pacjentów

W grupach ryzyka (osoby starsze, pacjenci z chorobą wątroby i chorobą przewlekłą nerek) nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian profilu farmakokinetyki nicorandylu.

Interakcja farmakokinetyczna

Metabolizm nicorandylu nie ulega istotnym zmianom pod wpływem cyklosporyny lub ryfampicyny, inhibitora i induktora mikrosomalnych oksydaz wątrobowych odpowiednio.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Nikorandyl wskazany jest u dorosłych pacjentów do leczenia objawowego stabilnej choroby wieńcowej, gdy leki przeciwdławicowe linii pierwszego rzutu (takie jak blokery kanałów wapniowych i/lub beta-blokery) są niewystarczająco skuteczne lub źle tolerowane, albo gdy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na nikorandył lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku.
Pacjenci z wstrząsem (w tym wstrząsem kardiogennym), ciężką hipotensją tętniczą lub dysfunkcją lewej komory z niskim ciśnieniem wypełnienia lub dekompensacją serca.
Stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, ponieważ może to prowadzić do ciężkiego spadku ciśnienia tętniczego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).
Stosowanie rozpuszczalnych stymulatorów cyklazy guanylowej (np. ryocyguatu), ponieważ może to prowadzić do ciężkiego spadku ciśnienia tętniczego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).
Hipowolemia.
Ostry obrzęk płuc.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie nikorandyłu i inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil, jest przeciwwskazane, ponieważ może to prowadzić do istotnego spadku ciśnienia tętniczego (efekt synergiczny).

Jednoczesne stosowanie rozpuszczalnych stymulatorów cyklazy guanylowej (np. ryocyguatu) jest przeciwwskazane, ponieważ może to prowadzić do istotnego spadku ciśnienia tętniczego.

Terapeutyczne dawki nikorandyłu mogą obniżać ciśnienie tętnicze u pacjentów z hipotensją tętniczą.

W przypadku jednoczesnego stosowania nikorandyłu z lekami przeciw nadciśnieniowymi lub innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze (np. z wazodylataktorami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdrgawkowymi, alkoholem) może dojść do nasilenia efektu obniżania ciśnienia tętniczego.

Dapoksetynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących nikorandył ze względu na możliwą obniżoną tolerancję ortostatyczną.

Istnieją doniesienia o perforacjach przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu nikorandyłu i kortykosteroidów. Zaleca się ostrożne rozważenie jednoczesnego stosowania tych leków w razie potrzeby (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

U pacjentów przyjmujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), w tym kwas acetylosalicylowy, zarówno w dawkach profilaktycznych w celu zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym, jak i w celu uzyskania efektu przeciwzapalnego, istnieje zwiększony ryzyko ciężkich powikłań, takich jak powstawanie wrzodów, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaleca się ostrożne stosowanie nikorandyłu w połączeniu z innymi lekami, które mogą podnosić poziom potasu (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Cymetydyna (inhibitor CYP) lub ryfampicyna (induktor CYP3A4) nie mają istotnego wpływu na metabolizm nikorandyłu. Nikorandył nie wpływa na farmakodynamikę acenokumarolu.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Tworzenie się owrzodzeń

Zgłaszano powstawanie owrzodzeń przewodu pokarmowego, skóry oraz błon śluzowych podczas stosowania nikorydyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Tworzenie się owrzodzeń w przewodzie pokarmowym

U niektórych pacjentów mogą powstawać owrzodzenia w wyniku przyjmowania nikorydyny. Nie odpowiadają one na leczenie, większość z nich reaguje jedynie po zaprzestaniu leczenia nikorydyną. W przypadku wystąpienia owrzodzeń należy przerwać przyjmowanie nikorydyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Lekarze powinni zdawać sobie sprawę z konieczności wcześniejszej diagnostyki owrzodzeń spowodowanych przyjmowaniem nikorydyny oraz pilnej potrzeby szybkiego odstawienia leku w przypadku ich wystąpienia. Na podstawie dostępnych informacji okres między rozpoczęciem stosowania nikorydyny a wystąpieniem owrzodzeń waha się od krótkiego czasu po rozpoczęciu leczenia do kilku lat.

Zgłaszano krwawienia przewodu pokarmowego spowodowane powstawaniem przewodowych owrzodzeń żołądka i jelit w wyniku przyjmowania nikorydyny. U pacjentów przyjmujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy lub NLPZ istnieje zwiększony ryzyko ciężkich powikłań, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego. Dlatego należy ostrożnie przepisywać kwas acetylosalicylowy lub NLPZ jednocześnie z nikorydyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Owrzodzenia przewodu pokarmowego mogą postępować z rozwojem perforacji, przetok lub ropni. U pacjentów z chorobą Diverticula istnieje zwiększony ryzyko powstawania przetok lub perforacji jelita podczas leczenia nikorydyną.

Zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu nikorydyny i kortykosteroidów. Dlatego należy stosować je jednocześnie z ostrożnością.

Owrzodzenia oczu

Zgłaszano rozwój zapalenia spojówek, owrzodzeń spojówek i rogówki podczas stosowania nikorydyny. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o objawach i objawach owrzodzenia rogówki, a także pacjenci powinni być pod ścisłą obserwacją. W przypadku rozwoju owrzodzenia(ń) należy przerwać leczenie nikorydyną (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Obniżenie ciśnienia tętniczego

Należy ostrożnie stosować nikorydynę w połączeniu z innymi lekami, które mają efekt obniżania ciśnienia tętniczego (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Niewydolność serca

Z uwagi na brak danych zaleca się ostrożne stosowanie nikorydyny u pacjentów z niewydolnością serca klasy NYHA III lub IV.

Hiperkaliemia

Bardzo rzadko zgłaszano poważne przypadki hiperkaliemii podczas przyjmowania nikorydyny. Nikorydynę należy ostrożnie stosować w połączeniu z innymi lekami, które mogą podnosić poziom potasu, szczególnie u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Dzieci

Nikorydyny w tabletach nie zaleca się stosować dzieciom, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność jej stosowania nie zostały ustalone u tej grupy pacjentów.

Deficyt glukozo-6-fosfodehydrogenazy

Tabletki nikorydyny należy stosować z ostrożnością u pacjentów z deficytem glukozo-6-fosfodehydrogenazy. Działanie nikorydyny częściowo wynika z organicznego składnika nitratowego cząsteczki. Metabolizm organicznych nitratów może prowadzić do powstawania azotynów, które mogą powodować metahemoglobinemię u pacjentów z deficytem glukozo-6-fosfodehydrogenazy.

Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak danych lub jest ich niewiele na temat stosowania nikorydyny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie wykazano bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu poprzez toksyczność rozrodczą.

Należy unikać stosowania nikorydyny w czasie ciąży (jako środek zapobiegawczy).

Okres karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały, że nikorydyna w niewielkiej ilości przechodzi do mleka matki. Nie wiadomo, czy nikorydyna wydzielana jest do mleka kobiet, dlatego nie zaleca się jej przyjmowania w czasie karmienia piersią.

Funkcja rozrodcza. Brak wystarczającej ilości danych dotyczących wpływu nikorydyny na funkcję rozrodczą, aby ocenić ryzyko dla ludzi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nikorydyna wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Skutki obniżenia ciśnienia tętniczego, a także zawroty głowy i osłabienie spowodowane przez nikorydynę mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z mechanizmami. Ten efekt może nasilać się przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków obniżających ciśnienie tętnicze (np. z wazodylatacji, trójcyklicznymi lekami przeciwdrgawkowymi) (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Dlatego pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani pracować z mechanizmami w przypadku wystąpienia takich objawów.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Zwykła dawka terapeutyczna wynosi 10–20 mg 2 razy na dobę. Zwykle dawkowanie początkowe to 10 mg 2 razy na dobę, najlepiej rano i wieczorem. W razie potrzeby zaleca się zwiększenie dawki do 40 mg 2 razy na dobę, zgodnie z potrzebami pacjenta, jego reakcją i tolerancją leku. Pacjentom skłonnym do występowania bólu głowy można podawać niższą dawkę początkową – 5 mg 2 razy na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma specjalnych wymagań dotyczących dawkowania u pacjentów w wieku podeszłym, jednakże, podobnie jak w przypadku wszystkich leków, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i/lub nerek

Nie ma szczególnych wymagań dotyczących dawkowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i/lub nerek.

Sposób stosowania

NicoRell® w postaci tabletów stosuje się doustnie.

Tabletki należy przyjmować rano i wieczorem, popijając szklanką wody. Nie należy mielić ani żuć tabletek.

Tabletkę można podzielić na dwie połowy.

Stosowanie leku nie zależy od przyjmowania posiłków.

Dzieci.

NicoRell® w postaci tabletów nie jest zalecany do stosowania u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u tej grupy wiekowej nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Objawy

W przypadku ostrzego przedawkowania możliwą objawowo jest wazodilatacja obwodowa z obniżeniem ciśnienia tętniczego i odruchową tachykardią.

Leczenie

Zaleca się monitorowanie czynności serca oraz wspomaganie ogólne. Jeśli to nie pomaga, zaleca się zwiększenie objętości osocza krążącego za pomocą zamienników krwi. W sytuacjach zagrażających życiu należy rozważyć celowość podania leków zwężających naczynia.

Działania niepożądane.

Najczęstszym działaniem niepożądanych zgłaszanym w badaniach klinicznych był ból głowy, występujący u ponad 30 % pacjentów, szczególnie w pierwszych dniach leczenia, i stanowiący przyczynę w większości przypadków odstawienia leku w trakcie badań.

Stopniowe dobieranie dawki pozwala zmniejszyć częstość występowania bólu głowy (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Ponadto, na podstawie obserwacji po wprowadzeniu na rynek nikorydyny, zgłaszano poważne działania niepożądane, w tym owrzodzenia i ich powikłania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania nikorydyny zestawiono w tabeli według klasy narządów i układów oraz częstości występowania. Działania niepożądane mogą występować z częstością: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 – <1/10); rzadko (≥1/1 000 – <1/100); nieczęsto (≥1/10 000 – <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W ramach każdej grupy częstości działania niepożądane są wymienione według malejącego stopnia nasilenia.

Infekcje i inwazje: często – ropień (ropień skóry)* (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); rzadko – ropień (pochwy, odbytu lub przewodu pokarmowego)* (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: bardzo rzadko – hiperkaliemia (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: bardzo często – ból głowy; często – zawroty głowy; częstość nieznana – porażenie nerwów III pary, porażenie nerwów VI pary (często związane z bólem głowy).

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: bardzo rzadko – owrzodzenia rogówki*, spojówek, zapalenie spojówek* (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); częstość nieznana – podwójne widzenie, oftalmoplegia (często związane z bólem głowy).

Zaburzenia ze strony serca: często – zwiększenie częstości skurczów serca.

Zaburzenia naczyniowe: często – rozszerzenie naczyń skóry z uczuciem gorąca; rzadko – obniżenie ciśnienia tętniczego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: często – zapalenie zatok jelita grubego, krwawienia przewodu pokarmowego*, nudności, wymioty, powstawanie owrzodzeń przewodu pokarmowego (zapalenie jamy ustnej, afta, owrzodzenia w jamie ustnej, owrzodzenia języka, owrzodzenia jelita cienkiego, owrzodzenia jelita grubego, owrzodzenia odbytu)* (patrz poniżej i sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); rzadko – perforacja przewodu pokarmowego*, przetoka (przetoka odbytu, narządów płciowych, przewodu pokarmowego, skóry)* (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego: bardzo rzadko – zaburzenia funkcji wątroby, takie jak zapalenie wątroby, cholestaza lub żółtaczka.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: często – owrzodzenia skóry i błony śluzowej (głównie okołoodbytowe, narządów płciowych i okołoprostomowe) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); rzadko – wysypka, swędzenie; bardzo rzadko – obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: rzadko – ból mięśni.

Ogólne zaburzenia i powikłania miejscowe w miejscu podania: często – uczucie osłabienia.

*Częstość została obliczona na podstawie wyników retrospektywnego badania kohortowego bezpieczeństwa po rejestracji, przeprowadzonego z wykorzystaniem bazy danych Wielkiej Brytanii (CPRD). Wskazana częstość przedstawia częstość występowania działań niepożądanych w populacji Wielkiej Brytanii.

Opis wybranych działań niepożądanych

Powstawanie owrzodzeń w przewodzie pokarmowym

Zgłaszano powikłania owrzodzeń przewodu pokarmowego, takie jak perforacja, przetoka lub powstawanie ropnia, które czasem prowadziły do krwawienia przewodu pokarmowego i utraty masy ciała (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dane dodatkowe

Ponadto, w trakcie badania IONA („Wpływ nikorydyny na dławicę piersiową”), w którym nikorydynę stosowano dodatkowo do standardowej terapii u pacjentów z stabilną dławicą piersiową i wysokim ryzykiem rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego, obserwowano następujące działania niepożądane o różnej częstości:

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: często – krwawienie z odbytu; rzadko – owrzodzenia w jamie ustnej; bardzo rzadko – ból brzucha.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: rzadko – obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: rzadko – ból mięśni.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 18 miesięcy.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed wilgocią, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie. 10 tabletek w blistrze; 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Dexcel Ltd./Dexcel Ltd.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Dexcel 1, Or Akiva, 3060000, Izrael/

1 Dexcel St., Or Akiva, 3060000, Israel.

Wnioskodawca. Dexcel Pharma Technologies Ltd., Izrael/Dexcel Pharma Technologies Ltd., Israel.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub pytań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku prosimy o kontakt z działem nadzoru farmakologicznego spółki z o.o. „ASINO UKRAINA” pod adresem: bulwar Wacława Gaweła 8, miasto Kijów, 03124, tel./faks: +38 044 281 2333.