Injesta®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Injesta® (INJESTA®)

Skład:

substancja czynna: progesteron zmikronizowany;

1 kapsułka zawiera 100 mg lub 200 mg progesteronu zmikronizowanego;

substancje pomocnicze: lecytyna, olej słonecznikowy;

skład powłoki kapsułki: żelatyna, glikol propylenowy, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać farmaceutyczna. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne:

kapsułki 100 mg: miękkie żelatynowe kapsułki okrągłe, żółtawe. Zawartość kapsułek – oleista, niemal biała, masło-pastowata mieszanina;

kapsułki 200 mg: miękkie żelatynowe kapsułki owalne, żółtawe. Zawartość kapsułek – oleista, niemal biała, masło-pastowata mieszanina.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonady i leki stosowane w patologii układu rozrodczego. Progogeny. Pochodne pregnenu (4). Progesteron.

Kod ATC G03D A04.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Właściwości farmakologiczne leku wynikają z działania progesteronu — jednego z hormonów ciałka żółtego, który sprzyja tworzeniu się prawidłowego endometrium sekretorycznego u kobiet. Progesteron powoduje przejście błony śluzowej macicy z fazy proliferacji do fazy sekrecji, a po zapłodnieniu sprzyja przejściu do stanu niezbędnego do rozwoju zapłodnionej komórki jajowej. Progesteron obniża pobudliwość i kurczliwość mięśniówki macicy oraz jajowodów. Nie wykazuje aktywności androgennej. Hamuje wydzielanie przez podwzgórze czynników uwalniających hormon люteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH), tłumi wytwarzanie przez przysadkę hormonów gonadotropowych oraz owulację.

Farmakokinetyka

Stosowanie doustne

Po wchłonnięciu leku z przewodu pokarmowego stwierdza się wzrost stężenia progesteronu we krwi zaczynający się od pierwszej godziny. Najwyższe stężenie progesteronu we krwi osiągane jest po 1–3 godzinach od przyjęcia leku (po 1 godzinie — 4,25 ng/ml, po 2 godzinach — 11,75 ng/ml, po 4 godzinach — 8,37 ng/ml, po 6 godzinach — 2 ng/ml oraz po 8 godzinach — 1,64 ng/ml). Głównymi metabolitami progesteronu we krwi są 20α-hydroksy,δ4α-pregnanolon oraz 5α-dihydroprogesteron. Lek jest wydalany z moczem w postaci metabolitów glukuronowych, z których głównym jest 3α,5β-pregnanediol (pregnandiol). Te metabolity są identyczne z metabolitami powstającymi w warunkach fizjologicznej sekrecji ciałka żółtego.

Stosowanie dopochwowe

Po wprowadzeniu do pochwy progesteron jest szybko wchłaniany przez błonę śluzową.

Wzrost stężenia progesteronu we krwi zaczyna się od pierwszej godziny, a najwyższe stężenie we krwi osiągane jest po 1–3 godzinach od zastosowania leku.

Przy średniej dawce zalecanej (100 mg progesteronu na noc) Injesta® umożliwia osiągnięcie i utrzymanie fizjologicznego i stabilnego stężenia progesteronu we krwi (średnio na poziomie 9,7 ng/ml), podobnego do stężenia występującego w fazie ciałka żółtego cyklu miesięcznego z prawidłową owulacją. Dzięki temu lek Injesta® stymuluje odpowiednie dojrzewanie endometrium i sprzyja implantacji embrionu.

Przy wyższych dawkach (powyżej 200 mg na dobę), stopniowo zwiększanych, dopochwowe stosowanie leku umożliwia osiągnięcie stężenia progesteronu we krwi podobnego do stężenia występującego w I trymestrze ciąży.

Metabolizm: metabolity we krwi i w moczu są identyczne z metabolitami występującymi w procesie fizjologicznej sekrecji ciałka żółtego jajnika: we krwi chodzi przede wszystkim o 20α-hydroksy,δ4α-pregnanolon oraz 5α-dihydroprogesteron. Wydalanie z moczem odbywa się w 95% w formie glukuronowych metabolitów, których głównym składnikiem jest 3α,5β-pregnanediol (pregnandiol).

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Stan związane z niedoborem progesteronu.

Stosowanie doustne

Ginekologiczne:

• stan związane z niedoborem progesteronu, a mianowicie:
• zespołem przedmiesiączkowy,
• zaburzenia cyklu menstruacyjnego (dysowulacja, anowulacja),
• włóknisto-torbielowate zmiany w gruczołach piersiowych,
• okres przedklimaktericzny;
• terapia hormonalna zastępcza w menopauzie (w połączeniu z terapią estrogenową);
• niepłodność spowodowana niewystarczającą funkcją ciałka żółtego.

Położnicze:

• zapobieganie nawykowemu lub zagrożeniu poronienia na tle niedoboru ciałka żółtego;
• zagrożenie przedwczesnym porodem.

Stosowanie dopochwowe

• Zmniejszona płodność przy niepłodności pierwotnej lub wtórnej w przypadku częściowego lub całkowitego niedoboru ciałka żółtego (dysowulacja, wspieranie fazy ciałka żółtego w trakcie przygotowania do zapłodnienia in vitro, program dawstwa komórek jajowych). Zapobieganie nawykowemu poronieniu lub zagrożeniu poronienia spontanicznego przy niedoborze ciałka żółtego.
• Zapobieganie przedwczesnym porodom u kobiet z krótkim kanałem szyjki macicy lub u kobiet z wywiadem przedwczesnych samorzutnych porodów.
• Niemożność lub ograniczenie stosowania doustnego leku.

Przeciwwskazania

• Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku.
• Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.
• Podejrzenie lub potwierdzenie nowotworu piersi lub narządów rodnych.
• Niezdiagnozowane krwawienia pochwy.
• Poronienie nieudane lub niekompletne.
• Zakrzepowe zapalenie żył. Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
• Krwotok do mózgu.
• Porfiria.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Podczas hormonalnej terapii zastępczej w menopauzie z zastosowaniem estrogenów zaleca się podawanie progesteronu nie później niż od 12. dnia cyklu.

Jeśli lek Injesta® jest stosowany w połączeniu z beta-adrenomimetykami w celu leczenia zagrożenia przedwczesnym porodem, dawki tych ostatnich mogą być zmniejszone.

Jednoczesne stosowanie innych leków może zmieniać metabolizm progesteronu, prowadząc do wzrostu lub obniżenia stężenia progesteronu we krwi i, odpowiednio, do zmiany działania leku.

Silne induktory enzymów wątrobowych (barbiturany, leki przeciwpadaczkowe (fenytoina), ryfampicyna, fenylbutazon, spironolakton, griseofulwina) powodują zwiększenie metabolizmu na poziomie wątroby.

Niektóre antybiotyki (ampicyliny, tetracykliny) mogą powodować zmiany mikroflory jelitowej, co skutkuje zaburzeniem enterohepatalnego cyklu steroidowego.

Wiadomo, że takie interakcje leków są indywidualne i mogą istotnie różnić się u różnych grup pacjentów, dlatego nie można jednoznacznie przewidywać żadnych objawów klinicznych takich interakcji. Wszystkie progestyny mogą obniżać tolerancję glukozy, co może wymagać zwiększenia dobowej dawki insuliny i innych leków przeciw cukrzycy u chorych na cukrzycę.

Biodostępność progesteronu może być zmniejszona przez palenie tytoniu i zwiększona przez alkohol.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania

Stosowanie leku w zalecanych dawkach nie wykazuje działania antykoncepcyjnego.

Jeśli leczenie rozpoczyna się bardzo wcześnie – na początku cyklu miesięcznego, szczególnie przed 15. dniem cyklu – może dojść do skrócenia cyklu lub krwawienia.

W przypadku krwawień macicznych nie należy stosować leku bez uprzedniego ustalenia ich przyczyny, w szczególności po przeprowadzeniu badania endometrium.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z retencją płynów (np. w przypadku chorób takich jak nadciśnienie, choroby układu sercowo-naczyniowego, nerek, padaczka, migrena, astma oskrzelowa), u osób z historią depresji, z cukrzycą, zaburzeniami funkcji wątroby, nadwrażliwością na światło.

Przed przepisaniem leku należy dokładnie przebadać pacjentów z historią nowotworów w rodzinie oraz pacjentów z nawracającym cholestazą lub trwającym uczuciem swędzenia podczas ciąży, zaburzeniami funkcji wątroby, niewydolnością serca lub nerek, włóknisto-torbielowatym zaburzeniem piersi, padaczką, astmą, otosklerozą, cukrzycą, stwardnieniem rozsianym, toczeniem rumieniowym układowym.

Z uwagi na ryzyko zakrzepowo-zatorowe i metaboliczne, którego nie można całkowicie wykluczyć, należy przerwać przyjmowanie leku w przypadku wystąpienia:

• zaburzeń wzroku, takich jak utrata wzroku, podwójne widzenie, zmiany naczyniowe siatkówki, proptozę, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego;
• zakrzepowo-zatorowych powikłań żylnych lub zakrzepowych powikłań niezależnie od lokalizacji;
• silnego bólu głowy, migreny.

W przypadku wystąpienia amenorii w trakcie leczenia należy potwierdzić lub wykluczyć ciążę, która może być przyczyną amenorii.

Przy donosowym stosowaniu leku możliwe są tłuste wydzieliny, co jest związane z postacią leku.

Ponad połowa wczesnych poronień samoistnych jest spowodowana powikłaniami genetycznymi. Ponadto infekcyjne objawy i zaburzenia mechaniczne mogą być przyczyną wczesnych poronień; jedynym uzasadnieniem przepisania progesteronu byłaby opóźniona ekspulsja martwego jajeczka. W związku z tym przepisanie progesteronu na polecenie lekarza powinno mieć miejsce w przypadkach niedostatecznej sekrecji progesteronu.

Przed rozpoczęciem leczenia pacjentka powinna przejść dokładne badanie medyczne i ginekologiczne, w tym badanie wewnątrzmaciczne i mammologiczne, cytologię wg Papanicolaou, z uwzględnieniem danych z wywiadu, przeciwwskazań i ostrzeżeń dotyczących stosowania. Podczas leczenia zaleca się regularne wizyty u lekarza.

Należy dokładnie ocenić wszystkie ryzyka i korzyści związane z terapią u kobiet otrzymujących hormonoterapię zastępczą.

U pacjentek z objawami menopauzy, które otrzymują lub otrzymywały hormonoterapię zastępczą (HTZ), obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie prawdopodobieństwa rozpoznania raka piersi. Może to wynikać z wcześniejszej diagnostyki, bezpośredniego wpływu HTZ lub kombinacji tych czynników. Ryzyko rozwoju raka piersi rośnie wraz z długością trwania leczenia i powraca do poziomu początkowego po pięciu latach od przerwania HTZ. Rak piersi rozpoznany u pacjentek otrzymujących lub niedawno otrzymujących HTZ jest mniej inwazyjny niż u kobiet, które nie poddawały się leczeniu HTZ. Lekarz powinien omówić z pacjentkami wyższe prawdopodobieństwo rozwoju raka piersi, które może wystąpić u kobiet otrzymujących długoterminową terapię hormonalną, oceniając korzyści z HTZ.

Nie należy przyjmować leku podczas posiłku, lecz przed snem. Jednoczesne spożycie pokarmu zwiększa biodostępność leku.

Lek zawiera lecytynę (z soi) i może powodować reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywkę, wstrząs anafilaktyczny).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Stosowanie leku Injesta® nie jest przeciwwskazane w czasie ciąży, w tym w pierwszych tygodniach [patrz sekcja „Wskazania” (wskazania położnicze)].

W okresie stosowania leku nie zaobserwowano żadnych niekorzystnych skutków działania leku na płód.

Podczas stosowania leku w II i III trymestrze ciąży konieczna jest kontrola funkcji wątroby.

Przejście progesteronu do mleka matki nie zostało dokładnie zbadane. W związku z tym należy unikać przepisywania leku w czasie karmienia piersią.

Istnieją dane dotyczące możliwego rozwoju hipospadias u noworodków po zastosowaniu gestagenów w czasie ciąży w celu zapobiegania nawykowemu poronieniu lub zagrożeniu poronieniem na tle niedostateczności fazy lutealnej, o czym należy poinformować pacjentkę.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Kierowcom i operatorom maszyn: możliwe są senność i zawroty głowy związane z przyjmowaniem leku doustnie.

Stosowanie kapsułek przed snem pozwala uniknąć tych nieprzyjemnych skutków.

Przypadki senności i zawrotów głowy obserwowano wyłącznie po doustnym stosowaniu leku.

Sposób stosowania i dawki

Długość leczenia zależy od charakteru choroby.

Stosowanie doustne

W większości przypadków dawka dzienna wynosi 200–300 mg podawana w 1 lub 2 dawkach (200 mg wieczorem przed snem oraz 100 mg rano, jeśli istnieje taka potrzeba).

• Przy niedostateczności fazy lutealnej (zespół przedmiesiączkowy, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, przedmenopauza, mastopatia włóknisto-torbielowata): lek przyjmuje się przez 10 dni (zwykle od 17. do 26. dnia cyklu włącznie).
• Przy hormonalnej terapii zastępczej w menopauzie: ponieważ samodzielna terapia estrogenami nie jest zalecana, progesteron należy stosować jako uzupełnienie w ostatnich 2 tygodniach każdego cyklu terapeutycznego, po jednotygodniowym wspomaganiu dowolnej terapii zastępczej, podczas której może wystąpić krwawienie odstawienie.
• Przy zagrożeniu przedwczesnym porodem: stosuje się 400 mg leku co 6–8 godzin aż do ustąpienia objawów. Skuteczną dawkę i częstotliwość stosowania dobiera się indywidualnie w zależności od klinicznych objawów zagrożenia przedwczesnym porodem. Po ustąpieniu objawów dawkę leku stopniowo zmniejsza się do dawki utrzymania (np. 200 mg 3 razy dziennie). W tej dawce lek można stosować do 36. tygodnia ciąży.

Stosowanie progesteronu po 36. tygodniu ciąży nie jest zalecane.

Stosowanie doodbytnicze

Kapsułki należy wprowadzać głęboko do pochwy w pozycji leżącej na plecach.

Przed każdym zastosowaniem leku należy dokładnie umyć ręce, dbając o to, by nie pozostał na nich środek myjący.

Średnia dawka wynosi 200 mg progesteronu na dobę (1 kapsułka 200 mg lub 2 kapsułki po 100 mg podzielone na 2 dawki – rano i wieczorem – wprowadzane głęboko do pochwy, w razie potrzeby za pomocą aplikatora). Dawkę można zwiększyć w zależności od reakcji pacjentki.

• Przy częściowej niedostateczności fazy lutealnej (dysowulacja, zaburzenia cyklu menstruacyjnego): dawka dzienna wynosi 200 mg przez 10 dni (zwykle od 17. do 26. dnia cyklu).
• Przy całkowitej niedostateczności fazy lutealnej [pełna brak progesteronu u kobiet z niefunkcjonalnymi (nieobecnymi) jajnikami (donacja komórek jajowych)]: dawkę progesteronu ustala się na 100 mg w 13. i 14. dniu cyklu transferu. Od 15. do 25. dnia cyklu dawka progesteronu wynosi 200 mg podzielone na 2 dawki (rano i wieczorem). Od 26. dnia, w przypadku wczesnej diagnostyki ciąży, dawkę stopniowo zwiększa się (co tydzień) o 100 mg progesteronu na dobę, aż do osiągnięcia maksimum 600 mg progesteronu na dobę podzielone na 3 dawki. Należy przestrzegać tej dawki do 60. dnia.
• Wsparcie fazy lutealnej podczas cyklu zapłodnienia pozaustrojowego: leczenie rozpoczyna się od wieczora dnia transferu embrionów, w dawce 600 mg na dobę podzielonej na 3 dawki (200 mg jednorazowo co 8 godzin).
• W przypadku zagrożenia poronieniem lub w celu zapobiegania nawracającym poronieniom z powodu niedostateczności lutealnej: 200–400 mg na dobę (100–200 mg na dawkę co 12 godzin) do 12. tygodnia ciąży.
• Profilaktyka przedwczesnych porodów u kobiet z krótkim szyjką macicy lub z wywiadem przedwczesnych samorzutnych porodów: dawka wynosi 200 mg na dobę, stosowana wieczorem przed snem od 22. do 36. tygodnia ciąży.

Dzieci. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku u dzieci.

Przedawkowanie

Przedawkowanie może objawiać się objawami działań niepożądanych, w tym sennością, zawrotami głowy, euforią, algomenoreą, skróceniem cyklu, metroragią.

U niektórych pacjentek standardowa dawka może okazać się nadmierna z powodu istniejącej lub wtórnie występującej niestabilnej endogennej sekrecji progesteronu, zwiększonej wrażliwości na lek lub bardzo niskiego stężenia estradiolu we krwi.

W takich przypadkach wystarczy:

• zmniejszyć dawkę progesteronu lub przyjmować progesteron wieczorem przed snem przez 10 dni cyklu w przypadku senności lub krótkotrwałych zawrotów głowy;
• opóźnić początek leczenia do późniejszego terminu w cyklu (np. 19. dzień zamiast 17.) w przypadku skrócenia cyklu lub krwawień;
• sprawdzić, czy u pacjentki otrzymującej hormonalną terapię zastępczą w przedmenopauzie stężenie estradiolu jest wystarczające.

Efekty uboczne

Przy doustnym stosowaniu leku zaobserwowano poniższe zjawiska.

Możliwe są również takie objawy działań niepożądanych jak zmiany libidum, dyskomfort w klatce piersiowej, objawy przedmiesiączkowe, hipertermia, bezsenność, alopecia, hirsutyzm, zakrzepica żylna, embolia tętnicy płucnej, zatrzymanie płynów, zmiany masy ciała, zaburzenia przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne.

Senność i/lub szybko mijające uczucie zawrotów głowy pojawiają się najczęściej w przypadku współistniejącej hipoestrogenii. Szybkie zmniejszenie dawki leku lub zwiększenie dawki estrogenów natychmiast likwiduje te zjawiska, nie obniżając efektu terapeutycznego.

Jeśli leczenie rozpoczyna się bardzo wcześnie w cyklu miesięcznym, szczególnie przed 15. dniem, może dojść do skrócenia cyklu lub krwawień przypadkowych.

Przy donoszeniu pochwowym możliwe są reakcje nadwrażliwości, w tym uczucie pieczenia, swędzenie, zaczerwienienie, a także pojawienie się tłustych wydzieliny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Kapsułki 100 mg: po 10 kapsułek w blisterze, 3 blistry w opakowaniu.

Kapsułki 200 mg: po 10 kapsułek w blisterze, 2 blistry w opakowaniu.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Lokalizacja producenta oraz jego adres miejsca prowadzenia działalności

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.