Cyjanokobalamina-Darnycia (witamina B12-Darnycia)

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku CYJANOKOBALAMINA-DARNYCIA (WITAMINA B12-DARNYCIA) (CYANOCOBALAMIN-DARNITSA) (VITAMIN В12-DARNITSA)

Skład:

substancja czynna: cyanocobalamin;

1 ml roztworu zawiera cyjanokobalaminy 0,2 mg lub 0,5 mg;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, natrium acetas trihydricus, acidum aceticum, aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta ciecz czerwonego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Witamina B12 (cyjanokobalamina i jej analogi). Cyjanokobalamina. Kod ATC B03B A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Witamina B12 (cyjanokobalamina) wykazuje działanie metaboliczne i hemopoetyczne. W organizmie (głównie w wątrobie) przekształca się w formę kofenzymową – adenozylkobalamidę, czyli kobamamid, który jest aktywną formą witaminy B12. Kobamamid wchodzi w skład licznych enzymów, w tym reduktazy odtwarzającej kwas foliowy do tetrahydrofolianu. Wykazuje wysoką aktywność biologiczną. Kobamamid uczestniczy w przenoszeniu grup metylowych oraz innych jednowęglowych fragmentów, dlatego jest niezbędny do powstawania deoksyrybozy i DNA, kreatyny, metioniny – donora grup metylowych, w syntezie czynnika lipotropowego – choliny, w przekształcaniu kwasu metyloomalonowego w kwas bursztynowy, który wchodzi w skład mieliny, oraz w wykorzystaniu kwasu propionowego. Kobamamid jest niezbędny do prawidłowego krwiotworzenia, ponieważ sprzyja dojrzewaniu erytrocytów. Uczestniczy w syntezie i gromadzeniu w erytrocytach związków zawierających grupy sulfhydrylowe, co zwiększa ich odporność na hemolizę. Aktywuje układ krzepnięcia krwi, w wysokich dawkach powoduje wzrost aktywności tromboplastycznej oraz aktywności protrombiny. Obniża poziom cholesterolu we krwi. Pozytywnie wpływa na funkcję wątroby i układu nerwowego. Zwiększa zdolność tkanek do regeneracji.

Farmakokinetyka.

Po podaniu parenteralnym witamina B12 szybko przedostaje się do krwiobiegu ogólnego. W krwi wiąże się z transkobalaminy I i II, które transportują ją do tkanek. Gromadzi się głównie w wątrobie. Wiązanie z białkami osocza – 90 %. Czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (T_Cmax) po podaniu podskórnie lub domięśniowo wynosi około 1 godziny. Z wątroby wydzielana jest z żółcią do jelita i ponownie wchłania się do krwi. Okres półwydalenia (T_1/2) z wątroby – 500 dni. Przy prawidłowej funkcji nerek wydala się 7−10 % z moczem, około 50 % – z kałem; przy obniżonej funkcji nerek – 0−7 % z moczem, 70−100 % – z kałem. Przenika przez barierę łożyskową.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie złośliwych, posthemoragicznych i anemii z niedoboru żelaza, anemii aplastycznej u dzieci, anemii alimentarnej wywołanej substancjami toksycznymi i lekami, związanych z niedoborem witaminy B12, niezależnie od przyczyny niedoboru (re sekcja żołądka, inwazje pasożytnicze, zaburzenia wchłaniania z jelita, ciąża). Polineuropatie, neuralgie nerwu trójdzielnego, zapalenie korzeni nerwowych, kaузalgia, migrena, neuropatie cukrzycowe, stwardnienie boczne zanikowe, dziecięcy porażenie mózgowe, choroba Downa, alkoholowy delirium. Stosować przy dystrofii u dzieci, po przebytych chorobach zakaźnych, przy sprue (w połączeniu z kwasem foliowym), przy chorobach wątroby (zapalenia wątroby, marskość, choroba Botkina), chorobie promienistej, łuszczycy, zapaleniu skóry herpetyformnym, neurodermitach, fotodermatozach.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku. Erytremia, erytrocytoza. Nowotwory, z wyjątkiem przypadków towarzyszących anemii megaloblastycznej i niedoborowi witaminy B12. Oste tromboemboliczne choroby. Nadciśnienie naczyniowe wysokiego klasy funkcjonalnej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Aminoglikozydy, salicylany, leki przeciwpadaczkowe, kolchicyna, leki potasu zmniejszają wchłanianie leku, wpływają na jego kinetykę.

Podczas jednoczesnego stosowania z kanamicyną, neomycyną, polimyksynami, tetracyklinami wchłanianie cyjanokobalaminy zmniejsza się.

Niekompatybilność farmaceutyczna z kwasem askorbinowym, solami metali ciężkich (inaktywacja cyjanokobalaminy); bromkiem tiaminy, pirydoksyną, ryboflawiną (jon kobaltu zawarty w cząsteczce cyjanokobalaminy niszczy inne witaminy).

Tiamina – zwiększa się ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych spowodowanych tiaminą.

Chloramfenikol – zmniejsza się odpowiedź hematopojetyczna na lek.

Doustne środki antykoncepcyjne – obniżają stężenie cyjanokobalaminy we krwi.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W trakcie terapii należy kontrolować parametry krwi obwodowej: na 5–8 dzień od rozpoczęcia leczenia określić zawartość retikulocytów, stężenie żelaza. Liczbę erytrocytów i hemoglobiny, jak również wskaźnik barwny należy kontrolować przez 1 miesiąc 1–2 razy w tygodniu, a następnie – 2–4 razy w miesiącu. Remisja osiągana jest przy wzroście liczby erytrocytów do 4,0–4,5*1012/l, przy osiągnięciu normalnych rozmiarów erytrocytów, zniknięciu anizocytozy i poikilocytozy, normalizacji zawartości retikulocytów po kryzie retikulocytarnym. Po osiągnięciu remisji hematologicznej kontrolę krwi obwodowej należy przeprowadzać nie rzadziej niż raz na 4–6 miesięcy.

Przy tendencji do rozwoju leukocytozy i erytrocytozy należy zmniejszyć dawkę leku lub tymczasowo wstrzymać leczenie.

Nie można stosować cyjanokobalaminy z lekami, które zwiększają krzepliwość krwi.

W trakcie leczenia należy zachować ostrożność i kontrolować krzepliwość krwi u osób skłonnych do tworzenia się skrzeplin oraz u chorych na chorobę wieńcową.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosować ostrożnie, pod nadzorem lekarza w okresie ciąży (istnieją pojedyncze dane dotyczące działania teratogennego witaminy B12 w wysokich dawkach) lub karmienia piersią, uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Podczas leczenia należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosować podskórnie, domięśniowo, dożylnie, a w przypadku mielopatii bocznej i stwardnienia zanikowego bocznego także wewnątrzoponowo.

Dorośli

W przypadku anemii z niedoboru witaminy B12 lek stosować w dawkach 100–200 µg (0,1–0,2 mg) co drugi dzień aż do osiągnięcia remisji.

W przypadku wystąpienia objawów mielopatii bocznej oraz anemii makrocytarycznej z uszkodzeniem układu nerwowego cyjanokobalamina stosowana jest w dawce pojedynczej 400–500 µg (0,4–0,5 mg) lub więcej. W pierwszym tygodniu podawać codziennie, następnie co 5–7 dni (jednocześnie przepisać kwas foliowy). W przypadku ciężkiego przebiegu podawać do kanału rdzeniowego, rozpoczynając od dawki pojedynczej 15–30 µg, zwiększając dawkę przy każdej kolejnej iniekcji (50, 100, 150, 200 µg). Iniekcje wewnątrzoponowe wykonywać co 3 dni, w ciągu cyklu należy wykonać 8–10 iniekcji. W okresie remisji, przy braku objawów mielopatii bocznej, stosować leczenie wspomagające – 100 µg dwa razy miesięcznie; przy obecności objawów neurologicznych – 200–400 µg 2–4 razy w ciągu miesiąca.

W stwardnieniu zanikowym bocznym, encefalomielicie, chorobach neurologicznych z zespołem bólowym lek podawać w rosnących dawkach od 200 do 500 µg na iniekcję (po poprawie – 100 µg dziennie). Cykl leczenia – 14 dni.

W urazach nerwów obwodowych przepisać 200–400 µg raz na 2 dni przez 40–45 dni.

W zapaleniu wątroby i marskości wątroby przepisać 15–30 µg na dobę lub 100 µg co drugi dzień przez 25–40 dni.

W neuropatii cukrzycowej, celiakii, chorobie popromiennej podawać 60–100 µg codziennie przez 20–30 dni.

W niedoborze witaminy B12 – do leczenia: domięśniowo i dożylnie po 1 mg codziennie przez 1–2 tygodnie; dawka utrzymująca – 1–2 mg domięśniowo lub dożylnie od razu w tygodniu do razu w miesiącu. Czas trwania leczenia cyjanokobalamina oraz konieczność powtarzania cykli zależy od przebiegu choroby i skuteczności terapii.

Dzieci

Podawać wyłącznie podskórnie.

W anemiach popostkrwawieniowych i anemiach z niedoboru żelaza przepisać 30–100 µg 2–3 razy w tygodniu.

W anemii aplastycznej u dzieci podawać po 100 µg aż do uzyskania poprawy kliniczno-hematologicznej.

W anemiach alimentacyjnych u dzieci przepisać 30 µg przez 15 dni.

W dystrofiach u dzieci w wieku przedszkolnym, w zespole Downa i dziecięcym porażeniu mózgowym przepisać 15–30 µg co drugi dzień.

W zapaleniu wątroby i marskości wątroby dzieciom przepisać 15–30 µg na dobę lub 100 µg co drugi dzień przez 25–40 dni.

Dzieci.

Nie stosować postaci leku o dawce 0,5 mg/ml u dzieci poniżej 3. roku życia.

Podawać wyłącznie podskórnie.

Nadmierna dawka.

Objawy: obrzęk płuc, niewydolność serca ze stazem, zakrzepica naczyń obwodowych.

Leczenie: objawowe.

Działania niepożądane.

Ze strony przewodu pokarmowego: rozstrojenie stolca.

Ze strony metabolizmu i gospodarki materii: trądzik, wysypka pęcherzowa, nudności, nadpotliwość, zaburzenia metabolizmu puryn, hipokaliemia.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie nerwowe, senność, paraliż mięśniowy, utrata przytomności.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, ból w okolicy serca, niewydolność serca ze stazem, zakrzepica naczyń obwodowych, niskie ciśnienie tętnicze, zatrzymanie akcji serca.

Ze strony krwi: hiperkoagulacja.

Ze strony układu immunologicznego: reakcje alergiczne, w tym objawy skórne, takie jak zaczerwienienie, pokrzywka, wysypka, świąd, zapalenie skóry, obrzęki, w tym obrzęk Quinckego; zaburzenia oddychania, w tym napady duszności, wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktydne.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: niedobrze, gorączka; w miejscu wstrzyknięcia: zaczerwienienie, świąd, ból, obrzęk, zacieńczenie i martwica.

Przekazywanie podejrzeń o działania niepożądane.

Przekazywanie informacji o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym procederem. Pozwala to na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

W przypadku stosowania w jednym roztworze cyjanokobalaminy z kwasem askorbinowym i pirydoksyną dochodzi do wzajemnego niszczenia witamin; z kwasem nikotynowym – do niszczenia cyjanokobalaminy; z ryboflaviną – do gromadzenia się jonów kobaltu.

Opakowanie.

Po 1 ml w ampułce; po 5 ampułek w blistrze; 2 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Przedsiębiorstwo Akcyjne „Farmaceutyczna firma „Darnycia”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.