Klawuksycyna

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Klawuksycyna (KLAVUXICIN)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 fiolka zawiera amoksycylinę sodową odpowiadającą amoksycylinie 500 mg lub 1000 mg; kwas klawulanowy w postaci soli potasowej odpowiadający kwasowi klawulanowemu 100 mg lub 200 mg.

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek o barwie od białej do jasnożółto-białej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Kod ATC J01C R02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Amoksycylina – półsyntetyczny antybiotyk o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego przeciw wielu bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym. Amoksycylina jest wrażliwa na działanie beta-laktamaz i ulega rozkładowi pod ich wpływem, dlatego zakres działania amoksycyliny nie obejmuje mikroorganizmów wytwarzających ten enzym. Kwasy klawulanowe mają strukturę beta-laktamową podobną do struktury penicylin, a także są zdolne do inaktywowania enzymów beta-laktamaz, charakterystycznych dla mikroorganizmów opornych na penicyliny i cefalosporyny. W szczególności kwasy klawulanowe są aktywne wobec klinicznie istotnych plazmidowych beta-laktamaz, które często odpowiadają za powstawanie oporności krzyżowej na antybiotyki. Kwasy klawulanowe w składzie Klawuksycyny chronią amoksycylinę przed rozkładem pod wpływem enzymów beta-laktamaz i poszerzają zakres działania przeciwbakteryjnego amoksycyliny, obejmując wiele mikroorganizmów, które są ogólnie oporne na amoksycylinę oraz inne penicyliny i cefalosporyny.

W ten sposób Klawuksycyna posiada właściwości antybiotyku o szerokim spektrum działania oraz inhibitorem beta-laktamaz.

Mikroorganizmy wymienione poniżej sklasyfikowano zgodnie z wrażliwością na amoksycylinę/klawulanian in vitro.

Wrażliwe mikroorganizmy

Bakterie Gram-dodatnie beztlenowe: Bacillus anthracis, Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Listeria monocytogenes, Nocardia asteroids, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans, inne gatunki β-hemolityczne Streptococcus, Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe na metycylinę), Staphylococcus saprophyticus (szczepy wrażliwe na metycylinę), bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: gatunki Clostridium, Peptococcus niger, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus micros, gatunki Peptostreptococcus.

Bakterie Gram-ujemne beztlenowe: gatunki Bacteroides (w tym Bacteroides fragilis), gatunki Capnocytophaga, Eikenella corrodens, gatunki Fusobacterium, gatunki Porphyromonas, gatunki Prevotella.

Szczepy z możliwą nabytą opornością

Bakterie Gram-ujemne tlenowe: Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, gatunki Klebsiella, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, gatunki Proteus, gatunki Salmonella, gatunki Shigella.

Bakterie Gram-dodatnie tlenowe: gatunki Corynebacterium, Enterococcus faecium.

Niewrażliwe mikroorganizmy

Bakterie Gram-ujemne tlenowe: gatunki Acinetobacter, Citrobacter freundii, gatunki Enterobacter, Hafnia alvei, Legionella pneumophila, Morganella morganii, gatunki Providencia, gatunki Pseudomonas, gatunki Serratia, Stenotrophomonas maltophilia, Yersinia enterocolitica.

Inne: Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, gatunki Chlamydia, Coxiella burnetii, gatunki Mycoplasma.

Farmakokinetyka.

Badania farmakokinetyczne Klawuksycyny do stosowania dożylnego przeprowadzono z udziałem grupy zdrowych ochotników, którym podawano dawki 500/100 (600) mg lub 1000/200 mg (1,2 g). Uzyskane dane przedstawiono w poniższych tabelach.

Średnie parametry farmakokinetyczne składników Klawuksycyny – 600 mg oraz 1,2 g.

Tabela 1

Tabela 2

Rozerdzielanie. Po podaniu terapeutyczne stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego obserwuje się w tkankach i płynie międzykomórkowym. Stwierdzono terapeutyczne stężenia obu substancji w pęcherzu żółciowym, tkankach jamy brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej i mięśniowej, a także w płynie stawowym i otrzewnowym, żółci i łoju. Amoksycylina i kwas klawulanowy słabo wiążą się z białkami osocza; badaniami ustalono, że wskaźniki wiązania z białkami osocza wynoszą 25% dla kwasu klawulanowego oraz 18% dla amoksycyliny w odniesieniu do całkowitych stężeń w osoczu krwi. Badania na zwierzętach nie wykazały kumulacji żadnego z tych składników w jakichkolwiek narządach.

Amoksycylina, podobnie jak inne penicyliny, może występować w mleku matki. Śladowe ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki. Badania funkcji rozrodczych przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że amoksycylina i kwas klawulanowy mogą przenikać przez barierę łożyskową. Nie stwierdzono jednak żadnych danych wskazujących na zaburzenia funkcji rozrodczych lub szkodliwy wpływ na płód.

Wydalanie. Podobnie jak w przypadku innych penicylin, główną drogą wydalania amoksycyliny jest wydalanie nerkowe, natomiast klawulanian wydzielany jest zarówno drogą nerkową, jak i pozanerkową. W ciągu pierwszych 6 godzin około 60–70% amoksycyliny i 40–65% kwasu klawulanowego wydzielane jest w niezmienionej postaci z moczem. Amoksycylina wydzielana jest częściowo również z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicylowego w ilościach równoważnych 10–25% podanej dawki. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka do kwasu 2,5-dihydro-4-(2-hydroksyetylo)-5-okso-1H-pirol-3-karboxylogowego i 1-amino-4-hydroksy-butan-2-onu i wydzielany z moczem i kałem, a także w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na klawuksycynę, takich jak:

• ciężkie infekcje gardła, nosa i uszu (np. zapalenie trzewi, infekcje okołomięsakiem, zapalenie nadgłośni i zatok z towarzyszącymi ciężkimi objawami ogólnymi);
• zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli (po potwierdzeniu rozpoznania);
• zapalenie płuc nabyte spoza szpitala;
• zapalenie pęcherza;
• zapalenie nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym bakteryjne cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zaostrzenia ropnych stanów zapalnych zębów i tkanki okołowierzchołkowej z rozszerzonym cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis;
• infekcje jamy brzusznej;
• infekcje narządów płciowych u kobiet.

Profilaktyka infekcji bakteryjnych podczas dużych zabiegów operacyjnych w następujących obszarach:

• przewód pokarmowy;
• narządy miednicy;
• głowa i szyja;
• drogi żółciowe.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne, penicylinę lub inne składniki leku.

Ciężka natychmiastowa reakcja alergiczną (np. anafilaksja) na inny antybiotyk beta-laktamowy (np. cephalosporynę, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie.

Żółtaczka/zaburzenia funkcji wątroby w wywiadzie spowodowane amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergiczych reakcji skórnych. Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania klawuksycyny i allopurinolu.

Jak inne antybiotyki, klawuksycyna może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów i obniżenia skuteczności połączonych doustnych środków antykoncepcyjnych.

Opisano pojedyncze przypadki zwiększenia międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) u pacjentów leczonych acenokumarolem lub warfaryną, którzy przyjmowali amoksycylinę. Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub poziom międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) przy rozpoczęciu i zakończeniu leczenia klawuksycyną. Może być również konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych (patrz sekcje „Szczególne wskazówki stosowania” i „Efekty uboczne”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia i dłuższego utrzymywania się stężenia amoksycyliny we krwi.

Mofetylu mykofenolan

U pacjentów leczonych mofetylu mykofenolanem po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie odzwierciedlać dokładnie zmiany całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy.

Szczególne środki ostrożności.

Przed rozpoczęciem terapii Klawuksycyną należy dokładnie ustalić, czy w wywiadzie występują reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Obserwuje się poważne, a czasem nawet śmiertelne przypadki nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów podczas terapii penicyliną. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Kounis – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Najczęściej występują one u osób z wcześniejszym wywiadem podobnych reakcji na penicylinę. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać terapię Klawuksycyną i rozpocząć odpowiednią terapię alternatywną.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu enterokolitycznego wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół enterokolityczny wywołany lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) w przypadku braku alergicznych objawów skórnych lub oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Były ciężkie przypadki, w tym takie, które postępowały do wstrząsu.

Jeśli wykazano, że infekcja jest spowodowana drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycylina/kwas klawulanowy na samą amoksycylinę zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek lub przy stosowaniu wysokich dawek możliwe jest wystąpienie drgawek.

Klawuksycynę należy odstawić w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ wystąpienie wysypki przypominającej ospę w trakcie tej choroby może być związane z przyjmowaniem amoksycyliny.

Wspólne stosowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycyliną może nasilać reakcje alergiczne skórne.

Długotrwałe przyjmowanie leku może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych.

Rozwój rumienia wielopostaciowego z pęcherzykami na początku leczenia może być objawem ostrzego ogólnoustrojowego rumienia pęcherzykowego (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie, a w przyszłości jest przeciwwskazane podawanie amoksycyliny.

Klawuksycynę należy stosować z ostrożnością u chorych z zaburzoną funkcją wątroby.

Zapalenia wątroby występują głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku, a ich wystąpienie może być związane z długotrwałym leczeniem lekiem. Bardzo rzadko takie działania niepożądane mogą wystąpić u dzieci. Objawy choroby pojawiają się podczas lub bezpośrednio po leczeniu, ale w niektórych przypadkach mogą wystąpić kilka tygodni po jego zakończeniu. Zjawiska te są zazwyczaj odwracalne. Nadzwyczaj rzadko odnotowano przypadki śmiertelne; dotyczy to pacjentów z ciężkimi chorobami towarzyszącymi lub pacjentów leczonych równocześnie lekami o negatywnym wpływie na wątrobę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania prawie wszystkich antybiotyków zgłaszano wystąpienie kolitu asocjowanego z antybiotykiem, który może wahać się od łagodnego do stanu zagrażającego życiu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze w przypadku wystąpienia biegunki u pacjentów podczas lub po zastosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać leczenie Klawuksycyną, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się kontrolę funkcji narządów i układów organizmu, w tym nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

Rzadko u pacjentów przyjmujących Klawuksycynę i doustne leki przeciwkrzepliwe możliwe jest nadmierne wydłużenie czasu protrombinowego (podwyższenie poziomu międzynarodowego znormalizowanego stosunku – INR). W przypadku jednoczesnego przyjmowania leków przeciwkrzepliwych wymagany jest odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu przeciwkrzepliwego działania (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy dostosować zgodnie z nasileniem zaburzeń czynności nerek.

U pacjentów z obniżoną ilością wydalonej moczu bardzo rzadko może wystąpić krystaluria (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie przy podawaniu leku drogą parenteralną. Dlatego przy stosowaniu wysokich dawek amoksycyliny zaleca się odpowiednie przyjmowanie płynów i kontrolę odpowiedniego wydalania moczu w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia krystalurii amoksycyliny (patrz sekcja „Przedawkowanie”). U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczenia poziomu glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z udziałem glukozydazy, ponieważ inne metody mogą dawać wyniki fałszywie dodatnie.

Zgłaszano przypadki fałszywie dodatnich wyników testów na obecność Aspergillus u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (przy użyciu testu Bio-Rad Laboratories Platelis Aspergillus EIA). Dlatego takie dodatnie wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Obecność kwasu klawulanowego w Klawuksycynie może powodować niestandardowe wiązanie IgG i albuminy z błonami erytrocytów, co może prowadzić do fałszywie dodatniej reakcji Coombsa.

W razie potrzeby parenteralnego podania wysokich dawek leku pacjentom przestrzegającym diety ograniczonej w sodzie, należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w roztworach.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Badania na zwierzętach nie pozwalają na ustalenie bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/ płodowy, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w leczeniu kobiet w okresie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u płodu. W jednym badaniu z udziałem ciężarnych kobiet z przedwczesnym pęknięciem pęcherza płodowego opisano, że profilaktyczne stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego wiązało się z zwiększone ryzykiem wystąpienia u noworodków enterokolitu nekrotycznego. Stosowanie leku w okresie ciąży należy unikać, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Karmienie piersią

Oba składniki leku przenikają do mleka matki (brak danych dotyczących wpływu kwasu klawulanowego na dziecko). W wyniku tego możliwe są biegunka i grzybica błony śluzowej u niemowlęcia podczas karmienia piersią, co może wymagać przerwania karmienia. Amoksycylinę/kwas klawulanowy należy przepisywać w okresie karmienia piersią tylko po ocenie przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Nie przeprowadzono badań wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami. Jednak wystąpienie takich działań niepożądanych jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki podano jako zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, chyba że dawka podana jest dla pojedynczego składnika.

Przy doborze dawki Klawuksycyny do leczenia określonego zakażenia należy uwzględnić:

• oczekiwane patogeny oraz ich przewidywaną wrażliwość na substancje przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”);
• ciężkość i lokalizację zakażenia;
• wiek, masę ciała i stan czynności nerek pacjenta, zgodnie z opisem poniżej.

W razie potrzeby można stosować alternatywne formy Klawuksycyny (np. o wyższych dawkach amoksycyliny i/lub innym stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego).

Te postaci lecznicze Klawuksycyny można stosować w dawce dobowej do 3000 mg amoksycyliny i 600 mg kwasu klawulanowego. W przypadku potrzeby zastosowania wyższej dawki amoksycyliny należy przepisać inną formę Klawuksycyny, aby uniknąć nadmiernie wysokich dziennych dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala się indywidualnie. Niektóre zakażenia (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 14 dni bez oceny efektów leczenia i obrazu klinicznego (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Dawkowanie dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg.

Standardowa dawka: 1000/200 mg co 8 godzin.

Profilaktyka powikłań podczas zabiegów chirurgicznych.

W przypadku zabiegów trwających krócej niż 1 godzinę zalecana dawka to od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana podczas indukcji znieczulenia (dawkę 2000/200 mg można osiągnąć stosując inną postać dożylną Klawuksycyny).

W przypadku zabiegów trwających dłużej niż 1 godzinę zalecana dawka to od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana podczas indukcji znieczulenia, a następnie dawkę 1000/200 mg można podać 3 razy w ciągu 24 godzin.

W przypadku wyraźnych objawów klinicznych zakażenia w okresie pooperacyjnym należy rozpocząć leczenie z podawaniem leku dożylnie lub doustnie.

Dawkowanie dla dzieci o masie ciała < 40 kg

Dzieci w wieku od 3 miesięcy: 25/5 mg/kg masy ciała co 8 godzin.

Dzieci w wieku do 3 miesięcy lub o masie ciała mniejszej niż 4 kg: 25/5 mg/kg masy ciała co 12 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana.

Upośledzenie czynności nerek

Korekta dawkowania oparta jest na maksymalnych zalecanych dawkach amoksycyliny.

Cl kreatyniny > 30 ml/min – korekta dawkowania nie jest wymagana.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Dorośli i dzieci o masie ciała < 40 kg

Naruszenie funkcji wątroby

Ostrożność przy dozowaniu, ciągły monitoring funkcji wątroby w regularnych odstępach.

Klawuksycynę podaje się drogą wlewu dożylnego (bolusowo) lub w formie okresowych infuzji (kroplowych). Klawuksycyny nie wolno podawać do mięśni.

Dzieciom poniżej 3. miesiąca życia Klawuksycynę należy podawać wyłącznie w formie infuzji dożylnej.

Leczenie Klawuksycyną można rozpocząć od podania dożylnego, a następnie kontynuować leczenie postaciami doustnymi.

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwań dożylnych

500/100 mg: zawartość fiolki rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań (końcowa objętość 10,5 ml);

1000/200 mg: zawartość fiolki rozpuścić w 20 ml wody do wstrzykiwań (końcowa objętość 20,9 ml).

Podczas rozpuszczania może pojawić się chwilowe, różowe zabarwienie, które szybko znika. Roztwory Klawuksycyny są zazwyczaj bezbarwne lub mają kolor żółty.

Roztwór Klawuksycyny należy podać w ciągu 20 minut od momentu rozpuszczenia.

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej

Rozpuszczony, jak wyżej, roztwór 500/100 mg należy natychmiast dodać do 50 ml płynu do infuzji, a roztwór 1000/200 mg – do 100 ml płynu do infuzji (najlepiej użyć minikontenera lub buretki). Infuzję należy prowadzić przez 30–40 minut. Klawuksycyna po rozpuszczeniu jest chemicznie i fizycznie stabilna przez 2–3 godziny w temperaturze 25 °C lub przez 8 godzin w temperaturze 5 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór należy podać natychmiast.

Infuzje dożylne Klawuksycyny można przeprowadzać z zastosowaniem różnych roztworów dożylnych. Odpowiednia stężenie antybiotyku zachowuje się w temperaturze 5 °C oraz w temperaturze pokojowej (25 °C) w zalecanych objętościach roztworów do infuzji wymienionych poniżej. Po rozpuszczeniu leku i jego przechowywaniu w temperaturze pokojowej infuzje należy przeprowadzić w czasie wskazanym poniżej.

W przypadku przechowywania w temperaturze 5 °C roztwory 1000/200 mg i 500/100 mg można dodawać do wcześniej schłodzonego roztworu do wlewu (woda do wstrzykiwań lub 0,9 % roztwór chlorku sodu); otrzymany lek można przechowywać w podanej temperaturze do 8 godzin.

Po osiągnięciu przez roztwór temperatury pokojowej należy go natychmiast użyć.

Stabilność roztworów Klawuksycyny zależy od stężenia. W przypadku przygotowania roztworu o większym stężeniu okres stabilności roztworu proporcjonalnie się wydłuża.

Klawuksycyna jest mniej stabilna w roztworach glukozy, dekstranu i bikarbonianu, dlatego roztwory na podanej podstawie należy użyć w ciągu 3–4 minut po rozpuszczeniu.

Każdy nieużywany roztwór należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi wymaganiami.

Dzieci.

Zastosowanie u dzieci od pierwszych dni życia.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie może przejawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej. Wskazane objawy leczy się objawowo, z szczególnym uwzględnieniem korekty równowagi wodno-elektrolitowej.

Może występować krystaluria amoksycyliny, która czasem może prowadzić do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Istnieją doniesienia o wytrącaniu się amoksycyliny w cewniku moczowym przy stosowaniu wewnątrzżylnego Klawuksycyny w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepuszczalność cewnika (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Klawuksycynę można usunąć z krwiobiegu metodą hemodializy.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne sklasyfikowano według częstości ich występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Częstość innych efektów ubocznych (np. z częstością <1 na 10 000) podano głównie na podstawie danych marketingowych i odzwierciedla częstotliwość zgłaszania działań niepożądanych bardziej niż rzeczywistą częstość ich występowania.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

nieczęsto ≥ 1/1000 i < 1/100;

rzadko ≥ 1/10 000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10 000;

częstość nieznana – nie można określić.

Infekcje i inwazje.

Często – kandydoza skóry i błon śluzowych.

Częstość nieznana – nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów opornych.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego.

Rzadko – odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Częstość nieznana – odwracalna agranulocytoza i anemia hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombinowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia układu odpornościowego.

Częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy (Quincke), anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergiczne.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Nieczęsto – zawroty głowy, ból głowy.

Częstość nieznana – drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), oponowe zapalenie mózgu bezobjawowe.

Zaburzenia naczyniowe.

Rzadko – zapalenie żył po strony wstrzyknięcia leku.

Zaburzenia ze strony serca.

Częstość nieznana – zespół Kounisa.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często – biegunka.

Nieczęsto – nudności, wymioty, zaburzenia trawienia.

Częstość nieznana – kolit spowodowany antybiotykiem, w tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny, ostry zapalenie trzustki, zespół zapalenia jelita i okrężnicy spowodowany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych.

Nieczęsto – umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALT obserwuje się u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów.

Częstość nieznana – zapalenie wątroby i żółtaczka cholesteryczna. Te zjawiska występują przy stosowaniu innych penicylin i cephalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Nieczęsto – wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.

Rzadko – zmiennokształtna rumień.

Częstość nieznana – zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne martwicze odłuszczenie nabłonka, pęcherzowe odłuszczeniowe zapalenie skóry, ostre ogólnikowe pęcherzykowe zapalenie (acute generalized exanthematous pustulosis – AGEP) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), choroba IgA (immunoglobuliny A) w postaci linii.

W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek alergicznego zapalenia skóry należy przerwać leczenie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego.

Częstość nieznana – zapalenie nerek międzywątrobowe, kryształy w moczu (w tym ostre uszkodzenie nerek) (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakoterapeutycznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Klawuksycynę nie należy mieszać z produktami krwi, innymi płynami zawierającymi białko, w szczególności z hydrolizatami białek, oraz z emulsjami tłuszczowymi do dożylnej aplikacji.

Jeśli Klawuksycyna ma być stosowana jednocześnie z aminoglikozydem, antybiotyków tych nie należy mieszać w jednej strzykawce, pojemniku do roztworu dożylnego ani w innych pojemnikach, ponieważ traci się aktywność aminoglikozydu.

Opakowanie.

Proszek w fiolce szklanej, zamkniętej korkiem gumowym i aluminiową nakrętką zaciskową wyposażoną w pokrywkę typu flip-off, zapewniającą kontrolę pierwszego otwarcia.

Po 1 lub 5 fiolki w kartonie.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

ASTRAL STERITEK PRAJWIT LIMITYD

ASTRAL STERITECH PRIVATE LIMITED

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

911, G.I.D.C., Makarpura, Vadodara, Gujarat, 390 010, Indie

911, Gidc, Makarpura, Vadodara, Gujarat 390 010, India (IND)

Wniosek składający.

M. Biotech Ltd

M.Biotech Ltd

Adres wniosku składającego.

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, Wielka Brytania

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom