Neuronox

INSTRUKCJA dot. stosowania leku NEURONOX

Skład:

substancja czynna: Clostridium botulinum toksyna typu A;

1 fiolka leku zawiera Clostridium botulinum toksynę typu A, kompleks – 50* j.m.; substancje pomocnicze: roztwór albuminy ludzkiej 20% – 0,25 mg, chlorek sodu – 0,45 mg;

* jednostka aktywności odpowiada obliczonej średniej dawce śmiertelnej LD50 (określenie przeprowadza się na myszach)

Postać farmaceutyczna. Liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: Neuronox – toksyna botulinowa typu A, kompleks, uzyskana z hodowli Clostridium botulinum szczep Hall. Liofilizat w postaci białego proszku. 1 fiolka Neuronox zawiera 50 jednostek toksyny botulinowej typu A.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki rozkurczające mięśniowe o mechanizmie działania obwodowym. Toksyna botulinowa. Kod ATC M03AX01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Neuronox (toksyna botulinowa typu A) jest neurotoksyną, która wprowadzana bezpośrednio do mięśni docelowych, selektywnie oddziałuje na obwodowe włókna nerwowe cholinergiczne, hamując uwalnianie neuroprzekaźnika acetylocholiny (ACh), co prowadzi do zmniejszenia skurczu mięśni. Podobnie jak inne toksyny botulinowe, Neuronox blokuje przewodzenie nerwowo-mięśniowe poprzez wiązanie się z receptorami na zakończeniach nerwów ruchowych, przenikanie do komórek nerwowych oraz blokowanie uwalniania neuroprzekaźnika acetylocholiny. Toksyna botulinowa wiąże się z białkiem SNAP-25, które odgrywa kluczową rolę w uwalnianiu acetylocholiny z pęcherzyków na zakończeniach nerwowych, hamując w ten sposób wydzielanie acetylocholiny. Wstrzyknięcie terapeutycznych dawek preparatu Neuronox do wnętrza mięśnia powoduje częściową chemiczną denervację mięśnia, co lokalnie zmniejsza aktywność mięśniową.

Terapia toksyną botulinową polega na bezpośrednim działaniu na klinicznie zaangażowany mięsień docelowy, tj. lokalnym działaniu terapeutycznych dawek toksyny botulinowej typu A na mięsień. W związku z tym Neuronox (toksyna botulinowa typu A) należy uznać za lek działający miejscowo. Po zastosowaniu terapeutycznych dawek toksyna botulinowa typu A nie występuje we krwi obwodowej w stężeniach możliwych do zmierzenia.

Farmakokinetyka.

Nie wykryto obecności toksyny botulinowej typu A we krwi obwodowej w istotnych stężeniach po wstrzyknięciu wewnątrzmięśniowym w zalecanych dawkach. Nie oczekuje się, że zalecana ilość neurotoksyny podawana w trakcie każdego cyklu leczenia spowoduje systemowe, daleko położone efekty kliniczne, tj. osłabienie mięśni u pacjentów bez innych zaburzeń nerwowo-mięśniowych. Jednak za pomocą jednowłóknowej elektromiografii wykryto podkliniczne efekty systemowe po wstrzyknięciu wewnątrzmięśniowym dawek toksyny botulinowej, które powodowały klinicznie obserwowalne lokalne osłabienie mięśni.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Neuronox wskazany jest do leczenia:

• łagodnego, esencjalnego blefarospazmu u pacjentów w wieku od 18 lat;
• spastyczności mięśni kończyn górnych po przebytym udarze mózgu u pacjentów w wieku od 20 lat;

Neuronox wskazany jest do tymczasowego poprawienia stanu zmarszczek międzysupraczynowych (od umiarkowanych do wyraźnie widocznych), związanych z aktywnością mięśni międzysupraczynowych – mięśni marsowych i piramidalnego mięśnia nosa u dorosłych w wieku od 20 do 65 lat.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku;

obecny proces infekcyjny w miejscu przyszłej iniekcji;

systemowe zaburzenia synaptyczne nerwowo-mięśniowe (ciężka miastenia, choroba Erba–Goldflama, zespół Lamberta–Eaton, stwardnienie zanikowe boczne), ponieważ działanie mięśniowo-rozkurczowe tego leku może pogorszyć przebieg choroby;

ciężkie zaburzenia dróg oddechowych;

okres ciąży lub karmienia piersią.

Szczególne środki ostrożności.

Preparat Neuronox rozcieńcza się wyłącznie standardowym, sterylnym, izotonicznym roztworem bez dodatku konserwantów (0,9 % roztwór chlorku sodu do wstrzykiwania). Należy wciągnąć odpowiednią ilość rozcieńczalnika (patrz tabela rozcieńczania poniżej) do strzykawki o odpowiedniej pojemności i powoli, ostrożnie wprowadzić rozcieńczalnik do fiolki.

Tabela rozcieńczania Neuronox 50 JEDNOSTEK

Roztwór należy powoli wprowadzać do fiolki, ponieważ możliwe jest denaturowanie leku Neuronox wskutek powstawania pęcherzyków i intensywnego mieszania. Jeżeli roztwór nie zostaje wciągnięty do fiolki, nie należy stosować takiego leku. Ostrożnie zmieszać Neuronox z roztworem izotonicznym, delikatnie obracając fiolkę.

Rozcieńczony lek Neuronox należy przed zastosowaniem sprawdzić pod kątem przejrzystości oraz braku zanieczyszczeń.

Nieotwarte fiolki z proszkiem należy przechowywać w lodówce (2–8 °C).

Po odtworzeniu Neuronox można przechowywać w lodówce (2–8 °C) przez 24 godziny przed zastosowaniem. Nieużywany lek w fiolkach należy zdezaktywować, dodając niewielką ilość wody, a następnie sterylizować w autoklawie. Wszystkie nieużywane fiolki lub akcesoria (takie jak strzykawki) należy sterylizować w autoklawie, a pozostałość leku Neuronox należy zdezaktywować, stosując rozcieńczony roztwór nadchloranu (0,5 %).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Działanie botulinotoksyny może być wzmocnione podczas stosowania razem z aminoglikozydami lub innymi lekami przeszkadzającymi w przewodzeniu nerwowo-mięśniowym, np. z mięśniowymi lekami rozkurczowymi typu tubokurarynowego. Jednoczesne, ciągłe stosowanie leku Neuronox z aminoglikozydami lub spektynomycyną jest przeciwwskazane. Polimyksyny, tetracykliny i linkomycynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących terapię lekiem Neuronox.

Nieznany jest efekt jednoczesnego stosowania różnych typów serologicznych neurotoksyny botulinicznej lub ich stosowania w odstępie kilku miesięcy. Nadmierna słabość nerwowo-mięśniowa może się nasilić w przypadku ponownego stosowania toksyny botulinicznej przed zakończeniem działania poprzedniego wstrzyknięcia toksyny botulinicznej.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Ponieważ substancją czynną leku Neuronox jest toksyna botuliniczna typu A z rodzaju Clostridium, uzyskiwana z Clostridium botulinum, należy ściśle przestrzegać zalecanych dawek i częstotliwości podawania. Lekarz podający lek Neuronox powinien posiadać odpowiednią wiedzę na temat anatomicznych warunków nerwowo-mięśniowych oraz znać wszystkie zmiany anatomiczne wynikające z wcześniejszych zabiegów chirurgicznych. Ponadto, podczas wstrzykiwania leku lekarz powinien być obeznany ze standardowymi procedurami elektromiograficznymi. Leczenie należy rozpoczynać od najniższej zalecanej dawki dla danego wskazania. Pacjentom z przełykaniem i z historią aspiracji lek Neuronox należy podawać z szczególną ostrożnością. Zakazane jest przekraczanie dawki i częstotliwości podawania leku Neuronox.

Rozprzestrzenienie się toksycznego działania.

W niektórych przypadkach toksyczne działanie toksyny botulinicznej może występować nie tylko bezpośrednio w miejscu wstrzyknięcia. Objawy mogą obejmować osłabienie, ogólną słabość mięśni, podwójne widzenie, nieostre widzenie, opadanie powiek, dysfagię, zaburzenia połykania, dysartrię, nietrzymanie moczu, trudności w oddychaniu. Trudności w połykaniu i oddychaniu mogą zagrażać życiu. Zgłaszano przypadki śmiertelne związane z rozprzestrzenieniem się toksycznego działania; o takich przypadkach należy raportować. Zdarzenia rozprzestrzenienia się toksycznych skutków wystąpiły również przy stosowaniu analogicznych lub niższych dawek niż te stosowane w leczeniu dystonii szyjnej.

Reakcje nadwrażliwości.

Ciężkie i/lub natychmiastowe reakcje nadwrażliwości podczas stosowania leków zawierających toksynę botuliniczną występują rzadko. Obejmują one anafilaksję, pokrzywkę, obrzęk miękkich tkanek i duszność. Zanotowano jeden śmiertelny przypadek anafilaksji po podaniu innej toksyny botulinicznej, która została rozcieńczona lidokainą, jednak substancja wywołująca anafilaksję nie została jednoznacznie zidentyfikowana. W przypadku wystąpienia takich reakcji podawanie leku należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednią terapię medyczną.

Istniejące (przed leczeniem) zaburzenia nerwowo-mięśniowe.

Pacjenci z obwodowymi neuropatiami ruchowymi (np. stwardnienie zesztywniałe boczne lub neuropatia ruchowa) lub zaburzeniami funkcji synaps nerwowo-mięśniowych (np. miastenia gravis lub zespół Lamberta–Eatoна) mogą mieć zwiększone ryzyko wystąpienia klinicznie istotnych reakcji systemowych po podaniu dawek terapeutycznych leku, w tym ciężkiej dysfagii i niewydolności oddechowej. W publikacjach medycznych opisano rzadkie przypadki podawania toksyny botulinicznej pacjentom z rozpoznanymi lub nierozpoznanymi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. U takich pacjentów stwierdzono nadzwyczajną wrażliwość na skutki systemowe po podaniu zwykłych dawek terapeutycznych. W niektórych przypadkach dysfagia utrzymywała się przez kilka miesięcy, co wymagało założenia sondy do żywienia sztucznego.

Dysfagia.

Trudności w połykaniu są częstym skutkiem ubocznym występującym podczas leczenia lekami zawierającymi toksynę botuliniczną u pacjentów z dystonią szyjną. U takich pacjentów obserwowano pojedyncze przypadki ciężkiej dysfagii wymagającej założenia sondy do żywienia sztucznego. Po leczeniu toksyną botuliniczną zgłaszano przypadki śmiertelne spowodowane zapaleniem płuc aspiracyjnym, rozwijającym się na skutek dysfagii.

Po podaniu innych toksyn botulinicznych odnotowano również rzadkie przypadki skutków ubocznych dotyczących układu sercowo-naczyniowego, w tym: zaburzenia rytmu serca i zawał mięśnia sercowego, czasem śmiertelne. Niektóre z tych skutków ubocznych pojawiły się u pacjentów z czynnikami ryzyka, w tym z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Podczas podawania innych leków zawierających toksynę botuliniczną w leczeniu szczerbienia zaobserwowano rzadkie przypadki krwotoków za gałką oczną wystarczających do spowodowania zaburzeń krążenia w siatkówce, wynikających z przebicia igłą jamy ocznej. Aby zmniejszyć ciśnienie w jamie ocznej, która może być łatwo uszkodzona, zaleca się mieć pod ręką odpowiedni sprzęt. Zdarzały się również przypadki przebicia igłą gałki ocznej. Do diagnostyki tego stanu potrzebny jest oftalmoskop. Jednak wystąpienie porażenia jednego lub kilku mięśni pozagałkowych może prowadzić do zaburzeń orientacji w przestrzeni i podwójnego widzenia. Zamknięcie uszkodzonego oka może złagodzić te objawy.

Uszkodzenia i owrzodzenia rogówki u pacjentów z blefarozygmią leczonych lekami zawierającymi toksynę botuliniczną.

Obniżenie mrugania po wstrzyknięciu toksyny botulinicznej do mięśnia okrężnego oka może prowadzić do uszkodzenia rogówki, trwałego defektu nabłonka i owrzodzenia rogówki, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami nerwu V. Zanotowano jeden przypadek perforacji rogówki w oku afakicznym, wymagający przeszczepu rogówki. Należy dokładnie badać wrażliwość rogówki w oczach wcześniej operowanych, unikać wstrzykiwania w obszar dolnej powieki, aby nie spowodować ektropionu, oraz intensywnie leczyć każdy defekt nabłonkowy. W tym celu mogą być potrzebne krople profilaktyczne, maści, lecznicze miękkie soczewki kontaktowe lub zamknięcie oka za pomocą opatrunku lub innym sposobem.

Brak wzajemnej wymienności między lekami zawierającymi toksynę botuliniczną.

Jednostki aktywności biologicznej leku Neuronox nie mogą być porównywane ani przeliczane na jednostki innych toksyn botulinicznych żadnymi specyficznymi metodami.

Wstrzykiwanie do lub w pobliżu wrażliwych struktur anatomicznych.

Należy zachować ostrożność przy wstrzykiwaniu leku do lub w pobliżu wrażliwych struktur anatomicznych. Zgłaszano poważne skutki uboczne, w tym śmiertelne przypadki, u pacjentów, którzy otrzymywali inne leki zawierające toksynę botuliniczną bezpośrednio do gruczołów ślinowych, strefy oro-lingwo-faryngealnej, przełyku i żołądka. Niektórzy z tych pacjentów mieli wcześniej rozpoznaną dysfagię lub znaczną osłabłość. (Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały potwierdzone dla wskazań dotyczących tych miejsc wstrzykiwania). Zgłaszano przypadki zapadnięcia płucnego związanego z procedurą wstrzykiwania innego leku zawierającego toksynę botuliniczną w pobliżu płuc. Należy zachować ostrożność przy wstrzykiwaniu leku w pobliżu płuc, szczególnie w pobliżu górnej części płuc.

Efekty pulmonologiczne leków zawierających toksynę botuliniczną u pacjentów z zaburzeniami oddechowymi.

Podczas leczenia sztywności lub nadreaktywności pęcherza moczowego związanego z chorobą neurologiczną u pacjentów z zaburzeniami oddechowymi, którzy otrzymywali inną toksynę botuliniczną w leczeniu sztywności kończyny górnej, zgłaszano obniżenie funkcji płuc i infekcje dróg oddechowych górnych.

Zapalenia oskrzeli i infekcje dróg oddechowych górnych u pacjentów z sztywnością.

U pacjentów leczonych toksyną botuliniczną z powodu sztywności kończyny górnej częściej niż w grupie placebo zgłaszano skutek uboczny w postaci zapalenia oskrzeli. U pacjentów z obniżoną funkcją płuc leczonych toksyną botuliniczną z powodu sztywności kończyny górnej częściej niż w grupie placebo zgłaszano skutki uboczne takie jak infekcje dróg oddechowych górnych.

Neuronox stosuje się w leczeniu ogniskowej sztywności. Badania dotyczyły jedynie stosowania toksyny botulinicznej w połączeniu ze standardowymi schematami leczenia, dlatego Neuronox nie jest przeznaczony do zastąpienia standardowych metod terapii. Neuronox prawdopodobnie nie będzie skuteczny w poprawie zakresu ruchu stawu po wystąpieniu trwałej kontraktury.

Neuronox należy stosować wyłącznie w leczeniu ogniskowej sztywności u dorosłych pacjentów po udarze mózgu, jeśli zmniejszenie napięcia mięśni może prowadzić do poprawy funkcji (np. poprawy chodu), zmniejszenia objawów (np. zmniejszenia skurczów mięśni lub złagodzenia bólu) i/lub ułatwienia opieki nad pacjentem.

Należy ostrożnie leczyć dorosłych pacjentów z sztywnością po udarze mózgu, którzy mogą mieć zwiększone ryzyko upadków. Dane z badań wskazują, że u pacjentów otrzymujących leczenie sztywności kończyny dolnej (niektórzy z nich jednocześnie leczeni sztywności kończyny górnej), częstość upadków wyniosła 7,2% w grupie leczonej toksyną botuliniczną i 4,9% w grupie placebo.

Zgłoszono przypadki śmiertelne (czasem związane z zapaleniem płuc aspiracyjnym) oraz prawdopodobne dystalne rozprzestrzenienie toksyny u dzieci z chorobami współistniejącymi, głównie z dziecięcym porażeniem mózgowym, po leczeniu toksyną botuliniczną.

Leczenie zmarszczek glabellarnych, najbardziej widocznych przy marszczeniu brwi, i/lub zmarszczek „gęsich łap”, najbardziej widocznych przy uśmiechu.

Warunkiem koniecznym jest użycie leku Neuronox z jednego fiolki wyłącznie dla jednego pacjenta w jednym zabiegu. Odpady niezużytego leku należy zutylizować. Należy zachować szczególną ostrożność przy przygotowaniu leku, jego podaniu, inaktywacji i utylizacji pozostałego roztworu.

Stosowanie Neuronoxu nie jest zalecane osobom poniżej 18. roku życia. Ponieważ badania dotyczące stosowania w leczeniu zmarszczek glabellarnych prowadzono na mężczyznach i kobietach w wieku od 20 do 65 lat, brakuje danych z III fazy badań klinicznych dotyczących stosowania leków zawierających toksynę botuliniczną u pacjentów powyżej 65. roku życia.

Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wstrzyknięcia Neuronoxu do naczynia krwionośnego podczas wstrzykiwania do pionowych linii między brwiami, najbardziej widocznych przy marszczeniu (znanych również jako linie glabellarnych), lub linii bocznych w okolicach kąta szpary powiekowej, najbardziej widocznych przy uśmiechu (znanych również jako „gęsie łapy”). Istnieje ryzyko wystąpienia opadania powieki po leczeniu – patrz sekcja „Sposób podania i dawki” w celu zapoznania się z instrukcjami podania mającymi na celu zmniejszenie tego ryzyka.

Ten lek zawiera chlorek sodu: w dawce 50 J zawartość chlorku sodu wynosi 0,45 mg. Należy zachować ostrożność przy podawaniu pacjentom przestrzegającym diety o kontrolowanej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią nie zostało ustalone. Podawanie innych toksyn botulinicznych wykazywało występowanie poronień przy codziennym podawaniu dawki 0,125 J/kg/doba i przy dawce 2 J/kg lub wyższej u królików; jednocześnie u zwierząt nie odnotowano przypadków poronień przy podawaniu dawki toksyny botulinicznej 4 J/kg. Dawki 8 i 16 J/kg u zwierząt prowadziły do zmniejszenia masy płodu i/lub spowolnienia osifikacji chrząstki podjęzykowej, co mogło być odwracalne.

Brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki.

Lek Neuronox jest przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią.

Plodność.

Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu toksyny botulinicznej typu A na płodność kobiet w wieku rozrodczym. Badania wykazały opóźnienie płodności u zwierząt.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.

Nie badano wpływu toksyny botulinicznej na szybkość reakcji podczas kierowania pojazdami lub obsługa maszyn. Jednak Neuronox może powodować osłabienie, słabość mięśni, senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługa maszyn.

Sposób stosowania i dawki

Jednostek biologicznej aktywności leku Neuronox nie można porównywać ani przeliczać na jednostki innych botulinotoksyn żadnymi specyficznymi metodami.

Blefarospazm

Odtworzony lek Neuronox (patrz tabela rozcieńczeń) wstrzykuje się za pomocą sterylnej igły o kalibrze 27–30 bez kontroli elektromiograficznej. Zalecana dawka początkowa wynosi 1,25–2,5 J (0,05–0,1 ml w każdym miejscu), którą wstrzykuje się do wewnętrznego i bocznego mięśnia okrężnego powieki górnej oraz do bocznego mięśnia okrężnego powieki dolnej. Zazwyczaj pierwszy efekt staje się widoczny po 3 dniach od wstrzyknięcia i osiąga szczyt po 1–2 tygodniach po leczeniu. Leczenie trwa około 3 miesięcy, po czym w razie potrzeby może być powtórzone. W przypadku powtórnego cyklu leczenia dawkę można zwiększyć dwukrotnie, jeśli efekt po pierwszym cyklu był niewystarczający, co zwykle oznacza trwanie efektu krótsze niż 2 miesiące. Stwierdzono niewielkie korzyści po wstrzyknięciu więcej niż 5 J w jedno miejsce. Może występować pewna tolerancja na lek podczas leczenia blefarospazmu, jeśli leczenie przeprowadza się częściej niż co 3 miesiące, i rzadko ten efekt bywa trwały.

Całkowita dawka leku Neuronox nie powinna przekraczać 100 J w ciągu 30 dni leczenia.

Wzdłużne zmarszczki międzysupraczne

Neuronox odtwarza się 0,9% sterylnym roztworem chlorku sodu bez dodatku konserwantów, aby uzyskać stężenie 100 J/2,5 ml (4 J/0,1 ml). Za pomocą igły kalibru 30 wstrzykuje się 20 J Neuronoxu w dwóch miejscach mięśnia spowodowanego marszczeniem brwi dla każdego oka oraz w jednym miejscu mięśnia piramidalnego nosa, łącznie 5 miejsc po 0,1 ml w każdym. Aby zmniejszyć ryzyko powikłania takiego jak ptosis, nie należy wykonywać wstrzyknięć w pobliżu mięśnia unossącego powiekę górną, szczególnie u pacjentów z silnymi zmarszczkami. Podczas wstrzykiwania do przyśrodkowego końca mięśnia powodującego marszczenie brwi oraz do środkowego punktu między brwiami, Neuronox należy wstrzykiwać w miejsce oddalone co najmniej o 1 cm od łuku brwiowego.

Neuronox należy wstrzykiwać ostrożnie, aby nie trafić do naczynia krwionośnego. Aby zapobiec dyfuzji w okolicy poniżej łuku oczodołowego, przed wstrzyknięciem należy mocno nacisnąć palcem wskazującym lub kciukiem na obszar poniżej łuku oczodołowego. Podczas wstrzykiwania igłę należy umieścić bliżej środka, a dawkę należy dokładnie zmierzyć.

Wzdłużne zmarszczki międzysupraczne twarzy są spowodowane skurczem mięśnia powodującego marszczenie brwi oraz mięśnia okrężnego oka w kierunku środka czoła. Mięsień piramidalny nosa oraz mięsień opuszczający brwi popychają czoło w dół. Międzybrwiowe lub wzdłużne zmarszczki międzysupraczne są spowodowane działaniem tych mięśni. Ponieważ położenie, rozmiar i funkcjonowanie tych mięśni u różnych osób są różne, skuteczną dawkę określa się na podstawie ogólnych badań możliwości pacjenta do poruszania mięśniami powierzchownymi po wstrzyknięciu.

Efekt terapeutyczny leku Neuronox w przypadku zmarszczek międzysupracznych trwa około od 3 do 4 miesięcy. Bezpieczeństwo i skuteczność częstych wstrzyknięć leku Neuronox nie zostały potwierdzone klinicznie, dlatego nie są one zalecane.

W większości przypadków pierwsze wstrzyknięcie Neuronoxu powoduje chemiczną denarwację mięśnia, w który zostało wykonane, po 1–2 dniach od wstrzyknięcia, a jego intensywność wzrasta w ciągu pierwszego tygodnia.

Uraz spastyczny

Dokładną dawkę oraz liczbę punktów wstrzyknięć lekarz dobiera indywidualnie, w zależności od rozmiaru, liczby i lokalizacji zaangażowanych mięśni, nasilenia spastyczności, obecności lokalnej słabości mięśniowej oraz indywidualnej reakcji pacjenta na poprzednie leczenie. Poprawa kliniczna napięcia mięśniowego pojawia się po 4–6 tygodniach od zakończenia cyklu terapii.

Podczas kontrolowanych badań klinicznych stosowano następujące dawki:

Podczas badań klinicznych dawkę nie przekraczającą 360 JEDNOSTEK wprowadzano do poszczególnych mięśni.

Odtworzony Neuronox wstrzykuje się za pomocą sterylnej igły o rozmiarze 24–30 do mięśni powierzchownych, a dłuższą igłę można stosować do mięśni głębszych.

Do lokalizacji zaangażowanego mięśnia można zastosować technikę neurostimulacji lub elektromiografię.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Neuronox u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Nie zaleca się stosowania leku Neuronox u dzieci do czasu uzyskania nowych danych.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania nie pojawiają się natychmiast po wstrzyknięciu. W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia, połknięcia lub podejrzenia przedawkowania pacjent powinien być pod opieką medyczną przez kilka tygodni w celu wykrycia postępujących objawów osłabienia mięśni, które mogą wystąpić w miejscu wstrzyknięcia lub w odległym od niego miejscu, w tym opadanie powieki, diplopię, zaburzenia połykania, zaburzenia mowy, osłabienie ogólne lub zaburzenia oddechowe. Takich pacjentów należy poddać dalszemu badaniu medycznemu i niezwłocznie zapewnić niezbędną pomoc medyczną, która może obejmować hospitalizację.

W przypadku zaangażowania mięśni części jamy ustnej gardła i przełyku może rozwinąć się zapalenie płuc typu aspiracyjnego. W przypadku nadmiernego osłabienia mięśni lub porażenia mięśni oddechowych konieczne jest przeprowadzenie intubacji tchawicy i wentylacji mechanicznej do czasu przywrócenia normalnej funkcji oddechowej. Oprócz ogólnych środków wspierających terapię może być konieczne zastosowanie tchawicy i długotrwałej wentylacji mechanicznej.

W przypadku przedawkowania lub błędnego wstrzyknięcia stosuje się antytoksynę. Antytoksyna nie spowoduje cofnięcia żadnych efektów osłabienia mięśni spowodowanych botulinotoksyną, które już wystąpiły do momentu podania antytoksyny.

Efekty uboczne

Ogólne

Efekty uboczne mogą być związane z leczeniem, procedurą iniekcji lub z obydwoma przyczynami jednocześnie. Zazwyczaj efekty uboczne pojawiają się w ciągu pierwszego tygodnia po podaniu leku i, pomimo że są ogólnie tymczasowe, mogą trwać przez kilka miesięcy, w rzadkich przypadkach – dłużej. Lokalna słabość mięśni jest oczekiwanym działaniem farmakologicznym toksyny botulinowej. Jednak rozprzestrzenienie toksyny może również prowadzić do osłabienia mięśni przyległych do miejsca iniekcji.

Jak to jest charakterystyczne dla każdej procedury iniekcji, możliwe są lokalne bóle, stan zapalny, parestezje, hipestezja, uczucie wrażliwości, obrzęk/puchnięcie, zaczerwienienie, lokalna infekcja, krwawienie i/lub siniaki związane z iniekcją. Ból wywołany igłą i/lub niepokój mogą prowadzić do reakcji wazowazalnej, w tym do tymczasowej hipotensji objawowej i utraty przytomności. Po iniekcjach botulinotoksyny zgłaszano również gorączkę i objawy grypopodobne.

Przy leczeniu blefarospazmu/jednostronnego skurczu twarzy

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, pareza twarzy i paraliż twarzy.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: powiek ptosis, zapalenie rogówki punktowe; lagoftalmia, suchość oczu, fotofobia, podrażnienie oczu i nadmierne łzawienie, zapalenie rogówki; ektropion, podwójne widzenie, entropion, zaburzenia wzroku i nieostre widzenie, obrzęk powieki, owrzodzenie rogówki, uszkodzenia nabłonka rogówki i perforacja rogówki.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: krwawienie podskórne, wysypka/odmiana skórna.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: podrażnienie i obrzęk twarzy, zmęczenie.

Przy leczeniu spastyczności kończyny górnej związanej z udarem mózgu

Zaburzenia psychiczne: depresja i bezsenność.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: nadciśnienie, hipestezja, ból głowy, parestezje, zaburzenia koordynacji i amnezja.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i labiryntu: zawroty głowy.

Zaburzenia naczyniowe: ortostatyczna hipotensja.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: nudności i parestezje w jamie ustnej.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: krwawienie podskórne i purpura, odmiana skórna; świąd i wysypka.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: ból kończyn, słabość mięśni, artralgia, zapalenie worka mięśniowego.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: ból w miejscu iniekcji, podwyższona temperatura, stan grypopodobny, krwawienie i podrażnienie w miejscu iniekcji, osłabienie, ból, nadwrażliwość w miejscu iniekcji, bolesność i obrzęki obwodowe. Niektóre z tych reakcji mogą być związane z chorobą.

Przy leczeniu zmarszczek nadbrwiowych

Infekcje i inwazje: infekcja.

Zaburzenia psychiczne: niepokój.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: ból głowy, parestezje, zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: ptosis, zapalenie powiek, ból oczu, zaburzenia wzroku.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: nudności, suchość w ustach.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: zaczerwienienie, napięcie skóry, obrzęk (twarzy, powiek, wokół oczu), reakcje fotowrażliwości, świąd, suchość skóry.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: lokalna słabość mięśni, mimowolne skurcze mięśni.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: ból twarzy, stan grypopodobny, osłabienie, gorączka.

Przy leczeniu „gęsich łap”

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: obrzęk powiek.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: krwawienie w miejscu iniekcji*, siniaki w miejscu iniekcji*, ból w miejscu iniekcji-*, parestezje w miejscu iniekcji.

*efekty uboczne związane z procedurą.

Przy leczeniu „gęsich łap” i zmarszczek nadbrwiowych

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: siniaki w miejscu iniekcji*, krwawienie w miejscu iniekcji*, ból w miejscu iniekcji*.

*Efekty uboczne związane z procedurą.

Po ponownym podaniu leku nie zaobserwowano żadnych zmian w ogólnym profilu bezpieczeństwa.

Dodatkowe informacje

Zgłaszano również poniższe efekty uboczne, które obserwowano przy stosowaniu leków zawierających botulinotoksynę niezależnie od wskazań.

Zaburzenia ze strony serca: arytmia, zawał mięśnia sercowego.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i labiryntu: obniżenie słuchu, dzwonienie w uszach, zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: pierwotny jaskra zamkniętokołowotowy (przy leczeniu blefarospazmu), zez, nieostre widzenie, zaburzenia wzroku.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, biegunka, zaparcia, suchość w ustach, dysfagia, nudności i wymioty.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania: atrofia denerywacyjna, niedowaga, podwyższona temperatura.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: anafilaksja, obrzęk krtani, choroba surowicza, pokrzywka.

Zaburzenia ze strony metabolizmu i odżywiania: anoreksja.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: atrofia mięśni, miastenia.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: pleksopatia splotu barkowego, dysfonia, dysartria, pareza twarzy, hipestezja, słabość mięśni, miastenia gravis, neuropatia obwodowa, parestezje, radikulopatia, drgawki, omdlenia, paraliż twarzy.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: zapalenie płuc aspiracyjne (czasem zakończone śmiertelnie), duszność, osłabienie oddychania, niewydolność oddechowa.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: łysienie, odmiana skórna przypominająca łuszczycę, rumień wielopostaciowy, nadmierne pocenie się, wypadanie brwi i rzęs, świąd i wysypka.

Częstość występowania efektów ubocznych oceniano w badaniach skuteczności Neuronox.

Esencjalny blefarospazm

U 173 uczestników stwierdzono 32 przypadki efektów ubocznych w tej grupie ITT. Szybkość występowania efektów ubocznych wyniosła 16,18%, a częstość – 18,50%.

Zmarszczki nadbrwiowe

Procent zgłoszonych niepożądanych zdarzeń wyniósł 26,92% (42/156,65 przypadków) w grupie otrzymującej Neuronox i 22,29% (35/157,45 przypadków) w grupie otrzymującej lek porównawczy.

Spastyczność mięśni

W badaniu wzięło udział 196 osób (98 osób w grupie). Maksymalna dawka wynosiła 360 J, która mogła być podana łącznie do 4 mięśni: mięśnia zginacza nadgarstka, zginacza łokcia, zginacza palców i zginacza dużego palca. Średnia dawka w grupie badawczej i kontrolnej wynosiła odpowiednio 309,13 ± 65,49 J i 316,38 ± 54,70 J. Ciężkie efekty uboczne wystąpiły u 5,10% (5/98, 8 zdarzeń) osób w grupie badawczej i u 8,16% (8/98, 8 zdarzeń) osób w grupie kontrolnej.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Zamknięty fiolka należy przechowywać w lodówce w temperaturze +2–8 °C lub w zamrażarce w temperaturze od -15 °C do -5 °C. Roztworzony lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze +2–8 °C do 24 godzin.

Opakowanie.

Proszek liofilizowany w szklanej fiolce, zamkniętej gumową korką i aluminiową pokrywką z pierścieniem odrywalnym z polipropylenu. Jedna fiolka w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Meditox Inc.

Miejsce produkcji i adres działalności.

Kanni 78 1-kil, Ochhan-ip, dzielnica Chonwon, miasto Chonju, prowincja Chunchon-pukto, Republika Korei.