Acetal S

INSTRUKCJA stosowania leku ACETAL S (ACETAL C)

Skład:

substancja czynna: acetylcysteina;

1 proszek zawiera acetylcysteiny 100 mg lub 200 mg lub 600 mg;

substancje pomocnicze: kwas askorbinowy; aromat „pomarańczowy” zawierający dekstrynę maltozową, gumę arabską, kwas askorbinowy, alfa-tokoferol, dwutlenek siarki (E 220); cukier prasowany.

Postać leku. Proszyk do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: proszek biały lub biały z żółtawym odcieniem o owocowym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki mukolityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-ropne dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom mokrej i ropnej wydzieliny oraz innym sekretom. Inne właściwości: zmniejszenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu dzięki stymulacji pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mokocylarnego, co sprzyja poprawie klirensu mokocylarnego.

AC wykazuje również bezpośrednie działanie antyoksydacyjne dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników tlenowych. AC chroni α-1-antytrypsynę – enzym hamujący elastazę – przed inaktywacją przez kwas podchlorawy (HOCl) – silny utleniacz produkowany przez mieloperoksydazę – enzym aktywowanych fagocytów.

Ponadto struktura cząsteczkowa AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylowi z tworzeniem L-cysteiny – aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. AC, jako prekursor glutationu, wykazuje pośrednie działanie antyoksydacyjne. Glutation jest silnie aktywnym tripeptydem powszechnie występującym w różnych tkankach zwierzęcych i jest niezwykle ważny dla zachowania funkcjonalności komórki oraz jej morfologicznej integralności. Jest częścią najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochronnego przed rodnikami tlenowymi, zarówno egzogenymi, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez postępujące zmniejszanie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmocniając ochronę komórkową. W związku z tym AC jest specyficznym środkiem przeciwdziałającym zatruciom paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego zwiększenia objętości wdechu i FVC (przymusowej pojemności życiowej płuc), prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U pacjentów z IPF (idioaptycznym włóknieniem płuc) stosowanie AC doustnie, 600 mg trzy razy na dobę przez 1 rok, w połączeniu ze standardową terapią IPF (prednizolon i azatiopryna), sprzyjało zachowaniu VC (pojemności życiowej płuc) i zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez 1 rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u pacjentów z IPF.

W przypadku stosowania u pacjentów z mukowiscydozą w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) AC nie wykazywał istotnego działania toksycznego.

Efektywność antyoksydacyjna AC wiązana jest z wyraźnym zmniejszeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Ponadto, na tle leczenia zaobserwowano zmniejszenie stężenia neutrofili w drogach oddechowych, w tym liczby neutrofili intensywnie uwalniających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. U człowieka po podaniu doustnym AC jest całkowicie wchłaniany. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita i efekt „pierwszego przejścia” biodostępność AC po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie wykazano różnic między różnymi postaciami leku. U pacjentów z różnymi chorobami układu oddechowego i sercowo-naczyniowego maksymalne stężenie AC w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach od podania i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład. AC rozkłada się w organizmie zarówno w postaci niezmienionej (20%), jak i w postaci metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym głównie wykrywany jest w wątrobie, nerkach, płucach i sekrecie oskrzelowym. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosi około 50% po 4 godzinach od podania. Zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie. Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit – cysteina – uznawany jest za aktywny. Dalszy metabolizm AC i cysteiny odbywa się tym samym szlakiem. Około 30% dawki wydalane jest z moczem. Okres półwydalenia AC wynosi 6,25 godziny.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie chorób ostre i przewlekłe układu oskrzelowo-płucnego towarzyszące zwiększonemu wydzielaniu się plwociny.

Przedawkowanie paracetamolu.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku. Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwawienie z dróg oddechowych, krwawienie płucne, ciężkie zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Dane dotyczą wyłącznie interakcji u dorosłych.

Stosowanie razem z lekami przeciwkańkowymi może nasilić zaleganie plwociny z powodu uciskania odruchu kaszlowego, dlatego do przepisania terapii skojarzonej tymi lekami konieczne jest ustalenie dokładnej diagnozy.

Węgiel aktywowany obniża skuteczność Acetal S.

Przy jednoczesnym stosowaniu z takimi antybiotykami jak tetracykliny (z wyjątkiem doksycykliny), ampicilina, amfoterycyna B, cefalosporyny, aminoglikozydy, możliwa jest ich interakcja z grupą tiolową Acetal S, co prowadzi do obniżenia aktywności obu leków. Odpowiednie dane pochodzą wyłącznie z eksperymentów in vitro, podczas których mieszano odpowiednie substancje. Pomimo tego, ze względów bezpieczeństwa antybiotyki doustne należy stosować oddzielnie, a odstęp czasowy między podaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny. Nie dotyczy to cefiximu i lorakarbefu.

Nie zaleca się rozpuszczania Acetal S w jednym szklance z innymi lekami.

Jednoczesne stosowanie nitrogliceryny i Acetal S może prowadzić do nasilenia efektów wazodylatacyjnych i przeciwpłytkowych nitrogliceryny.

Przy jednoczesnym stosowaniu nitrogliceryny i Acetal S zaobserwowano znaczną hipotensję i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i Acetal S u pacjentów należy kontrolować hipotensję, która może mieć ciężki przebieg, oraz należy ich uprzedzić o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Acetal S może być donorem cysteiny i podnosić poziom glutationu, który sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu oraz niektórych toksycznych substancji w organizmie.

Wpływ na badania laboratoryjne. Acetal S może wpływać na badanie kolorymetryczne salicylanów oraz na oznaczanie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

W bardzo rzadkich przypadkach po zażyciu Acetal S zaobserwowano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze naprzemianległe zapalenie nabłonka (zespołu Lyella). W większości tych przypadków co najmniej jeden inny lek może z większym prawdopodobieństwem być przyczyną wystąpienia zespołu skóro-słuzówkowego. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek zmian skórnych lub błon śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać przyjmowanie Acetal S (patrz także sekcja „Działania niepożądane”).

Pacjenci z astmą oskrzelową wymagają bliskiego nadzoru podczas leczenia ze względu na możliwość rozwoju skurczu oskrzeli. Podczas przygotowywania roztworu, wysypywanie zawartości saszetki do naczynia może spowodować uwolnienie proszku do powietrza i podrażnienie błony śluzowej nosa, co może wywołać odruchowy skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać leczenie Acetal S.

Należy zachować ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z wywiadem wrzodu żołądka lub dwunastnicy, szczególnie w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków drażniących błonę śluzową żołądka.

Acetal S należy podawać z ostrożnością pacjentom z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetal S wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować długotrwałej terapii u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (ból głowy, katar wazomotoryczny, świąd).

Stosowanie Acetal S, głównie na początku leczenia, może powodować rozcieńczanie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczny jest drenaż posturalny i aspiracja oskrzelowa.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, lecz jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Środki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzelową u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu fizjologicznych cech układu oddechowego u dzieci w tej grupie wiekowej zdolność samoistnego usuwania wydzieliny z dróg oddechowych jest ograniczona. Dlatego nie należy stosować mukolityków u dzieci poniżej 2. roku życia.

Dwutlenek siarki rzadko może powodować reakcje nadwrażliwości oraz skurcz oskrzeli.

Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku. Ze względu na zawartość cukru lek może być szkodliwy dla zębów.

Informacja dla chorych na cukrzycę. 1 saszetka (100 mg Acetal S) zawiera 2,88 g cukru (0,24 jednostki chlebowej); 1 saszetka (200 mg Acetal S) zawiera 2,77 g cukru (0,23 jednostki chlebowej); 1 saszetka (600 mg Acetal S) zawiera 2,32 g cukru (0,19 jednostki chlebowej).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane kliniczne dotyczące stosowania Acetal S u ciężarnych kobiet są ograniczone. U zwierząt nie stwierdzono bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Acetal S przenika przez łożysko i został wykryty we krwi pępowinowej.

Brak również informacji na temat zdolności Acetal S do przenikania przez barierę krew-mózg u ludzi.

Karmienie piersią. Brak informacji na temat przenikania Acetal S do mleka matki.

Lek można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Niepłodność.

Brak danych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stwierdzono dowodów, że Acetal S wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki w zależności od stanu klinicznego.

Dzieciom:

w wieku 2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

w wieku 6–14 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

w wieku powyżej 14 lat – dawki jak dla dorosłych.

Zawartość saszetki rozpuścić w ½ szklanki wody, soku lub zimnego napoju herbacianego bezpośrednio przed przyjęciem.

Długość leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przedawkowanie paracetamolem. W ciągu pierwszych 10 godzin po podaniu substancji toksycznej należy jak najszybciej podać lek w dawce 140 mg/kg, następnie – 70 mg/kg co 4 godziny przez 1–3 dni.

Preparat należy podać natychmiast po przygotowaniu roztworu.

Dzieci.

Proszek 100 mg lub 200 mg: stosować u dzieci od 2. roku życia.

Proszek 600 mg: stosować u dzieci od 14. roku życia.

Przedawkowanie.

Nie ma danych dotyczących przypadków przedawkowania leków w formach dawkowych Acetal S stosowanych doustnie.

Przy stosowaniu 11,6 g Acetal S na dobę przez 3 miesiące nie wystąpiły poważne działania niepożądane.

Acetal S w dawce 500 mg/kg/dobę nie powoduje objawów i symptomów przedawkowania.

Doświadczenie kliniczne z wlewu Acetal S w przypadku przedawkowania paracetamolu uzyskano u ludzi przy zastosowaniu maksymalnych dawek dobowych do 30 g Acetal S.

Objawy. Przedawkowanie może objawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci istnieje ryzyko hipersekrecji.

Leczenie. Nie ma specyficznego antydotum w zatruciu Acetal S, leczenie jest objawowe.

Niepożądane reakcje.

Do oceny częstości występowania niepożądanych reakcji stosowano następującą klasyfikację: bardzo częste (≥ 1/10), częste (≥ 1/100 – < 1/10), rzadkie (≥ 1/1000 – < 1/100), pojedyncze (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadkie (< 1/10000), częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego.

Rzadkie: reakcje nadwrażliwościowe.

Bardzo rzadkie: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilakto-idowe.

Ze strony krwi i układu chłonnego.

Częstość nieznana: anemia.

Ze strony układu nerwowego.

Rzadkie: ból głowy.

Ze strony narządów słuchu i błędnika.

Rzadkie: szumy w uszach.

Ze strony serca.

Rzadkie: tachykardia.

Ze strony układu naczyniowego.

Pojedyncze: krwawienia.

Ze strony klatki piersiowej i przepony.

Pojedyncze: skurcz oskrzeli, duszność.

Ze strony układu oddechowego.

Bardzo rzadkie: rhinorrhea.

Ze strony przewodu pokarmowego.

Rzadkie: stomatyt, ból brzucha, wymioty, nudności i biegunka.

Bardzo rzadkie: dyspepsja.

Częstość nieznana: nieprzyjemny zapach z ust.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych.

Rzadkie: pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy Quincke, swędzenie.

Częstość nieznana: egzema.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania.

Rzadkie: hipertermia.

Częstość nieznana: obrzęk twarzy.

Badania.

Rzadkie: obniżenie ciśnienia tętniczego.

W bardzo rzadkich przypadkach po zażyciu Acetal S zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny zespół martwicy nabłonka (zespołu Lyella). W większości tych przypadków przynajmniej jeden inny lek był bardziej prawdopodobną przyczyną wystąpienia zespołu skórno-błonowego.

Dlatego w przypadku pojawienia się jakichkolwiek zmian skórnych lub błon śluzowych należy skontaktować się z lekarzem i natychmiast przerwać przyjmowanie Acetal S.

Dodatkowo bardzo rzadko zgłaszano przypadki krwawień podczas stosowania Acetal S, czasem spowodowane reakcjami nadwrażliwościowymi.

Obserwowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało ustalone.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność. Podczas rozpuszczania Acetal S należy używać szklanego naczynia, unikać kontaktu z metalowymi i gumowymi powierzchniami.

Nie zaleca się rozpuszczania Acetal S w jednym szklanku z innymi lekami.

Opakowanie. Po 3 g w saszetkach nr 1×10 lub w saszetkach parzystych nr 2×5 w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, budynek 22.