Doksyazozyn-KV

INSTRUKCJA LEKU DOXAZOSIN-KV (DOXAZOSIN-KV) DO STOSOWANIA U LUDZI

Skład:

substancja czynna: doksazozyna;

1 tabletka zawiera 2 mg lub 4 mg doksazozyny (w postaci mezylanu doksazozyny);

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa, skrobia kukurydziana, skrobia glikolian sodu (typ A), sodu laurylosiarczan, stearyna magnezu, kwas stearynowy.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

dla tabletek 2 mg: tabletki o kształcie płasko-cylindrycznym, z podziałem, białe lub prawie białe;

dla tabletek 4 mg: tabletki o kształcie płasko-cylindrycznym, z podziałem i rowkiem, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy. Środki przeciwpodrażniające o działaniu obwodowym. Blokery α-adrenoreceptorów.

Kod ATC C02CA04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Doksyazozyn jest silnym i selektywnym antagonistą postsynaptycznych receptorów α1-adrenergicznych. Blokada tych receptorów prowadzi do obniżenia ogólnoustrojowego ciśnienia tętniczego. Lek Doksyazozyn-KV przeznaczony jest do doustnego stosowania 1 raz na dobę u pacjentów z pierwotną nadciśnieniową chorobą serca.

Skutki farmakodynamiczne.

Wykazano, że doksyazozyn nie powoduje niepożądanych efektów metabolicznych i może być stosowany u pacjentów z cukrzycą, dny moczanową lub opornością na insulinę.

Lek Doksyazozyn-KV można również przepisywać pacjentom z astmą oskrzelową, przerostem lewej komory serca oraz osobom starszym. Stosowanie leku przyczynia się do zmniejszenia przerostu lewej komory serca, hamuje agregację płytek krwi oraz zwiększa aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu. Ponadto, stosowanie leku zwiększa wrażliwość na insulinę u pacjentów, u których ta wrażliwość jest zaburzona.

Donoszono również, że oprócz działania przeciwciśnieniowego, stosowanie doksyazozynu przyczynia się do umiarkowanego obniżenia stężenia całkowitego cholesterolu, lipoprotein o niskiej gęstości oraz trójglicerydów w osoczu krwi, dlatego lek ten może być szczególnie skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i hiperlipidemią.

Stosowanie leku Doksyazozyn-KV u pacjentów z objawową łagodnym przerostem prostaty (LPP) prowadzi do istotnej poprawy urodynamiki i zmniejszenia nasilenia objawów. Uważa się, że działanie leku w przypadku LPP osiągane jest dzięki selektywnej blokadzie receptorów α1-adrenergicznych znajdujących się w mięśniastej stromie i torebce prostaty, a także w szyjce pęcherza moczowego.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po doustnym podaniu człowiekowi (mężczyźni młodego wieku lub pacjenci starsi niezależnie od płci) doksyazozyn jest szybko wchłaniany, a jego biodostępność wynosi około \⅔ dawki.

Biodegradacja/wydalanie. Doksyazozyn wiąże się z białkami osocza krwi w około 98%. Wykazano, że doksyazozyn intensywnie metabolizuje się w organizmie człowieka i u badanych zwierząt doświadczalnych, a wydalany jest głównie z kałem.

Średni okres półtrwania leku w osoczu krwi wynosi 22 godziny, co umożliwia stosowanie leku 1 raz na dobę.

Po doustnym podaniu leku Doksyazozyn-KV stężenie metabolitów leku w osoczu krwi jest niskie. Stężenie w osoczu krwi najbardziej aktywnego metabolitu, 6'-hydroksydoksyazozynu, u człowieka jest 40 razy niższe niż stężenie pierwotnej substancji w osoczu, co wskazuje, że działanie przeciwciśnieniowe leku jest przede wszystkim związane z doksyazozynem.

Do tej pory istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby oraz dotyczącymi wpływu leków zdolnych do modyfikowania metabolizmu wątrobowego (np. cymetydyny). Wiadomo, że u pacjentów z umiarkowaną dysfunkcją wątroby jednorazowe podanie doksyazozynu prowadziło do wzrostu AUC o 43% oraz do zmniejszenia pozornego klirensu przy podaniu doustnym o 40%. Tak jak w przypadku innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, lek Doksyazozyn-KV należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Hipertensja tętnicza.

Preparat wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i u większości pacjentów może być stosowany jako monoterapia w celu kontrolowania ciśnienia tętniczego. W przypadku niewystarczającej skuteczności monoterapii leczenie nadciśnienia tętniczego może być prowadzone z zastosowaniem preparatu w połączeniu z diuretykami tiazydowymi, blokerami receptorów β-adrenergicznych, blokerami kanałów wapniowych oraz inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę.

Dobroczynna hiperplazja prostaty (DHP).

Preparat wskazany jest w leczeniu obturacji dróg moczowych oraz objawów związanych z doboczną hiperplazją prostaty (DHP). Preparat można stosować u pacjentów z DHP zarówno przy obecności nadciśnienia tętniczego, jak i przy prawidłowym ciśnieniu tętniczym.

Przeciwwskazania.

Stosowanie preparatu Doksyazozyn-KV jest przeciwwskazane u następujących grup pacjentów:

• pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub pochodne chinazoliny (np. prazozyna, terazozyna, doksyazozyna) lub na którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu;
• pacjentów z wywiadem ortostatycznej hipotensji;
• pacjentów z DHP i współistniejącą obturacją górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych oraz obecnością kamieni w pęcherzu moczowym;
• w okresie karmienia piersią (tylko przy stosowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego, patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”);
• pacjentów z hipotensją tętniczą (dotyczy tylko pacjentów z DHP).

Doksyazozyna jako monoterapia jest przeciwwskazana u pacjentów z przepełnionym pęcherzem moczowym lub anurią, z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Inhibitory fosfodiesterazy-5 (PDE-5) (np. syldenafil, taladafil, wardenafil)

Jednoczesne stosowanie doksyazozyny z inhibitorami PDE-5 u niektórych pacjentów może powodować objawową hipotensję (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Nie przeprowadzono badań z preparatami doksyazozyny w postaciach leku o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej.

Doksyazozyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza krwi (w 98%). Wyniki badań in vitro z wykorzystaniem osocza krwi ludzkiej wskazują, że preparat nie wpływa na wiązanie się badanych leków (np. digoksyny, fenytoiny, warfaryny lub indometacyny) z białkami krwi.

W praktyce klinicznej nie odnotowano niekorzystnych interakcji przy jednoczesnym stosowaniu doksyazozyny z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, blokerami receptorów β-adrenergicznych, niesteroidowymi lekami przeciwbólowymi, antybiotykami, doustnymi lekami obniżającymi poziom glukozy we krwi, lekami moczopędnymi lub lekami przeciwkrzepliwymi. Brak jednak danych z formalnych badań oceniających interakcje lekowe.

Doksyazozyna potencjalizuje działanie hipotensyjne innych α-adrenoblokatorów oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Doniesiono, że jednorazowe podanie doksyazozyny w dawce 1 mg w pierwszym dniu czterodniowego cyklu doustnego stosowania cymetydyny (400 mg 2 razy na dobę) prowadziło do wzrostu średniego AUC doksyazozyny o 10% i nie powodowało żadnych statystycznie istotnych zmian średniego Cmax ani średniego okresu półwydalenia doksyazozyny. Takie 10-procentowe zwiększenie średniego AUC doksyazozyny na tle stosowania cymetydyny mieści się w granicach międzyindywidualnej zmienności (27%) średnich poziomów AUC doksyazozyny w porównaniu z placebo.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Hipotensja ortostatyczna/syncopa.

Rozpoczęcie terapii. Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne, hipotensja ortostatyczna po zastosowaniu tego leku występowała u bardzo małej liczby pacjentów, objawiając się zawrotami głowy i osłabieniem, rzadziej – utratą przytomności (syncopą), szczególnie na początku leczenia (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”). Z tego powodu na początku terapii należy kontrolować poziom ciśnienia tętniczego, aby zminimalizować możliwe efekty posturalne.

Przepisując leczenie dowolnym skutecznym lekiem blokującym receptory α-adrenergiczne, należy poinformować pacjenta, w jaki sposób unikać objawów hipotensji ortostatycznej oraz jak postępować w przypadku ich wystąpienia. Pacjenta należy również uprzedzić o konieczności unikania sytuacji, w których istnieje ryzyko urazów, biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub osłabienia na początku terapii lekiem Doksyazozyn-KV.

Stosowanie w stanach ostrych serca.

Podobnie jak inne leki rozszerzające naczynia obwodowe stosowane w nadciśnieniu tętniczym, doksazozyn należy stosować z ostrożnością u pacjentów z następującymi stanami ostrymi serca:

• obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aortalnym lub mitralnym;
• nadciśnienie serca;
• niewydolność prawej komory serca spowodowana zakrzepicą płucną lub wylewem do worka osierdziowego;
• niewydolność lewej komory serca z niskim ciśnieniem wypełnienia.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Podobnie jak w przypadku innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, lek Doksyazozyn-KV należy stosować z szczególną ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”). Ze względu na brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie zaleca się stosowania leku tej grupie pacjentów.

Stosowanie w połączeniu z inhibitorami PDE-5.

Doksazozyn należy stosować z ostrożnością w połączeniu z inhibitorami PDE*-5* (np. syldenafila, tadalafilu, wardenafila), ponieważ te leki powodują rozszerzenie naczyń i mogą wywołać u niektórych pacjentów objawową hipotensję tętniczą. Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju hipotensji ortostatycznej, zaleca się rozpoczynanie terapii lekami z grupy inhibitorów PDE*-5* wyłącznie wtedy, gdy pacjent ma stabilną hemodynamikę pod wpływem leczenia α-blokerami. Ponadto zaleca się rozpoczęcie terapii inhibitorami PDE*-5* od najniższej możliwej dawki oraz zachowanie 6-godzinnego odstępu między podaniem doksazozynu a inhibitorami PDE*-5*. Nie przeprowadzono badań doksazozynu w postaciach leku o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej.

Stosowanie u pacjentów podczas chirurgicznego usuwania zaćmy.

U niektórych pacjentów przyjmujących tamsulozynę w czasie operacji usuwania zaćmy lub przed zabiegiem obserwowano rozwój w trakcie zabiegu zespołu operacyjnego beztonicznej tęczówki (IFIS – zespół wąskiej źrenicy). Zanotowano pojedyncze przypadki wystąpienia tego działania niepożądanego również przy stosowaniu innych α1-blokerów, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia tego efektu również przy innych lekach z tej grupy. Ponieważ IFIS może prowadzić do zwiększenia częstości powikłań proceduralnych podczas operacji, należy poinformować o tym okulistów-chirurgów przed zabiegiem, czy pacjent stosował lub stosuje α1-blokery.

Zespół priapizmu.

Podczas stosowania α1-blokerów, w tym doksazozynu, zgłaszano przypadki trwałej erekcji i priapizmu. W przypadku erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli nie rozpocząć natychmiast leczenia priapizmu, może dojść do uszkodzenia tkanki penisa, co może prowadzić do nieodwracalnej utraty potencji.

Badania przesiewowe na raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego może powodować wiele objawów związanych z łagodnym przerostem gruczołu krokowego (LUTS), a oba schorzenia mogą współistnieć. Dlatego przed rozpoczęciem terapii doksazozynem wskazanej z powodu objawów LUTS należy wykluczyć obecność raka gruczołu krokowego.

Nie należy stosować tego leku u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy Lapp, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym.

Ciąża. Ze względu na brak dotychczas odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży, bezpieczeństwo stosowania leku Doksyazozyn-KV w czasie ciąży nie zostało ustalone. Dlatego lek należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści terapii, z punktu widzenia lekarza, uzasadniają potencjalne ryzyko. Choć w badaniach na zwierzętach lek nie wykazywał działania teratogennego, jego stosowanie w bardzo wysokich dawkach, które były około 300 razy wyższe niż maksymalna zalecana dawka dla człowieka, prowadziło do skrócenia długości życia płodu.

Okres karmienia piersią. Stosowanie doksazozynu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane, ponieważ brakuje danych dotyczących wydzielania doksazozynu w mleko matki. Alternatywnie, w razie konieczności stosowania doksazozynu, należy przerwać karmienie piersią.

Pacjenci z łagodnym przerostem gruczołu krokowego (LUTS).

Informacje zawarte w tej sekcji nie dotyczą pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego (LUTS).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn może ulec pogorszeniu, szczególnie na początku leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Doksyazozyn-KV można przyjmować rano lub wieczorem.

Lek stosuje się doustnie.

Hipertensja tętnicza.

Lek stosuje się 1 raz na dobę. Dawkę początkową ustala się na poziomie 1 mg w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia ortostatycznej hipotensji tętniczej i/lub omdlenia (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Po 1–2 tygodniach terapii w dawce początkowej dawkę można zwiększyć do 2 mg, a następnie, w razie potrzeby, do 4 mg. Większość pacjentów odpowiada na leczenie przy dawce 4 mg lub niższej. W razie potrzeby dawkę leku można zwiększyć do 8 mg lub do maksymalnej dawki zalecanej – 16 mg.

Dobroczynna hiperplazja gruczołu krokowego.

Zalecana dawka początkowa leku Doksyazozyn-KV wynosi 1 mg 1 raz na dobę w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia ortostatycznej hipotensji tętniczej i/lub omdlenia (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). W zależności od indywidualnych cech urodynamiki pacjenta oraz objawów DHK dawkę można zwiększyć do 2 mg, następnie do 4 mg i do maksymalnej dawki zalecanej – 8 mg. Zalecany okres doboru dawki wynosi 1–2 tygodnie. Zwykłą zalecaną dawką leku jest 2–4 mg na dobę.

Pacjentom w wieku podeszłym należy stosować zwykłe dawki dla dorosłych.

Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek należy stosować zwykłe dawki dla dorosłych, ponieważ parametry farmakokinetyczne leku przy zaburzeniach funkcji nerek nie ulegają zmianie.

Doksyazozyn-KV nie jest usuwany z organizmu za pomocą hemodializy.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby. Dotychczasowe informacje dotyczące stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby oraz wpływu leków zdolnych do modyfikowania metabolizmu wątrobowego (np. cymetydyny) są ograniczone. Tak jak w przypadku stosowania innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz rozdziały „Farmakokinetyka” oraz „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Doksyazozyn-KV u dzieci nie zostały zbadane.

Przedawkowanie.

Objawy. Jeśli przedawkowanie leku doprowadziło do hipotensji tętniczej, pacjenta należy natychmiast położyć na plecach z głową ułożoną w dół. W pojedynczych przypadkach można podjąć inne środki objawowe.

Leczenie. Jeśli środki objawowe są niewystarczające, w pierwszej kolejności w leczeniu wstrząsu należy zastosować środki podstawiające osocze. Następnie, w razie potrzeby, należy zastosować leki zwężające naczynia. Należy obserwować funkcję nerek i w razie potrzeby stosować środki wspomagające.

Hemodializa nie jest wskazana, ponieważ Doksyazozyn-KV w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi.

Efekty uboczne.

Hipertensja tętnicza.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym najczęściej występujące efekty uboczne były typu posturalnego (w rzadkich przypadkach towarzyszyła im utrata przytomności) lub niespecyficzne efekty uboczne.

Dobroczynna hiperplazja gruczołu krokowego.

U pacjentów z łagodnym powiększeniem prostaty obserwowano taki sam profil efektów ubocznych, jak u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.

Infekcje i inwazje: infekcje dróg oddechowych, infekcje dróg moczowych.

Ze strony układu krwiotwórczego i układu chłonnego: leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne.

Zaburzenia metaboliczne i pokarmowe: podagra, zwiększenie apetytu, brak apetytu.

Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, depresja, niepokój, bezsenność, drażliwość.

Ze strony układu nerwowego: senność, zawroty głowy, ból głowy, udar, hipestezja, omdlenie, drżenie, zawroty głowy ortostatyczne, parestezja.

Ze strony narządu wzroku: nieostre widzenie, zespół atonicznej tęczówki w trakcie operacji.

Ze strony narządu słuchu i równowagi: zawroty głowy, szumy w uszach.

Ze strony serca: kołatanie serca, tachykardia, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, bradykardia, arytmie serca.

Ze strony naczyń: hipotensja tętnicza, ortostatyczna hipotensja tętnicza, napady gorąca.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy międzyłojowej: zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie nosa, krwawienie z nosa, nasilenie istniejącego skurczu oskrzeli.

Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe: odchylenia od normy wskaźników funkcji wątroby, zator żółciowy, zapalenie wątroby, żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka skórna, pokrzywka, łysienie, purpura.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: ból pleców, mialgia, artrealgia, skurcze mięśni, osłabienie mięśni.

Ze strony nerek i dróg moczowych: zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, częste oddawanie moczu, krwiomocz, poliuria, zwiększone wydzielanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, nokturia.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: impotencja, ginekomastia, priapizm, ejakulacja wsteczna.

Ogólne zaburzenia: osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe, ból ciała, obrzęk twarzy, zwiększone zmęczenie, ogólne niedobrostan.

Wyniki badań: zwiększenie masy ciała.

Zgłaszanie efektów ubocznych.

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek efekty uboczne, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Dotyczy to również wszelkich możliwych efektów ubocznych, które nie są wymienione w instrukcji dołączanej do leku. Zgłaszając efekty uboczne, można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze; po 3 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. AТ „KIЇWSKI ZAWIÓD WITAMINOWY”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopilowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua.