Kestin

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Kestin (Kestin®)

Skład:

substancja czynna: ebastyna;

1 tabletka zawiera 10 mg lub 20 mg ebastyny;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna; skrobia kukurydziana prażelatynizowana; laktoza jednowodna; sodowa sól kroskarboksylocelulozy; stearyna magnezu;

otoczka: hipomeloza, makrogol 6000, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, okrągłe, białe lub prawie białe, z oznaczeniem tłoczonym „E/10” (dla tabletek 10 mg) oraz „E20” (dla tabletek 20 mg).

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Ebastyna. Kod ATC R06AX22.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Ebastyna powoduje szybkie i długotrwałe hamowanie działania histaminy i wykazuje silną powinność do receptorów H1. Po podaniu doustnym ani ebastyna, ani jej metabolity nie przenikają przez barierę krew–mózg. Ta cecha odpowiada niskiemu profilowi osedacenia, obserwowanemu w wynikach eksperymentów badających wpływ ebastyny na ośrodkowy układ nerwowy.

Dane in vitro oraz in vivo wskazują, że ebastyna jest silnym, długodziałającym i wysoce selektywnym antagonistą receptorów histaminy H1, nie wykazując niekorzystnego wpływu na OUN i nie wykazując efektów antycholinergicznych.

Wpływ farmakodynamiczny

Badania przeprowadzone na wywołanych histaminą papułach wykazały klinicznie i statystycznie istotny efekt antyhistaminowy, który pojawia się już po 1 godzinie od zastosowania i trwa ponad 48 godzin. Po zakończeniu pięciodniowego cyklu leczenia ebastyną efekt antyhistaminowy utrzymuje się ponad 72 godziny. Ta aktywność jest proporcjonalna do stężenia w osoczu głównego aktywnego metabolitu – kwasu kariebastynowego.

Po wielokrotnym podawaniu hamowanie receptorów obwodowych utrzymuje się na stałym poziomie bez wystąpienia tachyfilaksji. Otrzymane wyniki pozwalają założyć, że ebastyna w dawce co najmniej 10 mg wywołuje szybkie, intensywne i długotrwałe hamowanie obwodowych receptorów histaminy H1 przy podawaniu jednorazowym dziennie.

Zastosowanie 20 mg ebastyny raz dziennie wykazuje wyższą aktywność w porównaniu z innymi lekami przeciwhistaminowymi w ciągu 24 godzin.

Osedacenie zostało zbadane za pomocą testów elektroencefalograficznych, oceny funkcji poznawczych, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz subiektywnych ocen. W zalecanej dawce nie zaobserwowano istotnego wzrostu osedacenia. Takie wyniki odpowiadają danym z podwójnie ślepych badań klinicznych: częstość osedacenia była podobna zarówno przy placebo, jak i przy stosowaniu ebastyny.

Przeprowadzono badania kliniczne dotyczące wpływu ebastyny na funkcje serca. Szczegółowa analiza wykazała, że przy dawkach do 100 mg na dobę (dziesięć razy wyższych niż zalecana dawka dzienna) nie zaobserwowano istotnego wpływu na funkcje serca.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu lek ebastyna jest szybko wchłaniany, ulegając intensywnemu metabolizmowi w wątrobie podczas pierwszego przejścia i przekształcając się w aktywny metabolit – kariabastynę.

Po podaniu pojedynczej dawki doustnej 10 mg maksymalne stężenia metabolitu w osoczu pojawiają się po 2,6–4 godzinach i osiągają wartość od 80 do 100 ng/ml. Okres półtrwania metabolitu wynosi od 15 do 19 godzin, przy czym 66% leku wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów skoniugowanych. Po wielokrotnym podawaniu 10 mg leku raz dziennie stan równowagi osiągany jest po 3–5 dniach i odpowiada maksymalnym stężeniom w osoczu od 130 do 160 ng/ml.

Po podaniu pojedynczej dawki doustnej 20 mg maksymalne stężenia metabolitu w osoczu pojawiają się po 1–3 godzinach i osiągają średnią wartość 2,8 ng/ml, podczas gdy stężenia metabolitu kariabastyny osiągają średnią wartość 157 ng/ml.

Nie zaobserwowano zjawiska nasycenia w procesach wchłaniania, rozkładu i wydalania leku. Potwierdzono liniowość kinetyki w zakresie pola pod krzywą stężenie–czas przy dawkach od 10 do 40 mg ebastyny oraz stwierdzono, że parametry czasu osiągnięcia stężenia szczytowego nie zależą od dawki podanej pacjentowi.

Badania in vitro z mikrosomami wątroby człowieka wykazały, że ebastyna jest metabolizowana do kariabastyny za pomocą enzymu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie ebastyny i ketokonazolu lub erytromycyny (obu inhibitorów CYP3A4) u zdrowych ochotników prowadziło do istotnego wzrostu stężeń ebastyny i kariabastyny w osoczu, szczególnie przy stosowaniu ketokonazolu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stopień wiązania ebastyny i kariabastyny z białkami osocza przekracza 97%.

Nie zaobserwowano istotnych statystycznie różnic w profilu farmakokinetycznym u pacjentów starszych w porównaniu z młodymi.

Stężenia ebastyny i kariabastyny w osoczu krwi uzyskane w pierwszym i piątym dniu leczenia u pacjentów z niewydolnością nerkową lekką, umiarkowaną lub ciężką (dawki dobowe 20 mg), a także z niewydolnością wątrobową lekką, umiarkowaną (obie grupy przyjmujące 20 mg/dobę) lub ciężką (dawka 10 mg/dobę) były zbliżone do tych obserwowanych u zdrowych ochotników, co wskazuje, że profil farmakokinetyczny ebastyny i jej metabolitu nie ulega istotnym zmianom u pacjentów z różnym stopniem niewydolności wątrobowej lub nerkowej.

Dane bezpieczeństwa przedklinicznego

Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego działania toksycznego na podstawie standardowych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności przy wielokrotnych dawkach, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz toksykologii funkcji rozrodczych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe:

– zapalenia nosa alergiczne (sezonowe i rokroczne), związane lub niezwiązane z zapaleniem spojówek alergicznym;

– przewlekłe pokrzywki idiopatyczne oraz zapalenia skóry alergiczne.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Stosowanie ebastyne w połączeniu z klotrimazolem lub erytromycyną prowadzi do wydłużenia odcinka QT w EKG. W obu przypadkach obserwuje się interakcję farmakokinetyczną i farmakodynamiczną, powodującą wzrost stężenia ebastyne w osoczu i w mniejszym stopniu karbastyne, bez istotnych klinicznie skutków farmakodynamicznych. Wydłużenie QTc jest o około 10 ms większe niż w przypadku stosowania klotrimazolu lub erytromycyny. Należy stosować preparat z dużą ostrożnością w połączeniu z przeciwgrzybiczymi lekami z grupy azoli (np. klotrimazol, itrakonazol) oraz makrolidami (np. erytromycyna).

Obserwowano interakcję farmakokinetyczną przy jednoczesnym stosowaniu ebastyne z ryfampycyną, co może prowadzić do obniżenia stężenia w osoczu krwi oraz skutku terapeutycznego leków przeciwkożuchowkowych.

Nie zaobserwowano interakcji ebastyne z teofiliną, warfaryną, cyklosporyną, diazepem ani alkoholem.

Podczas przyjmowania ebastyne z posiłkiem stężenia głównego metabolitu ebastyne w osoczu krwi oraz AUC (pole pod krzywą „stężenie–czas”) wzrastają od 1,5 do 2 razy. To zjawisko nie wpływa na Tmax (czas osiągnięcia maksymalnego stężenia). Przyjmowanie ebastyne wraz z posiłkiem nie wpływa na jego efekt kliniczny.

Preparat może wpływać na wyniki skórnych testów alergicznych, dlatego zaleca się zaprzestanie stosowania preparatu 5–7 dni przed ich wykonaniem.

Preparat może nasilać działanie innych leków przeciwkożuchowkowych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z wydłużonym QT, hipokaliemią oraz podczas współstosowania z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub hamującymi enzym CYP3A4, takimi jak azolowe leki przeciwpasożytnicze (np. ketokonazol, itrakonazol) oraz makrolidy (np. erytromycyna).

Współstosowanie ebastyny z ryfampicyną może prowadzić do interakcji farmakokinetycznej (patrz dział «Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji»).

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby (patrz dział «Sposób i dawki stosowania»).

Ponieważ efekt terapeutyczny leku pojawia się po 1–3 godzinach od momentu podania, Kestin nie powinien być stosowany w ostrych reakcjach alergicznych wymagających natychmiastowego leczenia.

Kestin, tabletki powlekane powłoką filmową zawierają laktozę. Nie należy stosować leku u pacjentów z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.
Dane dotyczące stosowania ebastyny u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu leku na funkcje rozrodcze organizmu. Dlatego zaleca się unikanie stosowania ebastyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią.
Wysoki stopień wiązania z białkami (> 97%) ebastyny i jej głównego metabolitu karbustyny wskazuje na brak przechodzenia leku do mleka matki. Jako środek ostrożności należy unikać stosowania ebastyny w okresie karmienia piersią.

Plodność.
Brak danych dotyczących wpływu ebastyny na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Przeprowadzone szczegółowe badania wpływu na funkcje psychomotoryczne potwierdziły brak negatywnego wpływu leku Kestin. W zalecanych dawkach terapeutycznych
ebastyna nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych ani pracy z innymi urządzeniami.

Jednakże pacjentom o szczególnej wrażliwości na ebastynę zaleca się dodatkową ocenę indywidualnych reakcji przed prowadzeniem pojazdów lub wykonywaniem skomplikowanych czynności, ponieważ lek może powodować senność lub zawroty głowy (patrz dział «Działania niepożądane»).

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania doustnego. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wystarczającą ilością wody.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia: zalecana dawka wynosi 10 mg (1 tabletka 10 mg) na dobę; przy wyraźnej objawowości – 20 mg (1 tabletka 20 mg) na dobę.

Nie należy stosować tabletek Kestin u pacjentów z zaburzoną funkcją połykania.

Pacjenci w wieku podeszłym
nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci z niewydolnością nerek
nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
łagodnego lub umiarkowanego stopnia nie wymagają korekty dawki. Pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki 10 mg na dobę, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyższych dawek u tych pacjentów.

Czas trwania leczenia może być przedłużany do ustąpienia objawów i jest określany indywidualnie przez lekarza.

Dzieci.
Nie stosuje się tabletek Kestin, pokrytych powłoką filmową, o mocy 10 mg lub 20 mg u dzieci poniżej 12. roku życia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

W badaniach przeprowadzonych z zastosowaniem wysokich dawek leku nie obserwowano klinicznie istotnych objawów lub symptomów przy stosowaniu dawki do 100 mg jednorazowo na dobę. Nie istnieje specyficzny antydotum. W przypadku przedawkowania zaleca się przepłukanie żołądka, nadzór medyczny nad funkcjami życiowymi (EKG), leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

W analizie łącznej placebo-kontrolowanych badań klinicznych z udziałem 5 708 pacjentów przyjmujących ebastynę, najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi były ból głowy, suchość w ustach i senność.

Efekty uboczne zgłaszane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci (liczba = 460) miały te same charakterystyki co u dorosłych.

Niepożądane efekty klasyfikuje się według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), czasem (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000).

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku odgrywa kluczową rolę. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia są zachęcane do zgłaszania podejrzewanych działań niepożądanych za pomocą krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności.
3 lata.

Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie.
10 tabletek w blistrze; 1 blister w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania.
Bez recepty.

Producent.

Industrias Farmacéuticas Almirall S.A.

Siedziba producenta
oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Droga krajowa II, km 593, Sant Andreu de la Barca, 08740 Barcelona, Hiszpania.

Wnioskodawca.

ALMIRALL, S.A.

Siedziba wnioskodawcy.

General Mitre, 151, 08022 Barcelona, Hiszpania.

W przypadku wystąpienia niepożądanych zjawisk, działań niepożądanych lub braku działania terapeutycznego należy poinformować: spółkę TOV „Alvogen Ukraina”, ul. Browarski Prospekt 5 „I”, 02660 Kijów, Ukraina, tel./faks +38 044 517-75-00, adres e-mail: [email protected].