Lyrica

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DO ZASTOSOWANIA U LUDZI LYRICA (LYRICA®)

Skład:

substancja czynna: pregabalina;

1 kapsułka zawiera 50 mg, 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; skrobia kukurydziana; talk; powłoka kapsułki: żelatyna, woda, ditlenek tytanu (E 171), siarczan sodu laurylowy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, tlenek żelaza czerwony (E 172) (dla kapsułek 75 mg i 300 mg); tusz: lak, tlenek żelaza czarny (E 172), glikol propylenowy, wodorotlenek potasu.

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne.

• Kapsułki 50 mg: twarde, nieprzezroczyste (białe/białe) kapsułki żelatynowe rozmiar 3, zawierające proszek biały lub prawie biały. Nadruk na korpusie „PGN 50”, na kapsułce – „Pfizer” czarnym tuszem.
• Kapsułki 75 mg: twarde, nieprzezroczyste (białe/pomarańczowe) kapsułki żelatynowe rozmiar 4, zawierające proszek biały lub prawie biały. Nadruk na korpusie „PGN 75”, na kapsułce – „Pfizer” czarnym tuszem.
• Kapsułki 150 mg: twarde, nieprzezroczyste (białe/białe) kapsułki żelatynowe rozmiar 2, zawierające proszek biały lub prawie biały. Nadruk na korpusie „PGN 150”, na kapsułce – „Pfizer” czarnym tuszem.
• Kapsułki 300 mg: twarde, nieprzezroczyste (białe/pomarańczowe) kapsułki żelatynowe rozmiar 0, zawierające proszek biały lub prawie biały. Nadruk na korpusie „PGN 300”, na kapsułce – „Pfizer” czarnym tuszem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwpadaczkowe. Inne leki przeciwpadaczkowe.

Kod ATC N03A X16.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Substancja czynna – pregabalina, będąca analogiem kwasu gamma-aminomasłowego [(S)-3-(aminometylo)-5-metyloheksanowy kwas].

Mechanizm działania.

Pregabalina wiąże się z podjednostką pomocniczą (białko α2–δ) potencjałozależnych kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN).

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

• Ból neuropatyczny.

W trakcie badań wykazano skuteczność leku w leczeniu neuropatii cukrzycowej, neuralgii poherpetycznej oraz uszkodzenia rdzenia kręgowego. Skuteczność leku w innych rodzajach bólu neuropatycznego nie była badana.

Pregabalinę badano w ramach 10 kontrolowanych badań klinicznych trwających do 13 tygodni z dawkowaniem dwa razy na dobę oraz w badaniach trwających do 8 tygodni z dawkowaniem trzy razy na dobę. Ogólne profile bezpieczeństwa i skuteczności dla schematów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

W trakcie badań klinicznych trwających do 12 tygodni, w których lek stosowano w leczeniu bólu neuropatycznego, zmniejszenie bólu o pochodzeniu obwodowym i centralnym obserwowano już po pierwszym tygodniu i utrzymywało się przez cały okres leczenia.

W kontrolowanych badaniach klinicznych bólu neuropatycznego obwodowego u 35 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 18 % pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano poprawę o 50 % według skali oceny bólu. Wśród pacjentów, u których nie wystąpiła senność, poprawa taka zaobserwowano u 33 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 18 % pacjentów z grupy placebo. Wśród pacjentów, u których wystąpiła senność, odsetek pacjentów odpowiadających na terapię wynosił 48 % w grupie pregabaliny i 16 % w grupie placebo.

W kontrolowanym badaniu klinicznym bólu neuropatycznego o pochodzeniu centralnym u 22 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 7 % pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano poprawę o 50 % według skali oceny bólu.

• Epilepsja.

Leczenie wspomagające. Pregabalinę badano w trzech kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 tygodni z dawkowaniem dwa lub trzy razy na dobę. Ogólne profile bezpieczeństwa i skuteczności dla schematów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

Zmniejszenie częstotliwości napadów drgawkowych obserwowano już w pierwszym tygodniu.

Dzieci. Skuteczność i bezpieczeństwo pregabaliny jako środka wspomagającego w leczeniu epilepsji u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u młodzieży nie zostały ustalone. Reakcje niepożądane obserwowane w badaniu farmakokinetyki i tolerancji, do którego włączono pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 16 lat (n=65) z napadami padaczkowymi częściowymi, były podobne do reakcji niepożądanych u dorosłych. Wyniki 12-tygodniowego badania kontrolowanego placebo z udziałem 295 dzieci w wieku od 4 do 16 lat oraz 14-dniowego badania kontrolowanego placebo z udziałem 175 dzieci w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat, których celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa pregabaliny jako terapii uzupełniającej napadów padaczkowych częściowych, oraz dwóch otwartych badań bezpieczeństwa trwających 1 rok z udziałem odpowiednio 54 i 431 dzieci w wieku od 3 miesięcy do 16 lat z epilepsją wskazują, że takie reakcje niepożądane jak gorączka i infekcje dróg oddechowych górnych występują u dzieci częściej niż u dorosłych pacjentów z epilepsją (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Reakcje niepożądane” oraz „Farmakokinetyka”).

W 12-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo dzieciom (w wieku od 4 do 16 lat) podawano pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (maksymalnie 150 mg/dobę), pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo. Co najmniej 50 % zmniejszenie napadów padaczkowych częściowych w porównaniu z poziomem wyjściowym zaobserwowano u 40,6 % pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę (p=0,0068 w porównaniu z placebo), u 29,1 % pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (p=0,2600 w porównaniu z placebo) oraz u 22,6 % pacjentów przyjmujących placebo.

W 14-dniowym badaniu kontrolowanym placebo dzieciom (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat) podawano pregabalinę w dawce 7 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 14 mg/kg/dobę lub placebo. Mediana dobowej częstotliwości napadów na poziomie wyjściowym i wizycie końcowej wynosiła odpowiednio 4,7 i 3,8 dla pregabaliny w dawce 7 mg/kg/dobę, 5,4 i 1,4 dla pregabaliny w dawce 14 mg/kg/dobę oraz 2,9 i 2,3 dla placebo. Pregabalina w dawce 14 mg/kg/dobę istotnie zmniejszała zlogarytmizowaną częstotliwość napadów padaczkowych częściowych w porównaniu z placebo (p = 0,0223); pregabalina w dawce 7 mg/kg/dobę nie wykazała poprawy w porównaniu z placebo.

W 12-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo pacjentom z napadami pierwotnie uogólnionymi toniczno-klonicznymi (PGTK) włączono 219 pacjentów w wieku od 5 do 65 lat (w tym 66 osób w wieku od 5 do 16 lat), którym podawano pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę (maksymalnie 300 mg/dobę) lub 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo jako terapię wspomagającą. Co najmniej 50 % zmniejszenie częstotliwości napadów PGTK zaobserwowano u 41,3 %, 38,9 % oraz 41,7 % pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę oraz placebo odpowiednio.

Monoterapia (u pacjentów z nowo zdiagnozowaną chorobą). Pregabalinę badano w jednym kontrolowanym badaniu klinicznym trwającym 56 tygodni z dawkowaniem dwa razy na dobę. Przy stosowaniu pregabaliny nie osiągnięto porównywalnego poziomu skuteczności w porównaniu z lamotryginą, zgodnie z oceną po 6 miesiącach pod kątem punktu końcowego – braku napadów padaczkowych. Pregabalina i lamotrygina były równie bezpieczne i dobrze tolerowane.

• Uogólnione zaburzenie lękowe.

Pregabalinę badano w sześciu kontrolowanych badaniach trwających 4–6 tygodni, jednym badaniu trwającym 8 tygodni z udziałem pacjentów starszych oraz jednym długotrwałym badaniu zapobiegania nawrotom z fazą podwójnie ślepej profilaktyki nawrotów trwającą 6 miesięcy.

Zmniejszenie objawów uogólnionego zaburzenia lękowego według Skali Hamiltona do oceny lęku (HAM-A) obserwowano już w tygodniu 1.

W kontrolowanych badaniach klinicznych (trwających 4–8 tygodni) u 52 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 38 % pacjentów z grupy placebo zaobserwowano poprawę o co najmniej 50 % według całkowitej liczby punktów w skali HAM-A od poziomu wyjściowego do punktu końcowego.

W trakcie kontrolowanych badań nieostrość widzenia występowała częściej u pacjentów przyjmujących pregabalinę niż u pacjentów przyjmujących placebo. W większości przypadków zjawisko to ustępowało przy kontynuacji terapii. Badanie okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości widzenia, formalne sprawdzenie pola widzenia oraz badanie dna oka przy poszerzonym źrenicy) w ramach kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzono u ponad 3600 pacjentów. Wśród tych pacjentów ostrość widzenia pogorszyła się u 6,5 % pacjentów w grupie pregabaliny i u 4,8 % pacjentów w grupie placebo. Zmiany pola widzenia stwierdzono u 12,4 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 11,7 % pacjentów z grupy placebo. Zmiany dna oka stwierdzono u 1,7 % pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 2,1 % pacjentów w grupie placebo.

• Fibromyalgia.

Skuteczność leku Lyrica została potwierdzona w jednym 14-tygodniowym, podwójnie ślepy, kontrolowanym placebo, wieloośrodkowym badaniu (F1) oraz w jednym 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu odstawienia (F2). Do tych badań włączano pacjentów z rozpoznaniem „fibromyalgia” zgodnie z kryteriami Amerykańskiego Kolegium Reumatologii (rozpowszechniony ból trwający 3 miesiące w wywiadzie oraz ból obecny w 11 lub więcej z 18 specyficznych punktów bólowych). Badania wykazały zmniejszenie bólu według wizualnej skali analogowej. Poprawę dodatkowo wykazano według ogólnej oceny pacjenta oraz ankiety dotyczące wpływu fibromyalgii.

Dzieci. Przeprowadzono kontrolowane placebo badanie trwające 15 tygodni z udziałem 107 dzieci w wieku 12–17 lat z fibromyalgią, które przyjmowały lek Lyrica w dawce 75–450 mg na dobę. Według wyników oceny pierwotnego punktu końcowego skuteczności (zmiana ogólnej intensywności bólu od poziomu wyjściowego do tygodnia 15; obliczona za pomocą 11-punktowej skali oceny) zaobserwowano liczbowo większą poprawę u pacjentów przyjmujących pregabalinę w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, jednak poprawa ta nie osiągnęła istotności statystycznej. Najczęstsze reakcje niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych to zawroty głowy, nudności, ból głowy, przyrost masy ciała i zmęczenie. Ogólny profil bezpieczeństwa u nastolatków był podobny do profilu u dorosłych z fibromyalgią.

Farmakokinetyka.

Wskazniki farmakokinetyczne pregabaliny w stanie stacjonarnym były podobne u zdrowych ochotników, pacjentów z epilepsją przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz u pacjentów z przewlekłym bólem.

Absorpcja.

Pregabalina jest szybko wchłaniana po przyjęciu na czczo i osiąga maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 1 godziny po pojedynczym lub wielokrotnym podaniu. Obliczona biodostępność pregabaliny po doustnym podaniu wynosi ≥ 90 % i nie zależy od dawki. Po wielokrotnym podaniu stan równowagi osiągany jest w ciągu 24–48 godzin. Szybkość wchłaniania pregabaliny zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, co prowadzi do zmniejszenia maksymalnego stężenia (Cmax) o około 25–30 % i wydłużenia tmax do około 2,5 godziny. Jednak przyjmowanie pregabaliny jednocześnie z posiłkiem nie miało klinicznie istotnego wpływu na stopień jej absorpcji.

Rozkład.

W trakcie badań przedklinicznych wykazano, że pregabalina przenika przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Stwierdzono, że pregabalina przenika przez łożysko u szczurów i wydzielana jest do mleka u szczurów w okresie laktacji. U człowieka objętość rozkładu pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg. Pregabalina nie wiąże się z białkami osocza krwi.

Metabolizm.

U człowieka pregabalina ulega niewielkiemu metabolizmowi. Po podaniu dawki oznaczonej radioaktywną znacznikową około 98 % radioaktywności wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej pregabaliny. Frakcja N-metylowanej pochodnej pregabaliny – głównego metabolitu leku, wykrywanego w moczu – wynosiła 0,9 % dawki. W trakcie badań przedklinicznych nie dochodziło do racemizacji S-enancjomeru pregabaliny do R-enancjomeru.

Wydalanie.

Pregabalina wydzielana jest z krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci, głównie przez nerki. Średni okres półtrwania wynosi 6,3 godziny. Klirens osoczowy i nerkowy pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Farmakokinetyka. Niewydolność nerek”).

Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek lub pacjentom poddawanym hemodializie wymagana jest korekta dawki leku (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela).

Liniowość/nieliniowość.

Farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa w całym zalecanym zakresie dawek. Zmienność farmakokinetyki pregabaliny wśród pacjentów jest niska (< 20 %). Farmakokinetyka po wielokrotnym podaniu jest przewidywalna na podstawie danych uzyskanych po podaniu dawki pojedynczej. W związku z tym nie ma potrzeby planowego monitorowania stężenia pregabaliny w osoczu krwi.

Płeć.

Wyniki badań klinicznych wskazują na brak klinicznie istotnego wpływu płci na stężenia pregabaliny w osoczu krwi.

Niewydolność nerek.

Klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Ponadto pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza za pomocą hemodializy (po 4 godzinach hemodializy stężenie pregabaliny w osoczu krwi zmniejsza się o około 50 %). Ponieważ lek jest wydalany głównie przez nerki, pacjentom z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę leku, a po hemodializie podać dawkę uzupełniającą (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela).

Niewydolność wątroby.

Specjalistycznych badań farmakokinetycznych u pacjentów z niewydolnością wątroby nie przeprowadzano. Ponieważ pregabalina nie ulega istotnemu metabolizmowi i jest wydalana z moczem głównie w niezmienionej postaci, mało prawdopodobne jest, aby zaburzenia funkcji wątroby miały istotny wpływ na stężenie pregabaliny w osoczu krwi.

Dzieci.

Farmakokinetykę pregabaliny oceniano u dzieci z epilepsją (grupy wiekowe: od 1 do 23 miesięcy, od 2 do 6 lat, od 7 do 11 lat oraz od 12 do 16 lat) po podaniu dawek 2,5 mg/kg/dobę, 5 mg/kg/dobę, 10 mg/kg/dobę oraz 15 mg/kg/dobę w trakcie badania farmakokinetyki i tolerancji.

Po doustnym podaniu pregabaliny dzieciom na czczo czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu był ogólnie podobny we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin po przyjęciu.

Wartości Cmax i pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze wzrostem dawki w każdej grupie wiekowej. U dzieci o masie ciała poniżej 30 kg wartości AUC były niższe o 30 %, co wynikało ze wzrostu klirensu skorygowanego za masę ciała o 43 % u tych pacjentów w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≥ 30 kg.

Okres końcowy półtrwania pregabaliny wynosił średnio około 3–4 godziny u dzieci poniżej 6 roku życia oraz 4–6 godzin u dzieci od 7 roku życia.

W trakcie populacyjnej analizy farmakokinetycznej wykazano, że klirens kreatyniny był istotną kowariantą klirensu doustnej pregabaliny, a masa ciała była istotną kowariantą pozornego objętości rozkładu doustnej pregabaliny, a związek ten był podobny u dzieci i dorosłych pacjentów.

Farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy nie badano (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Reakcje niepożądane” oraz „Farmakodynamika”).

Pacjenci w podeszłym wieku.

Klirens pregabaliny ma tendencję do zmniejszania się z wiekiem. Takie zmniejszenie klirensu pregabaliny przy jej doustnym stosowaniu jest zgodne ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny związanym z wiekiem. Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek związanym z wiekiem może być potrzebne zmniejszenie dawki pregabaliny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela 1).

Karmienie piersią.

Farmakokinetykę pregabaliny po jej stosowaniu w dawce 150 mg co 12 godzin (dawka dzienna 300 mg) oceniano u 10 kobiet karmiących piersią, najwcześniej 12 tygodni po porodzie. Karmienie piersią nie wpływało lub miało niewielki wpływ na farmakokinetykę pregabaliny. Pregabalina przechodziła do mleka matki, przy czym jej średnie stężenia w stanie stacjonarnym wynosiły około 76 % stężeń w osoczu matki. Obliczona dawka, jaką otrzymywał niemowlę z mlekiem matki (przy średnim spożyciu mleka 150 ml/kg/dobę) od kobiety przyjmującej pregabalinę w dawce 300 mg/dobę lub w dawce maksymalnej 600 mg/dobę, wynosi odpowiednio 0,31 lub 0,62 mg/kg/dobę. Obliczone dawki te stanowią około 7 % całkowitej dobowej dawki matki przeliczonej na mg/kg.

Właściwości farmakoterapeutyczne.

Wskazania.

Ból neuropatyczny.

Preparat Lyrica jest wskazany w leczeniu bólu neuropatycznego pochodzenia obwodowego lub centralnego u dorosłych.

Epilepsja.

Preparat Lyrica jest wskazany u dorosłych jako leczenie uzupełniające w napadach padaczkowych częściowych z drugorzędną generalizacją lub bez niej.

Uogólnione zaburzenie lękowe.

Preparat Lyrica jest wskazany w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego u dorosłych.

Fibromyalgia.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie „Skład”.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ponieważ pregabalina jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, ulega nieznacznemu metabolizmowi w organizmie człowieka (≤ 2 % dawki wydalanej z moczem w postaci metabolitów), in vitro nie hamuje metabolizmu innych leków i nie wiąże się z białkami osocza krwi, mało prawdopodobne jest, że pregabalina może powodować interakcje farmakokinetyczne lub być przedmiotem takich interakcji.

Badania in vivo oraz analiza farmakokinetyki populacyjnej.

W związku z tym, w badaniach in vivo nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych między pregabaliną a fenytoiną, karbamazepiną, kwasem walproinowym, lamotrygyną, gabapentyną, lorazepamem, oksykodonem ani etanolem. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina i topiramat nie mają klinicznie istotnego wpływu na klirens pregabaliny.

Leki antykoncepcyjne doustne, noretysteron oraz (lub) etynilostradiol.

Równoczesne stosowanie pregabaliny z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, noretysteronem oraz (lub) etynilostradiolem nie wpływa na farmakokinetykę stanu stacjonarnego żadnego z tych leków.

Leki wpływające na OUN.

Pregabalina może nasilać działanie etanolu i lorazepamu. W okresie nadzoru pozarejestrowego zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej, śpiączki i śmierci u pacjentów przyjmujących pregabalinę w połączeniu z opioidami i/lub innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN. Pregabalina prawdopodobnie nasila zaburzenia funkcji poznawczych i podstawowych funkcji motorycznych wywołane przez oksykodon.

Interakcje u pacjentów w wieku podeszłym.

Nie przeprowadzono specjalnych badań farmakodynamicznych interakcji z udziałem ochotników w wieku podeszłym. Badania interakcji leków prowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególności stosowania.

Pacjenci z cukrzycą.

Zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną niektórzy pacjenci z cukrzycą, u których doszło do przyrostu masy ciała w trakcie terapii pregabaliny, mogą wymagać dostosowania dawki leków obniżających poziom glukozy we krwi.

Reakcje nadwrażliwości.

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego. W przypadku wystąpienia takich objawów obrzęku naczynioruchowego, jak obrzęk twarzy, obrzęk okolicy ust lub obrzęk dróg oddechowych górnych, stosowanie pregabaliny należy natychmiast przerwać.

Ciężkie reakcje skórne (CWR)

Podczas leczenia pregabaliną rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny zespół martwiczy nabłonka (TEN), które mogą zagrażać życiu lub być śmiertelne. Przy przepisywaniu pregabaliny należy poinformować pacjentów o takich objawach i dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje należy natychmiast przerwać przyjmowanie pregabaliny i rozważyć leczenie alternatywne (w razie potrzeby).

Zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja i zaburzenia psychiczne.

Stosowanie pregabaliny wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i senności, co może zwiększyć ryzyko urazów (upadków) u pacjentów w podeszłym wieku. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano również przypadki utraty przytomności, dezorientacji i zaburzeń psychicznych. Z tego powodu pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności, aż do momentu ustalenia, jakie efekty ten lek może wywołać.

Zaburzenia wzroku.

W badaniach kontrolowanych nieostre widzenie obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących pregabalinę niż u pacjentów otrzymujących placebo. W większości przypadków zjawisko to ustępowało przy kontynuowaniu terapii. W trakcie badań klinicznych, w których przeprowadzano badania okulistyczne, częstotliwość przypadków pogorszenia ostrości wzroku i zmian pola widzenia była wyższa u pacjentów przyjmujących pregabalinę w porównaniu z pacjentami z grupy placebo; natomiast częstotliwość występowania zmian na dnie oka była wyższa u pacjentów z grupy placebo (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano również reakcje niepożądane ze strony narządów wzroku, w tym utratę wzroku, nieostre widzenie lub inne zmiany ostrości wzroku, z których wiele miało charakter tymczasowy. Po przerwaniu stosowania pregabaliny objawy ze strony narządów wzroku mogą ustąpić lub zmniejszyć się.

Niewydolność nerek.

Zgłaszano przypadki rozwoju niewydolności nerek, która czasem była odwracalna po przerwaniu stosowania pregabaliny.

Wycofanie współistniejących leków przeciwpadaczkowych.

Brakuje wystarczających danych na temat możliwości wycofania współistniejących leków przeciwpadaczkowych po osiągnięciu kontroli nad napadami w wyniku dodania pregabaliny do terapii, w celu przejścia na monoterapię pregabaliną.

Przewlekła niewydolność serca.

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki przewlekłej niewydolności serca u niektórych pacjentów przyjmujących pregabalinę. Reakcja ta występowała głównie podczas leczenia pregabaliną bólu neuropatycznego u pacjentów w podeszłym wieku z istniejącymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego. Takim pacjentom pregabalinę należy stosować z ostrożnością. Po przerwaniu stosowania pregabaliny objaw ten może ustąpić.

Leczenie bólu neuropatycznego o pochodzeniu centralnym spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego.

Podczas leczenia bólu neuropatycznego o pochodzeniu centralnym, spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego, zwiększała się ogólna częstość reakcji niepożądanych, a także reakcji niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senności. Może to być związane z działaniem addytywnym współistniejących leków (np. leków przeciwwspastycznych) koniecznych do leczenia tego stanu. Należy wziąć to pod uwagę przy przepisywaniu pregabaliny w takim stanie.

Depresja oddechowa.

Zgłaszano przypadki ciężkiej depresji oddechowej w związku ze stosowaniem pregabaliny. Pacjenci z zaburzoną funkcją oddechową, chorobami układu oddechowego lub neurologicznymi, niewydolnością nerek, jednoczesnym stosowaniem leków depresyjnych dla OUN oraz osoby w podeszłym wieku mogą mieć większe ryzyko wystąpienia tej ciężkiej reakcji niepożądanej. U tych pacjentów może być konieczna korekta dawki.

Myśli i zachowania samobójcze.

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów otrzymujących leki przeciwpadaczkowe wskazane do leczenia różnych stanów. W wyniku metaanalizy danych uzyskanych w trakcie randomizowanych, kontrolowanych placebo badań nad lekami przeciwpadaczkowymi zaobserwowano również niewielki wzrost ryzyka wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm powstawania tego ryzyka jest nieznany. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów przyjmujących pregabalinę (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Epidemiologiczne badanie z wykorzystaniem projektu kontroli własnego (porównanie okresów leczenia z okresami bez leczenia u tego samego pacjenta) wykazało zwiększone ryzyko nowych przypadków zachowań samobójczych oraz śmiertelnych przypadków samobójstw u pacjentów przyjmujących pregabalinę.

Pacjentom (oraz osobom opiekującym się pacjentami) należy zalecić skorzystanie z pomocy medycznej w przypadku wystąpienia objawów myśli lub zachowań samobójczych. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów myśli i zachowań samobójczych, a należy rozważyć możliwość odpowiedniego leczenia. W przypadku wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych należy rozważyć możliwość odstawienia leczenia pregabaliną.

Utrudnienia funkcji dolnych odcinków przewodu pokarmowego.

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki pogorszenia funkcji dolnych odcinków przewodu pokarmowego (takie jak niedrożność jelit, niedrożność jelit paralityczna, zaparcia) podczas stosowania pregabaliny w połączeniu z lekami, które mogą powodować zaparcia, np. opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Przy jednoczesnym stosowaniu pregabaliny i opioidów należy podjąć środki zapobiegające zaparciom (szczególnie u kobiet i pacjentów w podeszłym wieku).

Jednoczesne stosowanie z opioidami.

Zaleca się zachowanie ostrożności przy przepisywaniu pregabaliny jednoczesnie z opioidami ze względu na ryzyko depresji funkcji OUN (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W badaniu przypadki-kontrole osoby przyjmujące opioidy, zwiększone ryzyko śmiertelności związanej z opioidami stwierdzono u pacjentów otrzymujących terapię pregabaliną jednoczesnie z opioidem w porównaniu z takim przypadkiem przy stosowaniu wyłącznie opioidów (skorygowane stosunki szans [aOR], 1,68 [95 % CI, 1,19–2,36]). Takie zwiększone ryzyko obserwowano przy niskich dawkach pregabaliny (≤ 300 mg, 1,52 aOR [95 % CI, 1,04–2,22]) z tendencją do wzrostu ryzyka przy wysokich dawkach pregabaliny (> 300 mg, 2,55 aOR [95 % CI 1,24–5,06]).

Nieprawidłowe stosowanie, nadużycia lub uzależnienie.

Pregabalin może powodować uzależnienie lekowe, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Zgłaszano przypadki nadużyć i nieprawidłowego stosowania. Pacjenci z historią nadużywania substancji psychoaktywnych mogą mieć większe ryzyko nieprawidłowego stosowania pregabaliny, nadużyć i uzależnień, dlatego takim pacjentom pregabalinę należy stosować z ostrożnością. Przed przepisaniem pregabaliny należy dokładnie ocenić ryzyko nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnienia.

Pacjentów przyjmujących pregabalinę należy monitorować w celu wykrycia objawów nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnień, takich jak rozwój tolerancji, przekraczanie dawki oraz zachowania skierowane na uzyskanie leku.

Objawy odstawienia.

U niektórych pacjentów po przerwaniu krótkotrwałej lub długotrwałej terapii pregabaliną obserwowano objawy odstawienia leku. Zgłaszano takie objawy jak bezsenność, ból głowy, nudności, niepokój, biegunka, objawy grypopodobne, drażliwość, depresja, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy, wskazujące na uzależnienie lekowe. Pojawienie się objawów odstawienia po przerwaniu przyjmowania pregabaliny może wskazywać na uzależnienie lekowe (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Informację tę należy przekazać pacjentowi przed rozpoczęciem terapii.

Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania pregabaliny, zaleca się stopniowe odstawienie, co najmniej przez okres 1 tygodnia, niezależnie od wskazania (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Drgawki, w tym stan padaczkowy i wielkie napady padaczkowe, mogą wystąpić podczas terapii pregabaliną lub wkrótce po jej odstawieniu.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość występowania i nasilenie objawów odstawienia mogą zależeć od dawki.

Encefalopatia.

Zgłaszano przypadki encefalopatii, które występowały głównie u pacjentów z współistniejącymi chorobami, które mogą wywołać encefalopatię.

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja.

Stosowanie pregabaliny w pierwszym trymestrze ciąży może powodować poważne wady wrodzone u płodu. Pregabaliny nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że korzyść dla ciężarnej wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Nieprzewarzalność laktozy.

Preparat Lyrica zawiera laktozę. Pacjenci z takimi rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy, nie powinni stosować tego preparatu.

Zawartość sodu.

Lekarstwo Lyrica zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, czyli jest praktycznie wolne od sodu. Informację tę można przekazać pacjentom przestrzegającym diety o niskiej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym / środki antykoncepcyjne dla kobiet.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia (patrz sekcja „Szczególności stosowania”).

Ciąża.

W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność reprodukcyjną.

Wykazano, że pregabalin przenika przez łożysko u szczurów (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Pregabalin może przenikać przez łożysko człowieka.

Poważne wady wrodzone.

Na podstawie danych z obserwacyjnego badania przeprowadzonego w krajach skandynawskich, w którym obserwowano ponad 2700 ciąż, wykazano większy odsetek poważnych wad wrodzonych (PWW) u populacji dzieci (żywo urodzonych lub martwo urodzonych), u których matki stosowały pregabalinę w pierwszym trymestrze ciąży, w porównaniu z populacją niepoddaną działaniu tego leku (5,9 % w porównaniu z 4,1 %).

Ryzyko wystąpienia PWW u dzieci, których matki stosowały pregabalinę w pierwszym trymestrze ciąży, było nieco wyższe w porównaniu z dziećmi, które nie były narażone na takie działanie wewnątrzmaciczne (skorygowany współczynnik częstości i 95 % przedział ufności: 1,14 (0,96–1,35)), oraz w porównaniu z dziećmi, które były narażone na działanie lamotryginy (1,29 (1,01–1,65)) lub duloksyny (1,39 (1,07–1,82)).

Analiza konkretnych wad rozwojowych wykazała wyższe ryzyko wystąpienia wad rozwojowych układu nerwowego, oczu, rozszczepów twarzy, wad rozwojowych dróg moczowych i narządów płciowych, jednak liczba takich wad była niewielka, a oszacowania niepewne.

Preparatu Lyrica nie należy stosować w czasie ciąży bez nagłej potrzeby (gdy korzyść dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu).

Karmienie piersią.

W mleku kobiet karmiących piersią wykryto niewielkie ilości pregabaliny. Należy poinformować kobiety karmiące piersią, że karmienie piersią nie jest zalecane podczas stosowania pregabaliny.

Płodność.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu pregabaliny na płodność kobiet.

W trakcie badania klinicznego wpływu pregabaliny na ruchliwość plemników zdrowi ochotnicy mężczyźni przyjmowali pregabalinę w dawce 600 mg/dobę. Po stosowaniu leku przez 3 miesiące nie stwierdzono żadnego wpływu na ruchliwość plemników.

W badaniu płodności u samic szczurów zaobserwowano niepożądany wpływ na funkcję rozrodczą. W badaniu płodności u samców szczurów zaobserwowano niepożądany wpływ na funkcję rozrodczą i rozwój. Kliniczne znaczenie tych wyników jest nieznane.

Możliwość wpływania na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Lyrica może mieć nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z innymi urządzeniami. Lyrica może powodować zawroty głowy i senność, a tym samym wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z innymi urządzeniami. Z tego powodu pacjentom należy zalecić powstrzymywanie się od prowadzenia pojazdów mechanicznych, pracy ze skomplikowaną techniką oraz innej potencjalnie niebezpiecznej działalności, aż do momentu ustalenia, czy ten lek wpływa na ich zdolność do takiej działalności.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania.

Lek Lyrica przyjmuje się niezależnie od posiłków.

Środek ten przeznaczony jest wyłącznie do stosowania doustnego.

Dawki.

Zakres dawek leku może się wahać w granicach od 150 do 600 mg na dobę. Dawkę dobową podaje się w 2 lub 3 dawkach.

Ból neuropatyczny.

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po 3–7 dniach, a w razie potrzeby – do maksymalnej dawki 600 mg na dobę po kolejnych 7 dniach.

Epilepsja.

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu leczenia. Po kolejnym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej – 600 mg na dobę.

Ogólne zaburzenie lękowe.

Dawkę, podzieloną na 2 lub 3 dawki, można stosować w zakresie od 150 do 600 mg na dobę. Należy okresowo oceniać konieczność kontynuowania terapii.

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu leczenia. Po kolejnym tygodniu przyjmowania leku dawkę można zwiększyć do 450 mg na dobę. Po następnym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej – 600 mg na dobę.

Fibromialgia.

Zalecana dawka leku w leczeniu fibromialgii wynosi od 300 do 450 mg na dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 75 mg dwa razy na dobę (150 mg na dobę). W zależności od skuteczności i tolerancji, dawkę można zwiększyć do 150 mg dwa razy na dobę (300 mg na dobę) w ciągu jednego tygodnia. U pacjentów, u których dawka 300 mg na dobę nie jest wystarczająco skuteczna, dawkę można zwiększyć do 225 mg dwa razy na dobę (450 mg na dobę). Choć istnieje badanie dotyczące stosowania dawki 600 mg na dobę, nie ma dowodów na to, że zastosowanie tej dawki przyniesie dodatkowe korzyści; ponadto ta dawka charakteryzowała się gorszą tolerancją. Biorąc pod uwagę zależne od dawki działania niepożądane, nie zaleca się stosowania dawek wyższych niż 450 mg na dobę. Ponieważ Lyrica jest wydalana głównie przez nerki, dawkę należy dostosować u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek.

Przerywanie leczenia pregabaliny.

Zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną, leczenie pregabaliny zaleca się przerywać stopniowo, co najmniej przez okres jednego tygodnia, niezależnie od wskazania (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania” oraz „Działania niepożądane”).

Zaburzenia funkcji nerek.

Pregabalina jest wydalana z krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci głównie przez nerki. Ponieważ klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Farmakokinetyka”), dawkę należy zmniejszać u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek indywidualnie, zgodnie z poniższą tabelą, w zależności od klirensu kreatyniny (CLcr), który wylicza się według wzoru:

Pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza krwi za pomocą hemodializy (50% leku w ciągu 4 godzin). U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę dobową pregabaliny należy dostosować zgodnie z funkcją nerek. Oprócz dawki dobowej, bezpośrednio po każdej 4-godzinnej procedurze hemodializy należy podać dawkę uzupełniającą (patrz tabela).

Dostosowanie dawki pregabaliny w zależności od funkcji nerek.

* Całkowitą dawkę dzienną (mg/doba) należy podzielić na kilka dawek zgodnie z zaleceniami dawkowania, aby uzyskać dawkę pojedynczą (mg/na dawkę).

• Dawkę dodatkową należy rozumieć jako dodatkową dawkę pojedynczą.

Niewydolność wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie ma potrzeby dostosowywania dawki (patrz dział „Farmakokinetyka”).

Pacjenci w podeszłym wieku.

U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny ze względu na pogorszenie funkcji nerek (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku Lyrica u dzieci (do 18. roku życia). Dostępne obecnie informacje przedstawiono w dziale „Efekty uboczne”, a także w działach „Farmakodynamika” i „Farmakokinetyka”, jednak nie umożliwiają one formułowania żadnych rekomendacji dotyczących dawkowania tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie.

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano, że najczęstszymi efektami ubocznymi przy przedawkowaniu pregabaliny były senność, dezorientacja, pobudzenie i niepokój. Otrzymywano również doniesienia o napadach padaczkowych.

Rzadko zgłaszano przypadki śpiączki.

Leczenie przedawkowania pregabaliny polega na ogólnych działaniach wspomagających i w razie potrzeby może obejmować hemodializę (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”, tabela).

Działania niepożądane.

W programie badań klinicznych pregabaliny załączono ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 uczestników podwójnie ślepych badań kontrolowanych placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zawroty głowy i senność. Działania niepożądane były zazwyczaj łagodnego lub umiarkowanego nasilenia. We wszystkich badaniach kontrolowanych odsetek odstawienia leku z powodu działań niepożądanych wynosił 12% u pacjentów przyjmujących pregabalinę i 5% u pacjentów przyjmujących placebo. Najczęstsze działania niepożądane, które prowadziły do zaprzestania stosowania leku w grupie pregabaliny, to zawroty głowy i senność.

Poniżej wymieniono wszystkie działania niepożądane, które występowały częściej niż przy stosowaniu placebo i u więcej niż jednego pacjenta; działania te są pogrupowane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie według częstości występowania działania niepożądane są wymienione według malejącego nasilenia.

Wskazane działania niepożądane mogą również być związane z przebiegiem choroby podstawowej i/lub współistniejącym stosowaniem innych leków.

Podczas leczenia neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym, spowodowanego uszkodzeniem rdzenia kręgowego, obserwowano wzrost częstości działań niepożądanych ogólnie, częstości działań niepożądanych ze strony OUN oraz szczególnie senności (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dodatkowe działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku na rynek są wymienione poniżej i oznaczone kursywą.

Infekcje i inwazje.

Często: zapalenie nosa i gardła.

Zaburzenia układu krwi i układu chłonnego.

Rzadko: neutropenia.

Zaburzenia układu odpornościowego.

Rzadko: nadwrażliwość.

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia przemiany materii i przemiany materii.

Często: zwiększenie apetytu.

Rzadko: utrata apetytu, hipoglikemia.

Zaburzenia psychiczne.

Często: euforia, dezorientacja, drażliwość, dezorientacja, bezsenność, obniżenie libidum.

Rzadko: halucynacje, ataki paniki, niepokój, pobudzenie, depresja, przygnębienie nastroju, podniesiony nastrój, agresja, zaburzenia nastroju, depersonalizacja, trudności w doborze słów, patologiczne sny, zwiększenie libidum, anorgazmia, apatia.

Bardzo rzadko: rozluźnienie, zachowanie samobójcze, myśli samobójcze.

Częstość nieznana: uzależnienie lekowe.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Bardzo często: zawroty głowy, senność, ból głowy.

Często: ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenie, dysartria, amnezja, pogorszenie pamięci, zaburzenia uwagi, parestezje, hipozestezja, efekt uspokajający, zaburzenia równowagi, letarg.

Rzadko: omdlenie, stupor, mioklonia, utratę przytomności, nadpobudliwość psychoruchową, dyskinezie, zawroty głowy ortostatyczne, drżenie intencyjne, mimowolne ruchy gałek ocznych, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia psychiczne, zaburzenia mowy, hiporeflexia, hiperestezja, uczucie pieczenia, agewzja, ogólne niedowodzenie, apatia, parestezje wokół ust, mioklonus.

Bardzo rzadko: drżenia, parosmia, hipokinezja, dysfagia, parkinsonizm, hipalgezja, uzależnienie, zespół móżdżkowy, zespół koła zębatego, śpiączka, deliryjność, encefalopatia, zespół ekstrapiramidowy, zespół Guillaina-Barré, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, reakcje maniakalne, reakcje paranoiczne, zaburzenia snu.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku.

Często: nieostre widzenie, podwójne widzenie, zapalenie spojówek.

Rzadko: utrata widzenia peryferyjnego, zaburzenia widzenia, obrzęk oczu, defekty pola widzenia, obniżenie ostrości wzroku, ból w oczach, astenopia, fotopsje, suchość oczu, nadmierne łzawienie, podrażnienie oczu, zapalenie powiek, zaburzenia akomodacji, krwotok do oka, światłowstręt, obrzęk siatkówki.

Bardzo rzadko: utrata wzroku, zapalenie rogówki, oscilopsja, zaburzenia percepcji głębi, midriaza, szklerzenie, jasność widzenia, anizokoria, owrzodzenie rogówki, ekzoftalmia, porażenie mięśnia ocznego, zapalenie tęczówki, zapalenie rogówki i spojówek, mioza, nocna ślepota, oftalmoplegia, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, opadanie powieki, zapalenie ucha środkowego.

Zaburzenia ze strony narządów słuchu i równowagi.

Często: zawroty głowy.

Rzadko: hiperekuzja.

Zaburzenia ze strony serca.

Rzadko: tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia zatokowa, niewydolność serca.

Bardzo rzadko: wydłużenie odcinka QT, tachykardia zatokowa, arytmia zatokowa.

Zaburzenia ze strony naczyń.

Rzadko: hipotensja tętnicza, nadciśnienie tętnicze, napływy gorąca, zaczerwienienie, uczucie zimna w kończynach.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnej.

Często: ból gardła i krtani.

Rzadko: duszność, krwawienie z nosa, kaszel, zatkany nos, katar, chrapanie, suchość błony śluzowej nosa.

Bardzo rzadko: obrzęk płuc, ucisk w gardle, laryngospazm, apnea, atelektazja, zapalenie oskrzelików, hicki, włóknienie płuc, ziewanie.

Częstość nieznana: osłabienie oddychania.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, wzdęcia, brzuch, suchość w ustach, zapalenie żołądka i jelit.

Rzadko: choroba refluksowa przełyku, nadmierne wydzielanie śliny, hipozestezja jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, zapalenie okrężnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, obrzęk języka, krwawienie z odbytu.

Bardzo rzadko: wodobrzusze, zapalenie trzustki, obrzęk języka, dysfagia, aftowy zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie przełyku, zespół okostnej.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe.

Rzadko: podwyższone stężenie enzymów wątrobowych*.

Bardzo rzadko: żółtaczka.

Niezwykle rzadko: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Często: odleżyny.

Rzadko: wysypka grudkowa, pokrzywka, hiperhidroza, świerzb, łysienie, suchość skóry, egzema, hirsutyzm, owrzodzenia skóry, wysypka pęcherzykowo-pęcherzykowa.

Bardzo rzadko: toksyczny epidermalny nekroliz, zespół Stevensa-Johnsona, zimny pot, odspajanie się skóry, zapalenie skóry typu likenoidalnego, melanosis, zaburzenia paznokci, wysypka plamnicza, purpura, wysypka pęcherzykowa, atrofia skóry, martwica skóry, guzki skórne i podskórne.

Zaburzenia ze strony narządu ruchu i tkanki łącznej.

Często: skurcze mięśni, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, skurcze mięśni szyi.

Rzadko: obrzęk stawów, ból mięśni, mimowolne skurcze mięśni, ból szyi, sztywność mięśni.

Bardzo rzadko: rabdomioliza.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych.

Rzadko: nietrzymanie moczu, dysuria, albuminuria, hematuria, kamica nerkowa, zapalenie nerek.

Bardzo rzadko: niewydolność nerek, oliguria, zatrzymanie moczu, ostra niewydolność nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie nerek.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Często: zaburzenia erekcji, impotencja.

Rzadko: zaburzenia seksualne, opóźnienie ejakulacji, zaburzenia miesiączkowania, ból gruczołów mlekowych, białe upływy, menorrhagia, metrorrhagia.

Bardzo rzadko: amenorrhoea, wydzielanie z piersi, powiększenie piersi, ginekomastia, zapalenie szyjki macicy, zapalenie jąder, zapalenie przydatków.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania.

Często: obrzęk obwodowy, obrzęk, zaburzenia chodu, upadki, uczucie upojenia, nietypowe uczucia, zwiększone zmęczenie.

Rzadko: obrzęk ogólny, obrzęk twarzy, sztywność w klatce piersiowej, ból, uczucie gorąca, pragnienie, dreszcze, osłabienie ogólne, niedowodzenie, ropień, zapalenie tkanki tłuszczowej, reakcje fotouczulenia.

Bardzo rzadko: gruźlica, uszkodzenie celowe, włóknienie przestrzeni zaotrzewnowej, szok.

Badania laboratoryjne.

Często: przyrost masy ciała.

Rzadko: zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej w krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie masy ciała.

Bardzo rzadko: zmniejszenie liczby leukocytów we krwi.

* Zwiększenie stężenia alaninotransferazy (ALT) i asparaginianotransferazy (AST).

U niektórych pacjentów po zaprzestaniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia pregabaliną obserwowano objawy odstawienia. Zgłaszano takie objawy jak bezsenność, ból głowy, nudności, niepokój, biegunka, objawy grypopodobne, drżenia, pobudzenie, depresja, ból, hiperhidroza i zawroty głowy, co wskazuje na uzależnienie fizyczne. Informację tę należy przekazać pacjentowi przed rozpoczęciem leczenia.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość występowania i nasilenie objawów odstawienia mogą być zależne od dawki.

Dzieci. Profil bezpieczeństwa pregabaliny ustalony w trakcie pięciu badań przeprowadzonych wśród pacjentów pediatrycznych z napadami padaczkowymi częściowymi z wtórną generalizacją lub bez niej (12-tygodniowe badanie skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 4 do 16 lat, n=295; 14-dniowe badanie skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat, n=175; badanie farmakokinetyki i tolerancji leku, n=65 oraz dwa otwarte badania bezpieczeństwa trwające 1 rok, n=54 i n=431) był podobny do profilu obserwowanego w badaniach u dorosłych pacjentów z padaczką. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w 12-tygodniowym badaniu terapii pregabaliną to senność, gorączka, infekcje górnych dróg oddechowych, zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała i zapalenie nosa i gardła. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w 14-dniowym badaniu terapii pregabaliną to senność, infekcje górnych dróg oddechowych i gorączka (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Farmakodynamika” i „Farmakokinetyka”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Dla kapsuł 75 mg i 150 mg – po 14 lub po 21 kapsuł w blisterze, po 1 lub po 4 blisterach w tekturowym pudełku.

Dla kapsuł 50 mg i 300 mg – po 21 kapsuł w blisterze, po 1 lub po 4 blisterach w tekturowym pudełku.

Kategoria recepturowa.

Na receptę.

Producent.

Pfizer Manufacturing Deutschland GmbH.

Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.

Mooswaldallee 1, 79090 Freiburg im Breisgau, Niemcy / Mooswaldallee 1, 79090 Freiburg im Breisgau, Germany.