Gabana®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Gabana® (GABANA)

Skład:

substancja czynna: pregabalina;

1 kapsułka zawiera 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny w przeliczeniu na suchą substancję;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; skrobia prażelatynizowana; talk;

otoczka kapsułki: żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), niebieski patentowany (E 133) – dla dawki 25 mg i 50 mg; żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171) – dla dawki 75 mg;

żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), czerwień Ponsa 4R (E 124), niebieski patentowany (E 131), czarny diamentowy (E 151) – dla dawki 150 mg;

żelatyna, kandyryn srebrny (krzemian glinio-potasowy E 555, dwutlenek tytanu E 171), niebieski diamentowy (E 133) – dla dawki 300 mg.

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

• kapsułki 25 mg: twarde żelatynowe kapsułki numer „2” z białym korpusem i niebieską pokrywką; zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały;
• kapsułki 50 mg: twarde żelatynowe kapsułki numer „2”, korpus i pokrywka niebieskie; zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały;
• kapsułki 75 mg: twarde żelatynowe kapsułki z białym nieprzezroczystym korpusem i białą pokrywką; zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały;
• kapsułki 150 mg: twarde żelatynowe kapsułki z białym nieprzezroczystym korpusem i niebieską pokrywką; zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały;
• kapsułki 300 mg: twarde żelatynowe kapsułki numer „0”, korpus i pokrywka perłowe, niebieskawe; zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe. Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Gabapentynoidy. Pregabalina. Kod ATC N02BF02.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Substancja czynna – pregabalina, analog kwasu γ-aminomasłowego [(S)-3-(aminometyle)-5-metyloheksanowy kwas].

Mechanizm działania

Pregabalina wiąże się z podjednostką pomocniczą (białko α2–δ) potencjałozależnych kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN).

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

• Ból neuropatyczny *

W badaniach wykazano skuteczność leku w leczeniu neuropatii cukrzycowej, neuralgii poherpetycznej oraz uszkodzenia rdzenia kręgowego. Skuteczność leku w innych rodzajach bólu neuropatycznego nie była badana.

Pregabalinę badano w 10 kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do 13 tygodni z dawkowaniem leku dwa razy na dobę oraz w badaniach trwających do 8 tygodni z dawkowaniem trzy razy na dobę. Ogólne profile bezpieczeństwa i skuteczności dla schematów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do 12 tygodni, w których lek stosowano w leczeniu bólu neuropatycznego, zmniejszenie bólu o pochodzeniu obwodowym i centralnym obserwowano już po pierwszym tygodniu i utrzymywało się przez cały okres leczenia.

W kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących bólu neuropatycznego obwodowego u 35% pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 18% pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano poprawę o 50% według skali oceny bólu. Wśród pacjentów, u których nie występowała senność, taką poprawę obserwowano u 33% pacjentów przyjmujących pregabalinę i u 18% pacjentów z grupy placebo. Wśród pacjentów, u których występowała senność, odsetek pacjentów odpowiadających na terapię wynosił 48% w grupie pregabaliny i 16% w grupie placebo.

W kontrolowanym badaniu klinicznym dotyczącym bólu neuropatycznego o pochodzeniu centralnym u 22% pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 7% pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano poprawę o 50% według skali oceny bólu.

• Epilepsja *

Leczenie wspomagające. Pregabalinę badano w trzech kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 tygodni z dawkowaniem dwa lub trzy razy na dobę. Ogólne profile bezpieczeństwa i skuteczności dla schematów dawkowania dwa i trzy razy na dobę były podobne.

Zmniejszenie częstości napadów drgawkowych obserwowano już w pierwszym tygodniu.

Dzieci. Skuteczność i bezpieczeństwo pregabaliny jako środka wspomagającego w epilepsji u dzieci w wieku do 12 lat oraz u nastolatków nie zostały ustalone. Reakcje niepożądane obserwowane w badaniu farmakokinetyki i tolerancji, do którego włączono pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 16 lat (n = 65) z napadami częściowymi, były podobne do reakcji niepożądanych u dorosłych. Wyniki 12-tygodniowego badania z randomizacją i kontrolą placebo z udziałem 295 dzieci w wieku od 4 do 16 lat oraz 14-dniowego badania z randomizacją i kontrolą placebo z udziałem 175 dzieci w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat, którego celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa pregabaliny jako terapii wspomagającej napadów częściowych, oraz dwóch otwartych badań bezpieczeństwa trwających 1 rok z udziałem odpowiednio 54 i 431 dzieci w wieku od 3 miesięcy do 16 lat z epilepsją wskazują, że takie reakcje niepożądane jak gorączka i infekcje dróg oddechowych górnych występują u dzieci częściej niż u dorosłych pacjentów z epilepsją (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Sposób stosowania i dawki” oraz „Reakcje niepożądane”).

W 12-tygodniowym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo dzieciom (w wieku od 4 do 16 lat) podawano pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (maksymalnie 150 mg/dobę), pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo. Co najmniej 50% zmniejszenie napadów częściowych w porównaniu z poziomem wyjściowym zaobserwowano u 40,6% pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 10 mg/kg na dobę (p = 0,0068 w porównaniu z placebo), u 29,1% pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg/dobę (p = 0,2600 w porównaniu z placebo) oraz u 22,6% pacjentów przyjmujących placebo.

W 14-dniowym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo dzieciom (w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat) podawano pregabalinę w dawce 7 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 14 mg/kg/dobę lub placebo. Mediana dziennej częstości napadów na poziomie wyjściowym i wizycie końcowej wynosiła odpowiednio 4,7 i 3,8 w grupie przyjmującej pregabalinę w dawce 7 mg/kg/dobę, 5,4 i 1,4 w grupie przyjmującej pregabalinę w dawce 14 mg/kg/dobę oraz 2,9 i 2,3 w grupie placebo. Pregabalina w dawce 14 mg/kg/dobę istotnie zmniejszała przekształconą logarytmicznie częstość napadów częściowych w porównaniu z placebo (p = 0,0223); pregabalina w dawce 7 mg/kg/dobę nie wykazała poprawy w porównaniu z placebo.

W 12-tygodniowym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo u pacjentów z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie ogólnymi (PTKG) 219 pacjentom w wieku od 5 do 65 lat (w tym 66 osób w wieku od 5 do 16 lat) podawano pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę (maksymalnie 300 mg/dobę) lub 10 mg/kg/dobę (maksymalnie 600 mg/dobę) lub placebo jako terapię wspomagającą. Co najmniej 50% zmniejszenie częstości napadów PTKG zaobserwowano odpowiednio u 41,3%, 38,9% i 41,7% pacjentów przyjmujących pregabalinę w dawce 5 mg/kg/dobę, pregabalinę w dawce 10 mg/kg/dobę oraz placebo.

Monoterapia (u pacjentów z nowo zdiagnozowaną chorobą). Pregabalinę badano w jednym kontrolowanym badaniu klinicznym trwającym 56 tygodni z dawkowaniem dwa razy na dobę. W przypadku stosowania pregabaliny nie osiągnięto porównywalnego poziomu skuteczności w porównaniu z lamotrygliną, zgodnie z oceną po 6 miesiącach punktu końcowego – braku napadów drgawkowych. Pregabalina i lamotryglin były równie bezpieczne i dobrze tolerowane.

• Uogólnione zaburzenie lękowe *

Pregabalinę badano w 6 kontrolowanych badaniach trwających 4–6 tygodni, jednym badaniu trwającym 8 tygodni z udziałem pacjentów starszych oraz jednym długotrwałym badaniu dotyczącego zapobiegania nawrotom z podwójną ślepą fazą zapobiegania nawrotom trwającą 6 miesięcy.

Zmniejszenie objawów uogólnionego zaburzenia lękowego według skali Hamiltona do oceny lęku (HAM-A) obserwowano już w pierwszym tygodniu.

W kontrolowanych badaniach klinicznych (trwających 4–8 tygodni) u 52% pacjentów przyjmujących pregabalinę oraz u 38% pacjentów z grupy placebo zaobserwowano poprawę o co najmniej 50% według całkowitej liczby punktów w skali HAM-A od poziomu wyjściowego do punktu końcowego.

Podczas kontrolowanych badań nieostrość widzenia częściej występowała u pacjentów przyjmujących pregabalinę niż u pacjentów przyjmujących placebo. W większości przypadków zjawisko to ustępowało przy kontynuacji terapii. Badanie okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości wzroku, formalne sprawdzenie pola widzenia oraz badanie dna oka z poszerzonym źrenicą) w ramach kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzono u ponad 3600 pacjentów. U tych pacjentów ostrość wzroku pogorszyła się u 6,5% pacjentów w grupie pregabaliny i u 4,8% pacjentów w grupie placebo. Zmiany pola widzenia stwierdzono u 12,4% pacjentów przyjmujących pregabalinę i u 11,7% pacjentów z grupy placebo. Zmiany dna oka stwierdzono u 1,7% pacjentów przyjmujących pregabalinę i u 2,1% pacjentów z grupy placebo.

• Fibromialgia *

Skuteczność pregabaliny została potwierdzona w jednym 14-tygodniowym podwójnym ślepych badaniu z kontrolą placebo wieloośrodkowym oraz w jednym 6-tygodniowym zrandomizowanym badaniu odstawienia. Do tych badań włączono pacjentów z rozpoznaniem „fibromialgia” zgodnie z kryteriami Amerykańskiego Kolegium Reumatologii (rozległy ból trwający 3 miesiące w wywiadzie oraz ból obecny w 11 lub więcej z 18 specyficznych punktów bólu). Badania wykazały zmniejszenie bólu według wizualnej skali analogowej. Poprawę potwierdzono również według ogólnej oceny pacjenta i ankiety dotyczące wpływu fibromialgii.

Dzieci. Przeprowadzono badanie z kontrolą placebo trwające 15 tygodni z udziałem 107 dzieci w wieku 12–17 lat z fibromialgią, które przyjmowały pregabalinę w dawce 75–450 mg na dobę. Według wyników oceny pierwotnego punktu końcowego skuteczności (zmiana ogólnej intensywności bólu od poziomu wyjściowego do 15 tygodnia; obliczona za pomocą 11-punktowej skali oceny) zaobserwowano liczbowo większą poprawę u pacjentów przyjmujących pregabalinę w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, ale poprawa ta nie osiągnęła istotności statystycznej. Najczęstsze reakcje niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych to zawroty głowy, nudności, ból głowy, przyrost masy ciała i osłabienie. Ogólny profil bezpieczeństwa u nastolatków był podobny do profilu u dorosłych z fibromialgią.

• Farmakokinetyka *

Wskazniki farmakokinetyczne pregabaliny w stanie stacjonarnym były podobne u zdrowych ochotników, pacjentów z epilepsją przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z przewlekłym bólem.

Absorpcja

Pregabalina jest szybko wchłaniana po przyjęciu na czczo i osiąga maksymalne stężenie (Cmax) we krwi w ciągu 1 godziny po pojedynczym i wielokrotnym podaniu. Obliczona biodostępność pregabaliny po doustnym podaniu wynosi 90% lub więcej i nie zależy od dawki. Po wielokrotnym podaniu stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 24–48 godzin. Prędkość wchłaniania pregabaliny zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, co prowadzi do zmniejszenia Cmax o około 25–30% i wydłużenia czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) o około 2,5 godziny. Jednak jednoczesne przyjmowanie pregabaliny z posiłkiem nie miało klinicznie istotnego wpływu na stopień jej absorpcji.

Rozkład

W badaniach przedklinicznych wykazano, że pregabalina przenika przez barierę krew-mózg u szczurów, myszy i małp. Pregabalina przenika również przez łożysko u szczurów i do mleka szczurów w okresie laktacji. U człowieka pozorny objętość rozkładu pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg. Pregabalina nie wiąże się z białkami osocza krwi.

Metabolizm

U człowieka pregabalina ulega niewielkiemu metabolizmowi. Po podaniu dawki pregabaliny znaczonej radioaktywną znacznikiem około 98% radioaktywnej substancji wydalało się z moczem w postaci niezmienionej pregabaliny. Część N-metylowanej pochodnej pregabaliny – głównego metabolitu leku, wykrywanego w moczu, wynosiła 0,9% podanej dawki. W badaniach przedklinicznych nie następowała racemizacja S-enancjomeru pregabaliny do R-enancjomeru.

Wydalanie

Pregabalina jest wydalana z krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci głównie przez wydalanie nerki. Średni okres półwydalenia pregabaliny wynosi 6,3 godziny. Klirens plazmatyczny i nerkowy pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Farmakokinetyka. Niewydolność nerek”).

Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek lub pacjentom poddawanym hemodializie należy dostosować dawkę leku (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela 1).

Liniowość/nieliniowość

Farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa w całym zalecanym zakresie dawek. Zmienność farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów jest niska (poniżej 20%). Farmakokinetyka dawek wielokrotnych jest przewidywalna na podstawie danych uzyskanych po podaniu dawki pojedynczej. W związku z tym nie ma potrzeby planowego monitorowania stężenia pregabaliny we krwi.

Płeć

Wyniki badań klinicznych wskazują na brak klinicznie istotnego wpływu płci na stężenie pregabaliny we krwi.

Niewydolność nerek

Klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Ponadto pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza krwi za pomocą hemodializy (po 4 godzinach hemodializy stężenie pregabaliny we krwi zmniejsza się o około 50%). Ponieważ wydalanie nerkowe jest główną drogą eliminacji pregabaliny, pacjentom z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę pregabaliny, a po hemodializie podać dawkę uzupełniającą (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela 1).

Niewydolność wątroby

Nie przeprowadzono specjalnych badań farmakokinetyki z udziałem pacjentów z niewydolnością wątroby. Ponieważ pregabalina nie ulega istotnemu metabolizmowi i jest wydalana z moczem głównie w niezmienionej postaci, mało prawdopodobne jest, aby zaburzenia funkcji wątroby istotnie wpływały na stężenie pregabaliny we krwi.

Dzieci

Farmakokinetykę pregabaliny oceniano u dzieci z epilepsją (grupy wiekowe: od 1 do 23 miesięcy, od 2 do 6 lat, od 7 do 11 lat i od 12 do 16 lat) po podaniu dawek 2,5 mg/kg/dobę, 5 mg/kg/dobę, 10 mg/kg/dobę i 15 mg/kg/dobę w ramach badania farmakokinetyki i tolerancji.

Po doustnym podaniu pregabaliny dzieciom na czczo tmax we krwi był ogólnie podobny we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin po przyjęciu.

Wartości Cmax i pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze wzrostem dawki w każdej grupie wiekowej. U dzieci o masie ciała do 30 kg wartości AUC były o 30% niższe, co wynika z 43% wzrostu klirensu skorygowanego masą ciała u tych pacjentów w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≥ 30 kg.

Ostateczny okres półwydalenia pregabaliny wynosił średnio około 3–4 godziny u dzieci do 6 lat i 4–6 godzin u dzieci od 7 roku życia.

W analizie populacyjnej farmakokinetyki wykazano, że klirens kreatyniny był istotnym kowariantem klirensu doustnej pregabaliny, a masa ciała była istotnym kowariantem pozornego objętości rozkładu doustnej pregabaliny, a związek ten był podobny u dzieci i dorosłych pacjentów.

Farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku do 3 miesięcy nie badano (patrz sekcje „Farmakodynamika”, „Sposób stosowania i dawki” oraz „Reakcje niepożądane”).

Pacjenci starsi

Klirens pregabaliny ma tendencję do zmniejszania się z wiekiem. Takie zmniejszenie klirensu pregabaliny przy jej doustnym stosowaniu jest zgodne ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny związanym z wiekiem. Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek związanym z wiekiem może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, tabela 1).

Karmienie piersią

Farmakokinetykę pregabaliny po jej stosowaniu w dawce 150 mg co 12 godzin (dawka dobową 300 mg) oceniano u 10 kobiet karmiących piersią, co najmniej 12 tygodni po porodzie. Karmienie piersią nie wpływało lub miało nieistotny wpływ na farmakokinetykę pregabaliny. Pregabalina przenikała do mleka matki, przy czym jej średnie stężenia w stanie stacjonarnym wynosiły około 76% stężeń we krwi matki. Obliczona dawka, którą niemowlę otrzymuje z mlekiem matki (przy średnim spożyciu mleka 150 ml/kg/dobę) od matki przyjmującej pregabalinę w dawce 300 mg/dobę lub w maksymalnej dawce 600 mg/dobę, wynosi odpowiednio 0,31 lub 0,62 mg/kg/dobę. Obliczone dawki stanowią około 7% całkowitej dobowej dawki u matki przeliczonej na mg/kg.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Ból neuropatyczny

Lek Gabana® jest wskazany w leczeniu bólu neuropatycznego o pochodzeniu obwodowym lub centralnym u dorosłych.

Epilepsja

Lek Gabana® jest wskazany u dorosłych jako leczenie wspomagające napadów częściowych z drugorzędną generalizacją lub bez niej.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Lek Gabana® jest wskazany w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego u dorosłych.

Fibromialgia

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku (patrz rozdział „Skład”).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji

Ponieważ pregabalina jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, ulega niewielkiej biotransformacji w organizmie człowieka (mniej niż 2% dawki wydalanej z moczem stanowią metabolity), nie hamuje in vitro metabolizmu innych leków oraz nie wiąże się z białkami osocza krwi, mało prawdopodobne jest, że pregabalina może powodować interakcje farmakokinetyczne lub być przedmiotem takich interakcji.

Badania in vivo oraz analiza populacyjna farmakokinetyki

W badaniach in vivo nie zaobserwowano istotnej klinicznie interakcji farmakokinetycznej między pregabaliną a fenytoiną, karbamazepiną, kwasem walproinowym, lamotrydzyną, gabapentyną, lorazepanem, oksykodonem ani etanolem. Analiza populacyjna farmakokinetyki wykazała, że doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina oraz topiramat nie mają klinicznie istotnego wpływu na klirens pregabaliny.

Leki przeciwhormonalne doustne, noretynodrel oraz/lub etyniloestradiol

Jednoczesne stosowanie pregabaliny z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, noretynodrelem i/lub etyniloestradiolem nie wpływa na farmakokinetykę stanu stacjonarnego żadnego z tych leków.

Leki oddziałujące na OUN

Pregabalina może wzmacniać działanie etanolu i lorazepanu. W okresie nadzoru po wprowadzeniu na rynek zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej, śpiączki i skutku śmiertelnego u pacjentów przyjmujących pregabalinę w połączeniu z opioidami i/lub innymi lekami hamującymi funkcję OUN. Pregabalina prawdopodobnie nasila zaburzenia funkcji poznawczych i podstawowych funkcji motorycznych wywołane przez oksykodon.

Interakcje u pacjentów w wieku podeszłym

Nie przeprowadzono specjalnych badań farmakodynamicznych interakcji z udziałem pacjentów w wieku podeszłym. Badania interakcji leków prowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania

Pacjenci z cukrzycą

Zgodnie z obecną praktyką kliniczną niektórzy pacjenci z cukrzycą, u których doszło do przyrostu masy ciała podczas stosowania pregabaliny, mogą wymagać dostosowania dawki leków hipoglikemizujących.

Reakcje nadwrażliwości

Opisywano przypadki wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego. W przypadku wystąpienia takich objawów obrzęku naczynioruchowego jak obrzęk twarzy, obrzęk okolicy ust lub obrzęk dróg oddechowych górnych, należy natychmiast przerwać stosowanie pregabaliny.

Ciężkie odczyny skórne (COO)

Podczas leczenia pregabaliną rzadko opisywano ciężkie odczyny skórne (COO), w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TEN), które mogą być zagrażające życiu lub mieć śmiertelny skutek. Pacjentom należy przekazać informację o objawach i objawach tych reakcji oraz należy dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie pregabaliny i rozważyć leczenie alternatywne (w razie potrzeby).

Zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja i zaburzenia psychiczne

Stosowanie pregabaliny wiązało się z wystąpieniem zawrotów głowy i senności, co może zwiększyć ryzyko urazów (upadków) u pacjentów w podeszłym wieku. Opisywano przypadki utraty przytomności, dezorientacji oraz zaburzeń psychicznych. Dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność, dopóki nie ustali się możliwy wpływ leku.

Zaburzenia wzroku

Podczas badań częściej zgłaszano przypadki nieostrego widzenia u pacjentów stosujących pregabalinę w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo. W większości przypadków zjawisko to ustępowało przy dalszym stosowaniu leku.

Wiadomo, że w badaniach, w których przeprowadzano badania okulistyczne, częstotliwość przypadków pogorszenia ostrości wzroku oraz zmian pola widzenia była wyższa u pacjentów stosujących pregabalinę w porównaniu z pacjentami z grupy placebo; częstotliwość występowania zmian dna oka była wyższa u pacjentów z grupy placebo (patrz sekcja „Właściwości farmakodynamiczne”).

Zgłaszano również odczyny skórne ze strony narządów wzroku, w tym utratę wzroku, nieostrość widzenia lub inne zmiany ostrości wzroku, z których wiele miało charakter tymczasowy. Przerwanie stosowania pregabaliny może prowadzić do ustąpienia lub zmniejszenia się tych objawów ze strony narządów wzroku.

Niewydolność nerek

Zgłaszano przypadki rozwoju niewydolności nerek. Czasem ten efekt był odwracalny po przerwaniu stosowania pregabaliny.

Wycofanie współistniejących leków przeciwpadaczkowych

Brakuje danych dotyczących odstawienia współistniejących leków przeciwpadaczkowych po osiągnięciu kontroli nad napadami w wyniku dodania do leczenia pregabaliny, aby przejść do monoterapii pregabaliną.

Objawy odstawienia

U niektórych pacjentów po przerwaniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia pregabaliną obserwowano objawy odstawienia leku. Zgłaszano takie objawy jak bezsenność, ból głowy, nudności, niepokój, biegunka, objawy grypopodobne, drażliwość, depresja, myśli samobójcze, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy, wskazujące na uzależnienie lekowe. Pojawienie się objawów odstawienia po przerwaniu przyjmowania pregabaliny może wskazywać na uzależnienie lekowe (patrz sekcja „Odczyny niepożądane”). Informację tę należy przekazać pacjentowi przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli stosowanie pregabaliny należy przerwać, zaleca się robić to stopniowo przez co najmniej 1 tydzień niezależnie od wskazań (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Drgawki, w szczególności stan padaczkowy i wielkie napady padaczkowe, mogą wystąpić podczas leczenia pregabaliną lub niedługo po przerwaniu jej stosowania.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość występowania i ciężkość objawów odstawienia mogą zależeć od dawki.

Niewydolność serca

Zgłaszano przypadki niewydolności serca u niektórych pacjentów przyjmujących pregabalinę. Reakcja ta występowała głównie podczas leczenia pregabaliną bólu neuropatycznego u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego. U takich pacjentów należy stosować pregabalinę z ostrożnością. Po przerwaniu stosowania pregabaliny zjawisko to może ustąpić.

Leczenie neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym w wyniku urazu rdzenia kręgowego

Podczas leczenia neuropatycznego bólu o pochodzeniu centralnym w wyniku urazu rdzenia kręgowego ogólna częstość występowania odczynów niepożądanych, a zwłaszcza odczynów niepożądanych ze strony OUN, takich jak senność, była zwiększona. Może to być związane z działaniem addytywnym współistniejących leków (np. leków przeciwwspastycznych), które są konieczne do leczenia tego stanu. Należy wziąć to pod uwagę przy przepisywaniu pregabaliny tym pacjentom.

Depresja oddychania

Zgłaszano przypadki ciężkiej depresji oddychania w związku ze stosowaniem pregabaliny. Pacjenci z zaburzoną funkcją oddechową, chorobami układu oddechowego lub neurologicznymi, z niewydolnością nerek, pacjenci przyjmujący jednocześnie leki depresyjne OUN oraz osoby w podeszłym wieku mogą mieć większe ryzyko wystąpienia tej ciężkiej reakcji niepożądanej. U tych pacjentów może być konieczna korekta dawki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Mysli i zachowania samobójcze

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów otrzymujących leczenie lekami przeciwpadaczkowymi z powodu określonych wskazań. Metaanaliza randomizowanych, kontrolowanych placebo badań nad lekami przeciwpadaczkowymi wykazała również nieznaczny wzrost ryzyka wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm powstawania tego ryzyka jest nieznany. Przypadki myśli i zachowań samobójczych obserwowano u pacjentów przyjmujących pregabalinę w okresie postmarketingowym (patrz sekcja „Odczyny niepożądane”). Epidemiologiczne badanie wykorzystujące projekt badania z samokontrolą (porównanie okresów leczenia z okresami bez leczenia u tej samej osoby) wykazało zwiększone ryzyko nowych wystąpień zachowań samobójczych i śmiertelnych przypadków samobójstw u pacjentów przyjmujących pregabalinę.

Pacjenci (oraz osoby opiekujące się nimi) powinni skontaktować się z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem pojawienia się objawów myśli i zachowań samobójczych, a należy rozważyć możliwość odpowiedniego leczenia. Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia pregabaliną w przypadku pojawienia się myśli i zachowań samobójczych.

Utrudnienia dolnych odcinków przewodu pokarmowego

Zgłaszano przypadki pogorszenia funkcji dolnych odcinków przewodu pokarmowego (takie jak niedrożność jelita, niedrożność jelita paralityczna, zaparcia) w wyniku przyjmowania pregabaliny w połączeniu z lekami, które mogą powodować zaparcia, np. opioidowymi lekami przeciwbólowymi. W przypadku jednoczesnego stosowania pregabaliny i opioidów należy podjąć środki zapobiegające zaparciom (szczególnie u kobiet i pacjentów w podeszłym wieku).

Jednoczesne stosowanie z opioidami

Zaleca się ostrożne stosowanie pregabaliny jednocześnie z opioidami ze względu na ryzyko depresji funkcji OUN (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów przyjmujących pregabalinę jednocześnie z opioidem stwierdzono zwiększone ryzyko śmiertelnych skutków związanych z opioidami w porównaniu z samym przyjmowaniem opioidów (skorygowana wartość szans [aOR], 1,68 [95 % CI, 1,19 – 2,36]). Zwiększone ryzyko to obserwowano przy niskich dawkach pregabaliny (≤ 300 mg, 1,52 aOR [95 % CI, 1,04 – 2,22]) z tendencją do wzrostu ryzyka przy wysokich dawkach pregabaliny (> 300 mg, 2,55 aOR [95 % CI, 1,24 – 5,06]).

Nieprawidłowe stosowanie, nadużycie lub uzależnienie

Pregabalina może powodować uzależnienie lekowe, które może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych. Zgłaszano przypadki nadużyć i nieprawidłowego stosowania. Pacjenci z historią nadużywania substancji psychoaktywnych mogą mieć większe ryzyko nieprawidłowego stosowania pregabaliny, nadużyć i uzależnienia, dlatego u tych pacjentów należy stosować pregabalinę z ostrożnością. Przed przepisaniem pregabaliny należy dokładnie ocenić ryzyko nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnienia.

Pacjentów otrzymujących pregabalinę należy monitorować pod kątem objawów nieprawidłowego stosowania, nadużyć lub uzależnienia, takich jak rozwój tolerancji, przekraczanie dawki oraz zachowania skierowane na uzyskanie leku.

Encefalopatia

Zgłaszano przypadki encefalopatii, które występowały głównie u pacjentów z chorobami współistniejącymi, które mogą wywołać encefalopatię.

Kobiety w wieku rozrodczym/kontracepcja

Stosowanie pregabaliny w I trymestrze ciąży może powodować poważne wady wrodzone u płodu. Pregabaliny nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że korzyści dla ciężarnej są wyraźnie większe niż potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub laktacji”).

Składniki pomocnicze

Lek Gabana**®** zawiera laktozę. Pacjentom z takimi rzadkimi, dziedzicznymi schorzeniami jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie należy stosować tego leku.

Lek Gabana**®** w dawce 150 mg zawiera barwniki diamentowy czarny oraz ponso 4R (purpurowy 4R), które mogą powodować reakcje alergiczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub laktacji

Kobiety w wieku rozrodczym/środki antykoncepcyjne dla kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ciąża

W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność rozrodczą: pregabalina przenikała przez łożysko u szczurów (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Pregabalina może przenikać przez łożysko człowieka.

Poważne wady wrodzone

W badaniu obserwacyjnym przeprowadzonym w krajach skandynawskich, w którym obserwowano ponad 2700 ciąż, wykazano większą częstość występowania poważnych wad wrodzonych (PWV) wśród populacji dzieci (żywo urodzonych lub martwo urodzonych), które były narażone na działanie pregabaliny w I trymestrze ciąży, w porównaniu z populacją nie narażoną na takie działanie (5,9 % w porównaniu z 4,1 %).

Ryzyko rozwoju PWV u dzieci, których matki stosowały pregabalinę w I trymestrze ciąży, było nieco wyższe w porównaniu z dziećmi, które nie były narażone na takie działanie wewnątrzmacicznie (skorygowany współczynnik częstości i 95 % przedział ufności: 1,14 (0,96–1,35)), oraz w porównaniu z dziećmi, które były narażone na działanie lamotryginy (1,29 (1,01–1,65)) lub duloksytyny (1,39 (1,07–1,82)).

Analiza konkretnych wad rozwojowych wykazała wyższe ryzyko wystąpienia wad rozwojowych układu nerwowego, oczu, szczelin wargi i podniebienia, wad rozwojowych dróg moczowych i narządów płciowych, ale liczba takich wad była niewielka, a oszacowania niepewne.

Lek Gabana**®** nie powinien być stosowany w okresie ciąży bez pilnej potrzeby (przepisywać tylko wtedy, gdy korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu).

Laktacja

Niewielkie ilości pregabaliny wykryto w mleku kobiet karmiących piersią. Należy poinformować kobiety karmiące piersią, że karmienie piersią nie jest zalecane podczas stosowania pregabaliny.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu pregabaliny na płodność kobiet.

W badaniu klinicznym oceniającym wpływ pregabaliny na ruchliwość plemników zdrowi ochotnicy mężczyźni przyjmowali pregabalinę w dawce 600 mg/dobę. Po trzech miesiącach stosowania pregabaliny nie zaobserwowano wpływu na ruchliwość plemników.

W badaniu płodności u samic szczurów zaobserwowano niepożądany wpływ na funkcję rozrodczą. W badaniu płodności u samców szczurów zaobserwowano niepożądany wpływ na funkcję rozrodczą i rozwój. Kliniczna istotność tych wyników jest nieznana.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów

Pregabalina może mieć nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Pregabalina może powodować zawroty głowy i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Dlatego pacjentom należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub pracy z złożoną techniką lub innej potencjalnie niebezpiecznej działalności, dopóki nie ustali się, czy pregabalina wpływa na ich zdolność do wykonywania takiej działalności.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Lek Gabana® należy przyjmować niezależnie od posiłków.

Lek Gabana® przeznaczony jest wyłącznie do doustnego stosowania.

Dawki

Zakres dawek może się wahać w granicach 150–600 mg na dobę. Dawkę dzienną należy podzielić na 2 lub 3 dawki.

Ból neuropatyczny

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od skuteczności i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po okresie od 3 do 7 dni, a w razie potrzeby – do maksymalnej dawki 600 mg na dobę po dodatkowym siedmiodniowym okresie.

Epilepsja

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę, podzielonej na 2 lub 3 dawki. W zależności od skuteczności i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu stosowania. Po kolejnym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej – 600 mg na dobę.

Ogólne zaburzenie lękowe

Dawkę, którą dzieli się na 2 lub 3 dawki, można zmieniać w granicach 150–600 mg na dobę. Należy okresowo oceniać konieczność kontynuowania leczenia.

Leczenie pregabaliny można rozpocząć od dawki 150 mg na dobę. W zależności od skuteczności i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę po pierwszym tygodniu stosowania. Po kolejnym tygodniu stosowania dawkę można zwiększyć do 450 mg na dobę. Po jeszcze jednym tygodniu dawkę można zwiększyć do maksymalnej – 600 mg na dobę.

Fibromialgia

Zalecana dawka leku do leczenia fibromialgii wynosi od 300 do 450 mg na dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 75 mg dwa razy dziennie (150 mg na dobę). W zależności od skuteczności i tolerancji, dawkę można zwiększyć do 150 mg dwa razy dziennie (300 mg na dobę) w ciągu jednego tygodnia. U pacjentów, u których dawka 300 mg na dobę okazuje się niewystarczająco skuteczna, dawkę można zwiększyć do 225 mg dwa razy dziennie (450 mg na dobę). Choć istnieje badanie dotyczące stosowania dawki 600 mg na dobę, nie ma dowodów na to, że zastosowanie tej dawki przyniesie dodatkowe korzyści; ponadto taka dawka miała gorszą tolerancję. Ze względu na zależne od dawki działania niepożądane, nie zaleca się stosowania dawek wyższych niż 450 mg na dobę. Ponieważ pregabalina jest wydalana głównie przez nerki, należy dostosować dawkę leku u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek.

Przerywanie leczenia pregabaliny

Zgodnie z obecną praktyką kliniczną, w razie potrzeby przerwania terapii pregabaliny zaleca się stopniowe odstawienie leku, co najmniej przez jeden tydzień, niezależnie od wskazań (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Pregabalina jest wydalana z krążenia ogólnego w niezmienionej postaci głównie poprzez wydzielanie przez nerki. Ponieważ klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Farmakokinetyka”), należy dostosować dawkę u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek indywidualnie, zgodnie z klirens kreatyniny (CLcr), jak podano w tabeli 1 i obliczono według wzoru:

Pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza krwi za pomocą hemodializy (50 % leku w ciągu 4 godzin). U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę dzienną pregabaliny należy dostosować zgodnie z funkcją nerek. Oprócz dawki dobowej, bezpośrednio po każdej 4-godzinnej procedurze hemodializy należy podać dodatkową dawkę leku (patrz tabela 1).

Tabela 1

Dostosowanie dawki pregabaliny w zależności od funkcji nerek

* Całkowitą dawkę dzienną (mg/24 godz.) należy podzielić przez liczbę dawek zgodnie z zalecanym schematem dawkowania, aby uzyskać dawkę w mg/na dawkę.

• Dawkowanie uzupełniające – pojedyncza dawka uzupełniająca leku.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz dział «Farmakokinetyka»).

Pacjenci w wieku podeszłym (65 lat i więcej)

U pacjentów w wieku podeszłym może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny ze względu na pogorszenie funkcji nerek (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania»).

Dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Gabana® u dzieci w wieku do 18 roku życia. Dostępne dane przedstawiono w sekcji «Działania niepożądane», a także w sekcjach «Farmakodynamika» i «Farmakokinetyka», jednak biorąc pod uwagę te informacje, nie można podać żadnych rekomendacji dotyczących dawkowania tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie

Najczęstsze działania niepożądane przy przedawkowaniu pregabaliny to senność, dezorientacja, pobudzenie i niepokój. Otrzymywano również doniesienia o wystąpieniu drgawek. Czasami zgłaszano przypadki śpiączki.

Leczenie przedawkowania pregabaliny polega na ogólnych działaniach wspomagających i, w razie potrzeby, może obejmować hemodializę (patrz dział «Sposób stosowania i dawki», tabela 1).

Efekty uboczne

W programie klinicznym badania pregabaliny lek ten otrzymał ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 uczestników podwójnie ślepych badań kontrolowanych placebo. Najczęściej występującymi efektami ubocznymi były zawroty głowy i senność. Efekty uboczne były zazwyczaj łagodne lub umiarkowane. We wszystkich badaniach kontrolowanych odsetek odstawienia leku z powodu efektów ubocznych wynosił 12% u pacjentów przyjmujących pregabalinę i 5% u pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstsze efekty uboczne prowadzące do przerwania leczenia w grupie pregabaliny to zawroty głowy i senność.

W Tabeli 2 przedstawiono wszystkie efekty uboczne, które występowały częściej niż przy stosowaniu placebo i u więcej niż jednego pacjenta; efekty uboczne są wymienione według klas narządów i układów oraz częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000); nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Wskazane efekty uboczne mogą również być związane z przebiegiem choroby podstawowej i/lub współistniejącym stosowaniem innych leków.

Podczas leczenia neuropatycznego bólu o centralnym pochodzeniu, powstałego w wyniku uszkodzenia rdzenia kręgowego, zwiększała się ogólna częstość występowania efektów ubocznych, efektów ubocznych ze strony OUN oraz szczególnie senności (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Dodatkowe efekty uboczne zgłaszane po wprowadzeniu pregabaliny na rynek zawarte są poniżej i oznaczone w kolumnie „Nieznana częstość”.

Tabela 2

* Podwyższenie poziomu alaninotransaminazy (ALT) i aspataminotransferazy (AST).

U niektórych pacjentów obserwowano objawy odstawienia po zakończeniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia pregabaliny. Zgłaszano takie objawy jak bezsenność, ból głowy, nudności, niepokój, biegunka, objawy grypopodobne, drgawki, pobudzenie, depresja, myśli samobójcze, ból, nadmierna potliwość i zawroty głowy, wskazujące na uzależnienie lekowe. Informację tę należy przekazać pacjentowi przed rozpoczęciem leczenia.

Dane dotyczące odstawienia pregabaliny po długotrwałym stosowaniu wskazują, że częstość występowania i nasilenie objawów odstawienia mogą być zależne od dawki.

Dzieci. Profil bezpieczeństwa pregabaliny ustalony w pięciu badaniach przeprowadzonych u pacjentów pediatrycznych z napadami padaczkowymi częściowymi z wtórną generalizacją lub bez niej (12-tygodniowe badanie skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 4 do 16 lat, n = 295; 14-dniowe badanie skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat, n = 175; badanie farmakokinetyki i tolerancji leku, n = 65; dwa otwarte badania bezpieczeństwa trwające 1 rok, n = 54 oraz n = 431) był podobny do profilu obserwowanego w badaniach u dorosłych pacjentów z padaczką. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w 12-tygodniowym badaniu terapii pregabaliny to senność, gorączka, infekcje dróg oddechowych górnych, zwiększone apetyt, przyrost masy ciała i zapalenie nosa i gardła. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w 14-dniowym badaniu terapii pregabaliny to senność, infekcje dróg oddechowych górnych i gorączka (patrz sekcje „Farmakodynamika”, „Farmakokinetyka” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w zastosowaniu tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

Dla dawek 75 mg, 150 mg, 300 mg – 3 lata.

Dla dawek 25 mg, 50 mg – 1 rok.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 10 kapsuł w blisterze, 2 blistry w puszce.

Kategoria wydania

Na receptę.

Producent

PAТ „Kijewmedpreparat” – dla dawek 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg, 300 mg.

TOO „MARIFARM” – dla dawek 75 mg, 150 mg, 300 mg.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności

Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskiego 139.

ul. Minarikova 8, Maribor, 2000, Słowenia.