Miaren

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku leczniczego MIAREN (MIARIN)

Sk³ad:

substancja czynna: mianseryna;

1 tabletka zawiera mianseryny hydrochloranu — 10 mg lub 30 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryszta³yczna; sodowa croscarmeloza; powidon; kwas cytrynowy, monohydrat; stearynian magnezu;

otoczka: polietylenoglikol 8000, hydroksypropyloceluloza (E5), hydroksypropyloceluloza (E15), hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171).

Postaæ leku. Tabletka powlekana.

G³ówne w³aœciwoœci fizykochemiczne:

tabletka 10 mg: bia³e lub prawie bia³e, okr¹g³e, g³adkie, dwuwypuk³e tabletki z wygrawerowanym „10”;

tabletka 30 mg: bia³e lub prawie bia³e, okr¹g³e, g³adkie, dwuwypuk³e tabletki z wygrawerowanym „30”.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwdzia³aj¹ce depresji. Kod ATC N06A X03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mianseryna, substancja czynna leku Miaren, należy do grupy związków piperazyno-azepinowych. W strukturze chemicznej mianseryny brakuje bocznego łańcucha charakterystycznego dla leków trójcyklicznych, który powoduje działanie antycholinergiczne tych ostatnich. Mianseryna zwiększa centralną neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne poprzez blokadę autoreceptorów α2 oraz hamowanie zwrotnego wychwytu neuronarnego noradrenaliny. Lek wiąże się z receptorami serotonergowymi układu nerwowego centralnego (UNC). Badania farmakologiczne i elektroencefalografi czne u ludzi potwierdziły działanie antydepresyjne mianseryny. Skuteczność antydepresyjną mianseryny potwierdzono w badaniach kontrolowanych placebo. Wykazano, że można ją porównać ze skutecznością innych obecnie stosowanych leków antydepresyjnych. Ponadto mianseryna wykazuje właściwości anksjolityczne, poprawia sen poprzez jego pogłębienie i wydłużenie, co ma szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów z lękami lub zaburzeniami snu występującymi przy zaburzeniach depresyjnych. Uważa się, że działanie uspokajające mianseryny związane jest z jej wpływem na receptory α1-adrenergiczne oraz receptory histaminowe H1.

Mianseryna jest również dobrze tolerowana przez osoby w podeszłym wieku oraz chorych na choroby układu sercowo-naczyniowego. W dawkach terapeutycznych mianseryna praktycznie nie wykazuje działania antycholinergicznego i praktycznie nie wpływa na układ sercowo-naczyniowy. W przypadku przedawkowania powoduje znacznie mniejsze efekty kardiotoksyczne w porównaniu z lekami trójcyklicznymi. Lek nie oddziałuje z lekami sympatomiimetycznymi i przeciw nadciśnieniowymi, których działanie wynika z wpływu na receptory beta-adrenergiczne (betanidyna) lub receptory alfa-adrenergiczne (klonidyna, metyldopa).

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym mianseryna jest szybko wchłaniana. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi obserwuje się po 3 godzinach od podania leku. Biologiczna dostępność wynosi 20%. Mianseryna wiąże się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 95%. Okres półwydalenia mianseryny wynosi od 20 do 60 godzin, dlatego lek wystarczy przyjmować 1 raz na dobę. Stabilne stężenie mianseryny w osoczu krwi osiąga się w ciągu 6 dni leczenia lekiem. Mianseryna jest metabolizowana i wydalana z moczem i kałem w ciągu 7–9 dni. Główne drogi biotransformacji mianseryny to demetylacja i utlenianie z późniejszą koniugacją metabolitów.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Stany depresyjne różnego pochodzenia.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na mianserynę lub którykolwiek składnik leku.
• Stan maniakalny.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Stosowanie mianseryny jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Miaren potrafi wzmagać depresyjne działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego pacjentom nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie leczenia lekiem.

Nie można podawać mianseryny jednocześnie z inhibitorami MAO (takimi jak moklobemid, tranilocypramina i linezolid oraz innymi) ani w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu leczenia inhibitory MAO. Również powinny upłynąć około dwóch tygodni, zanim pacjenci, którzy otrzymywali leczenie mianseryną, będą mogli rozpocząć terapię inhibitorami MAO.

Mianseryna nie wpływa na działanie takich leków jak betanidyna, klonidyna, metyldopa, guanetydyna lub propranolol (osobno lub w kombinacji z hydralazyną). Pomimo tego faktu, należy kontrolować ciśnienie tętnicze pacjentów otrzymujących jednocześnie leki hipotensyjne z Miaren.

Leczenie wspomagające lekami przeciwpadaczkowymi, które są induktorami CYP3A4 (takimi jak fenytoina i karbamazepina), może prowadzić do zmniejszenia stężenia mianseryny w osoczu krwi. Należy rozważyć potrzebę korekty dawki na początku lub przy zakończeniu wspomagającego leczenia tymi lekami.

Podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, Miaren może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna. Dlatego pacjenci przyjmujący te leki wymagają stałej obserwacji.

Ryzyko wydłużenia odcinka QT i/lub arytmii komorowych (w tym tachykardii komorowej typu torsade de pointes) zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wydłużającymi odcinek QT (np. niektórymi lekami przeciwpadaczkowymi i antybiotykami). Zawsze należy zapoznać się z instrukcją stosowania innego leku, który jest stosowany jednocześnie, aby określić, czy wpływa on na odcinek QT.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (do 18 roku życia)

Miaren nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży (do 18 roku życia). W badaniach klinicznych zjawiska związane z samobójstwem (podejścia samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogość (zwłaszcza agresja, zachowanie opozycyjne i gniew) występowały częściej u dzieci i młodzieży otrzymujących antydepresanty niż w grupie placebo. Jeżeli z uwagi na potrzebę kliniczną decyzja o leczeniu została jednak podjęta, należy dokładnie obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto brak jest długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży co do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.

Samobójstwo / myśli samobójcze lub pogorszenie stanu

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się aż do pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie wystąpić przez pierwsze kilka tygodni leczenia, pacjentów należy dokładnie obserwować do czasu jej wystąpienia. Ogólna doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może wzrastać w wczesnych stadiach poprawy.

Pacjenci z wywiadem zjawisk samobójczych lub ci, u których przed rozpoczęciem leczenia stwierdzono znaczny stopień myśli samobójczych, mają większe ryzyko wystąpienia myśli lub prób samobójczych podczas leczenia i należy ich dokładnie obserwować. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych antydepresantów u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych przy stosowaniu antydepresantów w porównaniu z placebo u pacjentów do 25 roku życia. Podczas leczenia, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki, należy dokładnie obserwować pacjentów, szczególnie tych z podwyższonym ryzykiem. Pacjentów (oraz osoby opiekujące się nimi) należy poinstruować o konieczności zwracania uwagi na wszelkie objawy pogorszenia choroby, zachowania lub myśli samobójcze, nietypowe zmiany zachowania i o natychmiastowym zwracaniu się o pomoc medyczną.

Ze względu na możliwość samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjentowi należy wydawać tylko ograniczoną liczbę tabletek Miaren.

Ostrzeżenia

• Podczas leczenia Miarenem donoszono o zjawiskach przygnębienia funkcji szpiku kostnego, które zwykle objawiają się granulocytopenią lub agranulocytozą. Objawy te najczęściej pojawiają się po 4–6 tygodniach leczenia i zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Zjawiska te obserwowano we wszystkich grupach wiekowych pacjentów, ale częściej występują u osób starszych. Jeżeli u pacjentów wystąpią takie objawy jak gorączka, ból gardła, stomatyt lub inne oznaki infekcji, leczenie należy przerwać i przeprowadzić morfologię krwi.
• Miaren, podobnie jak inne antydepresanty, może nasilać stan hipomaniakalny u osób predysponowanych z dwubiegunowym zaburzeniem depresyjnym. W takich przypadkach należy przerwać przyjmowanie Miaren.
• W leczeniu pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością serca, wątroby lub nerek należy zachować ogólne środki ostrożności oraz stale monitorować dawki leków towarzyszących.
• W okresie po rejestracji stosowania mianseryny donoszono o przypadkach wydłużenia odstępu QT oraz arytmii komorowej (w tym przypadkach tachyarytmii komorowej typu „torsade de pointes”). Mianserynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT/tachyarytmii typu „torsade de pointes”, w tym u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, u kobiet, u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi strukturalnymi/dysfunkcją lewej komory (LK), z chorobami nerek lub wątroby, przy stosowaniu leków hamujących metabolizm mianseryny, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odstęp QT. Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować istniejącą hipokaliemię i hipomagnezemię. Jeżeli odstęp QT osiągnie > 500 ms lub zwiększy się o > 60 ms, należy rozważyć przerwanie leczenia mianseryną lub zmniejszenie dawki leku. Pacjenci z jaskrą kąta zamkniętego oraz pacjenci z podejrzeniem przerośnięcia gruczołu krokowego powinni również pozostawać pod opieką lekarza, choć nie stwierdzono związku między przyjmowaniem Miaren a występowaniem skutków ubocznych antycholinergicznych.
• W przypadku wystąpienia żółtaczki leczenie należy przerwać.
• W przypadku wystąpienia drgawek leczenie należy przerwać.

Epilepsja

Podobnie jak trójcykliczne antydepresanty, mianseryna obniża próg padaczkowy, dlatego należy ją stosować z dużą ostrożnością lub unikać jej stosowania u pacjentów z epilepsją i innymi czynnikami ryzyka, takimi jak uszkodzenia mózgu różnej etiologii, współistniejące stosowanie neuroleptyków, odstawienie alkoholu lub narkotyków o działaniu przeciwdrgawkowym (np. benzodiazepiny).

Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią.

Badania na zwierzętach oraz niektóre dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi wskazują, że mianseryna nie jest szkodliwa dla płodu ani noworodka. Mianseryna wydzielana jest z mlekiem matki jedynie w niewielkim stopniu. Niemniej jednak przy stosowaniu Miaren w czasie ciąży lub karmienia piersią należy dokładnie ocenić korzyści wynikające ze stosowania leku dla matki oraz potencjalne ryzyko dla płodu/noworodka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

W pierwszych dniach leczenia Miaren może zmieniać reakcje psychomotoryczne. Pacjentom z depresją leczonymi antydepresantami należy zdecydowanie odradzać prowadzenie pojazdów mechanicznych i pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, nie żując.

Dawkę leku ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dorosłym zalecana dawka początkowa Miaren wynosi 30 mg na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana co kilka dni w celu osiągnięcia optymalnego efektu klinicznego. Zazwyczaj skuteczna dawka dzienna wynosi 60 mg, maksymalna – 90 mg.

Leczenie pacjentów w wieku podeszłym należy rozpoczynać od dawki 30 mg na dobę. Dawkę należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Niższa niż normalna dawka utrzymawcza może być wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej.

• Dawkę dzienną można podzielić na kilka dawek lub przyjmować jednorazowo w nocy (z uwagi na korzystny wpływ na sen).
• Leczenie odpowiednią dawką zazwyczaj prowadzi do pozytywnej odpowiedzi klinicznej w ciągu 2–4 tygodni. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi dawkę można zwiększyć. Jeśli nie ma odpowiedzi w ciągu kolejnych 2–4 tygodni, leczenie należy przerwać.
• Po osiągnięciu poprawy klinicznej leczenie warto kontynuować przez kolejne 4–6 miesięcy.
• Przerywanie leczenia preparatem w pojedynczych przypadkach może powodować zespół odstawienia.

Dzieci.

Miaren nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży (do 18. roku życia).

Przedawkowanie.

Objawy znacznego przekroczenia zalecanych dawek Miaren są zazwyczaj ograniczone do długotrwałego działania sedytywnego. Rzadko występują zaburzenia rytmu serca, drgawki, nasilone hipotensję tętniczą oraz depresję oddychania. Opisywano również przypadki wydłużenia odstępu QT w EKG oraz tachykardię komorową typu „torsade de pointes”. Konieczne jest monitorowanie EKG.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydot. Zaleca się przemywanie żołądka, a następnie leczenie objawowe oraz utrzymanie podstawowych funkcji życiowych organizmu.

Efekty uboczne.

U pacjentów z depresją występują objawy związane z samą chorobą (suchość w ustach, zaparcia, zaburzenia akomodacji). Dlatego czasem trudno określić, które objawy są związane z chorobą, a które pojawiają się w trakcie leczenia Miarenem.

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas terapii mianseryną lub bezpośrednio po jej zakończeniu.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC.

Opakowanie.

Po 30 tabletek w blaszance, po 1 blaszance w pudełku kartonowym – dla dawki 10 mg; po 10 tabletek w blaszance, po 3 blaszanki w pudełku kartonowym – dla dawki 30 mg.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Adamed Pharma S.A.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 5, Pabianice, 95-200, Polska

Wnioskodawca.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „ZDRAVO”

Siedziba wnioskodawcy.

Ukraina, 04114, miasto Kijów, ul. Autozawodzka 54/19, litera A, pomieszczenie