Donekx®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Donex® (Donex)

Skład:

substancja czynna: donapezyli hydrochlorid;

1 tabletka zawiera donapezyli hydrochloridu 5 mg lub 10 mg;

substancje pomocnicze: kwas polakrylowy potasu; celuloza mikrokryształowa; laktoza jednowodna; cytrynian sodu bezwodny; aspartam (E 951); sodowa sól kroscyloanu karboksymetylowej celulozy; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki rozpraszające się w jamie ustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 5 mg: tabletki o kształcie okrągłym, płaskie, z zaokrąglonymi krawędziami, od białego do prawie białego koloru, z oznaczeniem „5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie;

tabletki 10 mg: tabletki o kształcie okrągłym, płaskie, z zaokrąglonymi krawędziami, od białego do prawie białego koloru, z oznaczeniem „10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w demencji. Inhibitory cholinesterazy. Kod ATC N06D A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Donepezylu hydrochloride jest specyficznym odwracalnym inhibitorem acetylocholinoesterazy, która jest głównym typem cholinoesterazy w mózgu. W warunkach in vitro wykazano, że zdolność donepezylu hydrochloride do hamowania aktywności tego enzymu przewyższa 1000-krotnie jego zdolność do hamowania aktywności butyrylocholinoesterazy, która występuje głównie poza ośrodkowym układem nerwowym (OUN).

Demenencja w chorobie Alzheimera

Wiadomo, że u pacjentów z chorobą Alzheimera uczestniczących w badaniach klinicznych podawanie donepezylu w dawce 5 mg lub 10 mg raz dziennie prowadziło do odpowiednio 63,6 % i 77,3 % hamowania aktywności acetylocholinoesterazy (określonej w błonie komórkowej erytrocytów). Wykazano, że hamowanie acetylocholinoesterazy w erytrocytach przez donepezylu hydrochloride koreluje ze zmianami wyników w skali ADAS-cog (skala oceny funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera), która pozwala ocenić niektóre aspekty funkcji poznawczych. Nie badano zdolności donepezylu hydrochloride do modyfikowania przebiegu podstawowych zespołów neuropatologicznych. Dlatego niemożliwe jest oszacowanie wpływu donepezylu na postęp choroby.

Skuteczność leczenia donepezylem badano w czterech randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach kontrolowanych placebo: dwóch badaniach trwających 6 miesięcy i dwóch badaniach trwających 1 rok.

Wiadomo, że w sześciomiesięcznym badaniu klinicznym analizowano skuteczność leczenia donepezylem na podstawie połączenia trzech kryteriów: liczba punktów w skali ADAS-Cog (wskaźnik funkcji poznawczych), liczba punktów w skali oceny stanu pacjenta przez lekarza lub opiekunów (skala CIBIC+, wskaźnik ogólnej funkcji) oraz liczba punktów w podskali oceny aktywności codziennej w objawach demencji (wskaźnik zdolności do wykonywania czynności społecznych, pracy domowej, ulubionych zajęć i samoobsługi).

Pacjentów, u których wystąpiła reakcja na leczenie, uznaje się za pacjentów spełniających poniższe kryteria.

Reakcja: poprawa wyniku oceny w skali ADAS-Cog o co najmniej 4 punkty, brak pogorszenia wyniku oceny w skali CIBIC+, brak pogorszenia wyniku w podskali oceny aktywności codziennej w objawach demencji.

* p < 0,05;

** p < 0,01.

Donepezyl powodował zależne od dawki statystycznie istotne zwiększenie liczby pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 3–4 godzinach. Stężenie w osoczu i pole pod krzywą „stężenie – czas” (AUC) wzrastają proporcjonalnie do dawki. Okres półwyladowania wynosi około 70 godzin, dlatego wielokrotne podawanie raz na dobę prowadzi do stopniowego osiągnięcia stężenia równowagowego. Stan równowagi osiągany jest w przybliżeniu w ciągu 3 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Po osiągnięciu stanu równowagi stężenie chlorowodorku donepezylu oraz związana z nim aktywność farmakodynamiczna prawie nie zmieniają się w ciągu doby.

Jedzenie nie wpływa na wchłanianie chlorowodorku donepezylu.

Rozkład

Około 95 % chlorowodorku donepezylu wiąże się z białkami osocza. Stopień wiązania z białkami osocza aktywnego metabolitu 6-O-desmetyldonepezylu jest nieznany. Rozkład chlorowodorku donepezylu w różnych tkankach organizmu nie był dokładnie badany. Jednak w badaniu bilansu masowego z udziałem zdrowych ochotników mężczyzn wykazano, że 240 godzin po pojedynczej dawce 5 mg 14C-oznaczonego chlorowodorku donepezylu około 28 % znacznika pozostało nieodzyskane. Wskazuje to, że chlorowodorek donepezylu i/lub jego metabolity mogą pozostawać w organizmie przez ponad 10 dni.

Metabolizm/wydalanie

Chlorowodorek donepezylu może być wydalany w niezmienionej postaci z moczem lub metabolizowany w wątrobie za pomocą izoenzymów układu cytochromu P450, tworząc wiele metabolitów, z których nie wszystkie zostały zidentyfikowane. Po pojedynczej dawce 5 mg 14C-oznaczonego chlorowodorku donepezylu radioaktywność osocza wyrażona jako procent dawki podanej drogą doustną była przede wszystkim spowodowana niezmienionym chlorowodorkiem donepezylu (30 %), 6-O-desmetyldonepezylem (11 %, jedynym metabolitem, który wykazuje taką samą aktywność jak chlorowodorek donepezylu), donepezyl-cis-N-tlenkiem (9 %), 5-O-desmetyldonepezylem (7 %) oraz koniugatem glukuronidowym 5-O-desmetyldonepezylu (3 %). Około 57 % całkowitej podanej radioaktywności odzyskano w moczu (17 % w postaci niezmienionego donepezylu), a 14,5 % w kale, co wskazuje, że głównymi drogami eliminacji są biotransformacja i wydalanie z moczem. Nie zaobserwowano objawów wskazujących na recyrkulację chlorowodorku donepezylu i/lub jego metabolitów w układzie wątrobowo-jelitowym.

Spadek stężenia donepezylu w osoczu zachodzi z okresem półwyladowania wynoszącym około 70 godzin.

Płeć, rasa oraz palenie papierosów w wywiadzie nie miały klinicznie istotnego wpływu na stężenie chlorowodorku donepezylu w osoczu. Farmakokinetyki donepezylu nie badano formalnie u zdrowych ochotników w podeszłym wieku ani u pacjentów z chorobą Alzheimera lub demencją naczyniową. Jednak średnie stężenie w osoczu u chorych i u młodych zdrowych ochotników było podobne.

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności wątroby stężenie równowagowe donepezylu było zwiększone, przy czym AUC wzrosło o 48 %, a średnie Cmax o 39 % (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Lek Donex®, tabletki rozpraszane w jamie ustnej, wskazane są do leczenia objawowego łagodnego lub umiarkowanego zespołu otępiennego typu Alzheimera.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na chlorku donapezylogo, pochodne piperdyny lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Chlorek donapezylogo oraz/lub jego metabolity nie hamują metabolizmu teofiliny, warfaryny, cytydyny ani digoksyny u człowieka. Jednoczesne stosowanie digoksyny lub cytydyny nie wpływa na metabolizm chlorku donapezylogo. Badania in vitro wykazały, że izoenzymy układu cytochromu P450, w szczególności izoenzym 3A4 oraz w mniejszym stopniu izoenzym 2D6, aktywnie uczestniczą w metabolizmie donapezylogo. Badania interakcji leków w warunkach in vitro wykazały, że ketokonazol i chinina, będące inhibitorami odpowiednio izoenzymów CYP3A4 i 2D6, hamują metabolizm donapezylogo. Dlatego też mogą one oraz inne inhibitory izoenzymu CYP3A4, np. itrakonazol i erytromycyna, a także inhibitory izoenzymu CYP2D6, np. fluoksetyna, hamować metabolizm donapezylogo. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników ketokonazol zwiększał średnią stężenie donapezylogo we krwi o około 30%. Induktory enzymów, np. ryfampycyna, fenytoina, karbamazepina i alkohol, mogą obniżać stężenie donapezylogo we krwi. Stopień działania indukującego lub hamującego pozostaje nieznany, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu takich kombinacji leków. Chlorek donapezylogo może wpływać na leki o działaniu antycholinergicznym, osłabiając ich działanie. Aktywność synergistyczna może występować przy jednoczesnym stosowaniu leku Donex® z bursztynianem sukcynylu, innymi lekami rozkurczowymi mięśni, agonistami cholinergicznymi lub blokerami beta, które wpływają na przewodnictwo serca.

Zgłaszano przypadki wydłużenia interwału QTc oraz torsade de pointes podczas stosowania donapezylogo. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu donapezylogo z innymi lekami wydłużającymi interwał QTc, może być wymagane monitorowanie kliniczne (EKG). Poniżej podano przykłady takich leków:

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinina);
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol);
• niektóre leki przeciwdepresyjne (np. cytalopram, escytalopram, amitryptylina);
• inne leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenytoazyny, sertindol, pimozyd, ziprazydon);
• niektóre antybiotyki (np. klaritromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moxifloksacyna).

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Zastosowanie donepezylu w demencji u pacjentów z chorobą Alzheimera w formie ciężkiej, w innych typach demencji lub w innych stanach pogorszenia pamięci (np. w wiekowym pogorszeniu funkcji poznawczych) nie było badane.

Znieczulenie: donepezyl, jako inhibitor cholinesterazy, może nasilać rozluźnienie mięśni podczas stosowania leków rozkurczowych działających na typ depolaryzacyjny (typu sukcylocholina) w czasie znieczulenia.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe: inhibitory cholinesterazy ze względu na działanie farmakologiczne mogą wywierać wpływ wazotropowy na częstość skurczów serca (np. powodować bradykardię). Taki wpływ może mieć szczególne znaczenie u pacjentów z zespołem słabości węzła zatokowego lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego, np. z blokadą zatokowo-komorową lub przedsionkowo-komorową.

Zarejestrowano przypadki omdleń i drgawek. Podczas badania takich pacjentów należy zwrócić szczególną uwagę na stan układu przewodzącego serca i wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia blokady przewodnictwa lub długich pauz węzła zatokowego.

Wiadomo, że w okresie pogabinetowym zgłaszano wydłużenie interwału QTc oraz torsade de pointes (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu u pacjentów, u których wcześniej obserwowano wydłużenie interwału QTc lub u których w wywiadzie rodzinnym znane jest wydłużenie interwału QTc, u pacjentów stosujących leki wpływające na interwał QTc, u pacjentów z chorobami serca (np. niewyrównana niewydolność serca, niedawny zawał mięśnia sercowego, bradyarytmia) lub z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia). Może być konieczna obserwacja kliniczna (EKG).

Zaburzenia przewodu pokarmowego: należy dokładnie obserwować stan przewodu pokarmowego u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia wrzodów, w szczególności u pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej lub u pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne. Jednakże w badaniach klinicznych z zastosowaniem donepezylu nie obserwowano zwiększonej częstości występowania choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy ani krwawień z przewodu pokarmowego w porównaniu z placebo.

Zaburzenia ze strony układu moczowo-płciowego: cholinomimetyki mogą powodować zaburzenia odpływu moczu, choć w badaniach klinicznych z zastosowaniem donepezylu takich zaburzeń nie stwierdzono.

Zaburzenia neurologiczne: napady padaczkowe: uważa się, że cholinomimetyki mogą powodować napady padaczkowe ogólnie. Jednakże takie napady mogą również być objawem samej choroby Alzheimera.

Cholinomimetyki mogą nasilać lub powodować zaburzenia ekstrapiramidowe.

Zespół neuroleptyczny złośliwy (ZNS)

ZNS to stan zagrażający życiu, charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami układu nerwowego współczulnego, zaburzeniami świadomości oraz podwyższeniem stężenia kreatyniny fosfokinazy w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe. ZNS może prowadzić do mioglobinurii (rabdomiolizy) i ostrej niewydolności nerek. Należy przerwać leczenie w przypadku wystąpienia u pacjenta objawów i objawów wskazujących na ZNS lub w przypadku wystąpienia wysokiej temperatury o nieustalonej etiologii bez dodatkowych objawów klinicznych.

Choroby płuc: inhibitory cholinesterazy ze względu na działanie cholinomimetyczne należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem astmy oskrzelowej lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.

Donepezylu nie zaleca się stosować razem z innymi inhibitorami acetylocholinesterazy, agonistami lub antagonistami układu cholinergicznego.

Znaczne zaburzenia funkcji wątroby: brak danych dotyczących pacjentów z znacznymi zaburzeniami funkcji wątroby.

Śmiertelność w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z demencją naczyniową: wiadomo, że przeprowadzono 3 badania kliniczne trwające po 6 miesięcy z udziałem pacjentów spełniających kryteria NINDS-AIREN na demencję pewną lub możliwą demencję naczyniową. Kryteria NINDS-AIREN zostały opracowane w celu wykrywania pacjentów, u których demencja może być spowodowana wyłącznie przyczynami naczyniowymi, oraz w celu wykluczenia pacjentów z chorobą Alzheimera. W pierwszym badaniu częstość zgonów wynosiła 2/198 (1 %) przy stosowaniu chlorku donepezylu w dawce 5 mg, 5/206 (2,4 %) – przy stosowaniu chlorku donepezylu w dawce 10 mg i 7/199 (3,5 %) – przy stosowaniu placebo. W drugim badaniu częstość zgonów wynosiła 4/208 (1,9 %) przy stosowaniu chlorku donepezylu w dawce 5 mg, 3/215 (1,4 %) – przy stosowaniu chlorku donepezylu w dawce 10 mg i 1/193 (0,5 %) – przy stosowaniu placebo. W trzecim badaniu częstość zgonów wynosiła 11/648 (1,7 %) przy stosowaniu chlorku donepezylu w dawce 5 mg i 0/326 (0 %) – przy stosowaniu placebo. We wszystkich trzech badaniach przy demencji naczyniowej częstość zgonów w połączonej grupie stosowania chlorku donepezylu (1,7 %) była ilościowo wyższa niż w grupie placebo (1,1 %), jednak różnica ta nie była statystycznie istotna. Większość zgonów u pacjentów przyjmujących chlorek donepezylu lub placebo była spowodowana różnymi przyczynami naczyniowymi, których można się spodziewać u osób starszych z istniejącą chorobą naczyniową. W analizie wszystkich poważnych nieśmiertelnych i śmiertelnych zdarzeń naczyniowych nie zaobserwowano różnicy w częstości tych zdarzeń między grupami stosowania chlorku donepezylu a placebo.

Zgodnie z danymi z badań stosowania chlorku donepezylu w chorobie Alzheimera (n = 4146), a także połączonymi danymi badań w chorobie Alzheimera i badaniach w demencji, w tym badaniach w demencji naczyniowej (łącznie n = 6888), częstość zgonów w grupach placebo była ilościowo wyższa niż w grupach stosowania chlorku donepezylu.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Preparat Donex® zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi lub nabytymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy lub galaktozy, niedoboru laktozy, zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoboru sacharazy-izomalatazy.

Preparat zawiera aspartam – pochodną fenyloalaniny, która stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma wiarygodnych danych dotyczących stosowania donepezylu u ciężarnych kobiet.

Wiadomo, że w badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano działania teratogennego, ale wystąpiły objawy toksyczności w okresie okołoporodowym i poporodowym. Potencjalne ryzyko dla człowieka pozostaje nieznane.

Donepezylu nie zaleca się stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków skrajnej konieczności.

Okres karmienia piersią

Wiadomo, że donepezyl wydzielany jest do mleka u szczurów. Badania u kobiet karmiących piersią nie były prowadzone, dlatego nie wiadomo, czy chlorek donepezylu przenika do mleka kobiecego. Dlatego w czasie leczenia donepezylem kobiety powinny przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Ponieważ donepezyl może powodować senność, zawroty głowy, drgawki mięśni, szczególnie na początku leczenia lub przy zwiększaniu dawki, może mieć nieznaczny lub umiarkowany niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub innych urządzeń mechanicznych.

Jednocześnie demencja może również prowadzić do pogorszenia zdolności pacjenta do prowadzenia samochodu lub innych urządzeń mechanicznych. Dlatego w czasie leczenia donepezylem lekarz powinien regularnie oceniać zdolność pacjentów do prowadzenia samochodu lub korzystania ze złożonych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli / osoby starsze

Leczenie należy rozpocząć od dawki 5 mg raz dziennie.

Dawkę 5 mg dziennie należy stosować przez co najmniej 1 miesiąc, aby można było ocenić wczesną kliniczną reakcję na leczenie oraz osiągnąć stężenia równowagowe donapezyłu w osoczu. Po ocenie klinicznej leczenia dawką 5 mg dziennie przez okres 1 miesiąca dawkę leku można zwiększyć do 10 mg raz dziennie. Maksymalna zalecana dawka dzienna wynosi 10 mg. Dawkowania przekraczające 10 mg dziennie nie były badane w badaniach klinicznych.

Leczenie należy rozpoczynać i kontynuować pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w rozpoznawaniu demencji typu Alzheimera i leczeniu takich pacjentów. Diagnozę należy stawiać zgodnie z ogólnie przyjętymi zaleceniami. Leczenie donapezyłem można rozpoczynać tylko wtedy, gdy pacjent ma opiekuna, który będzie regularnie kontrolować przyjmowanie leku. Leczenie wspomagające można kontynuować tak długo, jak długo u pacjenta obserwuje się efekt terapeutyczny. Dlatego należy regularnie ponownie oceniać kliniczne korzyści z leczenia donapezyłem. Leczenie należy przerwać, gdy efekt terapeutyczny już nie występuje. Indywidualnej odpowiedzi na donapezył nie można przewidzieć.

Po przerwaniu leczenia pozytywny efekt donapezyłu stopniowo maleje.

Zaburzenia funkcji nerek i wątroby

Dla pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek można stosować ten sam schemat dawkowania, ponieważ zaburzenia te nie wpływają na klirens chlorowodorku donapezyłu.

Z uwagi na możliwy wzrost działania ogólnoustrojowego u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (patrz sekcja „Farmakokinetyka”) dawkę należy zwiększać w zależności od indywidualnej tolerancji. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby są niedostępne.

Sposób stosowania

Lek Donex® należy przyjmować doustnie wieczorem, przed snem. Tabletkę należy położyć na język i pozwolić jej się rozpuścić przed połknięciem z wodą lub bez wody, w zależności od preferencji pacjenta.

W przypadku zaburzeń snu, w tym nietypowych snów, koszmarów lub bezsenności (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), można rozważyć możliwość przyjmowania leku rano.

Dzieci.

Leku Donex® nie zaleca się stosować dzieciom poniżej 18. roku życia.

Przedawkowanie.

Wiadomo, że śmiertelna dawka doustna chlorowodorku donapezyłu dla myszy i szczurów wynosi średnio odpowiednio 45 i 32 mg/kg, co przekracza maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka (10 mg/dobę) około 225 i 160 razy. U zwierząt obserwowano objawy stymulacji cholinergicznej zależne od dawki, w tym zmniejszenie aktywności ruchowej, pozycję leżącą na brzuchu, chwiejny chód, łzawienie, drgawki kloniczne, niewydolność oddechową, ślinienie, miazgę, fasykulacje i obniżenie temperatury powłok skórnych.

Przedawkowanie inhibitorów cholinesterazy może prowadzić do kryzysu cholinergicznego, charakteryzującego się silnymi nudnościami, wymiotami, ślinieniem, nasilonym potem, bradykardią, hipotensją tętniczą, niewydolnością oddechową, kolapsem i drgawkami. Może wystąpić osłabienie mięśni, które może mieć śmiertelny skutek z powodu zatrzymania pracy mięśni oddechowych.

Tak jak w przypadku przedawkowania każdego innego leku, należy podjąć ogólne środki wspomagające. W przypadku przedawkowania donapezyłu jako antydotę można stosować trzeciorzędne leki antycholinergiczne, np. atropinę. Zaleca się podawanie siarczanu atropiny dożylnie, stopniowo zwiększając dawkę aż do osiągnięcia efektu terapeutycznego. Początkowa dawka leku wynosi 1–2 mg dożylnie, a kolejne dawki należy dobrać na podstawie reakcji klinicznej. W przypadku stosowania innych cholinomimetyków podanych razem z czwartorzędowymi lekami antycholinergicznymi, takimi jak glikopirołat, obserwowano nietypowe reakcje dotyczące ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca. Nie wiadomo, czy chlorowodorek donapezyłu i/lub jego metabolity są usuwane przez dializę (hemodializę, dializę otrzewnową lub hemofiltrację).

Efekty uboczne.

Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, skurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty i bezsenność.

Częstość poniższych działań niepożądanych została określona następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 i < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje: często – przeziębienie;

Zaburzenia metaboliczne i zaburzenia ze strony układu pokarmowego: często – anoreksja.

Zaburzenia psychiczne: często – halucynacje**, niepokój**, zachowanie agresywne**, zaburzenia snu, koszmary nocne**; częstość nieznana – podwyższone libido, hiperseksualność.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: często – omdlenia*, zawroty głowy, bezsenność; rzadko – drgawki*; bardzo rzadko – zaburzenia ekstrapiramidowe; niezwykle rzadko – zespół neuroleptyczny złoczyńczy (ZNS); częstość nieznana – plewrostotonia (zespół Pizy).

Zaburzenia ze strony serca: rzadko – bradykardia; bardzo rzadko – blokada węzła zatokowego, blokada przedsionkowo-komorowa; częstość nieznana – tachykardia komorowa polimorficzna, w tym torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT w EKG.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: bardzo często – biegunka, nudności; często – wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej; rzadko – krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, nadmierna ślinotok.

Zaburzenia hepatobilinarne: bardzo rzadko – zaburzenia funkcji wątroby, w tym zapalenie wątroby***.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: często – wysypka, świąd.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: często – skurcze mięśni; niezwykle rzadko – rabdomioliza****.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych: często – nietrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: bardzo często – ból głowy; często – zwiększona podatność na zmęczenie, ból.

Wyniki badań: rzadko – niewielkie zwiększenie stężenia kreatynokinazy mięśniowej w surowicy krwi.

Urazy, zatrucia i powikłania proceduralne: często – wypadek, w tym upadki.

* U pacjentów z omdleniami lub napadem padaczkowym należy rozważyć możliwość blokady przewodnictwa lub długich pauz węzła zatokowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

** Halucynacje, niepokój i zachowanie agresywne ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leczenia.

*** W przypadkach zaburzeń funkcji wątroby o nieustalonej przyczynie zaleca się rozważyć możliwość przerwania leczenia donapezylem.

**** Doniesiono o przypadkach rabdomiolizy występującej niezależnie od ZNS, z wyraźną zależnością czasową od rozpoczęcia leczenia donapezylem i zwiększenia dawki.

Okres ważności. 3 lata

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blistrze; 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym.

Po 14 tabletów w blistrze; 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent. GenePharm SA

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

18-ty km Maratonos Ave, Pallini Attiki, 15351, Grecja