Bronchomucin

Ulotka dla lekarstwa stosowanego w medycynie Bronchomucin (Bronchomucyn)

Skład:

substancja czynna: carbocisteine;

Bronchomucin 2 %: 1 ml syropu zawiera 20 mg karbocysteiny;

Bronchomucin 5 %: 1 ml syropu zawiera 50 mg karbocysteiny;

substancje pomocnicze: sodu hydroxidum, sacharyna sodowa, propylenoglikol, sacharoza, metyloparaben (E 218), karmel, żółty zachód FCF (E 110), woda oczyszczona.

Postać leku. Syrop.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: lekki żółty syrop o smaku karmelowym.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Karbocysteina. Kod ATC R05C B03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Karboksysteina oddziałuje na żelową fazę śluzu dróg oddechowych: poprzez rozrywanie mostków disiarczkowych glikoprotein powoduje rozrzedzenie nadmiernie lepkiego sekretu oskrzeli, co sprzyja odprowadzeniu wydzieliny.

Efekt mukoregulacyjny karboksysteiny wiąże się z aktywacją sialotransferazy – enzymu komórek kubkowych błony śluzowej oskrzeli. Karboksysteina normalizuje ilościowe stosunki kwasowych i obojętnych sialomukyn w секрerie oskrzelowym, przywraca jego lepkość i elastyczność. Aktywuje czynność nabłonka migotliwego i poprawia klarowność muco-cyliarną. Sprzyja regeneracji błony śluzowej dróg oddechowych, normalizuje jej strukturę, zmniejsza hiperplazję komórek kubkowych i, jako konsekwencja, zmniejsza produkcję śluzu. Przywraca sekrecję immunologicznie aktywnego IgA (ochrona specyficzna) oraz ilość grup sulfhydrylowych składników śluzu (ochrona niespecyficzna). Wykazuje działanie przeciwzapalne dzięki kininininhibicyjnej aktywności sialomukyn, zmniejszając obrzęk i obturację oskrzeli.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym karboksysteina jest szybko wchłaniana. Szczyt stężenia substancji czynnej we krwi osiągany jest po 2 godzinach. Biouczestnictwo jest niskie – poniżej 10% podanej dawki (z powodu intensywnego metabolizmu w przewodzie pokarmowym i efektu pierwszego przejścia przez wątrobę).

Karboksysteina i jej metabolity są wydalane głównie z moczem. Okres półwydalania wynosi około 2 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów zaburzeń wydzielania oskrzelowego i wykrztuszania mokroty, szczególnie w ostrych chorobach oskrzelowo-płucnych, np. w ostrym zapaleniu oskrzeli; w zaostrzeniach przewlekłych chorób układu oddechowego.

Przeciwwskazania.

Bronchomucin 2 %:

• wiek dziecięcy do 2 lat;

Bronchomucin 2 % i 5 %:

• nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z dodatkowych składników leku;
• wrzód peptyczny żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia;
• I trymestr ciąży ze względu na niewystarczającą ilość danych dotyczących działania teratogennego i embriotoksycznego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W okresie leczenia karboksysteiną nie należy stosować leków przeciwhistaminowych i leków hamujących wydzielanie oskrzelowe. Zwiększa skuteczność terapii glikokortykosteroidowej (wzajemnie) i terapii antybakteryjnej.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Nie należy stosować karboksysteiny z lekami przeciwhistaminowymi i/lub zmniejszającymi wydzielanie (grupa atropiny).

Stosowanie leków mukolitycznych może prowadzić do zaburzeń przepuszczalności oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia z powodu ograniczonej możliwości samooczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny oskrzelowej, co wynika z wiekowych cech anatomiczno-fizjologicznych. Żadnych leków mukolitycznych nie należy stosować dzieciom poniżej 2. roku życia.

W przypadku braku efektu terapeutycznego lub nasilenia objawów choroby należy przeanalizować sposób leczenia.

W przypadku wystąpienia kaszlu produktywnego z wydzielaniem gnojnego kałmuku, wysokiej gorączki lub przewlekłej choroby oskrzeli lub płuc należy przeanalizować stan kliniczny.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z wywiadem choroby żołądka lub dwunastniczki w przebiegu choroby wrzodowej.

Preparat zawiera sacharozę, dlatego pacjenci z dziedzicznym brakiem tolerancji glukozy, z zespołem malabsorpcji glukozy i galaktozy lub z niedostatecznością sacharozowo-izomaltozową powinni unikać przyjmowania tego leku.

Pacjenci stosujący dietę o niskiej zawartości węglowodanów oraz chorzy na cukrzycę powinni wziąć pod uwagę, że w 5 ml syropu 2 % znajduje się 1,75 g sacharozy, a w 15 ml syropu 5 % – 5,25 g sacharozy.

Ten lek zawiera sód, a mianowicie: 5 ml syropu 2 % zawiera 0,59 mmol (lub 13,6 mg) sodu, a 15 ml syropu 5 % zawiera 3,81 mmol (lub 88,26 mg). Należy to uwzględnić u pacjentów przestrzegających diety o kontrolowanej zawartości sodu.

Lek zawiera metyloparaben oraz barwnik żółty zachód FCF (E 110), które mogą powodować reakcje alergiczne (w późnym czasie).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Podczas badań na zwierzętach nie zaobserwowano żadnych efektów teratogennych. Brak efektów teratogennych u zwierząt oznacza, że u ludzi również nie należy się spodziewać wad rozwojowych. Do chwili obecnej w okresie pozarejestracyjnym nie odnotowano żadnych doniesień o działaniu teratogennym. Brak danych dotyczących przenikania karboksysteiny do mleka matki.

Preparat jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży.

W II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią lek stosuje się po dokładnej ocenie stosunku korzyści dla matki do ryzyka dla płodu (dziecka), którą ustala lekarz.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie wpływa.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie.

Bronchomucin 2 % zaleca się stosować w leczeniu dzieci do 15. roku życia,

Bronchomucin 5 % – w leczeniu dorosłych oraz dzieci od 15. roku życia.

Maksymalna dawka pojedyncza dla dzieci wynosi 100 mg karboksysteiny.

Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 8–10 dni.

Czas stosowania karboksysteiny u dzieci powinien być jak najkrótszy – nie dłużej niż 5 dni.

Dzieci.

Leczenie dzieci należy prowadzić pod kontrolą lekarza.

Bronchomucin 2 % stosuje się u dzieci w wieku od 2 do 15 lat,

Bronchomucin 5 % – u dzieci od 15. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy: ból żołądka, nudności, biegunka.

Leczenie: terapia objawowa.

Niepożądane działania.

Istnieje ryzyko zaburzeń przewodności oskrzelowej u dzieci w wieku do 2 lat (patrz działy „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Bardzo rzadko możliwe są zaburzenia trawienne (ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka). W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki.

Możliwe są alergiczne reakcje skórne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, wypryski rumieniowe (możliwe opóźnione w czasie).

Zarejestrowano kilka przypadków wyprysków spowodowanych przyjmowaniem leku.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie.

120 ml syropu w fiolce szklanej, w pudełku tekturowym.

Kategoria farmaceutyczna. Bez recepty.

Producent.

Sp. z o.o. „Arpimed”.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Republika Armenii, prowincja Kotajk, miasto Abowan, osiedle 2, budynek 19.