Lipsster®

INSTRUKCJA stosowania leku do celów medycznych LIPSSTER® (LIPSTER)

Skład:

substancja czynna: acyklowir;

1 tabletka zawiera acyklowiru w przeliczeniu na 100 % bezwodną substancję 200 mg lub 400 mg, lub 800 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, powidon, sodu krokszmal glikolian (typ A), stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 200 mg: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchnia dwuwypukła, białe lub prawie białe;

tabletki 400 mg: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchnia dwuwypukła, białe lub prawie białe;

tabletki 800 mg: tabletki o kształcie owalnym, powierzchnia dwuwypukła, z podziałką z jednej strony, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwirusowe do stosowania systemowego.

Kod ATC J05A B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego o aktywności inhibitorowej in vivo oraz in vitro w stosunku do wirusa opryszczki u człowieka, obejmującej wirus opryszczki pospolitej typu I oraz typu II, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wirus Epsteina-Barr oraz cytomegalowirus. W hodowli komórkowej akycyklowir wykazuje największą aktywność wobec wirusa opryszczki pospolitej typu I, a następnie, w kolejności zmniejszania się aktywności, wobec wirusa opryszczki pospolitej typu II, wirusa ospy wietrznej i półpaśca, wirusa Epsteina-Barr oraz cytomegalowirusa.

Aktywność inhibitorowa akycyklowiru wobec powyższych wirusów jest wysoce selektywna. Enzym tymidynokinaza w normalnej, niezainfekowanej komórce nie wykorzystuje akycyklowiru jako substratu, dlatego działanie toksyczne wobec komórek organizmu gospodarza jest minimalne. Natomiast tymidynokinaza zakodowana w wirusach opryszczki pospolitej, wirusach ospy wietrznej, półpaśca oraz wirusach Epsteina-Barr przekształca akycyklowir na monofosforan akycyklowiru – analog nukleozydu, który następnie w sposób kolejny jest przekształcany na difosforan i trifosforan za pomocą enzymów komórkowych. Po wbudowaniu się trifosforanu akycyklowiru do wirusowego DNA oddziałuje on z wirusową polimerazą DNA, co prowadzi do przerwania syntezy łańcucha wirusowego DNA.

Przy długotrwałych lub powtarzanych cyklach leczenia ciężko chorych z obniżoną odpornością możliwe jest zmniejszenie wrażliwości poszczególnych szczepów wirusów, które nie zawsze odpowiadają na leczenie akycyklowirem. Większość przypadków klinicznych niewrażliwości wiąże się z niedoborem wirusowej tymidynokinazy, jednak istnieją doniesienia o uszkodzeniu wirusowej tymidynokinazy oraz DNA. In vitro interakcja poszczególnych wirusów opryszczki pospolitej z akycyklowirem może również prowadzić do powstawania mniej wrażliwych szczepów. Wzajemna zależność między wrażliwością poszczególnych wirusów opryszczki pospolitej in vitro a wynikami klinicznymi leczenia akycyklowirem nie została w pełni wyjaśniona.

Farmakokinetyka.

Acyklowir jest tylko częściowo wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Około 20% podanej dawki jest wchłaniane wkrótce po podaniu dawki. Po podaniu dawki 600 mg lub większej wchłanianie akycyklowiru jest stosunkowo niewielkie. Średnie stężenie ustalone (C_ssmax) w osoczu po 4 godzinach po podaniu dawki 200 mg wynosi 3 µmol/l, a niższe stężenie C_ssmin – 1,6 µmol/l. Po podaniu dawki 800 mg odpowiednie stężenia wynosiły 6,9 µmol/l oraz 3,5 µmol/l. Większość leku jest wydalana w niezmienionej formie z moczem.

Po podaniu akycyklowiru grupie noworodków w dawce 15 mg/kg co 8 godzin zaobserwowano następujące wartości: C_max – 83,5 µmol (18,8 µg/ml), C_min – 14,1 µmol (3,2 µg/ml).

Clearance nerkowe akycyklowiru jest znacznie wyższe niż clearance kreatyniny, co wskazuje na to, że wydalanie leku odbywa się nie tylko przez filtrację kłębuszkową, ale również przez sekrecję kanalikową. Okres półwydalenia akycyklowiru z osocza wynosi około 3 godzin przy prawidłowej funkcji nerek. Jedynym ważnym metabolitem akycyklowiru, który może być wykryty w moczu, jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, która stanowi od 10 do 15% podanej dawki.

Przy przewlekłej niewydolności nerek końcowy okres półwydalenia leku wydłuża się do 19,5 godziny. Średnie stężenie akycyklowiru podczas dializy zmniejsza się o około 60%.

U osób starszych clearance zmniejsza się z wiekiem wraz ze spadkiem clearance kreatyniny, jednak końcowy okres półwydalenia prawie się nie zmienia. Przy jednoczesnym stosowaniu akycyklowiru i zydowudyny u pacjentów z HIV nie zaobserwowano żadnych zmian w farmakokinetyce obu leków.

Podczas badań mutagenności efekt zaobserwowano w 2 z 11 testów komórek ssaków przy zastosowaniu stężeń, które były 25-krotnie (po podaniu dożylnym) i 150-krotnie (po podaniu doustnym) wyższe niż poziom leku we krwi człowieka.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane wirusem Herpes simplex, w tym pierwotne zakażenia herpesem genitalnym i nawroty (z wyjątkiem zakażeń noworodkowych wirusem ospy wietrznej oraz ciężkich zakażeń wywołanych przez Herpes simplex u dzieci z zaburzeniami odporności).
• Profilaktyka nawrotów zakażeń Herpes simplex u pacjentów z prawidłową odpornością.
• Profilaktyka zakażeń Herpes simplex u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.
• Leczenie zakażeń wywołanych przez wirusa Varicella zoster (ospa wietrzna i ostra kleszczowa).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na akycyklowir, walacyklowir lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Akykycylowir wydzielany jest głównie w postaci niezmienionej przez nerki drogą sekrecji kanalikowej, dlatego każdy lek o podobnym mechanizmie wydzielania może zwiększać stężenie akycyklowiru w osoczu.

Pobendydyna i cyklotydyna wydłużają okres półtrwania akycyklowiru oraz zwiększają AUC akycyklowiru.

Podczas jednoczesnego stosowania akycyklowiru i mykofenolanu mofetylu, immunosupresyjnego leku stosowanego u pacjentów po przeszczepach, zaobserwowano wzrost AUC akycyklowiru oraz nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu. Ze względu jednak na szeroki indeks terapeutyczny akycyklowiru nie ma potrzeby zmiany dawki.

W badaniu eksperymentalnym jednoczesnego stosowania akycyklowiru i teofiliny u 5 osób zaobserwowano wzrost AUC całkowitej dawki teofiliny o około 50%. Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego leczenia akycyklowirem.

Szczególne środki ostrożności.

Hydratacja: należy zapewnić odpowiednią podaż płynów pacjentom przyjmującym duże dawki acyklowiru doustnie lub dożylnie.

Zastosowanie innych leków nefrotoksycznych zwiększa ryzyko niewydolności nerek.

Zastosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku: acyklowir jest wydalany przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę. Należy wziąć pod uwagę, że u osób starszych często występuje zaburzenie funkcji nerek, dlatego u tej grupy pacjentów może również być konieczne zmniejszenie dawki. Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek są narażeni na większe ryzyko wystąpienia odczynów niepożądanych o charakterze neurologicznym, dlatego wymagana jest staranna kontrola pod kątem ich wystąpienia. W zgłoszonych przypadkach reakcje te były zazwyczaj odwracalne po zaprzestaniu leczenia.

U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności, długotrwałe leczenie acyklowirem lub cykliczne powtarzające się cykle leczenia acyklowirem mogą prowadzić do pojawienia się szczepów wirusów o obniżonej wrażliwości na acyklowir. W takiej sytuacji kontynuacja leczenia acyklowirem może być nieskuteczna.

Dane z badań klinicznych nie są wystarczające, aby stwierdzić, że leczenie acyklowirem zmniejsza częstość powikłań związanych z ospą wietrzna u pacjentów z zachowaną odpornością.

Zastosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Acyklowir należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla ciężarnej przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

W rejestrze nadzoru po rejestracji dotyczącym ciężarnych udokumentowano wyniki stosowania różnych postaci leczniczych acyklowiru u kobiet w ciąży. Nie stwierdzono zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci, których matki stosowały acyklowir w czasie ciąży. W standardowych testach acyklowir podany systemowo nie wywołał żadnych efektów embriotoksycznych lub teratogennych u królików, szczurów ani myszy. W niestandardowym teście u szczurów stwierdzono anomalie płodu, ale wyłącznie po podaniu dużych dawek podskórnych, toksycznych zarówno dla matki, jak i dla płodu. Kliniczne znaczenie tych wyników jest nieznane.

Karmienie piersią

Po doustnym przyjęciu dawki 200 mg 5 razy dziennie acyklowir wykrywany jest w mleku matki w stężeniach stanowiących 0,6–4,1 poziomu acyklowiru w osoczu krwi. Dawka potencjalnie otrzymywana przez niemowlę karmione piersią wynosi do 0,3 mg/kg dziennie. Dlatego acyklowir należy stosować z ostrożnością u matek karmiących, biorąc pod uwagę stosunek ryzyka do korzyści.

Plodność

Nieznany jest wpływ doustnego lub dożylnego stosowania acyklowiru na płodność kobiet. W badaniu dotyczącym doustnego stosowania acyklowiru w dawce 1 g dziennie przez 6 miesięcy u mężczyzn nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu acyklowiru na liczbę, ruchliwość i morfologię plemników.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie maszyn.

Przy rozpatrywaniu możliwości prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych urządzeń mechanicznych należy wziąć pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych leku. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ acyklowiru na szybkość reakcji podczas prowadzenia samochodu lub pracy z innymi urządzeniami mechanicznymi. Ponadto farmakologia acyklowiru nie daje podstaw do oczekiwania jakiegokolwiek negatywnego wpływu.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletkę należy przyjmować całą, popijając wodą.

Leczenie infekcji Herpes simplex

Dorośli: 1 tabletka 200 mg 5 razy na dobę co 4 godziny, z wyjątkiem okresu nocnego. Leczenie należy kontynuować przez 5 dni; w przypadku ciężkiej pierwotnej infekcji może być ono wydłużone. Pierwszą dawkę należy podać jak najszybciej po rozwoju infekcji lub nawrocie – przy pierwszych oznakach infekcji lub natychmiast po pojawieniu się pęcherzyków.

Pacjenci pediatryczni: w leczeniu infekcji Herpes simplex u dzieci od 2. roku życia można stosować dawkę dorosłych.

Pacjenci w wieku podeszłym: w leczeniu pacjentów w wieku podeszłym należy uwzględnić możliwą obecność niewydolności nerek i odpowiednio ocenić konieczność korekty dawki. Pacjentom przyjmującym dużą doustną dawkę acyklowiru należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Niewydolność nerek: acyklowir należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie. W leczeniu infekcji Herpes simplex u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej < 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg 2 razy na dobę co 12 godzin.

Profilaktyka infekcji Herpes simplex u pacjentów z normalnym układem odpornościowym

Profilaktykę należy stosować pacjentom z laboratoryjnie potwierdzonymi częstymi nawrotami Herpes simplex.

Dorośli: 1 tabletka 200 mg 4 razy na dobę co 6 godzin. Możliwy jest schemat podawania tabletek 400 mg 2 razy na dobę w odstępach 12 godzin. Leczenie może również być skuteczne przy zmniejszeniu dawki dobowej do 600 mg: 200 mg 3 razy na dobę co 8 godzin lub nawet 200 mg 2 razy na dobę co 12 godzin. U niektórych pacjentów skuteczne może być podawanie 800 mg na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym: w leczeniu pacjentów w wieku podeszłym należy uwzględnić możliwą obecność niewydolności nerek i odpowiednio ocenić konieczność korekty dawki. Pacjentom przyjmującym dużą doustną dawkę acyklowiru należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Niewydolność nerek: acyklowir należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Profilaktyka infekcji Herpes simplex u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym

Dorośli: 1 tabletka 200 mg 4 razy na dobę co 6 godzin. U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności (np. po przeszczepie szpiku kostnego) lub u pacjentów z obniżoną absorpcją leku z przewodu pokarmowego możliwe jest stosowanie dawki 400 mg 4 razy na dobę lub jako alternatywę – odpowiedniej dawki acyklowiru w postaci leku do wstrzykiwania dożylnego. Czas trwania profilaktycznego stosowania acyklowiru ustala się w zależności od czasu trwania okresu ryzyka.

Pacjenci pediatryczni: w profilaktyce infekcji wywołanych wirusem Herpes simplex u dzieci z niedoborem odporności od 2. roku życia można stosować dawkę dorosłych.

Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania acyklowiru w celu profilaktyki (zapobiegania nawrotom) infekcji wywołanych wirusem Herpes simplex lub leczenia infekcji wywołanych wirusem ospy pospolitej u dzieci z normalnym układem odpornościowym.

Pacjenci w wieku podeszłym: w leczeniu pacjentów w wieku podeszłym należy uwzględnić możliwą obecność niewydolności nerek i odpowiednio ocenić konieczność korekty dawki. Pacjentom przyjmującym dużą doustną dawkę acyklowiru należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Niewydolność nerek: acyklowir należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie. W leczeniu i profilaktyce infekcji Herpes simplex u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej < 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg 2 razy na dobę co 12 godzin. U tych pacjentów okres półtrwania acyklowiru wynosi około 20 godzin, dlatego przy dłuższych odstępach między dawkami zalecana dawka pojedyncza nie prowadzi do wyższego stężenia w osoczu.

Leczenie ospy półpasca i ospy wietrznej

Dorośli: 1 tabletka 800 mg 5 razy na dobę co 4 godziny, z wyjątkiem okresu nocnego. Czas trwania leczenia – 7 dni.

U pacjentów z istotną immunosupresją (np. po przeszczepie szpiku kostnego) lub z zespołem złego wchłaniania należy rozważyć możliwość podania acyklowiru dożylnie.

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu choroby – najlepsze wyniki osiąga się, gdy leczenie rozpoczyna się jak najwcześniej po pojawieniu się objawów skórnych.

Pacjenci pediatryczni

Dla dzieci od 6. roku życia: 1 tabletka 800 mg 4 razy na dobę; dla dzieci 2–6 lat: 1 tabletka 400 mg 4 razy na dobę. Czas leczenia wynosi 5 dni. Dawkę pojedynczą leku można dokładniej obliczyć według masy ciała dziecka jako 20 mg/kg masy ciała (nie przekraczając 800 mg) acyklowiru 4 razy na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym: w leczeniu pacjentów w wieku podeszłym należy uwzględnić możliwą obecność niewydolności nerek i odpowiednio ocenić konieczność korekty dawki. Pacjentom przyjmującym dużą doustną dawkę acyklowiru należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.

Niewydolność nerek: acyklowir należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie. Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej 10–25 ml/min) zaleca się podawanie 800 mg 3 razy na dobę co 8 godzin. Pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej < 10 ml/min) zaleca się podawanie od 800 mg 2 razy na dobę co 12 godzin.

Acyklowir nie nadaje się do profilaktyki ospy wietrznej u zdrowych osób.

Dzieci.

Tabletki acyklowiru należy stosować u dzieci od 2. roku życia, zgodnie z informacjami w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Przedawkowanie.

Objawy.

Acyklowir jest jedynie częściowo wchłaniany z przewodu pokarmowego. Znane są przypadki niezamierzonego przyjęcia doustnego acyklowiru w dawkach do 20 g bez wystąpienia efektu toksycznego. Przy przypadkowym wielokrotnym przedawkowaniu acyklowiru doustnego w ciągu kilku dni pojawiają się objawy gastroenterologiczne (takie jak nudności i wymioty) oraz objawy neurologiczne (bóle głowy i dezorientacja).

Przy przedawkowaniu acyklowiru dożylnej stężenie kreatyniny i azotu mocznika we krwi wzrasta, co prowadzi do niewydolności nerek. Objawami neurologicznymi przedawkowania mogą być dezorientacja, halucynacje, pobudzenie, drgawki i śpiączka.

Leczenie.

Pacjenta należy dokładnie przebadać w celu wykrycia objawów zatrucia. Ponieważ acyklowir jest dobrze usuwany z krwi za pomocą hemodializy, należy ją stosować w przypadku przedawkowania.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania następująco: bardzo często ≥ 1/10; często ≥ 1/100, < 1/10; nieczęsto ≥ 1/1000, < 1/100; rzadko ≥ 1/10 000, < 1/1000; bardzo rzadko < 1/10 000.

Ze strony krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: anemia, leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: anafilaksja.

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia ze strony układu nerwowego

Często: ból głowy, zawroty głowy.

Bardzo rzadko: pobudzenie, dezorientacja, drżenie, ataksja, dysartria, halucynacje, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka.

Wymienione powyżej reakcje neurologiczne są zazwyczaj odwracalne i występują głównie u pacjentów z niewydolnością nerek lub innymi czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia

Rzadko: duszność.

Ze strony układu pokarmowego

Często: nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Rzadko: odwracalny wzrost stężenia bilirubiny i enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

Często: świąd, wysypka (w tym podatność na działanie światła).

Nieczoście: pokrzywka, przyspieszone i rozproszone wypadanie włosów.

Przyspieszone i rozproszone wypadanie włosów wiąże się z wieloma chorobami i lekami; wyraźnego związku z acyklowirem nie stwierdzono.

Rzadko: obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony nerek i dróg moczowych

Rzadko: wzrost stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.

Bardzo rzadko: ostra niewydolność nerek, ból nerek.

Ból nerek może być związany z niewydolnością nerek i krystalurią.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia w miejscu podania

Często: osłabienie, gorączka.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blistrze. Po 2 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Adres siedziby producenta i miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.