Budesonid AstraZeneca

INSTRUKCJA LEKU DO STOSOWANIA U CZŁOWIEKA Budesonid AstraZeneca (Budesonid AstraZeneca)

Skład:

substancja czynna: budesonid (budesonide);

1 ml zawiesiny do rozpylenia zawiera 0,25 mg lub 0,5 mg budesonidu;

substancje pomocnicze: sodu chloridum, sodu cytrynian, dinatrium edetas, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Zawiesina do rozpylenia.

Główne właściwości fizykochemiczne: łatwo resuspowalna zawiesina o barwie białej lub prawie białej, wypełniona do pojemników jednodawkowych z tworzywa sztucznego.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki do inhalacji stosowane w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Glikokortykosteroidy. Kod ATX R03B A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Budesonid to glikokortykosteroid o silnym miejscowym działaniu przeciwzapalnym.

Dokładny mechanizm działania glikokortykosteroidów w leczeniu astmy oskrzelowej nie został w pełni wyjaśniony. Prawdopodobnie kluczową rolę odgrywają efekty przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania mediatorów zapalenia oraz hamowanie cytokinowo pośredniczonej odpowiedzi immunologicznej. Aktywność budesonidu, określona na podstawie powinowactwa do receptorów glikokortykosteroidowych, jest około 15 razy większa niż prednizolonu.

Skuteczność kliniczna

Budesonid wykazuje działanie przeciwzapalne, które prowadzi do zmniejszenia obturacji oskrzeli zarówno we wczesnym, jak i późnym etapie reakcji alergicznej. Budesonid zmniejsza reaktywność na histaminę i metacholinę u pacjentów z nadreaktywnością dróg oddechowych.

Badania wykazały, że im wcześniej po wystąpieniu napadu astmy oskrzelowej rozpocznie się leczenie budesonidem, tym lepsze osiąga się funkcje płuc.

Dane dotyczące bezpieczeństwa klinicznego

Wpływ na stężenie kortyzolu we krwi:

W badaniach przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach przy stosowaniu leku Pulmicort Turbuhaler obserwowano zależne od dawki zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi i w moczu. W dawkach zalecanych Pulmicort Turbuhaler wywiera istotnie mniejszy wpływ na czynność nadnerczy niż prednizolon w dawce 10 mg, co potwierdzono testami z adrenokortykotropiną (ACTH).

Dzieci

Skuteczność kliniczna w astmie oskrzelowej

Skuteczność zawiesiny do inhalacji Budesonid AstraZeneca badano w wielu badaniach, które wykazały skuteczność leku stosowanego raz lub dwa razy dziennie w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i dzieci. Poniżej przedstawiono kilka przykładów reprezentatywnych badań.

U dzieci w wieku od 3 lat przy dawkach do 400 µg na dobę nie obserwowano efektów systemowych. Przy dawkach 400–800 µg na dobę mogą występować biochemiczne oznaki wpływu systemowego, natomiast przy dawkach dziennych przekraczających 800 µg są one powszechne. Te informacje dotyczą leku Budesonid AstraZeneca stosowanego w postaci sprayu do inhalacji i proszku do inhalacji.

Astma oskrzelowa, podobnie jak stosowanie kortykosteroidów do inhalacji, może powodować opóźnienie wzrostu. Ograniczone dane z długoterminowych badań wskazują, że większość dzieci i nastolatków leczonych budesonidem inhalacyjnym osiąga ostatecznie docelową wysokość ciała w wieku dorosłym. Jednakże obserwuje się początkowe, niewielkie, ale przejściowe spowolnienie wzrostu (około 1 cm). Zazwyczaj ma to miejsce w ciągu pierwszego roku leczenia.

Astma oskrzelowa wywołana wysiłkiem fizycznym

Terapia inhalacyjna budesonidem jest skuteczna w zapobieganiu objawom astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym.

Zastosowanie kliniczne: zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)

Kilka badań budesonidu w postaci zawiesiny do inhalacji w dawkach 4–8 mg na dobę wykazało skuteczność w leczeniu zaostrzeń POChP.

Skuteczność budesonidu oceniano w otwartym, randomizowanym badaniu porównawczym z udziałem 78 hospitalizowanych pacjentów z zaostrzeniem POChP, podzielonych na dwie równoległe grupy, które otrzymywały budesonid w postaci zawiesiny do inhalacji (n = 37) w dawce 4 mg na dobę (2 mg dwa razy dziennie) lub dożylne wlewy prednizolonu w dawce 120–180 mg na dobę (n = 41) przez 7–14 dni. U pacjentów stosujących budesonid w postaci zawiesiny do inhalacji lub prednizolon obserwowano podobne poprawy objętości wydechowej w pierwszej sekundzie (FEV1), nasycenia krwi tlenem mierzonego za pomocą pulsoksymetrii (SpO2) oraz objawów (test oceny POChP – COPD Assessment TestTM (CAT)).

W wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym, jednocieniastym badaniu z udziałem 471 pacjentów z zaostrzeniem POChP stosowano budesonid w postaci zawiesiny do inhalacji w dawce 6 mg na dobę (2 mg trzy razy dziennie) lub dożylne wstrzykiwania metylprednizolonu (40 mg na dobę) przez 10 dni. Skuteczność budesonidu w postaci zawiesiny do inhalacji w porównaniu z metylprednizolonem systemowym, mierzona poprzez FEV1, ciśnienie parcjalne CO2 we krwi (PaCO2) i objawy (test CAT), była porównywalna, natomiast wartości ciśnienia parcjalnego O2 we krwi (PaO2) wykazały większą poprawę w grupie metylprednizolonu.

W podwójnie ślepej, randomizowanej, placebo-kontrolowanej próbie z udziałem 199 pacjentów z zaostrzeniem POChP stosowano budesonid w postaci zawiesiny do inhalacji w dawce 8 mg na dobę (2 mg cztery razy dziennie (n = 71)), 30 mg perorowego prednizolonu co 12 godzin (n = 62) lub placebo (n = 66) przez 3 dni. Poprawa postbroncholitycznego FEV1 w porównaniu z placebo wyniosła 0,10 l dla budesonidu i 0,16 l dla prednizolonu; różnica między grupami leczenia aktywnego nie była istotna statystycznie. Odsetek pacjentów z kliniczną poprawą postbroncholitycznego FEV1 o co najmniej 0,15 l był wyższy w grupie budesonidu w postaci zawiesiny do inhalacji (34%), grupie prednizolonu (48%) niż w grupie placebo (18%). Różnice były istotne statystycznie dla obu grup leczenia aktywnego w porównaniu z placebo (p < 0,05), ale nie między grupami leczenia aktywnego.

Zastosowanie kliniczne: krtynia

W serii badań z udziałem dzieci z krtynią porównywano terapię lekiem Budesonid AstraZeneca z placebo.

Poniżej przedstawiono przykłady reprezentatywnych badań, w których oceniano stosowanie leku Budesonid AstraZeneca w leczeniu dzieci z krtynią.

Skuteczność stosowania u dzieci z krtynią lekką i umiarkowaną

W celu ustalenia, czy lek Budesonid AstraZeneca ma pozytywny wpływ na objawy krtyni i czy skraca długość hospitalizacji, przeprowadzono randomizowane, podwójnie ślepe, placebo-kontrolowane badanie z udziałem 87 dzieci (w wieku od 7 miesięcy do 9 lat), hospitalizowanych z klinicznym rozpoznaniem krtyni. Uczestnicy otrzymali dawkę początkową leku Budesonid AstraZeneca (2 mg) lub placebo, a następnie dawkę leku Budesonid AstraZeneca 1 mg lub placebo co 12 godzin. Lek Budesonid AstraZeneca statystycznie istotnie poprawiał wyniki oceny objawów krtyni po 12 i 24 godzinach, a także po 2 godzinach u pacjentów z początkową oceną objawów krtyni powyżej 3 punktów. Czas hospitalizacji skrócono również o 33%.

Skuteczność stosowania u dzieci z krtynią umiarkowaną i ciężką

W celu porównania skuteczności terapii lekiem Budesonid AstraZeneca i placebo przeprowadzono randomizowane, podwójnie ślepe, placebo-kontrolowane badanie z udziałem 83 niemowląt i dzieci (w wieku od 6 miesięcy do 8 lat), hospitalizowanych z klinicznym rozpoznaniem krtyni. Pacjenci otrzymywali lek Budesonid AstraZeneca w dawce 2 mg lub placebo co 12 godzin przez maksymalnie 36 godzin lub do czasu wypisu. Ogólną ocenę objawów krtyni dokonywano przed podaniem leku oraz po 0, 2, 6, 12, 24, 36 i 48 godzinach po podaniu dawki początkowej. Po 2 godzinach w grupach leku Budesonid AstraZeneca i placebo zaobserwowano podobną poprawę oceny objawów krtyni bez istotnej statystycznie różnicy między grupami. Po 6 godzinach ocena objawów krtyni w grupie leku Budesonid AstraZeneca była statystycznie istotnie lepsza niż w grupie placebo, a ta poprawa w porównaniu z placebo była również wyraźna po 12 i 24 godzinach.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

U dorosłych dostępność systemowa budesonidu po podaniu zawiesiny do inhalacji Budesonid AstraZeneca za pomocą nebulizera strumieniowego wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40–70% dawki dostarczonej pacjentowi. Niewielka część tej ilości wynika z wchłaniania leku połkniętego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga się około 10–30 minut po rozpoczęciu inhalacji i wynosi około 4 nmol/l po podaniu dawki 2 mg.

Rozkład

Objętość rozkładu budesonidu wynosi około 3 l/kg. Średnie wiązanie z białkami osocza wynosi 85–90%.

Metabolizm

Budesonid podlega intensywnemu (~90%) metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie do metabolitów o niskiej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów, 6β-hydroksybudesonidu i 16α-hydroksyprednizolonu, wynosi mniej niż 1% aktywności budesonidu. Metabolizm budesonidu odbywa się głównie przy udziale CYP3A należącego do podrodziny cytochromu P450.

Eliminacja

Metabolity budesonidu wydalane są głównie przez nerki w formie niezmienionej lub skoniugowanej. Budesonid w niezmienionej formie nie występuje w moczu. U zdrowych dorosłych zwykle występuje wysoki klirens systemowy budesonidu (około 1,2 l/min), a końcowy okres półwylu budesonidu po dożylonym podaniu wynosi średnio 2–3 godziny. Farmakokinetyka budesonidu jest proporcjonalna do dawki przy zastosowaniu w dawkach klinicznie istotnych.

Liniowość/nieliniowość

Kinetyka budesonidu jest proporcjonalna do dawki przy zastosowaniu w dawkach klinicznie istotnych.

Zależność farmakokinetyka/farmakodynamika

Dzieci

U dzieci w wieku 4–6 lat z astmą oskrzelową klirens systemowy budesonidu wynosi około 0,5 l/min. Klirens u dzieci (na 1 kg masy ciała) jest o około 50% wyższy niż u dorosłych. U dzieci z astmą oskrzelową okres półwylu budesonidu po inhalacji wynosi około 2,3 godziny. Podobny wynik obserwuje się u zdrowych dorosłych. U pacjentów w wieku 4–6 lat z astmą oskrzelową dostępność systemowa budesonidu po podaniu zawiesiny do inhalacji Budesonid AstraZeneca za pomocą nebulizera strumieniowego (Pari LC Jet Plus® z kompresorem Pari Master®) wynosi około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Dostępność systemowa u dzieci jest około dwukrotnie niższa niż u zdrowych dorosłych. U dzieci w wieku 4–6 lat z astmą oskrzelową maksymalne stężenie we krwi osiąga się w ciągu 20 minut po rozpoczęciu inhalacji i wynosi około 2,4 nmol/l po podaniu dawki 1 mg.

Wartości ekspozycji na budesonid (Cmax i AUC) po podaniu pojedynczej dawki 1 mg metodą inhalacji u dzieci w wieku 4–6 lat są porównywalne z wartościami u zdrowych dorosłych otrzymujących taką samą dostarczoną dawkę budesonidu za pomocą tego samego systemu inhalacji.

Farmakokinetyka budesonidu u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek jest nieznana. Wpływu budesonidu może być zwiększony u pacjentów z chorobą wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek Budesonid AstraZeneca, zawiesina do inhalacji przez nebulizator, wskazany jest u pacjentów z:

• astmą oskrzelową;
• zaostrzeniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u osób bez objawów ostrej niewydolności oddechowej;
• bardzo ciężkim rzężeniem (laryngit podgłośniowy), wymagającym hospitalizacji.

Forma leku jest odpowiednia dla pacjentów, u których trudno jest stosować urządzenia takie jak inhalator aerozolowy czy proszkowy do podawania leku.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku Budesonid AstraZeneca.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Metabolizm budesonidu jest przede wszystkim pośredniczony przez enzym CYP3A4. W związku z tym stosowanie inhibitorów tego enzymu, takich jak ketokonazol, itrakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, może prowadzić do wielokrotnego zwiększenia ekspozycji systemowej na budesonid (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Ze względu na brak danych dotyczących zaleceń dawkowania, należy unikać stosowania takich kombinacji. Jeśli uniknięcie takiej sytuacji jest niemożliwe, odstęp czasu między podawaniem leków powinien być jak najdłuższy, a także można rozważyć możliwość zmniejszenia dawki budesonidu.

Ograniczone dane dotyczące tej interakcji z wysokimi dawkami inhalowanego budesonidu wykazują, że przy współrzędnej terapii itrakonazolem w dawce 200 mg raz dziennie, podanie inhalowanego budesonidu (dawka pojedyncza 1000 μg) prowadzi do istotnego wzrostu stężenia substancji w osoczu (średnio 4-krotnie).

Obserwuje się zwiększenie stężenia w osoczu oraz nasilenie działania kortykosteroidów u kobiet przyjmujących jednocześnie estrogeny lub doustne środki antykoncepcyjne. Jednakże nie zaobserwowano istotnych zmian przy współrzędnej terapii budesonidem i niskodawkowymi, kombinowanymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

Ponieważ funkcja kory nadnerczy może być zahamowana, test stymulacji wydzielania ACTH, przepisany w celu rozpoznania niedostateczności przysadki, może dać wynik fałszywie ujemny (niskie wartości).

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Ogólne informacje

Budesonid AstraZeneca nie jest przeznaczony do szybkiego złagodzenia ostrych napadów astmy oskrzelowej, gdy wymagane jest stosowanie krótkodziałających leków rozszerzających oskrzela w postaci inhalacji.

Pacjentów należy uprzedzić o konieczności skonsultowania się z lekarzem, jeśli ogólna skuteczność leczenia zacznie się zmniejszać, ponieważ powtarzane inhalacje w przypadku ciężkich napadów astmy nie powinny opóźniać rozpoczęcia innej istotnej terapii. W przypadku nagłego pogorszenia stanu pacjenta, leczenie należy uzupełnić krótkotrwałym stosowaniem kortykosteroidów doustnych.

Przejście z terapii kortykosteroidami doustnymi

Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów przechodzących z terapii doustnych kortykosteroidów, ponieważ u nich przez dłuższy czas może występować ryzyko zaburzeń czynności nadnerczy. Do grupy ryzyka należą również pacjenci, którzy wymagali terapii nagłej wyższymi dawkami kortykosteroidów lub długotrwałego leczenia maksymalnymi zalecanymi dawkami kortykosteroidów w formie inhalacji. U takich pacjentów w przypadku silnego stresu mogą wystąpić objawy i objawy niedostateczności nadnerczy. W okresie stresu lub przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi należy rozważyć możliwość stosowania dodatkowych kortykosteroidów systemowych.

Podczas przejścia z terapii doustnych kortykosteroidów na Budesonid AstraZeneca pacjenci mogą odczuwać takie objawy jak ból mięśni i stawów. W takich przypadkach może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki kortykosteroidu doustnego. Jeśli pojawiają się objawy takie jak zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty lub podobne objawy, w większości przypadków należy podejrzewać niewystarczający efekt kortykosteroidów.

Efekty systemowe kortykosteroidów stosowanych w formie inhalacji

Możliwe są efekty systemowe kortykosteroidów stosowanych w formie inhalacji, szczególnie przy ich długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach. Efekty te są znacznie mniej prawdopodobne niż przy stosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do możliwych efektów systemowych należą zespół Cushinga, objawy typu kushingoidowego, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej tkanki kostnej, zaćma, jaskra oraz rzadziej – różne efekty psychiczne lub behawioralne, takie jak nadaktywność psychomotoryczna, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja (szczególnie u dzieci). Dlatego ważne jest, aby dawkę kortykosteroidu stosowanego w formie inhalacji obniżyć do najniższego poziomu, przy którym nadal utrzymuje się skuteczną kontrolę nad astmą oskrzelową.

Zamiana terapii systemowych kortykosteroidów na Budesonid AstraZeneca czasem prowadzi do pojawienia się objawów alergii, takich jak katar czy egzema, które wcześniej były kontrolowane przez leczenie systemowe.

Stosowanie równoczesne z innymi lekami

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku z ketokonazolem, itrakonazolem, inhibitorami proteazy HIV lub innymi silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli jest to niemożliwe, odstęp między podawaniem tych leków powinien być jak najdłuższy (patrz również sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Oskrzelowężenie

Podobnie jak przy stosowaniu innych leków w formie inhalacji, po podaniu dawki może wystąpić paradoksalne oskrzelowe skurcze z natychmiastowym nasileniem świstów. W takich przypadkach leczenie budesonidem w formie inhalacji należy natychmiast przerwać, ocenić stan pacjenta i w razie potrzeby rozpocząć leczenie alternatywnymi lekami.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Zaburzenia czynności wątroby wpływają na zdolność organizmu do usuwania kortykosteroidów, co prowadzi do zmniejszenia szybkości eliminacji leku i rozwoju wysokiej ekspozycji systemowej. Należy pamiętać o możliwym rozwoju efektów niepożądanych systemowych.

Wpływ na wzrost

U dzieci otrzymujących długotrwałe leczenie kortykosteroidami, niezależnie od formy leku, zaleca się regularny monitoring wzrostu. Jeśli wzrost spowalnia, należy przeanalizować terapię w celu zmniejszenia dawki kortykosteroidu stosowanego w formie inhalacji. Korzyści z leczenia kortykosteroidami należy ocenić w porównaniu z możliwym ryzykiem opóźnienia wzrostu. Ponadto, warto skierować pacjenta na konsultację do pediatrycznego pulmonologa.

Kandydoza jamy ustnej

Podczas leczenia kortykosteroidami stosowanymi w formie inhalacji może rozwinąć się kandydoza jamy ustnej. Pojawienie się tej infekcji może wymagać leczenia odpowiednimi lekami przeciwdrożdżycznymi, a u niektórych pacjentów może być konieczne przerwanie leczenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Infekcje dróg oddechowych

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywnym gruźlicą płuc lub gruźlicą płuc w fazie utajonej, a także u pacjentów z grzybiczymi lub wirusowymi infekcjami dróg oddechowych.

Zapalenie płuc u pacjentów z POChP

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy otrzymują kortykosteroidy w formie inhalacji, obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia płuc, w tym przypadków wymagających hospitalizacji. Istnieją pewne dowody sugerujące zwiększone ryzyko zapalenia płuc przy zwiększaniu dawki kortykosteroidu, jednak nie zostało to jednoznacznie potwierdzone w żadnym z badań.

Brakuje wyczerpujących danych klinicznych potwierdzających różnice wewnątrzklasowe w zakresie ryzyka rozwoju zapalenia płuc dla leków kortykosteroidowych stosowanych w formie inhalacji.

Lekarze powinni być czujni pod kątem możliwego rozwoju zapalenia płuc u pacjentów z POChP, ponieważ objawy kliniczne tej infekcji pokrywają się z objawami zaostrzenia POChP.

Czynniki ryzyka rozwoju zapalenia płuc u pacjentów z POChP obejmują palenie tytoniu, wiek starszy, niski wskaźnik masy ciała (BMI) oraz ciężki przebieg POChP.

Zaburzenia wzroku

Podczas stosowania kortykosteroidów drogą ogólną i miejscową mogą występować zaburzenia wzroku. W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów takich jak zamazanie widzenia lub innych zaburzeń wzroku, należy skonsultować się z okulistą w celu oceny możliwych przyczyn, w tym zaćmy, jaskry lub rzadkich chorób, takich jak środkowe serozne zapalenie naczyniówki-siatkówki (CSR), o których zgłaszano przypadki po stosowaniu kortykosteroidów drogą ogólną lub miejscową.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Większość wyników badań epidemiologicznych prospektywnych oraz dane z nadzoru po wprowadzeniu na rynek z całego świata nie wykazały zwiększonego ryzyka skutków niepożądanych dla płodu i noworodka związanego ze stosowaniem budesonidu w formie inhalacji w czasie ciąży. Dla płodu i dla ciężarnej ważne jest, aby w czasie ciąży utrzymywane było odpowiednie leczenie astmy. Tak jak w przypadku stosowania innych leków w czasie ciąży, korzyści z zastosowania budesonidu dla ciężarnej należy porównać z ryzykiem dla płodu.

Badania na zwierzętach wykazały, że glikokortykosteroidy mogą powodować zaburzenia rozwoju, jednak dane te nie są uważane za istotne dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach.

Badania na zwierzętach wykazały również wpływ nadmiaru prenatalnych glikokortykoidów na zwiększone ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu sercowo-naczyniowego w wieku dorosłym oraz trwałe zmiany w gęstości receptorów glikokortykosteroidowych, przemianie neuroprzekaźników i zachowaniu przy stosowaniu dawek niższych niż teratogenne.

W czasie ciąży należy dążyć do stosowania najniższej skutecznej dawki budesonidu, biorąc pod uwagę ryzyko pogorszenia przebiegu astmy oskrzelowej.

Karmienie piersią

Budesonid przechodzi do mleka matki. Jednak przy stosowaniu leku Budesonid AstraZeneca w dawkach terapeutycznych nie przewiduje się żadnego wpływu na dziecko karmione piersią, ponieważ ekspozycja systemowa dziecka jest nieznaczna. Budesonid AstraZeneca można stosować w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Budesonid AstraZeneca nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie w astmie oskrzelowej

Dawkowanie leku Budesonid AstraZeneca należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Jeśli dawka dobową nie przekracza 1 mg, całość dawki można podawać jednorazowo. W przypadku konieczności stosowania wyższych dawek dobowych, dawkę należy podzielić na dwie porcje na dobę. Najwyższą dawkę (2 mg na dobę) należy przepisywać dzieciom tylko w przypadku ciężkiego przebiegu astmy i przez ograniczony okres czasu. Dawkę поддерживающую należy ustalić na możliwie najniższym poziomie skutecznym.

Początkowe dawkowanie powinno wynosić:

Dzieci w wieku od 6 miesięcy: 0,25–0,5 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 1 mg na dobę.

Dorośli: 1–2 mg na dobę.

W leczeniu поддерживающем:

Dzieci w wieku od 6 miesięcy: 0,25–2 mg na dobę.

Dorośli: 0,5–4 mg na dobę. W bardzo ciężkich przypadkach dawkę można dodatkowo zwiększyć.

W leczeniu pacjentów z astmą oskrzelową, w których pożądane jest wzmocnienie efektu terapeutycznego, należy preferować zwiększenie dawki leku Budesonid AstraZeneca zamiast terapii kombinowanej z kortykosteroidami doustnymi, ze względu na niższe ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Stosowanie leku Budesonid AstraZeneca pozwala na zastąpienie lub istotne zmniejszenie dawkowania kortykosteroidów doustnych przy zachowaniu kontroli nad astmą. Przy przejściu z kortykosteroidów doustnych na Budesonid AstraZeneca pacjent powinien znajdować się w stosunkowo stabilnym stanie. Następnie przez 10 dni stosuje się wysoką dawkę Budesonidu AstraZeneca w połączeniu z dawką kortykosteroidu doustnego, którą stosowano wcześniej.

Po tym okresie dawkę kortykosteroidu doustnego należy stopniowo zmniejszać, np. o 2,5 mg/miesiąc prednizolonu lub jego ekwiwalent na miesiąc, aż do osiągnięcia najniższego możliwego poziomu. We wielu przypadkach można całkowicie zastąpić kortykosteroid doustny lekiem Budesonid AstraZeneca. Aby uzyskać dodatkowe informacje dotyczące odstawiania kortykosteroidów doustnych, patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Okres do wystąpienia efektu w astmie oskrzelowej

Po podaniu dawki początkowej efektu należy oczekiwać po kilku godzinach. Pełny efekt terapeutyczny osiągany jest dopiero po kilku tygodniach leczenia.

Dozowanie w zaostrzeniu POChP

Pacjentów należy leczyć dawką dobową 4–8 mg leku Budesonid AstraZeneca, zawiesiny do inhalacji, podzieloną na dwa–cztery dawki, aż do uzyskania poprawy klinicznej, ale nie dłużej niż przez 10 dni.

Nie oceniano stosowania nebulizowanego budesonidu w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z zaostrzeniem POChP i niewydolnością oddechową wymagającą inwazyjnej wentylacji mechanicznej lub hospitalizacji w oddziale intensywnej terapii.

Okres do wystąpienia efektu w zaostrzeniu POChP

Po inhalacyjnym podaniu leku Budesonid AstraZeneca, zawiesiny do inhalacji, w leczeniu zaostrzeń POChP czas do poprawy objawów jest porównywalny do czasu przy stosowaniu kortykosteroidów ogólnoustrojowych.

Dozowanie w kracie

Dla dzieci chorych na krzyk, typowa dawka wynosi 2 mg nebulizowanego budesonidu. Dawkę tę stosuje się jednorazowo lub w dwóch dawkach po 1 mg z odstępem 30 minut. Podawanie leku można powtarzać co 12 godzin, łącznie maksymalnie do 36 godzin lub do poprawy klinicznej.

Dzieciom, które nie mogą wdychać przez ustnik, można stosować maskę oddechową.

Ogólne informacje

Zaburzenia funkcji wątroby lub nerek

Brak doświadczenia w leczeniu pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Ponieważ budesonid jest wydalany głównie drogą metabolizmu wątrobowego, można oczekiwać zwiększenia ekspozycji u pacjentów z ciężkim marskością wątroby.

Tabela dawkowania

* Należy uzupełnić do objętości 2 ml za pomocą roztworu soli fizjologicznej 0,9 % lub roztworu do nebulizera, zob. „Instrukcja obsługi i postępowania”.

Sposób stosowania

Wskazówki dotyczące właściwego stosowania leku Budesonid AstraZeneca, zawiesiny do inhalacji

Zawiesinę do inhalacji Budesonid AstraZeneca wdycha się za pomocą nebulizera strumieniowego z ustnikiem lub odpowiednią maską oddechową.

Należy, aby pacjent oddychał spokojnie i równomiernie przez ustnik nebulizera, ponieważ budezonid zawarty w leku Budesonid AstraZeneca, zawiesina do inhalacji, dociera do płuc podczas wdechu.

Po inhalacji pacjenci powinni przepłukać jamę ustną wodą, aby zminimalizować ryzyko kandydozy oro-faryngealnej.

UWAGA! Należy dokładnie zalecić pacjentowi/opiekunowi płukanie wodą skóry twarzy po zastosowaniu maski oddechowej w celu zapobiegania podrażnieniu skóry twarzy.

Nie należy stosować nebulizatorów ultradźwiękowych, ponieważ dostarczają one pacjentowi bardzo niską dawkę budezonidu. Nebulizator i kompresor (blok napędowy) należy skonfigurować tak, aby większość cząstek cieczy dostarczanych do płuc znajdowała się w zakresie 3–5 µm.

Badania in vitro wykazały, że nebulizatory typu Pari Inhalierboy, Pari Master oraz Aiolos zapewniają porównywalne dawki budezonidu.

Ilość budezonidu dostarczanego pacjentowi waha się w granicach 11–22 % dawki podanej do nebulizatora i zależy od następujących czynników:

• czasu nebulizacji;
• objętości napełnienia;
• cech technicznych kompresora (bloku napędowego) i nebulizatora;
• objętości oddechowej pacjenta;
• zastosowania maski oddechowej lub ustnika.

Prędkość przepływu powietrza przez nebulizator również ma znaczenie. Aby uzyskać maksymalną możliwą dawkę budezonidu, prędkość przepływu powinna wynosić 5–8 l/min. Objętość napełnienia powinna wynosić 2–4 ml. U dzieci dostępna dawka może być zwiększona do maksimum poprzez zastosowanie dobrze dopasowanej do twarzy maski oddechowej.

Przed otwarciem pojemnika jednodawkowego należy delikatnie wstrząsnąć nim.

Komorę nebulizatora należy czyścić po każdym użyciu. Należy przemyć komorę oraz ustnik lub maskę oddechową ciepłą bieżącą wodą i użyć łagodnego środka myjącego.

Należy dokładnie przepłukać i osuszyć komorę poprzez podłączenie jej do kompresora lub odbiornika powietrza.

Zob. także instrukcje producenta nebulizatora.

Instrukcja obsługi i postępowania

Zawiesinę do inhalacji Budesonid AstraZeneca można mieszać z roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) i/lub z roztworami do nebulizatorów zawierającymi terbutaliny, salbutamol, fenoterol, acetylocysteinę, kromoglikan sodu lub bromek ipratropium. Mieszaninę należy użyć w ciągu 30 minut.

Niewykorzystany lek lub jego odpady należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.

Dzieci.

Lek Budesonid AstraZeneca stosuje się u dzieci zgodnie z wskazaniami (zob. rozdział „Wskazania” oraz „Sposób i dawki stosowania”).

Przedawkowanie.

Ostre przedawkowanie zawiesiny do inhalacji Budesonid AstraZeneca, nawet przy zastosowaniu nadmiernych dawek, najprawdopodobniej nie stworzy klinicznie istotnego problemu. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek mogą wystąpić takie efekty systemowe glikokortykosteroidów, jak hiperkortycyzm i supresja czynności kory nadnerczy.

Niepożądane działania.

Częstotliwość określa się następująco: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000).

Tabela 1. Niepożądane działania leku według układów narządów i częstości występowania.

* Podrażnienie skóry twarzy, patrz niżej.

** Dotyczy „populacji pediatrycznej”, patrz niżej.

*** Patrz sekcja „Zaburzenia ze strony narządu wzroku” poniżej.

Czasami podczas stosowania glikokortykosteroidów do inhalacji mogą wystąpić objawy lub oznaki skutków ubocznych glikokortykosteroidów systemowych, co najprawdopodobniej zależy od dawki, czasu ekspozycji, współistniejącego i poprzedniego wpływu kortykosteroidów oraz indywidualnej wrażliwości.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego

Czasami, gdy stosowano nebulizator z maską oddechową, zgłaszano reakcję nadwrażliwościową w postaci podrażnienia skóry twarzy. W celu zapobiegania podrażnieniu po zastosowaniu maski należy umyć twarz wodą.

Zakażenia i inwazje

Ze względu na ryzyko kandydozy jamy ustnej i gardła, pacjent powinien płukać jamę ustną wodą po każdej inhalacji.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

W badaniach z użyciem placebo katarakta była rzadkim skutkiem ubocznym zgłaszanym zarówno w grupie leczonej, jak i w grupie placebo.

Zaburzenia psychiczne

W połączonych danych z badań klinicznych 13119 pacjentów otrzymywało inhalowany budezonid, a 7278 pacjentów – placebo. Częstość występowania lęku wynosiła 0,52% przy stosowaniu inhalowanego budezonidu i 0,63% przy stosowaniu placebo; częstość występowania depresji wynosiła 0,67% przy stosowaniu inhalowanego budezonidu i 1,15% przy stosowaniu placebo.

Populacja pediatryczna

Ze względu na ryzyko opóźnienia wzrostu u dzieci należy regularnie kontrolować parametry wzrostu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

24 miesiące.

Zużyć w ciągu 3 miesięcy od otwarcia foliowych opakowań.

Jeśli użyto tylko 1 ml zawiesiny, pozostała część zawiesiny nie jest już sterylna i należy ją natychmiast zutylizować.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Pojemniki należy przechowywać w pozycji pionowej.

Przechowywać pojemniki w foliowym opakowaniu w celu ochrony przed działaniem światła.

Niezgodność.

Zawiesiny do rozpylenia Budesonid AstraZeneca nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami, z wyjątkiem tych, które są wymienione w „Instrukcji dotyczącej użytkowania i postępowania” (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Opakowanie.

Po 2 ml w pojemniku z tworzywa sztucznego; po 5 pojemników połączonych ze sobą w foliowym opakowaniu z folii aluminiowej; po 4 opakowania foliowe w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

AstraZeneca AB/AstraZeneca AB.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Forskgargatan 18, Sodertalje, 151 36, Szwecja/Forskargatan 18, Sodertalje, 151 36, Sweden.