Natflu

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leku NATFLU (NATFLU)

Skład:

substancja czynna: ozielatamivir;

1 kapsułka zawiera fosforan ozielatamiviru odpowiadający 30 mg, 45 mg lub 75 mg ozielatamiviru;

substancje pomocnicze: skrobia praĹĽelatynizowana (skrobia 1500), sodowa kroskarbokseluloza, powidon K-30, talk, sodowy stearylofumaran, twarde kapsuĹ‚ki żelatynowe;

otoczka kapsułki:

kapsuĹ‚ki 30 mg: tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żĂłĹ‚ty, dwutlenek tytanu, żelatyna, niebieski atrament;

kapsuĹ‚ki 45 mg: tlenek żelaza czarny, dwutlenek tytanu, żelatyna, niebieski atrament;

kapsuĹ‚ki 75 mg: tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żĂłĹ‚ty, tlenek żelaza czarny, dwutlenek tytanu, żelatyna, niebieski atrament;

niebieski atrament:

lak, alkohol odwodniony, alkohol izopropylowy, alkohol butylowy, propylenoglikol, stÄ™żony roztwĂłr amoniaku, barwnik FD&C Blue 2 Aluminium lake.

Postać leku. Twarde kapsułki.

GĹ‚Ăłwne cechy fizykochemiczne:

kapsuĹ‚ki 30 mg: twarde kapsuĹ‚ki rozmiar „4”, napeĹ‚nione proszkiem biaĹ‚ym lub prawie biaĹ‚ym, z czerpakÄ… żĂłĹ‚tÄ… z napisem „30mg” niebieskim atramentem i korpusem żĂłĹ‚tym z napisem „NAT” niebieskim atramentem;

kapsułki 45 mg: twarde kapsułki rozmiar „4”, napełnione proszkiem białym lub prawie białym, z czerpakĹ szarą z napisem „45mg” niebieskim atramentem i korpusem szarym z napisem „NAT” niebieskim atramentem;

kapsuĹ‚ki 75 mg: twarde kapsuĹ‚ki rozmiar „2”, napeĹ‚nione proszkiem biaĹ‚ym lub prawie biaĹ‚ym, z czerpakÄą żĂłĹ‚tÄ… z napisem „75mg” niebieskim atramentem i korpusem szarym z napisem „NAT” niebieskim atramentem.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwirusowe do stosowania systemowego. Leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim. Inhibitory neuraminidazy. Ozielatamivir. Kod ATC J05A H02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Osetamiviru fosforan jest prolekarem aktywnego metabolitu (oścyltamiviru karboksylanu).

Aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymu neuraminidazy wirusów grypy, który stanowi glikoproteinę na powierzchni wirionu. Aktywność wirusowego enzymu neuraminidazy jest ważna dla przenikania wirusa do niezainfekowanych komórek, uwalniania nowo utworzonych cząstek wirusowych z komórek zainfekowanych oraz dalszego rozprzestrzeniania się wirusa w organizmie.

Oscyltamiviru karboksylan hamuje neuraminidazę wirusów grypy typów A i B in vitro. Osetamiviru fosforan hamuje replikację wirusa i jego patogenność in vitro. Oscyltamivir po doustnym podaniu hamuje replikację wirusów grypy typów A i B oraz ich patogenność w modelach infekcji grypowej u zwierząt in vivo przy ekspozycji antywirusowej osiąganej u człowieka po podaniu dawki 75 mg 2 razy na dobę.

Aktywność antywirusowa oscyltamiviru została potwierdzona w badaniach doświadczalnych u zdrowych ochotników wobec wirusów grypy typów A i B.

Wartości IC50 oscyltamiviru dla enzymu neuraminidazy klinicznych izolatów wirusów grypy A wahają się od 0,1 do 1,3 nmol, a dla wirusów grypy B wynoszą 2,6 nmol. W opublikowanych danych badań odnotowano wyższe wartości IC50 dla wirusów grypy B z medianą 8,5 nmol.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym przyjęciu osetamiviru fosforan jest łatwo wchłaniany w przewodzie pokarmowym i w znacznym stopniu przekształca się w aktywny metabolit (oscyltamiviru karboksylan) pod wpływem esteraz wątrobowych. Co najmniej 75 % przyjętej doustnie dawki dociera do krążenia ogólnoustrojowego w postaci aktywnego metabolitu, mniej niż 5 % – w postaci leku pierwotnego. Stężenia w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu są proporcjonalne do dawki, dlatego nie zależą od jednoczesnego przyjmowania z posiłkiem.

Rozkład

U człowieka średni objętość rozkładu aktywnego metabolitu w stanie stacjonarnym wynosi około 23 l, co odpowiada objętości płynu pozakomórkowego organizmu. Ponieważ aktywność neuraminidazy ma charakter pozakomórkowy, oscyltamiviru karboksylan osiąga wszystkie główne miejsca lokalizacji infekcji grypowej.

Łączenie się aktywnego metabolitu z białkami osocza krwi człowieka jest niskie (około 3 %).

Metabolizm

Osetamiviru fosforan w znacznym stopniu przekształca się w oscyltamiviru karboksylian pod wpływem esteraz, znajdujących się głównie w wątrobie. Ani osetamiviru fosforan, ani aktywny metabolit nie są substratami ani inhibitorami izoenzymów układu cytochromu P450 w badaniach in vitro. Żadne koniugaty fazy 2 dla obu związków nie zostały wykryte in vivo.

Wydalanie

Osetamivir jest wydalany głównie (>90 %) poprzez przekształcenie w oscyltamiviru karboksylan, który nie ulega dalszej transformacji i jest wydalany z moczem. U większości pacjentów maksymalne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu krwi maleje z okresem półtrwania wynoszącym 6–10 godzin. Aktywny metabolit jest całkowicie wydalany przez nerki. Klirens nerkowy (18,8 l/h) przewyższa szybkość filtracji kłębuszkowej (7,5 l/h), co wskazuje na dodatkowe wydalanie leku poprzez sekrecję kanalikową. Z kałem wydala się mniej niż 20 % przyjętego doustnie leku oznaczonego radioaktywnie.

Farmakokinetyka w grupach specjalnych.

Dzieci w wieku od 1 roku

Farmakokinetykę oscyltamiviru badano u dzieci w wieku od 1 do 16 lat w badaniu farmakokinetycznym z jednorazowym przyjęciem leku. Farmakokinetykę przy wielokrotnym przyjmowaniu leku badano u niewielkiej liczby dzieci w badaniu klinicznym oceniającym skuteczność. U dzieci w młodszym wieku wydalanie proleku i aktywnego metabolitu następowało szybciej niż u dorosłych, co prowadziło do niższej ekspozycji wyrażonej w mg/kg dawki. Po przyjęciu leku w dawce 2 mg/kg obserwowano taką samą ekspozycję oscyltamiviru karboksylanu, jaką osiągano u dorosłych po jednorazowym przyjęciu 75 mg leku (co odpowiada około 1 mg/kg). Farmakokinetyka oscyltamiviru u dzieci i młodzieży w wieku od 12 lat jest taka sama jak u dorosłych.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (65–78 lat) ekspozycja aktywnego metabolitu w stanie stacjonarnym była o 25–35 % wyższa niż u młodszych pacjentów (<65 lat) przy stosowaniu analogicznych dawek oscyltamiviru. Okres półtrwania leku u osób w podeszłym wieku jest podobny jak u młodszych pacjentów. Na podstawie ekspozycji leku i jego tolerancji nie ma potrzeby dostosowywania dawki pacjentom w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min).

Pacjenci z uszkodzeniem nerek

Przyjmowanie osetamiviru fosforanu w dawce 100 mg 2 razy na dobę przez 5 dni przez pacjentów z różnym stopniem uszkodzenia nerek wykazało, że ekspozycja oscyltamiviru karboksylanu jest odwrotnie proporcjonalna do obniżenia funkcji nerek.

Pacjenci z uszkodzeniem wątroby

Na podstawie wyników badań in vitro nie przewiduje się ani istotnego zwiększenia ekspozycji oscyltamiviru, ani istotnego zmniejszenia ekspozycji aktywnego metabolitu oscyltamiviru u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Kobiety w ciąży

Uogólniony populacyjny analiz farmakokinetyczny wskazuje, że schemat dawkowania oscyltamiviru opisany w sekcji „Sposób stosowania i dawki” prowadzi do niskiej ekspozycji (średnio 30 % w całym okresie ciąży) aktywnego metabolitu u kobiet w ciąży w porównaniu z kobietami niebędącymi w ciąży. Jednakże niższa przewidywana ekspozycja pozostaje wyższa niż stężenia hamujące (wartość IC95) i zakresy szczepów wirusa grypy na poziomie terapeutycznym. Ponadto dane badań obserwacyjnych odzwierciedlają korzyści wynikające z obecnego schematu dawkowania dla tej kategorii pacjentów. W związku z tym nie zaleca się dostosowywania dawki kobietom w ciąży w leczeniu lub zapobieganiu grypie (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Pacjenci z osłabionym układem odpornościowym

Analizy populacyjne farmakokinetyczne wykazały, że stosowanie oscyltamiviru dorosłym i dzieciom (< 18 lat) z osłabionym układem odpornościowym (zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki”) prowadzi do zwiększenia przewidywanej ekspozycji (około 5–50 %) aktywnego metabolitu w porównaniu z pacjentami z prawidłowym układem odpornościowym i porównywalnym klirensem kreatyniny. Ze względu na szeroki zakres bezpieczeństwa aktywnego metabolitu nie jest konieczne dostosowywanie dawki pacjentom z osłabionym układem odpornościowym. Jednak u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym i zaburzeniem funkcji nerek dawkę należy dostosować zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Analiza danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych dwóch badań z udziałem pacjentów z osłabionym układem odpornościowym wykazała brak istotnej dodatkowej korzyści z zastosowania dawek przekraczających dawkę standardową.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek Natflu jest wskazany u dorosłych i dzieci od 1 roku życia, u których występują objawy charakterystyczne dla grypy, podczas okresu cyrkulacji wirusa grypy. Skuteczność została wykazana, gdy leczenie zostało rozpoczęte w ciągu dwóch dni od pojawienia się objawów.

Profilaktyka grypy

• Profilaktyka grypy u dorosłych i dzieci od 1 roku życia po kontakcie z osobą z klinicznie rozpoznaną grypą podczas okresu cyrkulacji wirusa grypy.
• Stosowanie leku Natflu w celu profilaktyki grypy należy rozpatrywać w każdym przypadku indywidualnie, biorąc pod uwagę okoliczności oraz grupę pacjentów wymagających ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku niezgodności między cyrkulującym wirusem grypy a wirusem grypy, przeciwko któremu przeprowadzono szczepienie, oraz podczas pandemii) profilaktykę sezonową można stosować u osób od 1 roku życia.

Stosowanie leku Natflu nie zastępuje szczepienia przeciwko grypie

Stosowanie leków przeciwwirusowych w celu leczenia i profilaktyki grypy powinno opierać się na oficjalnych zaleceniach. Decyzję o stosowaniu ozyeltamiviru w celu leczenia i profilaktyki grypy należy podejmować z uwzględnieniem cech cyrkulujących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości wirusów grypy na leki w każdym sezonie oraz wpływu choroby w różnych regionach geograficznych i grupach pacjentów (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na ozyeltamivir fosforan lub którykolwiek składnik leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Właściwości farmakokinetyczne ozyeltamiviru, takie jak słabe wiązanie z białkami osocza i metabolizm niezależny od układów CYP450 i glukuronidazy (patrz sekcja „Farmakokinetyka”), wskazują na niskie prawdopodobieństwo wystąpienia klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami.

Probenecyd

Podczas jednoczesnego stosowania ozyeltamiviru i probenecydu nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowego szlaku wydzielania kanalikowego w nerkach, prowadzi do podwojenia ekspozycji na aktywny metabolit ozyeltamiviru.

Amoksycylina

Ozyeltamivir nie wykazuje kinetycznej interakcji z amoksycyliną, której eliminacja zachodzi tym samym szlakiem co ozyeltamiviru, co wskazuje na słabe oddziaływanie ozyeltamiviru poprzez ten szlak.

Wydalanie przez nerki

Klinicznie istotna interakcja z innymi lekami obejmująca konkurencję o wydzielanie kanalikowe w nerkach jest mało prawdopodobna ze względu na znane granice bezpieczeństwa większości z tych leków, charakterystykę eliminacji aktywnych metabolitów (filtracja kłębuszkowa i anionowe wydzielanie kanalikowe) oraz objętość wydalania za pomocą tych szlaków. Należy jednak zachować ostrożność przy przepisywaniu ozyeltamiviru pacjentom przyjmującym leki o podobnym szlaku wydalania i wąskim zakresie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylbutazon).

Dodatkowe informacje

Nie wykazano farmakokinetycznych interakcji między ozyeltamivirem a jego głównym metabolitem podczas jednoczesnego stosowania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cytydyną i lekami przeciwwskazanymi (wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, węglan wapnia), rymanatadyną lub warfaryną (u pacjentów przyjmujących stabilne dawki warfaryny i nie chorujących na grypę).

W badaniach klinicznych fazy III stosowanie ozyeltamiviru w leczeniu i profilaktyce grypy lek ten podawano jednocześnie z powszechnie stosowanymi lekami, takimi jak inhibitory ACE (enalapryl, kaptopryl), diuretyki tiazydowe (bendroflumetiazid), antybiotyki (penicylina, cefalosporyny, azitromycyna, erytromycyna i doksycyklina), blokery receptorów H2 (ranitydyna, cytydyna), blokery β-adrenergiczne (propranolol), ksantyny (teofilina), sympatykomimetyki (pseudofedryna), opioidy (kodeina), kortykosteroidy, leki rozszerzające oskrzela do wdychania, leki przeciwbólowe (kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i paracetamol). Podczas stosowania ozyeltamiviru razem z wymienionymi lekami nie odnotowano zmiany profilu bezpieczeństwa ani częstości występowania działań niepożądanych.

Mechanizm interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi jest nieobecny.

Szczególne środki ostrożności.

Ozelamivir jest skuteczny wyłącznie w chorobach wywołanych wirusami grypy. Brak danych dotyczących skuteczności ozelamiviru w przypadku chorób wywołanych przez inne patogeny niż wirusy grypy.

Stosowanie ozelamiviru nie zastępuje szczepień przeciwko grypie

Stosowanie ozelamiviru nie powinno wpływać na decyzję o corocznych szczepieniach przeciwko grypie. Ochrona przed grypą trwa tylko przez okres przyjmowania ozelamiviru. Lek należy stosować w leczeniu i profilaktyce grypy wyłącznie w obecności wiarygodnych danych epidemiologicznych wskazujących na obecność wirusa. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa grypy na ozelamivir charakteryzuje się dużą zmiennością, dlatego lekarz powinien uwzględnić najświeższe informacje dotyczące wrażliwości na ozelamivir aktualnie krążących szczepów wirusa przed podjęciem decyzji o stosowaniu ozelamiviru.

Ciężkie reakcje skórne i reakcje nadwrażliwościowe

W okresie pogwarancyjnym po stosowaniu ozelamiviru zgłaszano przypadki anafilaksji oraz ciężkich reakcji skórnych, w tym toksycznego zespółu martwiczo-obumierającego nabłonka (TEN), zespołu Stevensa-Johnsona i wielopostaciowej rumieniowca. W przypadku wystąpienia takich reakcji lub podejrzenia ich wystąpienia należy przerwać stosowanie ozelamiviru i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ciężkie choroby współistniejące

Brak informacji dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ozelamiviru u pacjentów z ciężkimi lub niestabilnymi chorobami, z nieuniknionym ryzykiem hospitalizacji.

Pacjenci z osłabionym układem odpornościowym

Bezpieczeństwo i skuteczność ozelamiviru w leczeniu i profilaktyce grypy u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym nie są ustalone.

Choroby serca/układu oddechowego

Skuteczność ozelamiviru w leczeniu pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i/lub chorobami układu oddechowego nie została potwierdzona. U takich pacjentów nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania powikłań między grupą leczoną a grupą placebo.

Ciężka niewydolność nerek

Korekta dawki ozelamiviru w leczeniu i profilaktyce jest zalecana dorosłym i młodzieży (13–17 lat) z ciężką niewydolnością nerek. Brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania leku u dzieci z niewydolnością nerek w wieku od 1 roku do ustalenia zaleceń dawkowania (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Zaburzenia neurologiczne i psychiczne

U chorych na grypę (głównie u dzieci i młodzieży) podczas stosowania ozelamiviru odnotowano przypadki zaburzeń neurologicznych i psychicznych. Takie zaburzenia obserwowano również u chorych na grypę, którzy nie stosowali tego leku. Pacjentów należy dokładnie obserwować pod kątem zmian w zachowaniu, a korzyści i ryzyko kontynuacji leczenia należy starannie ocenić dla każdego pacjenta (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Utylizacja niewykorzystanego leku i leku z przeterminowanym okresem ważności

Należy zminimalizować wprowadzanie leku do środowiska zewnętrznego. Leku nie wolno wyrzucać do ścieków ani do odpadów komunalnych. W celu utylizacji należy wykorzystać tzw. system zbierania odpadów, jeśli taki istnieje.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Grypa wiąże się z szkodliwym wpływem na przebieg ciąży i rozwój płodu, a także z rozwojem znaczących wad wrodzonych, w tym wad serca. Duża liczba danych dotyczących stosowania ozelamiviru w czasie ciąży, uzyskanych w okresie pogwarancyjnym i w trakcie badań obserwacyjnych (ponad 1000 przypadków ekspozycji w I trymestrze ciąży), wskazuje na brak działania malformacyjnego lub toksycznego dla płodu/noworodka ozelamiviru. Jednakże w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku wzrostu ogólnego występowania wad wrodzonych, wyniki dotyczące znaczących wad serca rozpoznanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były przekonujące. W tym badaniu częstość występowania znaczących wad serca po ekspozycji na ozelamivir w I trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt spośród 397 ciąż) w porównaniu do 1,01% dla ciąż bez ekspozycji na ozelamivir w populacji ogólnej (stosunek ryzyka 1,75, 95% przedział ufności (PU) od 0,51 do 5,98). Kliniczne znaczenie tych danych jest niejasne, ponieważ badanie to miało ograniczoną liczbę przypadków. Ponadto badanie to nie było wystarczająco duże, aby wiarygodnie ocenić poszczególne typy znaczących wad wrodzonych. Ponadto nie było możliwe pełne porównanie kobiet z ekspozycją na ozelamivir i bez niej, w szczególności nie ustalono, czy chorowały na grypę.

Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczność rozrodczą.

W razie konieczności stosowania ozelamiviru w czasie ciąży należy wziąć pod uwagę istniejące informacje dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leku, a także patogenność krążącego szczepu wirusa grypy.

Okres karmienia piersią

U ssących szczurów ozelamivir i jego aktywny metabolit przenikają do mleka matki. Istnieje bardzo ograniczona ilość informacji dotyczących niemowląt karmionych piersią i otrzymujących ozelamivir, a także dotyczących wydzielania ozelamiviru do ludzkiego mleka matki. Ograniczone dane wskazują, że ozelamivir i jego aktywny metabolit zostały wykryte w mleku matki, jednak ich poziomy były niskie, co może prowadzić do otrzymywania przez niemowlę dawki podterapeutycznej. Biorąc pod uwagę te dane, a także patogenność krążącego szczepu wirusa grypy oraz stan kobiety karmiącej piersią, można rozważyć stosowanie ozelamiviru, jeśli potencjalna korzyść dla kobiety karmiącej piersią jest wyraźna.

Plodność

Na podstawie danych przedklinicznych brak dowodów na wpływ ozelamiviru na płodność mężczyzn lub kobiet.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Lek nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Dawki 75 mg można przyjmować w następujący sposób:

1 kapsułka 75 mg lub

1 kapsułka 30 mg plus 1 kapsułka 45 mg.

Dorośli i nastolatkowie w wieku od 13 lat

Leczenie

Zalecany schemat dawkowania leku Natflu to 1 kapsułka 75 mg 2 razy na dobę doustnie przez 5 dni u dorosłych i nastolatków (13–17 lat) o masie ciała powyżej 40 kg.

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni pojawienia się objawów grypy.

U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (dorośli i nastolatkowie w wieku 13–17 lat) o masie ciała powyżej 40 kg) zalecany schemat dawkowania leku Natflu to 1 kapsułka 75 mg 2 razy na dobę doustnie przez 10 dni (patrz punkt „Dawkowanie w przypadkach szczególnych. Pacjenci z osłabionym układem odpornościowym”).

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni pojawienia się objawów grypy.

Profilaktyka po kontakcie z osobą zakażoną grypą

Zalecana dawka leku Natflu w celu zapobiegania grypie po bliskim kontakcie z zakażoną osobą to 75 mg 1 raz na dobę doustnie przez 10 dni u dorosłych i nastolatków (13–17 lat) o masie ciała powyżej 40 kg. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu dwóch dni po kontakcie z zakażoną osobą.

Profilaktyka w czasie sezonowej epidemii grypy

Zalecana dawka w celu zapobiegania w czasie wybuchu sezonowej epidemii grypy to 75 mg 1 raz na dobę przez 6 tygodni.

Dzieci w wieku od 1 do 12 lat

Leczenie

Zalecany schemat dawkowania leku z uwzględnieniem masy ciała do leczenia dzieci od 1 roku życia:

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od pojawienia się objawów grypy.

Profilaktyka po ekspozycji

Zalecana dawka Natflu w profilaktyce po ekspozycji:

Profilaktyka w sezonowej epidemii grypy

Profilaktyka w sezonowej epidemii grypy u dzieci poniżej 12. roku życia nie była badana.

Dawkowanie w szczególnych przypadkach

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Nie ma potrzeby modyfikacji dawki leku w celu leczenia lub profilaktyki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Bezpieczeństwo i farmakokinetyka osetlamiviru u dzieci z zaburzeniami funkcji wątroby nie były badane.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Leczenie grypy. Korekta dawki osetlamiviru jest konieczna dla dorosłych i młodzieży (13–17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek i została przedstawiona w poniższej tabeli:

*Dane uzyskane w wyniku badań u chorych poddawanych stałemu ambulatoryjnemu dializowaniu otrzewnowemu (CAPD); klirens oseltamiviru karboksylanu będzie prawdopodobnie wyższy przy stosowaniu automatycznego stałego cyklicznego dializowania otrzewnowego (CCPD). Tryb leczenia może być zmieniony z CCPD na CAPD, jeśli nefrolog uzna to za konieczne.

Profilaktyka grypy. Korekta dawki oseltamiviru konieczna dorosłym i młodzieży (13–17 lat) z umiarkowanym lub ciężkim niedostatecznością nerek przedstawiona jest w tabeli:

* Dane uzyskane w wyniku badań u pacjentów poddawanych CAPD; klirens karboksylatu oseltamiviru będzie prawdopodobnie wyższy przy stosowaniu automatycznej CAPD. Leczenie może być zmieniane z CAPD na CCPD, jeśli nefrolog uzna to za konieczne.

Brak wystarczających danych, aby podać zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci poniżej 12. roku życia z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki, z wyjątkiem przypadków umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń funkcji nerek.

Pacjenci z osłabionym układem odpornościowym

Leczenie. Zalecana dawka oseltamiviru do stosowania doustnego wynosi 75 mg 2 razy na dobę przez 10 dni u dorosłych (zob. rozdziały „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”, „Działania niepożądane”). Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni pojawienia się objawów grypy.

Profilaktyka sezonowa. U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym badano dłuższy okres (do 12 tygodni) profilaktyki sezonowej (zob. rozdziały „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”, „Działania niepożądane”).

Dzieci.

Stosować u dzieci od 1. roku życia o masie ciała powyżej 10 kg, które są w stanie połknąć kapsułę.

Przedawkowanie.

Zgłoszenia dotyczące przedawkowania oseltamiviru pochodzą z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu leku na rynek. W większości przypadków przedawkowanie nie zostało stwierdzone.

Działania niepożądane zgłaszane w przypadku przedawkowania były pod względem charakteru i częstości podobne do tych obserwowanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych oseltamiviru (zob. rozdział „Działania niepożądane”).

Nieznany jest specyficzny antydotum.

Dzieci

Częściej zgłaszano przypadki przedawkowania u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu oseltamiviru u dzieci.

Działania niepożądane.

Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiviru opiera się na danych dotyczących leczenia grypy u 6049 dorosłych/podopiecznych oraz 1473 dzieci, które otrzymywały oseltamivir lub placebo, oraz na danych dotyczących zapobiegania grypie u 3990 dorosłych/podopiecznych oraz 253 dzieci, które otrzymywały oseltamivir lub placebo w badaniach klinicznych. Ponadto 199 dorosłych pacjentów z osłabionym układem odpornościowym otrzymywało oseltamivir w celu leczenia grypy, a 475 pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (w tym 18 dzieci: 10 w grupie oseltamiviru, 8 w grupie placebo) otrzymywało oseltamivir lub placebo w celu zapobiegania grypie.

U dorosłych/podopiecznych podczas stosowania oseltamiviru w badaniach terapii grypy najczęściej występującymi działaniami niepożądanych były nudności i wymioty, w badaniach zapobiegania grypie – nudności. Większość tych działań niepożądanych zgłaszano pojedynczo, miały one charakter przejściowy i zazwyczaj występowały w pierwszym lub drugim dniu leczenia, ustępując samoistnie po 1–2 dniach. U dzieci najczęściej występującym działaniem niepożądanych były wymioty. W większości przypadków działania niepożądane nie prowadziły do odstawienia oseltamiviru.

W okresie postmarketingowym stosowania oseltamiviru rzadko zgłaszano następujące poważne działania niepożądane: reakcje anafilaktyczne i anafilaktydopodobne, zaburzenia ze strony wątroby (hepatyt błyskawiczny, zaburzenia funkcji wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa–Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliozy, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz zaburzenia neuropoznawcze (w kwestii zaburzeń neuropoznawczych patrz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Do opisu częstości działań niepożądanych stosowano następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), rzadko rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane zostały zaklasyfikowane do odpowiednich kategorii zgodnie z analizą połączonych danych z badań klinicznych.

Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i podopiecznych

Najczęstsze działania niepożądane, które wystąpiły w badaniach stosowania oseltamiviru w celu leczenia i zapobiegania grypie u dorosłych i podopiecznych, a także w okresie po rejestracji przy stosowaniu zalecanej dawki (75 mg 2 razy dziennie przez 5 dni w leczeniu oraz 75 mg 1 raz dziennie przez do 6 tygodni w zapobieganiu), podano poniżej.

Profil bezpieczeństwa u pacjentów, którzy otrzymywali oseltamivir w zalecanych dawkach w celu zapobiegania (75 mg 1 raz dziennie przez do 6 tygodni), był podobny do profilu obserwowanego w badaniach terapii, pomimo dłuższego czasu trwania badań zapobiegających:

infekcje i inwazje: często – zapalenie oskrzeli, opryszczka zwykła, infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie zatok;
układ krwi i układ limfatyczny: rzadko – trombocytopenia;
układ odpornościowy: rzadko – reakcja nadwrażliwości; rzadko rzadko – reakcje anafilaktyczne i anafilaktydopodobne;
zaburzenia psychiczne: rzadko rzadko – pobudzenie, patologiczne zachowanie, niepokój, dezorientacja, majaczenie, delirium, halucynacje, koszmary nocne, samookaleczenia;
układ nerwowy: bardzo często – ból głowy; często – bezsenność; rzadko – zaburzenia świadomości, drgawki;
organy wzroku: rzadko rzadko – zaburzenia wzroku;
układ sercowo-naczyniowy: rzadko – zaburzenia rytmu serca;
układ oddechowy, płuca i śródpiersie: często – kaszel, katar, ból gardła;
układ pokarmowy: bardzo często – nudności; często – wymioty, ból brzucha (w tym w górnej części brzucha), dyspepsja; rzadko rzadko – krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie jelita krwawe;
układ wątrobowo-pęcherzowy: rzadko – podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych; rzadko rzadko – hepatyt błyskawiczny, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby;
skórę i tkankę podskórna: rzadko – zapalenie skóry, wysypka, egzema, pokrzywka; rzadko rzadko – obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliozy; częstość nieznana – alergia, obrzęk twarzy;
ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: często – zawroty głowy (w tym zawroty głowy typu vertigo), osłabienie, ból, hipertermia, ból kończyn.

Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci

Ogółem 1473 dzieci (w tym zdrowe dzieci w wieku 1–12 lat oraz dzieci z astmą w wieku 6–12 lat) wzięło udział w badaniach klinicznych oseltamiviru w leczeniu grypy. Spośród nich 851 dzieci otrzymywało leczenie w postaci zawiesiny oseltamiviru. Ogółem 158 dzieci otrzymywało zalecaną dawkę oseltamiviru 1 raz dziennie w badaniach zapobiegania po ekspozycji na lek w warunkach domowych (n = 99), w 6-tygodniowych badaniach zapobiegania sezonowego (n = 49) oraz w 12-tygodniowych badaniach zapobiegania sezonowego u dzieci z osłabionym układem odpornościowym (n = 10).

Najczęstsze działania niepożądane, które wystąpiły w badaniach stosowania oseltamiviru w celu leczenia i zapobiegania grypie u dzieci (przy dawkowaniu zależnym od wieku – od 30 mg do 75 mg 1 raz dziennie):

infekcje i inwazje: często – zapalenie ucha środkowego; częstość nieznana – zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok;
układ nerwowy: często – ból głowy;
układ krwi i limfatyczny: częstość nieznana – limfadenopatia;
organy wzroku: często – zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból);
organy słuchu i przedsionkowe: często – ból w uszach; rzadko – zaburzenia błony bębenkowej;
układ oddechowy, płuca i śródpiersie: bardzo często – kaszel, zatkany nos; często – katar; częstość nieznana – astma (w tym zaostrzenia), krwawienia z nosa;
układ pokarmowy: bardzo często – wymioty; często – nudności, ból brzucha (w tym w górnej części brzucha), dyspepsja; częstość nieznana – biegunka;
skórę i tkankę podskórna: rzadko – zapalenie skóry (w tym zapalenie skóry alergiczne i atopowe).

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Zaburzenia psychiczne i neurologiczne

Grypa może być związana z różnorodnymi objawami neurologicznymi i behawioralnymi, w tym halucynacjami, delirium i nieadekwatnym zachowaniem, w niektórych przypadkach zakończonym śmiertelnie. Te zjawiska mogą występować jako przejaw encefalitu lub encefalopatii, ale mogą również pojawiać się bez widocznego ciężkiego schorzenia.

U pacjentów z grypą stosujących oseltamivir w okresie po rejestracji odnotowano również przypadki drgawek i delirium (w tym objawy takie jak zmiana poziomu świadomości, dezorientacja, nieadekwatne zachowanie, majaczenia, halucynacje, pobudzenie, niepokój, koszmary nocne), które w pojedynczych przypadkach prowadziły do przypadkowych samookaleczeń lub skutku śmiertelnego. Zjawiska te występowały głównie u dzieci i podopiecznych i często miały nagły początek i szybkie zakończenie. Nie wiadomo, czy zaburzenia neuropoznawcze są związane ze stosowaniem oseltamiviru, ponieważ zaburzenia te występują również u pacjentów z grypą, którzy nie stosowali tego leku.

Zaburzenia wątrobowo-pęcherzowe

U pacjentów z chorobą podobną do grypy obserwowano zaburzenia układu wątrobowo-pęcherzowego, w tym przypadki zapalenia wątroby i podwyższenia poziomu enzymów wątrobowych. Do tych przypadków należą śmiertelne przypadki fulminantnego zapalenia wątroby/niewydolności wątroby.

Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z przewlekłymi chorobami serca i/lub układu oddechowego

Badana populacja w leczeniu grypy obejmowała zdrowych dorosłych/podopiecznych i pacjentów z czynnikami ryzyka (pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań związanych z grypą, np. pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z przewlekłymi chorobami serca lub układu oddechowego). Ogólnie profil bezpieczeństwa u podopiecznych i dorosłych z przewlekłymi chorobami serca i/lub chorobami układu oddechowego był jakościowo porównywalny z takim u zdrowych ochotników.

Pacjenci z osłabionym układem odpornościowym

Leczenie grypy u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym oceniano w dwóch badaniach z zastosowaniem standardowej lub wysokiej (podwójnej lub potrójnej) dawki oseltamiviru. Profil bezpieczeństwa oseltamiviru obserwowany w tych badaniach odpowiadał profilowi obserwowanemu w poprzednich badaniach klinicznych, w których oseltamivir stosowano w leczeniu grypy u pacjentów bez niedoboru odporności we wszystkich grupach wiekowych (pacjentów bez innych chorób lub pacjentów z czynnikami ryzyka [choroby współistniejące serca i/lub układu oddechowego]). Najczęstszym działaniem niepożądanym u dzieci z osłabionym układem odpornościowym były wymioty (28%).

W 12-tygodniowym badaniu zapobiegania u 475 osób z osłabionym układem odpornościowym, w tym u 18 dzieci w wieku 1–12 lat, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy otrzymywali oseltamivir, był porównywalny z takim obserwowanym w badaniach klinicznych stosowania oseltamiviru w celu zapobiegania.

Dzieci z astmą oskrzelową

Ogólny profil działań niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo porównywalny z takim u zdrowych dzieci i dzieci z innymi schorzeniami.

Termin ważności.

3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsuł w blisterze. Po 1 blisterze w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Natko Pharma Limited.

Miejsce produkcji i adres siedziby działalności.

Pharma Division, Kothur, Rangareddy, Telangana 509228, Indie.