Alzancer Izitab

INSTRUKCJA dotyczÄ…ca stosowania leku Alzancer Izitab (Alzancer Izitab)

Skład:

substancja czynna: donapezyli hydrochlorid;

1 tabletka rozpuszczalna w jamie ustnej zawiera donapezyli hydrochloridu 5 mg lub 10 mg;

substancje pomocnicze: poliwinylopirydonon Kollidon CL, sodowy metabisulfit (E 223), krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, aspartam (E 951), poliwinylopirydonon Kollidon CL-F, sodowy stearylofumaran, stearynian magnezu, mieszanina Pharmaburst C1*, mieszanina Prosolv SMCC HD 90**;

*mieszanina Pharmaburst C1: manitol (E 421), sorbitol (E 420), kroszpovidon, krzemionka dwutlenek koloidalny wodny;

**mieszanina Prosolv SMCC HD 90: celuloza mikrokryształowa, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny.

Postać leku. Tabletki rozpuszczalne w jamie ustnej.

GÅ‚ówne fizykochemiczne wÅ‚aÅ›ciwoÅ›ci:

tabletki rozpuszczalne w jamie ustnej, 5 mg: tabletki o ksztaÅ‚cie okrÄ…gÅ‚ym, biaÅ‚ego koloru, z oznaczeniem „ALZ” z jednej strony i „5” z drugiej;

tabletki rozpuszczalne w jamie ustnej, 10 mg: tabletki o ksztaÅ‚cie okrÄ…gÅ‚ym, biaÅ‚ego koloru, z oznaczeniem „ALZ” z jednej strony i „10” z drugiej.

Grupa farmakoterapeutyki. Leki stosowane w demencji. Inhibitory cholinoesterazy. Kod ATC: N06D A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Donepezylu hydrochloridum to specyficzny, odwracalny inhibitor acetylocholinoesterazy, który jest głównym typem cholinoesterazy w mózgu. W warunkach in vitro wykazano, że zdolność donepezylogu hydrochloridu do hamowania aktywności tego enzymu przewyższa jego zdolność do hamowania aktywności butyrylocholinoesterazy, która występuje głównie poza ośrodkowym układem nerwowym (OUN), o 1000 razy.

Demencja w chorobie Alzheimera

U pacjentów z chorobą Alzheimera uczestniczących w badaniach klinicznych, podawanie donepezylogu hydrochloridu w dawce 5 mg lub 10 mg raz na dobę po osiągnięciu stężenia równowagowego prowadziło do hamowania aktywności acetylocholinoesterazy (określonej w błonie komórkowej erytrocytów) odpowiednio o 63,6% i 77,3%. Udowodniono, że hamowanie acetylocholinoesterazy w erytrocytach przez donepezylu hydrochloridum koreluje ze zmianami wyników w skali ADAS-cog (skala oceny funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera), która jest czułą skalą umożliwiającą ocenę niektórych aspektów funkcji poznawczych. Nie badano zdolności donepezylogu hydrochloridu do modyfikowania przebiegu podstawowych zespołów neuropatologicznych. Dlatego niemożliwe jest oszacowanie wpływu donepezylogu na postęp tego schorzenia.

Skuteczność leczenia donepezylem oceniano w czterech badaniach kontrolowanych placebo – dwóch badaniach trwających 6 miesięcy i dwóch badaniach trwających 1 rok.

W 6-miesięcznym badaniu klinicznym analizowano skuteczność leczenia donepezylem na podstawie połączenia trzech kryteriów: liczba punktów w skali ADAS-Cog (wskaźnik funkcji poznawczych), liczba punktów w skali oceny stanu pacjenta przez lekarza lub osoby opiekujące się pacjentem (skala CIBIC+, wskaźnik ogólnej funkcji) oraz liczba punktów w podskali oceny aktywności dnia codziennego w obecności objawów klinicznych demencji (wskaźnik zdolności do wykonywania czynności społecznych, pracy domowej, ulubionych zajęć oraz samoobsługowania).

Pacjentami reagującymi na leczenie uznaje się pacjentów spełniających kryteria wymienione poniżej.

Reakcja: poprawa wyniku oceny w skali ADAS-Cog o co najmniej 4 punkty, brak pogorszenia wyniku oceny w skali CIBIC+, brak pogorszenia wyniku w podskali oceny aktywności dnia codziennego w obecności objawów klinicznych demencji.

* p<0,05;

** p<0,01.

Donepezyl spowodował zależne od dawki statystycznie istotne zwiększenie liczby względnej pacjentów, u których wystąpiła reakcja na leczenie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po około 3–4 godzinach. Stężenie we krwi oraz pole pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) wzrastają proporcjonalnie do dawki. Ostateczny okres półwyladowania wynosi około 70 godzin, dlatego wielokrotne podawanie z częstotliwością 1 raz na dobę prowadzi do stopniowego osiągnięcia stężenia równowagowego. Stężenie równowagowe osiągane jest w ciągu około 3 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Po osiągnięciu stanu równowagi stężenie donepezylogidrochloranu oraz związana z nim aktywność farmakodynamiczna prawie nie zmieniają się w ciągu doby.

Żywność nie wpływa na wchłanianie donepezylogidrochloranu.

Rozkład

Około 95 % donepezylogidrochloranu wiąże się z białkami osocza krwi. Stopień wiązania z białkami osocza krwi aktywnego metabolitu 6-O-desmetyldonepezylu jest nieznany. Rozkład donepezylogidrochloranu w różnych tkankach organizmu nie został dokładnie zbadany. Jednak w badaniu bilansu masy z udziałem zdrowych ochotników-mężczyzn wykazano, że po 240 godzinach od pojedynczego podania 5 mg 14C-oznaczonego donepezylogidrochloranu około 28 % znaczników pozostało nieodzyskanych. Wskazuje to, że donepezylogidrochloran i/lub jego metabolity mogą pozostawać w organizmie przez ponad 10 dni.

Metabolizm/wydalanie

Donepezylogidrochloran może być wydzielany w postaci niezmienionej z moczem oraz ulegać rozkładowi metabolicznemu w wątrobie za pomocą izoenzymów układu cytochromu P450, tworząc wiele metabolitów, spośród których nie wszystkie metabolity zostały zidentyfikowane. Po pojedynczym podaniu 5 mg 14C-oznaczonego donepezylogidrochloranu radioaktywność osocza, wyrażona jako procent dawki podanej, była głównie spowodowana niezmienionym donepezylogidrochloranem (30 %), 6-O-desmetyldonepezylem (11 %, jedynym metabolitem, który wykazuje taką samą aktywność jak donepezylogidrochloran), donepezyl-cis-N-tlenkiem (9 %), 5-O-desmetyldonepezylem (7 %) oraz koniugatem glukuronidowym 5-O-desmetyldonepezylu (3 %). Oколо 57 % całkowitej podanej radioaktywności odzyskiwano w moczu (17 % w postaci niezmienionego donepezylu), a 14,5 % odzyskiwano w kale, co wskazuje, że głównymi drogami wydalania są biotransformacja i wydalanie z moczem. Nie zaobserwowano objawów wskazujących na recyrkulację donepezylogidrochloranu i/lub jakichkolwiek jego metabolitów w układzie wątrobowo-jelitowym.

Zmniejszenie stężenia donepezylu we krwi następuje z okresem półwyladowania wynoszącym około 70 godzin.

Płeć, rasa oraz historia palenia nie miały klinicznie istotnego wpływu na stężenie donepezylogidrochloranu we krwi. Farmakokinetyki donepezylu formalnie nie badano u zdrowych ochotników w podeszłym wieku ani u pacjentów z chorobą Alzheimera czy demencją naczyniową. Jednak średnie stężenie we krwi chorych dobrze odpowiadało stężeniu we krwi młodych zdrowych ochotników.

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby stężenie równowagowe donepezylu było zwiększone, przy czym AUC wzrosło o 48 %, a średnie Cmax wzrosło o 39 % (patrz sekcja „Sposób zastrzyku i dawki”).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie objawowe choroby Alzheimera w stopniu lekkim lub umiarkowanym.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na chlorek donapezylu, pochodne piperdyny lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Chlorek donapezylu i/lub jego metabolity nie hamują metabolizmu teofiliny, warfaryny, cymetydyny ani digoksyny u ludzi. Metabolizm chlorku donapezylu nie ulega zmianie przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny lub cymetydyny. Badania in vitro wykazały, że metabolizm donapezylu zachodzi przy udziale izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450 i w mniejszym stopniu – CYP2D6. Badania interakcji lekowych in vitro wykazały, że ketokonazol oraz chinina (inhibitory CYP3A4 i CYP2D6 odpowiednio) hamują metabolizm donapezylu. W związku z tym te oraz inne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i erytromycyna, a także inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, mogą hamować metabolizm donapezylu. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników ketokonazol zwiększał średnią stężenie donapezylu o około 30%.

Induktorzy enzymów, takie jak ryfampycyna, fenytoina, karbamazepina i alkohol, mogą zmniejszać stężenie donapezylu. Ponieważ wielkość efektu hamującego lub indukującego jest nieznana, takie kombinacje leków należy stosować z ostrożnością. Chlorkowi donapezylu przypisuje się potencjalną możliwość interakcji lekowej z lekami o działaniu antycholinergicznym. Istnieje również możliwość wzajemnego wzmocnienia działania przy jednoczesnym stosowaniu donapezylu z lekami takimi jak sukcynylcholina, inne blokery nerwowo-mięśniowe, agonisty cholinergiczne lub beta-blokery wpływające na przewodnictwo serca.

Donoszono o przypadkach wydłużenia interwału QTc oraz torsade de pointes podczas stosowania donapezylu. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu donapezylu z innymi lekami wydłużającymi interwał QTc; może być wymagany monitoring kliniczny (EKG). Poniżej podano przykłady takich środków:

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinina);
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol);
• niektóre leki przeciwdepresyjne (np. citalopram, escytalopram, amitryptylina);
• inne leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenytoazyny, sertindol, pimozyd, ziprazydon);
• niektóre antybiotyki (np. klaritromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moxifloksacyna).

Szczególności stosowania.

Zastosowanie donapezylogu u pacjentów z ciężką demencją Alzheimera, z innymi typami demencji oraz z innymi rodzajami zaburzeń pamięci (np. związanym z wiekiem obniżeniem funkcji poznawczych) nie było badane.

Znieczulenie

Jako inhibitor cholinesterazy, donapezylogu chlorowodorek może nasilać miorelaksację wywołaną przez sukcylocholinę podczas znieczulenia.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Ze względu na działanie farmakologiczne inhibitory cholinesterazy mogą wykazywać efekty wazotoniczne na częstość skurczów serca (np. powodować bradykardię). Takie zaburzenia są szczególnie istotne u pacjentów z zespołem słabości węzła zatokowego lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego serca (np. z blokadą zatokowo-komorową lub przedsionkowo-komorową).

Zgłaszano przypadki zawrotów głowy i napadów drgawkowych. Podczas badania takich pacjentów należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia blokady serca lub długich pauz w rytmie zatokowym. Wiadomo, że w okresie pozarejestracyjnym zgłaszano wydłużenie interwału QTc oraz torsade de pointes (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu u pacjentów, u których wcześniej obserwowano wydłużenie interwału QTc lub u których w wywiadzie rodzinnym znane jest wydłużenie interwału QTc, u pacjentów przyjmujących leki wpływające na interwał QTc, u pacjentów z chorobami serca (np. niewyrównana niewydolność serca, niedawny zawał mięśnia sercowego, bradyarytmia) lub z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia). Może być konieczne monitorowanie kliniczne (EKG).

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Należy dokładnie obserwować pacjentów z ryzykiem rozwoju wrzodów, np. pacjentów z wywiadem wrzodziejącego zapalenia żołądka lub pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID). Jednakże w badaniach klinicznych donapezylogu nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania wrzodów trawiennych ani krwawień z przewodu pokarmowego w porównaniu z placebo.

Choroby układu moczowo-płciowego

Cholinomimetyki mogą powodować zaburzenia odpływu moczu z pęcherza moczowego, choć ten efekt nie występował w badaniach klinicznych donapezylogu.

Stan neurologiczny

Uważa się, że cholinomimetyki mogą w pewnym stopniu powodować napady drgawkowe ogólnoustrojowe. Jednak aktywność drgawkowa może również być przejawem choroby Alzheimera. Cholinomimetyki mogą nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe.

Zespół neuroleptyczny złośliwy (ZNS)

ZNS – potencjalnie zagrażający życiu stan charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami układu autonomicznego, zaburzeniami świadomości oraz podwyższeniem stężenia kreatynofosfokinazy w surowicy – bardzo rzadko zgłaszano w związku ze stosowaniem donapezylogu, szczególnie u pacjentów równolegle przyjmujących neuroleptyki. Dodatkowe objawy mogą obejmować mioglobinurię (rabdomiolizę) i ostrą niewydolność nerek. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy i objawy wskazujące na ZNS lub stany z niejasnym podwyższeniem temperatury bez dodatkowych objawów klinicznych ZNS, leczenie należy przerwać.

Zaburzenia funkcji płuc

Ze względu na działanie cholinomimetyczne inhibitory cholinesterazy należy ostrożnie przepisywać pacjentom z astmą lub z wywiadem obturacyjnych chorób płuc.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku z innymi inhibitorami acetylocholinesterazy, agonistami lub antagonistami układu cholinergicznego.

Ciężka niewydolność wątroby

Brak danych dotyczących pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Zgonność w badaniach klinicznych z demencją naczyniową

Przeprowadzono trzy 6-miesięczne badania kliniczne z udziałem pacjentów spełniających kryteria NINDS-AIREN dla prawdopodobnej lub możliwej demencji naczyniowej. Kryteria NINDS-AIREN zostały opracowane w celu zidentyfikowania pacjentów, u których demencja może być spowodowana wyłącznie przyczynami naczyniowymi, oraz w celu wykluczenia pacjentów z chorobą Alzheimera. W pierwszym badaniu częstość zgonów wynosiła 2/198 (1%) przy stosowaniu donapezylogu chlorowodorku w dawce 5 mg, 5/206 (2,4%) przy stosowaniu donapezylogu chlorowodorku w dawce 10 mg i 7/199 (3,5%) przy stosowaniu placebo. W drugim badaniu częstość zgonów wynosiła 4/208 (1,9%) przy stosowaniu donapezylogu chlorowodorku w dawce 5 mg, 3/215 (1,4%) przy stosowaniu donapezylogu chlorowodorku w dawce 10 mg i 1/193 (0,5%) przy stosowaniu placebo. W trzecim badaniu częstość zgonów wynosiła 11/648 (1,7%) przy stosowaniu donapezylogu chlorowodorku w dawce 5 mg i 0/326 (0%) przy stosowaniu placebo. We wszystkich trzech badaniach przy demencji naczyniowej częstość zgonów w połączonej grupie stosowania donapezylogu chlorowodorku (1,7%) była ilościowo wyższa niż w grupie stosowania placebo (1,1%), jednak różnica ta nie była statystycznie istotna. Większość zgonów u pacjentów przyjmujących donapezylogu chlorowodorek lub placebo była spowodowana różnymi przyczynami naczyniowymi, jakich można się spodziewać u osób starszych z istniejącą chorobą naczyniową. W analizie wszystkich poważnych niezgonnych i zgonnych zdarzeń naczyniowych nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania tych zdarzeń między grupami stosowania donapezylogu chlorowodorku a placebo.

We wszystkich badaniach przy chorobie Alzheimera (n=4146), a także przy połączeniu tych badań z badaniami przy demencji, w tym z badaniami przy demencji naczyniowej (łącznie n=6888), częstość zgonów w grupach stosowania placebo była liczbowo wyższa niż w grupach stosowania donapezylogu chlorowodorku.

Aspartam

Lek zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak wiarygodnych danych dotyczących stosowania donapezylogu u kobiet w ciąży.

Wiadomo, że w badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano działania teratogennego, ale wystąpiły objawy toksyczności w okresie okołoporodowym i poporodowym. Potencjalne ryzyko dla człowieka pozostaje nieznane.

Donapezylogu nie zaleca się stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności.

Okres karmienia piersią.

Wiadomo, że donapezylog wydzielany jest do mleka u szczurów. Nie wiadomo, czy donapezylogu chlorowodorek przenika do mleka matki u ludzi; nie przeprowadzono badań u karmiących kobiet. Dlatego kobiety stosujące donapezylog powinny zaprzestać karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Donapezylog wywiera minimalny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Demencja typu Alzheimera może powodować pogorszenie zdolności prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Ponadto donapezylog może powodować zwiększone zmęczenie, zawroty głowy i drgawki mięśni, głównie na początku leczenia lub przy zwiększeniu dawki. Zdolność pacjentów przyjmujących donapezylog do prowadzenia pojazdów lub skomplikowanych maszyn powinna być oceniana przez lekarza w ustalonym porządku.

Sposób stosowania i dawki.

Odmieńcy dorośli, w tym osoby starsze

Leczenie należy rozpocząć od dawki 5 mg na dobę (1 raz dziennie). Dawka 5 mg na dobę powinna być stosowana przez co najmniej jeden miesiąc, aby zapewnić możliwie jak najszybszą odpowiedź kliniczną na leczenie oraz osiągnięcie stężenia równowagowego chlorowodorku donepezylu. Po klinicznej ocenie efektu leczenia dawką 5 mg na dobę przez okres jednego miesiąca dawkę donepezylu można zwiększyć do 10 mg na dobę (1 raz dziennie).

Maksymalna zalecana dawka dzienna wynosi 10 mg. Dawkowanie przekraczające 10 mg na dobę nie było badane w badaniach klinicznych.

Leczenie należy rozpoczynać i kontynuować pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu demencji typu Alzheimera. Chorobę należy rozpoznawać zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Terapię donepezylem można rozpoczynać tylko wtedy, gdy istnieje osoba opiekująca się chorym i która będzie stale monitorować przyjmowanie tabletek przez pacjenta.

Leczenie wspierające można kontynuować tak długo, jak długo pacjent odnosi korzyści terapeutyczne. W związku z tym korzyść kliniczną z zastosowania donepezylu należy regularnie oceniać. Gdy nie obserwuje się już dowodów na efekt terapeutyczny, należy rozważyć odstawienie leku. Odpowiedź indywidualną na donepezyl nie można przewidzieć.

Po odstawieniu leczenia obserwuje się stopniowe zmniejszanie korzystnego działania donepezylu.

Upośledzenie funkcji nerek i wątroby

Dla pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek można stosować ten sam schemat dawkowania, ponieważ klirens chlorowodorku donepezylu nie ulega zmianie w tym stanie.

Ze względu na możliwe zwiększenie ekspozycji u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym niedostatecznością wątroby, zwiększenie dawki należy przeprowadzać w zależności od indywidualnej tolerancji leku. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Sposób stosowania.

Lek należy przyjmować doustnie wieczorem, bezpośrednio przed snem. Tabletkę należy położyć na język i pozwolić jej się rozpuścić przed połknięciem z wodą lub bez wody, w zależności od preferencji pacjenta.

W przypadku zaburzeń snu, w tym nietypowych snów, koszmarów lub bezsenności (patrz punkt „Działania niepożądane”), można rozważyć możliwość przyjmowania leku rano.

Dzieci.

Leku nie zaleca się stosować dzieciom w wieku do 18 lat, ponieważ bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostało zbadane.

Przedawkowanie.

Znane jest, że śmiertelna dawka doustna chlorowodorku donepezylu dla myszy i szczurów wynosi średnio 45 i 32 mg/kg masy ciała, co odpowiada około 225 i 160-krotnemu przekroczeniu maksymalnej zalecanej dawki dla człowieka (10 mg/dobę). U zwierząt obserwowano objawy stymulacji cholinergicznej zależne od dawki, w tym zmniejszenie aktywności ruchowej, pozycję leżącą na brzuchu, chwiejność chodu, łzawienie, drgawki kloniczne, niewydolność oddechową, ślinotok, miazmę, faszcykulacje i obniżenie temperatury powłok skórnych.

Przedawkowanie inhibitorów cholinesterazy może prowadzić do kryzysu cholinergicznego, charakteryzującego się silnymi nudnościami, wymiotami, ślinotokiem, nadmiernym poceniem się, bradykardią, hipotensją tętniczą, niewydolnością oddechową, kolapsem i drgawkami. Może wystąpić nasilająca się słabość mięśniowa, która może prowadzić do skutku śmiertelnego w przypadku zaangażowania mięśni oddechowych.

Jak w przypadku każdego przedawkowania, należy zastosować ogólne środki wspierające. Jako antydotę w przypadku przedawkowania donepezylu można stosować trzeciorzędowe leki antycholinergicze, takie jak atropina. Zaleca się dożylne podawanie siarczanu atropiny z tycją dawki do osiągnięcia efektu: dawka początkowa – od 1 do 2 mg dożylnie, z kolejnym dozowaniem zależnym od odpowiedzi klinicznej. Opisano nietypowe reakcje dotyczące ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca przy stosowaniu innych cholinomimetyków jednocześnie z lekami antycholinergicznymi czwartorzędowymi, takimi jak glikopirinat. Nie wiadomo, czy chlorowodorek donepezylu i/lub jego metabolity mogą być usuwane za pomocą dializy (hemodializy, dializy otrzewnowej lub hemofiltraции).

Niepożądane działania.

Najczęstsze niepożądane działania to biegunka, skurcze mięśni, zwiększona zmęczalność, nudności, wymioty i bezsenność.

Niepożądane działania zarejestrowane z częstością przekraczającą pojedyncze przypadki wymieniono poniżej według układów narządów i częstości występowania. Częstość określono następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

*Podczas badania pacjentów z powodu omdleń lub drgawek należy rozważyć możliwość blokady serca lub długich pauz zatokowych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

**Zgłaszano przypadki halucynacji, pobudzenia i zachowania agresywnego, które ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.

***W przypadkach dysfunkcji wątroby, której nie można wyjaśnić oczywistymi przyczynami, należy rozważyć możliwość przerwania leczenia donapezyłem.

****O przypadkach rabdomiolizy zgłaszano niezależnie od CNS oraz przy bliskim związku czasowym z rozpoczęciem leczenia donapezyłem i podniesieniem dawki.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w opakowaniu oryginalnym.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletów w blisterze. Po 4 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Nobel Ilaç Sanayi Ve Ticaret A.Ş.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Osiedle Sankaklar, aleja Eski Akçakoca nr 299, 81100 miasto Düzce, Turcja.