Ataksan

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego ATAKSAN (ATRAXAN)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml preparatu zawiera 50 mg lub 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Krew i narządy krwiotwórcze. Środki przeciwkrwotoczne. Środki przeciwfibrynolityczne, aminokwasy. Kwas traneksamowy.

Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem podczas jego transformacji w plazminę. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest słabsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).

W literaturze naukowej opisano 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Większość przypadków oceniano w porównaniu z grupą kontrolną placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz obniżenie potrzeby stosowania produktów krwiowych w pediatrycznej kardiologii operacyjnej z użyciem sztucznego krążenia (kardiopulmonalne sztuczne krążenie) podczas zabiegów o wysokim ryzyku krwawienia, szczególnie u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych ponownej operacji. Ustalono, że najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka obciążająca) – infuzja bolusowa 10 mg/kg podawana po wstępnym znieczuleniu i przed nacięciem skóry;
• podawanie ciągłe w postaci infuzji 10 mg/kg/godz. lub iniekcja do złącza pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do złącza pompy sztucznego krążenia (SK) oraz końcowa iniekcja w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z zastosowaniem SK.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja jest bardziej odpowiednia, ponieważ pozwala utrzymać stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi osiągane jest szybko po krótkotrwałej wewnątrzżylowej infuzji, po czym stężenie w osoczu zaczyna maleć w sposób wielokrotnie wykładniczy.

Rozkład. W warunkach terapeutycznych wiązanie kwasu traneksamowego z białkami osocza wynosi około 3%; uważa się, że to wiązanie wynika wyłącznie z interakcji z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi około 9–12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po wewnątrzżylowej iniekcji dawki 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło od 10 do 53 μg/ml, natomiast stężenie we krwi pępowinowej – od 4 do 31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po wewnątrzżylowej iniekcji dawki 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenie w płynie stawowym było zbliżone do stężenia w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są porównywalne do stężenia we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w płynie wewnątrzgałkowym – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja. Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalenie nerkowe poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osocza (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po wewnątrzżylowym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Specjalne grupy pacjentów. Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Krwiawienie lub ryzyko krwawienia z powodu nasilenia fibrynolizy, zarówno uogólnionej, jak i miejscowej, u dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Szczególne wskazania obejmują:

• Krwawienia spowodowane zwiększoną fibrynolizą ogólną lub miejscową, takie jak:
  • menorrhagia i metrorrhagia;
  • krwawienia przewodu pokarmowego;
  • krwawe zaburzenia układu moczowego powstałe w związku z zabiegiem chirurgicznym na gruczołku krokowym lub w wyniku operacji lub procedur na drogach moczowych;
  • zabiegi laryngologiczne (usunięcie gruczołów, tonsylektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);
  • zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
  • zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje kardiochirurgiczne;
  • kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza.
• Stany fibrynolityczne po koagulopatii zużyciowej, z wyjątkiem nadmiernej aktywacji układu fibrynolitycznego w przebiegu ostrej ciężkiej krwawienia.
• Ciężka niewydolność nerek (ryzyko gromadzenia się leku).
• Napady padaczkowe w wywiadzie.
• Podanie do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych i do komór mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie przeprowadzono.

Równoległe (jednoczesne) stosowanie leków przeciwzakrzepowych powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w tej dziedzinie. Leki wpływające na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących kwas traneksamowy.

Istnieje teoretyczne ryzyko zwiększenia potencjału trombogenezy, np. przy stosowaniu z estrogenami.

Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku można antagonizować przez stosowanie leków trombolicznych.

Szczególne wskazówki dotyczące stosowania.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazów i sposobu stosowania:

• Wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli (maksymalnie 1 ml na minutę).
• Kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Drugi. Zarejestrowano przypadki wystąpienia drgawek u pacjentów podczas leczenia kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnej (CABG) większość tych przypadków odnotowano po dożylnej podaniu wysokich dawek kwasu traneksamowego. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie otrzymywali tego leku.

Zaburzenia wzroku. Należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, zamazanie widzenia, zaburzenia postrzegania kolorów. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. W przypadku ciągłego, długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy regularnie wykonywać badania okulistyczne (w tym sprawdzanie ostrości wzroku, postrzegania kolorów, dna oka, pola widzenia). W przypadku wystąpienia patologicznych zmian okulistycznych, szczególnie przy chorobach siatkówki, po odpowiedniej konsultacji ze specjalistą lekarz powinien rozstrzygnąć kwestię konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym konkretnym przypadku.

Hematuria. W przypadku hematurii z górnych dróg moczowych może istnieć niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

W przypadku braku odpowiedniego leczenia obturacja dróg moczowych może prowadzić do poważnych skutków, takich jak niewydolność nerek, infekcja dróg moczowych, hydronefroza i anuria. Dlatego zaleca się staranne monitorowanie stanu pacjentów z hematurią lub z ryzykiem hematurii z górnych dróg moczowych.

Powikłania zakrzepowo-emboliczne. Przed przepisaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-embolicznych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-embolicznych lub pacjentom z zwiększoną częstością występowania zdarzeń zakrzepowo-embolicznych w wywiadzie rodzinnym (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii) kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia. Leczenie należy rozpoczynać po konsultacji ze specjalistą posiadającym doświadczenie w zakresie hemostaziiologii i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozsiane wewnątrznaczyniowe krzepnięcie krwi (DIC). Pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać kwasu traneksamowego. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym, ciężkim krwawieniem.

Charakterystyczne jest, że profil hematologiczny w tych stanach jest mniej więcej następujący: skrócenie czasu lizy euglobulinowego skrzepu; wydłużenie czasu protrombinowego; obniżenie poziomów fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i alfa-2 makroglobuliny we krwi; normalne poziomy we krwi P i kompleksu P, tj. czynników II (protrombina), VIII i X; podwyższone poziomy produktów rozpadu fibrynogenu we krwi; normalny poziom płytek krwi. Powyższe zakłada, że samo podstawowe schorzenie nie zmienia poszczególnych elementów tego profilu. W takich ostrych przypadkach do zatrzymania krwawienia wystarcza pojedyncza dawka 1 g kwasu traneksamowego. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać wyłącznie przy obecności odpowiedniej hematologicznej bazy laboratoryjnej i doświadczenia klinicznego.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny podczas leczenia stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Ciąża. Dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych kobiet są niewystarczające.

W I trymestrze ciąży stosowanie kwasu traneksamowego nie jest zalecane.

Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze nie wykazały szkodliwego wpływu na płód.

Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna dla ciężarnej uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią. Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. Dlatego karmienie piersią nie jest zalecane.

Płodność. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania Ataksanu ma ściśle określony tryb – powolne podanie dożylnie (injekcja/infuzja).

Dorośli.

W przypadku fibrinolizy miejscowej zaleca się stosowanie leku w dawce początkowej 500 mg do 1 g, powoli dożylnie (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

W przypadku fibrinolizy uogólnionej kwas traneksamowy podaje się powoli dożylnie w dawce 1 g lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny osocza.

Tabela 1

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci. U dzieci od 1. roku życia stosować wskazaniowo (patrz rozdział „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/mc. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w odniesieniu do szczegółowego dawkowania u dzieci w podanych wskazaniach są jednak ograniczone.

Skuteczność, szczegóły dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku. Zazwyczaj nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie występują objawy niewydolności nerek.

Do wlewu dożylnego Ataksan może być mieszany z większością roztworów wlewnych, takich jak roztwory elektrolitów, roztwory węglowodanów, roztwory aminokwasów, a także roztwory dekstranu. Do Ataksanu można dodawać heparynę.

Zaleca się stosowanie rozcieńczonej mieszaniny natychmiast po jej przygotowaniu.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci od 1. roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie tętnicze i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj pojawiają się częściej wraz ze wzrostem dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Działania niepożądane.

Poniżej wymieniono działania niepożądane sklasyfikowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W ramach każdej klasy narządów i układów działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania. W każdej grupie według częstości działania niepożądane przedstawiono w kolejności zmniejszającej się częstości występowania. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1000 do < 1/100); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Układ pokarmowy.

Często: biegunka, wymioty, nudności.

Skóra i tkanka podskórna.

Rzadko: zapalenia skóry alergiczne.

Zaburzenia układu naczyniowego.

Nieznane: uczucie niedobytu z hipotensją tętniczą, z utratą przytomności lub bez niej (zazwyczaj po zbyt szybkiej iniekcji dożyłnej, wyjątkowo – po doustnym przyjęciu).

Tromboza tętnicza lub żylna o dowolnej lokalizacji.

Układ nerwowy.

Nieznane: drgawki, szczególnie w przypadku niewłaściwego stosowania.

Oczy.

Nieznane: zaburzenia wzroku, w tym zaburzenia postrzegania kolorów.

Układ odpornościowy.

Nieznane: reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, jak również pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

Ataksan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml – 3 lata.

Ataksan, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml – 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Kwasu traneksamowego do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów zawierających penicylinę.

Opakowanie.

Po 5 ml roztworu w ampułce. Po 5 ampułek w kasiecie. 1 kaseta wraz z instrukcją dla zastosowania medycznego w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Otwarte Akcyjne Towarzystwo „Naukowo-Produkcyjny Ośrodek „Zakład Chemiczno-Farmaceutyczny w Borszczyguwie”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ul. Myru, 17.