DoksaZOSIN

INSTRUKCJA dot. stosowania leku DOXAZOSIN (DOXAZOSIN)

Skład:

Substancja czynna: doxazosin;

1 tabletka zawiera doxazosinu mesylat w przeliczeniu na doxazosin 1 mg, lub 2 mg, lub 4 mg;

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa; laktoza jednowodna; skrobia kukurydziana; stearynian wapnia.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru, powierzchnia dwuwypukła.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhypertensyjne. Środki przeciwpadkowe adrenergiczne o działaniu obwodowym. Blokery α-adrenoreceptorów. Kod ATC C02CA04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

DoksaZOSIN jest silnym i selektywnym antagonistą postsynaptycznych receptorów α1-adrenergicznych. Blokada tych receptorów prowadzi do obniżenia ogólnoustrojowego ciśnienia tętniczego. DoksaZOSIN przeznaczony jest do doustnego stosowania 1 raz dziennie pacjentom z pierwotną nadciśnieniową chorobą serca.

Skutki farmakodynamiczne.

Wykazano, że doksaZOSIN nie powoduje niepożądanych efektów metabolicznych i może być stosowany u pacjentów z cukrzycą, podagrą lub opornością na insulinę.

DoksaZOSIN może również być przepisywany pacjentom z astmą oskrzelową, przerostem lewej komory serca oraz osobom w podeszłym wieku. Stosowanie leku sprzyja zmniejszeniu przerostu lewej komory serca, hamuje agregację płytek krwi oraz nasila aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu. Ponadto, stosowanie doksaZOSINu zwiększa wrażliwość na insulinę u pacjentów, u których ta wrażliwość jest zaburzona.

Raportowano również, że oprócz działania przeciw nadciśnieniowego, stosowanie doksaZOSINu powoduje umiarkowane obniżenie stężenia całkowitego cholesterolu, lipoprotein o niskiej gęstości oraz trójglicerydów we krwi, a zatem lek ten może być szczególnie przydatny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i hiperlipidemią.

Stosowanie doksaZOSINu u pacjentów z objawową łagodnym przerostem prostaty prowadzi do istotnej poprawy urodynamiki i zmniejszenia objawów. Uważa się, że działanie leku w łagodnym przerostem prostaty osiągane jest dzięki selektywnej blokadzie receptorów α1-adrenergicznych znajdujących się w mięśniastej stromie i torebce gruczołu krokowego, a także w zwężeniu pęcherza moczowego.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po doustnym podaniu człowiekowi (mężczyźni w wieku młodszym lub osoby starsze niezależnie od płci) doksaZOSIN jest szybko wchłaniany, a jego dostępność biologiczna wynosi około ⅔ dawki.

Biotransformacja/wykluczenie. DoksaZOSIN wiąże się z białkami osocza krwi w około 98%. Wykazano, że doksaZOSIN jest szeroko metabolizowany w organizmie człowieka i badanych zwierzątach doświadczalnych, a z organizmu jest wydalany głównie z kałem.

Średni okres półwydalenia (T½) leku z osocza krwi wynosi 22 godziny, co pozwala na jednorazowe dobowe podawanie leku.

Po doustnym podaniu doksaZOSINu stężenie metabolitów leku we krwi jest niskie. Stężenie we krwi najbardziej aktywnego metabolitu – 6'-hydroksydoksaZOSINu – u człowieka jest 40 razy niższe niż stężenie pierwotnej substancji we krwi, co wskazuje na to, że działanie przeciw nadciśnieniowe leku wynika głównie z działania doksaZOSINu.

Obecnie istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby oraz dotyczącymi wpływu leków zdolnych do modyfikacji metabolizmu wątrobowego (np. cyklosporyny). Tak jak w przypadku innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, doksaZOSIN należy stosować z szczególną ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Hipertensja tętnicza. Lekarstwo wskazane jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i u większości pacjentów może być stosowane jako monoterapia w celu kontroli ciśnienia tętniczego. W przypadku niewystarczającej skuteczności monoterapii lek ten może być stosowany w połączeniu z diuretykami tiazydowymi, blokerami β-adrenergicznymi, blokerami kanałów wapniowych oraz inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę.

Dobroczynna hiperplazja gruczołu krokowego (DHG). Lekarstwo wskazane jest w leczeniu obturacji dróg moczowych oraz objawów związanych z doboczną hiperplazją gruczołu krokowego (DHG). Lekarstwo może być przepisywane pacjentom z DHG zarówno w przypadku nadciśnienia tętniczego, jak i przy prawidłowym poziomie ciśnienia tętniczego.

Przeciwwskazania. Nadwrażliwość na substancję czynną lub pochodne chinazoliny (np. prazozyna, terazozyna, DoksaZOSIN) lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”; przypadki hipotensji ortostatycznej w wywiadzie; DHG oraz współistniejąca obturacja górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych oraz obecność kamieni w pęcherzu moczowym; w okresie karmienia piersią (tylko przy stosowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”); hipotensja tętnicza (dotyczy tylko pacjentów z DHG). DoksaZOSIN jako monoterapia jest przeciwwskazany u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub anurią z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Inhibitory fosfodiesterazy-5 (np. syldenafila, tadalafil, wardenafila). Wspólne stosowanie DoksaZOSIN z inhibitorami PDE-5 u niektórych pacjentów może powodować objawową hipotensję. Badania DoksaZOSIN w postaciach lekarskich z przedłużonym uwalnianiem substancji czynnej nie były prowadzone.

DoksaZOSIN wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza krwi (w 98%). Wyniki badań in vitro z wykorzystaniem osocza krwi człowieka wskazują, że lek nie wpływa na wiązanie się badanych leków (digoxydyna, fenytoina, warfaryna lub indometacyna) z białkami.

Nie zaobserwowano niekorzystnych interakcji przy jednoczesnym stosowaniu DoksaZOSIN z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, blokerami β-adrenergicznymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami obniżającymi poziom cukru we krwi, lekami moczopędnymi kwasowymi oraz lekami przeciwkrzepliwymi. Brak jednak danych z formalnych badań oceniających interakcje lekowe.

DoksaZOSIN potencjuje działanie hipotensyjne innych α-adrenoblokatorów oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Istnieją dane, że jednorazowe podanie DoksaZOSIN w dawce 1 mg w pierwszym dniu czterodniowego cyklu doustnego stosowania cytydyny (400 mg dwa razy dziennie) prowadziło do wzrostu średniego poziomu AUC DoksaZOSIN o 10% i nie powodowało żadnych statystycznie istotnych zmian średniego Cmax oraz średniego T½ DoksaZOSIN. Taki wzrost średniego poziomu AUC DoksaZOSIN o 10% na tle stosowania cytydyny mieści się w granicach zmienności międzypacjentowej (27%) średnich poziomów AUC DoksaZOSIN w porównaniu z placebo.

Właściwości stosowania.

Hipotensja ortostatyczna/syncope. Na początku leczenia, podobnie jak przy stosowaniu innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne, hipotensja ortostatyczna może wystąpić u bardzo małego odsetka pacjentów, objawiając się zawrotami głowy i osłabieniem lub rzadziej – utratą przytomności (syncope), szczególnie na początku terapii. W związku z tym na początku leczenia należy kontrolować poziom ciśnienia tętniczego, aby zminimalizować możliwe efekty posturalne.

Przy przepisywaniu terapii dowolnym skutecznym lekiem blokującym receptory α-adrenergiczne, należy poinformować pacjenta, jak unikać objawów hipotensji ortostatycznej oraz jak postępować w przypadku ich wystąpienia. Pacjenta należy również uprzedzić o konieczności unikania sytuacji, w których istnieje ryzyko urazów, biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub osłabienia na początku terapii doksaZOSINem.

Stosowanie w ostrym stanie serca. Podobnie jak inne leki przeciwhypertensyjne o działaniu wazodilatującym, doksaZOSIN należy stosować z ostrożnością u pacjentów z następującymi ostrymi stanami serca:

• obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aortalnym lub mitralnym;
• nadciśnienie serca z niewydolnością serca;
• niewydolność serca prawokomorowa spowodowana zakrzepicą płucną lub wylewem do worka osierdziowego;
• niewydolność serca lewokomorowa z niskim ciśnieniem wstępnym.

Stosowanie w zaburzeniach funkcji wątroby. Podobnie jak przy stosowaniu innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, doksaZOSIN należy przepisywać pacjentom z objawami zaburzeń funkcji wątroby z szczególną ostrożnością. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby, nie zaleca się stosowania leku u tej grupy pacjentów.

Stosowanie razem z inhibitorami PDE-5. Stosowanie doksaZOSINu razem z inhibitorami fosfodiesterazy-5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) należy prowadzić z ostrożnością, ponieważ leki te powodują wazodilatację i mogą prowadzić u niektórych pacjentów do wystąpienia objawowej hipotensji. Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju hipotensji ortostatycznej, zaleca się rozpoczynanie terapii inhibitorami fosfodiesterazy-5 tylko wtedy, gdy pacjent pod wpływem leków blokujących receptory α ma stabilną hemodynamikę. Ponadto zaleca się rozpoczęcie terapii inhibitorami fosfodiesterazy-5 od najniższej możliwej dawki oraz zachowanie 6-godzinnego odstępu między podaniem doksaZOSINu a inhibitorem fosfodiesterazy-5.

Stosowanie u pacjentów podczas operacji usuwania zaćmy. U niektórych pacjentów, którzy przyjmowali tamsulozynę w czasie operacji usuwania zaćmy lub przed nią, podczas zabiegu obserwowano rozwój intraoperacyjnego zespołu atonicznej tęczówki (IATS – wariant zespołu zwężonej źrenicy). Opisano pojedyncze przypadki wystąpienia tego działania niepożądanego również przy stosowaniu innych blokerów α1, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia tego efektu u innych leków z tej klasy. Ponieważ IATS może prowadzić do zwiększenia częstości powikłań proceduralnych podczas operacji, należy poinformować chirurgów okulistów przed zabiegiem, czy pacjent przyjmował lub przyjmował blokery α1-adrenoreceptorów.

Pripizm. Istnieją doniesienia o przypadkach trwałej erekcji i pripizmu. W przypadku erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli nie rozpocząć natychmiast leczenia pripizmu, może dojść do uszkodzenia tkanki penisa, co może prowadzić do nieodwracalnej utraty potencji.

Badania przesiewowe na raka gruczołu krokowego. Rak gruczołu krokowego powoduje wiele objawów związanych z łagodnym przerostem prostaty (ŁPP), a oba schorzenia mogą współistnieć. Dlatego należy wykluczyć obecność raka gruczołu krokowego przed rozpoczęciem terapii doksaZOSINem z powodu objawów ŁPP.

Lek zawiera laktozę. Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym.

Ciąża.

Ze względu na brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży, bezpieczeństwo stosowania doksaZOSINu w okresie ciąży pozostaje nieustalone. Dlatego lek należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści terapii z punktu widzenia lekarza uzasadniają potencjalne ryzyko. Chociaż istnieją dane, że w badaniach na zwierzętach lek nie wykazywał działania teratogennego, jego stosowanie w bardzo wysokich dawkach, które były około 300 razy wyższe niż maksymalna zalecana dawka dla człowieka, prowadziło do skrócenia długości życia płodu.

Karmienie piersią.

Stosowanie doksaZOSINu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane, ponieważ istnieją dane z badań na zwierzętach, które wykazały, że doksaZOSIN gromadzi się w mleku szczurów w okresie laktacji, a także ze względu na brak danych dotyczących wydzielania doksaZOSINu do mleka w okresie karmienia piersią u ludzi. W razie konieczności stosowania doksaZOSINu należy przerwać karmienie piersią.

Pacjenci z ŁPP.

Informacja zawarta w tej sekcji nie dotyczy pacjentów z ŁPP.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów.

Zdolność do kierowania pojazdami i pracy z mechanizmami może ulec pogorszeniu, szczególnie na początku leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

DoksaZOSIN można przyjmować rano lub wieczorem.

Lek stosuje się doustnie.

Hipertensja tętnicza. Lek należy stosować 1 raz na dobę. Dawka początkowa wynosi 1 mg, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ortostatycznej hipotensji tętniczej i/lub omdlenia. Po 1–2 tygodniach wstępnego leczenia dawkę można zwiększyć do 2 mg, a następnie, jeśli to konieczne, do 4 mg. U większości pacjentów odpowiedź na leczenie obserwuje się po podaniu leku w dawce 4 mg lub niższej. W razie potrzeby dawkę leku można zwiększyć do 8 mg lub do maksymalnej zalecanej dawki – 16 mg.

Dobroczynna hiperplazja gruczołu krokowego (DHGK). Zalecana dawka początkowa DoksaZOSINu wynosi 1 mg 1 raz na dobę, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ortostatycznej hipotensji tętniczej i/lub omdlenia. W zależności od indywidualnych cech urodynamiki pacjenta oraz objawów DHGK dawkę można zwiększyć do 2 mg, następnie do 4 mg, aż do maksymalnej zalecanej dawki – 8 mg. Zalecany przedział czasu na dobrać dawkę wynosi 1–2 tygodnie. Typowa zalecana dawka leku wynosi 2–4 mg na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym powinni otrzymywać typowe dawki dla dorosłych.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek powinni otrzymywać typowe dawki dla dorosłych, ponieważ parametry farmakokinetyczne leku nie ulegają zmianie przy zaburzeniach funkcji nerek.

DoksaZOSIN nie jest wydalany z organizmu podczas hemodializy.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby. Obecnie dostępne informacje dotyczące stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby oraz wpływu leków zdolnych do modyfikowania metabolizmu wątrobowego (np. cymetydyny) są ograniczone. Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków, które są całkowicie metabolizowane w wątrobie, lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z objawami zaburzeń funkcji wątroby.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci nie zostały zbadane.

Przedawkowanie.

Jeśli przedawkowanie leku doprowadziło do hipotensji tętniczej, pacjenta należy natychmiast położyć na plecach z głową opuszczoną w dół. W pojedynczych przypadkach można podjąć inne środki objawowe.

Jeśli środki objawowe są niewystarczające, w leczeniu wstrząsu jako pierwsze należy zastosować środki wziewające osocze. Następnie, w razie potrzeby, należy zastosować leki zwężające naczynia. Należy obserwować czynność nerek i w razie potrzeby stosować środki wspomagające.

Hemodializa nie jest skuteczna, ponieważ DoksaZOSIN silnie wiąże się z białkami osocza krwi.

Efekty uboczne.

Zakażenia i inwazje: infekcje dróg oddechowych, infekcje dróg moczowych.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego: leukopenia, trombocytopenia.

Zaburzenia układu odpornościowego: reakcje alergiczne.

Zaburzenia metaboliczne i odżywcze: podagra, zwiększony apetyt, brak apetytu.

Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, depresja, lęk, bezsenność, drażliwość.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: senność, zawroty głowy, ból głowy, udar, hipestezja, omdlenia, drżenie, zawroty głowy ortostatyczne, parestezje.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: nieostre widzenie, intraoperacyjny zespół atonicznej tęczówki.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi: zawroty głowy, szumy w uszach.

Zaburzenia ze strony serca: kołatania serca, tachykardia, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, bradykardia, arytmie serca.

Zaburzenia ze strony naczyń: hipotensja tętnicza, ortostatyczna hipotensja tętnicza, napoty ciepła.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej: zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie nosa, krwawienie z nosa, nasilenie istniejącego skurczu oskrzeli.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, wzdęcia, suchość w ustach, nudności, zaparcia, wzdęcia, wymioty, gastroenteritis, biegunka.

Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-żółciowego: odchylenia od normy wskaźników czynności wątroby, cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka skórna, pokrzywka, łysienie, purpura.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: ból pleców, mialgia, artrologia, skurcze mięśni, osłabienie mięśni.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego: zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, dysuria, częste oddawanie moczu, hematuria, poliuria, zwiększony diureza, zaburzenia oddawania moczu, nikturia.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: impotencja, ginekomastia, stany trwającego przerostu prącia, ejakulacja wsteczna.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe, ból ciała, obrzęk twarzy, zwiększona zmęczliwość, ogólne niedobitie.

Wyniki badań: zwiększenie masy ciała.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki 1 mg nr 30 w butelkach lub pojemnikach w pudełku; nr 10×3 w blistrach w pudełku; tabletki 2 mg lub 4 mg nr 10×2 w blistrach w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS” lub

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „FARMEKS GRUP”, lub

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61057, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Worobjowa 8.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS”)

Ukraina, 08301, obwód kijowski, miasto Boryspol, ulica Szewczenki 100.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „FARMEKS GRUP”)

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”)