Levosetyl

INSTRUKCJA stosowania leku LEVOSETYl (LEVOSETIL)

Skład:

substancja czynna: lewocetyryzyna;

1 tabletka powlekana zawiera 5 mg lewocetyryzyny dihydrochloroku;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; dwutlenek krzemu w postaci koloidalnej bezwodnej; stearynian magnezu;

warstwa powlekająca: Opadry® White Y-1-7000 (hydroksypropylometyloceluloza; dwutlenek tytanu (E 171); makrogol).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny.

Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocetyryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cetyryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokowania receptorów H1-histaminowych. Afiniczność do receptorów H1-histaminowych u levocetyryzyny jest 2 razy wyższa niż u cetyryzyny. Działa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i hamuje przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatywne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wywiera działania antycholinergicznego i antyserotonergowego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocetyryzyny wykazują zależność liniową i nie zależą od dawki ani czasu, charakteryzując się niską zmiennością u różnych pacjentów. Profil farmakokinetyczny po podaniu pojedynczego enancjomeru jest taki sam jak po zastosowaniu cetyryzyny. W trakcie absorpcji lub wydalania nie obserwuje się inwersji chiralnej.

Absorpcja

Po podaniu doustnym levocetyryzyna jest szybko i intensywnie wchłaniana. Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się po spożyciu pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) levocetyryzyny jest niższe i osiągane później. Bioavailability wynosi 100%. Działanie levocetyryzyny rozwija się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki u 50% pacjentów, a u 95% pacjentów po 0,5–1 godzinie. U dorosłych pacjentów Cmax we krwi osiągane jest po 50 minutach od jednorazowego doustnego przyjęcia dawki terapeutycznej. Stężenie stacjonarne we krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax wynosi 270 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu i 308 ng/ml po powtarzalnym podawaniu dawki 5 mg raz dziennie.

Rozkład

Brak informacji na temat rozkładu levocetyryzyny w tkankach człowieka oraz na temat przenikania przez barierę krew–mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Rozkład levocetyryzyny jest ograniczony, ponieważ objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi u człowieka wynosi 90%.

Metabolizm

W organizmie człowieka stopień metabolizmu wynosi mniej niż 14% dawki levocetyryzyny, dlatego różnice wynikające z polimorfizmu genetycznego lub jednoczesnego przyjmowania inhibitorów enzymów będą niewielkie. Metabolizm obejmuje oksydację aromatyczną, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie oksydacji aromatycznej biorą udział liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocetyryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Ze względu na niski stopień metabolizmu oraz brak zdolności do hamowania metabolizmu, wzajemne interakcje levocetyryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Wydalanie levocetyryzyny odbywa się dwiema drogami: poprzez filtrację kłębuszkową oraz aktywną sekrecję kanalikową. Okres półwydalenia z osocza (T1/2) u dorosłych wynosi 7,9 + 1,9 godziny. T1/2 jest krótszy u dzieci młodszych. Średni pozorny całkowity klirens u dorosłych wynosi 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocetyryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4% podanej dawki). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki.

Grupy specjalne

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Pozorny klirens levocetyryzyny koreluje z klirensiem kreatyniny. Dlatego pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępów między dawkami levocetyryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. U pacjentów z anurią i zaawansowaną niewydolnością nerek całkowity klirens zmniejsza się o około 80% w porównaniu z osobami bez takich zaburzeń. Ilość levocetyryzyny wydalana podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym sezonowej rinitis alergicznej) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, jakikolwiek inny związek pochodny piperazyny lub na którykolwiek z pozostałych składników leku.

Ostateczny etap niewydolności nerek (przepływ kłębuszkowy (GFR) < 15 ml/min), wymagający dializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji lewocetyryzyny (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone. Badania interakcji cetyryzyny (substancji racemicznej) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cyklopiheptydyną, diazepamem, erytromycyną, glipezydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie wywołuje klinicznie istotnych niekorzystnych efektów.

W badaniu wielokrotnych dawek stwierdzono, że jednoczesne stosowanie z teofiliną (400 mg na dobę) powodowało niewielki spadek (o 16%) klirensu cetyryzyny (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie).

W badaniu wielokrotnych dawek przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetyryzynę wzrosła o około 40%, natomiast rozkład rytonawiru uległ nieco zmniejszeniu (−11%).

Spożywanie posiłków nie wpływa na stopień wchłaniania lewocetyryzyny, ale jednoczesne spożywanie posiłków zmniejsza szybkość jej absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi środkami depresyjnymi układu nerwowego u wrażliwych pacjentów może powodować dodatkowe osłabienie uwagi i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku spożycia alkoholu (patrz dział „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”).

U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. uraz rdzenia kręgowego, przerost gruczołu krokowego) należy wziąć pod uwagę, że lewocetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją lub z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jego zastosowanie może prowadzić do nasilenia napadu.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnej próbie alergicznej, dlatego należy przerwać stosowanie leku 3 dni przed jej wykonaniem (okres eliminacji).

Może wystąpić świąd po zakończeniu stosowania lewocetyryzyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Świąd może ustąpić samodzielnie. W niektórych przypadkach może być silny i może pojawić się potrzeba ponownego leczenia. Świąd powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu terapii.

Lewocetyryzyny w postaci tabletek nie należy stosować dzieciom poniżej 6 roku życia, ponieważ ta postać leku nie umożliwia odpowiedniego dostosowania dawkowania. W tej grupie pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej dla pediatrii.

Lek zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować pacjentom z rzadkimi, dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak danych lub dane są ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży. Jednakże dane dotyczące cetyryzyny, racematu lewocetyryzyny, obejmujące dużą liczbę przypadków (ponad 1000 wyników ciąży) u kobiet w ciąży, wskazują na brak działania teratogennego lub toksycznego dla płodu/noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwój płodowy, poród ani rozwój poporodowy. W razie potrzeby można rozważyć możliwość zastosowania leku w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią.

Udowodniono, że cetyryzyna, racemat lewocetyryzyny, wydostaje się do mleka matki. Dlatego istnieje prawdopodobieństwo wydzielania lewocetyryzyny z mlekiem matki. Reakcje niepożądane związane z lewocetyryzyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. W okresie karmienia piersią lek należy stosować z ostrożnością.

Plodność.

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Porównawcze badania kliniczne nie wykazały dowodów na to, że lewocetyryzyna w dawce zalecanej pogarsza czujność psychiczną, reaktywność ani zdolność kierowania pojazdami.

Jednak niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie lub osłabienie podczas leczenia lewocetyryzyną. Dlatego pacjenci zamierzający kierować pojazdami lub obsługiwać maszyny powinni brać pod uwagę swoją indywidualną reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie. Tabletkę należy połknąć całą, popijając niewielką ilością wody, niezależnie od spożycia pokarmu. Zaleca się stosowanie dobowej dawki w jednym zastrzyku.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjentom w wieku podeszłym z normalną funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki.

Korekta dawki jest zalecana pacjentom w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz sekcja „Pacjenci z niewydolnością nerek”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dobieranie dawki należy przeprowadzać z uwzględnieniem stopnia zaburzenia funkcji nerek (wartości eGFR) zgodnie z poniższą tabelą.

Korekta dawki lekowego składnika aktywnego lewosetyryzyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dawkowanie lewosetyryzyny u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek powinno być dostosowywane indywidualnie, z uwzględnieniem klirensu nerkowego pacjenta oraz jego masy ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania lewosetyryzyny u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz dziennie.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat

Nie należy stosować lewosetyryzyny w formie tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewosetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania stosowania

Pacjentów z przemijającym katarzem alergicznym (objawy choroby trwają mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem: leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ponownego wystąpienia objawów.

W przypadku trwałego kataru alergicznego (objawy choroby trwają więcej niż 4 dni w tygodniu lub więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania lewosetyryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły katar alergiczny, przewlekłe pokrzywki) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku (dane pochodzą z badań klinicznych z zastosowaniem racematu).

Dzieci

Nie należy stosować leku w formie tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewosetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie

Objawy

Objawy przedawkowania u dorosłych mogą obejmować senność. U dzieci najpierw mogą wystąpić pobudzenie i podwyższona drażliwość, a następnie senność.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum na lewosetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Można rozważyć konieczność przepłukania żołądka krótko po przyjęciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji lewosetyryzyny z organizmu.

Niepożądane reakcje.

Badania kliniczne

Dorośli i nastolatkowie od 12. roku życia

W badaniach terapeutycznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 roku

15,1% pacjentów w grupie lewoceetyryzyny 5 mg doświadczyło przynajmniej jednej niepożądanej reakcji w porównaniu z 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych niepożądanych reakcji miało charakter od lekkiego do umiarkowanego.

W badaniach terapeutycznych częstość odstawienia leku z powodu niepożądanych zdarzeń wynosiła 1,0% (9/935) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg i 1,8% (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewoceetyryzyny obejmowały 935 pacjentów, którzy otrzymywali ten lek w zalecanej dawce 5 mg na dobę. W tej grupie zaobserwowano następujące niepożądane reakcje o częstości 1% lub większej (często: ≥1/100 do <1/10) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg lub placebo:

Rzadko (≥ 1/1000, < 1/100) donoszono również o osłabieniu i bólu brzucha.

Częstość występowania reakcji niepożądanych o działaniu uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie większa (8,1%) po stosowaniu lekowcetyryzyny 5 mg niż po stosowaniu placebo (3,1%).

Populacja dziecięca

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, w których uczestniczyły dzieci w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 do 6 lat, 159 uczestników otrzymywało lekowcetyryzynę w dawce 1,25 mg raz dziennie przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Częstość występowania niepożądanych reakcji po podaniu lekowcetyryzyny lub placebo wynosiła od 1%.

U dzieci w wieku od 6 do 12 lat przeprowadzono podwójne ślepe, kontrolowane placebo badania, w których 243 dzieci otrzymywało 5 mg lewocetyryzyny na dobę przez różne okresy czasu od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłaszano następujące częstości reakcji niepożądanych po zastosowaniu lewocetyryzyny lub placebo z częstością występowania od 1%.

Doświadczenie pozarejestrowe

W okresie pozarejestrowym zgłaszano również poniższe działania niepożądane. Działania niepożądane wymieniono według klas układów narządów zgodnie z MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000); nieznana częstość (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego:

nieznana częstość – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony metabolizmu i odżywiania:

nieznana częstość – zwiększony apetyt.

Ze strony psychiki:

nieznana częstość – agresja, pobudzenie, halucynacje, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, przerażające sny.

Ze strony układu nerwowego:

nieznana częstość – drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony narządów słuchu i równowagi:

nieznana częstość – zawroty głowy.

Ze strony narządu wzroku:

nieznana częstość – zaburzenia wzroku, nieostrość widzenia, okulogiracja.

Ze strony serca:

nieznana częstość – kołatanie serca, tachykardia.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia:

nieznana częstość – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego:

nieznana częstość – biegunka, wymioty, nudności.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego:

nieznana częstość – zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego:

nieznana częstość – zaburzenia miczenia, zatrzymanie moczu.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

nieznana częstość – obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości:

nieznana częstość – mialgia, ból stawów.

Ze strony organizmu jako całości i miejsca podania:

nieznana częstość – obrzęk.

Wyniki badań laboratoryjnych: nieznana częstość – przyrost masy ciała, odchylenia funkcji wątroby od normy.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłoszono świąd po zaprzestaniu stosowania lewocetyryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 tabletów w blisterze, 2 blistery w tekturowym pudełku;

10 tabletów w blisterze, 3 blistery w tekturowym pudełku;

10 tabletów w blisterze, 4 blistery w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

UORLD MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.Ş./

WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca.

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina/