Kardio-Dar®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Cardio-Dar® (Cardio-Dar)

Skład:

substancja czynna: acetylsalicylic acid;

1 tabletka zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, magnezu hydroksyd, skrobia prażelatynizowana, kwas cytrynowy bezwodny, stearynian magnezu, Opadry II 85F biały.

Postać farmaceutyczna. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletka 75 mg i 150 mg – tabletka o kształcie okrągłym, powierzchni dwuwypukłej, powlekana, biała lub prawie biała.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwcewnotrombotyczne. Inhibitory agregacji płytek krwi, z wyjątkiem heparyny. Kwas acetylosalicylowy. Kod ATX B01A C06.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas acetylosalicylowy jest środkiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwzakrzepowym. Właściwości przeciwzakrzepowe wydłużają czas krwawienia.

Głównym działaniem farmakologicznym jest hamowanie powstawania prostaglandyn i tromboksanów. Działanie przeciwbólowe jest efektem dodatkowym, spowodowanym hamowaniem enzymu cyklooksygenazy. Działanie przeciwzapalne związane jest ze zmniejszonym przepływem krwi, wynikającym z hamowania syntezy PGE2.

Kwas acetylosalicylowy nieodwracalnie hamuje syntezę prostaglandyn G/H. Jego wpływ na płytki krwi trwa dłużej niż obecność kwasu acetylosalicylowego w organizmie. Działanie kwasu acetylosalicylowego na biosyntezę tromboksanu w płytkach krwi oraz na czas krwawienia utrzymuje się przez dłuższy czas po zakończeniu leczenia. Działanie ustaje dopiero po pojawieniu się nowych płytek krwi we krwi osocza.

Kwas salicylowy (czynny metabolit kwasu acetylosalicylowego) wykazuje działanie przeciwzapalne, a także wpływa na procesy oddechowe, stan równowagi kwasowo-zasadowej oraz błonę śluzową żołądka. Salicylany stymulują oddychanie, działając głównie bezpośrednio na rdzeń kostny. Salicylany wywierają pośrednie działanie na błonę śluzową żołądka poprzez hamowanie jej wazodylatacyjnych i cytoprotekcyjnych prostaglandyn, zwiększając tym samym ryzyko powstawania wrzodów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym wchłanianie niezjonizowanej formy kwasu acetylosalicylowego zachodzi w żołądku i jelitach. Szybkość wchłaniania zmniejsza się po jedzeniu oraz u pacjentów z napadami migreny, natomiast zwiększa się u pacjentów z achlorhydrią lub u tych, którzy stosują polisorbaty lub środki przeciwwskazowe. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach.

Rozkład. Wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza krwi wynosi 80–90%. Objętość rozkładu u dorosłych wynosi 170 ml/kg masy ciała. W przypadku wzrostu stężenia w osoczu krwi dochodzi do nasycenia centrów aktywnych białek, co prowadzi do zwiększenia objętości rozkładu. Salicylany intensywnie wiążą się z białkami osocza krwi i szybko rozprzestrzeniają się w organizmie. Salicylany przenikają do mleka matki i mogą przenikać przez barierę łożyskową.

Metybolizm. Kwas acetylosalicylowy ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu – kwasu salicylowego – w ścianie żołądka. Po wchłonięciu kwas acetylosalicylowy szybko przekształca się w kwas salicylowy, jednak w pierwszych 20 minutach po podaniu doustnym dominuje w osoczu krwi.

Eliminacja. Kwas salicylowy ulega metabolizmowi głównie w wątrobie. W związku z tym stężenie równowagowe kwasu salicylowego w osoczu krwi wzrasta w sposób nieproporcjonalny do dawki podanej doustnie. W przypadku przyjęcia 325 mg kwasu acetylosalicylowego eliminacja zachodzi z udziałem kinetyki reakcji rzędu pierwszego. Okres półtrwania wynosi 2–3 godziny. Przy wysokiej dawce kwasu acetylosalicylowego okres półtrwania wydłuża się do 15–30 godzin. Kwas salicylowy wydzielany jest również w niezmienionej postaci z moczem. Ilość wydalonego kwasu salicylowego zależy od dawki oraz od pH moczu. Oколо 30% dawki kwasu salicylowego wydala się z moczem, gdy reakcja moczu jest zasadowa, i tylko 2%, gdy jest kwaśna. Wydalenie nerek odbywa się dzięki procesom filtracji kłębuszkowej, aktywnej sekrecji kanalików nerkowych oraz pasywnej resorpcji kanalikowej.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Ostre i przewlekłe choroby niedokrwienne serca.

Profilaktyka nawrotu trombogenezy.

Pierwotna profilaktyka zatorowości i chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak ostry zespół wieńcowy, u pacjentów powyżej 50. roku życia z czynnikami ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego: nadciśnieniem tętniczym, hipercholesterolemią, cukrzycą, otyłością (wskaźnik masy ciała > 30), obciążonym wywiadem rodzinnym (zawał mięśnia sercowego przed 55. rokiem życia u co najmniej jednego z rodziców lub rodzeństwa).

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany w następujących stanach/chorebach:

• Znana lub podejrzewana podwyższona wrażliwość na kwas acetylosalicylowy, inne salicylany, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) lub którykolwiek składnik leku;
• Skłonność do krwawień (niedobór witaminy K, trombocytopenia, hemofilia);
• Ostre wrzody żołądka i dwunastnicy;
• Ciężka niewydolność nerek [stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)];
• Ciężka niewydolność wątroby;
• Ciężka niewydolność serca;
• Trzeci trymestr ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Przeciwwskazania dla stosowania jednoczesnego

Metylotreksat. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metylotreksatu w dawkach 15 mg tygodniowo lub wyższych zwiększa toksyczność hematologiczną metylotreksatu (obniżenie klirensu nerkowego metylotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypieranie metylotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany).

Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA). Inhibitory ECA w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego powodują obniżenie filtracji kłębuszkowej w wyniku hamowania rozszerzającego naczynia działania prostaglandyn oraz zmniejszenia efektu przeciwciśnieniowego.

Acetazolamid. Możliwe zwiększenie stężenia acetazolamidu może prowadzić do przenikania salicylanów z osocza do tkanek i spowodować toksyczność acetazolamidu (zmęczenie, osłabienie, senność, dezorientacja, hiperchloremiczny kwas metaboliczny) oraz toksyczność salicylanów (wymioty, tachykardia, nadczynność oddechowa, dezorientacja).

Probenecyd, sulfinyprazon. Stosowanie probenecydu i wysokich dawek salicylanów (> 500 mg) hamuje metabolizm obu leków i może zmniejszyć wydalanie kwasu moczowego.

Połączenia, które należy stosować z ostrożnością

Klopidogrel, tyklopidyna. Stosowanie klopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego w sposób skojarzony wykazuje działanie synergistyczne. Takie połączone leczenie należy stosować z ostrożnością, ponieważ zwiększa ryzyko krwawień.

Antykoagulancy (warfaryna, fenprokumon). Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi (antagonista witaminy K) i zwiększa ryzyko krwawień.

Abcyksymab, tyrofibany, eptifibatyd. Możliwe hamowanie receptorów glikoproteiny IIb/IIIa na płytkach krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Heparyna. Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Jeśli dwie lub więcej z powyższych substancji są stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym, może to prowadzić do efektu synergistycznego w postaci nasilenia hamowania aktywności płytek krwi i, jako konsekwencja, do nasilenia diatezy krwotocznej.

NSAID i inhibitory COX-2 (celekoksyb). Stosowanie łączone zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Ibuprofen. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu hamuje nieodwracalną agregację płytek krwi wywołaną działaniem kwasu acetylosalicylowego. Leczenie ibuprofenem u pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych może ograniczać działanie kardioprotekcyjne kwasu acetylosalicylowego.

Pacjenci przyjmujący kwas acetylosalicylowy raz dziennie w celu profilaktyki chorób układu sercowo-naczyniowego i okazjonalnie stosujący ibuprofen powinni przyjmować kwas acetylosalicylowy co najmniej 2 godziny przed podaniem ibuprofenu.

Furosemid. Możliwe hamowanie proksymalnej kanalikowej eliminacji furosemidu, co prowadzi do obniżenia efektu moczowego furosemidu.

Chinidyna. Możliwy działanie addytywne na płytki krwi, prowadzące do wydłużenia czasu krwawienia.

Spironolakton. Możliwe zmodyfikowane działanie reniny, prowadzące do obniżenia skuteczności spironolaktonu.

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Stosowanie łączone zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Waleprynian. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i waleprynianu powoduje wypieranie waleprynianu z wiązania z białkami osocza krwi, zwiększając jego toksyczność (depresja układu nerwowego środkowego (CNS), zaburzenia przewodu pokarmowego (GI)).

Systemowe glikokortykosteroidy. (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona) obniżają stężenie salicylanów we krwi i zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów po zakończeniu terapii glikokortykosteroidami.

Leki przeciwcukrzycowe. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i leków przeciwcukrzycowych zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Antacidy. Możliwe zwiększenie klirensu nerkowego i zmniejszenie resorpcji nerkowej (w wyniku zwiększenia pH moczu), co prowadzi do obniżenia działania kwasu acetylosalicylowego.

Szczepionka przeciwko ospy wietrznej. Stosowanie łączone zwiększa ryzyko rozwoju zespołu Reya.

Ginkgo biloba. Stosowanie łączone z ginkgo biloba przeszkadza w agregacji płytek krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Digoksyna. Jednoczesne stosowanie z digoksyną zwiększa jej stężenie w osoczu krwi w wyniku zmniejszenia wydalania nerkowego.

Alkohol. Spożywanie alkoholu powoduje uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego i przedłuża czas krwawienia w wyniku synergii działania kwasu acetylosalicylowego i alkoholu.

Metamizol. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metamizolu może obniżyć klinicznie istotny poziom agregacji płytek krwi. Dlatego połączenia leków zawierających kwas acetylosalicylowy i metamizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących niskie dawki kwasu acetylosalicylowego w celu kardioprotekcji.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych nie zaleca się długotrwałego stosowania leku w połączeniu z innymi NLPZ.

Nie zaleca się długotrwałego stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku w celu leczenia bólu, stanu zapalnego, gorączki lub chorób reumatycznych ze względu na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ze względu na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego u pacjentów w podeszłym wieku należy ostrożnie stosować niskie dawki kwasu acetylosalicylowego w leczeniu ostrej lub przewlekłej choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, zapobieganiu udarom mózgu lub chorobie niedokrwiennej serca.

Lek należy stosować z ostrożnością w następujących sytuacjach:

• choroby błony śluzowej przewodu pokarmowego;
• skłonność do dolegliwości dyspeptycznych;
• jednoczesne leczenie lekami przeciwkrzepliwymi (antagoniści witaminy K i heparyna (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”);
• podwyższona wrażliwość na leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, a także występowanie alergii na inne substancje;
• wrzody przewodu pokarmowego, w tym przewlekłe i nawrotowe choroby wrzodowe lub krwawienia z przewodu pokarmowego w wywiadzie;
• jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych;
• zaburzenia funkcji nerek lub zaburzenia krążenia sercowo-naczyniowego (np. patologia naczyń nerkowych, niewydolność serca, hipowolemia, duże zabiegi operacyjne, sepsa lub silne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy może również zwiększyć ryzyko zaburzeń funkcji nerek i ostrej niewydolności nerek;
• ciężka niedostateczność glukozo-6-fosforan dehydrogenazy, ponieważ kwas acetylosalicylowy może powodować hemolizę lub anemię hemolityczną;
• obecność czynników, które mogą zwiększyć ryzyko hemolizy (wysokie dawki leku, gorączka lub ostry proces infekcyjny);
• zaburzenia funkcji wątroby.

Ibuprofen może zmniejszyć efekt hamujący kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. W przypadku stosowania leku przed rozpoczęciem przyjmowania ibuprofenu jako środka przeciwbólowego pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Kwas acetylosalicylowy może powodować rozwój skurczu oskrzeli lub napadu astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują astmę w wywiadzie, katar sienny, polipowatość nosa lub przewlekłą chorobę układu oddechowego, alergiczne reakcje (np. reakcje skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje w wywiadzie.

Ze względu na efekt hamujący kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, który utrzymuje się przez kilka dni po przyjęciu, stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może zwiększyć prawdopodobieństwo nasilenia krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych (w tym niewielkich zabiegów chirurgicznych, np. ekstrakcji zęba).

Przy stosowaniu małych dawek kwasu acetylosalicylowego może obniżać się wydalanie kwasu moczowego. Może to prowadzić do napadu podagry u podatnych pacjentów.

Nie należy stosować leków zawierających kwas acetylosalicylowy dzieciom i młodzieży z ostrym wirusowym zakażeniem dróg oddechowych, towarzyszącym lub nie towarzyszącym podwyższeniu temperatury ciała, bez konsultacji z lekarzem. Przy niektórych wirusowych chorobach, szczególnie przy grypie A, grypie B i odrze, istnieje ryzyko rozwoju zespołu Reya, który jest bardzo rzadkim, ale zagrażającym życiu stanem wymagającym natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może wzrosnąć, jeśli kwas acetylosalicylowy stosowany jest jako lek towarzyszący, jednak związek przyczynowo-skutkowy w tym przypadku nie został udowodniony. Jeśli opisane stany towarzyszy nawracające wymioty, może to być objaw zespołu Reya.

Jeśli ryzyko nasilenia krwawienia przewyższa ryzyko niedokrwienia, należy rozważyć możliwość tymczasowego przerwania leczenia kilka dni przed zaplanowaną operacją.

Fertylność. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego może obniżyć płodność, dlatego nie zaleca się stosowania leku kobietom, które chcą zajść w ciążę. Należy rozważyć odstawienie kwasu acetylosalicylowego u kobiet, które nie mogą zajść w ciążę lub są badane z powodu bezpłodności (patrz punkt „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/wewnątrzmaciczny. Dane epidemiologiczne wskazują na ryzyko poronienia i wad rozwojowych płodu po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem dawki i długości trwania terapii. Według dostępnych danych nie stwierdzono związku między przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego a zwiększonym ryzykiem poronienia.

Dane epidemiologiczne dotyczące występowania wad rozwojowych nie są spójne, jednak zwiększone ryzyko gastroschizys nie może być wykluczone przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego. Wyniki prospektywnego badania wpływu na wczesnych etapach ciąży (1–4 miesiące) z udziałem około 14800 par matka-dziecko nie wskazują na żaden związek ze zwiększonym ryzykiem rozwoju malformacji.

Badania na zwierzętach wskazują na toksyczność rozrodczą.

W I i II trymestrze ciąży leki zawierające kwas acetylosalicylowy nie powinny być przepisywane bez wyraźnej konieczności klinicznej. U kobiet, które mogą być w ciąży lub są w I i II trymestrze ciąży, dawka leków zawierających kwas acetylosalicylowy powinna być jak najniższa, a długość leczenia – jak najkrótsza.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w następujący sposób:

• toksyczność sercowo-płucna (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);
• zaburzenia funkcji nerek z możliwym dalszym rozwojem niewydolności nerek z oligohydramnios.

Na kobietę i dziecko na końcu ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać w następujący sposób:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwagregacyjny, który może wystąpić nawet po bardzo niskich dawkach;
• hamowanie skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia czasu trwania porodu.

Z tego powodu kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Salicylanie i ich metabolity przenikają do mleka matki w niewielkich ilościach.

Ponieważ nie stwierdzono szkodliwego wpływu na dziecko po przyjęciu leku przez kobietę w okresie laktacji, przerwanie karmienia piersią zazwyczaj nie jest konieczne. Jednak przy regularnym stosowaniu leku lub przy stosowaniu wysokich dawek karmienie piersią należy przerwać na wczesnym etapie.

Fertylność

Kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować kobietom, które chcą zajść w ciążę, ponieważ inhibitory syntezy prostaglandyn obniżają płodność.

Jeśli istnieje potrzeba stosowania kwasu acetylosalicylowego, długość leczenia powinna być jak najkrótsza, a dawka jak najniższa. Wpływ na płodność jest odwracalny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony do stosowania doustnego.

Choroba niedokrwienna serca – ostra i przewlekła

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Ostry zawał mięśnia sercowego. Nietrwała dławica piersiowa

Zalecana dawka wynosi 150–450 mg, należy podać jak najszybciej po pojawieniu się objawów.

Profilaktyka nawrotowego powstawania skrzeplin

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Pierwotna profilaktyka zatorów, chorób sercowo-naczyniowych, takich jak ostry zespół wieńcowy u pacjentów w wieku powyżej 50 lat, u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych.

Zalecana dawka profilaktyczna – 75 mg na dobę.

Tabletki należy połykać całe, w razie potrzeby popijając wodą. W celu zapewnienia szybkiego wchłaniania tabletkę można rozgryźć lub rozpuścić w wodzie.

Zaburzenia funkcji wątroby. Lek nie stosuje się pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Zaburzenia funkcji nerek. Leku nie stosuje się w leczeniu chorych z ciężką niewydolnością nerek [stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)]. Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Dzieci.

Leku nie stosuje się u dzieci. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego dzieciom do 15. roku życia może powodować ciężkie działania niepożądane (w tym zespół Reya, którego jednym z objawów jest uporczywe wymioty). Szczegółowe informacje zawiera rozdział „ Szczególne wskazania dotyczące stosowania*”* .

Przedawkowanie.

Toxiczność

Dawka niebezpieczna. Dorośli: 300 mg/kg masy ciała. Dzieci: pojedyncza dawka 150 mg/kg lub < 100 mg/kg na dobę przez 2 dni.

Przewlekłe zatrucie salicylanami może mieć utajony charakter, ponieważ objawy i objawy są niemiespeczne. Umiarkowane przewlekłe zatrucie, spowodowane salicylanami, czyli salicylizm, występuje zazwyczaj tylko po powtarzanych przyjmowaniach dużych dawek.

Objawy przewlekłego zatrucia średniego stopnia (wynik długotrwałego stosowania wysokich dawek leku): zawroty głowy, uczucie wiru, głuchota, nasilone pocenie się, gorączka, przyspieszone oddychanie, szumy w uszach, alkaloza oddechowa, acidoza metaboliczna, osłabienie, umiarkowane odwodnienie, ból głowy, dezorientacja, nudności i wymioty.

O ostrym zatruciu świadczy wyraźna zmiana równowagi kwasowo-zasadowej, która może się różnić w zależności od wieku i ciężkości zatrucia. Najczęstszym objawem u dzieci jest acidoza metaboliczna. Ciężkości stanu nie można ocenić wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów w osoczu krwi. Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione z powodu opóźnienia opróżniania żołądka, wskutek powstawania konkrementów w żołądku lub w przypadku przyjmowania leku w postaci tablet o powłoce enterosolwabilnej.

Objawy ciężkiego i ostrego zatrucia (w wyniku przedawkowania): hipoglikemia (głównie u dzieci), encefalopatia, śpiączka, hipotensja, obrzęk płuc, drgawki, koagulopatia, obrzęk mózgu, zaburzenia rytmu serca.

Ostre zatrucie salicylanami (> 300 mg/kg) często powoduje ostrą niewydolność nerek, a dawka 500 mg/kg może być śmiertelna.

Bardziej wyrażony efekt toksyczny obserwuje się u pacjentów z przewlekłym przedawkowaniem lub nadużywaniem leku, a także u pacjentów w podeszłym wieku lub dzieci.

Leczenie

W przypadku ostrego przedawkowania konieczne jest przepłukanie żołądka i podanie węgla aktywnego. Przy podejrzeniu przyjęcia dawki > 120 mg/kg masy ciała, stosować węgiel aktywny powtórnie.

Stężenie salicylanu w surowicy krwi należy mierzyć co najmniej co 2 godziny po przyjęciu dawki, aż do momentu, gdy stężenie salicylanu będzie stale obniżone i przywrócona zostanie równowaga kwasowo-zasadowa.

Należy sprawdzić czas protrombinowy (PT) i/lub międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, szczególnie jeśli istnieje podejrzenie krwawienia.

Należy przywrócić równowagę płynów i elektrolitów. Skutecznymi metodami usuwania salicylanu z osocza krwi są diureza alkaliczna i hemodializa. Hemodializę należy stosować w przypadku ciężkiego zatrucia, ponieważ ta metoda znacznie przyspiesza wydalanie salicylanu i przywraca równowagę kwasowo-zasadową oraz wodno-elektrolitową.

Złożone patofizjologiczne skutki zatrucia salicylanami mogą obejmować objawy i objawy/wyniki badań, wymienione w tabeli:

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego.

Działania niepożądane zazwyczaj zależą od dawki i długości trwania leczenia.

Przedstawione informacje o działaniach niepożądanych oparte są na spontanicznych doniesieniach po marketingowych dotyczących działań niepożądanych podczas stosowania wszystkich postaci lekarskich i dawek kwasu acetylosalicylowego (w tym stosowania doustnego w krótkim i długim okresie leczenia).

Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 i < 1/10), rzadko (> 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (> 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000).

Dochodzenie

Bardzo często: wydłużenie czasu krwawienia.

Rzadko: podwyższenie poziomu aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej.

Ze strony krwi i układu limfatycznego

Bardzo często: hamowanie agregacji płytek krwi.

Często: wydłużenie czasu krwawienia.

Rzadko: krwawienia okultowe.

Rzadko: anemia przy długotrwałym leczeniu, hemoliza przy wrodzonym niedoborze glukozo-6-fosfodehydrogenazy.

Bardzo rzadko: hipoprotrombinemia (wysokie dawki), trombocytopenia, neutropenia, eozynofilia, agranulocytoza, anemia aplastyczna.

Ze strony układu nerwowego

Często: ból głowy.

Rzadko: zawroty głowy, senność.

Rzadko: krwawienia wewnątrz mózgu.

Ze strony narządów słuchu i układu przedsionkowego

Rzadko: szumy w uszach.

Rzadko: zależna od dawki odwracalna utrata słuchu i głuchota (z niższymi stężeniami salicylanów we krwi).

Ze strony układu oddechowego

Często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Rzadko: duszność, reakcje alergiczne (rzężenie nosa, zatkanie nosa).

Ze strony układu pokarmowego

Bardzo często: zgaga, odbijanie kwasów, ból w nadbrzuszu i ból brzucha.

Często: zmiany zapalno-erozyjne w górnym odcinku przewodu pokarmowego, nudności, wzdęcia, wymioty i biegunka.

Rzadko: choroba wrzodowa i krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, wymioty z krwią i melena.

Wskutek działania przeciwpłytkowego kwas acetylosalicylowy może być powiązany z ryzykiem wystąpienia krwawień, wydłużeniem czasu krwawienia. Obserwowano krwawienia takie jak krwawienia okołochirurgiczne, krwiaki, krwawienia z narządów układu moczowo-płciowego, krwawienia z nosa, krwawienia z dziąseł.

Rzadko: poważne krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia przewodu pokarmowego, krwawienia mózgowe (szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną nadciśnieniem tętniczym i/lub przy jednoczesnym stosowaniu środków przeciwkrzepliwych), które w pojedynczych przypadkach mogły stanowić zagrożenie dla życia, perforacja.

Bardzo rzadko: zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, toksyczne zmiany w dolnym odcinku przewodu pokarmowego z owrzodzeniami, zwężeniami, zapaleniem okrężnicy lub nasileniem stanu zapalnego jelita.

Ze strony nerek i dróg moczowych

Rzadko: zaburzenia funkcji nerek, rozwój ostrej niewydolności nerek.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: reakcje alergiczne (świerzbienie, obrzęk, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy2).

Bardzo rzadko: wypryski krwawicze, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (zespół Lyella).

Ze strony układu endokrynnego

Rzadko: hipoglikemia.

Ze strony układu naczyniowego

Rzadko: zapalenie naczyń krwotoczne.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: reakcje anafilaktyczne.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Bardzo rzadko: zależny od dawki lekki odwracalny toksyczny zapalenie wątroby przy niektórych chorobach wirusowych (grypa A, B i ospa wietrzna). Salicylany mogą być czynnikami rozwoju zespołu Reya u dzieci (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Opisywano przemijającą niewydolność wątroby z podwyższeniem poziomu aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej surowicy krwi.

Zaburzenia psychiczne

Często: bezsenność.

1 Krwawienia mogą prowadzić do ostrej i przewlekłej anemii popostkrwawieniowej/anemii z niedoboru żelaza (w wyniku tzw. ukrytych mikrokrowawień) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość skóry, hipoperfuzja.

2 Obrzęk naczynioruchowy rozwija się częściej u pacjentów skłonnych do alergii.

Donoszenie o podejrzanych działaniach niepożądanych

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym postępowaniem. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku „korzyść/ryzyko” dla danego produktu leczniczego. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny donosić o wszelkich podejrzewanych działaniach niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności.

3 lata – dla opakowania nr 30, nr 100

1 rok – dla opakowania blisterowego nr 30.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 30 lub po 100 tabletek w pojemniku z substancją higroskopijną, po 1 pojemniku w pudełku.

Po 10 tabletek w opakowaniu blisterowym, po 3 opakowania blisterowe w pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę – dla pojemnika nr 100.

Bez recepty – dla pojemnika nr 30 i dla opakowania nr 30.

Producent.

Spółka Akcyjna „Firma Farmaceutyczna „Darnica”.

Miejsce pochodzenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Boryspolska 13.